← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΧΑΡΟΥΠΙΩΝ ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ ν. ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑΣ, Αρ. Αίτησης: Ε.33/11, 30/5/2017

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΧΑΡΟΥΠΙΩΝ ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ ν. ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑΣ, Αρ. Αίτησης: Ε.33/11, 30/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αρ. Αίτησης: Ε.33/11 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΧΑΡΟΥΠΙΩΝ ΠΑΦΟΥ ΛΤΔ, από την Πάφο Αιτήτρια και ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΥΡΟΝΙΚΟΛΑΣ, από την Πάφο Καθ' ου η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 16.1.2017 Ημερομηνία: 30.5.2017 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κος Αλ. Αλεξάνδρου (κα Μενοίκου στην απαγγελία της απόφασης) Για Καθ' ων η αίτηση: κος Ν. Φακοντής ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση τους, ο Αιτητής, αξιώνει την έκδοση από το Δικαστήριο διατάγματος ως εξής: "A. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται άμεσα η εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής με αρ. 626/2016 που εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 7.7.2016, στην έκταση που το ένταλμα αφορά τον χώρο που κατέχει ο Αιτητής δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερ. 29.6.2004 και αυτός φαίνεται στο συνημμένο σχέδιο του ενοικιαστηρίου εγγράφου με χρώμα κίτρινο, και ευρίσκεται στο συγκρότημα «Χαρουπόμυλος» επί του οικοπέδου με αρ εγγραφής 25284 στην Λεωφόρο Αποστόλου Παύλου στην Κάτω Πάφο μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Β. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και ορθή κάτω από τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα της αίτησης πλέον Φ.Π.Α. " Ιστορικό: Η ιστορική αναδρομή στα γεγονότα της υπόθεσης είναι απαραίτητη, προκειμένου να γίνει κατανοητή η αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στην παρούσα αίτηση. Οι Αιτητές στην κυρίως Αίτηση (και Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση, που στο εξής θα αναφέρονται ως "οι Καθ' ων η αίτηση"), εξασφάλισαν (ως ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού) μετά από ακρόαση, στις 25.4.2016, την έκδοση διατάγματος έξωσης εναντίον του ενοικιαστή (Καθ' ου η αίτηση στην κυρίως Αίτηση, που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο ενοικιαστής" ή "Β.Μ."). Το επίδικο ακίνητο είχε εν τω μεταξύ διαμορφωθεί από τον ενοικιαστή σε διάφορα επί μέρους υποστατικά. Κατά το στάδιο εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης και του εντάλματος ανάκτησης κατοχής με αρ. 626/16, ζητήθηκαν από τον Πρωτοκολλητή του Ε.Δ. Πάφου οδηγίες αναφορικά με την εκτέλεση. Αφορμή για αυτό υπήρξε η διαπίστωση του δικαστικού επιδότη (κατά την επίσκεψη του στο επίδικο υποστατικό) ότι τρίτα πρόσωπα είχαν κατοχή διάφορων χώρων του επίδικου υποστατικού και τα οποία υποστήριζαν ότι ήταν νόμιμοι υπενοικιαστές, μεταξύ των οποίων βρίσκονταν και ο Αιτητής. Στο στάδιο εκείνο, κλήθηκαν να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο και να τοποθετηθούν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Αφού ακούστηκαν οι θέσεις τους, το Δικαστήριο εξέδωσε στις 15.12.2016 οδηγίες για την εκτέλεση του προαναφερόμενου εντάλματος. Το ενδιαφερόμενο μέρος Ανδρέας Στεφάνου, υπενοικιαστής στο επίδικο υποστατικό και Αιτητής στην παρούσα αίτηση (που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο Αιτητής" ή "ο υπενοικιαστής"), καταχώρησε στις 16.1.2017 αίτηση για ακύρωση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής με αριθμό 626/16 και ταυτόχρονα ζήτησε και εξασφάλισε μονομερώς (με την παρούσα αίτηση) προσωρινό διάταγμα. Με το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 16.1.2017, αναστάληκε η εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος "στην έκταση που αυτό αφορά τον χώρο που κατέχει ο υπενοικιαστής". Το κατά πόσο θα παραμείνει σε ισχύ αυτό το προσωρινό διάταγμα, αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Αίτηση: Η αίτηση βασίζεται "πάνω στα άρθρα 6β και γ, 15, 27

(1)και 28 του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου 23/1983, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ35 Θ18 Δ.43 Α Θ2 Δ.40 Θ 7 και 11 Δ 44 Θ 11 Δ33 Θ15, και στην Δ48 Θ 1, 2, 3 και 8 στον Περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρο 32 Νόμος 14/1960 στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στα άρθρα 4, 5, και 9 του Περί πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και στις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου, και στη Διακριτική Ευχέρεια του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή. Σε αυτήν αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης όπως παρατίθεται πιο πάνω καθώς και στα γεγονότα που αφορούν την ισχυριζόμενη υπενοικίαση. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι στις 29.6.2004 είχε συνάψει συμφωνία υπενοικίασης με τον Β.Μ., αφού προηγουμένως του είχαν παρουσιαστεί το ενοικιαστήριο έγγραφο που ο Β.Μ. είχε συνάψει με τους Καθ' ων η αίτηση στην κυρίως Αίτηση (ιδιοκτήτες), αλλά και η γραπτή συγκατάθεση που αφορούσε το δικαίωμα υπενοικίασης. Μετά τη σύναψη της συμφωνίας υπενοικίασης, στέγασε στο συγκεκριμένο χώρο, δαπανώντας τεράστια ποσά, την επιχείρηση πώλησης ειδών ένδυσης, υπόδησης και προίκας που αυτός ασκούσε. Συνέχισε να κατέχει το υποστατικό που υπενοικίασε, νόμιμα, καθότι μετά την εκπνοή της υπενοικίασης είχε καταστεί θέσμιος ενοικιαστής. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι οι Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση, ιδιοκτήτες του υποστατικού, παραπληροφόρησαν το Δικαστήριο τόσο στο στάδιο της εξασφάλισης άδειας για έκδοση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής (με αρ. 626/16) όσο και κατά το στάδιο της έκδοσης των οδηγιών ημερομηνίας 15.12.2016 αφού απέκρυψαν την ύπαρξη γραπτής συγκατάθεσης για υπενοικίαση του επίδικου ακινήτου. Οι Καθ' ων η αίτηση/ιδιοκτήτες, παρά το γεγονός ότι γνώριζαν ότι ο ίδιος ήταν νόμιμος υπενοικιαστής, προώθησαν την αίτηση έξωσης μόνο εναντίον του ενοικιαστή (Β.Μ.). (Ο δε Β.Μ. καταχώρισε στο παρόν Δικαστήριο την αίτηση Ε.42/15 εναντίον του Αιτητή). Υποστηρίζει περαιτέρω ότι η έκδοση του διατάγματος ήταν κατεπείγουσα γιατί είχε ήδη καθοριστεί η ημερομηνία και ώρα εκτέλεσης του εντάλματος. Σε περίπτωση δε που επιτρεπόταν η εκτέλεση του εντάλματος, θα καταστραφόταν η επιχείρηση του Αιτητή και θα επέρχετο η οικονομική του εξόντωση "με καταστροφικές συνέπειες για όλη την οικογένεια". Η ένσταση: Οι Καθ' ων η αίτηση/ιδιοκτήτες με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης τους, ημερομηνίας 20.1.2017 απορρίπτουν τα όσα προβάλει ο Αιτητής στην παρούσα αίτηση και προβάλλουν συνολικά είκοσι τρείς λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στα πιο κάτω: · Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, επιπόλαια και/ή ενοχλητική και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. · Δεν δικαιολογεί το στοιχείο του κατεπείγοντος η παρούσα αίτηση, ενώ ο Αιτητής υπέδειξε ολιγωρία στην προώθηση των θέσεων του. · Ο Αιτητής έχει αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα και έγγραφα και δεν προσήλθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο. · Η αίτηση γίνεται εκδικητικά για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς. · Η ένορκη δήλωση είναι γενική και αόριστη. · Τυχούσα έγκριση και μονιμοποίηση του αιτούμενου διατάγματος, θα έρθει σε αντίθεση με τα ευρήματα του Δικαστηρίου στην απόφαση ημερομηνίας 25.4.
  1. · Το ισοζύγιο της ευχέρειας τείνει υπέρ της ακύρωσης του αιτούμενου διατάγματος, ενώ οι Καθ' ων η αίτηση είναι φερέγγυοι και θα μπορούσαν να αποζημιώσουν τον Αιτητή σε περίπτωση επιτυχίας στην κυρίως Αίτηση του. · Η παρούσα αίτηση αναιρεί προηγούμενες ενέργειες του Αιτητή ο οποίος ζήτησε από τους Καθ' ων η αίτηση χρόνο για να μεταφέρει την επιχείρηση του σε νέο υποστατικό. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Κώστα Κωνσταντίνου ημερομηνίας 20.1.2017, ο οποίος αναφέρει ότι βρίσκεται στην υπηρεσία των Καθ' ων η αίτηση και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Διαφωνεί με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Αιτητή και υποστηρίζει ότι μετά την έκδοση της απόφασης και του διατάγματος έξωσης σε βάρος του Β.Μ. στις 25.4.2016, οι Καθ' ων η αίτηση προέβησαν στην επίδοση του διατάγματος τόσο στον Β.Μ. όσο και στον Αιτητή ως υπενοικιαστή. Κανένας εκ των δύο αυτών προσώπων ανταποκρίθηκε και έτσι εξασφαλίστηκε η άδεια για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Το εν λόγω ένταλμα εκδόθηκε και στο στάδιο της εκτέλεσης του, ο Αιτητής κλήθηκε να απομακρύνει τα εμπορεύματα του και να παραδώσει τον χώρο του επίδικου υποστατικού που κατείχε. Έγιναν διάφορες επαφές έκτοτε μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και των συνηγόρων τους με τον Αιτητή και τους συνηγόρους του, χωρίς όμως να βρεθεί μία διευθέτηση του ζητήματος. Το Δικαστήριο, στις 15.12.2016, διέταξε την εκτέλεση του επίδικου εντάλματος αφού προηγουμένως είχαν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και εξέθεσαν τις απόψεις τους όλοι οι εμπλεκόμενοι στη διαδικασία εκτέλεσης, μεταξύ των οποίων και ο Αιτητής με τον συνήγορο του. Οι Καθ' ων η αίτηση, μέσω του ενόρκως δηλούντα, λόγω των εορτών των Χριστουγέννων, ήρθαν σε επαφή με τον αρμόδιο δικαστικό επιδότη με τον οποίο και συμφώνησαν όπως η εκτέλεση του εντάλματος λάβει χώρα μετά τις εορτές, ώστε ο Αιτητής να πάρει τον χρόνο που χρειαζόταν για να αποχωρήσει. Ακολούθως, στις 9.1.2017 στην παρουσία του Κ.Κ., ο δικαστικός επιδότης δέχθηκε τηλεφώνημα από τον συνήγορο του Αιτητή, ο οποίος πρόβαλε κάποιους ισχυρισμούς, χωρίς όμως να αναφέρει ότι θα λάμβανε δικαστικά μέτρα, τα οποία εν τέλει έλαβε στις 16.1.2017, δηλαδή επτά και πλέον μήνες από την ημερομηνία που είχε επιδοθεί στον Αιτητή το διάταγμα έξωσης ημερομηνίας 25.4.
  2. Ο ενόρκως δηλών επαναλαμβάνει επίσης τους λόγους ένστασης και υποστηρίζει ότι δεν προκύπτει από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης η ύπαρξη νόμιμης υπενοικίασης του επίδικου υποστατικού από μέρους του Αιτητή. Διαδικασία: Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Μετά από σχετική άδεια του Δικαστηρίου, ο ενόρκως δηλών Κ.Κ. αντεξετάστηκε αναφορικά με ορισμένες παραγράφους της ενόρκου δηλώσεως του. Κατά την αντεξέταση του ο Κ.Κ. ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι οι Καθ' ων η αίτηση επέδωσαν στον Αιτητή το διάταγμα έξωσης που είχαν εξασφαλίσει εναντίον του ενοικιαστή (Β.Μ.) διότι γνώριζαν ότι ο Αιτητής βρισκόταν εντός του υποστατικού, αφού υπενοικίαζε μέρος αυτού από τον Β.Μ. Το γεγονός αυτό γνώριζαν εδώ και ορισμένα χρόνια (2011 - 2013) οι Καθ' ων η αίτηση. Υποστήριξε ότι η γραπτή συγκατάθεση που οι Καθ' ων η αίτηση είχαν παραχωρήσει για την υπενοικίαση του επίδικου υποστατικού, τελούσε υπό τον όρο της σύναψης κάθε φορά συμφωνίας με την οποία οι υπενοικιαστές θα δεσμεύονταν με όρους ως οι όροι της αρχικής ενοικίασης. Σε περίπτωση που αυτό δεν γινόταν, τότε δεν μπορούσε να θεωρηθεί νόμιμη η όποια υπενοικίαση είχε συναφθεί μεταξύ του ενοικιαστή (Β.Μ.) και του Αιτητή ή άλλων προσώπων. Αναγνώρισε ο μάρτυρας τη γραπτή συγκατάθεση η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας ότι "ναι μεν αυτή η επιστολή δόθηκε στον ενοικιαστή, αλλά με αυτήν δεν ακυρώνονται οι όροι του εγγράφου (εννοώντας προφανώς την αρχική ενοικίαση)". Αγορεύσεις: Οι δύο πλευρές στην τελική τους αγόρευση υποστήριξαν την διατήρηση σε ισχύ και την ακύρωση του προσωρινού διατάγματος, αντίστοιχα. Στις αγορεύσεις των δύο πλευρών θα αναφερθώ περαιτέρω, όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, το δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης, θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions
(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Είναι φανερό από αντιπαραβολή της μαρτυρίας των δύο πλευρών ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός η κατοχή της επίδικου ακινήτου από τον υπενοικιαστή, δυνάμει συμφωνίας του ιδίου με τον ενοικιαστή. Αυτό που αμφισβητείται είναι το κατά πόσον η υπενοικίαση υπήρξε νόμιμη, δηλαδή αν είχε τύχει της έγκρισης των ιδιοκτητών. Σε τέτοια περίπτωση, δεν θα χωρεί η εκτέλεση του διατάγματος έξωσης σε βάρος του υπενοικιαστή, ο οποίος θα έχει πλέον πάρει τη θέση του ενοικιαστή έναντι των ιδιοκτητών. Προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης: Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263).
  1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην κυρίως Αίτηση (δηλαδή στην δια κλήσεως αίτηση ημερομηνίας 16.1.2017), αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Η αιτούμενη θεραπεία περιγράφεται, πιο πάνω. Υποστηρίζει στην κυρίως Αίτηση του ο Αιτητής, ότι κατά τη σύναψη της συμφωνίας υπενοικίασης υποδείχθηκαν σε αυτόν τα έγγραφα με τα οποία οι Καθ' ων η αίτηση είχαν παραχωρήσει γραπτώς στον ενοικιαστή το δικαίωμα να υπενοικιάσει τον χώρο που κατείχε. Μετά τη σύναψη της συμφωνίας υπενοικίασης, ο Αιτητής στέγασε στο επίδικο ακίνητο την επιχείρηση του, δαπανώντας μεγάλα ποσά. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι ο ίδιος, ως νόμιμος υπενοικιαστής έχει, μετά την έκδοση του διατάγματος έξωσης σε βάρος του ενοικιαστή, καταστεί ο ίδιος θέσμιος ενοικιαστής και επομένως το ένταλμά ανάκτησης κατοχής όσον αφορά το χώρο που ο ίδιος κατέχει, όχι μόνο δεν μπορεί να εκτελεστεί, αλλά θα πρέπει να ακυρωθεί. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, στη βάση του προαναφερόμενου ισχυρισμού του Αιτητή, περί νόμιμης υπενοικίασης, προκύπτει καταρχήν συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη αυτή προϋπόθεση.
  2. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  3. Νόμιμη υπενοικίαση Το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο, θα πρέπει να αποφύγει την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων ως προς την ουσία της υπόθεσης. Σε αυτό το στάδιο αρκεί να αναφερθεί ότι βασικό κριτήριο για τη διάγνωση του αγώγιμου δικαιώματος του Αιτητή και των θεραπειών που αυτός επιζητεί, θα αποτελέσει η ερμηνεία των εγγράφων που έχουν παρουσιαστεί (συμφωνίες ενοικίασης και υπενοικίασης και έγγραφη συγκατάθεση αναφορικά με την υπενοικίαση). Σε περίπτωση που η ερμηνεία που θα δοθεί δικαιώσει τον Αιτητή, εάν δηλαδή διαπιστωθεί ότι με βάση τα πιο πάνω έγγραφα ο Αιτητής είχε όντως προβεί σε νόμιμη υπενοικίαση του χώρου που κατέχει, τότε σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο Ν.23/83, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση σε βάρος του, του διατάγματος έξωσης που έχει εξασφαλιστεί εναντίον του Β.Μ., με την απόφαση ημερομηνίας 25.4.
  4. Σχετικό είναι το άρθρο 28 του Ν.23/83: "28.-
(1)Εις περίπτωσιν καθ' ην οιαδήποτε απόφασις ή διάταγμα διά την ανάκτησιν κατοχής ελήφθη καθ' οιουδήποτε ενοικιαστού κατοικίας ή καταστήματος, η τοιαύτη απόφασις ή το τοιούτο διάταγμα δεν εφαρμόζεται καθ' οιουδήποτε υπενοικιαστού τοιούτου ενοικιαστού εκτός εάν το Δικαστήριον πεισθή ότι τοιούτος ενοικιαστής παρημποδίζετο υπό των όρων της ενοικιάσεως του να προβή εις υπενοικίασιν ή ότι ο τοιούτος υπενοικιαστής εχρησιμοποίησε την κατοικίαν ή το κατάστημα διά παρανόμους ή ανηθίκους σκοπούς. Εκάστη απόφασις ή διάταγμα διά κατοχήν εκδιδόμενον καθ' οιουδήποτε ενοικιαστού θα αναφέρη κατά πόσον θα εφαρμοσθή ή μη εναντίον οιουδήποτε υπενοικιαστού.
(2)Πας υπενοικιαστής εναντίον του οποίου δεν εφαρμόζεται η τοιαύτη απόφασις ή το τοιούτο διάταγμα, εάν παραμείνη κάτοχος κατόπιν της εις αυτόν επιδόσεως ειδοποιήσεως περί αποφάσεως ή του διατάγματος, παύει να είναι υπενοικιαστής του ενοικιαστού και καθίσταται θέσμιος ενοικιαστής του ιδιοκτήτου εν σχέσει προς την κατοικίαν ή το κατάστημα το περιλαμβανόμενον εις την υπενοικίασιν του." Βρίσκω επομένως ότι όσον αφορά αυτή τη δεύτερη προϋπόθεση, ο Αιτητής έχει καταδείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση, εφόσον από το αποδεικτικό του υλικό προκύπτει σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας του. 3. "Eκτός εάv εκδoθή παρεμπίπτov απαγoρευτικόv διάταγμα, θα είvαι δύσκoλov ή αδύvατov vα απovεμηθή πλήρης δικαιoσύvη εις μεταγεvέστερov στάδιov" Στην απόφαση στην Πολιτική Έφεση Αρ. 216/2006, HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. ν. ΣΤΕΛΙΟΣ ΦΥΛΑΚΤΙΔΗΣ κ.α ημερομηνίας 24.3.2009, επαναλήφθηκε η βασική αρχή που διέπει αυτή την προϋπόθεση: "Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών." Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται η τρίτη αυτή προϋπόθεση, στην παρούσα περίπτωση, το Δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που την στοιχειοθετούν. Ανατρέχοντας στην ένορκη δήλωση του Αιτητή διαπιστώνω ότι αυτός αναφέρεται στις συνέπειες που θα έχει η έξωση του από το επίδικο και ειδικά στην καταστροφή της επιχείρησης του. Κατεπείγον: Προβάλλεται από τους Καθ' ων η αίτηση ο ισχυρισμός ότι ο Αιτητής θα έπρεπε να αποταθεί στο Δικαστήριο κατά τον χρόνο που έλαβε γνώση της απόφασης στην αίτηση έξωσης που αφορούσε το υποστατικό που κατείχε. Διαπιστώνω όμως ότι αυτή η θέση των Καθ' ων η αίτηση δεν μπορεί να γίνει δεκτή καθότι όπως προανέφερα, εάν αποδειχθεί ότι ο Αιτητής είχε την ιδιότητα του νόμιμου υπενοικιαστή, τότε αυτός δεν είχε λόγο να ζητήσει την προστασία του Δικαστηρίου, αφού σύμφωνα με τη νομοθεσία το διάταγμα έξωσης δεν μπορούσε να εκτελεστεί σε βάρος του καθότι θα είχε αποκτήσει την ιδιότητα του θέσμιου ενοικιαστή. Ισοζύγιο της ευχέρειας Κρίνω ότι σε περίπτωση απόρριψης της παρούσας αίτησης, η ταλαιπωρία που θα υποστεί ο Αιτητής θα είναι μεγαλύτερη από αυτή που θα υποστούν οι Καθ' ων η αίτηση σε περίπτωση διατήρησης του προσωρινού διατάγματος σε ισχύ. Σημειώνω ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν συγκεκριμενοποιεί την δική της ταλαιπωρία. Βρίσκω επομένως ότι είναι εύλογο και δίκαιο να οριστικοποιηθεί το προσωρινό διάταγμα και ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της διατήρησης της σημερινής κατάστασης πραγμάτων. Κατάληξη: Για τους λόγους που εξηγώ στην παρούσα απόφαση μου, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 16.1.2017 οριστικοποιείται και καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την περάτωση της εκδίκασης της δια κλήσεως αίτησης ημερομηνίας 16.1.2017, με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, ή μέχρι νεότερης διαταγής του δικαστηρίου. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μετά το πέρας της δια κλήσεως αίτησης. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστόν Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα - αναστολή εκτελέσεως

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.