Παναγιώτη Παναγιώτου κ.α. ν. Ανδρέα Σοφοκλέους, Αίτηση αρ.: K8/15, 30/3/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2018:12 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: K8/15 Μεταξύ: 1.Παναγιώτη Παναγιώτου, από την Νότιο Αφρική 2.Αγγελική Λοϊζου, από την Νότιο Αφρική 3.Δήμητρας Κανάρη, από την Νότιο Αφρική Αιτητών/ Εξ' ανταπαιτήσεως Καθ' ων η αίτηση και Ανδρέα Σοφοκλέους, από τη Λεμεσό Καθ' ου η Αίτηση/ Εξ' ανταπαιτήσεως Αιτητής Αίτηση ημερομηνίας 30/10/2017 30/3/2018 Εξ' ανταπαιτήσεως Αιτητής/ Αιτητής: παρουσιάζεται προσωπικά Για τους εξ' ανταπαιτήσεως Καθ' ων η Αίτηση/ Καθ' ων η αίτηση: κα Ειρήνη Σωκράτους για κον Π. Κλεοβούλου (κος Γ. Γεωργίου στην απαγγελία της απόφασης) Ενδιάμεση Απόφαση Στην παρούσα υπόθεση το αίτημα για καθορισμό ενοικίου από μέρους των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση (Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα αίτηση και που στο εξής θα αναφέρεται ως "οι Καθ' ων η αίτηση") έχει διακοπεί στις 28.6.2016 (μετά την ετοιμασία από τον Λειτουργό εκτιμήσεων της έκθεσης εκτίμησης αναφορικά με το ύψος του δίκαιου ενοικίου του επίδικου υποστατικού). Παρέμεινε έτσι προς εκδίκαση μόνο η Ανταπαίτηση, η οποία αφορά το αίτημα για μείωση του ενοικίου του επίδικου υποστατικού, το οποίο βρίσκεται στον 1ον όροφο της πολυκατοικίας, στην οδό Αθηνών, αρ. 26, στη Λεμεσό (στο εξής καλούμενο ως "το μίσθιο") και αποτελεί το επαγγελματικό υποστατικό του Αιτητή, ο οποίος είναι δικηγόρος στο επάγγελμα. Μετά την ολοκλήρωση της παρουσίασης της μαρτυρίας του Λειτουργού Εκτιμήσεων και ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για τελικές αγορεύσεις, υποβλήθηκε η παρούσα ενδιάμεση αίτηση, με την οποία ο εξ' ανταπαιτήσεως Αιτητής (που στο εξής θα αναφέρεται ως "ο Αιτητής") ζητά από το Δικαστήριο τα πιο κάτω: «1.Άδεια και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την τροποποίηση της Υπεράσπισης του Καθ' ου η Αίτηση ως και της τροποποίησης της Ανταπαίτησης 2.Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον εκ νέου και εν όψει του κατ' επείγοντος την εκτίμηση του δίκαιου ενοίκου από το κτηματολόγιο λόγω, της αντιφατικής εκτίμησης - μαρτυρίας της ήδη γενομένης. 3.Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως τα έξοδα της Αίτησης ως και τα έξοδα επίδοσης ακολουθούν το αποτέλεσμα της Αίτησης- ». Αίτηση: Η Αίτηση βασίζεται «στο άρθρο 27 του Ν.23/1983 (ως ετροποποιήθηκε) στους όρους 1 και 2 του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 6/10/1983 στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 και Δ.48 Θ.1 και 2. ». Υποστηρίζεται δε η αίτηση αυτή από βεβαίωση του Αιτητή, στην οποία προβάλλονται, μεταξύ άλλων, οι πιο κάτω ισχυρισμοί: Μετά την επιτόπιο εξέταση διαφάνηκε ότι το μίσθιο είναι ακατάλληλο για ενοικίαση. Η οικοδομή βρίσκεται σε άθλια κατάσταση και το μίσθιο έγινε ακατάλληλο από τις αρχές Ιανουαρίου 2015. Στις αρχές Οκτωβρίου 2017 επισκέφθηκαν την οικοδομή δύο τεχνίτες οι οποίοι εργάστηκαν σε αυτήν μέχρι και την 20.10.2017. Θεωρεί ότι επανέλαβαν την εργασία που είχαν κάνει και το καλοκαίρι του 2016, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Περιγράφει την "κακή" κατάσταση του μισθίου αναφέροντας ότι αυτή οφείλεται στη φθορά του χρόνου και η αποκατάσταση της βαρύνει μόνο τους ιδιοκτήτες, οι οποίοι αρνούνται να προβούν σε επιδιορθώσεις ή συντήρηση. Κατά την εξέτασή του ο Λειτουργός Εκτιμήσεων (Α. Ζωδιάτης) ανέφερε ότι επισκέφθηκε το μίσθιο την 20.4.16 και συμφώνησε με τον Αιτητή ότι στην κατάσταση που αυτό βρίσκεται, είναι "ακατάλληλο" για ενοικίαση. Παρόλα αυτά, στην εκτίμηση που παρουσίασε o Λειτουργός αναφέρει ότι κατά τη γνώμη του δεν δικαιολογείται οποιαδήποτε αυξομείωση στο ενοίκιο του μισθίου. Αυτή η διαπίστωση είναι άδικη και η μαρτυρία του Λειτουργού αντιφατική. Ο Λειτουργός εκτιμήσεων βρίσκεται, υποστηρίζει ο Αιτητής, σε σύγχυση καθότι ενώ διατάχθηκε να εκφέρει τη γνώμη του για τον καθορισμό του ενοικίου, αυτός εξέφρασε γνώμη για αποζημιώσεις. Ζητεί επομένως ο Αιτητής στη βάση της «αντιφατικής μαρτυρίας», να διαταχθεί εκ νέου εκτίμηση του δίκαιου ενοικίου του μισθίου. Δυνάμει δήλωσης του Αιτητή, η αίτηση περιορίστηκε στο αίτημα της επανακλήτευσης μάρτυρα, (ενώ το ζήτημα της τροποποίησης εγκαταλείφθηκε προσωρινά). Ένσταση: Με την ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης που καταχώρισαν στις 8.12.2017, οι Καθ' ων η Αίτηση προβάλλουν τους πιο κάτω αναφερόμενους λόγους ένστασης: «1.Η Αίτηση ημερ.30/10/17 δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας, είναι δικονομικά ανεπίτρεπτη, καταχρηστική και/ή επιπόλαιη. 2.Η Αίτηση είναι αβάσιμη και/ή αποτελεί μη προβλεπόμενο διαδικαστικό διάβημα. 3.Η νομική βάση της Αιτήσεως είναι λανθασμένη και/ή ανεπαρκής. 4.Η έκθεση εκτίμησης του Κτηματολογικού Λειτουργού ήταν γνωστή στον Αιτητή και στη διάθεση του πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. 5.Ο Λειτουργός του Κτηματολογίου είναι μάρτυρας του Δικαστηρίου και όχι του Αιτητή. 6.Η Αίτηση σκοπό και αποτέλεσμα έχει να επανανοίξει την υπόθεση.». Στην ένορκη δήλωση, ημερομηνίας 8.12.2017 που συνοδεύει την ένσταση, ο Ενόρκως Δηλών Παναγιώτης Γεωργίου επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει περαιτέρω ότι ο Αιτητής είχε την ευκαιρία να κλητεύσει ή να παρουσιάσει μαρτυρία εμπειρογνώμονα, προκειμένου να αποδείξει τους δικούς του ισχυρισμούς, αλλά δεν το έπραξε. Διαδικασία: Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους μάρτυρες και αφού αγόρευσαν οι δύο πλευρές, το Δικαστήριο επιφύλαξε την παρούσα απόφαση. Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Στις αγορεύσεις τους, οι δύο συνήγοροι υποστήριξαν αντίστοιχα, την έγκριση και την απόρριψη της αίτησης, παραπέμποντας στην μαρτυρία και στην νομολογία. Στις αγορεύσεις θα γίνει αναφορά, όπου αυτό κριθεί απαραίτητο. Το ιστορικό της Ανταπαίτησης Την συμπλήρωση των δικογράφων ακολούθησε η έκδοση οδηγιών, προς τον Αρμόδιο Λειτουργό εκτιμήσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού, για την ετοιμασία έκθεσης εκτίμησης αναφορικά με το δίκαιο ενοίκιο του μισθίου. Η έκθεση ετοιμάστηκε και παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο (και αντίγραφο δόθηκε στις δύο πλευρές) την 28.6.2016. Σε αυτήν αναφέρεται ότι (κατά την γνώμη του συντάκτη της) δεν δικαιολογείται αυξομείωση στο ενοίκιο του μισθίου. Στις 28.6.2016 τέθηκαν επίσης, από το Δικαστήριο, οι προθεσμίες για την κατάθεση της γραπτής μαρτυρίας της κάθε πλευράς και εκδόθηκαν οι σχετικές οδηγίες. Ενημερώθηκαν οι δύο πλευρές ότι ο Λειτουργός εκτιμήσεων θα κληθεί να "καταθέσει προφορικά στο τέλος". Η Ανταπαίτηση ορίστηκε για ακρόαση την 30.11.2016. Στις 30.11.2016, η ακρόαση αναβλήθηκε με αίτημα των Καθ΄ ων η αίτηση στους οποίους και δόθηκε άδεια να καταθέσουν περαιτέρω γραπτή μαρτυρία (εντός 15 ημερών). Επαναπρογραμματίστηκε η Ανταπαίτηση για ακρόαση στις 31.1.2017. Στο μεταξύ, στις 17.1.2017, εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα αντεξέτασης του μάρτυρα των Καθ΄ ων η αίτηση και ακολούθως, στις 10.3.2017 το Δικαστήριο εξέτασε το γραπτό αίτημα του Αιτητή για επιτόπια εξέταση, το οποίο εγκρίθηκε εκ συμφώνου και η εξέταση διενεργήθηκε την 22.3.2017. Στην συνέχεια, την 27.6.2017 αντεξετάστηκε ο μοναδικός μάρτυρας των Καθ' ων η αίτηση και στις 27.10.2017[1] παρουσιάστηκε και αντεξετάστηκε και από τις δύο πλευρές ο Λειτουργός εκτιμήσεων. Την 24.11.2017 ορίστηκε η Ανταπαίτηση για τις τελικές αγορεύσεις και την ίδια μέρα ορίστηκε και η παρούσα αίτηση, που είχε καταχωρηθεί στις 30.10.2017. Νομική πτυχή Επανακλήτευση μάρτυρα - προσαγωγή περαιτέρω μαρτυρίας: Το νομικό αυτό ζήτημα διέπεται από την Δ.33 Θ.7 (
- ii)(
- b)των Θεσμών Πολίτικης Δικονομίας, οι οποίοι τυγχάνουν αναλογικής εφαρμογής από το παρόν δικαστήριο δυνάμει των κανονισμών 2(β) και 12(α) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Στην απόφαση Tsiartas and Another v. Taliotis
(1989)1 C.L.R. 216, λέχθηκαν τα εξής, αναφορικά με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα αυτό: "The principles emanating from the above authorities with particular reference to them appear in a summary form in Phipson on Evidence, 13th Edition, under the heading «Evidence in Rebuttal» at pages 824 and 825 under paragraph 33 - 92 where we read the following: '33-92 Evidence in reply, whether oral or by affidavit, must as a general rule, be strictly confined to rebutting the defendant's case, and must not merely confirm that of the plaintiff. ........................... With the judge's leave, rebutting evidence may be called by the plaintiff in answer to evidence of the defendant in support of an issue, the proof of which lay upon him. The discretion may still be exercised in the plaintiff's favour where the nature of the defence became apparent during cross-examination of his own witnesses. The judge, however, has a discretion to admit further evidence either for his own satisfaction or where the interests of justice require it, and confirmatory evidence in rebuttal will generally be allowed when the party tendering it has been misled or taken by surprise.'» Περαιτέρω στην πρόσφατη απόφαση Αττεσλή ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Πολ. Εφ. 231/2009, ημερομηνίας 25/10/2013), λέχθηκαν τα εξής από τον Έντιμο Λιάτσο, Δ.: «Στα πλαίσια της διαδικασίας που διέπει, τόσο ποινικές όσο και πολιτικές υποθέσεις, ο κάθε διάδικος βαρύνεται με την υποχρέωση να παρουσιάσει, ολοκληρωμένα, την υπόθεσή του. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλέψει ποια είναι τα επίδικα θέματα και ανάλογα να προετοιμάσει τη μαρτυρία που είναι αναγκαία για να καλύψει τα θέματα που θα εγερθούν. Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως εντοπίζεται και στο Σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης (Μία πρακτική προσέγγιση)», Τάκη Ηλιάδη, σελ. 238-240, παρατηρείται το φαινόμενο η ακροαματική διαδικασία να ξεφεύγει από τα όρια που είχαν προβλεφθεί από τους αντιδίκους, με αποτέλεσμα να καταλαμβάνονται τελευταίοι ή ένας από τους αντιδίκους αυτούς εξ απροόπτου. Σε κάποιες υποθέσεις και στα πλαίσια της ακροαματικής τους διαδικασίας, δεν είναι πάντοτε δυνατόν να προβλεφθεί το κάθε στοιχείο μαρτυρίας, ακριβώς διότι, σε αρκετές περιπτώσεις, η ίδια η φύση των διαδικαστικών διαδικασιών ακολουθεί πορεία που είναι δυνατόν να οδηγήσει σε ανατροπές και εκπλήξεις, με αποτέλεσμα, προκειμένου να διαφυλαχθεί το συμφέρον της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο να δίνει άδεια για παρουσίαση μαρτυρίας εκ μέρους του διαδίκου, ο οποίος βρέθηκε προ εκπλήξεως. Υπό το πρίσμα αυτό, και προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή αδικία, τα Δικαστήρια έχουν την ευχέρεια να αποδέχονται μαρτυρία σε αντίκρουση μαρτυρίας που έχει ήδη δοθεί. Επισκόπηση της σχετικής νομολογίας καταδεικνύει ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου διέπεται από τις ακόλουθες αρχές: Η απαντητική μαρτυρία πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούει την υπόθεση της αντίδικης πλευράς και δεν πρέπει απλώς να επιβεβαιώνει την υπόθεση του διαδίκου που την παρουσιάζει. Με την άδεια του Δικαστηρίου μπορεί να δοθεί αντικρουστική μαρτυρία από Ενάγοντα σε απάντηση της μαρτυρίας Εναγόμενου προς υποστήριξη επίδικου θέματος, η απόδειξη του οποίου βάρυνε τον ίδιο. Η διακριτική ευχέρεια μπορεί ακόμη να ασκηθεί υπέρ του Ενάγοντα, όπου η φύση της υπεράσπισης έχει αποκαλυφθεί κατά την αντεξέταση των δικών του μαρτύρων. Γενικά, αντικρουστική μαρτυρία είναι επιτρεπτή προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή αδικία, όπου ο διάδικος που την προσφέρει έχει παραπλανηθεί ή έχει καταληφθεί εξ απροόπτου (Andreas Tsiartas and others v. Taliotis
(1989)1 C.L.R. 216, 228-229) " Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στην παρούσα αίτηση παρατηρώ τα εξής: Ο Αιτητής δεν υποστηρίζει ότι έχει καταληφθεί εξ' απροόπτου από την μαρτυρία που οι Καθ' ων η αίτηση (δηλαδή οι αντίδικοι του) έχουν παρουσιάσει. Αυτό που διατυπώνει με τη βεβαίωση του είναι η διαφωνία του με την μαρτυρία του Λειτουργού εκτιμήσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού (στο εξής αναφερόμενος ως "ο Λειτουργός"), ο οποίος έχει προβεί σε έρευνα και έχει συντάξει γραπτή έκθεση εκτίμησης (αναφορικά με το ύψος του δίκαιου ενοικίου). Χαρακτηρίζει την μαρτυρία αυτήν ως "αντιφατική" και στην βάση αυτού του χαρακτηρισμού, ζητά την έκδοση από το Δικαστήριο οδηγιών για την ετοιμασία νέας έκθεσης εκτίμησης. Ετοιμασία περαιτέρω έκθεσης εκτίμησης Το καθεστώς της ύπαρξης και του υποβοηθητικού ρόλου των Λειτουργών εκτιμήσεων προβλέπεται στο άρθρο 8
(3)του Νόμου 23/83 "8.
(3)Εις ην περίπτωσιν υποβάλλεται τοιαύτη αίτησις εις το Δικαστήριον, το Δικαστήριον εξετάζει ταύτην και, κατόπιν διεξαγωγής τοιαύτης ερεύνης οίαν τούτο ήθελε θεωρήσει κατάλληλον και παροχής εις ένα έκαστον των διαδίκων της ευκαιρίας να τύχη ακροάσεως, και λαμβανομένων υπ' όψιν των εν τοις εδαφίοις
(4)και
(5)αναφερομένων περιορισμών και περιστάσεων, καθορίζει το δίκαιον ενοίκιον από της ημερομηνίας καταχωρήσεως της τοιαύτης αιτήσεως και το ούτω καθορισθέν ποσόν θεωρείται ως το ενοίκιον το οποίον ο ενοικιαστής υποχρεούται να καταβάλλη εις τον ιδιοκτήτην. Διά τους σκοπούς της παραγράφου ταύτης θα υπηρετούν παρά τω Δικαστηρίω Λειτουργοί Εκτιμήσεων οίτινες, κατόπιν προς τούτο οδηγιών του Δικαστηρίου, θα δύνανται να διεξαγάγουν την έρευναν και να καταθέτουν την έκθεσιν των ενώπιον του Δικαστηρίου." και διέπεται από τον κανονισμό 10 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983 - 2018: "10(β) Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει, αυτεπάγγελτα ή κατόπιν αιτήσεως διαδίκου, την ετοιμασία εκθέσεως εκτιμήσεως από λειτουργό εκτιμήσεων για την διεκπεραίωση της έρευνας αναφορικά με τα επίδικα θέματα. Η έκθεση ετοιμάζεται μέσα στην προθεσμία τάσσει το δικαστήριο και καταχωρίζεται στην Γραμματεία. Αντίγραφα της εκθέσεως δίδονται στους διαδίκους. (γ) Μετά την ετοιμασία εκθέσεως εκτιμήσεων λειτουργός εκτιμήσεων μπορεί να κληθεί ως μάρτυρας είτε από το Δικαστήριο ή κατόπιν αιτήσεως διαδίκου. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει στην ίδια υπόθεση την ετοιμασία περαιτέρω εκθέσεων εκτιμήσεως." Σύμφωνα με τα πιο πάνω, η ετοιμασία περαιτέρω εκθέσεων εκτίμησης διατάζεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις μόνο. Η φράση «εξαιρετικές περιστάσεις» συναντάται και σε άλλα κείμενα τις Κυπριακής Νομοθεσίας. Ένα από αυτά ήταν ο Νόμος 31/77 (που έχει πλέον καταργηθεί) και η φράση αυτή εξετάστηκε στο πλαίσιο της υπόθεσης Papageorghiou v. Hjpieras
(1981)1 C.L.R. 560. Κρίθηκε ότι το νόημα της φράσης «exceptional circumstances» (εξαιρετικές περιστάσεις) αποδίδεται και με τη φράση «special circumstances» και ότι οι δυο αυτές εκφράσεις παραπέμπουν στην ύπαρξη ασυνήθους, εξαιρετικού, εκτάκτου συμβάντος ή αλληλουχίας συμβάντων ("uncommon, exceptional or extraordinary event or sequence of events"). Όπως και στην υπόθεση Papageorghiou v. Hjpieras (πιο πάνω), έτσι και στην παρούσα, βρίσκω ότι δεν είναι σοφό να παρατεθούν εξαντλητικά οι περιπτώσεις αυτές. Αρκεί να παρατηρήσω ότι ο σκοπός της ύπαρξης των προαναφερόμενων προνοιών στην νομοθεσία (πρωτογενή και δευτερογενή) είναι η υποβοήθηση του Δικαστηρίου στην έρευνα για τον καθορισμό του δίκαιου ενοικίου. Εφόσον παρουσιαστεί στο Δικαστήριο ο Λειτουργός, τόσον η μαρτυρία του, όσο και η έκθεση εκτίμησης του θα αξιολογηθούν από το Δικαστήριο, με βάση τους ισχύοντες κανόνες αξιολόγησης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων. Στην παρούσα περίπτωση, η αξιολόγηση της μαρτυρίας θα γίνει στο στάδιο της έκδοσης της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου. Η διαπίστωση στο πρώιμο αυτό στάδιο του κατά πόσον υπάρχει αντίφαση ή όχι στη μαρτυρία του Λειτουργού δεν είναι νομικά ορθή. Προκύπτει εδώ το εξής ερώτημα: Ακόμα και αν επιτρεπόταν νομικά η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Λειτουργού πριν την επιφύλαξη της τελικής απόφασης και εάν διαπίστωνα ότι υπάρχουν, όντως, αντιφάσεις σε αυτήν, θα αποτελούσε η διαπίστωση μου αυτή "εξαιρετική" περίσταση, η οποία να δικαιολογεί την έκδοση οδηγιών για περαιτέρω έρευνα; Η απάντηση είναι αρνητική. Τυχούσα ύπαρξη αντιφάσεων στη μαρτυρία διόλου αποτελεί ασύνηθες ή εξαιρετικό ή έκτακτο συμβάν. Αντιθέτως, αποτελεί ένα συνηθισμένο και κοινό γεγονός που προκύπτει στις ακροαματικές διαδικασίες και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να αποτελέσει το υπόβαθρο για την περαιτέρω έρευνα. Τέλος, θα πρέπει να επαναλάβω ότι η έκθεση του Λειτουργού εκτιμήσεων και το περιεχόμενο της ήταν γνωστά στον Αιτητή, πολύ πριν την αντεξέταση του Λειτουργού και εφόσον ο Αιτητής είχε διαπιστώσει ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να αποδείξει το δικό του αίτημα, για μείωση του ενοικίου, όφειλε να φροντίσει να διορίσει και να παρουσιάσει τον δικό του εκτιμητή. Δεν ενήργησε όμως ο Αιτητής έγκαιρα. Παρουσίασε τη μαρτυρία του, αντεξέτασε το μάρτυρα της Καθ' ης η αίτηση, αντεξέτασε και τον Λειτουργό και μόνο τότε εισηγήθηκε την περαιτέρω έρευνα, η οποία όμως, όπως εξηγώ πιο πάνω, δεν δικαιολογείται στην παρούσα περίπτωση. Κατάληξη: Στη βάση των πιο πάνω, κρίνω ότι το αίτημα για παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας από τον Λειτουργό εκτιμήσεων, δεν μπορεί να γίνει δεκτό, αφού δεν έχουν προβληθεί ικανοποιητικές ειδικές περιστάσεις που να το δικαιολογούν. Η διακριτική μου ευχέρεια ασκείται υπέρ της απόρριψης της παρούσας αίτησης στο σύνολο της. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: περαιτέρω μαρτυρία - περαιτέρω έρευνα από τον Λειτουργό εκτιμήσεων [1] Είχαν μεσολαβήσει και άλλες ημερομηνίες ακρόασης, αλλά για λόγους που αφορούσαν το Δικαστήριο δεν έγινε κατ' εκείνες τις μέρες ακρόαση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο