AΝΑΣΤΑΣΙΑ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΥ ν. ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, Αρ. Αίτησης: E142/16, 29/9/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2017:23 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης: E142/16 Μεταξύ: AΝΑΣΤΑΣΙΑ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΥ, από τη Λεμεσό Αιτήτριας και ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ ΚΥΡΙΑΚΟΥ, από τη Λεμεσό Καθ' ης η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 1.2.2017 Ημερομηνία: 29.9.2017 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κος Στ. Καλλιάνος για κ.κ. Καννάβα, Κιτρομηλίδου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (κα Κοφινά στην απαγγελία της απόφασης) Για Καθ' ης η αίτηση: κος Η. Ηλία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την κυρίως Αίτηση που καταχώρησε στις 4.11.2016, η Αιτήτρια, με την ιδιότητα της ιδιοκτήτριας του υποστατικού στο οποίο διαμένει η Καθ' ης η αίτηση, δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης, αξιώνει την έκδοση σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση διατάγματος έξωσης και απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια ύψους €1.980,00, ενδιάμεσα οφέλη, τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Το αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας προκύπτει από την ισχυριζόμενη παράλειψη της Καθ' ης η αίτηση να καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια και/ή υπόλοιπο ενοικίων για τους μήνες Φεβρουάριο, Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο 2016 και από την συστηματική καθυστέρηση στην καταβολή των ενοικίων. Στην Απάντηση (την οποία η Καθ' ης η αίτηση συνέταξε και καταχώρησε προσωπικά), η τελευταία ισχυρίζεται ότι αυτοσκοπός της Αίτησης (κυρίως) είναι η έξωση της ιδίας από το επίδικο υποστατικό, ότι κανένα ενοίκιο οφείλεται στην Αιτήτρια και ότι υπήρξε πάντοτε τυπική στις υποχρεώσεις της. Υποστηρίζει δε ότι το μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται σε €400 και όχι €415, όπως η Αιτήτρια ισχυρίζεται και ότι τέσσερα από τα μηνιαία ενοίκια που αξιώνονται αντιστοιχούν στο ποσό των €1.600 που η ίδια έχει καταβάλει για το βάψιμο της οικίας (εσωτερικά και εξωτερικά) κατά τον Δεκέμβριο του 2015. Η αναφορά αυτή της Καθ' ης η αίτηση αποτέλεσε την αφορμή για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης, με την οποία η Αιτήτρια ζητά την έκδοση απόφασης σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση, ως η παρ. 5 της απάντησης για το ποσό των €1.600.-, πλέον τόκο και έξοδα. Η αίτηση βασίζεται «στους Περί του Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983 (2/1983), στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19 Θ.11, Δ.24, Θ.6, Δ.48 Θ.9(
- m)και Δ.64 και επί των γενικών αρχών του νόμου, των κανόνων της επιείκειας, της πρακτικής και της Συμφύτου εξουσίας των Δικαστηρίων». Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, στην οποία επαναλαμβάνει την αξίωση της υποστηρίζει ότι τα όσα αναφέρει η Καθ' ης η αίτηση συνιστούν παραδοχή του γεγονότος ότι αυτή οφείλει ενοίκια ύψους €1.600 και ως εκ τούτου δικαιούται στην έκδοση απόφασης υπέρ της για το ποσό αυτό, εφόσον η παραδοχή δεν αφήνει περιθώριο υπεράσπισης. Ένσταση Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης που καταχώρησε στις 13.6.2017 η Καθ' ης η Αίτηση, προβάλλονται συνολικά επτά λόγοι ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στα εξής: 1. Η Αιτήτρια προσπαθεί να προκαταβάλει, με την παρούσα αίτηση το Δικαστήριο αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης και αγνοεί την υπεράσπιση της Καθ' ης η Αίτηση. 2. Η Καθ' ης η Αίτηση παραγνωρίζει το γεγονός ότι έχουν γίνει επιδιορθώσεις στο μίσθιο και ότι δεν παραδέχεται ότι οφείλει €1.600.- 3. Η Αιτήτρια προσπαθεί να εξαναγκάσει την Καθ' ης η Αίτηση με διάφορους τρόπους, να εγκαταλείψει την επίδικη οικία και σε τέτοια περίπτωση η Καθ' ης θα υποστεί πολύ μεγαλύτερη ζημία από την Αιτήτρια. Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας αναφορικά με τα οφειλόμενα ενοίκια και υποστηρίζει ότι έχει πράγματι ξοδέψει για επιδιορθώσεις της επίδικης οικίας, το ποσό των €1.600, το οποίο η Αιτήτρια αναγνώρισε και αποδέχτηκε όπως συμψηφιστεί με τα ενοίκια της κατοικίας. Κανένα ποσό οφείλεται από μέρους της ως δεδουλευμένα ενοίκια και η αίτηση έχει καταχωρηθεί εκδικητικά στην προσπάθεια της Αιτήτριας να ανακτήσει την κατοχή του μισθίου. Διαδικασία: Εφόσον το ζήτημα είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις, υποστηρίζοντας τη θέση τους, παραπέμποντας το δικαστήριο στη σχετική νομολογία. Νομική Πτυχή: Οι πρόνοιες των Δ.19 θ.11, και Δ.24 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παρέχουν επίσης στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να εκδώσει απόφαση πριν τη συνολική εκδίκαση της υπόθεσης, στις περιπτώσεις όπου τα γεγονότα είναι παραδεκτά ή μη αμφισβητούμενα. (Σημειώνω ότι οι δύο αυτές πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής από το παρόν Δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του 1983.) Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι και η απόφαση Τσιμεντοποιία Βασιλικού Λτδ ν. Μακάριου
(1993)1 Α.Α.Δ. 370. Στην απόφαση αυτή λέχθηκαν τα εξής: «Η Δ.24 θ.6 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού παρέχει την ευχέρεια σε διάδικο - οποτεδήποτε κατά την εκκρεμοδικία αγωγής - να αποταθεί για την έκδοση απόφασης κατά αντιδίκου του κατόπιν παραδοχών του τελευταίου, είτε στις έγγραφες προτάσεις είτε διαφορετικά, στην οποία ο διάδικος δικαιούται με βάση τέτοιες παραδοχές. Αυτό μπορεί να συμβεί χωρίς να παρίσταται ανάγκη να αναμένει την έκβαση οποιουδήποτε διαμφισβητούμενου στην υπόθεση ζητήματος. Είναι μια από τις δικονομικές διατάξεις που αποσκοπούν στην ταχεία διάγνωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων με την επίσπευση των σχετικών μηχανισμών που ισχύουν για τα αμφισβητούμενα επίδικα θέματα που, φυσικά, διατηρούνται εν ζωή μέχρι την τελική ετυμηγορία του δικαστηρίου. . . . . . Η φύση των παραδοχών κάτω από τη Δ.24 θ.6 στην οποία είναι θεμιτό να βασισθεί δικαστήριο για την έκδοση απόφασης πρέπει να είναι τέτοια που να κλείνει κάθε δρόμο για την προβολή υπεράσπισης. Αυτό είναι το πνεύμα της σχετικής νομολογίας: Ellis v. Allen (1911-1913) All E.R. Rep. 906, Technistudy Ltd v. Kelland
(1976)3 All E.R. 632 και Murphy v. Culhane
(1976)3 All E.R.
- Βλέπε επίσης την απόφαση του Γ. Νικολάου, Π.Ε.Δ. στην υπόθεση 878/89 Νίκος Χριστοφή ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ & Άλλου, ημερομηνίας 6/2/
- Η εφεκτικότητα στη χρήση της διάταξης για πρόωρη απόφαση, εκτός φυσικά στην περίπτωση που μια παραδοχή δεν αφήνει περιθώρια υπεράσπισης, υπογραμμίζει εμφαντικά και την ανάγκη για προσεκτική στάθμιση των δεδομένων της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης.» Επίσης σχετική αναφορά γίνεται και στο Annual Practice 1958, στην αντίστοιχη πρόνοια (Δ.32 θ.6): "O.32, r.6: Judgment or order upon admissions of facts: Admissions must be Clear. - The Court will not allow final judgment to be signed upon admissions in a pleading or affidavit, unless the admissions are clear and unequivocal (Landergan v. Feast, 34 W. R. 691; Hughes v. London, etc., Assurance Co., 8 T.L.R. 81; cf Ellis v. Allen, [1914] 1 Ch. 904). The plaintiff must have a clear case, and the mere admission or non-denial by the defendant of a right asserted by plaintiff, but which in fact has no existence in law, is not sufficient to entitle the plaintiff to a judgment establishing the right (Chilton v. Corporation fo London, 7 Ch. D. 735; and see Gilbert v. Smith, 2 Ch. D. 686, judgment of Melish, L.J.; Rutter v. Tregent, 12 Ch. D. 758; Landergan v. Feast, 34 W.R. 691)." Οι πιο πάνω νομικές αρχές επιβάλλουν ότι η έκδοση απόφασης με βάση παραδοχές γίνεται μόνο σε αποκρυσταλλωμένες περιπτώσεις. Στην παρούσα περίπτωση, η Καθ' ης η αίτηση ουδέποτε προέβηκε σε παραδοχή ότι οφείλει ή ότι υποχρεούται να πληρώσει προς την Αιτήτρια το ποσό της απαίτησης ή οποιονδήποτε άλλο ποσό. Η μόνη παραδοχή γεγονότος στην οποία προέβηκε η Καθ' ης η αίτηση, ήταν ότι το ποσό των €1.600 αντιστοιχεί (εννοώντας προφανώς ότι συμψηφίστηκε) με τέσσερα μηνιαία ενοίκια. Δεν παραδέχθηκε όμως ότι οφείλει το ποσό αυτό, αλλά ρητά αρνήθηκε εξ' αρχής ότι όφειλε να πληρώσει οτιδήποτε. Προκύπτει βέβαια στο σημείο αυτό το κατά πόσον ο συμψηφισμός αυτός είναι νόμιμος και αν έγινε με την συγκατάθεση της Αιτήτριας. Αυτά όμως και άλλα συναφή θέματα είναι ζητήματα που θα πρέπει να απασχολήσουν σε πλήρη εκδίκαση της κυρίως Αίτησης. Όμως το σημαντικό ζήτημα, ότι δηλαδή η Καθ' ης η αίτηση δεν παραδέχθηκε ότι οφείλει να πληρώσει, παραμένει έκτοτε. Για τον πιο πάνω λόγο, η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της κυρίως Αίτησης. (Υπ.)........... Χρ. Ραγουζαίου, Π. Πιστό αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Αίτηση για απόφαση λόγω παραδοχών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο