Μαρίνου Συμεωνίδη ν. Πέτρου Παναγίδη κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ 33/15, 31/1/2018

(3), 3, 4, 5, 6, 7, 9, στους Κανονισμούς 3 και 9, 12 και 13 του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού και στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Πέτρου Παναγίδη. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, ενώ είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Καθ' ου η Αίτηση 2, ο οποίος είναι αδελφός του, όπως προβεί στη δήλωση του. Η παρούσα υπόθεση αφορά απαίτηση του Αιτητή για μείωση του ενοικίου καταστήματος ιδιοκτησίας των Καθ' ων η Αίτηση. Η ακροαματική διαδικασία δεν έχει ακόμα ξεκινήσει και είχε πρόσφατα συνάντηση με το δικηγόρο του για προετοιμασία της ακρόασης, όπου τον πληροφόρησε ότι, συμφώνως προσφάτων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε πλαίσια αναφορών από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, προκύπτει ότι είναι αντισυνταγματική η παρέμβαση δια νόμου ή με απόφαση Δικαστηρίου σε συμβατικά δικαιώματα ως αυτά απορρέουν και παρατίθενται σε σύμβαση. Εν όψει τούτου, ο δικηγόρος του τον συμβούλευσε όπως προβεί στο υπό εξέταση αίτημα. Θέση του είναι πως, ανεξάρτητα του αβάσιμου επί της ουσίας της Αίτησης του Αιτητή για μείωση ενοικίου, υπάρχει θέμα αντισυνταγματικότητας. Η όποια καθυστέρηση στην υποβολή του παρόντος αιτήματος, δεν μπορεί να υπερισχύσει της ανάγκης για απόδοση δικαιοσύνης ανάμεσα στους διαδίκους, εφόσον η οποιαδήποτε δυσχέρεια που προκαλείται εξ' αιτίας της παρούσας αίτησης, μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Το θέμα είναι κεφαλαιώδους σημασίας και πρόκειται για ένα καθαρά νομικό ζήτημα. Η παρούσα αίτηση περαιτέρω, δίνει την ευκαιρία σε όλους τους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις πραγματικές επίδικες διαφορές μέσω των αιτούμενων τροποποιήσεων. Είναι η θέση του κ. Παναγίδη ότι, η παρούσα αίτηση υποβάλλεται καλόπιστα και η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ουδόλως θα επηρεάσει τη δίκαιη εκδίκαση της Αίτησης, ούτε προκαλεί βλάβη στα δικαιώματα του Αιτητή, η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Εν πάση περιπτώσει, η εκδίκαση της υπόθεσης ακόμα να αρχίσει. Σε περίπτωση που δεν επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση, θα προκληθεί ζημιά ή βλάβη στα έννομα συμφέροντα των Καθ' ων η Αίτηση και θα στερηθούν του δικαιώματος να παρουσιάσουν την υπόθεση αλλά και υπεράσπιση τους, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Οι αναφερόμενες τροποποιήσεις είναι απαραίτητες για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και εξυπηρετούν και τα συμφέροντα του Αιτητή, εφόσον του παρέχουν λεπτομέρειες καθ' όσον αφορά τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση επί του ότι δεν νομιμοποιείται να αξιώνει τις θεραπείες που αξιώνει, εφόσον υπάρχει ζήτημα αντισυνταγματικότητας. Ούτως ή άλλως, θέματα αντισυνταγματικότητας είναι δέον όπως δίνεται η ευκαιρία να ακούγονται εφόσον αποτελούν μείζονος σημασίας θέματα. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους του Αιτητή στην κυρίως Αίτηση (στην παρούσα αναφερόμενος ως «ο Αιτητής»), καταχωρήθηκε την 11.12.2017 και αυτή βασίζεται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983 (Ν. 23/1983)ως τροποποιήθηκε, στα άρθρα 2, 8, 9, 10, 27, 31 και 33, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983 (2/1983) ως τροποποιήθηκε, άρθρα 2, 8, 9, 12 και 13, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 θθ.1, 2, 3, 4, 5, 6, Δ.39, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4, 7, 9 και Δ.59, στην Νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στην πρακτική του Δικαστηρίου και στις γενικές αρχές του Νόμου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «

1. Η Αίτηση ημερομηνίας 22/11/17 είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά αβάσιμη και/ή
2. Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί σε καθυστερημένο στάδιο, πλέον δύο χρόνια μετά την καταχώρηση της Απάντησης από τους Καθ' ων η Αίτηση και ενώ ήταν εις γνώση τους από το 2015 και/ή προγενέστερα και/ή μεταγενέστερα της ημερομηνίας καταχώρησης της Αίτησης από τον Αιτητή για την ύπαρξη των προνοιών του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 1983 έως 2001 και των αιτούμενων θεραπειών υπό του αιτητού και/ή
3. Οι Καθ' ων η Αίτηση ολιγώρησαν και/ή καθυστέρησαν υπέρμετρα στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων που δια της παρούσης διεκδικούν και/ή τροποποιούν και δεν δικαιούνται στην έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος και/ή
4. Οι Αιτητές δε δικαιολογούν και/ή δε δικαιολογούν επαρκώς την καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσης Αιτήσεως και/ή
5. Το Διάταγμα, αν εκδοθεί, θα εκδοθεί επί ματαίω και/ή
6. Δεν είναι δίκαιο και/ή εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα και/ή
7. Τα όσα αναφέρονται στην Αίτηση για τροποποίηση της παραγράφου Δ της Απάντησης των Καθ' ων η Αίτηση και, ειδικότερα, η θέση και/ή ισχυρισμός των Καθ' ων ότι ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος του 1983 έως 2001 ή και το άρθρο 8 του εν λόγω Νόμου είναι αντισυνταγματικός, είναι αχρείαστος και/ή καταχρηστικός και/ή άσχετος με τα επίδικα θέματα και τις βάσεις Αίτησης.
8. Οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση στην αίτηση για τροποποίηση της Απάντησης αποσκοπούν στο να περιπλέξουν και/ή καθυστερήσουν και/ή εκτροχιάσουν και/ή επιβραδύνουν την εκδίκαση της παρούσης Αίτησης και/ή να πλήξουν τα συμφέροντα του Αιτητή αυξάνοντας αχρείαστα τα έξοδα της διαδικασίας.
9. Το ποσό των €1000 ευρώ είναι επίδικο θέμα στη παρούσα Αίτηση από το έτος 2013 και ουδέποτε υπήρξε συμφωνία για το εν λόγω ποσό και/ή εάν ήθελε αποδειχθεί η ύπαρξη τέτοιου συμφωνηθέντος ποσού, δεν αποτελεί μειωμένο ποσό ενοικίου και/ή τελεί υπό την αίρεση εκδοθησομένης απόφασης υπό του Δικαστηρίου τούτου, αφού οποιαδήποτε διαφορά προκύψει μεταξύ του ποσού των €1000 ευρώ και του τυχόν μειωμένου ποσού που θα αποφασισθεί από το παρόν Δικαστήριο, θα είναι επιστρεπτέα στον Αιτητή.
10. Η παρούσα Αίτηση επηρεάζει και/ή πλήττει δυσμενώς τα απορρέοντα εκ του Συντάγματος, των λοιπών Νόμων και δυνάμει αυτών εκδοθέντων Κανονισμών, των γενικών αρχών του δικαίου και του δικαίου της επιείκειας δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Μαρίνου Συμεωνίδη. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Αιτητής στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, γνωρίζει προσωπικά όλα τα σχετικά εγειρόμενα ζητήματα γεγονότα και είναι σε θέση να προβεί στη δήλωση του. Οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση είναι καθ' όλα αβάσιμοι, περιττοί και ασαφείς, αποσκοπούν, τείνουν να επηρεάσουν και να καθυστερήσουν τη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης προκαλώντας έξοδα και καθυστέρηση στη διαδικασία. Είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση κωλύονται από το να προωθούν την παρούσα Αίτηση, λόγω του ότι είναι ένοχοι κατάφορης κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας, σπαταλώντας το δικαστικό χρόνο, με το να τροποποιούν παραγράφους της αρχικής δοθείσας Απάντησης επικαλούμενοι αντισυνταγματικότητα του Νόμου περί Ενοικιοστασίου 1983 έως 2001 και ειδικότερα, του άρθρο 8 του εν λόγω Νόμου και/ή παράβαση των άρθρων 23 και 26 του Συντάγματος. Οι Καθ' ων η Αίτηση ολιγώρησαν και καθυστέρησαν υπέρμετρα στη