Ακίνητα Χριστόφορου Πελεκάνου Λτδ ν. Casa Vogue By Pantelis Designs Ltd κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε 26/16, 21/2/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2018:7 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ/ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Ε 26/16 Μεταξύ: Ακίνητα Χριστόφορου Πελεκάνου Λτδ Αιτήτριας και 1. Casa Vogue By Pantelis Designs Ltd 2. Παντελή Πολυκάρπου Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------------------------------ Αίτηση έρευνας 21.2.2018 Για την Αιτήτρια εταιρεία: κ. Ν. Γεωργίου για κ.κ. Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κα. Ρ. Μάρκου για κ.κ. Κιτρομηλίδης, Πέτσας Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 13.2.2017 η Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση εταιρεία, εξαιτείται ως ακολούθως: «Α. Την διεξαγωγή έρευνας των εξ' αποφάσεως χρεωστών υπό του Δικαστηρίου ως προς την ικανότητά τους και μέσα να πληρώνουν το εξ' αποφάσεως χρέος τους, τόκους και έξοδα, με μηνιαίες δόσεις. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τους εξ' αποφάσεως χρεώστες να πληρώνουν το εξ' αποφάσεως χρέος τους και έξοδα δια μηνιαίων δόσεων. Γ. Την διεξαγωγή έρευνας αναφορικά με οποιαδήποτε δωρεά, παράδοση ή μεταβίβαση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου ή οποιαδήποτε επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη περιουσιακού στοιχείου. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διαττάτον την ακύρωση των καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου διαττάτον την αποκοπή απολαβών για έκαστο εξ' αποφάσεως οφειλέτη εκ €1000 μηνιαίως προς αποπληρωμή του χρέους τους. Στ. Οιονδήποτε άλλον Διάταγμα ή θεραπεία ήθελε διατάξει το Δικαστήριο. Ζ. Έξοδα της παρούσης αιτήσεως, πλέον έξοδα επιδόσεως, πλέον Φ.Π.Α.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 88-91 και όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.134(Ι)/99, άρθρα 82-87, 90, 91Α, 91Β, 91Γ, 91Ε, 91ΣΤ και 91Ζ, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1, 2 και 3, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983 Καν. 11(α), στη δικαιοδοσία και πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η υπό εξέταση αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Γιαννάκη Πελεκάνου, από τη Λευκωσία. Ο κ. Πελεκάνος λέγει ότι είναι στην υπηρεσία της Αιτήτριας εταιρείας και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Την 26.4.2016, το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας εξέδωσε απόφαση/διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, ως ακολούθως: (
- i)€11.200 οφειλόμενα ενοίκια περιόδου Ιανουάριου 2015 - Απριλίου 2016 αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων, εντόκως προς 4% ετησίως από 2/3/2016 μέχρι εξοφλήσεως. (
- ii)€719 δικηγορικά έξοδα, εντόκως προς 4% ετησίως από 2/3/2016 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €42 έξοδα εκδόσεως της παρούσης αποφάσεως, πλέον Φ.Π.Α., πλέον €11 έξοδα επίδοσης. Την 6.7.2016, το Δικαστήριο διόρθωσε και/ή τροποποίησε την απόφαση του ημερομηνίας 26.4.2016, ώστε να προστεθεί σε αυτή νέα υποπαράγραφος (Β) ως η θεραπεία (Β)(γ) της κυρίως Αιτήσεως, που αφορούσε τα ενδιάμεσα οφέλη (mesne profits) από 1.5.2016 μέχρι παραδόσεως του υποστατικού. Την 19.10.2016, το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση/διάταγμα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας ως ακολούθως: (
- i)Όπως η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, οι υπηρέτες, υπάλληλοι και αντιπρόσωποι αυτής εκκενώσουν και παραδώσουν στην Αιτήτρια κενή και ελευθέρα την κατοχή του υποστατικού επί της Λεωφ. Νίκης, αρ. 4Γ, 4Δ, 4Ε, 4Ζ, Πολυκατοικία ΒΑΝΤΙΟΝ, Άγιοι Ομολογητές, Λευκωσία. (
