← Κύπρος

ΕΛΠΙΝΙΚΗ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ν. ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΟΙΛΑΝΙΩΤΗΣ ΛΤΔ, Αίτηση αρ.: E23/2017, 1/12/2017

ΕΛΠΙΝΙΚΗ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ν. ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΟΙΛΑΝΙΩΤΗΣ ΛΤΔ, Αίτηση αρ.: E23/2017, 1/12/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2017:28 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: E23/2017 Μεταξύ: ΕΛΠΙΝΙΚΗ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, από τη Λεμεσό Αιτήτριας και ΞΥΛΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΟΙΛΑΝΙΩΤΗΣ ΛΤΔ, από τη Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 4.4.2017 01/12/2017 Για Αιτητές/ Καθ' ων η αίτηση: κος Π. Τσαγγάρης (κος Ρ. Τσαγγάρης στην απαγγελία της απόφασης) Για Καθ' ης η αίτηση/ Αιτήτρια: κος Κ. Θωμά (κος Παρπαουρίδης στην απαγγελία της απόφασης) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση (και Καθ΄ ης η αίτηση στην παρούσα αίτηση, που στο εξής θα αναφέρεται ως "η Καθ' ης η αίτηση"), καταχώρησε στις 8.3.2017 την Αίτηση έξωσης με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και ζητά την έκδοση διατάγματος έξωσης σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση (και Αιτητών στην παρούσα αίτηση που στο εξής θα αναφέρονται ως "οι Αιτητές"), στη βάση της ισχυριζόμενης παράλειψης των τελευταίων να καταβάλουν σε αυτήν ληξιπρόθεσμα ενοίκια. Αξιώνει επίσης την έκδοση απόφασης για οφειλόμενα ενοίκια, ενδιάμεσα οφέλη κ.α. Οι Αιτητές, με την Απάντηση τους, αρνούνται την απαίτηση της Καθ' ης η αίτηση και προβάλλουν διάφορους ισχυρισμούς προς υπεράσπιση τους, μεταξύ των οποίων και το γεγονός ότι η Καθ' ης η αίτηση τους στερεί, από τις αρχές Ιανουαρίου 2017, την ελεύθερη και απρόσκοπτη χρήση του μισθίου, παραθέτοντας και σχετικές λεπτομέρειες. Ανταπαιτούν δε την έκδοση δηλώσεων από το Δικαστήριο, απαγορευτικού διατάγματος και απόφασής για αποζημιώσεις που αφορούν τις ζημιές που αυτοί υφίστανται από τις ενέργειες της Καθ΄ ης η αίτηση. Ταυτόχρονα με την καταχώριση της Απάντησης, οι Αιτητές καταχώρισαν την παρούσα μονομερή αίτηση, στο πλαίσιο της οποίας εξασφάλισαν στις 4.4.2017, την έκδοση προσωρινού διατάγματος ως η παρ. 1 της αίτησης: «

  1. Εκδοθεί και διά του παρόντος εκδίδεται προσωρινό Διάταγμα δυνάμει του οποίου η Ελπινίκη Σοφοκλέους από τη Λεμεσό και ή οι αντιπροσώποι της και ή υπαλλήλοι της και ή ο εκπρόσωπος της Δημήτρης Σοφοκλέους και ή άλλως πως εμποδίζονται από το να επεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο στο εργοστασιακό υποστατικό με τους βοηθητικούς χώρους στο ισόγειο των κτιρίων και του πέριξ του κτιρίου χώρου ως και των υποστατικών και κατασκευών πέριξ του κτιρίου και επί του στεγάστρου που βρίσκεται ύπερθεν του χώρου πέριξ του κτιρίου ως και του φουγάρου του βαφείου το οποίο ευρίσκεται στην πίσω πλευρά των υποστατικών ως και επί των στερεωτικών κατασκευών και ή συνδέσεων επί των υποστατικών που όλα βρίσκονται στο τεμάχιο γης 105/35 του Φ/Σχ. LIV/2.2IV στην βιοτεχνική περιοχή Τσιφλικουδιών οδός Πελοπίδα αρ.21 στη Λεμεσό μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι πέρατος της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αίτησης. » Αίτηση: Η αίτηση βασίζεται "επί των Κανονισμών 3, 9 και 11 του Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του άρθρου 11 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/83 στα άρθρα 2, 29, 30 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν14/60, στα άρθρα 4 έως 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ 1 έως 4, 8 και 9, Δ.39 και Δ.64, στο Κοινοδίκαιο, το Δίκαιο της Επιείκειας, στην Διακριτική Ευχέρεια και συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου και στην σχετική Νομολογία" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Διευθυντή των Αιτητών, Χριστόδουλου Κοιλανιώτη («Χρ. Κ.»). Στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 4.4.2017, ο Χρ. Κ. αναφέρει μεταξύ άλλων ότι είναι διευθυντής και μέτοχος των Aιτητών και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Οι Αιτητές έχουν ενοικιάσει αρχικά κατά το έτος 2005 το επίδικο υποστατικό μαζί με τους χώρους γύρω από αυτό και τα βοηθητικά υποστατικά και μετά τη λήξη της σύμβασης ακολούθησε νέα σύμβαση μίσθωσης ημερομηνίας 1.9.2011 για τους ίδιους χώρους. Η σύμβαση το 2011 είχε διάρκεια δύο έτη και έκτοτε ανανεώνεται «αυτόματα» από έτος σε έτος. Στην επίδικη σύμβαση το υποστατικό περιγράφεται ως εργοστασιακό υποστατικό και βοηθητικούς χώρους στο ισόγειο του κτιρίου και των χώρων πέριξ αυτών (στο τεμάχιο 105/35 Φ.Σχ. LIX/1.21 V, οδός Πελοπίδα 21 στην βιοτεχνική περιοχή Τσιφλικουδιών στη Λεμεσό) και όλα μαζί καλούνταν ως «το εργοστάσιο». Μεταξύ των βοηθητικών χώρων και υποστατικών πέριξ του εργοστασιακού υποστατικού διατηρούσε ο πατέρας της Καθ' ης η αίτηση βαφείο, το οποίο πώλησε στους Αιτητές μαζί με τα μηχανήματα και τις εγκαταστάσεις του, στα οποία περιλαμβάνονταν και ένα φουγάρο. Το φουγάρο αυτό αντικαταστάθηκε το έτος 2005 με σύγχρονο φουγάρο με σκοπό την αποφυγή οχληρίας των περιοίκων. Η τοποθέτηση του νέου φουγάρου έγινε «με την προτροπή και βοήθεια του πατέρα της Καθ' ης η αίτηση». Περαιτέρω στην παρουσία και με την προτροπή του πατέρα της Καθ' ης η αίτηση τοποθετήθηκε στέγαστρο νόμιμα, ώστε να αποτρέπεται η εισροή βροχής εντός του εργοστασίου. Δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης η Καθ' ης η αίτηση ανέλαβε την υποχρέωση να μην επεμβαίνει ή παρενοχλεί τους Αιτητές. Η Καθ' ης η αίτηση από τις αρχές Ιανουαρίου 2017, μέσω του πατέρα και αντιπροσώπου της, εμποδίζει τους Αιτητές στην ελεύθερη χρήση του μισθίου με τον εξής τρόπο:
  2. Με την πρόκληση εντάσεων στις σχέσεις τους
  3. Με την τοποθέτηση σκαλωσιών στο χώρο γύρω από το μίσθιο που εμποδίζουν την ελεύθερη είσοδο και έξοδο σε αυτό
  4. Ρίχνουν απροειδοποίητα υλικά όπως πέτρες και κομμάτια μπετόν, αδιαφορώντας για την ασφάλεια των υπαλλήλων των Αιτητών και τη διεξαγωγή των εργασιών των Αιτητών
  5. Προκάλεσαν ζημιές στην οροφή του μισθίου και αφαίρεσαν το φουγάρο του βαφείου
  6. Αφαίρεσαν από την οροφή το μοτέρ του θαλάμου πογιατίσματος και κατέστρεψαν την ηλεκτρολογική του σύνδεση με το βαφείο. Σχετικές καταγγελίες για τα πιο πάνω έγιναν από τους Αιτητές στην Αστυνομία, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, ο αντιπρόσωπος της Καθ' ης η αίτηση έχει παραδεχτεί ενοχή στην παράνομη επέμβαση και κακόβουλη ζημιά και παρόλα αυτά συνέχισε τις ενέργειες. Το αρχικό ποσό του ενοικίου του μισθίου ήταν €700.- το οποίο δυνάμει συμφωνίας μειώθηκε σε €650.- από την 1.1.2013 και σε €600.- από την 1.2.2015 και αυτό είναι το τελευταίο ενοίκιο του μισθίου. Είχε συμφωνηθεί ότι το ενοίκιο θα εισέπραττε ο αντιπρόσωπος / πατέρας της Καθ' ης η αίτηση Δημήτρης Σοφοκλέους («Δ.Σ.»). Επισκεπτόμενος το μίσθιο και αυτό συνέβαινε καθ' όλη τη διάρκεια της ενοικίασης, μέχρι τον Αύγουστο του
  7. Παρά τις τηλεφωνικές προτροπές η Καθ' ης η αίτηση και ο Δ.Σ. δεν παρουσιάζονται για την είσπραξη του ενοικίου και δεν έχουν ενημερώσει τους Αιτητές για τις διευθύνσεις τους, ενώ επέλεξαν να μην εισπράττουν τα ενοίκια για να πετύχουν την ανάληψη της κατοχής του μισθίου. Είναι εξαιρετικά επείγουσα η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ενώ υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας των Αιτητών στην ανταπαίτηση τους. Η εργασία που διεξάγουν οι Αιτητές στο μίσθιο, γίνεται με συγκεκριμένες προδιαγραφές αφού χρησιμοποιούνται μεγάλα και βαριά μηχανήματα και είναι απαραίτητος ο αποκλεισμός της εισροής βροχής καθώς και η ύπαρξη βοηθητικών χώρων που εφάπτονται στο κύριο χώρο. Η μετακίνηση του στεγάστρου δεν παρέχει προστασία και σε τέτοια περίπτωση θα χαθούν οι υπάρχουσες εργασίες με ανυπολόγιστες για τους Αιτητές ζημιές. Αντιθέτως, η Καθ' ης η αίτηση δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από τη διατήρηση της κατάστασης των πραγμάτων ως ίσχυε από την έναρξη της ενοικίασης μέχρι τώρα. Η ένσταση: Η Καθ' ης η Αίτηση, στην οποία επιδόθηκε το προσωρινό διάταγμα, προέβαλε ένσταση στην συνέχιση της ισχύς του και καταχώρισε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, στις 4.7.2017, με την οποία απορρίπτει την αίτηση και προβάλλει 17 λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στα εξής: Α. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι ελλιπής και περιέχει ανυπόστατους αναληθείς ισχυρισμούς με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Β. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, πρόωρη και αδικαιολόγητη. Γ. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60, ούτε και οι προϋποθέσεις των Άρθρων 4 και 9 του Κεφ.
  8. Δ. Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα. Ε. Η διατήρηση σε ισχύ του εκδοθέντος διατάγματος παραβιάζει τα απορρέοντα από το άρθρο 23 του Συντάγματος δικαιώματα της Καθ' ης η αίτηση, καθώς και τα οικονομικά της συμφέροντα. Στ. Οι Αιτητές προωθούν την παρούσα αίτηση επιδιώκοντας την άσκηση πίεσης στην Καθ' ης η αίτηση. Ζ. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της προστασίας του δικαιώματος της Καθ' ης η αίτηση για απόλαυση και κάρπωση της ιδιοκτησίας της. Η. Απουσιάζει στην παρούσα περίπτωση το στοιχείο του κατεπείγοντος. Θ. Το εκδοθέν διάταγμα παρέχει θεραπεία ταυτόσημη με μέρος της ανταπαίτησης. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Δημήτρη Σοφοκλέους (Δ.Σ.), πατέρα και αντιπροσώπου της Καθ' ης η αίτηση. Ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και υποστηρίζει ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ισχυρίζεται ο Δ.Σ. ότι η Καθ' ης η αίτηση με επιστολή των δικηγόρων της ημ. 10.10.2016 κοινοποίησε στους Αιτητές την πρόθεσή της να τερματίσει τη σύμβαση ενοικίασης. Σε αυτή την επιστολή οι Αιτητές απάντησαν μέσω του δικηγόρου τους, με επιστολή ημ. 1.11.2016 δεσμευόμενοι να καταβάλουν τα καθυστερημένα ενοίκια και να συζητήσουν για την εξεύρεση λύσης αναφορικά με τα στέγαστρα. Το βαφείο δεν πουλήθηκε στους Αιτητές αλλά αποτελεί ένα βοηθητικό χώρο και αναπόσπαστο μέρος της σύμβασης ενοικίασης, το φουγάρο του βαφείου αντικαταστάθηκε χωρίς την άδεια της Καθ' ης η αίτηση ή του αντιπροσώπου της και το νέο φουγάρο με ύψος 10 μέτρων στερεώθηκε παράνομα στον εξωτερικό τοίχο της κατοικίας της Καθ' ης η αίτηση προκαλώντας σε αυτήν ζημιές. Οι Αιτητές κατασκεύασαν παράνομα υποστατικά χωρίς τη βοήθεια ή την προτροπή της Καθ' ης η αίτηση και ο Δήμος Λεμεσού έχει αποστείλει σχετική επιστολή ημερομηνίας 22.6.
  9. Απέκρυψαν οι Αιτητές από το Δικαστήριο τα πιο κάτω γεγονότα: · Ενώ ο χώρος γύρω από το μίσθιο εκτείνεται σε όλες τις πλευρές του ακινήτου, ο χώρος όπισθεν και δεξιά του μισθίου αποτελεί το χώρο στάθμευσης και εισόδου της κατοικίας της Καθ' ης η αίτηση (που βρίσκεται στον πρώτο όροφο) και δεν αποτελεί μέρος της επίδικης ενοικίασης. Σε αυτόν το χώρο τοποθετήθηκαν νόμιμα οι σκαλωσιές. · Η Καθ' ης η αίτηση διατήρησε την ελεύθερη πρόσβαση των Αιτητών για είσοδο και έξοδο από το μίσθιο, ενώ πρόσβαση στην αποθήκη υπάρχει από το εσωτερικό του εργοστασίου. · Οι Αιτητές είχαν ενημερωθεί αναφορικά με τις εργασίες επισκευής της εξωτερικής τοιχοποιίας της κατοικίας της Καθ' ης η αίτηση και συμφώνησαν με αυτές, ενώ ο Χρ. Κ. καθάρισε τους χώρους δεξιά του κτιρίου για να τοποθετηθούν οι σκαλωσιές. · Αυτές τοποθετήθηκαν μόνο όπισθεν και αριστερά του εργοστασίου και δεν εμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση των Αιτητών. · Ενημερώθηκαν επίσης οι Αιτητές για την ανάγκη αφαίρεσης του φουγάρου για την επισκευή των κολώνων και συμφώνησαν. Αρνείται ο Δ. Σ. ότι οι παράνομες κατασκευές προϋπήρχαν της σύναψης της σύμβασης ενοικίασης ημ. 1.9.11 και υποστηρίζει ότι αυτές ανεγέρθηκαν μετά την ημερομηνία της σύμβασης. Συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις: Ακολούθως οι δύο πλευρές καταχώρησαν, αμφότερες, συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις[1]. Συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις για τους Αιτητές: Α. Ο Γεώργιος Αιμιλιανού (Γ.Α.), στην ένορκη του δήλωση ημ. 26.7.2017 αναφέρει ότι διατηρεί σιδηρουργείο στην οδό Πελοπίδα στη Λεμεσό, πριν από το έτος 2005 και γνωρίζει τον Δ.Σ. ο οποίος διατηρούσε ξυλουργείο στο απέναντι, από τον ίδιο, μαγαζί μέχρι το έτος 2005, όταν το ξυλουργείο ενοικιάστηκε στους Αιτητές. Κατά το 2005 του ζητήθηκε, από τον Χρ. Κ. στην παρουσία του Δ.Σ. (αφότου αυτοί οι δύο τον ενημέρωσαν για τη νέα ενοικίαση) να κατασκευάσει στέγαστρο από σιδηροκατασκευή για να προστατευθεί το ξυλουργείο από τις καιρικές συνθήκες. Το στέγαστρο θα στερεωνόταν στον εξωτερικό τοίχο μόνο. Αυτό κατασκευάστηκε και τοποθετήθηκε, ενώ στη διάρκεια της τοποθέτησης ήταν παρών ο Δ. Σ. ο οποίος έδινε οδηγίες για την τοποθέτηση του. Β. Ο Χρ. Κ. στην ένορκη του δήλωση ημ. 26.7.2017 αρνείται τους ισχυρισμούς του Δ. Σ., στο βαθμό που αυτοί είναι αντίθετοι με την ένορκη του δήλωση ημ. 4.4.2017 και με την Απάντηση και Ανταπαίτησή του. Υποστηρίζει ότι δεν υπήρξε νόμιμος τερματισμός της επίδικης ενοικίασης, και ότι παράλληλα με τη συμφωνία ενοικίασης, το 2005 συνάφθηκε συμφωνία πώλησης του «βαφείου» καθώς και των εξαρτημάτων και μηχανημάτων του (περιλαμβανομένου και του κομπρεσέρ) για το ποσό των Λ.Κ.13.250 . Παρουσιάζει αντίγραφα των επιταγών για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.13.250 προς όφελος του Δ.Σ. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι στη συμφωνία ενοικίασης περιλαμβάνεται όλος ο χώρος πέριξ του ξυλουργείου. Πριν τη σύναψη της συμφωνίας ημ. 1.9.2011 και επειδή δίπλα από το ξυλουργείο ανεγείρονταν πολυκατοικία, για σκοπούς αποφυγής οχληρίας, με τη συγκατάθεση, υπόδειξη και επίβλεψη του Δ.Σ., έγινε αντικατάσταση του φουγάρου με νέο. Ποτέ πριν το 2016 τέθηκε από την Καθ' ης η αίτηση ζήτημα φουγάρου ή στεγάστρου, ούτε και κατά την ανακαίνιση των υποστατικών. Από τον ίδιο δεν έχει δοθεί συγκατάθεση για την αφαίρεση ή μετακίνηση του φουγάρου ή άλλης κατασκευής. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την Καθ' ης η αίτηση Ο Δημήτρη Σοφοκλέους στην ένορκη του δήλωση ημ. 8.9.2017 αρνείται τα όσα αναφέρουν οι Χρ.Κ. και Γ.Α. στις ένορκες δηλώσεις τους και ειδικά την πώληση του «βαφείου», υποστηρίζοντας ότι το βαφείο αποτελεί μέρος της σύμβασης ενοικίασης του εργοστασίου, ως βοηθητικός χώρος. Αρνείται επίσης ότι ενοικίασε το υποστατικό/ξυλουργείο στους Αιτητές. Διαδικασία: Η αίτηση ορίστηκε τελικά για ακρόαση στις 15.9.
  10. Κατά την ημερομηνία εκείνη και εφόσον το ζήτημα που εκδικάζεται είναι καθαρά νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση[2]. Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και αφού οι δύο συνήγοροι παρουσίασαν τις αγορεύσεις τους, το Δικαστήριο επεφύλαξε την παρούσα απόφαση. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και μόνο, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων, αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions
(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Από το περιεχόμενο των πιο πάνω αναφερομένων ενόρκων δηλώσεων προκύπτει ότι δεν αμφισβητούνται τα πιο κάτω γεγονότα: Η Καθ' ης η αίτηση είναι η ιδιοκτήτρια του τεμαχίου εντός του οποίου βρίσκεται το μίσθιο. Μεταξύ των διαδίκων συνάφθηκε η επίδικη συμφωνία ενοικίασης. Δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης οι Αιτητές κατέχουν το μίσθιο και διεξάγουν σε αυτό ξυλουργικές εργασίες. Στο μίσθιο τοποθετήθηκε (εξωτερικά) ένα στέγαστρο. Κ Καθ' ης η αίτηση τοποθέτησε σκαλωσιές στο επίδικο τεμάχιο γης Η Καθ' ης η αίτηση ή οι αντιπρόσωποι της έχουν αφαιρέσει το φουγάρου του βαφείου Αμφισβητούμενα γεγονότα παραμένουν: Η έκταση των χώρων που ενοικίασαν οι Αιτητές. Το κατά πόσον οι Αιτητές έχουν αναγείρει παράνομα υποστατικά στο μίσθιο. Εάν το στέγαστρο τοποθετήθηκε πριν ή μετά την σύναψη της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης. Το σημείο όπου τοποθετήθηκαν σκαλωσιές από την Καθ' ης η αίτηση. Εάν οι σκαλωσιές εμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση των Αιτητών στο μίσθιο. Κατά πόσον έχει προκληθεί ζημιά στον εξοπλισμό της επιχείρησης των Αιτητών από ενέργειες της Καθ' ης η αίτηση. Το κατά πόσον συγκατατέθηκαν ο Αιτητές στην αφαίρεση του φουγάρου. Η βασιμότητα της Απαίτησης και της Ανταπαίτησης. Απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων: Υποστηρίζει η Καθ' ης η αίτηση ότι οι Αιτητές έχουν αποκρύψει από το Δικαστήριο κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ουσιώδη γεγονότα και για αυτό το λόγο το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων έχουν διατυπωθεί στη νομολογία. Επειδή η έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος αποτελεί παρέκκλιση από την αρχή "audi alteram partem", επιβάλλεται στους Αιτητές η αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή χαρακτηρίζεται ως "uberrimae fidei" και η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου πιο πάνω). Η παράλειψη αποκάλυψης θεωρείται ουσιώδης όταν αφαιρεί "τη δυνατότητα σφαιρικής εκτίμησης της όλης κατάστασης". (Βλ. Electromatic Constructions Ltd. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. 268/08, ημερ. 19.3.2009.) Το τι συνιστά ουσιώδες γεγονός ορίζεται επίσης στη νομολογία (βλ. Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland
(1997)1 ΑΑΔ 1791, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280). Προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο υπήρξε από πλευράς των Αιτητών παράβαση του πιο πάνω αναφερόμενου κανόνα, θα πρέπει να εξεταστούν τα "παραλειπόμενα" γεγονότα, όπως προβάλλονται στην ένσταση:
  1. Δεν αποτελεί μέρος της επίδικης ενοικίασης ο χώρος όπισθεν και δεξιά του μισθίου, ο οποίος αποτελεί το χώρο στάθμευσης και εισόδου της κατοικίας της Καθ' ης η αίτηση (που βρίσκεται στον πρώτο όροφο) και στο οποίο τοποθετήθηκαν νόμιμα οι σκαλωσιές από την Καθ' ης η αίτηση.
  2. Δεν εμπόδισε η Καθ' ης η αίτηση την ελεύθερη πρόσβαση των Αιτητών για είσοδο και έξοδο από το μίσθιο, ενώ πρόσβαση στην αποθήκη υπάρχει από το εσωτερικό του εργοστασίου.
  3. Οι Αιτητές είχαν ενημερωθεί αναφορικά με τις εργασίες επισκευής της εξωτερικής τοιχοποιίας της κατοικίας της Καθ' ης η αίτηση και συμφώνησαν με αυτές, ενώ ο Χρ. Κ. καθάρισε τους χώρους δεξιά του κτιρίου για να τοποθετηθούν οι σκαλωσιές.
  4. Ενημερώθηκαν επίσης οι Αιτητές για την ανάγκη αφαίρεσης του φουγάρου για την επισκευή των κολώνων και συμφώνησαν. Όλα αυτά τα γεγονότα αμφισβητούνται από τους Αιτητές στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Χρ. Κ. Δεν θα προβώ σε περαιτέρω σχολιασμό του ζητήματος αυτού, αφού είναι γνωστή η αρχή ότι για τα γεγονότα που αμφισβητούνται δεν υπάρχει υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης (βλ. M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. n. Timberland, πιο πάνω). Προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος: Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263).
  1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην Απάντηση και Ανταπαίτηση, αφού από αυτήν θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση[3]. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, με βάση τα όσα αναφέρονται στην Ανταπαίτηση (σε σχέση με τους ισχυρισμούς για στέρηση της ελεύθερης και απρόσκοπτης χρήσης του μισθίου) σε συνδυασμό με το μη αμφισβητούμενο γεγονός της παραχώρησης στους Αιτητές, δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης, της κατοχής του μισθίου, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση.
  2. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται οι Αιτητές σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό των Αιτητών. Αν οι Αιτητές είναι σε θέση να δείξουν κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχουν επιτύχει να ικανοποιήσουν την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  3. Σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση, το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό των Αιτητών προκύπτει η πιθανότητα (σε βαθμό μεγαλύτερο από απλή πιθανολόγηση), αυτοί να εμποδίζονται να χρησιμοποιήσουν μέρος του χώρου που περιλαμβάνεται στην επίδικη ενοικίαση και επομένως επηρεάζεται το δικαίωμα τους για ειρηνική απόλαυση του μισθίου. Η σύμβαση ενοικίασης έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο και συνοδεύει την παρούσα αίτηση. Σε αυτήν περιγράφεται το μίσθιο ως "το εργοστάσιο", το οποίο αποτελείται από διάφορους χώρους, ως εξής: "εργοστασιακά υποστατικά [στο ισόγειο των κτιρίων], βοηθητικοί χώροι και ο πέριξ αυτών χώρος επί του αναφερόμενου τεμαχίου" Προκύπτει εκ πρώτης όψεως από την πιο πάνω διατύπωση ότι οι συμβαλλόμενοι δεν έχουν εξαιρέσει από την σύμβαση ενοικίασης, μέρος του "πέριξ των κτιρίων" χώρου. Σημειώνεται ότι το να διαμένει κάποιος στον όροφο (είτε αυτός είναι η Καθ' ης η αίτηση ή τρίτο πρόσωπο) δεν καταδεικνύει εκ προοιμίου ότι αυτός ο χώρος στην είσοδο εξαιρείται από την ενοικίαση. To ζήτημα όμως αυτό, θα εξεταστεί με την αντιπαράθεση των αντικρουόμενων θέσεων κατά την εξέταση της ουσίας της διαφοράς των διαδίκων. Το στάδιο τούτο δεν είναι το κατάλληλο για ερμηνεία της επίδικης συμφωνίας, με βάση τους ισχυρισμούς που προβάλλονται. Για τους σκοπούς της παρούσας αίτησης και μόνο, διαπιστώνεται ότι οι Αιτητές, ως ενοικιαστές του "εργοστασίου" έχουν δικαίωμα στην ειρηνική απόλαυση του μισθίου, ως εξυπακουόμενο όρο της ενοικίασης. Αναφορικά με το ζήτημα της "ειρηνικής απόλαυσης" παραθέτω απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση στην αίτηση Κ24/14 του Δ.Ε.Ε. Λευκωσίας, Catercom v. ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ, ημερομηνίας 1.12.2014, όπου η αδελφή Δικαστής Λ. Σ. Καμμίτση έχει εξετάσει το ζήτημα αυτό. Συμφωνώ και υιοθετώ τα όσα αναφέρονται στην απόφαση αυτή (για το παρόν νομικό ζήτημα) και παραθέτω σχετικά αποσπάσματα: " Δικαίωμα ειρηνικής απόλαυσης: Το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου (covenant for quiet enjoyment) δύναται να αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της συμφωνίας ενοικίασης. Βλέπετε σχετικά Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 27, παράγραφοι 320 και 325 και Woodfall Landlord and Tenant, 27η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφος
  4. Ειδικότερα, στην παράγραφο 325 του συγγράμματοςHalsbury's, πιο πάνω, καταγράφονται τα ακόλουθα: «In a formal lease, and in an oral letting or an agreement for a lease which operates as a present demise, there is implied one single covenant for quiet enjoyment, under which the tenant is entitled to be put into possession of the premises which are leased to him at the outset of his tenancy, and to remain quietly in possession of them throughout the term.» Υπάρχει η ευχέρεια έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οριστικού και προσωρινού, για να αποφευχθεί η παραβίαση αυτού του όρου της ενοικίασης. Βλέπετε παράγραφος 321 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω: «The grant of an injunction to restrain a breach of covenant is discretionary, and the court will consider, among other things, whether the breach produces injury to the party seeking the injunction, and will decline to enforce an oppressive covenant by injunction. As a general rule, however, the court will grant an injunction to restrain a breach of a negative covenant without proof of damage being necessary, provided that the words of the covenant are clear. An interlocutory injunction will be granted in an appropriate case, the deciding factor being the balance of convenience between the parties.» Δυνατόν να υπάρχει παραβίαση του όρου για την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου από πράξεις ή παραλείψεις του ιδιοκτήτη που παρεμποδίζουν την ελευθερία κινήσεων του ενοικιαστή στην άσκηση των δικαιωμάτων του ως ενοικιαστή. Βλέπετε σχετικά παράγραφο 1327 του συγγράμματος Woodfall, πιο πάνω και παράγραφο 328 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω, κάτω από την επικεφαλίδα 'Breach of covenant for quite enjoyment'. Παραθέτω το απόσπασμα: «The covenant for quiet enjoyment operates according to its terms to secure the tenant, not merely in the possession, but in the enjoyment of the premises for all usual purposes; and where the ordinary and lawful enjoyment of the demised premises is substantially interfered with by the acts or omissions of the landlord or those claiming under him, the covenant is broken, even if neither the title to, nor the possession of, the land is otherwise affected. Whether this interference has taken place is, in each case, a question of fact. It was once considered that for there to be a breach of covenant there had to be some physical interference with the enjoyment of the demised premises. However, there is modern authority to the effect that the covenant is not confined to direct physical interference but may be broken by any conduct of the landlord or his agents, which interferes with the tenant's freedom of action in exercising his rights as tenant. [McCall v. Abelesz
(1976)1 All ER 727 at 730, 731]. ..... Disturbance of enjoyment which is merely temporary and which does not interfere with the title or possession of the tenant is generally not a breach of the covenant. Even where such a disturbance does constitute a breach, an injunction will not be granted where there is no likelihood of repetition, the tenant being left to his remedy of damages.» Ακόμα και πράξεις που λαμβάνουν χώραν εκτός του μισθίου, μπορεί να θεωρηθούν ότι συνιστούν παραβίαση του όρου της ειρηνικής απόλαυσης. Βλέπετε παράγραφος 329 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω: «An act may be a breach of the covenant for quiet enjoyment notwithstanding that it is done off the premises. Even at the time when actual physical interference with the demised premises was considered to be an essential element of any breach of the covenant, an act done off the premises could be a breach if it caused physical interference with the demised premises; for example ...where the landlord .. erected scaffolding in front of the door and windows of a demised shop in such a way as to interfere with the tenant's trade [Owen v. Gadd
(1956)2 All ER 28]. If however, the disturbance is due to an act done off the premises, there is no breach of covenant unless it was either foreseen in fact, or ought by reasonable care to have been foreseen, that the interruption would follow as a consequence of the act. »" Στο παρόν στάδιο, από τα γεγονότα της υπόθεσης και ειδικά από το γεγονός ότι οi Αιτητές έχουν την αποκλειστική κατοχή του εργοστασίου, όπως αυτό περιγράφεται πιο πάνω, κρίνω ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως σοβαρή πιθανότητα (περάν από απλή), εάν επιβεβαιωθεί ότι υπάρχει από μέρους της Καθ' ης η αίτηση παραβίαση του δικαιώματος των Αιτητών για "ειρηνική απόλαυση της κατοχής του μισθίου", να δικαιούνται οι Αιτητές στις ανταπαιτούμενες θεραπείες. Προβάλλει τον ισχυρισμό η Καθ' ης η αίτηση ότι, εάν οριστικοποιηθεί το διάταγμα που εξασφάλισαν οι Αιτητές, τότε θα επέλθει και οριστική επίλυση μέρους της Ανταπαίτησης των Αιτητών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το ζήτημα της απαγόρευσης στην Καθ' ης η αίτηση να επεμβαίνει στο μίσθιο, αποτελεί πράγματι μια από τις θεραπείες που οι Αιτητές ζητούν με την Ανταπαίτηση τους. Αυτό όμως δεν αποτελεί κώλυμα για την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος, σύμφωνα με την νομολογία. Στην απόφαση Κούνουνα ν. C & A SIMONOS LTD, Πολιτική Έφεση 11077, 13 Σεπτεμβρίου 2002, αναφέρονται τα ακόλουθα: "H έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή, δεν αποκλείεται (βλέπε Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1984)1 C.L.R. 263. Βλέπε επίσης Κοσμά ν. Χατζηκυπρή κ.α., Π.Ε. 10558, ημερ. 22.2.2000." Το Δικαστήριο σε τέτοια περίπτωση θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι η έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος δεν ανατρέπει το status quo ante, και ότι δεν παρέχεται ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την (κυρίως) Αίτηση. (Το ζήτημα της διατήρησης του status quo ante αναλύεται αμέσως πιο κάτω). Διατήρηση ή ανατροπή του status quo ante: Στην απόφαση Κούνουνα (πιο πάνω) γίνεται και αναφορά στο ζήτημα της διατήρησης του status quo, που αποτελεί το ζητούμενο κατά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Λέχθηκαν τα εξής στην απόφαση Κούνουνα: "Ο σκοπός ενός συντηρητικού διατάγματος που εκδίδεται βάσει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 είναι κυρίως η διατήρηση της κατάστασης κατά την οποία προέκυψε η υπό εκδίκαση διαφορά και η διατήρηση της επίδικης περιουσίας, εκκρεμούσης της ακρόασης και της εκδίκασης της αγωγής (Michael v. Brevinos Limited
(1969)1 C.L.R. 578)." (Δική μου υπογράμμιση). Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι και η απόφαση Κοσμά ν. Χατζηκυπρή (πιο πάνω). Στην παρούσα αίτηση, η κατάσταση η οποία επιδιώκεται να διατηρηθεί με την επικύρωση του προσωρινού διατάγματος, είναι η συνέχιση από μέρους των Αιτητών της χρήσης του μίσθιου, ως προηγούμενα έπρατταν.
  1. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Στην πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση Αρ. 216/2006, HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. ν. ΣΤΕΛΙΟΣ ΦΥΛΑΚΤΙΔΗΣ κ.α ημερομηνίας 24.3.2009, επαναλήφθηκε η βασική αρχή που διέπει αυτή την προϋπόθεση: "Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ΄ αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους, σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια." Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "ανεπανόρθωτη" ζημιά των Αιτητών. Αυτοί ισχυρίζονται ότι το στέγαστρο και η χρήση των βοηθητικών χώρων είναι απαραίτητα για την λειτουργία της επιχείρησης τους, για τους λόγους που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση. Αναφέρεται ο ενόρκως δηλών σε τεράστια και βαριά μηχανήματα που οι Αιτητές χρησιμοποιούν και στην ανάγκη για διεκπεραίωση της εργασίας τους σε υδατοστεγές περιβάλλον, ενώ οι ενέργειες της Καθ' ης η αίτηση ελλοχεύουν τον κίνδυνο της απώλειας του υδατοστεγούς και της απώλειας των υφιστάμενων εργασιών τους, με ανυπολόγιστες ζημιές σε βάρος των Αιτητών. Κρίνω, λοιπόν, ότι ικανοποιείται στην παρούσα περίπτωση και αυτή η προϋπόθεση του άρθρου
  2. Κατεπείγον Υποστηρίζει η Καθ' ης η αίτηση ότι στην παρούσα περίπτωση ελλείπει η προϋπόθεση του κατεπείγοντος. Το κατεπείγον ζήτημα αποτελεί δικαιοδοτικό όρο για την ανάληψη από το παρόν Δικαστήριο της δικαιοδοσίας εξέτασης της αίτησης, στην απουσία της άλλης πλευράς. Από τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, προκύπτει η ανάγκη άμεσης εξέτασης του αιτήματος για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Το ζήτημα όμως του κατεπείγοντος κρίνεται και με την εξέταση του χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε από τη δημιουργία του αγώγιμου δικαιώματος μέχρι την καταχώρηση της παρούσας διαδικασίας. Σύμφωνα με τα όσα περιέχονται στην αρχική ένορκη δήλωση του Χρ. Κ. και στα έγγραφα που τη συνοδεύουν, προκύπτει ότι από τις αρχές Ιανουαρίου 2017 (που κατ' ισχυρισμό ξεκίνησαν οι διάφορες επεμβατικές ενέργειες της Καθ' ης η αίτηση) μέχρι την καταχώρησης της παρούσας αίτησης, μεσολάβησαν τρείς μήνες. Στην βάση των γεγονότων που προβάλλονται, βρίσκω ότι ο χρόνος των τριών μηνών δεν καταδεικνύει καθυστέρηση στην λήψη μέτρων από μέρους των Αιτητών. Δεν ευσταθεί επομένως αυτή η θέση της Καθ' ης η αίτηση. Ισοζύγιο της ευχέρειας: Στη βάση όλων των πιο πάνω στοιχείων και ευρημάτων, βρίσκω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για παραμονή του διατάγματος σε ισχύ. Δεν προβάλλεται οποιαδήποτε πρόκληση ουσιαστικής βλάβης στην Καθ' ης η αίτηση από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος και με βάση όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της διατήρησης της προτέρας κατάστασης (status quo ante) και της οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος. Κατάληξη: Για τους πιο πάνω λόγους, το προσωρινό διάταγμα, ημερομηνίας 4.4.2017, οριστικοποιείται και καθίσταται απόλυτο μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην Ανταπαίτηση των Αιτητών, στην κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Επιδικάζονται τα έξοδα της παρούσας αίτησης υπέρ των Αιτητών (Καθ' ων η αίτηση στην κυρίως Αίτηση) και σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση (Αιτήτριας στην κυρίως Αίτηση), όπως αυτά θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας στην κυρίως Αίτηση. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα για άρση επέμβασης ιδιοκτήτη στο μίσθιο [1] Μέτα από σχετική άδεια του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15.6.
  3. [2] Βλ. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ TOY MICHAIL ΕΒΑΝΟΙΤΖΕ, Πολιτική ECLI:CY:AD:2014:D620, Αίτηση αρ. 128/2014, ημερομηνίας 28.8.
  4. [3] Οι αιτούμενες θεραπείες καταγράφονται στη σελίδα 1 πιο πάνω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.