← Κύπρος

ΜΑΡΙΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ κ.α. ν. BETTA BILT SERVICES LTD, Αίτηση αρ. Κ11/16, 19/1/2017

ΜΑΡΙΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ κ.α. ν. BETTA BILT SERVICES LTD, Αίτηση αρ. Κ11/16, 19/1/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2017:1 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ. Κ11/16 Μεταξύ: 1. ΜΑΡΙΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, από τη Λευκωσία 2. ΣΤΕΦΗ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ, από τη Λευκωσία Αιτητριών και BETTA BILT SERVICES LTD, εκ Πάφου Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------ Αίτηση ημερομηνίας 6/7/2016 19/1/2017 Για τους Αιτήτριες: κα Παπούτσα N. Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χ'Νεοφύτου Γ. Απόφαση Με την παρούσα αίτηση τους, οι Αιτήτριες, αξιώνουν την έκδοση από το Δικαστήριο διατάγματος ως εξής: "α) Όπως η εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 25.2.2016 η εκδοθείσα από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Τμήμα Δικαστηρίου Πάφου στην αίτηση Κ23/15 μεταξύ των BETTA BILT SERVICES LTD V 1. ΜΑΡΙΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ 2. ΣΤΕΦΗ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ στο εξής η «ΑΠΟΦΑΣΗ» ως και η λήψη οποιονδήποτε μέτρων εκτέλεσης της «απόφασης», ανασταλούν, μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρις ότου εκδικασθεί η αίτηση των Αιτητριών με σημερινή ημερομηνία με την οπία αυτές αιτούνται την αναθεώρηση και/ή ακύρωση ή και τον παραμερισμό (set aside judgement) της «ΑΠΟΦΑΣΗΣ»." β) Περαιτέρω και/ή άλλη θεραπείαν την οποία ήθελε το δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τας περιστάσεις. γ) Τα έξοδα της διαδικασίας, νόμιμο τόκο επί των εξόδων, ΦΠΑ και έξοδα επίδοσης." Ιστορικό: Η αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, αλλά οι Αιτήτριες ζήτησαν και έλαβαν στις 7.7.2016, άδεια για την επίδοση της αίτηση ς στους αντιδίκους τους και έτσι η αίτηση έχει έκτοτε καταστεί αίτηση δια κλήσεως. Οι Καθ' ων η αίτηση προέβαλαν ένσταση στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και καταχώρησαν σχετική ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στις 29.7.2016. Ακολούθως οι Αιτήτριες, δυνάμει σχετικής άδειας του Δικαστηρίου, καταχώρησαν ένορκη δήλωση της Γραμματέως του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Χρ. Λ. Κάιζερ, ημερομηνίας 23.9.2016. Αίτηση: Η αίτηση βασίζεται "στον ο Περί Ενοικιοστασίου Νόμος 23/1983 άρθρα 6. 6. (β) 6. (γ) και 6 (δ), 15 και 16 στους Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός Διαδικαστικός Κανονισμός) αριθμός 1 του 1983 άρθρα 1, 2, 3 (ε) (στ) 4, (α) 7 (γ) (ζ) (
  2. i)(
  3. ii)(iii) 9, 11 (α), 12 (β) (γ) στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.40 Θ.7 (β) και 11, Δ.48, Θ.2 Δ.48 Θ.8

(1)(ΙΙ) και Δ.64 Θ.1
(1)
(2)επί του ο Πολιτικής Δικονομίας Τροποποιητικός Κανονισμός του 2014 Αριθμός 4095 ημερ. 26.9.2014 Δ.30
  1. (α) (β), 2 (α), 3 (α)
  2. επί του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 Άρθρα 31, 32, 41 και 47, ως και επί της Διακριτικής και Σύμφυτης εξουσίας του Σεβ. Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίνας Παπαδοπούλου, Αιτήτριας 1 (στο εξής "Μ.Π.") και την ένορκη δήλωση της Πρωτοκολλητού Χρύσως Λ. Κάιζερ. Στην ένορκη της δήλωση η Αιτήτρια 1 αναφέρει ότι: Η κυρίως Αίτηση με αρ. Κ.23/15 επιδόθηκε σε αυτήν και στην Αιτήτρια 2 στις 13.10.2015 και αμέσως προέβηκαν οι δυο τους στον διορισμό των δικηγόρων Γ. Παπαθεοδώρου (από την Λευκωσία) και Α. Στεφάνου (από την Πόλη Χρυσοχούς). Η Απάντηση στην εν λόγω Αίτηση συντάχθηκε και καταχωρήθηκε στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου στις 29.10.
  3. Ταυτόχρονα, αντίγραφο της τοποθετήθηκε στη δικαστική θυρίδα του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση. Καμία ειδοποίηση δόθηκε έκτοτε στις Αιτήτριες, ενώ στις 2.6.2016 πληροφορήθηκαν ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίον τους στην προαναφερόμενη Αίτηση, λόγω παράλειψης εμφάνισης τους. Ενημέρωσαν τότε τους δικηγόρους τους, οι οποίοι μετά από έρευνα στον φάκελο του Δικαστηρίου διαπίστωσαν ότι παρά την καταχώρηση της Απάντησης στις 29.10.2015, οι Καθ' ων η αίτηση προώθησαν αίτηση για έκδοση απόφασης, στις 5.11.
  4. Ως αποτέλεσμα, εκδόθηκε από το Δικαστήριο, στις 25.2.2016, απόφαση σε βάρος των Αιτητριών 1 και 2 για το ποσό των €6.449,00 πλέον νόμιμο τόκο, πλέον €250,00 εκτιμητικά έξοδα, πλέον €1.087,00 δικηγορικά έξοδα, πλέον τόκο και Φ.Π.Α. Η έκδοση όμως της απόφασης έγινε παράτυπα κα παράνομα, αφού υπήρχε ήδη καταχωρημένη Απάντηση. Πέραν τούτου, η απόφαση εκδόθηκε για ποσό μεγαλύτερο από την αξίωση στην Αίτηση Κ.23/
  5. Οι ίδιες οι Αιτήτριες είχαν ήδη απορρίψει την αξίωση των Καθ' ων η αίτηση για επιδιόρθωση ζημιών στο μίσθιο, στις 28.1.2014, διότι είχαν ήδη προηγηθεί δαπάνες για την επιδιόρθωση των προβλημάτων που επηρέαζαν το επίδικο ακίνητο. Επιπλέον, το χειμώνα του 2015 έγινε νέα μόνωση της οροφής από τους ενοικιαστές του χώρου πάνω από το επίδικο κατάστημα. Έκτοτε κανένα πρόβλημα υπήρξε για το οποίο να έχουν οι Αιτήτριες υποχρέωση επιδιόρθωσης. Ούτε και από το άρθρο 27 του Ν.23/83 προκύπτει η υποχρέωση των Αιτητριών για αποκατάσταση των ισχυριζόμενων, από μέρους των Καθ' ων η αίτηση, ζημιών. Έχουν οι Αιτήτριες πολύ καλή υπεράσπιση στην ουσία της Αίτησης και καλές πιθανότητες ακύρωσης της εκδοθείσας απόφασης. Ζητούν όπως ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης, ενώ θεωρούν ότι ο χρόνος που διέρρευσε από την ημερομηνία λήψης γνώσης της εκδοθείσας απόφασης έχει πλήρως αιτιολογηθεί. Ζητούν επίσης όπως το Δικαστήριο ακυρώσει την απόφαση ημερομηνίας 25.2.2016 στην Αίτηση Κ.23/15 και καταδικάσει τους Καθ' ων η αίτηση στην καταβολή όλων των εξόδων. Στην ένορκη δήλωση της Πρωτοκολλητού, καταγράφεται χρονολογικά η πορεία της υπόθεσης Κ23/2015 καθώς και της προσβαλλόμενης απόφασης. Η απόφαση εκδόθηκε 25.2.2016, αφού προηγήθηκε αίτηση για έκδοση απόφασης εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση. Η ίδια προέβηκε τον Αύγουστο 2016 σε έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου και διαπίστωσε ότι σ' αυτόν υπήρχε Απάντηση με ημερομηνία 29.10.
  6. Η ένσταση: Οι Καθ' ων η Αίτηση, με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης, απορρίπτουν την αίτηση και προβάλλουν τους πιο κάτω λόγους έντασης: "
  7. Η αιτούμενη θεραπεία δεν είναι καλόπιστη και σκοπό έχει να αποστερήσει, χωρίς ουσιαστικό λόγο από την καθ' ης η αίτηση τους καρπούς της επιτυχίας της στην Αίτηση Κ23/
  9. Τα δικαιώματα της καθ' ης η αίτηση επηρεάζονται δυσμενώς με την καθυστέρηση της εκτέλεσης της απόφασης καθότι έχει επιβαρυνθεί ποσά για αποκατάσταση ζημιών τα οποία και επιδικάστηκαν προς όφελος της.
  10. Δεν αποκαλύπτεται οποιοσδήποτε και/ή οποιοσδήποτε καλός λόγος ο οποίος θα επέτρεπε στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης.
  11. Η αίτηση για παραμερισμός και/ή ακύρωση της απόφασης ημερομηνίας 25/2/2016 δεν έχει δυνατότητες επιτυχίας καθότι μεταξύ καταλογίζει λάθος στο εκδικάζον Δικαστήριο και/ή επιδιώκει από το Δικαστήριο να ενεργήσει σαν Εφετείο.
  12. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης.
  13. Η αίτηση και η ένορκη δήλωση περιέχουν ασάφειες και ανακρίβειες.
  14. Η αιτούμενη θεραπεία δεν συνάδει με τους Νόμους και τους Κανονισμούς." Υποστηρίζεται η ένσταση από τις ένορκες δηλώσεις των Μ. Μιχαηλίδη, διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 29.7.2016 και Α. Μάγου δικηγόρου στην υπηρεσία των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση, ίδια ημερομηνίας. Στην ένορκη του δήλωση ο Μ.Μ. αναφέρει ότι : Eίναι ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση και δεόντως εξουσιοδοτημένος από αυτούς να προβεί στην ένορκη δήλωση. Απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας 1 και υποστηρίζει ότι οι Αιτήτριες παρέλειψαν να καταχωρήσουν Απάντηση στην Αίτηση Κ.23/15, εντός 14 ημερών από την επίδοση, δηλαδή μέχρι τις 27.10.
  15. Αυτή την ενημέρωση έλαβε από τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση οι οποίοι έλαβαν οδηγίες από τον ίδιο, στις 2.11.2015 να προβούν στην καταχώρηση αίτησης για έκδοση απόφασης. Η αίτηση αυτή καταχωρήθηκε στις 5.11.2016, χωρίς εν τω μεταξύ να λάβουν οι εν λόγω συνήγοροι αντίγραφο καταχωρηθείσας απάντησης. Η αίτηση για έκδοση απόφασης ορίστηκε επανειλημμένα (26.11.2015, 10.12.2015, 21.1.2016, 25.2.2016) και σε κανένα στάδιο το Δικαστήριο πληροφόρησε τον συνήγορο των Καθ' ων η αίτηση περί της ύπαρξης Απάντησης στον φάκελο του Δικαστηρίου. Ως αποτέλεσμα, εκδόθηκε σε βάρος των Αιτητριών η προσβαλλόμενη απόφαση. Η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε νομότυπα αφού δεν καταχωρήθηκε απάντηση εντός της καθορισμένης προθεσμίας ούτε επιδόθηκε τέτοιο έγγραφο στους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση. Οι Αιτήτριες επικαλούνται σωρευτικά τις προϋποθέσεις του άρθρου 6 του Ν.23/83 ενώ οφείλουν να περιοριστούν σε κάποια από αυτές. Στην ουσία της αξίωσης των Καθ' ων η αίτηση αναφέρει ότι το ποσό της απόφασης δεν είναι μεγαλύτερο από τον αξιούμενο, το οποίο αποτελεί τις δαπάνες τις οποίες επωμίστηκαν οι Καθ' ων η αίτηση για τις ζημιές που είχαν υποστεί. Παρουσίασε ο Μ.Μ. σχετική αλληλογραφία, αναφέροντας τέλος ότι οι Αιτήτριες προσπαθούν να καθυστερήσουν την εκτέλεση της απόφασης ενώ οι Καθ' ων η αίτηση στερούνται αδικαιολόγητα τους καρπούς της επιτυχίας τους. Η Α.Μ. στη δική της ένορκη δήλωση αναφέρει ότι είναι δικηγόρος - συνεργάτης των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση από το έτος 2009 και στα καθήκοντα της περιλαμβάνεται ο καθημερινός έλεγχος του περιεχομένου της δικαστικής θυρίδας με αρ. 31, δύο φορές ημερησίως. Ο ισχυρισμός ότι στην εν λόγω θυρίδα τέθηκε αντίγραφο της Απάντησης στην Αίτηση Κ.23/15 είναι ψευδής αφού τέτοιο έγγραφο δεν υπήρξε στη θυρίδα αυτή. Διαδικασία: Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι δύο πλευρές αγόρευσαν στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, παρουσιάζοντας και σχετική με το ζήτημα νομολογία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση, εφόσον το επίδικο θέμα είναι αμιγώς νομικό. Αγορεύσεις: Στην αγόρευση του προς το Δικαστήριο, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητριών υποστήριξε την έγκριση της παρούσας αίτησης, ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση, στην δική του αγόρευση, ανάπτυξε τους λόγους ένστασης υποστηρίζοντας ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Στις αγορεύσεις των δύο πλευρών θα αναφερθώ περαιτέρω, όπου κριθεί αναγκαίο. Νομική πτυχή: Το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης απόφασης, διέπεται από τις διατάξεις που αναφέρονται στη νομική βάση της αίτηση και ειδικά στην Δ.40 Θ.7(b) των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και στο άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, οι οποίες προνοούν τα εξής: «Δ. 40 Θ.7: Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows: (a) If the judgment or order is for payment within a period therein mentioned, no writ shall be issued until after the expiration of such period; (b) The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit." (Δική μου υπογράμμιση) Η Διαταγή αυτή τυγχάνει αναλογικής εφαρμογής από το παρόν Δικαστήριο, δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. "Άρ. 47 Ν.40/1960: Η απόφασις οιουδήποτε δικαστηρίου, επιφυλασσομένης οιασδήποτε εν αυτή περιεχομένης αντιθέτου διαταγής και ασχέτως του γεγονότος ότι αύτη έχει ληφθή επί παραλείψει υποβολής εγγράφων προτάσεων ή εμφανίσεως οιουδήποτε διαδίκου, θα είναι δεσμευτική δι' όλους τους διαδίκους ευθύς ως αύτη εκδοθή, ασχέτως προς οιανδήποτε έφεσιν κατ' αυτής, αλλά το δικαστήριον υπό του οποίου εκδίδεται η τοιαύτη απόφασις, ή οιονδήποτε δικαστήριον έχον δικαιοδοσίαν να εκδικάση κατ' έφεσιν την τοιαύτην απόφασιν δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, εάν θεωρήση τούτο πρέπον, και ασχέτως προς το εάν εξεδόθη ή μη διάταγμα προς εκτέλεσιν αυτής, να διατάξη όπως ανασταλή η εκτέλεσις της τοιαύτης αποφάσεως, διά τοσούτον χρονικόν διάστημα και υπό τοιούτους όρους ή άλλως, ως ήθελε κρίνει ορθόν το τοιούτον δικαστήριον." (Δική μου υπογράμμιση). Δίδεται επομένως στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια για την αναστολή εκτέλεσης απόφασης, για τόσο χρονικό διάστημα και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο κρίνει ορθό να επιβάλει. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας αναλύονται από τη νομολογία. Στις αιτήσεις που εξετάζονται στη βάση της Δ.40 Θ.7, ισχύουν κατ' αναλογία οι αρχές που διέπουν την διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση απόφασης εκκρεμούσης έφεσης δηλ. στη βάση της Δ.35 Κ.
  16. (Anderson & Coltman Ltd v. Sonco Canning Ltd
(1982)2 J.S.C. 325). Οι αρχές αυτές συνοψίσθηκαν στην Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ 1978, ως ακολούθως: « (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης». Επίσης, στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, αναφέρονται τα εξής: "Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.25 Θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεση, αφετέρου, συνιστούν τους κατ' εξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου." Περαιτέρω, στην υπόθεση Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ. 591, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «.Το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα: βλέπε Ι. Aristidou v. N. Aristidou
(1985)1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou
(1985)1 C.L.R. 713, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou
(1985)1 C.L.R. 737, Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1989)1 Α.Α.Δ. 592 και Π.Ε. 9033 ΑΒP Holdings Ltd. & ΄Άλλος ν. Κιταλίδη & Άλλων ημερ. 20/4/94.» Προκύπτει επομένως από τα πιο πάνω, ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση τις πιο κάτω αρχές: (α) ότι ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της νίκης του, (β) ότι η αποτελεσματικότητα του ένδικου μέσου (της έφεσης), θα πρέπει να διασφαλίζεται, ώστε η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη μείνει χωρίς αντίκρισμα (Βλ. Mavrochanna and another v. Michael
(1984)1 C.L.R. 760, E.U.R.I.K and Others v. Kotsonis
(1986)1 C.L.R. 617, BP Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287 και Παπακοκκίνου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ 513). (γ) Η πιθανότητα επιτυχίας (της έφεσης) δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας στην επίλυση ενός τέτοιου ζητήματος. (δ) Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατό να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής, σε βάρος της πρώτης (βλ. Χ''Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others
(1991)1 Α.Α.Δ. 172). Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους ώστε να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Η επιλογή των όρων αυτών θα πρέπει να γίνει με γνώμονα την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων και οι όροι θα ισχύουν μέχρι την αποπεράτωση (σε περίπτωση έφεσης) της έφεσης. (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1Γ Α.Α.Δ 1978). Νοείται ότι στην παρούσα περίπτωση οι όροι αυτοί θα ισχύουν μέχρι την αποπεράτωση της αίτησης παραμερισμού. Όσον αφορά τα γεγονότα της παρούσας αίτησης, βρίσκω ότι: Στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί μεν να προβλεφθεί με βεβαιότητα το αποτέλεσμα της αίτησης παραμερισμού της απόφασης, αλλά μπορεί να λεχθεί ότι εφόσον αποδειχθεί, κατά την ακρόαση της αίτησης παραμερισμού, η ισχυριζόμενη καταχώρηση Απάντησης από μέρους των Αιτητριών, ο παραμερισμός της προσβαλλόμενης απόφασης είναι πιο πιθανός παρά απίθανος. Σχετική είναι και η απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 291/2010, Ανθέας Μιχαήλ ν Marfin Popular bank Co. Ltd, που ασχολείται με τη Δ.16 Θ.7 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία εφαρμόζεται αναλογικά και από το παρόν Δικαστήριο. Η ύπαρξη καλής ή μη υπεράσπισης από τις Αιτήτριες δεν θα απασχολήσει καθόλου το Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης παραμερισμού, εφόσον το εν λόγω αίτημα δεν διέπεται από τη Δ.17 Θ.10 αλλά από το άρθρο 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Η αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης, θα αποστερήσει μεν από τους Καθ' ων η Αίτηση τους καρπούς της επιτυχίας τους, αλλά θα μπορούν να τεθούν από το Δικαστήριο κατάλληλοι όροι ώστε να εξισορροπηθούν οι δύο πιο πάνω αναφερόμενοι παράγοντες (δηλ. να δρέψουν οι Καθ' ων η Αίτηση άμεσα τους καρπούς της επιτυχίας τους αφ, ενός και η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας της αίτησης των Αιτητριών, αφετέρου)[1]. Κατάληξη: Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ των Αιτητριών. Απομένει να εξεταστεί από το Δικαστήριο ποιοι είναι στην παρούσα περίπτωση οι κατάλληλοι όροι που θα τεθούν αναφορικά με την ισχύ του διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης. Όροι αναστολής εκτέλεσης: Καμιά αναφορά στην οικονομική κατάσταση των Καθ' ων η Αίτηση έγινε από τους ενόρκως δηλούντες. Σταθμίζοντας αυτό το γεγονός, καθώς και τις διαπιστώσεις μου όπως αναφέρονται αμέσως πιο πάνω, βρίσκω ότι οι κατάλληλοι όροι προκειμένου να σταθμιστούν τα δικαιώματα των δύο διαδίκων χωρίς να προκληθεί αδικία σε βάρος οποιουδήποτε από αυτούς, είναι να κατατεθεί στο Δικαστήριο τραπεζική εγγύηση, ενώ τα έξοδα να πληρωθούν στους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση με ταυτόχρονη ανάληψη υποχρέωσης επιστροφής από τους τελευταίους. (βλ. Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 AAΔ 1978). Διατάζεται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης εναντίον των Αιτητριών ημερομηνίας 25.2.2016, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, υπό τους πιο κάτω όρους: (α) Οι Αιτήτριες 1 και 2 και/η οποιαδήποτε από αυτές, να καταθέσουν το αργότερο μέχρι την 27.1.2017 στον Γραμματέα του Δικαστηρίου, τραπεζική εγγύηση για το ποσό των €6.449,
  1. (β) Οι Αιτήτριες 1 και 2 και/η οποιαδήποτε από αυτές, να καταθέσουν το αργότερο μέχρι την 27.1.2017 στον Γραμματέα του Δικαστηρίου, προσωπική εγγύηση για το ποσό των τόκων επί του εξ' Αποφάσεως χρέους πλέον τα εκτιμητικά έξοδα εκ €250,
  2. (γ) Οι Αιτήτριες να καταβάλουν μέχρι την 27.1.2017 , τα έξοδα της κυρίως αίτησης με αριθμό Κ23/2015, που έχουν επιδικαστεί υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση, στους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση, αφού δηλωθεί προηγουμένως από το δικηγόρο που θα εισπράξει τα έξοδα, είτε ενώπιον μου σήμερα, είτε ενώπιον του Γραμματέα του Δικαστηρίου, ότι θα συμμορφωθούν αμέσως με οποιαδήποτε οδηγία ή διαταγή το Δικαστήριο τούτο ήθελε εκδώσει στα πλαίσια της Αίτησης για παραμερισμό απόφασης, αναφορικά με τα εν λόγω έξοδα. (δ) Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας αίτησης, στη βάση της ισχυριζόμενης καταχώρησης Απάντησης πριν την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, βρίσκω ορθό όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης παραμερισμού. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Anastoli ektelesis apofasis ekkremousis aitisis gia paramerismo [1] ABP Hold Ltd κ.α. ν. Κιταλίδης κ.α. (αρ. 1),
(1994)1 ΑΑΔ 287 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.