διεκδίκηση της τροποποίησης και δεν δικαιούνται στην έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος, εφόσον η ενδιάμεση αίτηση έχει καταχωρηθεί σε καθυστερημένο στάδιο και ενώ ήταν σε γνώση τους εξ' υπαρχής η ύπαρξη των προνοιών του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και των αιτούμενων θεραπειών. Ο ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν δύναται να υπάρξει επανακαθορισμός του ενοικίου, είναι νομικά αβάσιμος και ασαφής και αντίκειται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και ειδικότερα στο άρθρο 8 του εν λόγω Νόμου. Το ποσό των €1.000 είναι επίδικο θέμα στη παρούσα Αίτηση από το έτος 2013 και ουδέποτε υπήρξε συμφωνία για το εν λόγω ποσό και/ή εάν ήθελε αποδειχθεί η ύπαρξη τέτοιου συμφωνηθέντος ποσού, δεν αποτελεί μειωμένο ποσό ενοικίου και τελεί υπό την αίρεση εκδοθησομένης απόφασης υπό του Δικαστηρίου τούτου, αφού οποιαδήποτε διαφορά προκύψει μεταξύ του ποσού των €1.000 και του τυχόν μειωμένου ποσού που θα αποφασισθεί από το παρόν Δικαστήριο, θα είναι επιστρεπτέα στον ενοικιαστή. Ιστορικό: Δικόγραφα: Για σκοπούς ολοκλήρωσης της ενώπιον του Δικαστηρίου εικόνας για σκοπούς, πάντοτε, της υπό εξέταση αίτησης, σημειώνω ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 1.7.2015 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως: «
11. Ο Αιτητής αιτείται απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να καθορίζει το δίκαιο ενοίκιο του καταστήματος που ενοικιάζει από τους Καθ' ων η Αίτηση και βρίσκεται επί της οδού Δημοσθένη Σεβέρη 17 στην Λευκωσία, και/ή μειώνει το νυν καταβαλλόμενο ενοίκιο προς τους Καθ' ων η Αίτηση σε €700,00 μηνιαίως από 01/07/2015 και/ή άλλως πως.
12. Οιανδήποτε περαιτέρω ή άλλη θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις.
13. Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης.» Ο Αιτητής ενάγει ως ο θέσμιος ενοικιαστής ενός καταστήματος επί της οδού Δημοσθένη Σεβέρη 17, στη Λευκωσία και οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ενάγονται ως οι ιδιοκτήτες αυτού. Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχωρίστηκε την 3.9.2015 και μ' αυτήν παραδέχονται ότι είναι οι ιδιοκτήτες και ο Αιτητής ο θέσμιος ενοικιαστής, αλλά λέγουν ότι πρόκειται για δύο καταστήματα που έχουν συνενωθεί. Διαδικασία: Η ακροαματική διαδικασία επί της κυρίως Αίτησης δεν έχει αρχίσει ακόμα. Το Δικαστήριο άκουσε τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων την 2.12.2017 και επιφύλαξε την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Επίσης, σύμφωνα με τη Διαταγή 25 θεσμός 6, ως έχει τροποποιηθεί και/ή αντικατασταθεί από τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014, του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2) και του 2017: «Οι διατάξεις των Δ.25 και Δ.30 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25 και Δ.30 θα διαβάζονται αναλόγως. Οι διατάξεις της Δ.25 εφαρμόζονται κατ' αναλογία και στις διαδικασίες ενώπιον των Δικαστηρίων Ειδικής Δικαιοδοσίας, ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου εντάλματος και της αγωγής στη Δ.25 διαβάζονται ανάλογα.» Διαταγή 25: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων στη Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η μοναδική ένδειξη για την κλίμακα της υπόθεσης, είναι το μηνιαίο καταβαλλόμενο ενοίκιο, το οποίο, κατά το χρόνο καταχώρησης της κυρίως Αίτησης, δεν υπερέβαινε τις €3.
14. Δυνάμει του θεσμού 11 της Διαταγής 30, οι διατάξεις της νέας Διαταγής 25 εφαρμόζονται σε υποθέσεις που καταχωρήθηκαν μετά την 1.1.2015, των οποίων η κλίμακα είναι κάτω από €10.
15. Η νέα Διαταγή 25 προνοεί ως ακολούθως: «1.

(1)Ο ενάγων δύναται χωρίς να λάβει προηγούμενη άδεια του Δικαστηρίου να τροποποιήσει το κλητήριο ένταλμα του οποτεδήποτε μετά την καταχώρηση του και πριν την επίδοση του. Προς τούτο καταχωρείται τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα με ανάλογη ένδειξη.

(2)Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση τους χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη. Νοείται ότι όπου ο ενάγων καταχωρεί τροποποιημένο κλητήριο ή έκθεση απαίτησης, ο εναγόμενος καταχωρεί σε 15 ημέρες την τροποποιημένη έκθεση υπεράσπισης όπου ο εναγομένος τροποποιεί το δικόγραφο του, ο ενάγων καταχωρεί σε 15 ημέρες την τροποποιημένη απάντηση του, όπου χρειάζεται. Νοείται ότι όπου η έκδοση της κλήσης οδηγιών καταχωρείται από διάδικο ταυτόχρονα με τη συμπλήρωση της δικογραφίας, τότε η άπαξ τροποποίηση χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δύναται να γίνει εντός περιόδου 15 ημερών.

(3)Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης.

1. Όταν οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή οποιοδήποτε δικόγραφο τροποποιηθεί, μετά από άδεια του Δικαστηρίου πρέπει να σημειωθεί σ' αυτό η ημερομηνία του διατάγματος σύμφωνα με το οποίο τροποποιήθηκε και της ημέρας κατά την οποία έγινε η τροποποίηση αυτή, με τον ακόλουθο τρόπο, δηλαδή: «Τροποποιήθηκε την ......... ημέρα του ............... σύμφωνα με διάταγμα ημερομηνίας.........του............»
2. Εάν διάδικος, ο οποίος έλαβε διάταγμα για άδεια να τροποποιήσει, δεν τροποποιήσει σύμφωνα με αυτό εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στο διάταγμα ή αν δεν καθορίζεται σ' αυτό προθεσμία, τότε εντός δεκαπέντε ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος, τέτοιο διάταγμα για τροποποίηση, αφού εκπνεύσει η προθεσμία που καθορίζεται όπως ελέχθη πιο πάνω, ή οι δεκαπέντε μέρες, ανάλογα με την περίπτωση, θα καθίσταται ipso facto άκυρο, εκτός εάν η προθεσμία παραταθεί από το Δικαστήριο.
3. Όταν οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή οποιοδήποτε δικόγραφο τροποποιηθεί, το τροποποιημένο έγγραφο πρέπει να παραδοθεί στον αντίδικο μαζί με επίσημο αντίγραφο του διατάγματος που παρέχει άδεια για τροποποίηση, εντός του χρόνου που επιτρέπεται για τροποποίηση.
4. To Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε χρόνο και με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως ως θα έκρινε δίκαιο, να τροποποιήσει οποιοδήποτε ελάττωμα ή λάθος σε οποιαδήποτε διαδικασία, όλες δε οι αναγκαίες τροποποιήσεις θα πρέπει να γίνονται με σκοπό τον καθορισμό του πραγματικού ζητήματος ή επίδικου θέματος, το οποίο εγείρεται με ή εξαρτάται από τη διαδικασία.
5. Γραφικά λάθη σε δικόγραφα, αποφάσεις ή διατάγματα, ή λάθη που προκύπτουν σ' αυτά από οποιοδήποτε τυχαίο σφάλμα ή παράλειψη, μπορούν σε οποιοδήποτε χρόνο να διορθωθούν ανάλογα με τη φύση και έκταση του λάθους από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης, γραπτής ή προφορικής, χωρίς δικαίωμα έφεσης.» Εφόσον η Κλήση για Οδηγίες καταχωρήθηκε προ πολλού και συγκεκριμένα την 16.11.2015, η υπό εξέταση αίτηση εμπίπτει στις πρόνοιες του θεσμού 1

(3)της Διαταγής 25, όπου ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα. Οι Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητές στην υπό εξέταση αίτηση, πρέπει να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι δύναται να επιτρέψει εξαίρεση, διότι υπάρχει εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας ή επειδή πρόκειται για περίπτωση που έχουν προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για καταχώρηση της κυρίως Αίτησης και το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι όντως υπάρχουν τέτοια νέα δεδομένα. Νομολογία: Υπάρχει σωρεία νομολογίας η οποία ερμήνευσε τη Διαταγή 25 ως είχε πριν την αντικατάσταση της αρχικά το 2014 και έθεσε τα κριτήρια που εφαρμόζονται για τροποποίηση δικογράφου. Αναφέρω ενδεικτικά: Tsiappas v. The Republic

(1974)1 C.L.R. 167, Mahattou v. Viceroy Shipping Co. Ltd. and Another

(1979)1 C.L.R. 542, Evripidou and Another v. Kannaourou

(1985)1 C.L.R. 24, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1989)1E A.A.Δ. 33, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου & άλλης

(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Χρίστου ν. Στυλιανού Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. 704, Sait Electronic S.A. v. The ship "Dominique" & Others

(1992)1 A.A.Δ. 264, Astor Co. κ.ά. ν. Α. & G. Leventis Ltd κ.ά.

(1993)1 Α.Α.Δ. 726, Saba & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents

(1994)1 A.A.Δ. 426, Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη

(1995)1 Α.Α.Δ. 607, Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Ν.Κ. Σιακόλα

(1999)1 Α.Α.Δ. 44, Agini v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος

(1999)1 Α.Α.Δ. 11, Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Χαρικλείδη κ.ά.

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1608, Στέλλα Λάμπρου v. Λάμπρου Λάμπρου

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1092, Νικολάου v. Μιλτιάδους κ.ά.

(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1005, Preece κ.ά. v. Ρωσσίδου,

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 2138, Παπαχρυσοστόμου v. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.ά.,

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 817, Compania Naviera Iris S.A. κ.ά.v. Andrenal Shipping Co. Ltd. κ.ά.,

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1838, Kayat Trading Ltd. v. Genzyme Corporation,

(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 543, Hipgrave v. Case 28 Ch. D. 361, Tildesley v. Harper, 10 Ch. D. 393, Clarapede v. Commercial Union Association 32 W.R. 262, Steward v. North Metropolitan Tramways Company (1885 - 86) 16 Q.B. p. 556, Associated Leisure Ltd. and Others v. Associated Newspapers Ltd.

(1970)2 All ER 754, Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελίδες 128, 130, 379 και 685, Atkins Court Forms & Precedents, 2η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 82. Ως γενικός κανόνας, η σύγχρονη τάση όπως φαίνεται από την νομολογία, είναι να επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στην κατάλληλη υπόθεση ακόμα και όταν είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δε θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δε μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Η τροποποίηση πρέπει να είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς. Για να αποφασίσει το Δικαστήριο εάν είναι η υπόθεση κατάλληλη, δηλαδή εάν εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, συνεκτιμούνται οι επιπτώσεις στα δικαιώματα και συμφέροντα της άλλης πλευράς, η ανάγκη διεξαγωγής της δίκης σε εύλογο χρόνο σύμφωνα με την επιταγή του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, η ύπαρξη ή μη κακής πίστης από πλευράς του αιτούντος, η ανάγκη κάλυψης πραγματικής και σημαντικής ανάγκης του αιτούντος. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτούντα, ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση για τροποποίηση. Εάν έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα της άλλη πλευράς. Όλοι οι παράγοντες είναι σχετικοί αλλά κανένας δεν είναι αποφασιστικής σημασίας από μόνος του. Η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος είναι σχετικός παράγων σε αιτήσεις για τροποποίηση αλλά δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Λαμβάνονται υπόψη κάθε φορά οι ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης. Θα παραθέσω μόνο κάποια αποσπάσματα από το σύγγραμμα Bullen & Leake & Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση. Στη σελίδα 128, κάτω από την επικεφαλίδα 'Amendment with leave - time to amend' αναφέρονται τα ακόλουθα: «Again, at the trial, leave to amend may be granted, when to do so will not cause injustice to the other side, and on proper terms as to costs, and the adjournment of the trial, if necessary. As a rule, leave to amend at the trial will not so readily be given, especially where the necessity for such amendment was obviously apparent long before the trial and was not then asked for or where the amendment would involve a complete change in the nature of the claim or the whole character of the action, or setting up an entirely different claim from that which the defendant came to meet or the raising of an entirely new ground of defence or counterclaim, and an amendment will not be allowed at the trial which for the first time introduces a charge of fraud. Nevertheless, even where the amendment is substantial so as completely to change the plaintiff's cause of action or nature of claim, leave to amend may be given on proper terms.» Στη σελίδα 130, κάτω από την επικεφαλίδα 'Amendments not allowed', αναφέρονται τα ακόλουθα: «The first and in a way the paramount consideration is whether the application for leave to amend is made in good faith. For this purpose, good faith means that the amendment is sought for the purpose of raising 'the real question in controversy between the parties' and is not dishonest or intended to overreach the opposite party, or made for any other ulterior motive and relies on facts which are substantially true and germane to the maters in controversy between the parties. If, therefore, the court is not satisfied as to the truth and substantiality of the proposed amendment, it will be refused.» Στο σύγγραμμα Atkins Court Forms & Precedents, 2η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 82, αναφέρονται τα ακόλουθα: «The Court has wide powers of amendment and it seems will exercise those powers to permit amendment where possible. Amendment may be allowed at any stage of the proceedings, whether before, at, or after the trial, or even after judgement or on appeal.» Ευρήματα: Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι: · Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν προέβαλαν οποιαδήποτε νέα δεδομένα, μη υπαρκτά κατά το χρόνος λήψης των οδηγιών για καταχώρηση της Απάντησης τους. · Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν προέβαλαν οποιοδήποτε ισχυρισμό περί καλόπιστου λάθους στη σύνταξη της Απάντησης τους, ώστε να προκύπτει τώρα η ανάγκη για την τροποποίηση της. · Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν αποσείσει το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος τους. · Η παρούσα δεν είναι κατάλληλη υπόθεση για την έγκριση της προτεινόμενης τροποποίησης της Απάντησης. · Μόνο το γεγονός ότι η προτεινόμενη τροποποίηση αφορά ισχυρισμό περί αντισυνταγματικότητας, δεν σημαίνει αυτόματα ότι δύναται και πρέπει να εγκριθεί, σε οποιοδήποτε στάδιο και εάν υποβληθεί το σχετικό αίτημα. · Με την καθυστέρηση που προκλήθηκε από την υποβολή του αιτήματος τροποποίησης, παραβιάζεται το δικαίωμα της εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου. · Κρίνω ότι με την αιτούμενη τροποποίηση εισάγεται νέα βάση υπεράσπισης. · Η αιτούμενη τροποποίηση δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. · Παρά τη δυνατότητα έκδοσης διαταγής ως προς τα έξοδα, θα επηρεαστούν αρνητικά τα συμφέροντα του Αιτητή και αυτός θα βρεθεί σε δυσμενή θέση και θα προκληθεί αδικία. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η ένσταση επιτυγχάνει και η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του Αιτητή στην κυρίως Αίτηση και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €500 - €2.000 και να πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο