ΑΙΜΙΛΙΑΣ ΜΑΡΚΙΔΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΛΑΙΧΩΡΙΤΗ, Αίτηση αρ.: E6/13, 4/7/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2017:16 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: E6/13 Μεταξύ: ΑΙΜΙΛΙΑΣ ΜΑΡΚΙΔΟΥ, από την Λεμεσό Αιτήτριας και ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΛΑΙΧΩΡΙΤΗ, από την Λεμεσό Καθ' ου η αίτηση 04/07/2017 Αίτηση τροποποίησης ημερομηνίας 14.2.2017 Για τον Αιτητή/ Καθ' ου η αίτηση στην κυρίως Αίτηση: κ. Ν. Καλλής (κα Αίμιλη Κώστα στην απαγγελία της απόφασης) Για τους Καθ' ων η Αίτηση/ Αιτητές στην κυρίως Αίτηση: κος Ζ. Νικολαΐδης (κος Κ. Τσιούλλος στην απαγγελία της απόφασης) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Υπό την ιδιότητα της ιδιοκτήτριας του καταστήματος που βρίσκεται στην οδό Πάφου 92Α, στην Λεμεσό (που στο εξής θα αναφέρεται ως "το μίσθιο"), η Kαθ' ης η αίτηση (στην παρούσα ενδιάμεση αίτηση και Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση, που στο εξής θα αναφέρεται ως "η Καθ' ης η αίτηση") αξιώνει την έκδοση σε βάρος του ενοικιαστή του μισθίου (Αιτητή στην παρούσα αίτηση και Καθ' ου η αίτηση στην κυρίως Αίτηση, που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο Αιτητής"), διατάγματος έξωσης και απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη, έξοδα και Φ.Π.Α. Μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στην κυρίως Αίτηση και αφού παρουσίασε την γραπτή της δήλωση η Μ.Α.1, υποβλήθηκε στις 30.5.2016, αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης. Παρά την έγκριση (μετά από ακρόαση) του εν λόγω αιτήματος, η τροποποιημένη Απάντηση δεν καταχωρήθηκε έγκαιρα και έτσι παρήλθε άπρακτη η προθεσμία που το Δικαστήριο έταξε. Συνεπεία τούτου, το διάταγμα τροποποίησης (ημερομηνίας 2.12.2017) κατέστη αυτοδίκαια άκυρο (Ipso Facto Void). Αποτέλεσμα τούτου ήταν η εκ νέου υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση της Απάντησης. Συγκεκριμένα ζητά ο Αιτητής (Καθ' ου η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση, που στο εξής θα αναφέρεται ως ο "Αιτητής") από το Δικαστήριο να του εγκρίνει την τροποποίηση της Απάντησης του , με την προσθήκη της πιο κάτω παραγράφου: "
- Ο καθ' ου η αίτηση καθ' όλον τον ουσιώδη χρόνο ενεργούσε πλέον ως διευθυντής της εταιρείας MR. A. PALECHORITIS & SONS LTD καθ' ότι το έτος 2010 δυνάμει συμφωνίας των διαδίκων τα δικαιώματα και υποχρεώσεις που απορρέουν από το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 5/6/1987 μεταβιβάστηκαν στην εν λόγω εταιρεία εξ' ου και το μηνιαίο ενοίκιο καταβάλλεται υπό της εν λόγω εταιρείας και όχι από τον καθ' ου η αίτηση προσωπικά. Συνεπεία τούτου η αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να απαιτεί οποιονδήποτε ενοίκιο και/ή να έχει οποιανδήποτε αξίωση από τον καθ' ου η αίτηση προσωπικά." Η αίτηση βασίζεται "στον Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό 8 (α) θ11, στον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25, θ1 και Δ.48, Θ.1, 2 και 3 καις τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Χριστίνας Περικλέους. Σε αυτήν αναφέρει, μεταξύ άλλων, η Χρ. Π. ότι κατά τον χρόνο σύνταξης της Απάντησης του Καθ' ου η αίτηση, αυτός εκπροσωπούνταν από διαφορετικό δικηγόρο. Οι νέοι δικηγόροι του Καθ' ου η αίτηση διαπίστωσαν τα γεγονότα που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου, όταν τους παραδόθηκε η γραπτή δήλωση της Αιτήτριας και τα αντίγραφα των αποδείξεων είσπραξης ενοικίου (κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας). Αναφέρεται επίσης η Χρ. Π. στο διάταγμα τροποποίησης που είχε προηγηθεί και εξηγεί τους λόγους για τους οποίους είχε παρέλθει άπρακτη η προθεσμία εκείνη. Σύμφωνα με τα λεχθέντα της Χρ.Π., λόγω της περιόδου των εορτών των Χριστουγέννων, το γραφείο των συνηγόρων του Καθ' ου η αίτηση είχε παραμείνει κλειστό και έτσι το διάταγμα παραλήφθηκε μετά τις 9.1.2017 και είχε ήδη παρέλθει η προθεσμία για την καταχώρηση της τροποποιημένης Απάντησης. Έγινε ακολούθως η προσπάθεια να καταχωρηθεί τροποποιημένη Απάντηση εκπρόθεσμα, αλλά δεν επιτράπηκε από το Δικαστήριο. Ένσταση: Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε στις 21.2.2017, ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στο αίτημα για τροποποίηση προβάλλοντας, δεκατρείς λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στα πιο κάτω:
- Η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη, άνευ αντικειμένου, περιττή και καταχρηστική και έχει υποβληθεί αδικαιολόγητα καθυστερημένα.
- Δεν δικαιολογείται στην ένορκη δήλωση η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης.
- Επιδιώκεται η εισαγωγή γεγονότων και λόγων υπεράσπισης, τα οποία ήταν σε γνώση του Αιτητή και/ή μπορούσαν έγκαιρα να εντοπιστούν.
- Επιδιώκεται η προσθήκη ισχυρισμών που μεταβάλλουν δυσμενώς τη θέση της Καθ' ης η αίτηση.
- Σκοπός της αίτησης, η οποία καταχωρήθηκε κακόπιστα, είναι η καθυστέρηση της διαδικασίας.
- Με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η αναίρεση δικογραφημένων παραδοχών, ενώ τυχούσα έγκριση θα οδηγήσει στον εκτροχιασμό της υπόθεσης.
- Αποτελεί η αίτηση προσπάθεια διάσωσης μίας ελλιπούς υπεράσπισης με σκοπό την πρόκληση σύγχυσης και την καθυστέρηση στη δίκαια εκδίκαση της υπόθεσης με επηρεασμό των συμφερόντων της Καθ' ης η αίτηση. Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 20.2.2017, που συνοδεύει την ένσταση, ο Νίκος Μιχαήλ, δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ' ης η αίτηση, απορρίπτει τις θέσεις του Αιτητή και υποστηρίζει ότι οι εξηγήσεις που δόθηκαν αναφορικά με την παράλειψη συμμόρφωσης με το διάταγμα τροποποίησης ημερομηνίας 27.1.2017 δεν ευσταθούν και επομένως η καθυστέρηση που είχε παρατηρηθεί όσον αφορά τη συμμόρφωση στο εν λόγω διάταγμα, είναι αδικαιολόγητη. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις. Νομική Πτυχή: Το ζήτημα της τροποποίησης δικογράφων διέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι εφαρμόζονται αναλογικά από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του
- Η Δ.25, θθ.1 και 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «
- The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy between the parties.
- The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may thing just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by or depending on the proceedings." Η νομολογία έχει επανειλημμένα ασχοληθεί με αιτήματα για τροποποίηση δικογράφων. Η αντιμετώπιση ποικίλει, αναλόγως του σταδίου στο οποίο υποβάλλεται ένα τέτοιο αίτημα. Παραθέτω, πιο κάτω, αποσπάσματα από τη σχετική νομολογία. Στην υπόθεση Courtis a.o. v. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, αναφέρθηκε (σελ. 182): "If in the course of the trial it appears that a party's pleading requires amendment, steps for that purpose must be taken as early as possible in order to give full opportunity to the parties affected by the amendment to meet the new situation; to run their case, so to speak, on the new rails." Στην υπόθεση Tsiappas v. The Republic
(1974)1 C.L.R. 167 στη σελ. 169 αναφέρονται τα εξής: «The guiding consideration for the trial Judge in making up his mind whether or not he should exercise his discretion one way or the other is the need to ensure that the triable issues be properly and sufficiently defined before he pronounces final judgment in the case and such leave to amend may be granted in a proper case even during the trial." Και πιο κάτω, στην ίδια σελίδα, αναφέρει: "..... no real injustice has been done thereby to the claimant once he has been awarded the appropriate costs." Στην υπόθεση Andreas Evripidou & Another v. Panayiota M. Kannaourou
(1985)2 C.L.R., p. 24, αναφέρονται: "It is well settled that as a rule of conduct, however negligent or careless may have been the first omission, and however late the proposed amendment, the amendment should be allowed if it can be made without injustice to the other side, and there is no injustice if the other side can be compensated by costs;" Στην καθοδηγητική απόφαση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1(E) C.L.R. 33, διατυπώθηκαν αναλυτικά από τον έντιμο Πική Δ. (όπως ήταν τότε) οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, (στη σελ. 36 της απόφασης): "
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361, υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη." Στην απόφαση Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1(Α) Α.Α.Δ., 704, ο έντιμος Δικαστής Νικήτας αναφέρει στη σελ. 707: "Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια. Βλέπε Ευριπίδου, ανωτέρω και Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation Ltd. & Άλλου
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 33, Sait Electronic S.A. v. The ship "Dominique" & Others
(1992)1 A.A.Δ. 264 επισημαίνει τη σύμπτωση προσέγγισης που παρατηρείται στην αγγλική νομολογία, αναφορικά με την αναγκαιότητα για τη σύντομη ολοκλήρωση της δίκης. Περαιτέρω δε υιοθετεί το παρακάτω απόσπασμα από την απόφαση της δικαστικής επιτροπής της Βουλής των Λόρδων Ketteman v. Hansel Properties Ltd. [1988] 1 All E. R. 38: "Furthermore, to allow an amendment before a trial begins is quite different from allowing it at the end of the trial to give an apparently unsuccessful defendant an opportunity to renew the fight on an entirely different defence."" Τελευταία αναφορά κάνω στην απόφαση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2002)1(A) C.L.R., 223, όπου στη σελ. 228 αναφέρονται τα εξής: "Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. Ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Όσον αφορά το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, σχετική είναι και η απόφαση στην Astor Manufacturing & Exporting Co. κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 A.A.Δ. 726." Στη βάση της προαναφερόμενης νομολογίας, θα πρέπει να εξεταστεί από το δικαστήριο, πέρα από το ζήτημα της δικαιολόγησης της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης, τόσο η γνησιότητα των προθέσεων του Αιτητή, όσο και η αναγκαιότητα και ο βαθμός της χρησιμότητας της τροποποίησης. Εφόσον δε η παρούσα αίτηση αποτελεί την δεύτερη προσπάθεια του Αιτητή να τροποποιήσει το δικόγραφο, θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον υπήρξε κατάχρηση της διαδικασίας από μέρους του. Συνοψίζοντας την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία καταλήγω ότι κατά την εξέταση αιτημάτων τροποποίησης, λαμβάνονται υπόψη οι εξής παράγοντες: · Η τροποποίηση δικογράφων είναι δυνατή σε κάθε περίπτωση όπου κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της διαφοράς των διαδίκων, εκτός όπου αυτή θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο ή όπου υπάρχει εμφανής κακή πίστη από πλευράς Αιτητή. · Η έννοια της ανεπανόρθωτης ζημιάς δεν περιλαμβάνει τη ζημιά που μπορεί να αποκατασταθεί με την επιδίκαση εξόδων. · Η τροποποίηση δικογράφων μπορεί να επιτραπεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας λαμβανομένου υπόψη του παράγοντα της ζημιάς που θα προκληθεί στον αντίδικο καθώς και της καθυστέρησης που τυχόν παρατηρείται στην υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση. · Κυρίαρχος παράγοντας κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. · Εφόσον το αίτημα υποβλήθηκε μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ο κίνδυνος εκτροχιασμού της δίκης θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να αναφερθώ επιγραμματικά στην κυρίως Αίτηση. Με αυτήν αξιώνεται από το Δικαστήριο, η έκδοση διατάγματος έξωσης εναντίον του Αιτητή, λόγω της παράλειψης του τελευταίου να καταβάλει στον τα οφειλόμενα προς την Καθ' ης η αίτηση, ενοίκια της χρονικής περιόδου από τον Μάιο του 2012 μέχρι τον Ιανουάριο του 2013 (€6.445,00). Αξιώνεται επίσης η έκδοση απόφασης εναντίον του Αιτητή για το ποσό αυτό καθώς και για τα ενδιάμεσα οφέλη (προς €748,00 μηνιαίως) μέχρι την παράδοση της κατοχής του μισθίου. Το ζήτημα που ο Αιτητής επιχειρεί να εισάγει στην Απάντηση του παρατίθεται στην σελίδα 2, πιο πάνω. Το αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης υποβάλλεται τρία έτη και εννέα μήνες μετά την καταχώρηση της Απάντησης του Αιτητή και μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας (στο στάδιο κυρίως εξέτασης της Μ.Α.1). Συγκεκριμένα, στο στάδιο παρουσίασης της γραπτής δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση και αφού δόθηκε αντίγραφο αυτής στον Αιτητή, υποβλήθηκε αίτημα αναβολής με σκοπό την υποβολή αίτησης για τροποποίηση της Απάντησης. Ακολούθησαν τα γεγονότα που περιγράφονται πιο πάνω (έγκριση του αιτήματος για τροποποίηση και πάροδος άπρακτης της εν λόγω προθεσμίας). Εξετάζοντας προσεκτικά τις εκατέρωθεν θέσεις σε συνδυασμό με την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία, κρίνω ότι, το αίτημα υποβλήθηκε με καθυστέρηση μεν, αλλά ότι αυτή η καθυστέρηση δικαιολογήθηκε με την αναφορά σε ελλιπή ενημέρωση του συνηγόρου του Αιτητή (η οποία διαπιστώθηκε κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης της Μ.Α.1), καθώς και στα γεγονότα που προκάλεσαν την ακύρωση του προηγούμενου διατάγματος τροποποίησης. Το παρόν αίτημα για τροποποίηση γίνεται σε τέτοιο στάδιο που να μην αποτελεί η έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ανυπέρβλητο εμπόδιο. Άλλωστε, η Καθ' ης η αίτηση δεν έχει καν παρουσιάσει την κυρίως εξέταση της. Έτσι θα μπορεί να αναφερθεί και στον ισχυρισμό που ο Αιτητής προτίθεται να προβάλει. Σημειώνω περαιτέρω ότι η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση δεν έρχεται αντιμέτωπη με νέο ζήτημα, αφού αναφορά στην "εταιρεία του Αιτητή" γίνεται εκτενώς στην γραπτή δήλωση που επιχειρεί να καταθέσει. Βρίσκω ότι η παράλειψη υποβολής αιτήματος για τροποποίηση θα συνεπαγόταν τον αποκλεισμό μαρτυρίας για το ζήτημα που επιθυμεί να προβάλει ο Αιτητής, με δυσμενείς συνέπειες για αυτόν. Διαπιστώνω περαιτέρω, ότι με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται όπως τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα ζητήματα που συνθέτουν την αντιδικία των διαδίκων. Δεν έχω διαπιστώσει κακοπιστία από πλευράς Αιτητή, αφού η νομολογία όσον αφορά την απαγόρευση παρουσίασης μαρτυρίας για τεκμηρίωση ισχυρισμών που δεν είναι δικογραφημένοι, είναι πάγια και γνωστή (βλ. Παπαδόπουλος κ.ά. ν. CYP-CANA ALARMS LTD, Πολ. Έφεση 339/06, ημερομηνίας 19.6.2009). Δεν έχω διαπιστώσει ούτε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, εφόσον έχει δικαιολογηθεί επαρκώς από τον Καθ' ου η αίτηση η παράλειψη του να καταχωρήσει έγκαιρα την τροποποιημένη του Απάντηση. Πέραν των πιο πάνω, δεν έχω πειστεί ότι η Καθ' ης η αίτηση θα βρεθεί σε δυσμενέστερη θέση, ούτε ότι θα υποστεί ζημιά η οποία δεν είναι δυνατό να αποζημιωθεί με την επιδίκαση εξόδων υπέρ της. Στη βάση των πιο πάνω, καταλήγω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ του Αιτητή και έτσι εγκρίνω το αίτημα για τροποποίηση της Απάντησης, ως η παρούσα αίτηση. Η τροποποιημένη Απάντηση να καταχωρηθεί εντός πέντε ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Τα τέλη για την έκδοση του διατάγματος να καταβληθούν εντός δύο ημερών από σήμερα. Η Ανταπάντηση στην τροποποιημένη Απάντηση να καταχωρηθεί εντός επτά ημερών από την καταχώρηση της τροποποιημένης Απάντησης. Τα έξοδα της αίτησης για τροποποίηση, καθώς και τα έξοδα που θα προκύψουν λόγω της τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση (Αιτήτριας στην κυρίως Αίτηση), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της διαδικασίας στην κυρίως Αίτηση. (Υπ.) ............... Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Τροποποίηση Απάντησης μετά την έναρξη της ακρόασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο