← Κύπρος

Ανδρέας Σταύρου ν. QUALITY FURNITURE G.S. SIAKOLA LTD κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε176/14, 27/6/2017

Ανδρέας Σταύρου ν. QUALITY FURNITURE G.S. SIAKOLA LTD κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε176/14, 27/6/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2017:12 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Λ. Μιχαηλίδης και Π. Αγιομαμίτης, Παρέδρων Αρ. Αίτησης: Ε176/14 Μεταξύ: Ανδρέας Σταύρου, εκ Λεμεσού Αιτητής και 1) QUALITY FURNITURE G.S. SIAKOLA LTD, 88ος Δρόμος, Κάτω Πολεμίδια Λεμεσός 2) MORES GENERAL TRADING G.S. SIAKOLA LTD, 88ος Δρόμος, Κάτω Πολεμίδια Λεμεσός Καθ' ων η αίτηση ---------------------------- Ημερομηνία: 27.6.2017 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Πουτζιουρής (κος Σπ. Βασιλείου στην απαγγελία της απόφασης) Για Καθ' ων η αίτηση: κ. Παναγίδης (κα Α. Κκέλη στην απαγγελία της απόφασης) ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση, που καταχωρήθηκε στις 5.12.2014[1], αξιώνεται από τον Αιτητή η ανάκτηση της κατοχής του υπόγειου ακινήτου που βρίσκεται στην οδό 82ος δρόμος αρ.19 στα Κάτω Πολεμίδια, στη Λεμεσό (και που στο εξής θα αναφέρεται ως «το μίσθιο»). Αξιώνει επίσης ο Αιτητής την έκδοση, σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση, απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη[2] και έξοδα. Αποτελεί ισχυρισμό του Αιτητή ότι είναι ιδιοκτήτης του μίσθιου, το οποίο οι Καθ' ων η αίτηση 1 ενοικίασαν και στην συνέχεια παραχώρησαν στους Καθ' ων η αίτηση

  1. Οι Καθ' ων η αίτηση κανένα ενοίκιο κατέβαλαν στον Αιτητή από τον Δεκέμβριο του
  2. Απάντηση Καθ' ων η αίτηση 1: Με την Απάντηση τους οι Καθ' ων η αίτηση 1 υποστηρίζουν, μεταξύ άλλων, ότι είχαν παραδώσει εν γνώση του Αιτητή την κατοχή του μίσθιου στους Καθ' ων η αίτηση 2, περί τον Ιούνιο του 2012 και ότι οι Καθ' ων η αίτηση 2 έχουν έκτοτε καταστεί ενοικιαστές του μίσθιου και επομένως η Αίτηση δεν αφορά τους Καθ' ων η αίτηση
  3. Απάντηση Καθ' ων η αίτηση 2: Οι Καθ' ων η αίτηση 2, με την δική τους Απάντηση τους αρνούνται την απαίτηση του Αιτητή χωρίς όμως να προβάλλουν οποιαδήποτε Υπεράσπιση, πέραν του ισχυρισμού ότι "η σύμβαση ενοικίασης δεν έχει ακόμα τερματιστεί και επομένως η Αίτηση είναι πρόωρη, ενώ αν φανεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση 2 δεν είναι συμβατικοί ενοικιαστές, τότε τυγχάνουν της προστασίας του περί Ενοικιοστασίου Νόμου". Ανταπαντήσεις: Στις δύο Ανταπαντήσεις του, ο Αιτητής στην αρνείται τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και επαναλαμβάνει τις δικές του θέσεις υποστηρίζοντας ότι οι δύο Καθ' ων η αίτηση είναι ενοικιαστές του μίσθιου και δεν έχουν καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια από τον Δεκέμβριο του
  4. Διαδικασία: Κατά την ακροαματική διαδικασία που ξεκίνησε στις 31.5.2016, παρουσιάστηκε μαρτυρία μόνο για την υπόθεση του Αιτητή. Οι Καθ' ων η αίτηση περιορίστηκαν στην αντεξέταση των μαρτύρων του Αιτητή και δεν παρουσίασαν μαρτυρία για την Υπεράσπισή τους. Το βάρος απόδειξης στην παρούσα υπόθεση φέρει ο Αιτητής. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Σοφοκλέους ν. Κυριάκου

(2010)1 Α.Α.Δ. 665, "Το βάρος απόδειξης σε μια πολιτική δίκη το φέρει κατά κανόνα ο ενάγων ο οποίος και θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Έχει κατ' επανάληψη νομολογιακά καθορισθεί η έννοια του κριτηρίου αυτού, αλλά περαιτέρω βοήθεια μπορεί να αντληθεί από το σύγγραμμα του Murphy on Evidence, 8η έκδ.
(2003), όπου αναφέρονται στις σελ. 80-83, τα βασικά κριτήρια του αποδεικτικού αυτού βάρους. Τονίζεται ιδιαίτερα στη σελ. 81 ότι: «If the claimant bears the burden of proof, and fails to persuade the court that this case has been proved on the balance of probabilities, judgment should be given for the defendant. Moreover, the test is not whether the claimant's case is more probable than the defendant's, but whether the claimant's case is more probably true than not true, i.e., the claimant's case is measured by reference to an objective standard of probability»" Στην δε απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ.388/2010 Thesis Trading Co Ltd ν. Δήμος Λάρνακας, ημερομηνίας 23.6.2016, λέχθηκαν τα εξής, σε σχέση με το βάρος απόδειξης στις περιπτώσεις όπου υπάρχει μόνο μία εκδοχή ως προς τα γεγονότα: "Όπου υπάρχει μια μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα, εκείνο πού εξετάζεται είναι κατά πόσο αυτά επαρκούν για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο, στην απουσία βεβαίως εγγενών δυσκολιών στην όλη παρουσιαζόμενη από τον ίδιο το μάρτυρα εκδοχή που δυνατό να πλήξει την αξιοπιστία του. (Δέστε Σοφοκλέους v. Κυριάκου - ανωτέρω - με αναφορά και στη Wynne v. Mavronicola, ως διαχειριστή της περιουσίας του Κωστάκη Δαυΐδ Μαυρονικόλα, ανίκανου προσώπου
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1138)." Μαρτυρία και αξιολόγηση: Ο Αιτητής παρουσιάστηκε ως πρώτος μάρτυρας (Μ.Α.1) και στη γραπτή του δήλωση, που κατατέθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, αναφέρει τα πιο κάτω: Είναι κατά ½ εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου το οποίο βρίσκεται στον 82ο Δρόμο 19, στα Κάτω Πολεμίδια στην Λεμεσό. Το υπόλοιπο ½ του ακινήτου αυτού είναι εγγεγραμμένο στη σύζυγο του (Μαρούλα Δημητρίου). Στο ακίνητο αυτό ανεγέρθηκε οικοδομή κατά τις αρχές του έτους
  1. Περί τον Νοέμβριο του 2000 οι Καθ' ων η αίτηση 1, μέσω του διευθυντή τους Γεώργιο Σιακόλα (Γ.Σ.), επιθεώρησαν το υπόγειο κατάστημα που βρίσκεται την επίδικη οικοδομή και προχώρησαν στην ενοικίαση του δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερομηνίας 1.12.
  2. Η αρχική περίοδος της ενοικίασης ήταν ένα έτος και οι Καθ' ων η αίτηση είχαν δικαίωμα ανανέωσης. Το δε αρχικό ενοίκιο ανερχόταν σε Λ.Κ.250 μηνιαίως. Μετά τη λήξη της ενοικίασης οι Καθ' ων η αίτηση 1 συνέχισαν να κατέχουν το υπόγειο κατάστημα και να καταβάλλουν το ενοίκιο μέσω του διευθυντή τους Γ. Σιακόλα, με μετρητά ή με επιταγές. Οι σχετικές αποδείξεις είσπραξης εκδίδονταν πάντοτε από τη σύζυγο του Αιτητή και παραδίνονταν στον Γ.Σ. Περί το τέλος Μαΐου 2012 ο μάρτυρας συναντήθηκε με τον Γ.Σ., όπου ενημερώθηκε ότι λόγω οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζαν οι Καθ' ων η αίτηση 1, τα ενοίκια θα καταβάλλονται πλέον από τους Καθ' ων η αίτηση
  3. Ο μάρτυρας αποδέχθηκε την εισήγηση υπό τον όρο ότι "ευθύνη για τα ενοίκια θα φέρουν και οι δύο Καθ' ων η αίτηση.". Αυτή η θέση του μάρτυρα έγινε αποδεκτή από τον Γ.Σ. Το μηνιαίο ενοίκιο του μίσθιου είχε αυξηθεί στη διάρκεια της ενοικίασης ως ακολούθως: · Σε Λ.Κ.275,00 από 10.6.
  4. · Σε Λ.Κ.300,00 από 15.3.
  5. · Σε Λ.Κ.330,00 από 1.3.
  6. · Σε €619,00 από 1.3.2009, και αυτό υπήρξε το τελευταίο ενοίκιο του μίσθιου. Οι Καθ' ων η αίτηση παραλείπουν να καταβάλουν τα μηνιαία ενοίκια από τον Δεκέμβριο του 2012 μέχρι τον Νοέμβριο του 2014 και ακόλουθα. Λόγω της παράλειψης αυτής και εφόσον δεν τηρήθηκαν οι υποσχέσεις του Γ.Σ. για εξόφληση των οφειλόμενων ποσών, ο μάρτυρας μέσω του δικηγόρου του απέστειλε στους Καθ' ων η αίτηση ειδοποίηση ημερομηνίας 25.6.2014 με την οποία τερμάτισε τη συμφωνία ενοικίασης και αξίωσε την καταβολή των οφειλόμενων ποσών, τα οποία μέχρι τον Νοέμβριο του 2014 ανέρχονταν σε €14.856, καθώς και την παράδοση της ελεύθερης κατοχής του μίσθιου. Η ειδοποίηση αυτή επιδόθηκε στον διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση Γ.Σ. στις 27.6.
  7. Παρόλα αυτά οι Καθ' ων η αίτηση παρέλειψαν να καταβάλουν τα οφειλόμενα ποσά και συνέχισαν να κατέχουν το μίσθιο. Κατά την αντεξέταση του, ο Μ.Α.1 συνέδεσε το μίσθιο με τον τίτλο ιδιοκτησίας που παρουσίασε (Τεκμήριο 2). Διευκρίνησε επίσης ότι η παρούσα Αίτηση στρέφεται εναντίον των δύο νομικών προσώπων καθότι αυτό συμφωνήθηκε με τον Γ.Σ. όταν ο τελευταίος ζήτησε όπως οι αποδείξεις πληρωμής εκδίδονται στο όνομα των Καθ' ων η αίτηση
  8. Αρνήθηκε την υποβολή ότι από τον Ιούνιο του 2012 συμφωνήθηκε μεταξύ του ιδίου και των Γεώργιου Σιακόλα και Νίκου Σιακόλα, στην Λευκωσία, όπως η ενοικίαση μεταβιβαστεί από την ημερομηνία εκείνη στους Καθ' ων η αίτηση 2 αποκλειστικά. Καμία τέτοια συμφωνία εισηγήθηκε ο μάρτυρας ότι έγινε ενώ ουδέποτε συνάντησε και τα δύο αυτά πρόσωπα ταυτόχρονα. Τον Νίκο Σιακόλα τον συνάντησε στην Λευκωσία αφού είχε ήδη συνεννοηθεί με τον Γ.Σ.. Ο Μ.Α.1 μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση. Υπήρξε σαφής και σταθερός μάρτυρας χωρίς να υποπέσει σε σημαντικές αντιφάσεις κατά την αντεξέταση του. Η μαρτυρία του υπήρξε φυσιολογική και ο μάρτυρας απαντούσε άμεσα στις ερωτήσεις που του τέθηκαν χωρίς υπεκφυγές, καθυστερήσεις ή ενδοιασμό. Αποδέχομαι την μαρτυρία του Μ.Α.1 στο σύνολο της. Η δεύτερη μάρτυρας Μαρούλα Κ. Δημητρίου, σύζυγος του Αιτητή, (Μ.Α.2) ανέφερε ότι είναι κατά ½ μερίδιο συνιδιοκτήτης του μίσθιου. Αναφέρθηκε επίσης στη γραπτή συμφωνία (Τεκμήριο 3), υποστηρίζοντας ότι η συμφωνία αυτή συντάχθηκε από τον Γ.Σ. (διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση), ο οποίος την παρουσίασε στον Αιτητή. Η υπογραφή του συμβολαίου από τον Αιτητή έγινε με την έγκριση της ιδίας εφόσον ο Αιτητής την αντιπροσωπεύει σε θέματα κοινού συμφέροντος τους. Το μίσθιο χρησιμοποιείται από τους δύο Καθ' ων η αίτηση (αυτό της ανέφερε ο Γ.Σ. και οι υπάλληλοι των Καθ' ων η αίτηση), ως αποθηκευτικός και εκθεσιακός χώρο επίπλων. Το τελευταίο ενοίκιο που καταβλήθηκε αφορούσε τον Νοέμβριο του 2012 (€619). Έκτοτε κανένα άλλο ποσό έχει καταβληθεί. Η ίδια και ο Αιτητής δεν είχαν αποδεχτεί την εισήγηση του Γ.Σ. να ενοικιάσουν οι Καθ' ων η αίτηση 2 το μίσθιο. Παρόλα αυτά η Αίτηση στρέφεται και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 2 για να αποφευχθεί ο κίνδυνος να προβληθεί ο ισχυρισμός από τον Γ.Σ. ότι το υποστατικό κατέχεται από τους Καθ' ων η αίτηση 2 (διότι αυτοί προβήκαν σε ορισμένες πληρωμές). Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας αναφέρθηκε στο επίπεδο μόρφωσης της ιδίας και του συζύγου της (απόφοιτοι Δημοτικού). Διευκρίνισε ότι το μίσθιο βρίσκεται σε οικοδομή η οποία περιλαμβάνει 4 διαμερίσματα και την επίδικη αποθήκη. Το μίσθιο και το κλιμακοστάσιο έχουν ξεχωριστό μετρητή ηλεκτρικού ρεύματος ενώ ο λογαριασμός νερού που αφορά το μίσθιο είναι ξεχωριστός μετρητής. Οι ξεχωριστές μονάδες δεν φαίνονται στο Τεκμήριο 2 καθότι δεν εκδόθηκαν ακόμα οι χωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας. Περί τον Μάη του 2012 ο Γ.Σ. τους κατέβαλε τα ενοίκια των μηνών Μαΐου, Ιουνίου και Ιουλίου με επιταγές των Καθ' ων η αίτηση
  9. Εκείνη την ημέρα τους αναφέρθηκε ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν είχε πλέον χρήματα και έτσι λήφθηκαν οι επιταγές και εκδόθηκαν αποδείξεις στο όνομα των Καθ' ων η αίτηση
  10. Δεν ακολούθησαν άλλες πληρωμές μέχρι το έτος 2013 όπου καταβλήθηκαν τα ενοίκια για τους μήνες Σεπτέμβριο, Οκτώβριο και Νοέμβριο του
  11. Ο Δεκέμβριος του 2012 δεν έχει πληρωθεί όπως και κανένα άλλο ενοίκιο έκτοτε. Εξέδιδαν παρόλα αυτά τις αποδείξεις είσπραξης για τα απόμενα ενοίκια αλλά δεν εντόπιζαν τον Γ.Σ. και έτσι αυτές έμειναν στο μπλοκ. Μου έχει κάνει και η Μ.Α.2 πολύ καλή εντύπωση. Υπήρξε σαφής και σταθερή μάρτυρας χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις. Υπήρξε ειλικρινής απαντώντας απλοϊκά μεν, φυσιολογικά δε. Οι απαντήσεις της ήταν άμεσες και κατατοπιστικές. Αποδέχομαι την μαρτυρία της Μ.Α.2 στο σύνολο της ως αληθή. Τελικές αγορεύσεις: Στην τελική αγόρευση του, ο συνήγορος του Αιτητή υποστηρίζει ότι με την μαρτυρία που έχει παρουσιάσει στο Δικαστήριο, ο Αιτητής έχει αποδείξει την συνδρομή των προϋποθέσεων που επιβάλλει ο Νόμος για την έκδοση, υπέρ των Αιτητών και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, του αιτούμενου διατάγματος έξωσης και της απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη. Οι Καθ' ων η αίτηση στην δική τους τελική αγόρευση προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, για λόγους πέραν από τους δικογραφημένους τους ισχυρισμούς και συγκεκριμένα διότι (α) ο Αιτητής δεν είναι ο μόνος εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου, (καθότι είναι συνιδιοκτήτης κατά ½ μερίδιο με τη σύζυγο του Μ.Α.2.) και επομένως πάσχουν τα τεκμήρια 3 και 4, (β) δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη του επίδικου υποστατικού. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: Λαμβάνοντας υπόψη μου την αποδεκτή μαρτυρία και τις παραδοχές που περιέχονται στα δικόγραφα, καταλήγω ότι τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, έχουν ως εξής: Ο Αιτητής και η σύζυγος του (Μ.Α.2) είναι συνιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου κατά ½ μερίδιο καθένας. Στο ακίνητο αυτό περιλαμβάνεται και το μίσθιο το οποίο συμπληρώθηκε περί το έτος 1993 και ενοικιάστηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1, με έγγραφη συμφωνία μεταξύ του Αιτητή και των Καθ' ων η αίτηση 1, την 1.12.
  12. Το αρχικό ενοίκιο ήταν Λ.Κ.250,00 μηνιαίως, ενώ με τις διαδοχικές αυξήσεις ανήλθε στο ποσό των €619,00 μηνιαίως από την 1.3.
  13. Περί το τέλος Μαΐου 2012 συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων ότι τα ενοίκια θα καταβάλλονται πλέον από τους Καθ' ων η αίτηση 2, οι οποίοι θα καταστούν συνυπεύθυνοι για αυτά μαζί με τους Καθ' ων η αίτηση
  14. Οι Καθ' ων η Αίτηση κατέβαλλαν τα ενοίκια μέχρι την 30.11.2012, ενώ από την 1.12.2012 σταμάτησαν να πληρώνουν το μηναία ενοίκια στους ιδιοκτήτες. ενοίκια Ο Αιτητής επέδωσε μέσω του δικηγόρου του ειδοποίηση στις 27.6.2014 στους Καθ' ων η Αίτηση, δυνάμει του άρθρου 11
(1)(α) του Ν.23/
  1. Η ειδοποίηση παραλήφθηκε από τον αξιωματούχο των Καθ' ων η αίτηση (Γ.Σ.) και Αίτηση και με αυτήν αξιωνόταν η καταβολή των καθυστερημένων και οφειλόμενων ενοικίων για τους μήνες Δεκέμβριο 2012 μέχρι και Ιούνιο 2014 καθώς και η απόδοση της ελεύθερης κατοχής και χρήσης του μίσθιου. Αφού παρήλθε χρονικό διάστημα πέραν των 21 ημερών χωρίς να έχουν εξοφληθεί ή προσφερθεί τα καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια και χωρίς να αποδοθεί η κατοχή, στις 5.12.2014 ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα αίτηση έξωσης. Οι Καθ' ων η αίτηση συνέχισαν και μετά την επίδοση σ' αυτούς της παρούσας αίτησης να μην καταβάλλουν τα ενοίκια στον Αιτητή ενώ διατήρησαν τη κατοχή του μίσθιου. Ως αποτέλεσμα, τα οφειλόμενα και καθυστερημένα ενοίκια παρέμειναν ως τέτοια μέχρι και την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας της παρούσας υπόθεσης. Νομική πτυχή: Σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/83 όπως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (και που στο εξής θα αναφέρεται ως ο "Νόμος"), το Δικαστήριο κατά κανόνα, δεν εκδίδει απόφαση ή διάταγμα για ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από το Νόμο ή για την έξωση θέσμιου ενοικιαστή, εκτός από τις περιπτώσεις που ο ίδιος ο Νόμος προνοεί ειδικά και παραθέτει αναλυτικά στο Μέρος ΙV, άρθρο
  2. Η παρούσα περίπτωση καλύπτεται από το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου, το οποίο προνοεί τα εξής: "11
(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων:. (α) Εις περίπτωσιν Καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον Καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δεν διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον." Οι προϋποθέσεις, σύμφωνα πάντα με το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου, για να πετύχουν οι Αιτητές την έκδοση διατάγματος έξωσης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, είναι οι εξής:
  1. Ο Αιτητής να είναι οι ιδιοκτήτης του μίσθιου.
  2. Το μίσθιο να εμπίπτει στο Νόμο.
  3. Οι Καθ' ων η Αίτηση να είναι θέσμιοι ενοικιαστές.
  4. Να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για το οποίο επιδόθηκε έγγραφη ειδοποίηση στους Καθ' ων η Αίτηση.
  5. Κατά την καταχώριση της αίτησης να συνεχίζει να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για τουλάχιστον 21 ημέρες, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί.
  6. Να έχει παρέλθει περίοδος 14 ημερών από την επίδοση της αίτησης στους Καθ' ων η Αίτηση, χωρίς οι τελευταίοι να έχουν πληρώσει τα οφειλόμενα ενοίκια. Ιδιοκτησία και "αναγκαίοι διάδικοι": Το ζήτημα της ιδιοκτησίας του μίσθιου αποτέλεσε τη βασική πτυχή της αντιδικίας των διαδίκων. Εφόσον αποκαλύφθηκε από την μαρτυρία του Αιτητή ότι αυτός δεν είναι ο μόνος ιδιοκτήτης του μίσθιου, η επιχειρηματολογία των Καθ' ων η αίτηση επικεντρώθηκε στο κατά πόσον ο Αιτητής, μόνος, μπορεί να στραφεί εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Υποστήριξαν οι Καθ' ων η αίτηση ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί διότι δεν βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι αφού δεν έχει συνενωθεί ως διάδικος η συνιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου. Καμία σχετική με το θέμα νομολογία παρέθεσαν οι Καθ' ων η αίτηση και καμία αναφορά έχει γίνει στην σχετική Διαταγή των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Διαταγή 9, Θεσμός 10 αναφέρει τα κάτωθι: "
  7. No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice." Το ζήτημα της συνένωσης διαδίκων έχει απασχολήσει τη νομολογία σε διάφορες υποθέσεις. Ειδικά όσον αφορά την συνένωση των συνιδιοκτητών σε περιπτώσεις ακινήτων όπου υπάρχει απαίτηση σχετικά με την ακίνητη ιδιοκτησία, σχετική είναι η απόφαση Λάμπρου κ.ά. ν. Κεφάλα κ.ά.
(2000)1 Α.Α.Δ. 1516, όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: "Θα ασχοληθούμε τώρα με το κατά πόσο θα έπρεπε να συνενωθούν στην αγωγή ως διάδικοι όλοι οι συνιδιοκτήτες των επίδικων κτημάτων και ειδικά του τεμαχίου 482/1. Επί του προκειμένου παραπέμπουμε στο ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμα Clerk & Lindsell on Torts 14η Έκδοση, παράγραφος 212, στο οποίο γίνεται αναφορά και στην πρωτόδικη απόφαση: "Joint plaintiffs in tort. Where a tort was committed to some subjectmatter in which several persons were jointly interested, non-joinder of any of the parties so interested as plaintiffs was formerly matter for a plea in abatement, but if no such plea was raised, the parties who sued were entitled to recover damages in proportion to their interests in the subjectmatter. Thus one of several joint owners of a chattel might recover for the injury to his share, leaving his co-owners to recover in another action for the injury to their shares. Pleas in abatement no longer exist, and neither the misjoinder nor the non-joinder of any party leads to the defeat of the action: the court may determine the issues in dispute so far as they affect the rights and interests of those who are parties. On the other hand, unless the court gives leave to the contrary, all persons jointly entitled to relief should be made parties and any one of them who does not consent to being joined as a plaintiff must be made a defendant." Kαι στο σύγγραμμα Bullen & Leake and Jacob's Precedents of Pleadings στo οποίo και πάλι γίνεται αναφορά στην πρωτόδικη απόφαση: "In actions for torts, where several persons are entitled to sue in respect of a wrong done to them jointly, as, for instance, in cases of injury to their joint property by trespass, conversion, or negligence, they should, in general, all join as plaintiffs in the action. But it does not lie in the mouth of the wrongdoer to complain of non-joinder. It has been decided that one of several co-owners of a patent may sue alone for an infringement of his right, and so may one of several co-owners of a trade mark; again in an action for conversion, one of several co-owners may sue alone, although he will be able to recover only his own share of the value of the property converted." (Η υπογράμμιση είναι δική μας). (Δέστε και Βaker v. Barclays Bank Ltd
(1955)2 All E.R. 571)." Η μόνη λοιπόν που θα μπορούσε να "παραπονεθεί" για την μη συνένωση της ως "Αιτήτριας" είναι η ίδια η συνιδιοκτήτρια του μίσθιου, δηλαδή η Μ.Α.2 και όχι οι Καθ' ων η αίτηση. Από την άλλη όμως, η Μ.Α.2, όχι μόνο δεν είχε ένσταση στην προώθηση της Αίτησης έξωσης από τον Αιτητή, αλλά αντιθέτως εγκρίνει τα μέτρα που αυτός έλαβε εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, αφού αυτό ανέφερε στην αποδεκτή μαρτυρία της Σε αυτή την περίπτωση, εφόσον πετύχει στην απαίτηση του ο Αιτητής θα ικανοποιηθεί σύμφωνα με το αναλογούν σε αυτόν μερίδιο. Σχετική είναι και η αναφορά στο σύγγραμμα Clerk and Lindsell on Torts, 20th ed., paras 31-38, 39: "31-38 Joint claimants Where two or more persons have a joint action of tort in respect of a joint interest, any one of them may release it, make accord and accept satisfaction, or, it is presumed, waive it by election. . . . . . 31-39 May recover separately to the extent of interest If οne of such persons brings an action, although the other parties jointly interested ought to be joined with him, yet if no objection is taken, he can proceed and recover to the extent of his interest, and the other parties can maintain an action subsequently in respect of their interests. [.]". Εφόσον όμως ο Αιτητής θα μπορεί να ικανοποιηθεί στην απαίτηση του μόνο στο μερίδιο που του αναλογεί, θα μπορεί να ανακτήσει την κατοχή του μίσθιου σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας Αίτησης; Η Απάντηση είναι θετική καθότι ο κάθε συνιδιοκτήτης δικαιούται στην κατοχή του όλου ακινήτου[3], εφόσον η κατοχή δεν είναι δικαίωμα που κατατέμνεται. Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, βρίσκω ότι ο Αιτητής ως συνιδιοκτήτης του μίσθιου έχει αγώγιμο δικαίωμα με βάση τον Νόμο σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση και ότι δεν κωλύεται υπό τις παρούσες περιστάσεις να το προωθήσει έστω και μόνος. Ενοικιοστασιακό ακίνητο: Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία: (α) το μίσθιο βρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής (αφού σύμφωνα με το τεκμήριο 2 βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Κάτω Πολεμιδιών, ο οποίος δυνάμει της Κ.Δ.Π. 519/2007 εμπίπτει στην δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου) και (β) έχει συμπληρωθεί πριν την 31.12.
  1. Τέλος, βρίσκω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 έχουν καταστεί όντως θέσμιοι ενοικιαστές από την 19.7.2014, αφού μετά την επίδοση στον αξιωματούχο των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, στις 27.6.2014, της ειδοποίησης ημερομηνίας 25.6.2014 και τον τερματισμό της οποιασδήποτε ενοικίασης βρισκόταν μέχρι τότε σε ισχύ, οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 διατήρησαν την κατοχή του μίσθιου, μετά την εκπνοή της προθεσμίας που τους έταξε ο Αιτητής. Καταλήγω επομένως στο συμπέρασμα ότι η παρούσα υπόθεση αφορά "θέσμια" ενοικίαση. Προκειμένου να πετύχει ο Αιτητής στην αξίωση του για έξωση των Καθ' ων η Αίτηση θα πρέπει να αποδειχθούν, περαιτέρω, τα ακόλουθα: (α) Ότι καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για το οποίο επιδόθηκε έγγραφη ειδοποίηση στους Καθ' ων η Αίτηση, (β) ότι κατά την καταχώρηση της Αίτησης συνεχίζει να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για τουλάχιστον 21 ημέρες από την επίδοση της πιο πάνω ειδοποίησης, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί και (γ) ότι έχει παρέλθει περίοδος 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης στους Καθ' ων, χωρίς αυτοί να έχουν πληρώσει τα οφειλόμενα ενοίκια. Σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία, οι Καθ' ων η αίτηση παραλείπουν να καταβάλουν τα νομίμως οφειλόμενα ενοίκια του μίσθιου, από τον Δεκέμβριο του
  2. Με την ειδοποίηση ημερομηνίας 25.6.2014, που επιδόθηκε στον Διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση στις 27.6.2014, ο Αιτητής αξιώνει την καταβολή εντός 21 ημερών, όλων των οφειλόμενων ενοικίων, ενώ οι Καθ' ων η αίτηση κανένα ποσό κατέβαλαν μετά την παραλαβή της εν λόγω ειδοποίησης μέχρι και το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας. Βρίσκω επομένως ότι ικανοποιούνται όλες οι προϋποθέσεις του προαναφερόμενου άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Έχοντας διαπιστώσει ότι ο Αιτητής απέδειξε την συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου, κρίνω, με την σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, ότι η απαίτηση του Αιτητή για έκδοση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 διατάγματος έξωσης πρέπει να ικανοποιηθεί, καθώς επίσης και η απαίτηση του για οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη (η οποία όμως θα περιοριστεί στο μερίδιο της ιδιοκτησίας του, δηλαδή στο 1/2 μερίδιο). Με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται, εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 διάταγμα με το οποίο διατάζονται να εκκενώσουν και παραδώσουν στον Αιτητή κενή και ελεύθερη την κατοχή του υπόγειου ακινήτου που βρίσκεται στην οδό 82ος δρόμος αρ.19 στα Κάτω Πολεμίδια, στη Λεμεσό, εντός 15 ημερών από την επίδοση σε αυτούς του παρόντος διατάγματος. Εκδίδεται, περαιτέρω, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, υπέρ του Αιτητή και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά, απόφαση για: (α) το ποσό των €7.428,00 (που αποτελεί το 1/2 του συνόλου των οφειλόμενων ενοικίων για την χρονική περίοδο από την 01.12.2012 μέχρι την 30.11.2014), (β) για το ποσό των €309,50 μηνιαίως, ως ενδιάμεσο όφελος (1/2 μερίδιο επί του συνολικού ενδιάμεσου οφέλους των €619,00) από την 1.12.2014, μέχρι παράδοσης κενής και ελεύθερης της κατοχής του μίσθιου. Επιδικάζονται επίσης εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και υπέρ του Αιτητή, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Final Αναφορά: έξωση - παράλειψη συνένωσης συνιδιοκτήτη [1] Και τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 12.2.2016. [2] Η απαίτηση για ενδιάμεσα οφέλη εισάχθηκε στην αίτηση δυνάμει τροποποίησης του δικογράφου ημερομηνίας 12.2.2016. [3] Βλ. Clerk and Lindsell on Torts, 20th ed., para. 19-25: "Each co-owner is entitled to possession of the whole land [.]". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.