ΥΠΕΡΑΓΟΡΑ ΝΙΚΟΣ ΚΚΟΛΙΑΣ ΛΤΔ. ν. ELDENBRIDGE CO. LTD κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε227/13, 9/2/2018

(1)(β) του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, δεν τηρήθηκαν. Η γραπτή συμφωνία δεν ήταν υπογεγραμμένη από δύο μάρτυρες, ως προνοείται από την νομοθεσία. Ως εκ τούτου, η συμφωνία ενοικίασης δεν έχει καμία νομική ισχύ. Περαιτέρω, ούτε η εγγύηση έχει οποιαδήποτε νομική ισχύ και είναι άκυρη εξ' υπαρχής εφόσον δεν υπάρχουν όροι της συμφωνίας που οι Καθ' ων η Αίτηση εγγυούνται προσωπικά ή/και αλληλέγγυα. Το ενοικιαστήριο έγγραφο δεν έληξε στις 31.8.2013, ούτε οποιεσδήποτε ενέργειες των Καθ' ων η Αίτηση είχαν οποιοδήποτε νομικό αποτέλεσμα, εφόσον δεν υπήρχε έγκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο. Οι Αιτητές δεν μπορούν να απαιτούν παραβίαση όρων σύμβασης. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ισχυρίζονται ότι, αν αποδειχθεί πως οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ενοικίασαν το επίδικο και/ή είναι έγκυρο το ενοικιαστήριο έγγραφο και η εγγύηση τους και ευθύνονται βάσει αυτής, τότε η εγγύηση τους περιορίζεται μέχρι που οι Ενοικιαστές κατέστησαν θέσμιοι ενοικιαστές, δηλαδή στις 9.7.2013 και/ή μέχρι τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου, δηλαδή την 31.8.

1. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 υπέβαλαν πρόταση στους Αιτητές για μείωση του πληρωτέου ενοικίου καθότι είχαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, όπως σημαντική μείωση των πελατών τους και κατά συνέπεια, του κύκλου εργασιών τους. Οι Αιτητές έδειξαν παντελή έλλειψη συνεργασίας και κατανόησης και δημιουργούσαν έντονες παραβιάσεις στο επίδικο. Οι Καθ' ων η Αίτηση δικογραφούν λεπτομέρειες των παρενοχλήσεων των Αιτητών. Αρνούνται ότι οι Αιτητές υπέστησαν οποιαδήποτε ζημιά και λέγουν ότι η συνέχιση της συνεργασίας κατέληξε να είναι ασύμφορη για τους Καθ' ων η Αίτηση. Ανταπαιτούν δε ως ακολούθως: «Α) Παραχώρηση χώρου στάθμευσης που δικαιούνται με βάση την ενοικίαση χωρίς επιπλέον πληρωμή. Β) Μείωση του πληρωνόμενου ενοικίου στις €3.000 μηνιαίως. Γ) Αποζημίωση για παράνομη επέμβαση στην παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και επακόλουθη απώλεια πελατών και εργασιών εκ €20.
2. Δ) Έξοδα.» Ανταπάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση: Το δικόγραφο των Αιτητών καταχωρήθηκε αρχικά την 11.11.2013 και τροποποιημένο την 21.4.
3. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο είναι νόμιμο, νομότυπο και δεόντως υπογεγραμμένο από δύο μάρτυρες. Η δε πρόθεση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 ήταν να δώσουν μία συνεχή εγγύηση που να περιλαμβάνει και θέσμια ενοικίαση μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου και μέχρι εκκένωσης και παράδοση ελεύθερης κατοχής του επίδικου υποστατικού. Ο ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση 1 για παρενόχληση και παρεμπόδιση στην εργασία τους, αποτελεί ασύστολο ψεύδος και είναι οι ίδιοι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 που δημιουργούσαν διαρκώς οχληρία στους Αιτητές, οι οποίοι και τους απέστειλαν αρκετές επιστολές, που οι Καθ' ων η Αίτηση 1 αγνόησαν. Οι Αιτητές αρνούνται τις λεπτομέρειες παρενόχλησης τις οποίες δικογραφούν οι Καθ' ων η Αίτηση. Ισχυρίζονται ότι τα όσα λέγουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 σε σχέση με επέμβαση στην παροχή ρεύματος στο επίδικο, είναι εντελώς ανυπόστατα και αναληθή και ότι οι Αιτητές δεν είχαν πρόσβαση στο κουτί παροχή ρεύματος της Α.Η.Κ., αφού αυτό είχε προστατευτικό κάλυμμα που ήλεγχαν οι Καθ' ων η Αίτηση
4. Περαιτέρω, οι Αιτητές πληροφορήθηκαν για το πρόβλημα που δημιουργήθηκε με το ρεύμα την επόμενη μέρα του συμβάντος, χωρίς να έχουν οποιαδήποτε απολύτως εμπλοκή ή υπαιτιότητα στο πρόβλημα. Οι Αιτητές απορρίπτουν την Ανταπαίτηση και αντιτάσσουν ότι, βάσει των αρχιτεκτονικών σχεδίων και της Πολεοδομικής Άδειας του υποστατικού, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δικαιούνται μόνο τέσσερις χώρους στάθμευσης. Ουδεμία νομική βάση υπάρχει για μείωση του πληρωτέου ενοικίου στις €3.000 μηνιαίως, ή σε οποιοδήποτε άλλο χαμηλότερο από το πληρωνόμενο ποσό. Ουδεμία επέμβαση έγινε εκ μέρους των Αιτητών στην παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος και ουδεμία απολύτως απώλεια, χρηματική ή άλλη, έχουν υποστεί οι Καθ' ων η Αίτηση
5. Ιστορικό: Μετά από σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου, έγινε αποκάλυψη εγγράφων από τους Αιτητές την 10.3.2014, με την οποία αποκαλύφθηκε πρωτότυπο Ενοικιαστήριο Έγγραφο ημερομηνίας 1.1.
6. Αντίγραφο του κατατέθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία ως Τεκμήριο 1, για σκοπούς ευκολίας. Αποκαλύφθηκαν επίσης τρεις επιστολές. Με Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 4.3.2016, εγκρίθηκε μερικώς αίτηση για την τροποποίηση της Απάντησης και Ανταπαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση. Μαρτυρία: Αιτητών: Πρώτος μάρτυρας για τους Αιτητές κατέθεσε ο κ. Πανίκκος Κκολιάς. Ο κ. Κκολιάς κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32

(1)/

1. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι είναι ένας από τους μετόχους των Αιτητών και ο Γενικός Διευθυντής τους. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 υπέγραψε με τους Αιτητές ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.1.2004, με διάρκεια ενοικίασης 10 χρόνια, αρχομένης την 1.9.2003 και ληγούσης την 31.8.
2. Το έγγραφο υπεγράφη σε δύο ή τρία πρωτότυπα και οι Καθ' ων η Αίτηση έλαβαν ένα. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 καθυστερούσε συστηματικά την καταβολή του συμφωνηθέντος ενοικίου, με αποτέλεσμα κατά την 9.7.2013, να οφείλει τα ενοίκια από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούλιο 2013, συνολικού ποσού εκ €17.342,
3. Οι Αιτητές, μέσω των δικηγόρων τους, απέστειλαν επιστολή τερματισμού του ενοικιαστηρίου εγγράφου, με αντίγραφο στους εγγυητές, Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 και καλούσαν την Καθ' ης η Αίτηση 1 να καταβάλει τα καθυστερημένα ενοίκια. Ακολούθως, επειδή με τον τερματισμό η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστη θέσμιος ενοικιαστής, οι Αιτητές μέσω των δικηγόρων τους, απέστειλαν δεύτερη επιστολή, ημερομηνίας 9.8.2013, με την οποία έδιδαν την εκ του νόμου προβλεπόμενη προειδοποίηση 21 ημερών και τους καλούσαν να εγκαταλείψουν το υποστατικό και να καταβάλουν τα καθυστερημένα ενοίκια, συμπεριλαμβανομένου και του Αυγούστου 2013, ανερχόμενα τότε σε €20.810,
4. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, την 7.10.2013, οι Αιτητές καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Την 16.1.2015, η Καθ' ης η Αίτηση 1 εγκατέλειψε το υποστατικό παραδίδοντας τα κλειδιά στον ίδιο και ενώ όφειλε συνολικό ποσό €78.040,35 ως οφειλόμενα ενοίκια. Ο κ. Κκολιάς παρέλαβε το επίδικο στην παρουσία του επιμετρητή κ. Αλέξη Αδαμίδη, με αρκετές ζημιές. Το επίδικο ενοικιαζόταν ως γυμναστήριο πριν την 1.9.2003, από άλλο ενοικιαστή και, η επιχείρηση πωλήθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1, εν αγνοία των ιδιοκτητών και χωρίς τη συγκατάθεση τους. Όταν ο μάρτυρας το ανακάλυψε, είχε συνάντηση με τους νέους ιδιοκτήτες, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση 1 και κατέληξαν σε υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι, η τάση του ηλεκτρικού ρεύματος με το οποίο ενοικιάστηκε το υποστατικό της Καθ' ης η Αίτηση 1, ήταν ακριβώς η ίδια με την οποία λειτούργησε ο προηγούμενος ιδιοκτήτης επί σειρά ετών, η οποία ήταν η εγγεγραμμένη από την Α.Η.Κ. Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί επέμβασης των Αιτητών στην παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος, πρόκειται περί ψεύδους, ούτε ο ίδιος ούτε οι Αιτητές είχαν την παραμικρή εμπλοκή σε τυχόν τέτοια ενέργεια. Σημειώνει ότι ο χώρος όπου υπήρχε ο έλεγχος της παροχής του ρεύματος, προστατευόταν από μεταλλικό κουτί, στο οποίο ήταν κλειδωμένοι οι διακόπτες και ουδεμία πρόσβαση είχε είτε ο ίδιος, είτε οι Αιτητές. Σε σχέση με τους χώρους στάθμευσης, ο κ. Κκολιάς κατέθεσε ότι, βάσει των αρχιτεκτονικών σχεδίων και της πολεοδομικής άδειας που είχε εξασφαλίσει για όλο το κτίριο, το σύνολο των χώρων στάθμευσης που υποχρεούται να έχει είναι 34, εκ των οποίων οι 4 έχουν κατανεμηθεί για τον 1ο όροφο, που ενοικίαζε η Καθ' ης η Αίτηση
5. Αυτοί οι χώροι παραχωρήθηκαν δωρεάν στην Καθ' ης η Αίτηση 1, αλλά οι ανάγκες τους ήταν μεγαλύτερες. Αποτέλεσμα τούτου, ήταν οι Αιτητές να υπενοικιάσουν στην Καθ' ης η Αίτηση 1, σε παραπλήσιο χώρο που ενοικίαζαν από τρίτους και τον οποίο οι Αιτητές ασφαλτόστρωσαν και φωταγώγησαν αποκλειστικά για τις ανάγκες του γυμναστηρίου, ακόμα 106 χώρους στάθμευσης, για τους οποίους η Καθ' ης η Αίτηση 1 πλήρωνε τους Αιτητές μηνιαίο ποσό εκ €1.
6. Εκτός από τα καθυστερημένα ενοίκια, η Καθ' ης η Αίτηση 1 όφειλε κατά την ημερομηνία της αποχώρησης της, ποσό εκ €34.425, το οποίο εξακολουθεί να οφείλει και αφορά το σύνολο καθυστερημένων ενοικίων από την υπενοικίαση χώρων στάθμευσης. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι η συνεννόηση για την ενοικίαση είχε γίνει μαζί του προφορικά και το έγγραφο το υπέγραψε ο πατέρας του. Οι διευθυντές της Αιτήτριας εταιρείας είναι οι γονείς του. Το έγγραφο έγινε την 1.1.2004, αλλά η έναρξη ήταν 1.9.2003, επειδή οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν αγοράσει την επιχείρηση από τον προηγούμενο ενοικιαστή, εν αγνοία των Αιτητών. Η αναφορά σε ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.1.2003 είναι εκ παραδρομής. Δεν υπάρχει άλλο έγγραφο. Ο κ. Κκολιάς κατέθεσε ότι ήταν παρών κατά την υπογραφή του εγγράφου, που έγινε στα γραφεία της υπεραγοράς. Υπεγράφησαν δύο ή τρία πρωτότυπα και οι Αιτητές έχουν δύο. Το ένα παρουσιάστηκε και το άλλο πρέπει να είναι στην υπεραγορά. Στην παρουσία του υπέγραψαν όλοι, περιλαμβανομένων μαρτύρων και εγγυητών. Δεν θυμόταν όμως ποιοι ήταν οι μάρτυρες. Αρνήθηκε υποβολή ότι στάληκε από το δικηγόρο των Αιτητών στον προηγούμενο δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση, ενοικιαστήριο έγγραφο, ίδιο με το Τεκμήριο 1, στο οποίο δεν υπήρχαν υπογραφές μαρτύρων και ότι αυτές συμπληρώθηκαν μετά, δηλαδή πριν το Μάρτιο 2014 που έγινε η αποκάλυψη εγγράφων. Αρνήθηκε ότι το Τεκμήριο 1 παραποιήθηκε. Δήλωσε ότι το έγγραφο ετοιμάστηκε από το δικηγόρο του, πίστευε και πιστεύει ότι είναι έγκυρο. Το ίδιο ισχύει και για την εγγύηση. Αναφορικά με την καταβολή του ενοικίου, κατέθεσε ότι πληρώνονταν γύρω στην 20η ημέρα κάθε μήνα, για τον προηγούμενο μήνα. Αυτό γινόταν για αρκετά χρόνια, από την αρχή του συμβολαίου και ήταν κάτι που οι Αιτητές αποδέχθηκαν σιωπηρά. Η επιστολή Τεκμήριο 2, στάληκε με σκοπό τον τερματισμό, επειδή οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είχαν ανταποκριθεί στην πρώτη επιστολή. Η διεύθυνση που φαίνεται στην επιστολή Τεκμήριο 3, είναι η διεύθυνση του επίδικου. Εξ' όσων γνωρίζει ο μάρτυρας, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 είναι οι ιδιοκτήτες της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Οι Καθ' ων η Αίτηση οφείλουν ενοίκια μέχρι την παράδοση της κατοχής, την 15.1.
7. Για δέκα χρόνια, από το 2003 μέχρι το Μάρτιο 2013, οι Αιτητές πληρώνονταν τα ενοίκια τους και αποδείξεις εξέδιδε ο ίδιος ο μάρτυρας, στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Ο κ. Κκολιάς αρνήθηκε ότι οι Αιτητές είχαν αποκόψει την παροχή ρεύματος στο επίδικο. Φαίνεται στο Τεκμήριο 4, ένα άσπρο μεταλλικό κουτί που είναι κλειδωμένο. Οι Αιτητές δεν είχαν πρόσβαση στο μετρητή. Είχαν πρόσβαση μόνο στο δωμάτιο. Ο μάρτυρας αναγνώρισε την υπογραφή του στο Τεκμήριο 5, το οποίο αφορά την παραλαβή της κατοχής του επίδικου υποστατικού. Επίσης, στο Έγγραφο Α προς Αναγνώριση, το οποίο κατατέθηκε αργότερα ως Τεκμήριο 8, αναγνώρισε την υπογραφή του και είπε ότι ως μάρτυρες υπέγραψαν οι γονείς του, Νίκος και Χρύσω Κκολιά. Ο Μ.Α.1 είχε άμεσο λόγο και ανταπόκριση στις ερωτήσεις που του απευθύνθηκαν. Δεν κόμπιασε, ούτε ανασκεύασε σε οποιοδήποτε σημείο. Το θέμα που δημιουργήθηκε με τα διάφορα ενοικιαστήρια έγγραφα, δεν χρωμάτισε τη μαρτυρία του, αφού αφενός δεν καταδείχθηκε οτιδήποτε το επιλήψιμο και εάν υπάρχει κάτι, δεν θα εξεταστεί από το παρόν Δικαστήριο στα πλαίσια της συγκεκριμένης διαδικασίας και αφετέρου, ήταν κοινό έδαφος ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 συνομολόγησαν ενοικιαστήριο έγγραφο με τους Αιτητές, δυνάμει του οποίου είχαν την κατοχή του επίδικου υποστατικού, για το οποίο κατέβαλλαν για χρόνια ενοίκιο. Ο κ. Κκολιάς κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Δεύτερος μάρτυρας για τους Αιτητές κατέθεσε ο κ. Αλέξης Αδαμίδης. Ο κ. Αδαμίδης κατέθεσε ότι είναι επιμετρητής ποσοτήτων. Γνωρίζει το επίδικο υποστατικό, το οποίο είχε επισκεφθεί τον Ιανουάριο 2015, για να δει την κατάσταση του και να κάμει εκτίμηση, εάν είχε ζημιές και τι χρειαζόταν για να επαναφερθεί. Μαζί του ήταν ο Μ.Α.
8. Ο μάρτυρας δεν ρωτήθηκε για τα προσόντα του και δεν αντεξετάστηκε. Δεν δικογραφείται απαίτηση για ζημιές στο επίδικο και η μαρτυρία του ουδεμία αξία έχει εφόσον δεν συνδέεται με τα επίδικα θέματα. Καθ' ων η Αίτηση: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε ο κ. Κωνσταντίνος Σιακαλλής, Καθ' ου η Αίτηση
9. Ο κ. Σιακαλλής κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Είναι διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 και είναι εξουσιοδοτημένος προφορικά και από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 να προβεί στη δήλωση του. Ο μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο της Απάντησης και δήλωσε ότι δεν θα προωθήσει, ούτε αποδείξει την Ανταπαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση
10. Με γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 1.1.2004, μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση 1, με την εγγύηση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, ενοικιάστηκε το υποστατικό επί της οδού Μακαρίου Γ' 185, 1ος όροφος, στην Κάτω Λακατάμια, Λευκωσία, ως γυμναστήριο, χωρίς η συμφωνία να υπογραφεί από δύο μάρτυρες εκείνη τη στιγμή και χωρίς να υπάρχει σχετική άδεια χρήσης του γυμναστηρίου από την αρμόδια αρχή. Αυτό είναι ευθύνη του ιδιοκτήτη, ο οποίος τους το απέκρυψε, τόσο ο ίδιος, όσο και οι προηγούμενοι ενοικιαστές, από τους οποίους αγόρασαν την επιχείρηση ως γυμναστήριο. Ο κ. Σιακαλλής κατέθεσε ότι δεν αποδέχεται το Τεκμήριο 1 ως το ενοικιαστήριο έγγραφο που υπέγραψαν εκείνη τη στιγμή, ούτε και το Έγγραφο Α προς Αναγνώριση, που έγινε Τεκμήριο 8, αφού κανένας μάρτυρας ήταν παρών όταν υπέγραψαν οι Καθ' ων η Αίτηση. Παρουσίασε το ενοικιαστήριο έγγραφο, το οποίο ζήτησε ο τότε δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση από το δικηγόρο των Αιτητών και ο τελευταίος τους το έστειλε με φαξ, το οποίο βεβαιώνει ότι το Τεκμήριο 1 δεν είχε αρχικά μάρτυρες, αλλά προστέθηκαν μετά την αποκάλυψη εγγράφων στις 10.3.
11. Το έγγραφο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
12. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, την ημέρα υπογραφής των συμβολαίων κανένας άλλος ήταν παρών, εκτός από τους κ.κ. Νίκο και Πανίκκο Κκολιά. Δεν υπήρχαν άλλα άτομα και δεν υπέγραψε κανένας ως μάρτυρας. Αυτό βεβαιώνεται από το αντίγραφο που έστειλε από το φαξ του ο δικηγόρος των Αιτητών. Υπήρχαν μόνο δύο αντίγραφα και στην πορεία έλαβαν από ένα. Την ημέρα που υπέγραψαν τα συμβόλαια, δεν υπήρχαν μάρτυρες, ούτε για τις υπογραφές τους ως ενοικιαστές και ιδιοκτήτες στη σελίδα 6, ούτε ως εγγυητές στη σελίδα
13. Το Έγγραφον Α προς Αναγνώριση (Τεκμήριο 8), δόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση από τους Αιτητές, αρκετούς μήνες μετά την ενοικίαση του επίδικου υποστατικού και το βρήκαν κατά την αποχώρησή τους από το γυμναστήριο. Είναι το ενοικιαστήριο έγγραφο που οι Αιτητές του έδωσαν μετά την υπογραφή των συμβολαίων, ως δικό του αντίγραφο. Το πρωτότυπο έχει παραδοθεί στην Αστυνομία σε σχετική καταγγελία στην οποία προχώρησε για παραποίηση εγγράφου. Ο μάρτυρας υπέδειξε ότι το Τεκμήριο 1 δεν φέρει καν σφραγίδες των εταιρειών που συμβλήθηκαν ως ενοικιαστές και ιδιοκτήτες και είναι χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Οι φερόμενοι ως ενοικιαστές, Eldebridge Ltd., δεν έχουν σχέση με την εταιρεία Eldenbridge Co Ltd., οπότε καμιά υποχρέωση της Καθ' ης η Αίτηση 1 απορρέει από το Τεκμήριο
14. Η απουσία της σφραγίδας της κάθε εταιρείας και των μονογραφών των συμβαλλομένων μερών στις σελίδες 1-5 του Τεκμηρίου 1, καθιστά το έγγραφο άκυρο και καμιά υποχρέωση πηγάζει απ' αυτό, είτε για τα συμβαλλόμενα μέρη, είτε για τους εγγυητές, ούτε και ενοικίαση από μέρα σε μέρα υπάρχει, αφού υπήρχε χρήση του υποστατικού και οι Αιτητές δικαιούνται αποζημιώσεις για τη χρήση και κατοχή του και όχι ενοίκια. Ο κ. Σιακαλλής προχώρησε και, άνευ βλάβης των πιο προαναφερθέντων, κατέθεσε ότι η διάρκεια ενοικίασης του υποστατικού ήταν 10 χρόνια, δηλαδή από 1.9.2003 μέχρι 31.8.
15. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και ο μάρτυρας, υπέγραψαν ως διευθυντές εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 και εγγυητές, στο πιο πάνω αναφερόμενο ενοικιαστήριο έγγραφο, το οποίο δεν έχει καμιά νομική ισχύ. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστη θέσμια ενοικιάστρια την 9.7.
16. Οι Καθ' ων η Αίτηση εγγυούνται την πιστή τήρηση των όρων του ενοικιαστηρίου εγγράφου για την περίοδο ενοικίασης, που έληγε την 31.8.
17. Από 9.7.2013 και μετέπειτα, ημερομηνία κατά την οποία η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστη θέσμιος ενοικιαστής, μετά από αποστολή σχετικής επιστολής από το δικηγόρο της Αιτήτριας, η εγγύησή τους δεν καλύπτει οποιαδήποτε χρήση του επίδικου υποστατικού. Συνεπώς, η οποιαδήποτε ευθύνη τους είναι μέχρι την 9.7.
18. Το επίδικο παραδόθηκε τον Ιανουάριο 2015, αφού η Καθ' ης η Αίτηση 1 εξαναγκάστηκε να φύγει, λόγω των προβλημάτων που της δημιουργούσαν συνεχώς οι Αιτητές στην απρόσκοπτη χρήση του υποστατικού. Ως διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1, ο μάρτυρας προσπάθησε να προβεί σε διαπραγμάτευση με τους Αιτητές, κάνοντάς τους πρόταση για μείωση του καταβλητέου ενοικίου, διότι αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, μεταξύ άλλων σημαντική μείωση των πελατών τους λόγω της οικονομικής κρίσης του Μαρτίου 2013 και ως αποτέλεσμα, μείωσης του κύκλου εργασιών τους. Οι Αιτητές, ως ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού, δεν συνεργάστηκαν και ούτε κατανόησαν τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν και ως αποτέλεσμα, τους επέφεραν ζημιά στην εργασία τους, αφού ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν ένα πολύ υψηλό ενοίκιο σε σχέση με τον κύκλο εργασιών τους και άλλα γειτονικά υποστατικά. Για τους λόγους αυτούς, κατέβαλαν ενοίκια μέχρι και το Μάρτιο
19. Ποτέ δεν έλαβαν απόδειξη για ενοίκια ή χρήση του χώρου στάθμευσης. Η απόδειξη ήταν ως «common expenses». Οι Καθ' ων η Αίτηση πλήρωναν πάντοτε με επιταγές, τόσο για το γυμναστήριο, όσο και για το χώρο στάθμευσης. Ο μάρτυρας παρουσίασε αντίγραφα τριών επιταγών που αφορούν το μήνα Μάρτιο 2013, οι οποίες δόθηκαν μόλις άνοιξαν οι τράπεζες και δόθηκε έγκριση για πληρωμές με επιταγές. Η δε πρώτη, με ημερομηνία 17.5.2013 για ποσό €3.421.00, αφορά το γυμναστήριο, αφού αφαιρέθηκε το ποσό της Άμυνας, η δε δεύτερη, ημερομηνίας 24.5.2013 για ποσό €1.180.00 και η τρίτη, ημερομηνίας 31.5.2013 για ποσό €500.00, αφορούν το χώρο στάθμευσης. Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι, οι Αιτητές δημιουργούσαν έντονες παραβιάσεις στο ενοικιαζόμενο υποστατικό, δημιουργώντας συνεχώς παρενοχλήσεις και παρεμπόδιση στην εργασία των Καθ' ων η Αίτηση και άλλα προβλήματα τα οποία δεν υπήρχε πρόθεση να λυθούν από τους Αιτητές, αφού τους αντιμετώπιζαν με αδιαφορία ή ακόμα και με αλαζονεία σε κάθε προσπάθεια τους να εξεύρουν μια λύση. Το Μάρτιο 2011, μετά από έντονη πίεση και λεκτική διαμάχη με τους Αιτητές, οι Καθ' ων η Αίτηση αναγκάστηκαν να πληρώσουν επιπλέον ενοίκιο €2.000 μηνιαίως, για χώρο στάθμευσης των πελατών της Καθ' ης η Αίτηση 1, ενώ αυτοί που στάθμευαν τελικά στον εν λόγω χώρο στάθμευσης, ήταν οι πελάτες της υπεραγοράς των Αιτητών που βρίσκεται στο ισόγειο, κάτω από το χώρο που στεγαζόταν το γυμναστήριο. Ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι, οι Αιτητές δεν υπέστηκαν οποιαδήποτε ζημιά, ενώ η συνεργασία μαζί τους κατέληξε να είναι ασύμφορη για τους Καθ' ων η Αίτηση και ούτε δικαιούνται σε οποιοδήποτε ποσόν, πέραν από τις χιλιάδες που εισέπραξαν σε 10 ολόκληρα χρόνια ενοικίασης. Οι Αιτητές προγραμματισμένα και δόλια ενήργησαν μεθοδικά για να εξαναγκάσουν τους Καθ' ων η Αίτηση να εγκαταλείψουν το υποστατικό και να υποστούν έξοδα αρκετών χιλιάδων για νέα επιχείρηση κοντά στο επίδικο υποστατικό, ώστε να μην χάσουν τους πελάτες τους. Κατά την αντεξέταση του, ο κ. Σιακαλλής κατέθεσε ότι παρέλαβε το επίδικο από άλλους που διεξήγαγαν επιχείρηση εκεί και ότι αυτό ήταν σε μέτρια κατάσταση. Οι προηγούμενοι διεξήγαγαν επιχείρηση γυμναστηρίου και ουσιαστικά, οι Καθ' ων η Αίτηση αγόρασαν την επιχείρηση. Με τους Αιτητές έκανε συμφωνία για τη χρήση του υποστατικού ως γυμναστήριο, η οποία ήταν συνέχεια της συμφωνίας με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του γυμναστηρίου. Επρόκειτο για το ίδιο συμβόλαιο και σχέση και ενημερώθηκαν οι ιδιοκτήτες μέσω των προηγούμενων ενοικιαστών. Στην πορεία, υπογράφθηκαν νέα συμβόλαια. Η σχέση τους με τους Αιτητές ήταν καλή, έτσι άφησαν τα έγγραφα για να υπογραφούν από μάρτυρες. Του δόθηκε αντίγραφο του εγγράφου, στην πορεία, όταν πήγε να πληρώσει το επόμενο ενοίκιο. Είναι ο ισχυρισμός του ότι το πραγματικό έγγραφο δεν είναι αυτό που κατάθεσε ο κ. Κκολιάς, αλλά αυτό που κατάθεσε ο ίδιος. Όταν το αναζήτησε, δεν το βρήκε και ανευρέθηκε στη συνέχεια, το 2015, όταν η υπόθεση ήταν σε εξέλιξη. Ο ίδιος δεν γνώριζε την νομική υπόσταση του εγγράφου. Υπέγραψε το έγγραφο ως εγγυητής επειδή ήταν ένας εκ των διευθυντών της εταιρείας. Διάβασε το έγγραφο και συμφώνησε και γι' αυτό υπέγραψε. Η θέση του ήταν ότι υπήρχε λάθος αντιμετώπιση του ενοικιαστή, μετά από 9 χρόνια ενοικίασης και η επιχείρηση υπέστη πλήγμα μετά το Μάρτιο 2013, οπότε δεν θεωρεί ότι υπήρχε χρήση για τους 21 μήνες. Αναφορικά με τις επιταγές που προσκόμισε, εξήγησε ότι υπάρχει απόδειξη για τον Φεβρουάριο και οι επιταγές εκδόθηκαν μετά το Φεβρουάριο και αφορούν το Μάρτιο. Κρίνεται ως γενικά αξιόπιστος ο Μ.Κ.1, ο οποίος παρατηρούμε ότι, πέραν της αμφισβήτησης του ενοικιαστηρίου εγγράφου, για το οποίο κατέθεσε ότι όντως το υπέγραψε αλλά δεν υπέγραψαν ταυτόχρονα δύο μάρτυρες και λαμβάνοντας υπόψην ότι δεν προώθησε την ανταπαίτηση, ουσιαστικά δέχθηκε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν κατέβαλαν ενοίκια από τον Απρίλιο 2013 μέχρι την παράδοση της κατοχής. Οι οποιεσδήποτε δικαιολογίες προβλήθηκαν για τη μη καταβολή των ενοικίων, δεν προωθήθηκαν περαιτέρω αλλά και δεν αποτελούν υπεράσπιση στην απαίτηση. Αναφορικά με τη συνομολόγηση του ενοικιαστηρίου εγγράφου, πραγματευόμαστε το θέμα πιο κάτω. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Οι Αιτητές είναι οι ιδιοκτήτες του πρώτου ορόφου ενός υποστατικού επί της Λεωφόρου Μακαρίου Γ' 185, στην Κάτω Λακατάμεια, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
20. Το κτίριο, μέρος του οποίου αποτελεί το επίδικο υποστατικό, ολοκληρώθηκε πριν την 31.12.
21. Το επίδικο χρησιμοποιείτο ως γυμναστήριο. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 αγόρασαν την επιχείρηση γυμναστηρίου που ασκείτο στο επίδικο από τους προηγούμενους ενοικιαστές και υπέγραψαν ενοικιαστήριο έγγραφο για την ενοικίαση του υποστατικού με τους Αιτητές, ημερομηνίας 1.1.
22. Το ενοικιαστήριο έγγραφο θα έληγε κανονικά την 31.8.2013 και το τελευταίο πληρωτέο ενοίκιο, για την περίοδο 1.9.2011 - 30.8.2013, ήταν Λ.Κ.2.030, ήτοι €3.468,46 μηνιαίως. Το Τεκμήριο 1, είναι ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.1.2004, μεταξύ της Αιτήτριας εταιρείας και μίας εταιρείας με την επωνυμία Elderbridge Ltd. Η εταιρική επωνυμία των Καθ' ων η Αίτηση είναι διαφορετική, εξ' ου και η αίτηση τροποποίησης της κυρίως Αίτησης και το Διάταγμα το οποίο εκδόθηκε για την τροποποίηση της. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3, διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, δεν αρνήθηκε ότι υπέγραψε το έγγραφο εκ μέρους της εταιρείας και ότι το υπέγραψε και ως εγγυητής. Δεν αρνήθηκε επίσης ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία είχε κατοχή και χρήση του επίδικου υποστατικού με βάση το συγκεκριμένο έγγραφο, ούτε ότι πλήρωνε ενοίκια γι' αυτό για αρκετά χρόνια. Αντιθέτως, κατέθεσε θετικά για τα προαναφερθέντα. Το ίδιο το έγγραφο, προνοεί στον όρο 21, ότι έγινε εις διπλούν και ο κάθε συμβαλλόμενος έλαβε από ένα. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι το υπέγραψε και ότι παρόντες ήταν ο Μ.Α.1 και ο κ. Νίκος Κκολιάς. Το Τεκμήριο 1 φέρει την υπογραφή του κ. Νίκου Κκολιά, διευθυντή των Αιτητών, όπως κατέθεσε άλλωστε και ο Μ.Α.
23. Η σελίδα 7 του εγγράφου, η οποία περιλαμβάνει την εγγύηση, στο Τεκμήριο 1 φέρει υπογραφές μαρτύρων και τη σφραγίδα της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, με την ορθή εταιρική επωνυμία της. Δεν υπάρχουν μονογραφές σε οποιαδήποτε σελίδα. Το Τεκμήριο 6, το οποίο είχε σταλεί από το δικηγόρο των Αιτητών στον προηγούμενο δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση περί την 26.7.2013 και άρα ήταν στην κατοχή των Αιτητών, είναι πανομοιότυπο με το Τεκμήριο
24. Στη σελίδα 6, υπάρχουν οι ίδιες υπογραφές για τους ενοικιαστές αλλά λείπει η υπογραφή του κ. Νίκου Κκολιά για την ιδιοκτήτρια εταιρεία, ενώ στη σελίδα 7 που περιλαμβάνει την εγγύηση, υπάρχουν οι υπογραφές των εγγυητών αλλά δεν υπάρχουν υπογραφές μαρτύρων, ούτε σφραγίδα της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Το Τεκμήριο 8, το οποίο κατατέθηκε από τον Μ.Κ.1 ως το έγγραφο που ήταν στην κατοχή των Καθ' ων η Αίτηση και το οποίο τους είχε δοθεί από τους Αιτητές περίπου ένα μήνα μετά τη συνομολόγηση του, είναι πανομοιότυπο με τα Τεκμήρια 1 και
25. Στη σελίδα 6, εκτός από τη χειρόγραφη συμπλήρωση της ημερομηνίας και τη διόρθωση της τυπωμένης χρονολογίας, υπάρχει χειρόγραφη σημείωση πάνω από τη διόρθωση της χρονολογίας, η οποία δεν είναι ευανάγνωστη, ίσως να είναι μονογραφή. Στην ίδια σελίδα, υπάρχουν οι υπογραφές των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, αλλά διαφορετική υπογραφή για τους ιδιοκτήτες, απ' ότι η υπογραφή στο Τεκμήριο
26. Στη σελίδα 7, υπάρχουν οι υπογραφές των εγγυητών και η σφραγίδα της Καθ' ης η Αίτηση 1 με την ορθή εταιρική επωνυμία. Υπάρχουν όμως και οι υπογραφές ή τα ονόματα ολογράφως, δύο μαρτύρων, της Χρύσως και του Νίκου Κκολιά, που είναι διαφορετικά από τις υπογραφές μαρτύρων στο Τεκμήριο
27. Από τα πιο πάνω, καθίσταται σαφές ότι το έγγραφο υπεγράφη από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, χωρίς να είναι ταυτόχρονα παρόντες δύο μάρτυρες. Καθίσταται επίσης σαφές ότι, το ένα εκ των δύο πρωτοτύπων υπεγράφη από τον κ. Νίκο Κκολιά, ένα εκ των διευθυντών των Αιτητών, στην παρουσία των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, ενώ το δεύτερο από άλλο πρόσωπο, ίσως την έτερη διευθύντρια των Αιτητών, στην απουσία όμως των Καθ' ων η Αίτηση 2 και
28. Αφ' ης στιγμής στο Ενοικιαστήριο Έγγραφο υπάρχει η σφραγίδα της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, έστω μόνο στη σελίδα 7, με την ορθή εταιρική επωνυμία της και αφ' ης στιγμής είναι παραδεκτόν ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είχε την κατοχή και χρήση του επίδικου υποστατικού δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου με τους Αιτητές, από τον Ιανουάριο 2004, ή και ενωρίτερα, μέχρι τον Ιανουάριο 2015 και πλήρωνε γι' αυτό ενοίκια από το 2003 έως το 2013, κρίνω ότι μεταξύ των Αιτητών και της Καθ' ης η Αίτηση 1 υπήρχε συμβατική ενοικίαση για το επίδικο υποστατικό. Αναφορικά με το θέμα αυτό, δείτε επίσης πιο κάτω. Η ρήτρα 4 των εισαγωγικών ρητρών του ενοικιαστηρίου εγγράφου (σελίδα 2), προνοούσε ότι: «Η παρούσα μίσθωση μπορεί να παραταθεί πέραν των Δέκα χρόνων υπό τους ίδιους όρους πλην του παρόντος και του όρου που αφορά το ενοίκιο αφού το καταβαλλόμενο ενοίκιο θα ρυθμιστεί με νέα συμφωνία, μεταξύ των συμβαλλομένων.» Κατ' ακολουθίαν, ο όρος 10 προνοούσε ότι, εάν οι ενοικιαστές ήθελαν περαιτέρω ενοικίαση, θα έπρεπε να το ανακοινώσουν γραπτώς στην ιδιοκτήτρια δύο μήνες πριν τη λήξη της ενοικίασης, ούτως ώστε να τύχουν απάντησης. Οι Ενοικιαστές είχαν το δικαίωμα να παραδώσουν ελεύθερη και κενή κατοχή του επίδικου πριν τη λήξη της ενοικίασης, νοουμένου ότι έδιδαν τρίμηνη γραπτή ειδοποίηση προς τούτο στην ιδιοκτήτρια εταιρεία (όρος 20). Σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο, το επίδικο υποστατικό θα χρησιμοποιείτο μόνο ως γυμναστήριο. Ο όρος 4 προνοεί ότι: «Οι Ενοικιαστές δεν έχουν το δικαίωμα να κάμουν οιανδήποτε τροποποίηση ή προσθήκη ή επισκευή εις το μίσθιο χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της Ιδιοκτήτριας και με όρους ή δεσμεύσεις που θα ορίσει η Ιδιοκτήτρια κατά την απόλυτο αυτής κρίση. Οιαδήποτε προσθήκη, τροποποίηση ή επισκευή η οποία γίνεται συμφώνως προς τις διατάξεις του παρόντος εγγράφου, θα γίνεται με έξοδα των Ενοικιαστών, οι οποίοι υποχρεούνται να λαμβάνουν εκ των προτέρων, όπου τούτο είναι αναγκαίο, δυνάμει της υφιστάμενης νομοθεσίας, την σχετική άδεια της αρμόδιας αρχής. Οιαδήποτε προσθήκη, τροποποίηση ή επισκευή γενομένη ως προείρηται θα παραμένει, τηρουμένης της πιο κάτω επιφύλαξης, μετά την λήξη ή τον πρότερον τερματισμό του παρόντος εγγράφου, ιδιοκτησία της Ιδιοκτήτριας της τελευταίας να μην είναι υπόχρεας να καταβάλει στους Ενοικιαστές οιανδήποτε αποζημίωση. Νοείται ότι οι Ενοικιαστές υποχρεούνται να μετακινήσουν οιανδήποτε τοιαύτην τροποποίηση, προσθήκη ή επισκευή και να επαναφέρουν το μίσθιο στην ίδια καλή κατάσταση που ήτο τούτο κατά την παράδοση τους στους Ενοικιαστές, εάν η Ιδιοκτήτρια ήθελε ούτω απαιτήσει κατά τον χρόνο της παράδοσης ελεύθερης, κατοχής του μίσθιου υπό των Ενοικιαστών στην Ιδιοκτήτριαν δυνάμει των διατάξεων του παρόντος εγγράφου.» Το ενοίκιο ήταν πληρωτέο προκαταβολικά την πρώτη ημέρα κάθε μήνα (όρος 6) και οποιαδήποτε παράλειψη πληρωμής δόσης ενοικίου ή γενικά παράβαση των όρων του συμβολαίου υπό των ενοικιαστών, παρείχε δικαίωμα στους ιδιοκτήτες να ακυρώσουν το έγγραφο με ή χωρίς ειδοποίηση προς τους ενοικιαστές και να αναλάβουν την κατοχή του επίδικου άμεσα (όρος 16). «Η Ιδιοκτήτρια μπορεί επιπρόσθετα για οποιονδήποτε λόγον παράβασης της σύμβασης να λάβει Δικαστικά μέτρα για έξωση των Ενοικιαστών και ν' απαιτήσει τις ανωτέρω και/ή άλλες νόμιμες αποζημιώσεις» (όρος 18). Οι ενοικιαστές ευθύνονται για την πληρωμή δεδουλευμένων ενοικίων μέχρι εξώσεως των και όλων των εξόδων, καθώς και πληρωμή τόκου προς 9% ετησίως για όλα τα καθυστερημένα ποσό από την ημέρα που κατέστησαν απαιτητά μέχρι εξόφλησης (όρος 19). Αναφορικά με την αποστολή ειδοποίησης στην Καθ' ης η Αίτηση 1 (βλέπετε πιο κάτω), ο όρος 17 προνοούσε ότι, οποιαδήποτε ειδοποίηση από την ιδιοκτήτρια, θα θεωρούνταν δεόντως αποσταλείσα και δεόντως παραληφθείσα υπό των ενοικιαστών, εάν ταχυδρομείτο στη διεύθυνση του επίδικου και/ή λαμβανόταν στο χέρι υπό αντιπροσώπων και/ή υπαλλήλων των ενοικιαστών στη διεύθυνση του επίδικου. Είναι παραδεκτόν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 υπέγραψαν στο ενοικιαστήριο έγγραφο και ως εγγυητές. Στις 9.7.2013, πριν τη λήξη της περιόδου της συμβατικής ενοικίασης που προνοείτο στο ενοικιαστήριο έγγραφο, οι Αιτητές μέσω των δικηγόρων τους, απέστειλαν επιστολή στους Καθ' ω η Αίτηση 1, στο λανθασμένο όνομα της εταιρείας, με αντίγραφο στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, στη διεύθυνση του επίδικου υποστατικού (Τεκμήριο 2). Η επιστολή αφορούσε την καθυστέρηση στην καταβολή των ενοικίων από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούλιο
29. Οι Αιτητές τερμάτισαν το ενοικιαστήριο έγγραφο δυνάμει της ρήτρας 16 αυτού και κάλεσαν τους Καθ' ων η Αίτηση 1 να παραδώσουν πάραυτα την ελεύθερη κατοχή του και να εξοφλήσουν τα ενοίκια. Την 9.8.2013, στάληκε δεύτερη επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση 1 με αντίγραφο στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 (Τεκμήριο 3), με την οποία ειδοποιούνταν ότι ήταν πλέον θέσμιοι ενοικιαστές και ότι καθυστερούσαν την πληρωμή των ενοικίων των μηνών από Μάρτιο έως Αύγουστο
30. Εδίδετο ειδοποίηση 21 ημερών για την εξόφληση των ενοικίων. Η επιστολή απευθύνεται στη διεύθυνση του επίδικου υποστατικού. Αναφορικά με τις νομικές επιπτώσεις των επιστολών και το καθεστώς της Καθ' ης η Αίτηση 1 ως θέσμιας ενοικιάστριας, βλέπετε σχετικά και πιο κάτω. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 παρέλειψαν να πληρώσουν οποιοδήποτε ενοίκιο για την περίοδο από 1.3.2013 μέχρι την παράδοση της κατοχής τον Ιανουάριο
31. Η κατοχή παραδόθηκε την 16.1.2015, δηλαδή μετά την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης και ο κ. Πανίκκος Κκολιάς υπέγραψε σχετική βεβαίωση, εκ μέρους των Αιτητών, και πάλιν στην λανθασμένη εταιρική επωνυμία των Καθ' ων η Αίτηση 1, ως αυτή φαίνεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 5). Το Μάϊο 2013, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατέβαλαν προς τους Αιτητές το ποσό των €3.421, δηλαδή κατά περίπου €40.- πιο κάτω από το ποσό του ενοικίου. Ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι αφορούσε το ενοίκιο Μαρτίου 2013, αφαιρουμένης της εισφοράς για την Άμυνα και επί τούτου, δεν αμφισβητήθηκε επαρκώς. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 οφείλουν τα ενοίκια από τον Απρίλιο 2013 έως τον Ιανουάριο 2015, ήτοι ποσό €76.406,
32. Νομική πτυχή: Περιοδικές ενοικιάσεις: Είναι εύρημα του Δικαστηρίου ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο μεταξύ των διαδίκων υπεγράφη χωρίς να είναι παρόντα ταυτόχρονα οποιαδήποτε πρόσωπα που υπέγραψαν ως μάρτυρες. Λαμβάνοντας υπόψην τις πρόνοιες του άρθρου 77

(1)[1] του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, κρίνεται ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του. Είναι περαιτέρω η κρίση μας ότι, ενόψει της σχετικής νομολογίας το Τεκμήριο 1 είναι άκυρο εξ' υπαρχής (void ab initio). Από τα δικόγραφα αλλά και την ενώπιον μας μαρτυρία, διαφαίνεται ως κοινό έδαφος ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 ανέλαβε κατοχή του επίδικου υποστατικού με βάση το εν λόγω ενοικιαστήριο έγγραφο. Έτσι, δημιουργήθηκε μεταξύ των μερών σχέση περιοδικής ενοικίασης, με τους ίδιους όρους. Εφόσον το ενοίκιο δυνάμει του ακύρου ενοικιαστηρίου εγγράφου οφειλόταν επί μηνιαίας βάσεως, η σχέση μεταξύ ιδιοκτήτη και ενοικιαστή ήταν σχέση περιοδικής ενοικίασης από μήνα σε μήνα (βλέπετε Tryfon Co. v. Black and Decker

(1983)1 C.L.R. 971). Επρόκειτο δε για συμβατική ενοικίαση (βλέπετε Georghiades and Others v. Lambi

(1976)8 J.S.C. 1332). Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Nicos Christou Developments Ltd. v. Τοφινής

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 1990, η μηνιαία εκμίσθωση δεν εκπνέει στο τέλος κάθε μήνα αλλά συνεχίζεται μέχρι του τερματισμού της με τη δέουσα ειδοποίηση τερματισμού ή τη λήξη της περιόδου που προβλέπεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο (βλέπετε σελίδα 1995)[2]. Τα ίδια αποφασίστηκαν και στην αυθεντία Μιχαήλ κ.ά. ν. Γιαννή,

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2052. Σύμφωνα με τις αυθεντίες Glykys v. Ioannides (1959-60) XXIV C.L.R. 220, Tryfon Co. v. Black and Decker

(1983)1 C.L.R. 971) και Sergiou Estates Ltd. v. Μπεντέζη

(1995)1 Α.Α.Δ. 889, πρέπει να δοθεί ειδοποίηση τερματισμού με ένα μήνα προειδοποίηση η οποία να εκπνέει στο τέλος της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης. Ειδοποίηση η οποία λήγει στο μέσο της περιόδου της περιοδικής ενοικίασης δεν είναι καλή ειδοποίηση και δεν έχει το αποτέλεσμα του τερματισμού της συμβατικής ενοικίασης (βλέπετε Sergiou Estates Ltd. v. Μπεντέζη, πιο πάνω). Με τον Τροποποιητικό Νόμο 128(Ι)/2007, εισήχθη στη βασική νομοθεσία, δηλαδή τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν.23/83, νέο άρθρο 11

(4). Λαμβάνοντας υπόψην το λεκτικό του εδαφίου [3], καθώς και την αυθεντία Εταιρεία Ακινήτων Ονασαγόρας Λτδ v. Κύπρος Σπανούδης, Πολιτική Έφεση αρ. 255/2009, απόφαση ημερομηνίας 9.7.2014, η ειδοποίηση η οποία στέλνεται από τον ιδιοκτήτη προς τον ενοικιαστή για την εξόφληση καθυστερημένων ενοικίων εντός 21 ημερών, σύμφωνα με το άρθρο 11

(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, δύναται να τερματίσει και περιοδική ενοικίαση, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 11

(4). Με την επιστολή ημερομηνίας 9.7.2013 (Τεκμήριο 2), δεν δόθηκε χρόνος ενός μηνός για τον τερματισμό της περιοδικής ενοικίασης υπό το φως της σχετικής νομολογίας, ούτε κλήθηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση να εξοφλήσουν τα οφειλόμενα ενοίκια εντός 21 ημερών, ώστε να τεθούν σε ισχύ οι πρόνοιες του άρθρου 11

(4)του Νόμου. Υπό το φως όμως του λεκτικού της επιστολής ημερομηνίας 9.8.2013 (Τεκμήριο 3), είναι η κρίση μου ότι αυτή νόμιμα τερμάτισε την περιοδική συμβατική ενοικίαση, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 11

(4). Η Καθ' ης η Αίτηση 1 παρέμεινε στο επίδικο μετά τη λήψη της επιστολής και αυτή κατέστη θέσμια ενοικιάστρια την 9.8.2013 ή τουλάχιστον την 31.8.2013, μετά τη λήξη των 21 ημερών. Ούτως ή άλλως, η περίοδος που προνοείτο από το άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο έληγε την 31.8.2013. Η ίδια επιστολή, δυνάμει του ιδίου άρθρου και της σχετικής νομολογίας, αποτελεί και την ειδοποίηση που στέλνεται σε θέσμιο ενοικιαστή δυνάμει του άρθρου 11

(1)(α). Τόσο το άρθρο 11

(4), όσο και η προαναφερθείσα αυθεντία, αυτό προνοούν. Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11

(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [4]. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.1999. γ) Η Καθ' ης η Αίτηση 1 να είναι θέσμια ενοικιάστρια. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εκ μέρους των Αιτητών, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στην Καθ' ης η Αίτηση 1, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. Η κατοχή παραδόθηκε μετά την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, συνεπώς οι Αιτητές πρέπει να ικανοποιήσουν όλες τις προϋποθέσεις του άρθρου 11

(1)(α). Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, κρίνουμε ότι οι προϋποθέσεις πληρούνται. Εγγύηση: Απαίτηση καταβολής οφειλομένων ενοικίων: Σχετικά με τη φύση και την υπόσταση της εγγύησης στο Δίκαιο των Συμβάσεων, τόσο γενικά όσο και ειδικά, σχετικά είναι τα άρθρα 84 έως 105 [5], του Μέρους ΧΙ του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Δεν υπάρχει κάποια πρόνοια στην νομοθεσία την οποία να αντιβαίνει ή με την οποία να μην συνάδει η εγγύηση την οποία υπέγραψαν οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, είτε από τυπικής, είτε από νομικής άποψης. Οι Καθ' ων η Αίτηση δέχονται ότι υπέγραψαν την εγγύηση. Οι Αιτητές έστειλαν επιστολές και προς τους εγγυητές, απαιτώντας την καταβολή των οφειλομένων ενοικίων. Έχω αντλήσει καθοδήγηση από την αυθεντία Lombard Natwest Ltd. v. Λαζαρίδη

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1465, όπου αποφασίστηκε ότι κυρίαρχο στοιχείο στη στοιχειοθέτηση της υποχρέωσης αποπληρωμής είναι μόνο ο τερματισμός του λογαριασμού, όχι η υποχρέωση ειδοποίησης προς τον πρωτοφειλέτη για αποπληρωμή. Η υπόθεση αφορούσε σύμβαση εγγύησης τραπεζικού δανείου ή πιστωτικών διευκολύνσεων μέσω τρεχούμενου λογαριασμού προς όφελος του πρωτοφειλέτη. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι, η στοιχειοθέτηση της υποχρέωσης του πρωτοφειλέτη να καταβάλει το χρέος, αποτελεί προϋπόθεση για την ανάκτηση του από τον εγγυητή. Η υποχρέωση του εγγυητή είναι επάλληλη προς εκείνη του πρωτοφειλέτη και καθίσταται υπόχρεος να καταβάλει το χρέος εφόσον αυτό καταστεί απαιτητό έναντι του πρωτοφειλέτη. Ο έντιμος Πρόεδρος ως ήταν τότε, κ. Γ. Μ. Πικής, είπε ακόμα (στη σελίδα 1473): «Στη Savvides v. Christofides

(1978)1 C.L.R. 303 διαπιστώνεται ότι εφόσον το χρέος καταστεί πληρωτέο από τον πρωτοφειλέτη ο εγγυητής καθίσταται παράλληλο υπόλογος για την αποπληρωμή του χωρίς να παρίσταται ανάγκη εκτός αν γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου υποβολής αξίωσης από τον δανειστή προς τον εγγυητή να το αποπληρώσει. Και τούτο γιατί σύμφωνα με την αγγλική νομολογία την οποία το Δικαστήριο πραγματεύεται σε έκταση η υποχρέωση του εγγυητή έγκειται κατά πρώτο λόγο στη διασφάλιση της εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του πρωτοφειλέτη. Εφόσον στοιχειοθετείται η υποχρέωση του καθίσταται υπόλογος και ο εγγυητής να εξασφαλίσει την αποπληρωμή της οφειλής του. Μπορεί όμως όπως αναγνωρίζεται και στην Savvides v. Christofides όπως και στην Bradford Old Bank v. Sutcliffe (ανωτέρω) τα μέρη να καταστήσουν την παροχή ειδοποίησης από τον δανειστή στον εγγυητή να αποπληρώσει το χρέος μέρος της συμφωνίας για την ανάκτηση του. Και σε εκείνη την περίπτωση η παροχή ειδοποίησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την γένεση του δικαιώματος αλλά δευτερεύοντα όρο για την εκτελεστότητα του χρέους δηλαδή της ευχέρειας ανάκτησης του. Αυτό εξηγείται με σαφήνεια στην πολύ πρόσφατη απόφαση του αγγλικού εφετείου στην Stimpson v. Smith

(1999)2 All E.R. 833. Ο όρος για την παροχή ειδοποίησης προς τον εγγυητή να καταβάλει το χρέος του πρωτοφειλέτη σηματοδοτεί, όπως αναφέρει ο Tuckey L.J. στην απόφαση του "... the time from which the liability can be enforced".» Βλέπετε σχετικά και την αυθεντία Μακεδόνας v. Λαζάρου κ.ά.

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1322, σε σχέση με την εξασφάλιση δανείου με γραμμάτιο συνήθους τύπου και εγγύηση. Ο περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμος του 2003, Ν.197(Ι)/2003 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση, εφόσον δεν πρόκειται για δανεισμό ποσού χρημάτων αλλά για ενοικίαση υποστατικού. Στην παρούσα περίπτωση, δεν αμφισβητήθηκε ότι το χρέος κατέστη απαιτητό έναντι του πρωτοφειλέτη, δηλαδή της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Ειρήσθω εν παρόδω, ειδοποίηση προς την ενοικιάστρια εταιρεία για την αποπληρωμή των οφειλομένων ενοικίων, αλλά και σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο και τα άρθρα 11

(1)(α) και 11

(4)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, στάληκε (Τεκμήρια 2 και 3). Η ειδοποίηση για τον τερματισμό της ενοικίασης και η κλήση για την παράδοση της κατοχής, στέλλονται στον ενοικιαστή, ο οποίος έχει την κατοχή του υποστατικού. Με την αποστολή των Τεκμηρίων 2 και 3, αλλά και εφόσον το χρέος κατέστη απαιτητό έναντι του πρωτοφειλέτη, οι εγγυητές κατέστησαν παράλληλα υπόλογοι με τον πρωτοφειλέτη για την αποπληρωμή των ενοικίων, ενώ η Εγγύηση (βλέπετε πιο κάτω), δεν περιείχε πρόνοια για την υποβολή αξίωσης αποπληρωμής από τον ιδιοκτήτη προς τους εγγυητές, Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3. Η ισχύς της εγγύησης στη θέσμια ενοικίαση: Η εγγύηση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στο ενοικιαστήριο έγγραφο, έχει το εξής λεκτικό: «Οι υποφαινόμενοι Χρίστος Αντωνίου εκ Λευκωσίας, Α.Τ.764232, και Κωνσταντίνος Σιακαλλής εκ Λευκωσίας, Α.Τ.808785, διά του παρόντος εγγυώμεθα, προσωπικώς και/ή αλληλεγγύως τους ως άνω Ενοικιαστές διά την υπό τούτων πλήρη και τελείαν εκτέλεσιν πάντων των όρων του παρόντος εγγράφου, δηλούμε ότι η τοιαύτη ευθύνη μας ουδόλως θα επηρεάζεται εάν η Ιδιοκτήτρια ήθελε δώση καθ' οιονδήποτε χρόνον οιανδήποτε διευκόλυνση εις τους Ενοικιαστές ή ήθελε επιδείξει εις αυτούς οιανδήποτε εύνοια, χάριν, καθυστέρησιν ή ανοχήν ή παράτασιν ενοικιάσεως.» Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza

(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian

(1969)1 C.L.R. 1 και Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1(Β) Α.Α.Δ.

1. Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
2. In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8

(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [6]. Στην παρούσα περίπτωση, στο ενοικιαστήριο έγγραφο προβλεπόταν δυνατότητα ανανέωσης στον ενοικιαστή, χωρίς συγκεκριμένη περίοδο και υπό την αίρεση της συμφωνίας επί του καταβαλλόμενου ενοικίου με νέα συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων. Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [7]. Όπως φαίνεται από το λεκτικό της εγγύησης το οποίο παρατίθεται πιο πάνω, αυτό δεν είναι τόσο ξεκάθαρο ούτως ώστε να θεωρηθεί ότι οι εγγυητές ανέλαβαν υποχρέωση έναντι των ιδιοκτητών κατά τη θέσμια ενοικίαση. Πέραν του αποσπάσματος που παραθέτω πιο κάτω και το οποίο είναι το απαύγασμα της νομολογίας κατά την κρίση μου, ο έντιμος Δικαστής κ. Χατζηαναστασίου ξεκαθάρισε επίσης, στη σελίδα 16, ότι, ενόψει ρητρών στο ενοικιαστήριο έγγραφο για την υποχρέωση του ενοικιαστή να παραδώσει το μίσθιο στο τέλος της περιόδου ενοικιάσεως και για το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να καταγγείλει τη σύμβαση σε περίπτωση παραβιάσεως όρου αυτής από τον ενοικιαστή, δηλαδή δύο ρητρών που προνοούν το τέλος της σχέσης, δεν υπάρχει συνεχής εγγύηση (continuing guarantee) εφόσον δεν υπάρχει συνεχής σχέση (continuing relationship). Στην παρούσα περίπτωση, η ρήτρα 13 του ενοικιαστηρίου εγγράφου παραπέμπει στο πρώτο, ενώ η ρήτρα 16 στο δεύτερο. Στην πιο πρόσφατη αυθεντία, Αργύρη v. Χρυσοστόμου (πιο πάνω), και πάλιν υπήρχε σύμβαση ενοικίασης, με συγκεκριμένη περίοδο ενοικίασης και δικαίωμα ανανέωσης για περαιτέρω περίοδο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης και όχι τη λήξη της αρχικής περιόδου, ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και θα πρέπει να είχε την πρόθεση να εγγυηθεί τον ενοικιαστή για ολόκληρη την περίοδο, όχι μόνο την αρχική. Επίσης, αποφασίστηκε ότι, η επέκταση της συμφωνίας για περαιτέρω περίοδο, δε δημιουργούσε νέα συμφωνία και κατ' επέκτασιν δεν απάλλασσε τον εγγυητή από τις υποχρεώσεις του, σύμφωνα με το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 δεν ευθύνονται ως εγγυητές έναντι των Αιτητών, μετά την 31.8.2013, για οφειλόμενα ενοίκια ή άλλως πως. Είναι όμως υπόλογοι για ενοίκια κατά τη διάρκεια της συμβατικής ενοικίασης και πριν τον τερματισμό αυτής, ήτοι από τον Απρίλιο έως τον Αύγουστο 2013. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η Ανταπαίτηση απορρίπτεται εφόσον δεν προωθήθηκε ή αποδείχθηκε. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας για το ποσό των €76.406,12 οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από Απρίλιο 2013 έως Ιανουάριο 2015, πλέον τόκο 9% ετησίως δυνάμει συμφωνίας επί εκάστου ποσού εκ €3.468,46 από την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέο μέχρι εξόφλησης. Η θεραπεία υπό (Α)(α) απορρίπτεται ως άνευ αντικειμένου, εφόσον η κατοχή έχει παραδοθεί. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €50.000 - €100.000. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως μετά της Καθ' ης η Αίτηση 1, για το ποσό των €17.342,23 το οποίο αφορά οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από Απρίλιο έως Αύγουστο 2013, πλέον τόκο 9% ετησίως δυνάμει συμφωνίας επί εκάστου ποσού εκ €3.468,46 από την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέο μέχρι εξόφλησης. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €10.000 - €50.000. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] "77

(1)Σύμβαση που αφορά τη μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν - (α) είναι γραπτή και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες." [2] «Έτσι, προκύπτει καθαρά από τα πιο πάνω, ότι για να θεωρηθεί η ενοικίαση ως λήξασα ή θα πρέπει να έχει λήξει η περίοδος ενοικίασης που αναφέρεται στο άκυρο ενοικιαστήριο έγγραφο ή να έχει δοθεί νόμιμη ειδοποίηση τερματισμού.» [3] «Η γραπτή προειδοποίηση που αποστέλλεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (α) του εδαφίου

(1)του παρόντος άρθρου θεωρείται και ως κατάλληλη ειδοποίηση που τερματίζει αυτόματα τη σύμβαση ενοικίασης, χωρίς αυτό να επηρεάζει, κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου του 2007, τις εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου ή ενώπιον οποιουδήποτε επαρχιακού δικαστηρίου υποθέσεις.» [4] Το άρθρο 11

(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» [5]

1. «'Σύμβαση εγγύησης' είναι η σύμβαση προς εκπλήρωση της υπόσχεσης ή υποχρέωσης τρίτου, σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από τον τρίτο το πρόσωπο που παρέχει την εγγύηση καλείται 'εγγυητής', το πρόσωπο υπέρ του οποίου παρέχεται 'πρωτοφειλέτης', και το πρόσωπο προς το οποίο παρέχεται 'πιστωτής'.
2. «Κάθε πράξη ή υπόσχεση προς όφελος του πρωτοφειλέτη, δύναται να αποτελεί επαρκή αντιπαροχή για τον εγγυητή για παροχή της εγγύησης.»
3. «Εκτός αν προνοείται διαφορετικά στη σύμβαση, ο εγγυητής ευθύνεται στην έκταση που ευθύνεται και ο πρωτοφειλέτης.»
4. «Κάθε μεταβολή των όρων της μεταξύ πρωτοφειλέτη και πιστωτή σύμβασης, η οποία γίνεται χωρίς τη συναίνεση του εγγυητή, απαλλάσσει τον εγγυητή από κάθε ευθύνη για συναλλαγές μεταγενέστερες της μεταβολής.»
5. «Ο εγγυητής απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη με τη σύναψη σύμβασης μεταξύ πιστωτή και πρωτοφειλέτη, με την οποία απαλλάσσεται ο πρωτοφειλέτης, ή με πράξη ή παράλειψη του πιστωτή η οποία επιφέρει κατά νόμο απαλλαγή του πρωτοφειλέτη.»
6. «Αν το χρέος, για το οποίο δόθηκε η εγγύηση, καταστεί απαιτητό ή ο πρωτοφειλέτης παραλείψει να εκπληρώσει υποχρέωση που καλύπτεται από την εγγύηση, ο εγγυητής, με την καταβολή ή την εκπλήρωση όλων για τα οποία ευθύνεται, υποκαθίσταται σε όλα τα δικαίωμα του πιστωτή έναντι του πρωτοφειλέτη.»
7. «Σε κάθε σύμβαση εγγύησης περιέχεται σιωπηρή υπόσχεση του πρωτοφειλέτη για κάλυψη του εγγυητή, και ο εγγυητής δικαιούται να αναζητήσει από τον πρωτοφειλέτη κάθε ποσό καλώς καταβληθέν από αυτόν δυνάμει της εγγύησης, αλλά δεν δύναται να αναζητήσει ποσό κακώς καταβληθέν.» [6] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [7] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap.
8. In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly it indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο