ΦΙΛΙΠΠΟΥ-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ν. ΙΟΡΔΑΝΟΥΣ κ.α., Αίτηση αρ.: K14/2016, 31/5/2018

(1)και

(5), 29

(1), 31 και 33, πάνω στον Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικόν Κανονισμόν του 1983 Κανονισμοί 2(α) και (β), 3(ε) και (στ), 9 και 11, πάνω στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.13

(1),

(6)και

(7), Δ.14, Θ.2 - 5, Δ.48, Θ.1 - 3 και 9(e) και πάνω στη Νομολογία, την Πρακτική, την Σύμφυτη Εξουσία και Διακριτική Ευχέρεια του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή

1. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα αίτηση, η οποία έχει σκοπό τη συνένωση αιτήσεων που αφορούν υποστατικά με ίδιο ιδιοκτήτη, στο ίδιο κτίριο και τα οποία κατέχονται από το ίδιο πρόσωπο. Τα βασικά επίδικα θέματα στις αιτήσεις αυτές είναι κοινά και αφορούν παρόμοια νομικά και πραγματικά ζητήματα, τα οποία καταγράφονται στα δικόγραφα που επισυνάπτονται στην ένορκη του δήλωση. [Επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1, μεταξύ άλλων, τα δικόγραφα στην Αίτηση Κ15/2016 (Αίτηση και Απάντηση)]. H Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση, στις 27.6.2017, στην οποία προβάλλει τους πιο κάτω λόγους ένστασης: "(α) Δεν υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα ώστε να καθίσταται αναγκαία και επιθυμητή η συνένωση των τριών Αιτήσεων. (β) Η διαφορά που προκύπτει στην Αίτηση αρ. Κ14/16 και Κ15/16 δεν είναι συνυφασμένη με τη διαφορά που προκύπτει στην Αίτηση αρ. Κ*16/16 και/ή ζητούνται διαφορετικά πράγματα. (γ) Ενοικιάζονται τα εν λόγω δύο ακίνητα ήτοι στην Αίτηση υπ' αρ. Κ14/16 και Κ15/16 από διαφορετικά άτομα, με διαφορετικές επιχειρήσεις, ενώ είναι διαφορετικά άτομα στην Αίτηση υπ΄αρ. Κ*16/16 και έχει παύσει πλέον η ενοικίαση σ' αυτό το κατάστημα. " Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της XXXXX Νικολάου, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο του συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση. Αναφέρει η Σ.Ν. ότι γνωρίζει καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Τα υποστατικά για τα οποία αξιώνεται η αύξηση του ενοικίου είναι διαφορετικά καταστήματα που κατέχονται από διαφορετικά άτομα που ασκούν ξεχωριστές επιχειρήσεις. Ζητεί δε την απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος των Αιτητών. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και στις 27/3/2008 οι δύο πλευρές αγόρευσαν επί της αίτησης και επιφυλάχθηκε η παρούσα απόφαση. Στις αγορεύσεις των δύο πλευρών θα γίνει αναφορά όπου αυτό κριθεί απαραίτητο. Νομική Πτυχή Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής στις διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων δυνάμει του κανονισμού 12(α) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού ο οποίος προνοεί τα εξής: "12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου. " Ως εκ τούτου, όπου δεν υπάρχει ειδική ρύθμιση στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό, όπως συμβαίνει και την παρούσα περίπτωση, ανατρέχουμε στις σχετικές πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Συνένωση Η συνένωση αγωγών (στην παρούσα περίπτωση, Αιτήσεων) διέπεται από την Δ.14 θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία αναφέρονται τα εξής: "
2. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated." Για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της συνένωσης των αγωγών, η σχετική διαταγή απαιτεί να εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο δύο ή περισσότερες αγωγές από ίδιους ή διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον ίδιων ή διαφορετικών εναγόμενων και στις απαιτήσεις τους να περιλαμβάνεται κοινό νομικό ή πραγματικό ζήτημα τέτοιας σημασίας (αναλογικά με τα υπόλοιπα ζητήματα που περιλαμβάνονται στις αγωγές) ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση τους. Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστήριού λαμβάνεται υπόψη το συμφέρον της δικαιοσύνης. Αυτό, σύμφωνα με την υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των M.T.P. Trading Ltd κ.ά., Πολ. Έφ. αρ. 345/14, ημ. 11.3.15, αναλύεται στα εξής: «η Δ.14 που ρυθμίζει τη συνένωση αγωγών δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο εκδικάζον δικαστήριο να προβεί σε συνένωση . γνώμονας είναι πάντοτε η ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης με την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών». Προκειμένου να εξεταστεί το κατά πόσον στις Αιτήσεις, των οποίων η συνένωση επιδιώκεται, υπάρχουν κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα, το Δικαστήριο θα ανατρέξει στο περιεχόμενο των Αιτήσεων μόνο, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Απαντήσεων[1].
3. Αίτηση Κ14/2016 Με αυτήν η Αιτήτρια - Ιδιοκτήτρια αξιώνει τον καθορισμό του ενοικίου του επίδικου καταστήματος, που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και που βρίσκεται στην οδό XXXXX 100, στη Λεμεσό.
4. Αίτηση Κ15/2016 Με αυτή την Αίτηση, η Αιτήτρια (που είναι το ίδιο πρόσωπο με την Αιτήτρια στην Αίτηση Κ14/16) αξιώνει και πάλιν τον καθορισμό ενοικίου ενός καταστήματος που βρίσκεται στην οδό XXXXX 100 στη Λεμεσό, το οποίο κατέχει και χρησιμοποιεί ο Καθ' ου η αίτηση (που δεν είναι ο ίδιος διάδικος με τους Καθ' ων η αίτηση στην αίτηση Κ14/16). Ισχυρίζεται η Αιτήτρια, και στις δύο πιο πάνω αιτήσεις, ότι τα καταβαλλόμενα από τους Καθ' ων η αίτηση ενοίκια είναι πολύ χαμηλά και ότι με βάση το μέγεθος, τη θέση των μίσθιων, και τα ενοίκια παρόμοιων υποστατικών στη μικρή περιοχή, αυτά θα πρέπει να αυξηθούν. Επικαλείται δε, και στις δύο αιτήσεις η Αιτήτρια, τον «μέσο όρο ενοικίων των καταστημάτων της περιοχής». Σημειώνεται δε ότι το μοναδικό ζήτημα στις δύο προαναφερόμενες αιτήσεις είναι ο καθορισμός - αύξηση του ενοικίου των επίδικων καταστημάτων. Αξίζει τέλος να αναφερθεί ότι οι διάδικοι έχουν κοινή εκπροσώπηση στις δύο πιο πάνω Αιτήσεις αφού οι Αιτήσεις καταχωρήθηκαν από τον ίδιο δικηγόρο, ενώ όλοι οι Καθ' ων η αίτηση εκπροσωπούνται από κοινό δικηγόρο. O καθορισμός του ενοικίου διέπεται από το Άρθρο 8 του Νόμου 23/
5. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό του δίκαιου ενοικίου καθορίζονται ενδεικτικά, αλλά όχι περιοριστικά στο εδάφιο 5 του άρθρου 8: "

(5)Τηρουμένων των πιο πάνω εδαφίων, για τον καθορισμό του δικαίου ενοικίου πρέπει να υπολογίζεται το αγοραίο ενοίκιο και ο μέσος όρος των ενοικίων στην ίδια μικρή περιοχή, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η σπανιότητα παρόμοιων ακινήτων στην ίδια μικρή περιοχή, ενώ πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι περιστάσεις (εκτός οι προσωπικές), μεταξύ των οποίων η ηλικία, ο χαρακτήρας, το μέγεθος, η τοποθεσία, η κατάσταση του ακινήτου (και, προκειμένου περί διατηρητέας οικοδομής, κατά πόσο έχουν εκτελεσθεί σε αυτή έργα από τον ιδιοκτήτη και με ποιο ύψος δαπανών), καθώς και οι παρεχόμενες σ' αυτό διευκολύνσεις." Εφόσον οι δύο πιο πάνω Αιτήσεις αφορούν το ίδιο νομικό ζήτημα, δηλαδή τον καθορισμό του ενοικίου δύο υποστατικών, κοινής ιδιοκτησίας, που βρίσκονται στο ίδιο κτίριο, αναμένεται λογικά ότι η μαρτυρία που θα παρουσιαστεί θα αφορά τα δεδομένα της ίδιας μικρής περιοχής. Στη βάση αυτού, βρίσκω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρ της έγκρισης του αιτήματος για συνένωση. Βρίσκω επίσης ότι η συνένωση θα εξυπηρετήσει τη δικαιοσύνη και θα είναι προς το συμφέρον των διαδίκων αφού θα εξοικονομηθεί χρόνος και έξοδα, ενώ με τη συνένωση αποφεύγεται η πολλαπλότητα των διαδικασιών. Με δεδομένη την ταυτότητα της Αιτήτριας στις δύο πιο πάνω Αιτήσεις, αυτή θα έχει και τον χειρισμό των συνενωμένων Αιτήσεων. Κατάληξη Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, η αίτηση για συνένωση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμα συνένωσης των Αιτήσεων Κ14/2016 και Κ15/2016. Οδηγός των δύο Αιτήσεων θα είναι η Αίτηση Κ14/16. Τα έξοδα της αίτησης αυτής θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της παρούσας κυρίως Αίτησης. (Υπ.) ............... Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Βλ. Samata Enterprises Ltd. v. Σταύρου

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1877 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο