Savandi Enterprises Limited ν. Περσεφόνη Αντωνιάδου, Αίτηση Αρ.: Κ15/16, 30/5/2017 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Κ15/16 Μεταξύ: Savandi Enterprises Limited, από την Πάφο Αιτήτρια και Περσεφόνη Αντωνιάδου, από την Πάφο Καθ' ης η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 24.1.2017 Ημερομηνία: 30.5.2017 Για την Αιτήτρια: κ.κ. Ε. Κ. Ιωσήφ και Συνεργάτες (JLAW) Δ.Ε.Π.Ε. (κος Ν. Νικήτα στην απαγγελία της απόφασης) Για τους Καθ' ης η αίτηση: κα Ελ. Κωνσταντινίδου (κος Φ. Κυπριανίδης στην απαγγελία της απόφασης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αιτήτρια στην παρούσα αίτηση (και Καθ' ης η αίτηση στον πιο πάνω τίτλο, που στο εξής θα αναφέρεται ως η "Αιτήτρια") είναι η ιδιοκτήτρια του υποστατικού που βρίσκεται στην οδό 1ης Απριλίου 12, στην Πάφο (στο εξής "το μίσθιο"). Με την παρούσα αίτηση η Αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο όπως διαγράψει και/ή παραμερίσει και/ή ακυρώσει την κυρίως Αίτηση καθότι αυτή καταχωρήθηκε παράτυπα και χωρίς εξουσιοδότηση. Αίτηση: Η αίτηση βασίζεται "στον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.3, Δ.16, Δ.17, Δ.39, Δ.48 Θ.1, 2, 3, 4, 8 & 9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60) άρθρα 29, 30, 31 στα άρθρα 2, 13 και Πρώτο Παράρτημα (Πίνακας Α) του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στη Δικαστική Πρακτική του 1958 (The Annual Practice 1958), στις Αρχές της Επιείκειας, τις συμφυείς εξουσίες, την διακριτική ευχέρεια και την πρακτική του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, ημερομηνίας 24.1.2017, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι η κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε σε βάρος της στις 15.12.2016 και με αυτή οι Καθ' ων η αίτηση αξιώνουν την ανάκτηση της κατοχής του επίδικου υποστατικού. Αναφέρεται επίσης στην έκδοση προσωρινού διατάγματος, στην απόσυρση του, και στην αλλαγή του δικηγόρου των Καθ' ων η αίτηση. Υποστηρίζει ότι το "διοριστήριο" για την έγερση της υπόθεσης σε βάρος της έχει υπογραφεί από τη μία εκ των δύο διευθυντών και μετόχων των Καθ' ων η αίτηση, η οποία δεν νομιμοποιείται να διορίζει δικηγόρο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της δεύτερης διευθύντριας ή την απόφαση της γενικής συνέλευσης των μετόχων. Αποτελεί θέση της Αιτήτριας ότι ο διορισμός του αρχικού και στη συνέχεια του επόμενου δικηγόρου των Καθ' ων η αίτηση έγινε από μέρους της Ελλάδας Τσαρτσίδου χωρίς απόφαση των μετόχων και επομένως είναι άκυρος, αφού λήφθηκε μονομερώς χωρίς την απαραίτητη συγκατάθεση. Ζητά από το Δικαστήριο η Αιτήτρια τη διαγραφή της αίτησης στη βάση των πιο πάνω γεγονότων. Ένσταση: Οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στις 2.3.2017 με την οποία προβάλλουν τους πιο κάτω 4 λόγους ένστασης: «
- Η αίτηση στερείται νομικού και πραγματικού υπόβαθρου.
- Η αίτηση είναι καταχρηστική και η δικαιολογία που προβάλλει η Καθ' ης η αίτηση για την καταχώρηση εμφάνισης στο Δικαστήριο δεν είναι ουσιαστική και/ή σοβαρή και/ή επαρκής.
- Η Καθ' ης η αίτηση δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες.
- Η Καθ' ης η αίτηση δεν παρουσιάζεται ενώπιον του δικαστηρίου με καθαρά χέρια (mala fide) και η συμπεριφορά της ως επίσης και Ένορκη Δήλωση της, σκοπό έχουν να επηρεάσουν την κρίση του σεβαστού Δικαστηρίου." Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση της Ελλάδας Τσαρτσίδου, διευθύντριας των Καθ' ων η αίτηση, η οποία αρνείται ότι ο διορισμός των συνηγόρων των Καθ' ων η αίτηση έγινε παράτυπα, ενώ παραδέχεται ότι τα διοριστήρια των διαδοχικών συνηγόρων των Καθ' ων η αίτηση υπογράφηκαν μόνο από την ίδια, ως διευθύντρια. Ο διορισμός του δικηγόρου, υποστηρίζει, έχει γίνει στα πλαίσια των εξουσιών που κατέχει, λόγω της θέσης της ως αξιωματούχου των Καθ' ων η αίτηση και έγινε με γνώμονα την προστασία του νομικού προσώπου, καθότι η ίδια (προσωπικά και μέσω των Καθ' ων η αίτηση) επένδυσε στην ενοικίαση του επίδικου υποστατικού αρκετά χρήματα. Αναφέρεται επίσης στη σύναψη συμφωνίας ενοικίασης, μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και της Αιτήτριας, την οποία εγγυήθηκαν προσωπικά τόσο η Ε.Τ., όσο και η δεύτερη διευθύντρια (Stanislava Ziedrys). Ακολούθως η S.Z., χωρίς τη συγκατάθεση της ενόρκως δηλούσας και χωρίς τη λήψη απόφασης των μετόχων των Καθ' ων η αίτηση προέβηκε στην παράδοση της κατοχής του υποστατικού στην ιδιοκτήτρια του (Αιτήτρια). Αυτή η ενέργεια της Αιτήτριας (να αποδεχθεί την παράδοση της κατοχής) υπήρξε αντισυμβατική, καθότι γνώριζε ότι δεν είχαν ακολουθηθεί οι ορθές διαδικασίες. Ζητά όπως η αίτηση απορριφθεί διότι ο διορισμός του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση είναι νόμιμος και η εξουσιοδότηση της δεύτερης διευθύντριας δεν ήταν απαραίτητη, προκειμένου να προστατευθούν τα συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση. Διαδικασία: Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και αφού αγόρευσαν οι δύο πλευρές, το δικαστήριο επιφύλαξε την παρούσα ενδιάμεση απόφαση. Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό και μοναδικό σκοπό έχει την διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, το δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Από την προσφερόμενη μαρτυρία και τις αγορεύσεις των συνηγόρων της Καθ' ης η αίτηση, προκύπτει ότι η Καθ' ης η αίτηση, ως νομικό πρόσωπο που είναι, δεν έχει προβεί σε διορισμό δικηγόρου δυνάμει απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου ή των μετόχων για την έγερση αγωγής. Αντιθέτως, η αγωγή (δηλαδή η κυρίως Αίτηση) εγέρθηκε στο όνομα του νομικού προσώπου για το οποίο ενεργούσε μονομερώς η μία μόνο από τις δύο αξιωματούχους του, η οποία είναι και μειοψηφούσα μέτοχος (κατέχουσα το 20% των συνήθων μετοχών της εταιρείας αυτής). Ισχυρίζεται η διευθύντρια Ε.Τ, ότι η "άλλη διευθύντρια" προέβηκε εν αγνοία και χωρίς τη συγκατάθεση της, σε απόδοση της κατοχής του υποστατικού που η εταιρεία είχε ενοικιάσει, στην ιδιοκτήτρια του υποστατικού. Η απόδοση έγινε παρά το γεγονός ότι η Ε.Τ. είχε ήδη επενδύσει "προσωπικά και μέσω της εταιρείας, αρκετά χρήματα" για την εν λόγω ενοικίαση. Παραδέχεται δε η Ε.Τ., ότι η ίδια, μόνη, έχει διορίσει διαδοχικούς δικηγόρους υπογράφοντας, ως διευθύντρια της εταιρείας, τα διοριστήρια έγγραφα. Από τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η Ε.Τ., έχοντας πρόθεση να ζητήσει δικαστική προστασία σε σχέση με τα συμφέροντα της ίδιας προσωπικά αλλά και ως μέλος της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας, δεν επέλεξε την οδό της "παράγωγης αγωγής", όπως επιβάλλεται σε τέτοιες περιπτώσεις (όπου τα υπόλοιπα μέλη της εταιρείας εμποδίζουν τη Γενική Συνέλευση να περάσει ψήφισμα για την έγερση αγωγής). Στην παρούσα περίπτωση, η Ε.Τ., θεωρώντας προφανώς ότι με αυτόν τον τρόπο προστατεύει νόμιμα και δίκαια τα συμφέροντα της ιδίας ως μειοψηφίας καθώς και του νομικού προσώπου, πρόβηκε στην έγερση αγωγής όχι όμως στο δικό της όνομα, εκ μέρους της εταιρείας [ως ο κανόνας του κοινοδικαίου στην υπόθεση Foss v. Harbottle
(1843)C.R. 189, Χρίστου ν. Μήλλιου κ.α.
(2013)1 Α.Α.Δ. 1210] αλλά στο όνομα της ίδιας της εταιρείας χωρίς την απαραίτητη εξουσιοδότηση από το Δ.Σ. ή τη συνέλευση των μετόχων. Στην απουσία λήψης απόφασης από το Δ.Σ. ή τους μετόχους της εταιρείας, προκύπτει ότι η έγερση της κυρίως Αίτησης (αγωγής), στο όνομα του νομικού προσώπου έγινε χωρίς τη δέουσα εξουσιοδότηση. Η παρατυπία αυτή θα μπορούσε να θεραπευθεί εάν οι διευθυντές ή οι μέτοχοι ενέκριναν, έστω και εκ των υστέρων, την έγερση και τη συνέχιση της αγωγής. Το Δικαστήριο μπορεί σε τέτοιες περιπτώσεις να αναστείλει τη διαδικασία μέχρι να διαφανούν οι επιθυμίες των μετόχων (βλ. The Supreme Court Practice 1970, vol. 2 σελ. 840[1]) Στην παρούσα περίπτωση όμως, καμία τέτοια αναφορά γίνεται στην ένορκη δήλωση της Ε.Τ. Άλλωστε, στην αγόρευση των συνηγόρων των Καθ' ων η αίτηση υπάρχει αναφορά στην "αδυναμία διαβούλευσης" μεταξύ των Διευθυντών της εταιρείας. Διακρίνω επομένως, ότι δεν διαφαίνεται το ενδεχόμενο έγκρισης της λήψης δικαστικών μέτρων, στην παρούσα υπόθεση και επομένως το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει τη συνέχιση της διαδικασίας. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το Supreme Court Practice (πιο πάνω): "Nevertheless if in the course of an action the Court becomes aware the plaintiff is incapable of giving any retainer at all, it will not allow the action to proceed (Daimler Co., Ltd. Continental Tyre & Rubber, etc., Ltd., [1916] 2 A. C. At p. 337)." ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Στη βάση των πιο πάνω συμπερασμάτων μου, βρίσκω ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να πετύχει και εγκρίνεται. Η κυρίως Αίτηση διακόπτεται, ως εγερθείσα παράτυπα. Στη βάση των πιο πάνω γεγονότων και εφόσον η Αίτηση διακόπτεται για λόγους τυπικούς, που δεν αφορούν την ουσία της υπόθεσης και εφόσον στο παρόν Δικαστήριο το αποτέλεσμα δεν είναι ο μόνος παράγοντας που καθορίζει το ζήτημα των εξόδων, βρίσκω ορθό στην περίπτωση αυτή να μην εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Καμία διαταγή για έξοδα εκδίδεται. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: παράτυπος διορισμός δικηγόρου από εταιρεία [1] Βλ. Αγωγή αρ. 1553/07 Ε.Δ. Λευκωσίας, ημερομηνίας 6.10.2008.