Αλεξίας Μοδέστου ν. Μιχάλη Κιννή, Αίτηση αρ. K22/17, 27/2/2018

(1)(εε) και 9, Δ.39, Δ.40 κ.1, 11 και 15 και Δ.64, στο κοινοδίκαιο και στη διακριτική ευχέρεια και/ή εγγενή εξουσία και/ή πρακτική του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, ημερομηνίας 14.8.2017, στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω: Η απόφαση εκδόθηκε σε βάρος της, λόγω της παράλειψής της να καταχωρήσει Απάντηση. Η παράλειψη αυτή δεν οφειλόταν σε αμέλεια, αλλά σε παραδρομή και έγινε χωρίς πρόθεση. Είχε καταχωρηθεί από μέρους της σημείωμα εμφάνισης στις 14.6.2017 και ακολούθως στάληκαν, σε συνεννόηση με τους συνηγόρους της, επιστολές στον Δήμο Γερμασόγειας και στην Α.Η.Κ., για να επισημανθούν οι κακοτεχνίες και παρατυπίες της ενοικιαζόμενης οικίας. Αυτές αποτελούν παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων του Καθ' ου η αίτηση, οι οποίες δεν αποκαλύφθηκαν στο Δικαστήριο. Ο μετρητής ηλεκτρικού ρεύματος της οικίας είναι κοινός με άλλα υποστατικά και το ίδιο ισχύει για τη μέτρηση της κατανάλωσης νερού. Περαιτέρω, παρά την υπόσχεση του Καθ' ου η αίτηση για κατασκευή χώρου στάθμευσης και τοποθέτηση γυψοσανίδας στο υπνοδωμάτιο της οικίας, αυτό δεν έγινε ακόμα, ενώ η οικία δεν διαθέτει ούτε θερμοσίφωνα. Παρά την ακαταλληλότητα του υποστατικού, ο Καθ' ου η αίτηση το πρόσφερε στην ίδια προς ενοικίαση και η Aιτήτρια έχει καταβάλει ποσό €2.430 σαν έξοδα που αφορούν την ενοικίαση της οικίας και τα οποία αρνείται ο Καθ' ου η αίτηση να της καταβάλει. Η παράλειψη καταχώρησης Απάντησης έγινε καλόπιστα και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε αμέσως μόλις η ίδια έλαβε γνώση της έκδοσης απόφασης σε βάρος της. Ένσταση Με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης που καταχώρησε την 10.10.2017, ο Καθ' ου η αίτηση, προβάλλει έντεκα λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στα εξής: α. Η αίτηση είναι ανυπόστατη, αυθαίρετη, αβάσιμη και καταχρηστική. β. Ο Καθ' ου η αίτηση είχε αποκαλύψει στην αίτηση Ε57/17 όλα τα συναφή με τα επίδικα θέματα γεγονότα και η έκδοση απόφασης στις 28.6.17 έγινε νομότυπα. γ. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις και δεν συντρέχουν λόγοι αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης. δ. Δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση και πιθανότητας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπεία, αλλά ούτε και πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημιάς. ε. Η νομική βάση της αίτησης Ε57/17 ήταν τα ενοίκια που οφείλονταν και εξακολουθούν να οφείλονται, ενώ η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι δεν οφείλει αυτά τα ποσά. στ. Έχει ακολουθηθεί λανθασμένος τύπος και διαδικασία αναφορικά με την αίτηση για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση, ημερομηνίας10.10.2017, στην οποία επαναλαμβάνονται κάποιοι από τους λόγους ένστασης και περαιτέρω αναφέρονται τα εξής: Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας για απάτη και ψευδείς παραστάσεις είναι αόριστοι και κανένα αποδεικτικό στοιχείο έχει παρουσιαστεί προς τεκμηρίωση τους. Η Αιτήτρια ουδέποτε ανταποκρίθηκε στις συμβατικές της υποχρεώσεις, με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.8.2016, και εξακολουθεί να οφείλει ενοίκια. Η Αιτήτρια δεν διαμένει πλέον στην κατοικία και ούτε αναφέρει ότι έχει υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά. Διαδικασία: Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και αφού αγόρευσαν οι δύο πλευρές, το Δικαστήριο επιφύλαξε την παρούσα απόφαση. Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό και μοναδικό σκοπό έχει την διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων έκδοσης του προσωρινού διατάγματος, το δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Στις αγορεύσεις τους οι δύο συνήγοροι υποστήριξαν αντίστοιχα, την έγκριση και την απόρριψη της αίτησης, παραπέμποντας στην μαρτυρία και στην νομολογία. Στις αγορεύσεις θα γίνει αναφορά, όπου αυτό κριθεί απαραίτητο. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας, το δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 663). Το δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης, θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions

(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Είναι φανερό από αντιπαραβολή της μαρτυρίας των δύο πλευρών ότι τα μόνα παραδεκτά από τις δύο πλευρές γεγονότα είναι τα εξής: Οι διάδικοι συνδέονταν με ενοικιαστική σχέση, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 1.8.2016. · Η εξασφάλιση από τον Καθ' ου η αίτηση απόφασης και διατάγματος έξωσης σε βάρος της Αιτήτριας, στην κυρίως Αίτηση Ε57/17 στις 28.6.2017, ερήμην της Αιτήτριας. Προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος Στην παρούσα αίτηση αυτό που ζητείται είναι η παραχώρηση προσωρινής θεραπείας στην Αιτήτρια και συγκεκριμένα η αναστολή της εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε σε βάρος της, μέχρι την εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού της απόφασης. Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.a

(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263).

1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, το δικαστήριο θα πρέπει να ανατρέξει στην Αίτηση για παραμερισμό της εκδοθείσας στις 28.6.2017 απόφασης. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, με βάση τα όσα αναφέρονται στην Αίτηση (σε σχέση με την έκδοση απόφασης ερήμην της Αιτήτριας και την απόκρυψη γεγονότων από μέρους των Καθ' ων η αίτηση σε εκείνο το στάδιο), προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση.
2. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπεία Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας. Αν η Αιτήτρια είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
3. Σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση, το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας προκύπτει η πιθανότητα (σε βαθμό μεγαλύτερο από απλή πιθανολόγηση), (α) η παράλειψη καταχώρησης Απάντησης από μέρους της να μην οφείλεται σε δική της αμέλεια ή παράλειψη και (β) η έκδοση της απόφασης σε βάρος της να επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους. (α) Όσον αφορά την παράλειψη της να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας περιορίζεται στην αναφορά της ότι "οι δικηγόροι της καταχώρησαν εμφάνιση, ενώ η παράλειψη καταχώρησης Απάντησης δεν οφειλόταν σε αμέλεια, αλλά σε παραδρομή και έγινε χωρίς πρόθεση και καλόπιστα." Διαφεύγει όμως της Αιτήτριας ότι στο παρόν Δικαστήριο, λόγω του συνοπτικού της ενώπιον του διαδικασίας, δεν προνοείται η καταχώρηση Εμφάνισης και η προθεσμία για την καταχώρηση της Απάντησης είναι αυστηρή. Η αναφορά σε παραδρομή και καλόπιστο λάθος δεν καταδεικνύει την έλλειψη αμέλειας από μέρους της Αιτήτριας ή από μέρους των δικηγόρων της, αφού δεν υποβλήθηκε καν αίτημα για παράταση χρόνου καταχώρησης της Απάντησης, παρά μόνο αρκέστηκε στην μη προβλεπόμενη καταχώρηση Εμφάνισης. Σημειώνω εδώ ότι, σύμφωνα με την νομολογία, η ανάθεση της υπόθεσης στο δικηγόρο και η άφεση του δικηγόρου να χειριστεί αυτήν εν λευκώ, ταυτίζει τον διάδικο με οποιαδήποτε συνήθη σφάλματα ή παραλείψεις του δικηγόρου[1]. (β) Ο ισχυρισμός της Αιτήτριας για παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων του Αιτητή, δεν υποστηρίζεται από οποιοδήποτε αποδεικτικό υλικό πέραν από την αναφορά της ιδίας σε αυτές. Αρκεί να αναφέρω σε αυτό το στάδιο ότι ενώ ο Καθ' ου η αίτηση αρνήθηκε ειδικά αυτούς τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, η τελευταία δεν υπέβαλε αίτημα για αντεξέταση του ή για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς Απάντηση, παρά το γεγονός ότι το βάρος απόδειξης της συνδρομής του προαναφερόμενων προϋποθέσεων για την έγκριση της αίτησης, βρίσκεται στους δικούς της ώμους. Θα πρέπει επιγραμματικά να αναφερθεί ότι η τυχούσα παράβαση από μέρους του Καθ' ου η αίτηση των συμβατικών του υποχρεώσεων, δεν αναιρεί την υποχρέωση της Αιτήτριας για την καταβολή του συμφωνηθέντος ενοικίου (παρά μόνο εάν αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον σκοπό για τον οποίο ενοικιάστηκε)[2] και ούτε εμποδίζει την προώθηση Αίτησης έξωσης, παρά μόνο δημιουργεί αγώγιμο δικαίωμα υπέρ της Αιτήτριας. Βρίσκω επομένως ότι, όσον αφορά αυτήν την δεύτερη προϋπόθεση, το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας δεν καταδεικνύει, σε βαθμό μεγαλύτερο της απλής πιθανολόγηση, την πιθανότητα αυτή να δικαιούται στην αναθεώρηση, τροποποίηση, παραμερισμό ή ακύρωση της εκδοθείσας σε βάρος της απόφασης.
4. Δύσκολη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Πάρα την πιο πάνω διαπίστωση μου, θα προβώ και στην εξέταση του κατά πόσον, "θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα". Στην Πολιτική Έφεση Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α.

(2009)1 Α.Α.Δ. 317, επαναλήφθηκε η βασική αρχή που διέπει αυτή την προϋπόθεση: "Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών." Σχετική επίσης με το ζήτημα αυτό είναι και η απόφαση Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 1121]. Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "ανεπανόρθωτη ζημιά" της Αιτήτριας. Ανατρέχοντας στην ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, δεν εντοπίζω οποιαδήποτε αναφορά στην αδυναμία απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Εφόσον η Αιτήτρια δεν έχει παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι εάν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα, υπάρχει ο κίνδυνος πρόκλησης σε αυτήν ανεπανόρθωτης βλάβης, δεν συντρέχει ούτε αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν14/

1. Ισοζύγιο της ευχέρειας Το ισοζύγιο της ευχέρειας εξετάζεται από το Δικαστήριο όταν διαπιστωθεί ότι συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
2. Εφόσον στην παρούσα περίπτωση δεν έχει διαπιστωθεί κάτι τέτοιο, δεν υφίσταται ανάγκη εξέτασης από το Δικαστήριο του κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μετά το πέρας της κυρίως Αίτησης. . (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα, αναστολή εκτέλεσης απόφασης [1] Βλ. Μιαρής κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, Πολ. Εφ. 46/2006 [2] Βλ. ΗΛΙΑΣ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ ν. ΤΑΚΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Πολιτική Έφεση Αρ. 6831, 11.5.1990 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο