CHRI & ΜΑ INVESTMENTS ADVISORY LIMITED ν. ΙΦΙΓΕΝΕΙΑΣ ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ15/17, 19/12/2018

(1)της Απάντησης των Καθ' ων η Αίτηση, προδικαστεί και/ή αποφασισθεί υπό του Δικαστηρίου πρώτα και/ή προ της Ακρόασης ολόκληρης της Κυρίως Αίτησης. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 θθ.1-2 και Δ.48 θθ.1-3. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση, είναι τα ακόλουθα: Απόφαση υπό του Δικαστηρίου επί του εγερθέντος εις την παράγραφο Α υπό στοιχείο

(1)της Απάντησης νομικού σημείου (Προδικαστικής Ένστασης), θέτει εκτός συζήτησης ολόκληρη την Κυρίως Αίτηση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητών στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Αιτητές») καταχωρίστηκε την 11.10.2018 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27 θθ.1- 3, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4, 9 και 9(ο), στα άρθρα 3, 4, 29 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/1983, στην Κ.Δ.Π. 519/2007, στα άρθρα 61, 62, 63, 64 και 64Α του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «Α. Δεν υπάρχει αναρμοδιότητα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Β. Εάν το Σεβαστό Δικαστήριο αποφασίσει ότι υπάρχει αναρμοδιότητα του παρόντος Δικαστηρίου οφείλει να παραπέμψει την υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Χρίστου Κουρτέλλα, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο διευθυντής της Αιτήτριας εταιρείας, γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Αρνείται όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην υπό εξέταση αίτηση. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι, η αίτηση πρέπει να απορριφθεί, καθότι το άρθρο 3 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, καθορίζει ότι ο Νόμος εφαρμόζεται στις ελεγχόμενες περιοχές. Ελεγχόμενες περιοχές καθορίζονται σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, με διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου. Στο άρθρο 4 του πιο πάνω Νόμου καθορίζεται αρμόδιο το Δικαστήριο, για διαφορές οι οποίες προκύπτουν επί οποιουδήποτε θέματος εγειρόμενου κατά την εφαρμογή του Νόμου, συμπεριλαμβανομένου παντός παρεμπίπτοντος ή συμπληρωματικού θέματος. Το Υπουργικό Συμβούλιο, με διάταγμα του, την Κ.Δ.Π. 519/2007 καθόρισε ως ελεγχόμενες περιοχές μεταξύ άλλων και εκείνες των Δήμων Λευκωσίας, περιλαμβανομένου του Δήμου Στροβόλου. Τα γεγονότα που συνθέτουν την αιτούμενη θεραπεία εμπίπτουν στον πιο πάνω Νόμο, καθότι το ακίνητο ευρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής αφενός και αφετέρου είναι ζητήματα που απορρέουν από ενοικίαση ακινήτου από τις Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλλά και σχέσεων, τόσο ενάγοντα με Καθ' ου η Αίτηση 3, αλλά και Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 με Καθ' ου η Αίτηση

1. Τα άρθρα 61, 62, 63, 64 και 64Α του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960, ορίζουν τη διαδικασία που ακολουθείται σε περίπτωση ευρήματος αναρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου και υιοθετούνται. Ο ενόρκως δηλών ζητεί την απόρριψη της υπό εξέταση αίτησης, με έξοδα σε βάρος των Καθ' ων η Αίτηση. Ιστορικό και Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 5.7.2017 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως: «
2. Απόφαση και/ή διάταγμα του δικαστηρίου για την καταβολή από τους καθ' ων η αίτηση αρ. 3 καθυστερημένα ενοίκια του ποσού εκ €142,560 πληρωτέου την 30/1/2017 με νόμιμο τόκο από την ημέρα καθυστέρησης και/ή με τόκο όπως το δικαστήριο ήθελε αποφασίσει, πλέον οποιοδήποτε άλλο ποσό που προκύπτει από την συμφωνία ημερομηνίας 24/1/17 μεταξύ αιτητών και καθ' ου η αίτηση αρ.
4. Απόφαση και/ή διάταγμα του δικαστηρίου ότι το συμφωνητικό έγγραφο ημερ. 23/1/2014 μεταξύ των αιτητών και του καθ' ου η αίτηση αρ. 1 και 2 βρίσκεται σε ισχύ και παράγει όλα τα έννομα αποτελέσματα του.
5. Απόφαση και/ή διάταγμα του δικαστηρίου ότι το συμφωνητικό έγγραφο ημερ. 24/1/2014 μεταξύ του καθ' ου η αίτηση αρ. 3 και των αιτητών βρίσκεται σε ισχύ και παράγει όλα τα έννομα αποτελέσματα του.
6. Απόφαση και/ή διάταγμα του δικαστηρίου σε κάθε παρεμπίπτον θέμα που προκύπτει από την εφαρμογή και ερμηνεία των συμφωνιών ημερ. 23/1/2014 και 24/01/
8. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία » Οι Αιτητές ενάγουν ως οι ενοικιαστές δυνάμει συμφωνίας από τις Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, οι οποίες είναι ιδιοκτήτες, υποστατικού επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής Ν.3305, Τεμάχιο 2050, Φ/Σχέδιο ΧΧΙ/63 W. I, στη Λεωφόρο Λεμεσού 60, στο Στρόβολο, Λευκωσία και οι οποίοι δυνάμει άλλης συμφωνίας, το υπενοικιάζουν στους Καθ' ων η Αίτηση
9. Οι Αιτητές δικογραφούν ότι ενοικίασαν το επίδικο υποστατικό από τις Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 23.1.2014, στην οποία υπάρχει ρητός όρος για δυνατότητα υπενοικίασης στους Καθ' ων η Αίτηση
10. Την 24.1.2014, οι Αιτητές υπενοικίασαν το επίδικο υποστατικό, δυνάμει γραπτής συμφωνίας, στους Καθ' ων η Αίτηση
11. Οι Καθ' ων η Αίτηση 3 καθυστερούν την καταβολή ενοικίων, επικαλούμενοι τερματισμό της μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η Αίτηση 3 συμφωνίας. Οι Αιτητές κατηγορούν τους Καθ' ων η Αίτηση ότι καταστρατήγησαν τη συμφωνία μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η Αίτηση 3, ώστε να ενοικιαστεί το επίδικο απευθείας από τις Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στους Καθ' ων η Αίτηση
12. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχώρισαν Απάντηση την 29.9.2017 και με την παράγραφο Α1 αυτής, εγείρουν προδικαστική ένσταση: «Οι Καθ' ων η αίτηση αρ. 1 και 2, οι οποίοι από τούδε και στο εξής θα αναφέρονται ως «οι Καθ' ων η αίτηση», εγείρουν προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει και/ή ευσταθήσει εναντίον τους, καθ' ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, Τμήμα Δικαστηρίου Λευκωσίας, δεν έχει Αρμοδιότητα όπως εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, αλλά Αρμόδιο Δικαστήριο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας.» Οι Καθ' ων η Αίτηση δικογραφούν ότι η συμφωνία μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η Αίτηση τερματίστηκε νόμιμα με επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 1.3.
13. Στην παράγραφο Γ4 της Απάντησης δικογραφούν ως εξής: «Ανεξάρτητα με τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, προς υπεράσπιση των Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι σε καμία περίπτωση οι Αιτητές μετά τον τερματισμό του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 23/1/2014 από τους Καθ' ων η αίτηση κατέστησαν αυτούς καθ' οιονδήποτε τρόπο, Θέσμιους Ενοικιαστές, ούτως ώστε να κέκτηται αρμοδιότητα εκδίκασης της παρούσας Αίτησης, το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Πέραν αυτού όμως, το επίδικο Ακίνητο κτίστηκε και ολοκληρώθηκε πολύ μεταγενέστερα από την 31/12/1999 και ως εκ τούτου σε καμία περίπτωση το υποστατικό αυτό μπορεί να υπαχθεί στα θέσμια υποστατικό.» [δική μου υπογράμμιση] Επειδή η υπό εξέταση αίτηση δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για ενδιάμεση αίτηση πριν την εκδίκαση της ουσίας, ερμηνεύοντας τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν ήταν αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική και Δικονομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Διαταγή 27 θεσμοί 1 και 2: Στις περιπτώσεις αιτημάτων ως το υπό εξέταση, το Δικαστήριο πρώτα μεν εξετάζει εάν το νομικό σημείο δύναται να ακουστεί προδικαστικά, αλλά εάν ούτως αποφασίσει, οι διάδικοι δεν θέτουν τίποτε άλλο ενώπιον του, παρά μόνο προχωρεί επί των θέσεων των πλευρών και της ενώπιον του μαρτυρίας. Ο βασικός κανόνας ο αφορών τις προδικαστικές ενστάσεις απαντάται στη Δ.27 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και προστάζει τα ακόλουθα: «Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.» Η αντίστοιχη παλαιά Αγγλική πρόνοια είναι η Order 25 rule 2, της οποίας το λεκτικό είναι παρόμοιο. Σχετικές είναι οι αυθεντίες Malachtou v. Armefti and Another

(1984)1 C.L.R. 548, Hambou v. Thoma

(1987)1 C.L.R. 370, Grindlays Bank v. Demetriades & Co.

(1987)1 C.L.R. 461, Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.ά. v. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.

(1991)1 Α.Α.Δ. 225 και Κ.Ο.Τ. v. Philippa Estates Ltd κ.ά.

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1431. Ουσιαστικό και το λεκτικό του θεσμού 2 της Διαταγής 27 [2]. Υπό το φως των προνοιών της Διαταγής 48 θεσμοί 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αίτηση για την εκδίκαση προδικαστικής ένστασης δέον όπως καταχωρείται δια κλήσεως και συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Στην προκείμενη περίπτωση, η υπό εξέταση αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται, εμφαίνονται στο σώμα της αίτησης. Το ζήτημα αυτό δεν ηγέρθη από την άλλη πλευρά. Το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια και προχωρεί με την εξέταση του αιτήματος υπό το φως των Θεσμών στους οποίους βασίζεται η υπό εξέταση αίτηση, θεωρώντας την αίτηση έγκυρη και την παράλειψη απλή παρατυπία (βλέπετε σχετικά Κανονισμός 12(β) [3] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών). Σε αιτήσεις αυτή της φύσεως, πρώτον, το Δικαστήριο πρέπει να κρίνει κατά πόσον δύναται ευχερώς να αποφασιστεί προδικαστικά ένα νομικό σημείο το οποίο εγείρεται στα δικόγραφα, και στη συνέχεια να αποφασίσει προδικαστικά το εν λόγω νομικό σημείο. Δεύτερον, όσον αφορά το χρόνο εξέτασης προδικαστικής ένστασης, το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια να της επιληφθεί όποτε κρίνει πρόσφορο και βολικό. Τρίτον, όπου δεν πρόκειται για καθαρά νομικό θέμα και όπου υπάρχουν γεγονότα σε αμφισβήτηση, η καλύτερη οδός είναι να προχωρήσει η ακροαματική διαδικασία σύμφωνα με τη Δ.33 και να αποφασιστεί η προδικαστική ένσταση με την ακρόαση της ουσίας. Για να χρησιμοποιήσω το λεκτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Malachtou, εάν το σημείο που εγείρεται δεν είναι καθαρά ή αμιγώς νομικό, το πραγματικό υπόβαθρο (factual substratum) αμφισβητείται και το Δικαστήριο το ακούσει και το αποφασίσει προδικαστικά, απλά θα κάμει ένα declaration in abstracto και/ή θα αποφανθεί επί ακαδημαϊκών ερωτημάτων, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο. Στην αυθεντία Χ''Οικονόμου v. Ελληνικής Τράπεζας

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 949, στη σελίδα 956, ο έντιμος Δικαστής κ. Χρυσοστομής είπε: «Οι αρχές που διέπουν την προκαταρκτική εκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στις έγγραφες προτάσεις, έχουν νομολογηθεί. (Βλ., μεταξύ άλλων, Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as Executor of the Will of the deceased Spyros Michaelides

(1965)1 CLR 176, Maroulla Athanassi Michaelides (Wife of Aristotelis Gregoriades) v. Penelopi HjiMichael Diakou

(1968)1 CLR 392, Michael v. United Sea Transport

(1981)1 CLR 322). Οι αρχές αυτές που καθορίζουν τα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.» Είναι η κρίση μου ότι, το σημείο το οποίο εγείρεται στην παράγραφο Α1 της Απάντησης των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, είναι καθαρά νομικό θέμα. Αφ' ης στιγμής δε η δικογράφηση στην παράγραφο Γ4 της Απάντησης αναφορικά με την ημερομηνία ολοκλήρωσης του επίδικου υποστατικό, αφενός αποτελεί θέση των ιδίων των ιδιοκτητών του, αφετέρου δεν έχει αμφισβητηθεί ή γίνει αντικείμενο άρνησης από τους Αιτητές ενόψει της έλλειψης Ανταπάντησης (Reply), κρίνω ότι δεν υπάρχουν γεγονότα σε αμφισβήτηση, το πραγματικό υπόβαθρο (factual substratum) δεν αμφισβητείται, και ότι εάν το αποφασίσω προδικαστικά, δεν θα προβώ σε declarations in abstracto. Τα συγκεκριμένα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα και παραδεκτά. Άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου: Στο άρθρο 2 του Νόμου, ο ορισμός της λέξης «ακίνητο» έχει ως εξής: « 'ακίνητο' σημαίνει κτίριο υπό ή προς ενοικίαση για κατοικία ή κατάστημα που βρίσκεται μέσα στα όρια ελεγχόμενης περιοχής και συμπληρώθηκε μέχρι 31η Δεκεμβρίου 1999» Οι Αιτητές με την ένσταση τους, επικεντρώθηκαν στο ότι το επίδικο εμπίπτει σε ελεγχόμενη περιοχή, σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο. Όμως, σε περίπτωση που ακίνητο εμπίπτει σε ελεγχόμενη περιοχή αλλά συμπληρώθηκε μετά την 31.12.1999, και πάλιν το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπόθεση. Είναι η κρίση μου ότι αποκλειστικήν αρμοδιότητα να εκδικάσει την απαίτηση των Αιτητών, έχει το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Άρθρο 64Α του περί Δικαστηρίων Νόμου: Ενόψει του πιο πάνω ευρήματος και των προνοιών του άρθρου 64Α [4] του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, διακόπτω τη διαδικασία και παραπέμπω την υπόθεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας προς εκδίκασην. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η προδικαστική ένσταση επιτυγχάνει, η κυρίως Αίτηση διακόπτεται και παραπέμπεται στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας προς εκδίκασην. Η Πρωτοκολλητής να προβεί στα δέοντα για να τεθεί ενώπιον αρμόδιου Δικαστή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Τα έξοδα της εκδίκασης της προδικαστικής ένστασης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση και εναντίον των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €100.000 - €500.000. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such order therein as may be just.» [3] «Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο.» [4] «64Α.

(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις των άρθρων 22, 61, 62, 63 και 64 σε περίπτωση που αγωγή, αίτηση ή υπόθεση που εμπίπτει στην καθ' ύλην δικαιοδοσία δικαστηρίου ειδικής δικαιοδοσίας καταχωριστεί ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου, το Επαρχιακό Δικαστήριο, διακόπτει την ενώπιον του τεθείσα διαδικασία και παραπέμπει την αγωγή ή την αίτηση ή την υπόθεση στο καθ' ύλην αρμόδιο δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας προς εκδίκαση.

(2)Κάθε δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας εφόσον διαπιστώσει ότι δεν είναι καθ' ύλην αρμόδιο να εκδικάσει αγωγή ή αίτηση ή υπόθεση που καταχωρίστηκε ενώπιον του, διακόπτει την ενώπιον του διαδικασία και παραπέμπει την αγωγή ή την αίτηση ή την υπόθεση στο καθ' ύλην αρμόδιο Επαρχιακό Δικαστήριο ή άλλο δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας προς εκδίκαση.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο