G. Ε. SHOWROOMS LIMITED ν. Γιαννάκη Νικολάου κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε71/16, 1/3/2018

(1)το εν λόγω περιουσιακό στοιχείο κατασχεθεί και πωληθεί προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους ή

(2)εάν το εν λόγω περιουσιακό στοιχείο υπόκειται δυνάμει οποιοσδήποτε νομοθετικής διάταξης σε εγγραφή ή επιβάρυνση, ακυρωθεί η εν λόγω εγγραφή ή επιβάρυνση και επανεγγραφεί στο όνομα του οφειλέτη ή

(3)εάν το εν λόγω περιουσιακό στοιχείο είναι ακίνητη περιουσία η ακύρωση της εγγραφής και επανεγγραφεί στο όνομα του οφειλέτη συνοδεύεται ταυτόχρονα με εγγραφή του εξ αποφάσεως χρέους ως επιβάρυνσης επί της εν λόγω ακίνητης περιουσίας. (γ) Διαταγή του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται ο εργοδότης των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2, ως αυτός θα διακριβωθεί από την διεξαγωγή της έρευνας, να προβαίνει σε περιοδικές αφαιρέσεις και κρατήσεις από τις απολαβές των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 ποσού ή ποσών ως θα είναι το εύρημα του Δικαστηρίου σε σχέση με το αιτητικό 2 (α) ανωτέρω και καταβάλλει τις εν λόγω αφαιρέσεις στον Αιτητή ή όπου διατάξει το Δικαστήριο. 3. Τα έξοδα της παρούσης αιτήσεως, πλέον Φ.Π.Α., Αρ. Μητρώου Φ.Π.Α. 00563318Μ, πλέον τα έξοδα επίδοσης αυτής.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.138(Ι)/2006, Μέρος 8, άρθρα 82-88, 90, 90Α, 91Α, 91Β, 91Γ, 91Δ, 91Ε, 91ΣΤ, 91Ζ, 91 Η, 91Θ και 91Ι, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, στον Νόμο περί Αποφυγής Δόλιων Μεταβιβάσεων, Κεφ. 62, άρθρα 2-5, στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στις γενικές αρχές του Νόμου. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η υπό εξέταση αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Γιώργου Οικονομίδη, από τη Λευκωσία. Ο κ. Οικονομίδης λέγει ότι είναι Διευθυντής και μέτοχος των Αιτητών, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας αίτησης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Την 31.10.2016 εκδόθηκε από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων απόφαση προς όφελος των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, όπως καταβάλουν στην Αιτήτρια, το ποσό των €17.600.- καθυστερημένα ενοίκια περιόδου από 10.10.2012 έως 9.6.2016, πλέον €521,55 καθυστερημένα κοινόχρηστα που αφορούν 61 μήνες, εντόκως προς 9% ετησίως επί εκάστου ποσού από την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέο μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €400.- μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 9.7.2016 μέχρι 16.11.20016 ημερομηνία παράδοσης του επίδικου υποστατικού, ήτοι €1.693.-, πλέον €8,55 μηνιαίως από 9.7.2016 μέχρι 16.11.2016, ήτοι €36.- ως κοινόχρηστα, εντόκως προς 9% ετησίως επί εκάστου ποσού εκ €408,55 από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €719.- δικηγορικά έξοδα, εντόκως προς 4% ετησίως από 6.7.2016 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €42.- έξοδα εκδόσεως της απόφασης, πλέον Φ.Π.Α., πλέον €26.- έξοδα επίδοσης. Την 24.11.2016 καταχωρήθηκε writ με αριθμό 105047 εναντίον των Καθ' ων η ECLI:CY:AD:2016:D147, Αίτηση 1 και 2, το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο την 8.12.2016, με έξοδα €142.- πλέον Φ.Π.Α. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ουδέν ποσό πλήρωσαν έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους, των τόκων και εξόδων. Ο κ. Οικονομίδης λέει ότι, εξ' όσον κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 εργάζονται και έχουν εισοδήματα. Γι' αυτό ζητεί από το Δικαστήριο όπως τους διατάξει να πληρώσουν €400.- μηνιαίως έκαστος ή οποιοδήποτε άλλο ποσό το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογο. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχωρήθηκε την 8.12.2017 και αυτή βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικό Κανονισμό 4

(1), Δ.48, στον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό Νόμο) 134(Ι)/1999, στο άρθρο άρθρου 97 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, στον περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμο του 2003, άρθρο 10, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και τη σχετική Νομολογία. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «

1. Η έκδοση του αιτουμένου στην παρ. 2(α) της Αίτησης Διατάγματος κατά των άνω καθ' ων η Αίτηση προς αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων εκ ποσού €400.00 έκαστος, θα προξενήσει σ' αυτούς εν όψει της υφισταμένης οικονομικής τους κατάστασης ουσιαστικές δυσχαίρειες στην αντιμετώπιση βασικών βιοτικών αναγκών των ιδίων και της οικογένειας τους.
2. Οι Αιτητές παρέλειψαν και/ή αμέλησαν να οχλήσουν τον καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, ενοικιαστήν του επιδίκου υποστάτικού να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις έγκαιρα και περαιτέρω παρέλειψαν να ειδοποιήσουν γραπτώς ή άλλως πως την καθ'' ης η Αίτηση αρ. 2 ότι ο καθ' ου η Αίτηση παρέβη τις συμβατικές του υποχρεώσεις για αποπληρωμή του ενοικίου με αποτέλεσμα να διογκωθεί εξ υπαιτιότητας των Αιτητών το χρέος και να επιφορτιστεί αδικαιολόγητα η καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 ως εγγυήτρια.
3. Οι Αιτητές αν και γνωρίζουν περί της οικονομικής κατάστασης και/ή της αδυναμίας των να αποπληρώσουν επί του παρόντος το εξ αποφάσεως χρέος τους εν τούτοις εκδικητικά και κακόπιστα καταδιώκουν αυτούς.» Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση εμφαίνονται στις επισυνημμένες ένορκος δηλώσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
4. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1, κ. Γιαννάκης Νικολάου λέγει ότι αγνοεί τους ισχυρισμούς της παραγράφου 1 της ενόρκου δηλώσεως των Αιτητών και κατά συνέπεια τους αρνείται. Όσον αφορά το περιεχόμενο της παραγράφου 2, παραδέχεται ότι εκδόθηκε απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων εναντίον του ιδίου και της συζύγου του δια τα εν αυτή αναφερόμενα ποσά πλην όμως, δηλώνει ότι η απόφαση αυτή εκδόθηκε εναντίον τους ερήμην, λόγω δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων του ομνύοντος προς τον Καθ' ου η Αίτηση 1 ότι θα απέσυρε την εν λόγω Αίτηση. Πέραν τούτου, οι Αιτητές δεν πίστωσαν όλα τα καταβληθέντα υπό του ιδίου ποσά, με αποτέλεσμα να εκδοθεί εναντίον του και της συζύγου του ως εγγυήτριας, δικαστική απόφαση για ποσά πολύ μεγαλύτερα των πραγματικά οφειλομένων, τα οποία επιφυλάσσεται να διεκδικήσει μελλοντικά, λόγω ψευδορκίας και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων των Αιτητών. Ο ενόρκως δηλών, άνευ βλάβης των πιο πάνω, παραδέχεται τις παραγράφους 3 και 4 της ενόρκου δηλώσεως των Αιτητών. Απορρίπτει κατηγορηματικά το περιεχόμενο της παραγράφου 5 και ειδικά τον ισχυρισμό ότι ο ίδιος ή/και η σύζυγος του, εργάζονται και/ή ότι έχουν εισοδήματα και μπορούν να αποπληρώσουν το εξ' αποφάσεως χρέος τους δια ποσού €400.- μηνιαίως ή οποιουδήποτε άλλου ποσού. Ο κ. Νικολάου δηλώνει ότι δεν έχει περιουσία υποκείμενη σε κατάσχεση, ούτε και αποξένωσε περιουσία για σκοπούς καταδολίευσης των συμφερόντων των πιστωτών. Από δεκαεξαμήνου και πλέον, ημερομηνία εγκατάλειψης του υπό ενοικίαση υποστατικού, είναι άνεργος. Είναι 76 ετών, πρόσφυγας και το μοναδικό του εισόδημα είναι η μειωμένη σύνταξη του, εκ ποσού €532.- μηνιαίως. Το μειωμένο ποσό της κοινωνικής σύνταξης είναι κάτω του ορίου της φτώχειας δεν αρκεί για τις ουσιώδεις βιοτικές ανάγκες του. Από το ποσό αυτό καταβάλλει μηνιαίως για κατανάλωση νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, τελών τηλεφώνου και άλλων συναφών εξόδων που αντιστοιχούν σε €100.- μηνιαίως, με αποτέλεσμα να στερείται μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 υποστηρίζει ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, ανυπόστατη, επιπόλαια και ενοχλητική (frivolous and vexatious) και αιτείται την απόρριψη της, με έξοδα εις βάρος των Αιτητών. Η κα. Γεωργία I. Νικολάου, λέγει ότι είναι η Καθ' ης η Αίτηση 2 και ουσιαστικά, επαναλαμβάνει τα ίδια που αναφέρει και ο σύζυγος της στη δική του ένορκο δήλωση. Τα εισοδήματα της συνίστανται μόνο στη σύνταξη οικοκυράς εκ ποσού €426.- μηνιαίως. Από το ποσό της σύνταξης της καταβάλλει μηνιαίως ποσό €100.- το οποίο αναλογεί στην ίδια ως τέλη νερού, ηλεκτρικού ρεύματος, τηλεφώνου, ακίνητης ιδιοκτησίας και σκυβάλων. Επίσης, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, συγκεκριμένα καρδιακά, παλινδρόμηση και σπονδυλοπάθεια για τα οποία πληρώνει για φάρμακα €30.- μηνιαίως. Το εναπομείναν ποσό των €330.- δεν είναι σε καμιά περίπτωση επαρκές για την ικανοποίηση ουσιωδών βιοτικών αναγκών και/ή μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η κα. Νικολάου λέγει ότι ζει στα όρια πραγματικής φτώχειας και ουδέν ποσό δύναται επί του παρόντος να καταβάλλει έναντι του χρέους της. Η μόνη περιουσία που διαθέτει είναι η οικογενειακή κατοικία, η οποία είναι βεβαρημένη με υποθήκη στην Τράπεζα. Ιστορικό: Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση εκδόθηκε ερήμην των Καθ' ων η Αίτηση, την 31.10.2016, απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, καθώς και διάταγμα ανάκτησης κατοχής εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1, ως αυτή περιγράφεται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση (βλέπετε πιο πάνω). Επειδή η υπό εξέταση αίτηση όχι μόνο δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για αίτηση μετά την απόφαση και η ουσία έχει εξεταστεί, ερμηνεύοντας τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/83όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν ήταν αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Προφορική μαρτυρία: Καθ' ου η Αίτηση 1: Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 κατέθεσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Εξετάστηκε από το Δικαστήριο και αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών. Ο κ. Νικολάου, άλλως Παγιάτσος, κατάγεται από τη Μια Μηλιά και είναι τυπογράφος. Παλαιότερα, διατηρούσε μεγάλο τυπογραφείο και έπαθε μεγάλη ζημιά από πυρκαγιά περί το
5. Μετά την πυρκαγιά, πήρε μία μικρή μηχανή και ξεκίνησε να δουλεύει σε ένα μικρό κατάστημα. Αφού έφυγε απ' εκεί, δεν εγκαταστάθηκε αλλού. Αυτή τη στιγμή δεν εργάζεται και έβαλε τα μηχανήματα του σε ένα ιδιόκτητο υπόγειο. Πρόκειται για δύο παλαιές, μικρές εκτυπωτικές μηχανές και μία κοπτική μηχανή. Είναι τα ίδια μηχανήματα που χρησιμοποιούσε και στο επίδικο κατάστημα. Τα είχε αγοράσει όταν κάηκε το τυπογραφείο του και τις χρησιμοποιούσε για μικρές δουλειές. Το υπόγειο στο οποίο αναφέρεται είναι στην Παλλουριώτισσα και είναι αρκετά μεγάλος χώρος. Πλημμυρίζει όμως και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα. Δεν ενοικιάζεται επειδή έχει νερό κάτω και χρειάζεται περίπου €20.000, €25.000 για να διορθωθεί. Το σπίτι του είναι υποθηκευμένο στην Τράπεζα Κύπρου για €150.000 και έχουν από ½ μερίδιο με τη σύζυγο του. Είναι στην ενορία Αγίου Βασιλείου, στο Στρόβολο. Το αγόρασαν με αντιπαροχή από την Τράπεζα Κύπρου και χρωστούν €150.
6. Το αγόρασε Λ.Κ.64.000 το 1990,
7. Δεν γνωρίζει τη σημερινή αξία του σπιτιού του. Κατέθεσε ότι ο ίδιος δεν έχει άλλη περιουσία. Στη συνέχεια, δέχθηκε ότι έχει περιουσία στα δημοτικά όρια του Δήμου Λευκωσίας και είναι το τυπογραφείο του που κάηκε. Το ακίνητο εκεί έμεινε ημιτελές. Έβαλαν ταμπέλα ότι το πουλούν για αποθήκη και ζητούν €400.
8. Έχει ΜΕΜΟ η τράπεζα σ' αυτή την περιουσία. Τυχαίνει να κάμει δουλειά για άλλο τυπογράφο, αλλά το μοναδικό του εισόδημα είναι η σύνταξη του. Από άλλο τυπογράφο μπορεί να πιάσει ψίχουλα, €5, €10, €15 σε ένα μήνα ως προμήθεια. Παίρνει τη δουλειά σε άλλο τυπογραφείο για να διεκπεραιωθεί. Ο κ. Νικολάου κατέθεσε ότι έχει δάνειο στην ΣΠΕ Αγλαντζιάς και πληρώνει €500 μηνιαίως. Το δάνειο αφορά συγγενικό τους πρόσωπο, που είχε πληρώσει δικό του δάνειο όταν κάηκε το τυπογραφείο του. Πληρώνει αυτά τα χρήματα εδώ και περίπου 8, 10 χρόνια. Για την πληρωμή αυτού του ποσού συνεισφέρει και η σύζυγος του. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 διακινείται με αυτοκίνητο που του αγόρασε η θυγατέρα του πριν 5, 6 χρόνια. Είναι 76 ετών και έχει μία θυγατέρα ηλικίας 29 ετών, η οποία εδώ και 6, 8 μήνες δεν εργάζεται. Κάποτε μένει μαζί τους. Η σύζυγος του έχει πρόβλημα υγείας. Δεν λαμβάνουν οποιαδήποτε επιδόματα από το Κράτος. Ο κ. Νικολάου δεν ήταν απόλυτα ειλικρινής στην κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου. Φάνηκε ότι έχει και εισοδήματα πέραν της σύνταξης του, όσα και να είναι αυτά και ακίνητη ιδιοκτησία την οποία μπορεί να διαθέσει προς το σκοπό εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους. Είναι σε αρκετά προχωρημένη ηλικία, αλλά δεν έχει πεισθεί ότι δεν δύναται να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό ως μηνιαία δόση προς το σκοπό εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους του. Καθ' ης η Αίτηση 2: Η κα. Νικολάου κατέθεσε ότι λαμβάνει τη σύνταξη οικοκυράς ύψους €426 μηνιαίως. Έχει αρκετά προβλήματα υγείας, μεταξύ άλλων έχει βηματοδότη. Έχει το σπίτι που διαμένουν, αλλά σε δύο οικόπεδα ο εργολάβος έκτισε 5 σπίτια. Το σπίτι τους καταλαμβάνει λιγότερο από ½ οικόπεδο. Δεν διαθέτει άλλη ακίνητη περιουσία. Η κα. Νικολάου κατάγεται από το Δίκωμο και είναι πρόσφυγας. Έχει κάποια χωράφια στα κατεχόμενα, όπως είπε. Δίνει κάθε μήνα τη δική της σύνταξη και συμπληρώνει από τη σύνταξη του συζύγου της για να φτάσει το ποσό τα €500.- και τα πληρώνει στο χρέος που είχε στην αδελφή της και τώρα τα δίνει στην ανιψιά της. Δεν υπάρχει Διάταγμα γι' αυτά τα χρήματα. Η κα. Νικολάου κατέθεσε ότι είναι 82 ετών. Πριν τον πόλεμο είχε εργαστεί ως πωλήτρια. Έκτοτε δεν εργάζεται. Δεν λαμβάνει οποιοδήποτε άλλο εισόδημα. Τα όσα κατάγραψε το Δικαστήριο πιο πάνω για τον Καθ' ου η Αίτηση 1 ισχύουν και για τη σύζυγο του. Το αίσθημα ευθύνης που έχει για την αποπληρωμή χρέους που όφειλε στην αποβιώσασα αδελφή της, προς την ανιψιά της, δεν είναι καταδικαστέο. Αντιθέτως. Ταυτόχρονα όμως, φαίνεται ότι αφενός το χρέος αυτό αποπληρώνεται από πόρους που δεν αποκαλύφθηκαν και αφετέρου, ότι γι' αυτό δεν υπάρχει Διάταγμα Δικαστηρίου. Νομική πτυχή: Όπως έχω ήδη αναφέρει, η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 82-88, 90, 90Α, 91Α, 91Β, 91Γ, 91Δ, 91Ε, 91ΣΤ, 91Ζ, 91Η, 91Θ και 91Ι του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
9. Ο Νόμος αυτός τροποποιήθηκε με το Νόμο 134(Ι)/99 και τον Νόμο 138(Ι)/2006, στον οποίο γίνεται αναφορά στη βάση της υπό εξέταση αίτησης. Ο πρώτος κατάργησε και αντικατέστησε τα Μέρη VIII και IX του βασικού Νόμου. Όμως η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ερμηνεύοντας τις καταργηθείσες διατάξεις, καθόρισε τις αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο δύναται να διατάξει εξ' αποφάσεως οφειλέτη να εξοφλήσει το χρέος του με περιοδικές πληρωμές. Στο βαθμό που η εξουσία για έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων δεν έχει επηρεαστεί από την τροποποίηση του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, θεωρώ την νομολογία αυτή δεσμευτική για σκοπούς της παρούσας αίτησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε σε αριθμό αποφάσεων το θέμα αιτήσεων αποπληρωμής εξ' αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις (σύμφωνα με το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6, τόσο πριν όσο και μετά που αυτό τροποποιήθηκε από τον Ν. 134(Ι)/99). Αναφέρω ενδεικτικά τις αποφάσεις Anestos Adamou Kokoni v. Ioannides

(1963)2 C.L.R. 548, Rolandis, Louca & Soteriades Ltd. v. Koutsiou

(1970)1 C.L.R. 25, National Bank of Greece v. Trihinas

(1976)2 J.S.C. 411, Chrysostomou v. Athanasiou

(1981)1 C.L.R. 669, Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλαμπίδη

(1989)1 Α.Α.Δ. 556, Μιχαήλ v. Λαϊκής Τράπεζας (Χρημ.) Λτδ

(1993)1 Α.Α.Δ. 812, Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, Χριστάκη ή άλλως Παναγιώτου v. Μιχαήλ (πιο πάνω), Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v. Ιακώβου

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου

(2000)1(Β) Α.Α.Δ 1034, Νικολάου Σοφία Βασιλείου v. Μάριος Μακρίδης,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 801, Γεώργιος Αρέστη v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1258, Προκοπίου κ.α. v. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ.

(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 310, Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ

(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 207, Στυλιανού v. Ανδρεάδη

(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 509, J. & M. PAPERCHASE LTD. v. Δωροϊδέα Λτδ

(2006)1 Α.Α.Δ. 1234 και Βασιλειάδης v. Τσουρή

(2007)1(Α) Α.Α.Δ.

1. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου (βλέπετε πιο πάνω), όπου στην σελίδα 1038 ο έντιμος Δικαστής κ. Σ. Νικήτας είπε: «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου.» Έχω αντλήσει καθοδήγηση από την υπόθεση National Bank of Greece v. Trihinas (βλέπετε πιο πάνω) όπου στη σελίδα 413, το Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα: «In determining whether the debtor should be ordered to pay a judgement debt by monthly instalments and, if so, by what amount, a balance must be kept between the need to keep the instalments realistically within the means of the debtor, without at the same time frustrating the reasonable expectation of a creditor to receive his money back. Whereas a debtor must not be harassed by having to pay a debt, one must not gain the impression that a debtor will, without sufficient cause, be allowed to write off his obligations.» Έχω λάβει υπόψη το σύνολο του εξ' αποφάσεως χρέους και το χρόνο που χρειάζεται για την αποπληρωμή του με μηνιαίες δόσεις. Σύμφωνα με την αυθεντία Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ. (πιο πάνω), στη σελίδα 689: «Πρέπει να επισημάνουμε ότι η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά την διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά όσο είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.» Δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία για την ύπαρξη δικαστικών αποφάσεων εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 για τις οποίες να έχουν εκδοθεί διατάγματα αποπληρωμής χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία αναφορικά με οποιαδήποτε δάνεια ή άλλες οικονομικές υποχρεώσεις των Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2, πλην της μηνιαίας καταβολής του ποσού των €500.- μέσω της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, όπου το ζεύγος διατηρεί κοινό τραπεζικό λογαριασμό (Τεκμήριο 1). Λαμβάνω υπόψην και υπολογίζω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 χρειάζονται τουλάχιστον ποσό €350.- (περίπου £200.-) μηνιαίως έκαστος, για την κάλυψη των βασικών αναγκών τους, όπως αυτές καθορίζονται από τη νομολογία (σύνολο €1.400). Σημειώνω ότι, ποσό £100.- μηνιαίως, κρινόμενο στα πλαίσια έφεσης, επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην αυθεντία Προκοπίου κ.ά. v. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ. (πιο πάνω), ενώ στην αυθεντία Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ (πιο πάνω), εγκρίθηκε ποσό £130.- για διατροφή και μετακίνηση του χρεώστη. Επειδή έχει περάσει κάποιο χρονικό διάστημα από τότε, υιοθετώ το αντίστοιχο του ποσού των £200.- Οι Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσαν ότι καταβάλλουν το ποσό των €100.- μηνιαίως έκαστος για λογαριασμούς κοινής ωφελείας και η Καθ' ης η Αίτηση 2 πληρώνει επίσης το ποσό των €30.- μηνιαίως για φάρμακα. Λαμβάνω υπόψην και υπολογίζω το ποσό των €930.- μηνιαίως για τα βασικά έξοδα της οικογένειας ((350χ2)+(100χ2)+30). Από το Τεκμήριο 1 φαίνεται επίσης και επιβεβαιώνεται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση λαμβάνουν συντάξεις γήρατος ύψους €426,61 και €538,89, δηλαδή σύνολο €965,
2. Παραπέμπω σχετικά στην αυθεντία Νικολάου v. Μακρίδη (πιο πάνω), στη σελίδα 804 [1]. Από το ίδιο Τεκμήριο 1, φαίνεται ότι κατά διαστήματα κατατίθενται στον κοινό λογαριασμό κάποια ποσά πέραν των συντάξεων, είτε σε μετρητά είτε με επιταγή. Τον Ιανουάριο 2017, το ποσό ανήλθε σε €377,80, τον Φεβρουάριο 2017 σε €96,39, το Μάρτιο 2017 σε €337,96, τον Απρίλιο 2017 δεν υπήρξε κατάθεση όπως ούτε και τον Αύγουστο ή Σεπτέμβριο 2017, το Μάιο 2017 το ποσό ανήλθε σε €155,89, το Ιούνιο 2017 σε €91,88, τον Ιούλιο 2017 σε €65,65 και τον Οκτώβριο 2017 σε €178,
3. Μία επιταγή για ποσό μικρότερο των €100.- που κατατίθεται σχεδόν κάθε μήνα δεν εξηγήθηκε. Περαιτέρω, από το Σεπτέμβριο 2017, εμφανίζονται χρεώσεις της ΣΠΕ Λήδρας, οι οποίες δεν έχουν εξηγηθεί. Παίρνω τον μέσο όρο των καταθέσεων και υπολογίζω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν επιπλέον εισοδήματα από άγνωστες πηγές ή από εργασία του Καθ' ου η Αίτηση 1, περίπου €130,41 μηνιαίως. Εφόσον καταβάλλουν μαζί €500.- μηνιαίως σε συγγενικό τους πρόσωπο, για την εξόφληση χρέους, πρέπει να έχουν πόρους ή εισοδήματα που δεν έχουν αποκαλύψει, εφόσον οι συντάξεις τους δεν επαρκούν για την καταβολή αυτού του ποσού και τη διαβίωση τους. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μια απόφαση η οποία δεν έχει ικανοποιηθεί. Πρώτον, το βάρος απόδειξης ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, το φέρει ο ίδιος (βλέπετε Βασιλειάδης v. Τσουρής (πιο πάνω, στη σελίδα 48 [2], σε σχέση με το άρθρο 84 εδάφια

(2)και

(3)(γ) του Κεφ. 6). Βασικό μέλημα του κάθε ενός πρέπει να είναι η ικανοποίηση των υποχρεώσεων του προς τρίτα πρόσωπα, και η απόρριψη της απαξίωσης προς τον γείτονα, που οδηγεί στην διάσπαση του κοινωνικού συνόλου. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 έχουν καθήκον να ικανοποιήσουν την υποχρέωση τους έναντι των Αιτητών, που απορρέει από και βασίζεται σε απόφαση Δικαστηρίου. Τα όσα ανέφεραν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 δεν τους απαλλάσσουν αυτόματα από τις υποχρεώσεις τους και δεν σημαίνει ότι δεν θα τους διατάξει το Δικαστήριο να πληρώνουν οποιοδήποτε ποσό προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους τους (βλέπετε σχετικά τις αυθεντίες Δημητρίου v. Περδίου

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1418 και McEwan v. McEwan

(1972)2 All ER 708). Προς το σκοπό της ικανοποίησης των υποχρεώσεων τους έναντι των Αιτητών, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καλούνται να καταβάλουν κάθε προσπάθεια στο καλύτερο μέτρο των δυνατοτήτων του. Δεύτερον, έχοντας υπόψην την αυθεντία Petsas v. Demetriadou

(1971)1 C.L.R. 187 για τα συμπεράσματα τα οποία δύναται να εξαγάγει το Δικαστήριο από την ενώπιον του μαρτυρία, θεωρώ ότι είναι φανερό πως οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 έχουν οικονομικούς πόρους τους οποίους δεν αποκάλυψαν. Κρίνω ότι το ποσό των €40.- μηνιαίως για έκαστο Καθ' ου η Αίτηση, πρέπει να διατεθεί για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους και αυτή είναι η απόφαση μου. Η επιτυχία της αίτησης, ελλείψει ειδικών περιστάσεων, δικαιολογεί την επιδίκαση εξόδων υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αλληλεγγύως και κεχωρισμένως. Απόφαση: Ενόψει των πιο πάνω, εκδίδεται Διάταγμα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 - εξ' αποφάσεως οφειλετών, όπως καταβάλλουν το ποσό των €40.- μηνιαίως έκαστος προς εξόφλησην του εξ' αποφάσεως χρέους τους. Η πρώτη δόση να καταβληθεί την 1η Απριλίου 2018 με επτά

(7)μέρες χάρη και στη συνέχεια, την πρώτη μέρα κάθε επόμενου μήνα με επτά

(7)μέρες χάρη, μέχρι την τελεία εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους ή μέχρι νεωτέρας διαταγής. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 να καταβάλουν με τον ίδιο τρόπο τα έξοδα της παρούσης αιτήσεως, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, τα οποία επιδικάζονται εναντίον τους, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα στην κλίμακα €10.000 - €50.000 και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] « Έχει νομολογηθεί ότι η εξόφληση εξ' αποφάσεως χρεών θα πρέπει να εντάσσεται μέσα σε όρια που επιτρέπουν ταυτόχρονα και την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Όμως, έχει επίσης τονιστεί ότι ένας οφειλέτης δεν μπορεί να αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις, άλλες από αυτές που έχουν σχέση με τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του και ταυτόχρονα να τις προβάλλει για να αποφύγει την πληρωμή του χρέους (Kokoni v. Ioannides

(1963)1 C.K.R. 468, και ΣΠΕ Αραδίππου v. Ιακώβου

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 2032). Η αξιοπρεπής διαβίωση του οφειλέτη λαμβάνεται υπ' όψιν από τη μία, αλλά και από την άλλη η ανάγκη για εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων και ικανοποίηση του εξ' αποφάσεως δανειστή δεν θα πρέπει να παραγνωρίζεται.» [2] «Ο σκοπός της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας, η οποία απορρίπτει την εισήγηση του εφεσείοντος είναι πασιφανής. Ο εξ' αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ' αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Έτσι το βάρος απόδειξης ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως. Ο εξ' αποφάσεως πιστωτής μπορεί επίσης να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία έχει που αφορούν την περιουσία του εξ' αποφάσεως χρεώστη. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου θα πρέπει να εφαρμόζονται. Στις αστικές υποθέσεις η περιουσία του εξ' αποφάσεως χρεώστη βαρύνεται με το ποσό που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης προς όφελος του εξ' αποφάσεως πιστωτή. Θεωρείται δηλαδή στην πράξη πως μέρος της περιουσίας και των εισοδημάτων του εξ' αποφάσεως χρεώστη ανήκουν στον εξ' αποφάσεως πιστωτή, μέχρι την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο