Μιχάλη Τσαγγαρίδη κ.α. ν. Ευαγγελίας Ντεμιάν κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε142/16, 5/3/2018

(1)(ee) και άρθρο 47 περί Δικαστηρίων Νόμου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Κυριάκου Αδάμου. Ο κ. Αδάμου λέγει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ' ης η Αίτηση 1 και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος όπως προβεί στην ένορκο δήλωση του. Την 1.11.2017 εκδόθηκε Απόφαση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Στις 11.12.2017 καταχωρήθηκε εκ μέρους της Έφεση εναντίον της Απόφασης και εκκρεμεί ο αριθμός και η εκδίκαση της. Από τα έγγραφα που έχει στα χέρια του, από τα γεγονότα που γνωρίζει και απ' ότι τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι που χειρίζονται την υπόθεση, υπάρχει εύλογη πιθανότητα η εκτέλεση της απόφασης να αφήνει χωρίς αποτελεσματική θεραπεία την Καθ' ης η Αίτηση, καθότι σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης, θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να επιστραφεί το μεγάλο ποσό που πρέπει να πληρώνει άμεσα. Το ίδιο ισχύει και για τυχόν έξοδα που θα καταβάλει, αφού θα πρέπει να γίνει επιστροφή τους και ουσιαστικά αναστροφή της διαδικασίας. Η Έφεση έχει καλή προοπτική επιτυχίας. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητών 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Αιτητές 1 και 2») καταχωρήθηκε την 15.1.2018 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.35 θθ.18 -19, Δ.48 θθ.1 - 4, 8 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρο 47, στην νομολογία, στις συναφείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στις γενικές αρχές του Νόμου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «

1. Η αίτηση της Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
2. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν προβάλλει οποιονδήποτε και/ή οποιονδήποτε ουσιαστικό λόγο που να δικαιολογεί το αίτημα της για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης.
3. Η ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή πάσχει και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη γιατί ορκίζεται δικηγόρος - υπάλληλος του γραφείου των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση 1, χωρίς να παραθέτει επαρκή και/ή οιαδήποτε αιτιολογία γιατί το πράττει δικηγόρος αντί η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση
5. Η ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή πάσχει και δεν πρέπει να ληφθεί υπόψη γιατί ο δικηγόρος που ορκίζεται, ενώ δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης χωρίς να αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης του, ταυτόχρονα δηλώνει ότι άλλοι δικηγόροι χειρίζονται την υπόθεση.
6. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν αποδεικνύει και/ή δεν καταδεικνύει πως θα στερηθεί αποτελεσματική θεραπεία με την εκτέλεση της απόφασης, αλλά ούτε και επικαλείται οποιαδήποτε ιδιαίτερα γεγονότα και/ή ειδικές περιστάσεις οι οποίες να καθιστούν ανεπιθύμητη την άμεση εκτέλεση της απόφασης.
7. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν προβάλει οποιαδήποτε γεγονότα που να υποστηρίζουν τον ισχυρισμό της ότι σε περίπτωση πληρωμής δεν θα δυνηθεί να εισπράξει από τους Αιτητές εάν επιτύχει η έφεση της και ακυρωθεί η απόφαση.
8. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 προωθεί την αίτηση καταχρηστικά και/ή για αλλότριους σκοπούς στοχεύοντας στην παρακώλυση της εκτέλεσης της απόφασης.
9. Το αίτημα της Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις, ούτε εξυπηρετεί τους σκοπούς της δίκαιης δίκης.
10. Η Καθ'ης η Αίτηση 1 δεν προτείνει οποιαδήποτε εξασφάλιση στους Αιτητές 1 και 2 ώστε να αποστερηθούν προσωρινά τους καρπούς της επιτυχίας της απόφασης τους.
11. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι αφερέγγυο πρόσωπο.
12. Η ασκηθείσα υπό της Καθ' ης η Αίτηση 1 έφεση ουδεμία πιθανότητα επιτυχίας εμφανίζει και/ή έχει.
13. Οι Αιτητές 1 και 2 για όλους τους πιο πάνω λόγους αιτούνται την απόρριψη της αίτησης της Καθ' ης η Αίτηση 1 καθώς και τα έξοδα.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της κας. Αθανασίας Κωμοδρόμου. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι η Αιτήτρια 2 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση. Γνωρίζει πολύ καλά από προσωπική γνώση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και όσον αφορά τους νομικούς ισχυρισμούς, η γνώση της προκύπτει από τις συμβουλές τις οποίες έχει λάβει. Είναι δε πλήρως και δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Αιτητή 1 να προβεί στη δήλωση της. Την 19.6.2017 δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο όπως οι Αιτητές καταχωρήσουν τη γραπτή μαρτυρία τους μέχρι τις 31.7.2017, όπως η μαρτυρία των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρηθεί μέχρι τις 30.9.2017 και περαιτέρω, όπως η κάθε πλευρά προμηθεύσει με αντίγραφα της γραπτής μαρτυρίας της την άλλη πλευρά. Η ένορκη γραπτή μαρτυρία των Αιτητών 1 και 2 καταχωρήθηκε στις 28.7.2017 και πιστοποιημένα αντίγραφα αυτής μετά των τεκμηρίων, τοποθετήθηκαν στη θυρίδα που διατηρούν οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Επιπλέον, αντίγραφο της ένορκης γραπτής μαρτυρίας των Αιτητών είχε αποσταλεί και με τηλεομοιότυπο στους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση. Μαζί με τη γραπτή μαρτυρία των Αιτητών απεστάλη και συνοδευτική επιστολή ημερομηνίας 31.7.2017, στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι τους αποστέλλονται αντίγραφα της ένορκης γραπτής μαρτυρίας των Αιτητών ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.6.
14. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 παρέλειψαν να καταχωρήσουν τη γραπτή τους μαρτυρία μέχρι τις 30.9.2017, ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου και ούτε το έπραξαν, έστω και εκπρόθεσμα, μέχρι την 1.11.2017, οπότε η υπόθεση ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 δεν παρείχαν επαρκή δικαιολογία για την παράλειψη συμμόρφωσης τους στις οδηγίες του Δικαστηρίου και την παράλειψη καταχώρησης της ένορκης γραπτής μαρτυρίας των Καθ' ων η Αίτηση. Προς υποστήριξη τούτου, η ενόρκως δηλούσα παραπέμπει στο πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 1.11.
15. Την 1.11.2017 εκδόθηκε από το Δικαστήριο απόφαση στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση, εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση 1 διατασσόταν όπως εκκενώσει και παραδώσει στους Αιτητές, εντός 15 ημερών από την ημερομηνία της επιδόσεως του διατάγματος, κενή και ελευθέρα την κατοχή του διαμερίσματος 103, επί της οδού Ιουλίου Τυπάλδου 5, 1077 Λευκωσία. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 διατάσσονταν όπως, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως καταβάλουν υπέρ των Αιτητών τα ποσά όπως αυτά καθορίζονται στην παράγραφο (β) υπό στοιχεία

(1)-

(6)της απόφασης ημερομηνίας 1.11.

1. Στις 11.12.2017 καταχωρήθηκε Έφεση από την Καθ' ης η Αίτηση 1 στην πιο πάνω Απόφαση και στις 18.12.2017 επιδόθηκε στη δικηγόρο των Αιτητών η υπό εξέταση αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα διαφωνεί πλήρως με την αίτηση και την ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει. Υποστηρίζει ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 αποσκοπεί στην παρακώλυση της εκτέλεσης της απόφασης και αποφεύγει μέχρι σήμερα, παρά τις προσπάθειες με κάθε τρόπο, να της επιδοθεί το διάταγμα έξωσης ημερομηνίας 1.11.
2. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν έχει προτείνει τους Αιτητές οποιαδήποτε εξασφάλιση, ώστε να αποστερηθούν προσωρινά τους καρπούς της επιτυχίας της απόφασης. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν καταδεικνύει ότι, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης της και ακύρωση της πρωτόδικης απόφασης. Εν πάση περιπώσει, οι Αιτητές απορρίπτουν τον ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση 1 ότι δεν θα μπορέσει να εισπράξει από αυτούς εάν η Έφεση επιτύχει και η απόφαση ακυρωθεί και δηλώνουν ότι είναι φερέγγυοι και διαθέτουν τόσο κινητή όσο και ακίνητη περιουσία, η οποία περιλαμβάνει και το επίδικο διαμέρισμα, πολύ μεγαλύτερη του εξ αποφάσεως ποσού και των εξόδων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Περαιτέρω, η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση είναι αντικανονική και πάσχει, διότι δεν ορκίζεται η Καθ' ης η Αίτηση 1 αλλά άλλο πρόσωπο και επιπλέον, δεν παρέχεται επαρκής αιτιολογία γιατί ορκίζεται άλλο πρόσωπο. Το πρόσωπο που ορκίζεται δεν δηλώνει σαφώς την εξουσιοδότηση του και δεν αποδεικνύει την πηγή της κατ' ισχυρισμόν γνώσης που έχει των γεγονότων. Πρόκειται για δικηγόρο, ο οποίος εργάζεται στο γραφείο των δικηγόρων που εκπροσωπούν την Καθ' ης η Αίτηση 1 στην παρούσα διαδικασία και δεν παρέχει κάποια εξήγηση ως προς το γιατί ορκίζεται ο ίδιος και όχι η Καθ' ης η Αίτηση 1 και ούτε προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής, καλός λόγος που δεν επέτρεψε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 να ορκιστεί. Η κα. Κωμοδρόμου λέγει ότι, εξ' όσων γνωρίζει, η Καθ' ης η Αίτηση δεν εργάζεται. Δεν γνωρίζει την πηγή των τυχόν εισοδημάτων της, ούτε αν έχει εισοδήματα. Το γεγονός ότι δεν έχει προτείνει στους Αιτητές οποιαδήποτε εξασφάλιση, ούτε εξέφρασε την προθυμία της με την αίτηση της και την ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει, να της υποβληθούν οποιοιδήποτε όροι προκειμένου να αποστερηθούν οι Αιτητές τους καρπούς της επιτυχίας τους, καταδεικνύει ότι πρόκειται για αφερέγγυο πρόσωπο. Η Έφεση ουδεμία πιθανότητα έχει, αφού η πρωτόδικη Απόφαση είναι πλήρως αιτιολογημένη, σύμφωνη με τη νομολογία και ορθή. Η Καθ' ης η Αίτηση 1, πέραν από τους λόγους Έφεσης, οι οποίοι εν πάση περιπτώσει, δεν καταδεικνύουν μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας της Έφεσης, δεν έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου άλλα στοιχεία, ούτε επιχειρηματολογία που να επιτρέψουν στο Δικαστήριο οποιαδήποτε πρόγνωση για την επιτυχία της έφεσης. Ταυτόχρονα, θα ήταν άδικο για τους Αιτητές να αποστερηθούν χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας της δικαστικής Απόφασης. Ιστορικό: Όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την επίδοση της αίτησης στις 15.12.
3. Επειδή η υπό εξέταση αίτηση όχι μόνο δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για αίτηση μετά την απόφαση και η ουσία έχει εξεταστεί, ερμηνεύοντας τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Ένορκη δήλωση υπό δικηγόρου: Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση έγινε από δικηγόρο που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο το οποίο εκπροσωπεί την Καθ' ης η Αίτηση
4. Σχετικές είναι αυθεντίες In Re I.A. an Advocate

(1987)1 C.L.R. 319, In re Efthymiou

(1987)1 C.L.R. 329, Τζεννάρο Περρέλα (Αρ.1)

(1995)1 Α.Α.Δ. 356 και Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.ά.,

(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1358. Στην Τζεννάρο Περέλλα, στη σελίδα 359, ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου είπε ότι: «Η θέση του δικηγόρου ως λειτουργού της δικαιοσύνης οριοθετεί και το πλαίσιο άσκησης του δικηγορικού λειτουργήματος.» Στην προκείμενη περίπτωση τα σημεία που εγείρονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, δεν είναι καθαρά νομικά και οι λόγοι για τους οποίους υποβάλλεται το αίτημα δεν είναι καθαρά νομικοί. Περαιτέρω, δεν προκύπτει ούτε προβάλλεται εμφανής λόγος γιατί προβαίνει στην ένορκο δήλωση δικηγόρος και όχι ο διάδικος. Κρίνεται ότι η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση πάσχει και δεν δύναται να αποτελέσει μαρτυρία προς υποστήριξην της αίτησης. Κανονισμός 12(α): Στην απουσία ειδικής πρόνοιας στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δυνάμει των προνοιών του Κανονισμού 12(α): «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» Διαταγή 35: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στους Θεσμούς 18 και 19 της Διαταγής 35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας [1]. Υπάρχει σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικά με την αναστολή απόφασης εκκρεμούσης εφέσεως. Αναφέρω ενδεικτικά τις ακόλουθες: Gruno v. Ship "Algazera",

(1980)1 C.L.R. 595, Phoenix v. Al Khalaf Exhibition

(1981)1 C.L.R. 673, Essex Overseas v. Legent Shipping

(1981)1 C.L.R. 263, Mavrochanna and another v. Michael,

(1984)1 C.L.R. 760, Charalambous v. Nicolaides and Neophytou

(1985)1 C.L.R. 737, Christophi and Others v. Iacovidou

(1985)1 C.L.R. 713, Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd.

(1991)1 C.L.R. 172, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, ABP Holdings Ltd. κ.ά. ν. Κιταλίδης κ.ά.(Αρ.1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287, Ανδρέα Πελεκάνου και άλλου ν. Pelmako Development Ltd.

(1995)1 Α.Α.Δ. 724, Βογαζιανού ν. Γεν. Εισαγγελέα

(1997)1 Α.Α.Δ. 591, Παπακόκκινου κ.ά. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 692, Παπακόκκινου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd. κ.ά.

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 513, Χαψίδης v. Νικολαϊδου

(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1493, Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd.

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1978, Σάββα v. Υπουργού Δικαιοσύνης (Αρ. 1),

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 195, Παπά v. Οικονομίδου κ.ά.,

(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 58, Δημητρούδης v. Λουγκρίδη,

(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 687 και Penderhil Holdings Ltd κ.ά. v. Κλουκίνα,

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1921. Η έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλέπετε Essex Overseas v. Legent Shipping, πιο πάνω). Στέκομαι ιδιαίτερα στις αυθεντίες Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd., στη σελίδα 1981 [2] και Christophi and Others v. Iacovidou (βλέπετε πιο πάνω), στη σελίδα 716 [3]. Οι λόγοι έφεσης όπως αυτοί παρατίθενται στην Ειδοποίηση Έφεσης, έχουν τεθεί ενώπιον μου. Σύμφωνα με την νομολογία (βλέπετε ενδεικτικά Gruno v. Ship "Algazera" και Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd, πιο πάνω), οι λόγοι έφεσης λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην έκδοση ή μη διατάγματος αναστολής. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι εκ πρώτης όψεως έχει καλή υπόθεση στην Έφεση. Ο παράγων αυτός είναι σχετικός αλλά είναι οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις (βλέπετε Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου και ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδης (αρ.1), πιο πάνω). Χωρίς να προεξοφλώ το αποτέλεσμα της Έφεσης, απλά λαμβάνω υπόψην ότι οι λόγοι Έφεσης δεν καλύπτουν διάφορα σημεία της Απόφασης του Δικαστηρίου, αλλά περιορίζονται σε ζητήματα αξιοπιστίας που αφορούν κατά κόρον το πρωτόδικο Δικαστήριο, αιτιολογίας και ερμηνείας της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αναστολή: Σχετικό είναι το άρθρο 11

(5)[4] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο, κατά την έκδοση της Απόφασης ημερομηνίας 1.11.2017, δεν έδωσε αναστολή της εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης, παρά μόνο καθόρισε το χρόνο συμμόρφωσης με το διάταγμα έξωσης, σε 15 ημέρες από την επίδοση αυτού. Περαιτέρω αναστολή: Σχετική είναι η Αγγλική αυθεντία Moore v. Registrar of Lambeth County Court

(1969)1 All E.R., σελ. 782, που αφορούσε την περαιτέρω αναστολή εκτέλεσης διατάγματος έξωσης μετά τη λήξη περιόδου αναστολής την οποία το Δικαστήριο είχε δώσει με την έκδοση της απόφασης. Η εν λόγω αυθεντία έχει υιοθετηθεί στην Κυπριακή νομολογία (βλέπετε σχετικά Δημητρίου

(1990)1 Α.Α.Δ. 256). Βλέπετε επίσης σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451 [5], απόσπασμα που σκιαγραφεί τα όρια της δικαιοδοσίας όλων των Δικαστηρίων στα πλαίσια της σύμφυτης εξουσίας τους, μετά την έκδοση απόφασης. Η αυθεντία Δημητρίου (πιο πάνω) αφορούσε την αναστολή εκτέλεσης απόφασης για περίοδο πέραν της περιόδου που προνοείται στη νομοθεσία, κάτι διαφορετικό από την παρούσα περίπτωση. Όμως, οι αποφάσεις του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Στ. Ναθαναήλ, στην αυθεντία Αναφορικά με την Αίτηση των Α.Κ. Ποχτζελιάν & Υιοί (Διανομείς) Λτδ, Πολιτική Αίτηση Αρ. 203/14 και Πολιτική Αίτηση Αρ. 212/2014, ημερομηνίας 8.12.2014 και 30.1.2015, είναι σαφείς και ξεκάθαρες και περαιτέρω, είναι δεσμευτικές για το παρόν Δικαστήριο. Στη σελίδα 9 της απόφασης ημερομηνίας 30.1.2015 και με αναφορά στο άρθρο 11

(5)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, ο έντιμος Δικαστής λέγει: «Η πιο πάνω πρόνοια είναι κατά το Δικαστήριο σαφέστατη στο λεκτικό της. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων εκδίδοντας απόφαση ή διάταγμα ανάκτησης κατοχής υποστατικού, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν οφειλόμενο ποσό, δύναται να αναστείλει την εκτέλεση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα έτος. Αυτή η πρόνοια παραπέμπει στην άπαξ ευχέρεια του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να αναστείλει το διάταγμα κατοχής κατά ανώτατο όριο για ένα έτος, με μόνη άλλη πρόνοια την περίπτωση της διαφορετικής μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. Αυτό το δικαίωμα ή ευχέρεια αναστολής παρέχεται στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων κατά την ώρα της έκδοσης της απόφασης. Δεν είναι επιτρεπτό να δοθεί, όπως έγινε στην υπό κρίση υπόθεση, περίοδο πρόσθετης αναστολής η οποία αρχικά καθορίστηκε να ήταν το αργότερο μέχρι 20.8.2014, δηλαδή, για περίοδο έξι μηνών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Μεταγενέστερα όμως δόθηκε πρόσθετος χρόνος με αφορμή την αίτηση που εισήγαγαν οι καθ' ων ως ενοικιαστές, με αποτέλεσμα ο χρόνος παράδοσης της κατοχής να έχει επιμηκυνθεί έτι περαιτέρω. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν έχει δικαίωμα, ως φαίνεται να προκύπτει από το σκεπτικό του, πρόσθετων και διαδοχικών παρατάσεων μέχρι τη συμπλήρωση ενός έτους. Η παράταση δίδεται κατά διακριτική ευχέρεια στη βάση των γεγονότων που συνθέτουν την όλη υπόθεση και όταν εκδίδεται η απόφαση. Αυτό είναι σαφές από το λεκτικό του άρθρου 11

(5), όπου αναφέρεται «το Δικαστήριο εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα.». [δική μου υπογράμμιση] Και στη σελίδα 11: «Δεν υπάρχει άλλη πρόνοια στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο που να επιτρέπει εκ των υστέρων στον υπό έξωση ενοικιαστή να υποβάλει αίτημα για παράταση του αρχικού χρόνου που δόθηκε με τη δικαστική απόφαση.» Κρίνω ότι καθίσταται ξεκάθαρο από την αυθεντία πως, σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, ο ενοικιαστής δύναται να προσφύγει στο Εφετείο και να ζητήσει την αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης Έφεσης, δυνάμει τη Δ.35 θ.19 και ότι το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να αναλάβει δικαιοδοσία έξω και πέραν από αυτή που έχει σύμφωνα με το άρθρο 11

(5)(βλέπετε σελίδες 12 και 13 της Απόφασης στην υπόθεση Ποχτζελιάν). Ακόμα και σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, όπου δεν δόθηκε χρόνος αναστολής εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης κατά την έκδοση του, εφαρμόζοντας την αυθεντία, κρίνεται ότι δεν υπάρχει η ευχέρεια παραχώρησης αναστολής εκτέλεσης σε στάδιο μετά την έκδοση της απόφασης. Το λεκτικό της αυθεντίας είναι ξεκάθαρο. Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω, υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 στην κυρίως Αίτηση, ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €2.000 - €10.

1. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΛΣΚ/ΕΠ [1] «
2. Αn appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» «
3. Wherever under these rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below.» [2] «Η νομική βάση της αίτησης για αναστολή είναι η Διαταγή 35 καν.
4. Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.» [3] «The discretion of the Court is exercised upon a consideration of two equally important considerations for the sound administration of justice. The need to uphold finality of judgments, on the one hand, and the sustenance of the effectiveness of the right to appeal, on the other.» [4] "Το Δικαστήριο, εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα δυνάμει των παραγράφων (α), (β), (γ), (δ), (ε), (στ), (ζ), (η), (θ), (ι), (ια) και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν ποσόν το οποίο νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστή οφειλόμενον υπ' αυτού, να αναστείλει την εκτέλεσιν της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να αναβάλει την ημερομηνίαν κατοχής δια τοιαύτην περίοδον μη υπερβαίνουσαν το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελον συμφωνήσει, και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει κατάλληλους." [5] "The court's power to stay proceedings should not be confused with its power to stay the execution of a final judgement or order. The court has an inherent jurisdiction to control its own proceedings so as to prevent an abuse of process, and accordingly to stay proceedings which are frivolous, vexatious or harassing, or which are manifestly groundless or in which there is clearly no cause of action in law or equity, or where the justice of the case so requires. The court does not, however, have an inherent jurisdiction over all judgements or orders which it has made under which it can stay execution in all cases. On the contrary, the court's inherent jurisdiction to stay the execution of a judgement or order is limited in its extent, and can only be exercised on grounds that are relevant to a stay of the enforcement proceedings themselves, and not to matters which may operate as defence in law or relief in equity, for such matters must be specifically raised by way of defence in the action itself." [δική μου υπογράμμιση] cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο