ΠΑΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ κ.α., Αίτηση Αρ. Κ6/2017, 23/11/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2017:6 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου Αίτηση Αρ. Κ6/2017 Μεταξύ׃ ΠΑΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, εκ Λάρνακας Αιτητής και
- ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ Κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ, εκ Λάρνακας
- ΚΥΡΙΑΚΟΣ Κ. ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, εκ Λάρνακας Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 18/10/2017 για παράταση του χρόνου καταχώρησης του έγγραφου Απάντησης των Καθ' ων 1 και 2 Ημερομηνία: 23.11.2017 Για τον Αιτητή στην κυρίως Αίτηση / Καθ' ου στην παρούσα αίτηση : κ. Χριστόφορος Δημητρίου Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 / Αιτητές στην παρούσα αίτηση: κ. Θέμης Θωμά. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ι. Η ΑΙΤΗΣΗ Με αίτηση ημερομηνίας 18/10/2017, οι Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 / Αιτητές στην παρούσα Αίτηση αξιώνουν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παρατείνεται κατά 1 μέρα από τη ημέρα σύνταξης του διατάγματος ο χρόνος καταχώρησης της Απάντησής τους. Η νομική βάση της αίτησής της εδράζεται στο Άρθρο 30.3 του Συντάγματος, στη Δ.21 Θ. 1, Δ.26 θ. 7, Δ.57 θ. 2, Δ.48 θ. 8 των Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στους κανονισμούς 3, 7, 8 και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών του
- Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η υπό αναφορά αίτηση αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση ιδίας ημερομηνίας του κ. Κυριάκου Ιωαννίδη από τη Λάρνακα. Συμπτύσσοντας αυτά που αναφέρει ο εν λόγω ενόρκως δηλούντας, υποστηρίζει ότι, εκ παραδρομής ότι αντί να καταχωρηθεί Απάντηση στην Αίτηση καταχωρήθηκε ειδοποίηση Ένστασης, στις 10/10/
- ΙΙ. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Ο Αιτητής / Καθ' ου στη παρούσα (στο εξής: Αιτητής) καταχώρησε ένσταση στις 06/11/
- Στην ένστασή του ο Αιτητής εκφράζει την πρόθεσή του να ενστεί στην εν λόγω αίτηση, πλην όμως, δεν θέτει οποιουσδήποτε λόγους ένστασης. Στην ένσταση επισυνάπτεται ένορκη δήλωση του Αιτητή, που αναφέρεται στα γεγονότα όπως τα εκλαμβάνει. Δεδομένου όμως ότι στην ίδια την αίτηση δεν αναπτύσσονται οποιοδήποτε λόγοι ένστασης, κρίνεται ως μη ουσιαστική η αναφορά σε αυτά που ενόρκως υποστηρίζει ο Αιτητής. ΙΙΙ. ΙΣΤΟΡΙΚΟ Στις 04/05/5017, στα πλαίσια της Αίτησης Ε6/2017, εκδόθηκε διάταγμα ανάκτησης κατοχής και πληρωμής οφειλόμενων ενοικίων, υπέρ των Καθ' ων στην παρούσα Αίτηση και εναντίον του Αιτητή και του δεύτερου ενοικιαστή, κάποιου Γιώργου Παπαντωνίου. Ο Αιτητής και ο έτερος ενοικιαστής, αμφότεροι, στα πλαίσια της Ε6/2017 είχαν καταχωρήσει μέσω των δικηγόρων τους, στη Γραμματεία του Δικαστηρίου επιστολή με την οποία εξέφραζαν την πρόθεση τους να εμφανιστούν στη διαδικασία, πλην όμως, δεν καταχωρήσαν την προβλεπόμενη Απάντηση εντός της ανατρεπτικής προθεσμίας των 14 ημερών, που καθορίζεται στον κανονισμό 8 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Οι Καθ' ων, εκμεταλλευόμενοι τούτη την παράλειψη, με μονομερή αίτηση για απόφαση, εξασφάλισαν απόφαση εναντίον των ενοικιαστών, δηλαδή του Αιτητή στην παρούσα και του δεύτερου ενοικιαστή, του προαναφερόμενου Γιώργου Παπαντωνίου. Στις 28/06/2017, ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης Παραμερισμού. Μαζί καταχωρήθηκε αίτηση για αναστολή της απόφασης στην Ε6/17, η οποία όμως αποσύρθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο, καθότι, η προσπάθεια να εκδοθεί μονομερώς δεν υπήρξε επιτυχής. Στο μεσοδιάστημα, η πλευρά των Καθ' ων εμφανίστηκε κατ' επανάληψη στην παρούσα διαδικασία, στα πλαίσια τόσο της εκ των υστέρων αποσυρθείσας αίτησης για Αναστολή όσο και της κυρίως Αίτησης. Η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησε ένσταση στην Αίτηση για Αναστολή αλλά αντί να καταχωρήσει Απάντηση στην Κυρίως Αίτηση καταχώρησε εσφαλμένα και καθυστερημένα ειδοποίηση Ένστασης, μόλις στις 10/10/
- Με την παρούσα αίτηση, η πλευρά των Καθ' ων επιδιώκει να διορθώσει το παράτυπο των πράξεων της, ζητώντας όπως παραταθεί κατά μια μέρα ο χρόνος καταχώρισης της Απάντησής της. ΙV. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων έλαβαν χώρα την 21/11/2017, οπότε το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφασή του. Είχα σχετικά την ευκαιρία να αναγνώσω το γραπτό κείμενο που προσκομίστηκε προς υποστήριξη των θέσεων των Καθ' ων η Αίτηση. Ο δικηγόρος του Αιτητή υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένστασής του, χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε άλλο. Σημειώνεται ότι, επειδή η υπό εξέταση αίτηση αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα, δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. V. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Στον κ. 8 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983 αναφέρονται τα εξής: « Πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μπορεί να την αμφισβητήσει στο σύνολο ή μέρος της με την καταχώριση απαντήσεως εντός 14 ημερών. Η απάντηση καθορίζει τις θεραπείες και γεγονότα που αμφισβητούνται. Θεραπείες και γεγονότα που δεν αμφισβητούνται ρητά θεωρούνται παραδεκτά. » Ενώ, στους κ. 12 (β) και (γ) του ίδιου διαδικαστικού Κανονισμού ορίζονται τα ακόλουθα: « (β) Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο. (γ) Διαδικασία που προσκρούει στις πρόνοιες των Κανονισμών μπορεί να ακυρωθεί στο σύνολό της ή μερικώς ως αντικανονική ή να τροποποιηθεί με όρους που καθορίζει το Δικαστήριο. » Αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ υποχρέωση των συμμετεχόντων σε μια δικαστική διαδικασία να τηρούν τις προθεσμίες που τάσσονται από τους θεσμούς ή από το Δικαστήριο και παρέκκλιση από αυτόν τον κανόνα δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις.[1] Δικονομικό έρεισμα για να υποβληθεί αίτημα για παράταση μιας προθεσμίας παρέχει η Δ.57 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίοι θεσμοί εφαρμόζονται κατ' αναλογία[2] από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Η Δ. 57 θ.2 αναφέρει: « A Court or Judge shall have power to enlarge or abridge the time appointed by these Rules, or fixed by any order enlarging time, for doing any act or taking any proceeding, upon such terms (if any) as the justice of the case may require, and any such enlargement may be ordered although the application for the same is not made until after the expiration of the time appointed or allowed : provided that when the time for delivering any pleading or document or filing any affidavit, answer or document, or doing any act is or has been fixed or limited by any of these Rules or by any direction or order of the Court or Judge, the costs of any application to extend such time and of any order made thereon shall be borne by the party making such application unless the Court or Judge shall otherwise order. » Σύμφωνα με την Αγγλική νομολογία, η υπό αναφορά Διαταγή έχει εφαρμογή μόνο όπου ο χρόνος καθορίζεται από νομοθετική ρύθμιση, όπως οι θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και όχι σε άλλες περιπτώσεις, παρόλο που, έχει αποφασισθεί ότι σε ενδιάμεσες διαδικασίες, το Δικαστήριο για να μπορέσει να λειτουργήσει ως Δικαστήριο δικαίου, διατηρεί συμφυή εξουσία να παρατείνει το χρόνο, ανεξάρτητα από οποιουσδήποτε κανονισμούς.[3] VI. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Εφαρμόζοντας το προπαρατεθέν νομικό πλαίσιο στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έχω πεισθεί ότι, η έγκριση του αιτήματος θα αποβεί προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, και ως εκ τούτου, κατ' εξαίρεση, και ασκώντας τη διακριτική μου εξουσία, θα επιτρέψω την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, επιβαρύνοντας όμως την πλευρά των Καθ' ων με αντίστοιχη διαταγή ως προς τα έξοδα της διαδικασίας της κυρίως Αίτησης. Έχω λάβει υπόψιν ότι η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε μόλις μια
(1)ημέρα από την ημερομηνία που ανέκυψε το όλο ζήτημα, ότι η αίτηση στηρίζεται στο ορθό δικονομικό πλαίσιο, ενώ και επί της ουσίας, κρίνω ικανοποιητικές τις εξηγήσεις που δόθηκαν προς δικαιολόγηση της παράλειψης συμμόρφωσης των Καθ' ων εντός της καθορισθείσας προθεσμίας των 14 ημερών. Σημειώνω ότι, η ταχύτητα και η συνοπτικότητα τούτης της δικαιοδοσίας αν και αποτελούν προσδιοριστικά στοιχεία της φύσης τούτου του Δικαστηρίου, δεν θα πρέπει να απολήγουν σε επηρεασμό της αποτελεσματικότητας στην επιβολή της Δικαιοσύνης. Ο δε γενικότερος σκοπός το Νόμου δεν σημαίνει και πλήρη κατάργηση των ελαχίστων προϋποθέσεων διεξαγωγής της δίκαιης δίκης.[4] Είναι συνακόλουθα διαπίστωσή μου ότι, η πλευρά των Καθ' ων δεν έχει επιδείξει ασύγγνωστη ολιγωρία, ούτε συμπεριφορά που υποδηλώνει περιφρόνηση προς το Δικαστήριο, ώστε να της αποστερηθεί το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά της για πρόσβαση στο Δικαστήριο, να ακουστεί και να υπερασπισθεί τον εαυτό της, ως τούτο, επιβάλλεται από το Άρθρο 30 του Συντάγματος. Στην πιο πάνω κατάληξή μου οδηγήθηκα έχοντας επιπλέον σταθμίσει ότι, η ένσταση της πλευράς του Αιτητή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψιν, αφού, σε αυτήν, κατά ευθεία παράβαση της Δ.48 θ. 4
(1)[5] και του «Τύπου 47» στον οποίο η εν λόγω Διαταγή παραπέμπει, δεν προβάλλονται και δεν συγκεκριμενοποιούνται οποιοιδήποτε λόγοι Ένστασης με αποτέλεσμα να ελλείπει παντελώς ο αναγκαίος προσδιορισμός του νομικού και πραγματικού υπόβαθρου στο οποίο στηρίζεται. Στη Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδης κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965, υιοθετήθηκε το εξής απόσπασμα από την Kouppa and Another v. Vassiliades
(1981)1 J.S.C. 120, το περιεχόμενο του οποίου είναι αυτόδηλο: « Ο καθορισμός των θεσμών στους οποίους στηρίζεται το ενδιάμεσο δικονομικό μέτρο (αίτηση με κλήση) δεν είναι όπως κατανοώ μόνο θέμα τύπου αλλά ουσιαστική δικονομική διάταξη, η οποία πρέπει να ακολουθείται αυστηρά. εν όψει του ότι η ενδιάμεση διαδικασία συνιστά διαδικασία ασυνήθη χαρακτήρα για το λόγο ότι τα επίδικα θέματα εκδικάζονται έξω από το πλαίσιο της ολοκληρωμένης δίκης που αποτελεί τη συνήθη οδό για την εκδίκαση των επίδικων θεμάτων. Συνεπώς τα δικονομικά εχέγγυα τα οποία αποβλέπουν στον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και του πλαισίου εκδίκασής τους πρέπει να τηρούνται με σχολαστικότητα ιδιαίτερα στην περίπτωση των επιτακτικών προνοιών της Δ.48 θ.1. Δεν είναι τυχαίο ότι το νομικό υπόβαθρο της αίτησης πρέπει, αντίθετα με την έκθεση απαιτήσεως, να καθορίζεται. συντρέχουν επιτακτικοί λόγοι που επιβάλλουν όπως παρεμφερή θέματα προσδιορίζονται τόσο νομικά όσο και πραγματικά με ακρίβεια ώστε το Δικαστήριο, χωρίς υπέρμετρη καθυστέρηση, να είναι σε θέση να τα εξετάσει και με αυτό τον τρόπο να επιστρώσει το έδαφος διά την εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς. » Όπως επίσης έχει αναφερθεί στην Σοφοκλέους ν. Ταβελούδη κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 92: « Θα θέλαμε όμως με αυτή την ευκαιρία να θυμίσουμε τον επιτακτικό χαρακτήρα της νέας διάταξης αναφορικά με τον καθορισμό, στο σώμα της γραπτής ένστασης, των λόγων που την υποστηρίζουν και το συναφές καθήκον του συντάκτη της να τους εξειδικεύσει. Και θα προσθέταμε με την καθαρότητα, λιτότητα έκφρασης και περιεκτικότητα, που πρέπει να χαρακτηρίζουν τη νομική γραφή. Ας μη λησμονείται ότι ο συντάκτης της ένστασης δεν έχει μόνο καθήκον να πληροφορήσει τον αντίδικο του σε ποιους ακριβώς λόγους έγκειται η ένσταση του, αλλά και ανάλογη υποχρέωση απέναντι στο δικαστήριο. » Έχω περαιτέρω συνυπολογίσει την όλη στάση της πλευράς του Αιτητή η οποία κρίνεται ότι συνιστά αποποίηση δικαιώματος να εγείρει σε τούτο το στάδιο ζήτημα θέμα μη συμμόρφωσης των Καθ' ων με τον κ. 8 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του
- Και εξηγώ. Η κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 26/06/2017 και στις 08/08/2017 εκδόθηκε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσής της στον δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση. Σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/08/2017 ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση εμφανίζεται και δηλώνει ότι στις 09/08/2017 του επιδόθηκε η Αίτηση. Έκτοτε, η υπόθεση ορίστηκε στις 23/08/17, στις 12/09/17, στις 19/09/2017 και στις 26/09/2017 χωρίς όμως να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε από τον Αιτητή ως προς το ζήτημα μη καταχώρησης της Απάντησης των Καθ' ων και δίχως να υποβάλει αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρισης Απάντησης. Ζήτημα αναφορικά με την ορθότητα του δικογράφου των Καθ΄ων η Αίτηση εγέρθη πρώτη φορά στις 17/10/2017, χωρίς όμως να προηγηθεί δικονομικό διάβημα από τον Αιτητή για τη διαγραφή του καταχωρηθέντος δικογράφου των Καθ' ων. Την επόμενη ημέρα καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση. Με βάση τη σχετική νομολογία, η εκπρόθεσμη καταχώριση μιας αίτησης ή κάποιου δικόγραφου δεν αποτελεί ελάττωμα θεμελιακό τέτοιας μορφής έτσι που, ανεξάρτητα από όσα θα επακολουθήσουν, ο,τιδήποτε κτιστεί πάνω τους θα πρέπει να καταρρεύσει ως αιωρούμενο στο κενό.[6] Συνακόλουθα, υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων, η όλη στάση του Αιτητή υποδηλώνει ανοχή στην υπό αναφορά αντικανονική καταχώρηση Απάντησης εκ μέρους των Καθ' ων, και ως εκ τούτου, είναι διαπίστωσή μου ότι οι χειρισμοί της πλευράς του Αιτητή τον εμποδίζουν σήμερα να ενίσταται στην αιτούμενη παράταση.[7] VII. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η επίδικη αίτηση επιτυγχάνει. Οι Καθ' ων η Αίτηση να καταχωρήσουν Απάντηση εντός 1 (μιας) εργάσιμης μέρας από σήμερα. Τυχόν Απάντηση στην Απάντηση να καταχωρεί εντός 7 (επτά) ημερών από την καταχώρηση της Απάντησης. Κατά τα λοιπά, να ακολουθηθούν τα διαλαμβανόμενα στη Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το δικόγραφο των Καθ' ων που καταχωρήθηκε στις 10/10/2017 υπό τον τίτλο «ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης στην αίτηση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ημερομηνίας 28/06/2017» , διαγράφεται δυνάμει της Δ.27 θ.
- Όσον αφορά τα έξοδα και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια όπως αυτή προσδιορίζεται στον κ. 13(β) του Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983: (α) αναφορικά με την επίδικη αίτηση, παρόλο που οι Καθ' ων έχουν επιτύχει στο αίτημά τους, θεωρώ δίκαιο υπό τις περιστάσεις να μην εκδώσω οποιανδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα, διότι, αφενός, οι Καθ' ων ευθύνονται για τη δικονομική παρατυπία που αφορά η παρούσα αίτηση, και αφετέρου, επειδή ο Αιτητής έχει καταχωρήσει μια εντελώς ανυπόστατη ένσταση.[8] (β) Όσον αφορά τα έξοδα των εμφανίσεων στο πλαίσιο της Κυρίως Αίτησης στις 23/08/17, στις 12/09/17, στις 19/09/2017 στις 26/09/2017 και στις 17/10/2017, αυτά θα είναι υπέρ του Αιτητή πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας, καθότι, οι Καθ' ων 1 και 2 καταχώρησαν εκπρόθεσμα και χωρίς να εξασφαλίσουν άδεια, αντικανονική Απάντηση υπό τη μορφή ένστασης. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1]Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Λτδ v. Χ" Νικόλα
(1990)1 Α.Α.Δ. 470 και Παπαϊωάννου v. Κωνσταντίνου
(2008)1 Α.Α.Δ. 1083, 1108. [2] Δείτε κ. 12(α)[2] του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983: «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας, τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου, εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [3] Πέτρος Αυξεντίου ν. Σάββα Σάββα
(2003)1 Α.Α.Δ. 1963 [4]Δείτε Παπά ν. Οικονομίδη
(2012)1Β Α.Α.Δ 928 [5] Η Δ.48 θ. 4
(1)αναφέρει: «Αν πρόσωπο προς το οποίο επιδίδεται αίτηση προτίθεται να ενστεί, τουλάχιστο δύο ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ορίζεται η αίτηση για πρώτη εμφάνιση, θα καταχωρεί ειδοποίηση αυτής της πρόθεσής του σύμφωνα με τον Τύπο 47 και θα αφήνει αντίγραφο της για τον αιτητή στη διεύθυνση επίδοσής του. Η ειδοποίηση αυτή θα αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στους συγκεκριμένους Διαδικαστικούς Κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται η ένσταση και θα εξειδικεύει του συγκεκριμένους λόγους της ένστασης. Οποιαδήποτε γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση τα οποία δεν είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας θα αναφέρονται σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις οι οποίες θα συνοδεύουν την ειδοποίηση. Αντίγραφα αυτών των ένορκων δηλώσεων θα αφήνονται στον αιτητή μαζί με την ειδοποίηση.» Στον δε «Τύπο 47» προσδιορίζεται ρητά η απαίτηση για συγκεκριμενοποίηση των λόγων ένστασης, με την αναφορά «Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι:» [6]Δείτε Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου
(1991)1 Α.Α.Δ 945 και Macfoy v. United Africa Co. Ltd. [1961] All ER 1169. [7] Μεταξύ άλλων, Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 366 [8]Χατζηγέρου ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Αρ.1)
(2003)3 Α.Α.Δ. 31 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο