Χριστάκης Εξαδάκτυλος ν. Δημήτρης Ανδρέου, Αίτηση αρ.: E62/15, 11/8/2017

Χριστάκης Εξαδάκτυλος ν. Δημήτρης Ανδρέου, Αίτηση αρ.: E62/15, 11/8/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2017:18 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: E62/15 Μεταξύ: Χριστάκης Εξαδάκτυλος, εκ Λεμεσού Αιτητής και Δημήτρης Ανδρέου, εκ Λεμεσού Καθ' ου η αίτηση Ημερομηνία: 11 Αυγούστου 2017 Προδικαστικό ζήτημα - αίτηση ημερομηνίας 18.11.2016 Για τον Αιτητή: κ. Χαχολιάδης για N. Pirilides & Associates LLC Για τον Καθ' ου η αίτηση: κος Χρ. Αδάμου (κος Στ. Αλβάνης στην απαγγελία της απόφασης) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Αιτητής, με την κυρίως Αίτηση του, αξιώνει την έξωση του Καθ' ου η αίτηση, ο οποίος ενοικιάζει την οικία που βρίσκεται στην οδό Παναγιώτη Σιεκέρη 47 στα Κάτω Πολεμίδια στην Λεμεσό. Υποστηρίζει ο Αιτητής ότι επιθυμεί να κατοικήσει ο ίδιος στην εν λόγω κατοικία μετά την μετοίκηση του από την Αυστραλία στην Κύπρο, κατά το έτος 2015. Με την Απάντηση του ο Καθ' ου η αίτηση αρνείται την αξίωση του Αιτητή και μεταξύ άλλων προβάλλει σε βάρος του Αιτητή Ανταπαίτηση για ποσό €10.000, το οποίο υποστηρίζει ότι αφορά τα έξοδα τα οποία ο ίδιος επιβαρύνθηκε για την ανακαίνιση της οικίας όταν ο Αιτητής συμφώνησε "προκαταρκτικά" να του πωλήσει το εν λόγω ακίνητο. Στην παρούσα υπόθεση έχει προηγηθεί η εκδίκαση του ζητήματος του κατά πόσον το Δικαστήριο θα αποδεχθεί να εκδικάσει προδικαστικά το ζήτημα της δικαιοδοσίας του αναφορικά με την Ανταπαίτηση του Καθ' ου η αίτηση, με απώτερο σκοπό τον παραμερισμό αυτής. Μετά από ακρόαση, το Δικαστήριο στις 24.3.2017 ενέκρινε την προδικαστική εκδίκαση του ζητήματος αυτού. Η αίτηση Με την παρούσα αίτηση, ο Αιτητής ζητά όπως το Δικαστήριο να αποφασίσει πριν την ακρόαση της υπόθεσης, το κατά πόσον έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την Ανταπαίτηση του Καθ' ου η αίτηση, ως ειδική υπόθεση. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση περιγράφονται στο σώμα της αίτησης, ως εξής: · Ο Καθ' ου η αίτηση στην Απάντηση του δικογραφεί ισχυρισμούς περί εξόδων ανακαίνισης, τα οποία ανταπαιτεί. · Η εκδίκαση του νομικού σημείου της παραγράφου 13 της Απάντησης[1], θα κρίνει την τελική έκβαση της Ανταπαίτησης του Καθ' ου η αίτηση και θα περιορίσει τα επίδικα θέματα. · Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου να αποφασίσει επί της Ανταπαιτήσεως, αποκρυσταλλώνονται στην Απάντηση. Η αίτηση βασίζεται "επί των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983 11 (α), επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών Δ.29, Θ. 2 και Δ.48, Θ.1 έως 3 και 9(
2. p)επί της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου". Στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης που καταχώρησε στις 16.12.2016 ο Καθ' ου η αίτηση προβάλλονται οκτώ λόγοι ένστασης, οι οποίοι αναφέρουν τα ακόλουθα: "1. Δεν πληρούνται και/ή δεν αποκαλύπτονται και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της Διαταγής Δ.29 Θ.2 των Πολιτικής Δικονομίας θεσμών και/ή δεν εφαρμόζεται στη παρούσα υπόθεση ο εν λόγω Δικαστικός Θεσμός. 2. Η Αίτηση του Αιτητή έπρεπε να υποστηρίζετο υπό ενόρκου δηλώσεως. 3. Η Αίτηση έχει υποβληθεί πολύ καθυστερημένα και δη 13 μήνες μετά την καταχώρηση της Απάντησης υπό του Καθ' ου η Αίτηση. 4. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση των διαδικασιών εκ μέρους του Αιτητή αφού έχει υποβληθεί μετά από 12 αναβολές της υπόθεσης δι' οδηγίες και αφού το δικαστήριο έκδοσε τις οδηγίες του με βάση την αίτηση του Αιτητή ημερ. 20/10/15. 5. Ο Αιτητής εμποδίζετο στη καταχώρηση της αιτήσεως ημερ. 18/11/2016 καθ' ότι το εγειρόμενο αίτημα όφειλε να το είχε θέσει στην αίτηση του, Κλήση για Οδηγίες (Δ.30 Θ.1(β)), ημερ. 20/10/15. 6. Η αίτηση του Αιτητή ημερ. 18/11/2016 απομονώνει το εγειρόμενο θέμα ενώ έπρεπε να συναρτάται με το σύνολο των γεγονότων της αίτησης, απάντησης, Ανταπάντησης στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. 7. Ο Αιτητής παραγνωρίζει τους ισχυρισμούς του οι οποίοι έχουν διατυπωθεί στο δικόγραφο του ημερ. 20/10/2015. 8. Η Νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και κατά συνέπεια θνησιγενής." Συνοδεύεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση της Ζωής Κυριάκου, γραμματέως στο δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου του Καθ' ου η αίτηση. Σε αυτήν η Ζ.Κ. επαναλαμβάνει απλά τους λόγους της ένστασης. Αγορεύσεις: Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή υποστήριξε ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία εκδίκασης της Ανταπαίτησης, αφού για την εξέταση της Ανταπαίτησης δεν απαιτείται ούτε η εξέταση των προνοιών του περί Ενοικιοστασίου Νόμου αλλά ούτε και οι όροι της επίδικης θέσμιας ενοικίασης. Η βάση της Ανταπαίτησης είναι η ισχυριζόμενη "προκαταρτική συμφωνία πώλησης", η οποία δεν μπορεί να αποτελέσει παρεμπίπτον ή συμπληρωματικό (προς τη θέσμια ενοικίαση) ζήτημα. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση, στη δική του αγόρευση επικαλέστηκε τη δικογραφημένη θέση (από μέρους του Αιτητή, την οποία αρνείται στο δικόγραφο του ο Καθ' ου η αίτηση) προφορική, από μήνα σε μήνα, ενοικίαση και υποστήριξε ότι στα πλαίσια αυτής της ενοικίασης έγιναν οι δαπάνες που ο Καθ' ου η αίτηση δικογραφεί και ανταπαιτεί. Υποστήριξε περαιτέρω ότι ο Καθ' ου η αίτηση αναφέρεται σε "προκαταρτική συμφωνία", η οποία δεν κατέληξε σε τελική συμφωνία, αλλά αποτελεί μέρος της ενοικιαστικής σχέσης και ως εκ τούτου θα πρέπει η Ανταπαίτηση να εκδικαστεί μαζί με την Απαίτηση. Νομική πτυχή: Η βασική δικονομική πρόνοια στην οποία βασίζεται η παρούσα αίτηση είναι η Διαταγή 29 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αυτή τυγχάνει εφαρμογής στις περιπτώσεις όπου στην υπόθεση προκύπτει ένα αμιγώς νομικό ζήτημα, το οποίο το Δικαστήριο κρίνει ορθό να εξετάσει πριν την παρουσίαση της μαρτυρίας ή την εξέταση των γεγονότων της υπόθεσης (βλ. The Annual Practice 1958 σελ. 772 επ.). Η διάταξη αυτή τυγχάνει αναλογικής εφαρμογής από το παρόν Δικαστήριο, δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Προτού προχωρήσω στην ανάλυση των όσων προνοεί η Δ.19, βρίσκω ορθό να παραθέσω αυτούσιo τον Θεσμό 2 της εν λόγω Διαταγής: "2. If it appear to the Court or a Judge that there is in any cause or matter a question of law which it would be convenient to have decided before any evidence is given or any question or issue of fact is tried, or before any reference is made to an arbitrator, the Court or Judge may make an order accordingly and may direct such question of law to be raised for the opinion of the Court either by special case or in such other manner as the Court or Judge may deem expedient, and all such further proceedings as the decision of such question of law may render unnecessary may thereupon be stayed." Οι περιπτώσεις στις οποίες τυγχάνει εφαρμογής η πρόνοια αυτή και ο τρόπος που προωθείται ένα τέτοιο αίτημα καταγράφονται στο Annual Practice 1953, στις σημειώσεις σχετικά με το O.34 r.2, το οποίο είναι πανομοιότυπο με την Δ.29, θ.2. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην σελίδα 561 της προαναφερόμενης Ετήσιας Πρακτικής (Annual Practice): "Application of Rule.— If the question of law is adequately raised on the pleadings, the procedure under O. 25, r. 2, is usually preferable. This Rule has reference only to a case where the action has not yet come on for trial (see r. 1). but by analogy, the Court will, at the trial, decide first a question of law, the decision of which may render it unnecessary to try a question of fact. (Pooley v. Driver, 5 Ch. D. 460) [.] . . . When Application may be Made.—If the question between the parties appears clearly from the indorsement on the writ, the application may, after appearance, be made by plaintiff before delivery of a statement of claim, on an affidavit that the facts are undisputed (Metropolitan Board v. New Riser Co., 2 Q. B. D. 67); otherwise it seems the Judge may, on a summons for directions (Ο. 30), or at any time before trial, make the order on the application of either party, if it appears from the pleadings that it will be the most convenient course; [.]" (Δική μου υπογράμμιση) Στην παρούσα υπόθεση, ο Καθ' ου η αίτηση έχει εγείρει με την Απάντηση και Ανταπαίτηση του το ζήτημα της σύναψης μεταξύ των διαδίκων "προκαταρκτικής συμφωνίας πώλησης" του επίδικου υποστατικού και δυνάμει αυτής διεκδικεί αποζημιώσεις από τον Αιτητή. Αυτή είναι η μοναδική βάση της Ανταπαίτησης και σε αυτήν γίνεται αναφορά στις παραγράφους Γ.13 και Δ.2 της Ανταπαίτησης " Γ.13 Ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται ότι η κατοχή του επίδικου ακινήτου απαιτείται λογικώς προς χρήση υπό του Αιτητή, αφού μάλιστα ο Αιτητής είχε προκαταρτικά συμφωνήσει με τον Καθ' ου η Αίτηση να του πωλήσει το επίδικο ακίνητο και με βάση της συμφωνίας αυτής ο Καθ' ου η Αίτηση προχώρησε σε ανακαίνιση του εν λόγω υποστατικού ξοδεύοντας το ποσόν των €10,000.- ως κατωτέρω λεπτομερώς αναφέρεται. .................................... Δ.2 Ο Καθ' ου η Αίτηση με βάση της προκαταρκτική συμφωνία που κατέληξε με τον Αιτητή με πρωτοβουλία του Αιτητή ούτος προέβην σε σοβαρή και εκτεταμένη ανακαίνιση της επίδικης κατοικίας πληρώνοντας μέχρι σήμερα, κατά διάφορα χρονικά διαστήματα το ποσόν των €10,000.- ως κατωτέρω λεπτομερώς αναφέρονται. " Το κατά πόσον το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων (Δ.Ε.Ε.) έχει δικαιοδοσία εκδίκασης μιας τέτοιας αξίωσης αποτελεί καθαρά νομικό σημείο και η κρίση περί της δικαιοδοσίας δεν επηρεάζεται από τα γεγονότα που τυχόν περιβάλλουν την ανταξίωση, αφού το ζήτημα θα εξεταστεί μόνο αναφορικά με την βάση του αγώγιμου δικαιώματος (της Ανταπαίτησης). Σημειώνω στο σημείο αυτό ότι στην αγόρευση του ο συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση προσπάθησε να συνδέσει, χωρίς την προηγούμενη απαραίτητη δικογράφηση, την Ανταπαίτηση με την ενοικιαστική σχέση. Αυτό όμως βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με το δικόγραφο του Καθ' ου η αίτηση και τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους Γ.13 και Δ.2 της Απάντησης και Ανταπαίτησης του (βλ. πιο πάνω). Το ζήτημα της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην καθοδηγητική απόφαση Papageorghiou v. Karayiannis