- ii)Όπως η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία καταβάλλει υπέρ της Αιτήτριας, τα κάτωθι ποσά: (α) €14.700,00 οφειλόμενα ενοίκια περιόδου Ιανουάριου 2015 - Σεπτεμβρίου 2016, αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων, εντόκως προς 4% ετησίως από 2/3/2016 μέχρι εξοφλήσεως. (β) €700,00 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 1/10/2016, μέχρι παράδοσης ελεύθερης κατοχής, εντόκως προς 4% ετησίως επί εκάστου ποσού εκ €700 από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρι εξοφλήσεως. (γ) €719,00 δικηγορικά έξοδα, εντόκως προς 4% ετησίως από 2/3/2016 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €29,00 έξοδα εκδόσεως της παρούσης αποφάσεως, πλέον €290,00 έξοδα αίτησης για υποκατάστατο επίδοση, πλέον Φ.Π.Α. Η ως άνω Απόφαση/Διάταγμα του Δικαστηρίου επιδόθηκε στην Καθ' ης η ECLI:CY:AD:2016:D147, Αίτηση 1 στις 17.11.2016. Την 14.12.2016 κατόπιν αιτήσεως, το Δικαστήριο εξέδωσε ένταλμα κατοχής (writ of possession). Το ένταλμα εκτελέστηκε και τα υποστατικά παραδόθηκαν στους Αιτητές στις 30.1.2017. Τα οφειλόμενα ενοίκια μέχρι τότε ανέρχονται στο ποσό των €17.500. Οι Καθ' ων η Αίτηση από της εκδόσεως της αποφάσεως μέχρι σήμερα, ουδέν ποσόν πλήρωσαν. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι είναι απαραίτητο όπως οι εξ' αποφάσεως οφειλέτες εξεταστούν ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με την οικονομική τους κατάσταση και/ή με οποιοδήποτε δωρεά, παράδοση και/ή μεταβίβαση και/ή οποιαδήποτε διακίνηση και/ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού τους στοιχείου, που είχε ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της Αιτήτριας εταιρείας στην είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους της. Μετά την έκδοση της απόφασης εναντίον της Καθ' ης η αίτηση 1 και μέχρι την παράδοση του υποστατικού, ο Καθ' ου η αίτηση 2 εισερχόταν εντός του υποστατικού και αφαιρούσε αντικείμενα, περιουσία της Καθ' ης η αίτηση 1 και/ή του ίδιου, ήτοι air-condition, ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, κουζίνες, καρέκλες, τραπεζάκια, νιπτήρες κλπ., με σκοπό να τα αποκρύψει και να παρεμποδίσει την Αιτήτρια από του να εισπράξει το εξ' αποφάσεως χρέος της. Εξ' όσων γνωρίζει και πιστεύει ο ενόρκως δηλών, οι εξ' αποφάσεως οφειλέτες έχουν εισοδήματα και/ή εργάζονται και/ή είναι μισθωτοί, από το οποία μπορούν να καταβάλουν και/ή να πληρώνουν οι ίδιοι και/ή να καταβάλουν μηνιαίως το ποσό των €1.000 για την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους και/ή χρεωστικού υπολοίπου. Ένσταση Καθ' ης η Αίτηση 1: Ένσταση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 καταχωρίστηκε την 6.10.2017 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1-9, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.134(Ι)/99, άρθρα 82 έως 87, 90, 91Α έως 91Ι, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, Κανονισμός 11(α), στη δικαιοδοσία και πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «1. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει σταματήσει τις δραστηριότητες της και είναι αδρανής από το 2012. 2. Λόγο της οικονομικής κρίσης και τις μειώσεις των πωλήσεων της η Καθ' ης η Αίτηση έπαυσε την ενασχόληση της και/ή παρέμεινε αδρανής. 3. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν έχει και ουδέποτε είχε οιανδήποτε ακίνητη περιουσία επ' ονόματι της. Ουδεμία δωρεά και/ή μεταβίβαση και/ή παράδοση και/ή επιβάρυνση και/ή απόκρυψη οιασδήποτε ακίνητης περιουσίας της εταιρείας έγινε που έχει σαν αποτέλεσμα να παρεμποδιστούν οι Αιτητές εις την είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους. 4. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία είναι εγγυητής σε δάνειο με αρ. 357005319353 το οποίο παρουσιάζει καθυστερήσεις. 5. Η Καθ' ης η Αίτηση αδυνατεί και/ή δεν είναι σε θέση να καταβάλει κανένα ποσό έναντι και/ή προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους καθώς ουδεμία περιουσία, κινητή ή ακίνητη έχει επ' ονόματι της.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Παντελή Πολυκάρπου, από τη Λευκωσία. Ο κ. Πολυκάρπου λέγει ότι είναι διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος από το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας όπως προβεί στη δήλωση του. Όλα τα γεγονότα επί των οποίων ορκίζεται είναι της πλήρους γνώσεως και αντιλήψεως του, εκτός όπου αναφέρεται διαφορετικά. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία ενεγράφη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών την 14.9.2010. Διευθυντής της από την ημερομηνία σύστασης της μέχρι και σήμερα, είναι ο ίδιος. Η εταιρεία CASA VOGUE PANTELIS POLYCARPOU LTD (ΗΕ 153363) είναι η μητρική εταιρεία της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας και είναι υπό εκκαθάριση, με Διάταγμα Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.9.2015. Περαιτέρω, η εταιρεία CASA VOGUE PANTELIS POLYCARPOU LTD δεν προχώρησε σε πληρωμή οποιουδήποτε μερίσματος κατά το έτος 2016. Λόγω της οικονομικής κρίσης και της ανυπαρξίας κύκλου εργασιών της Καθ' ης η Αίτηση 1, η εταιρεία έχει παραμείνει αδρανής από το 2012. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία είναι εγγυητής σε δάνειο το οποίο παρουσιάζει καθυστερήσεις. Δεν έχει και ουδέποτε είχε οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία επ' ονόματι της. Ουδεμία δωρεά και/ή μεταβίβαση και/ή παράδοση και/ή επιβάρυνση και/ή απόκρυψη οιασδήποτε ακίνητης περιουσίας της εταιρείας έγινε, που έχει σαν αποτέλεσμα να παρεμποδιστούν οι Αιτητές στην είσπραξη του εξ' αποφάσεως χρέους. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι, από την ερεύνα που έχει πραγματοποιήσει, δεν κατέστη δυνατόν να εντοπίσει οτιδήποτε άλλο αναφορικά με την οικονομική κατάσταση και/ή τις οικονομικές συναλλαγές της Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία αδυνατεί και/ή δεν είναι σε θέση να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους. Ένσταση Καθ' ου η Αίτηση 2: Ένσταση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 2 καταχωρήθηκε την 6.10.2017 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1-9, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.134(Ι)/99, άρθρα 82 έως 87, 90, 91Α έως 91Ι, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, Κανονισμός 11(α), στη δικαιοδοσία και πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «1. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αναφέρει ότι η οικονομική του κατάσταση και ικανότητα δεν του επιτρέπουν να πληρώσει το οιονδήποτε ποσό. 2. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι παντρεμένος και έχει τρία
(3)παιδιά, ηλικίας 21, 17 και 16 αντίστοιχα. Το ένα
(1)παιδί φοιτά σε Πανεπιστήμιο της Ρώμης για το οποίο καταβάλλει με την σύζυγο του μηνιαίως το ποσό των €350 ως ενοίκιο. Ενώ τα άλλα δύο
(2)είναι μαθητές στο GRAMMAR SCHOOL.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι αυτοεργοδοτούμενος και εργαζόταν κατά διαστήματα στο Qatar. Από τις 31.08.2017 επέστρεψε στην Κύπρο και αναμένει να τον ενημερώσουν για νέα εργασία. Δεν έχει σταθερό εισόδημα. Η σύζυγος του είναι Αστυνομικός με μηνιαίο εισόδημα εκ€1.707,54σ.
- Το εισόδημα του μετά δυσκολίας καλύπτουν τα έξοδα συντήρησης και διαβίωσης τόσο του ίδιου αλλά και της οικογένειας του, περαιτέρω δεν του επιτρέπει να καταβάλει στους Αιτητές ποσό πέραν των €100 μηνιαίως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του ιδίου του Καθ' ου η Αίτηση 2, κ. Παντελής Πολυκάρπου. Ο κ. Πολυκάρπου λέγει ότι όλα τα γεγονότα επί των οποίων ορκίζεται είναι της πλήρους γνώσεως και αντιλήψεως του, εκτός όπου αναφέρεται διαφορετικά. Είναι νυμφευμένος και έχει τρία
(3)παιδιά, ηλικίας 21, 17 και 16 αντίστοιχα. Το ένα παιδί φοιτά σε Πανεπιστήμιο της Ρώμης, για το οποίο καταβάλλουν με τη σύζυγο του μηνιαίως το ποσό των €350.- ως ενοίκιο. Τα άλλα δύο παιδιά είναι μαθητές στο GRAMMAR SCHOOL και γι' αυτά καταβάλλει η σύζυγος του το ποσό των €14.075 ετησίως. Η σύζυγός του Καθ' ου η Αίτηση 2 εργάζεται ως Αστυνομικός, με μηνιαίο εισόδημα €1.707,54, ενώ ο ίδιος είναι αυτοεργοδοτούμενος. Εργαζόταν κατά διαστήματα στο Qatar και από τις 31.8.2017, επέστρεψε στην Κύπρο και αναμένει να τον ενημερώσουν για νέα εργασία. Δεν έχει σταθερό εισόδημα. Περαιτέρω, εκκρεμούν εναντίον του εντάλματα φυλάκισης, τα οποία έχουν ανασταλεί για περίοδο 6 μηνών από 7.9.
- Από τις 30.9.2017, οφείλει να καταβάλλει το ποσό των €50.- για οφειλές προς της Κοινωνικές Ασφαλίσεις. Η οικονομική του κατάσταση και ικανότητα, δεν του επιτρέπουν να πληρώσει ποσό πέραν των €100.- μηνιαίως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους του. Το εισόδημα του και το εισόδημα της γυναίκας του, μετά βίας καλύπτει τις προσωπικές του ανάγκες συντήρησης και διαβίωσης αλλά και της οικογένειας του. Ο κ. Πολυκάρπου λέγει ότι είναι αναγκασμένος να ζει με πολύ λιτό και οικονομικό τρόπο, χωρίς περιττά έξοδα για διασκέδαση και σπατάλες. Για τη διατροφή, συντήρηση, ένδυση, υπόδηση, διαβίωση, τόσο του ιδίου αλλά και για τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του, όπως προκύπτουν από τις συνθήκες ζωής που επικρατούν σήμερα, απαιτείται μηνιαίως ποσό γύρω στα €1.190,00 ως ακολούθως: Α) Διατροφή (μπακάλης, κρεοπώλης, φούρνος κτλ.) €500,00 Β) Ένδυση - υπόδηση €150,00 Γ) Ηλεκτρικό ρεύμα €150,00 Ε) Μεταφορικά (έξοδα καυσίμων οχήματος) €200,00 Ζ) Νερό (μηνιαίως) €40,00 Η) Τηλέφωνο (κινητό τηλέφωνο) €150,00 Για όλους τους πιο πάνω λόγους, αδυνατεί να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό έναντι του παρόντος χρέους. Εάν το Δικαστήριο τον διατάξει να πληρώσει οποιοδήποτε μεγαλύτερο ποσό, αυτό θα σημαίνει οικονομική καταστροφή για τον ίδιο, με ανυπολόγιστες συνέπειες. Ιστορικό: Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση εκδόθηκε απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, ερήμην του, την 26.4.2016, η οποία τροποποιήθηκε την 6.7.2016 και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, ερήμην της, την 19.10.2016, ως περιγράφεται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση (βλέπετε πιο πάνω). Επειδή η υπό εξέταση αίτηση όχι μόνο δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για αίτηση μετά την απόφαση και η ουσία έχει εξεταστεί, ερμηνεύοντας τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν ήταν αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Προφορική μαρτυρία: Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 κατέθεσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Εξετάστηκε από το Δικαστήριο και αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών. Κατά την έναρξη της προφορικής κατάθεσης του, ο κ. Πολυκάρπου κατέθεσε επιστολή του Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων προς τον ίδιο, ημερομηνίας 6.12.2017, με την οποία εγκρίθηκε αίτημα του για την απαλλαγή του από την υποχρέωση πληρωμής εισφορών ως αυτοτελώς εργαζόμενος, για την περίοδο 20.3.2017 - 27.8.2017 (Τεκμήριο 1). Κατά την αντεξέταση του, κατέθεσε ότι σήμερα ζουν με τα χρήματα της συζύγου του και κάποια που παίρνει ο ίδιος από το εξωτερικό. Η θυγατέρα του η οποία σπουδάζει, έκαμε δάνειο από το Φορέα στο όνομα της και παίρνει κάποια χρήματα απ' εκεί για τη συντήρηση της. Η φοίτηση στο Πανεπιστήμιο είναι δωρεάν και χρειάζεται μόνο κάποια χρήματα για την εγγραφή. Αναφορικά με τα άλλα δύο τέκνα που φοιτούν σε ιδιωτικό σχολείο, ο κ. Πολυκάρπου κατέθεσε ότι για τη φετινή σχολική χρονιά, δεν έχουν ακόμα πληρώσει οποιοδήποτε ποσό, μόνο €500.- για την εγγραφή τους και πρέπει να βρει τρόπο να πληρώσει τα υπόλοιπα δίδακτρα. Η θυγατέρα του φοιτά στην έκτη τάξη και ο υιός του στην έβδομη (Τεκμήρια 2 και 3). Στο κατάστημα του, το οποίο διαλύθηκε, είχε κάμει έξοδα €500.
- Αναγκάστηκε να πάει στο Κατάρ να δουλέψει. Κατέθεσε ότι τοποθετεί γυψοσανίδες και λάμβανε μισθό €2.500 μηνιαίως, από τα οποία του έμεναν €1.500, αφού πλήρωνε διαμονή και μεταφορικά. Το αφεντικό του, του είπε ότι όταν τελειώσει η υπόθεση του στο Δικαστήριο, εάν έχει δουλειά, να ξαναπάει να εργαστεί. Ο κ. Πολυκάρπου κατέθεσε ότι κάπνιζε, αλλά τώρα καπνίζει μόνο όταν τον κεράσουν. Το σπίτι στο οποίο διαμένουν ανήκει στη σύζυγο του και είναι υποθηκευμένο στην τράπεζα για την εταιρεία η οποία διαλύθηκε. Υπάρχουν και άλλα δάνεια, τα οποία κατατάσσονται στα «κόκκινα» δάνεια. Δεν έχει όμως προσωπικά δάνεια. Ο Καθ' ου η Αίτηση έχει ένα αυτοκίνητο του 2004 το οποίο σήμερα αξίζει περίπου €2.
- Σπανίως βγαίνουν σε κοινωνικές εξόδους. Εάν θα βγει, πάει στον κουμπάρο του που έχει νυκτερινά κέντρα και τον κερνάει, ενώ κάποτε μπορεί να πληρώσει και ο ίδιος για ένα ποτό. Στο σπίτι διαθέτουν σύνδεση με το διαδίκτυο, για την οποία πληρώνει η σύζυγος του. Το ποσό που αναφέρει στη δήλωση του, €150.- μηνιαίως, είναι για όλα τα μέλη της οικογένειας. Επίσης, η σύζυγος του πληρώνει περίπου €80.- μηνιαίως για μαθήματα μπαλέτου της κόρης τους. Η σύζυγος του φροντίζει για όλα και ο ίδιος αναλαμβάνει τα δίδακτρα του σχολείου, τα οποία πρέπει να βρει δουλειά να τα πληρώσει. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε ότι είναι έμπειρος τεχνίτης και έχει τη δυνατότητα να εργαστεί και να είναι παραγωγικός. Προτεραιότητα του είναι η οικογένεια του. Περιμένει εδώ και 3 μήνες να πάει ξανά στο εξωτερικό να δουλέψει. Δεν ζήτησε επίδομα ανεργίας. Αν βρει δουλειά και στην Κύπρο, τότε θα πάει να δουλέψει. Είναι 45 ετών και απόφοιτος Λυκείου. Είναι η κρίση μου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση παρουσιάστηκε ειλικρινής ενώπιον του Δικαστηρίου. Κατέθεσε ευθέως ότι είναι σε θέση να εργαστεί, εργάζεται όταν μπορεί και βρει εργασία και είναι έτοιμος να πληρώσει τις υποχρεώσεις του, όσο μπορεί και με προτεραιότητα την οικογένεια του. Δεν ανασκεύασε, δεν κόμπιασε, δεν προσπάθησε να αποσείσει τις ευθύνες του. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Νομική πτυχή: Όπως έχω ήδη αναφέρει, η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 82-87, 88-91, 91Α, 91Β, 91Γ, 91Ε, 91ΣΤ και 91Ζ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Ο Νόμος αυτός τροποποιήθηκε με το Νόμο 134(Ι)/99, στον οποίο επίσης γίνεται αναφορά στη βάση της υπό εξέταση αίτησης. Ο τελευταίος κατάργησε και αντικατέστησε τα Μέρη VIII και IX του βασικού Νόμου. Όμως η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ερμηνεύοντας τις καταργηθείσες διατάξεις, καθόρισε τις αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο δύναται να διατάξει εξ' αποφάσεως οφειλέτη να εξοφλήσει το χρέος του με περιοδικές πληρωμές. Στο βαθμό που η εξουσία για έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων δεν έχει επηρεαστεί από την τροποποίηση του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, θεωρώ την νομολογία αυτή δεσμευτική για σκοπούς της παρούσας αίτησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε σε αριθμό αποφάσεων το θέμα αιτήσεων αποπληρωμής εξ' αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις (σύμφωνα με το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6, τόσο πριν όσο και μετά που αυτό τροποποιήθηκε από τον Ν. 134(Ι)/99). Αναφέρω ενδεικτικά τις αποφάσεις Anestos Adamou Kokoni v. Ioannides
(1963)2 C.L.R. 548, Rolandis, Louca & Soteriades Ltd. v. Koutsiou
(1970)1 C.L.R. 25, National Bank of Greece v. Trihinas
(1976)2 J.S.C. 411, Chrysostomou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 669, Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλαμπίδη
(1989)1 Α.Α.Δ. 556, Μιχαήλ v. Λαϊκής Τράπεζας (Χρημ.) Λτδ
(1993)1 Α.Α.Δ. 812, Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, Χριστάκη ή άλλως Παναγιώτου v. Μιχαήλ (πιο πάνω), Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v. Ιακώβου
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου
(2000)1(Β) Α.Α.Δ 1034, Νικολάου Σοφία Βασιλείου v. Μάριος Μακρίδης,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 801, Γεώργιος Αρέστη v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1258, Προκοπίου κ.α. v. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ.
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 310, Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 207, Στυλιανού v. Ανδρεάδη
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 509, J. & M. PAPERCHASE LTD. v. Δωροϊδέα Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 1234 και Βασιλειάδης v. Τσουρή
(2007)1(Α) Α.Α.Δ.
- Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου (βλέπετε πιο πάνω), όπου στην σελίδα 1038 ο έντιμος Δικαστής κ. Σ. Νικήτας είπε: «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου.» Έχω αντλήσει καθοδήγηση από την υπόθεση National Bank of Greece v. Trihinas (βλέπετε πιο πάνω) όπου στη σελίδα 413, το Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα: «In determining whether the debtor should be ordered to pay a judgement debt by monthly instalments and, if so, by what amount, a balance must be kept between the need to keep the instalments realistically within the means of the debtor, without at the same time frustrating the reasonable expectation of a creditor to receive his money back. Whereas a debtor must not be harassed by having to pay a debt, one must not gain the impression that a debtor will, without sufficient cause, be allowed to write off his obligations.» Έχω λάβει υπόψη το σύνολο του εξ' αποφάσεως χρέους και το χρόνο που χρειάζεται για την αποπληρωμή του με μηνιαίες δόσεις. Σύμφωνα με την αυθεντία Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ. (πιο πάνω), στη σελίδα 689: «Πρέπει να επισημάνουμε ότι η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά την διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά όσο είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.» Δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία για την ύπαρξη δικαστικών αποφάσεων εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 για τις οποίες να έχουν εκδοθεί διατάγματα αποπληρωμής χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία αναφορικά με οποιαδήποτε δάνεια ή άλλες οικονομικές υποχρεώσεις του Καθ' ου η Αίτηση 2, πλην της επιστολής του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ημερομηνίας 7.9.2017 για την καταβολή του ποσού των €50.- μηνιαίως από την αυτή ημερομηνία, ώστε να ισχύσει αναστολή ενταλμάτων φυλάκισης εναντίον του για περίοδο 6 μηνών. Τα εντάλματα αφορούν τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και αστικά πρόστιμα. Έχουν κατατεθεί ενώπιον μου έγγραφα αναφορικά με δάνειο στο οποίο είναι εγγυητής η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Η μητρική της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας τελεί υπό εκκαθάριση και η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν διεξάγει εργασίες και δεν έχει εισοδήματα. Λαμβάνω υπόψην και υπολογίζω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση, η σύζυγος του και τα δύο ανήλικα τέκνα του, χρειάζονται τουλάχιστον ποσό €350.- (περίπου £200.-) μηνιαίως έκαστος, για την κάλυψη των βασικών αναγκών τους, όπως αυτές καθορίζονται από τη νομολογία (σύνολο €1.400). Σημειώνω ότι, ποσό £100.- μηνιαίως, κρινόμενο στα πλαίσια έφεσης, επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην αυθεντία Προκοπίου κ.ά. v. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ. (πιο πάνω), ενώ στην αυθεντία Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ (πιο πάνω), εγκρίθηκε ποσό £130.- για διατροφή και μετακίνηση του χρεώστη. Επειδή έχει περάσει κάποιο χρονικό διάστημα από τότε, υιοθετώ το αντίστοιχο του ποσού των £200.- Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 κατέθεσε ότι τα έξοδα της οικογένειας, εκτός από τα δίδακτρα των δύο παιδιών, το ενοίκιο της φοιτήτριας θυγατέρας και το ποσό που καταβάλλει για εντάλματα φυλάκισης, είναι σύνολο €1.190 μηνιαίως. Το ποσό των €650.- μηνιαίως, που αφορά διατροφή και ένδυση - υπόδηση, αφαιρείται εφόσον έχει υπολογισθεί στις βασικές ανάγκες και το ποσό των €350.- μηνιαίως έκαστος. Έτσι, λαμβάνω υπόψην και υπολογίζω το ποσό των €1.940 μηνιαίως για τα βασικά έξοδα της οικογένειας ((1.190-650) + 1.400). Η σύζυγος του έχει καθαρές απολαβές ύψους €1.707,54 μηνιαίως και ο ίδιος, όταν εργάζεται, περίπου €1.500, δηλαδή σύνολο €3.
- Παραπέμπω σχετικά στην αυθεντία Νικολάου v. Μακρίδη (πιο πάνω), στη σελίδα 804 [1]. Όσον αφορά τα έξοδα για τη θυγατέρα του Καθ' ου η Αίτηση 2, η οποία είναι ενήλικη και σπουδάζει, βρίσκω ότι σύμφωνα με τις Anestos Adamou Kokoni v. Ioannides (πιο πάνω) και National Bank of Greece v. Trihinas (πιο πάνω), η μόρφωση των παιδιών θεωρείτο στο παρελθόν επουσιώδες έξοδο της οικογένειας. Βλέπετε σχετικά Trihinas στη σελίδα 414: «. the wish of a parent to give his child higher education, praiseworthy though it may be, cannot be allowed to materialise at the expense of the judgement creditors. It was explicitly held that the discharge of a judgement debt takes precedence over expenses for the schooling of a child at an institution of higher education.» Ενώ, ο έντιμος Δικαστής κ. Στυλιανίδης, στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλαμπίδη (πιο πάνω) είπε, στη σελίδα 580: «Σήμερα, παραδείγματος χάριν, η μόρφωση των παιδιών θεωρείται ουσιώδες και επάναγκες έξοδο της οικογένειας ενώ πριν 26 χρόνια στην υπόθεση Anestos Adamou v. Xenophon Ioannides, κρίθηκε ότι αυτό ήταν απαράδεκτο και επουσιώδες.» Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα v. Μαρίας Κωνσταντίνου (βλέπετε πιο πάνω), στη σελίδα 1039 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Βλέπουμε λοιπόν ότι η μόρφωση ενός παιδιού αποτελεί παράγοντα που μπορεί να ληφθεί υπόψη. Όμως αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι υπολογίζεται οποιαδήποτε δαπάνη για μόρφωση, ανεξάρτητα από την αναγκαιότητα ή χρησιμότητα της, μόνο και μόνο επειδή το αποφάσισε ο γονέας. Η δαπάνη υπολογίζεται ως έξοδο διαβίωσης σε κατάλληλες περιπτώσεις. Και δε θεωρούμε ότι η κρινόμενη, που αφορά τη διδαχή αγγλικών σε παιδί μόλις 9 χρόνων, είναι μία τέτοια περίπτωση». Έχοντας υπόψην τα πιο πάνω και τη φιλοσοφία που εξάγεται από τις αυθεντίες, θεωρώ ότι το ποσό των €350.- μηνιαίως το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και η σύζυγος του καταβάλλουν για τα έξοδα διαμονής της θυγατέρας τους στην Ιταλία κατά τη διάρκεια των σπουδών της, είναι αναγκαίο έξοδο. Με το ίδιο σκεπτικό, και παρόλο που τα ανήλικα τέκνα θα μπορούσαν να φοιτήσουν σε δημόσιο σχολείο, επειδή είναι στο τελευταίο στάδιο της φοίτησης τους στο ιδιωτικό σχολείο μέσης εκπαίδευσης, κρίνω ότι θα ήταν άδικο για τα ίδια τα παιδιά να αναγκαστούν να αλλάξουν σχολείο για ένα χρόνο. Συνεπώς, τα έξοδα για τα δίδακτρα τους για τη φετινή σχολική χρονιά, κρίνονται ως αναγκαίο έξοδο (€1.173 μηνιαίως). Τέλος, το ποσό των €80.- μηνιαίως το οποίο καταβάλλουν ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και η σύζυγος του για μαθήματα μπαλέτου για τη θυγατέρα τους, κρίνεται ως μη αναγκαίο έξοδο. Συνεπώς, τα μηνιαία έξοδα της οικογένειας τα οποία κρίνονται ως αναγκαία, ανέρχονται σε €3.513, ποσό υψηλότερο του συνόλου των εισοδημάτων τους. Σημειώνεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 πρόσφερε ποσό €100.- μηνιαίως προς το σκοπό εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους του. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μια απόφαση η οποία δεν έχει ικανοποιηθεί. Το βάρος απόδειξης ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, το φέρει ο ίδιος (βλέπετε Βασιλειάδης v. Τσουρής (πιο πάνω, στη σελίδα 48 [2], σε σχέση με το άρθρο 84 εδάφια
(2)και
(3)(γ) του Κεφ. 6). Βασικό μέλημα του κάθε ενός πρέπει να είναι η ικανοποίηση των υποχρεώσεων του προς τρίτα πρόσωπα, και η απόρριψη της απαξίωσης προς τον γείτονα, που οδηγεί στην διάσπαση του κοινωνικού συνόλου. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 έχει καθήκον να ικανοποιήσει την υποχρέωση του έναντι των Αιτητών, που απορρέει από και βασίζεται σε απόφαση Δικαστηρίου. Τα όσα ανέφερε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν τον απαλλάσσουν αυτόματα από τις υποχρεώσεις του και δεν σημαίνει ότι δεν θα τον διατάξει το Δικαστήριο να πληρώνει οποιοδήποτε ποσό προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους του (βλέπετε σχετικά τις αυθεντίες Δημητρίου v. Περδίου
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1418 και McEwan v. McEwan
(1972)2 All ER 708). Προς το σκοπό της ικανοποίησης των υποχρεώσεων του έναντι των Αιτητών, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 καλείται να καταβάλει κάθε προσπάθεια στο καλύτερο μέτρο των δυνατοτήτων του. Κρίνω ότι το ποσό των €100.- μηνιαίως, το οποίο πρόσφερε και ο ίδιος ο Καθ' ου η Αίτηση 2, πρέπει να διατεθεί για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους και αυτή είναι η απόφαση μου. Η επιτυχία της αίτησης, ελλείψει ειδικών περιστάσεων, δικαιολογεί την επιδίκαση εξόδων υπέρ των Αιτητών και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2. Απόφαση: Ενόψει των πιο πάνω, εκδίδεται Διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 - εξ' αποφάσεως οφειλέτη, όπως καταβάλλει το ποσό των €100.- μηνιαίως προς εξόφλησην του εξ' αποφάσεως χρέους του. Η πρώτη δόση να καταβληθεί την 1η Απριλίου 2018 με επτά
(7)μέρες χάρη και στη συνέχεια, την πρώτη μέρα κάθε επόμενου μήνα με επτά
(7)μέρες χάρη, μέχρι την τελεία εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους ή μέχρι νεωτέρας διαταγής. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 να καταβάλει με τον ίδιο τρόπο τα έξοδα της παρούσης αιτήσεως, τα οποία επιδικάζονται εναντίον του, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα στην κλίμακα €10.000 - €50.000 και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, απορρίπτεται, χωρίς διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] « Έχει νομολογηθεί ότι η εξόφληση εξ' αποφάσεως χρεών θα πρέπει να εντάσσεται μέσα σε όρια που επιτρέπουν ταυτόχρονα και την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Όμως, έχει επίσης τονιστεί ότι ένας οφειλέτης δεν μπορεί να αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις, άλλες από αυτές που έχουν σχέση με τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του και ταυτόχρονα να τις προβάλλει για να αποφύγει την πληρωμή του χρέους (Kokoni v. Ioannides
(1963)1 C.K.R. 468, και ΣΠΕ Αραδίππου v. Ιακώβου
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 2032). Η αξιοπρεπής διαβίωση του οφειλέτη λαμβάνεται υπ' όψιν από τη μία, αλλά και από την άλλη η ανάγκη για εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων και ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως δανειστή δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται.» [2] «Ο σκοπός της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας, η οποία απορρίπτει την εισήγηση του εφεσείοντος είναι πασιφανής. Ο εξ' αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ' αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Έτσι το βάρος απόδειξης ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως. Ο εξ' αποφάσεως πιστωτής μπορεί επίσης να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία έχει που αφορούν την περιουσία του εξ' αποφάσεως χρεώστη. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου θα πρέπει να εφαρμόζονται. Στις αστικές υποθέσεις η περιουσία του εξ' αποφάσεως χρεώστη βαρύνεται με το ποσό που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης προς όφελος του εξ' αποφάσεως πιστωτή. Θεωρείται δηλαδή στην πράξη πως μέρος της περιουσίας και των εισοδημάτων του εξ' αποφάσεως χρεώστη ανήκουν στον εξ' αποφάσεως πιστωτή, μέχρι την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο