CYSTAR REINSURANCE BROKERS LIMITED ν. ΚΑΡΑΙΣΚΟΣ, Αίτηση αρ.: E135/2017, 31/8/2018

(1973)2 All E.R. 943 και στις Συμφυείς Εξουσίες και Πρακτική του Σεβαστού Δικαστηρίου ως και επί του Δικαίου της Επιείκειας». Υποστηρίζεται η αίτηση από τις ένορκες δηλώσεις του Αιτητή, ημ. 30.3.2018 και 23.4.2018, στις οποίες αυτός δηλώνει: Είναι ο ενοικιαστής του μισθίου, δυνάμει συμφωνίας με τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του (Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δασκάλων Κύπρου Λτδ) διάρκειας δύο ετών, η οποία εξέπνευσε την 31.10.2013, χωρίς να συναφθεί νέα συμφωνία. Το ενοίκιο ήταν αρχικά €480 μηνιαίως και μειώθηκε σε €400 μηνιαίως περί το Μάιο του 2013. Κατά τον Ιούλιο του 2013 ενέγραψε δικηγορική εταιρεία με την ονομασία MARIOS KARAISKOS LLC, η οποία συνέχισε την ενοικίαση μετά από συνεννόηση με τους ιδιοκτήτες. Στις αρχές Ιανουαρίου 2017, ενημερώθηκε ότι το κτίριο μεταβιβάστηκε σε τρίτο νομικό πρόσωπο και ότι το Συνεργατικό Ταμιευτήριο δεν θα εισέπραττε πλέον ενοίκια και ότι το ενοίκιο για το Φεβρουάριο του 2017 κρατήθηκε από το ντεπόζιτο που είχε καταβληθεί. Τον Μάρτιο του 2017 συναντήθηκε με τον XXXXX Ωρολογά ("Α.Ω."), ως το νέο ιδιοκτήτης του κτιρίου. Ζήτησε από τον Α.Ω. αριθμό τραπεζικού λογαριασμού όπου θα πληρώνονταν τα ενοίκια, αλλά δεν του δόθηκε. Υποψιάστηκε τότε ότι ο Α.Ω. είχε σκοπό να τον εκδιώξει (όπως έγινε με άλλους ενοικιαστές στο κτίριο) και έτσι απέστειλε με επιδότη επιστολή συνοδευόμενη από επιταγές για τα ενοίκια των μηνών Μαρτίου και Απριλίου 2017, στις 27.4.2017. Ο Α.Ω. προσφέρθηκε να παραλαμβάνει τις επιταγές των ενοικίων, ώστε να μην αποστέλλονται ταχυδρομικώς, αλλά δεν προσήλθε να παραλάβει τα ενοίκια Μαΐου και Ιουνίου 2017. Το μίσθιο δεν διέθετε ξεχωριστούς μετρητές για την παροχή νερού και ρεύματος και είχε γίνει ειδική διευθέτηση με τους τότε ιδιοκτήτες για τον τρόπο χρέωσης και πληρωμής των λογαριασμών. Όταν στα τέλη Μαΐου 2017 είχε αποκοπεί η παροχή ρεύματος στους κοινόχρηστους χώρους, αρνήθηκε ο Α. Ω. να εξοφλήσει τον λογαριασμού ηλεκτρικού ρεύματος και ο Αιτητής επιβαρύνθηκε με την επανασύνδεση του ρεύματος στους κοινόχρηστους χώρους, με κόστος €185.76. Περί το τέλος Ιουνίου 2017, σε επικοινωνία με τον Α.Ω. (με σκοπό την εξόφληση των ενοικίων που μεσολάβησαν) του αναφέρθηκε ότι ο ιδιοκτήτης του μισθίου είναι κάποια εταιρεία συμφερόντων του Α.Ω. και ότι επιθυμία τους είναι να φύγει το δικηγορικό γραφείο από το κτίριο. Του επιδόθηκε (στις 12.7.2017) και επιστολή των Καθ' ων η αίτηση με την οποία τον καλούσαν να εκκενώσει και να παραδώσει την κατοχή του μισθίου εντός 21 ημερών και να καταβάλει ποσό €3.360, ως οφειλόμενα ενοίκια. Ακολούθησε η αποστολή στους Καθ' ων η αίτηση, επιταγών της δικηγορικής εταιρείας προς κάλυψη των ενοικίων μέχρι και τον Ιούλιο του 2018 και παράλληλα (στις 1.8.2017) επιστολή των δικηγόρων του Αιτητή, με την οποία κλήθηκαν οι Καθ' ων η αίτηση να απέχουν από ενέργειες που επηρεάζουν την ειρηνική κατοχή του μισθίου. Οι Καθ' ων η αίτηση επέμειναν στην άμεση εκκένωση και παράδοση της κατοχής του μισθίου, με σκοπό την ανακαίνιση και διενέργεια ουσιωδώς σημαντικών αλλαγών στο κτίριο. Στις 13.10.2017 και στις 13.11.2017 στάληκαν εκ νέου επιταγές προς εξόφληση των ενοικίων για τους μήνες Αύγουστο - Οκτώβριο 2017 και έχουν επομένως προσφερθεί κανονικά τα ενοίκια και η οποιαδήποτε μη είσπραξη τους οφείλεται στους Καθ' ων η αίτηση. Κατά τις αρχές Νοεμβρίου 2017 απεκόπηκε η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στους κοινόχρηστους χώρους, από τους οποίους εξυπηρετούνταν το μίσθιο και ο ίδιος κατηγορήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση ότι υπέκλεπτε ηλεκτρικό ρεύμα. Αναγκάστηκε τότε εφόσον εν τω μεταξύ είχαν αρχίσει εργασίες στο κτίριο που μετατράπηκε σε εργοτάξιο, να μετ' εγκατασταθεί προσωρινά σε άλλο ακίνητο, μέχρι την επανασύνδεση του ρεύματος και την εγκατάσταση ντεπόζιτου νερού. Τον Ιανουάριο του 2018 διαπίστωσε την αυθαίρετη αφαίρεση των πινακίδων του από το κτίριο και την είσοδο του μισθίου, ενώ κατά το Φεβρουάριο του ίδιου έτους πληροφορήθηκε από τρίτο πρόσωπο ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν προβεί σε ενοικίαση του κτιρίου με αντάλλαγμα το ποσό των €17.000 μηνιαίως. Τον Μάρτιο του 2018 του προτάθηκε αποζημίωση ύψους €5.290,96 για να παραδώσει την κατοχή του μισθίου, η οποία πρόταση απορρίφθηκε. Κατά τον ίδιο μήνα επισκέφθηκε το μίσθιο και διαπίστωσε ότι είχε αλλαχθεί η κλειδαριά στην είσοδο του και εμποδίστηκε από το να εισέλθει στο μίσθιο από τους εργάτες των Καθ' ων η αίτηση (στην παρουσία αστυνομικών και του Α.Ω.), ενώ στις 28.3.2018 πληροφορήθηκε ότι οι Καθ' ων η αίτηση στην παρουσία κοινοτάρχη άνοιξαν το μίσθιο, κατέγραψαν τα αντικείμενα που υπήρχαν εκεί και τα μετέφεραν σε δικό τους χώρο. Η άδεια οικοδομής που οι Καθ' ων η αίτηση παρουσίασαν (στα πλαίσια άλλης ενδιάμεσης αίτησης) αφορά τη συντήρηση όψεων της υφιστάμενης οικοδομής και δεν καλύπτει ουσιώδεις μετατροπές και στατική αναβάθμιση του κτιρίου και επομένως καμιά λογική απαίτηση μπορούν να έχουν για ανάκτηση της κατοχής του μισθίου. Παρόλα αυτά έχουν αναλάβει την κατοχή του μισθίου με ψευδείς παραστάσεις και με δόλιες και παράνομες ενέργειες. Είναι επείγουσα η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αφού σε αντίθετη περίπτωση, οι Καθ' ων η αίτηση θα συνεχίσουν ανενόχλητα να επεμβαίνουν παράνομα στο μίσθιο. Στην ένορκη του δήλωση 23.4.2018 ο Αιτητής αναφέρει ότι στις 30.3.2018 επισκέφθηκε εκ νέου το μίσθιο και στην παρουσία του Α.Ω. εισήλθε σε αυτό, διαπιστώνοντας ότι οι Καθ' ων η αίτηση έχουν προβεί σε κατεδάφιση όλης της τοιχοποιίας του μισθίου. Του διευκρινίστηκε δε ότι δεν έχουν πρόθεση οι Καθ' ων η αίτηση να του επιστρέψουν την κατοχή του μισθίου, στην κατάσταση που αυτό ήταν πριν την παράνομη είσοδο τους. Εφόσον δεν εκτελούν οι Καθ' ων η αίτηση εργασίες συντήρησης όψεων υφιστάμενης οικοδομής, θα πρέπει να διαταχθούν να αποκαλύψουν τυχούσα άλλη άδεια οικοδομής κατέχουν. Αν δεν αποκαλυφθούν οι συνθήκες ενοικίασης του κτιρίου δεν θα μπορούν να εμποδιστούν τα τρίτα πρόσωπα να αναλάβουν την κατοχή του μισθίου με τα κατάλληλα δικαστικά μέτρα. Ένσταση: Με την ειδοποίηση περί προθέσεως υποβολής ένστασης που καταχώρησαν οι Καθ' ων η αίτηση στις 4.5.2018 προβάλλουν 21 λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στα πιο κάτω: "α. Η αίτηση είναι χωρίς αντικείμενο, παράτυπη, νομικά και πραγματικά αστήριχτη και το ίδιο ισχύει για τα εκδοθέντα διατάγματα ημερομηνίας 30.3.2018 καθότι το μίσθιο δεν υπάρχει πια. β. Υπάρχει ασάφεια στα εκδοθέντα διατάγματα, τα οποία θα πρέπει να ακυρωθούν και λόγω της διακοπής των απαιτήσεων Β.1 και Β.3 της κυρίως αίτησης. γ. Απέτυχε ο Αιτητής να καταδείξει τη συνδρομή των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 του Ν.14/60. δ. Η αίτηση είναι καταχρηστική καθότι ο Αιτητής εγκατέλειψε μόνιμα το μίσθιο και επομένως δεν νομιμοποιείται ο Αιτητής και ούτε έχει έννομο συμφέρον στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. δ.(

1. i)Με την αξίωση του για επαναφορά του μισθίου στην προτέρα κατάσταση, ο Αιτητής υποβάλλει αόριστο, και γενικό αίτημα καθότι το Δικαστήριο δεν γνωρίζει πώς ήταν το μίσθιο πριν την ισχυριζόμενη επέμβαση. Το δε αίτημα για επανατοποθέτηση των επιγραφών είναι άνευ αντικειμένου. δ.(
2. ii)Το Αιτητικό Ε αντίκειται τον σκοπό έκδοσης διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal καθότι δεν υφίσταται ανάγκη εξασφάλισης τέτοιου διατάγματος, το οποίο αφορά ολόκληρο το κτίριο. ε. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης και ισχύς των διαταγμάτων ημ. 30.3.2018. στ. Ο Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. ζ. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της ακύρωσης των εκδοθέντων διαταγμάτων, ενώ ο Αιτητής καμία ζημιά θα υποστεί που να μην θεραπευθεί με έξοδα. η. Τα αιτητικά της παρούσας αίτησης είναι γενικά και αόριστα. θ. Η αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη και μοναδικό σκοπό έχει να εξαναγκάσει τους Καθ' ων η αίτηση να αποδεχτούν πίσω τον Αιτητή. ι. Ο Αιτητής αμφισβητεί την ιδιότητά του ως Ενοικιαστή του μισθίου και εμποδίζεται να αξιώνει τις αιτούμενες θεραπείες. " Στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 4.5.2018, που υποστηρίζει την ένσταση, ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση, XXXXX Ωρολογάς απορρίπτει το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή, υποστηρίζοντας περαιτέρω ότι: Οι Καθ' ων η αίτηση υπήρξαν κατά τον ουσιώδη χρόνο της παρούσας αίτησης, οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του μισθίου, το οποίο είχε ενοικιάσει ο Αιτητής από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες και έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής. Περί το Μάρτιο του 2017 ενημέρωσε τον Αιτητή για την πρόθεση των ιδιοκτητών να διενεργήσουν ουσιωδώς σημαντικές αλλαγές που συνεπάγονταν μετατροπή του κτιρίου για σκοπούς αξιοποίησης του. Για τον ίδιο σκοπό δόθηκε στις 5.7.2017 γραπτή ειδοποίηση στον Αιτητή με την οποία τερματιζόταν η ενοικίαση του μισθίου και γινόταν μνεία στα οφειλόμενα ενοίκια. Περί τον Ιούλιο - Αύγουστο 2017 οι Καθ' ων η αίτηση αντιλήφθηκαν ότι ο Αιτητής είχε συνδέσει παράνομα το μίσθιο με το κοινόχρηστο ρεύμα (αρχικά) και στη συνέχεια με γειτνιάζον υποστατικό, χωρίς άδεια. Όταν του επιστήθηκε η προσοχή στο ζήτημα ο Αιτητής εγκατέλειψε το υποστατικό με τη δικαιολογία ότι αυτό δεν είναι σε λειτουργική κατάσταση. Καμία διακοπή της ηλεκτροδότησης έγινε από τους Καθ' ων η αίτηση, αλλά η ίδια η Αρχή Ηλεκτρισμού τερμάτισε τις παράνομες συνδέσεις του Αιτητή, κατά το Νοέμβριο του 2017. Δεν υπήρχε οποιαδήποτε ένδειξη ότι το Νοέμβριο του 2017 το μίσθιο ήταν σε λειτουργική και βιώσιμη κατάσταση. Δεν ηλεκτροδοτείται, δεν διαθέτει ξεχωριστό μετρητή ηλεκτρικού ρεύματος, καμία ένδειξη ζωής υπάρχει εκεί και ούτε ο μέσος λογικός άνθρωπος θα μπορούσε να διεξάγει εργασία στο μίσθιο κατ' εκείνο το χρόνο. Ο ισχυρισμός του Αιτητή για προσωρινή εγκατάλειψη του μισθίου είναι ψευδής αφού το έχει εγκαταλείψει μόνιμα. Μετά την εγκατάλειψη, περί το τέλος Νοεμβρίου ξεκίνησαν οι εργασίες για τις ουσιώδεις αλλαγές στο κτίριο, το οποίο μετατράπηκε σε (και παραμένει μέχρι σήμερα) εργοτάξιο. Αφού βεβαιώθηκαν οι Καθ' ων η αίτηση ότι η εγκατάλειψη του μισθίου είναι μόνιμη, ανάκτησαν την κατοχή του στην παρουσία κοινοτάρχη της Κυπριακής Δημοκρατίας ο οποίος κατέγραψε τα περιουσιακά στοιχεία του Αιτητή. Δεν υπάρχει πλέον ζήτημα προς εκδίκαση διότι αποσύρθηκαν τα αιτητικά Β1 και Β3 από την κυρίως Αίτηση και επίσης το μίσθιο δεν υπάρχει πια. Έτσι τα εκδοθέντα διατάγματα παραμένουν χωρίς αντικείμενο και είναι ανεφάρμοστα. Ο Αιτητής εγκατέλειψε οικειοθελώς και μόνιμα το υποστατικό και ψευδώς προσπαθεί να δημιουργήσει λανθασμένη εικόνα περί της υπάρξεως σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Οι φωτογραφίες που έχει παρουσιάσει (Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 23.4.2018) αφορούν παλαιότερα έτη ενοικίασης. Αυτό φαίνεται και από την καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων που ανευρέθηκαν στο υποστατικό. Ο Αιτητής προσπαθεί να εξαναγκάσει τους Καθ' ων η αίτηση να του καταβάλουν υπέρογκα ποσά ως αποζημίωση ενώ κανένα ποσό δικαιούται. Ουδεμία ανάγκη υπάρχει για αποκάλυψη της άδειας οικοδομής και της πολεοδομικής άδειας, καθότι αυτές του έχουν ήδη κοινοποιηθεί, και επισυνάπτονται και στην ένσταση. Εφόσον το μίσθιο δεν υπάρχει, παραμένει χωρίς αντικείμενο και η απαίτηση του Αιτητή για τοποθέτηση των επιγραφών του στο κτίριο. Η έκδοση διατάγματος τύπου Norwich αποτελεί δραστικό διάβημα και δεν είναι δικαιολογημένο εφόσον ο Αιτητής επιζητεί πληροφορίες για ολόκληρο το κτίριο και όχι μόνο για το μίσθιο. Σε περίπτωση έκδοσης των διαταγμάτων Δ και Ε της Αίτησης και οριστικοποίησης των εκδοθέντων, θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση Αιτητή: Μετά από άδεια που εξασφάλισε την 1.6.2018[1], ο Αιτητής καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς απάντηση των ισχυρισμών του Α.Ω., στην οποία απορρίπτει τις θέσεις των τελευταίων και αναφέρει ότι δεν έχει εγκαταλείψει μόνιμα το μίσθιο και καμία τέτοια πρόθεση είχε. Αντιθέτως, η πρόθεση του να επιστρέψει στο κτίριο (μετά το πέρας των εργασιών των Καθ' ων η αίτηση) ήταν γνωστή αφού περιλαμβάνονταν τόσο στα δικόγραφα όσο και στην αλληλογραφία που έχουν ανταλλάξει. Τα αντικείμενα που υπήρχαν στο μίσθιο δεν αφέθηκαν εκεί με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων, αλλά διότι πρόθεση του ήταν να επιστρέψει σε αυτό. Στον κατάλογο των αντικειμένων δεν περιλαμβάνονται όλα τα αντικείμενα που υπήρχαν στο μίσθιο. Δεν είχαν δικαίωμα εισόδου οι Καθ' ων η αίτηση στο μίσθιο, αφού κανένα σχετικό διάταγμα είχαν εξασφαλίσει. Η απόσυρση των αιτητικών στην κυρίως Αίτηση δεν επηρεάζει το «ζήτημα προς εκδίκαση» καθότι υπάρχει Ανταπαίτηση. Έτσι, δεν έχουν καταστεί χωρίς αντικείμενο τα εκδοθέντα διατάγματα, ενώ αντίθετα καταδεικνύεται η ανάγκη να διατηρηθούν σε ισχύ ώστε να διαφυλαχθούν τα δικαιώματα του Αιτητή. Ζητά τέλος από το Δικαστήριο όπως οριστικοποιήσει τα εκδοθέντα διατάγματα και εγκρίνει την Αίτηση ως προς τα υπόλοιπα αιτητικά (Δ και Ε). Διαδικασία Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας, αντίστοιχα, την έγκριση και την απόρριψη της αίτησης. Αναφορά στις αγορεύσεις θα γίνει όπου κριθεί απαραίτητο. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και μόνο, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων, αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions

(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Είναι φανερό από την αντιπαραβολή της μαρτυρίας ότι τα πιο κάτω γεγονότα είναι κοινά αποδεκτά, από τις δύο πλευρές: · Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι ιδιοκτήτες του ακινήτου στο οποίο περιλαμβάνεται το μίσθιο και το οποίο από την 1.11.2013 αποτελεί το αντικείμενο θέσμιας ενοικίασης. · Τον Νοέμβριο 2017, διακόπηκε η ηλεκτροδότηση του μισθίου και ακολούθως ο Αιτητής μετ' εγκαταστάθηκε σε άλλο ακίνητο. · Εντωμεταξύ, στο κτίριο είχαν αρχίσει οικοδομικές εργασίες από τους Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι μετά την μετακίνηση του Αιτητή εισήλθαν στο μίσθιο και ανάκτησαν την κατοχή του, τον Μάρτιο του 2018. · Δεν λήφθηκε η συγκατάθεση του Αιτητή για την ανάκτηση της κατοχής του μισθίου και ούτε εξασφαλίστηκε διάταγμα Δικαστηρίου για αυτό το σκοπό. Αμφισβητούμενα γεγονότα παραμένουν: · το κατά πόσον ο Αιτητής εγκατέλειψε μόνιμα το μίσθιο τον Νοέμβριο του 2017 · εάν οι Καθ' ων η αίτηση νομιμοποιούνταν να ανακτήσουν την κατοχή του μισθίου. Απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων: Υποστηρίζουν οι Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ουσιώδη γεγονότα και για αυτό το λόγο τα προσωρινά διατάγματα θα πρέπει να ακυρωθούν. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων έχουν διατυπωθεί στη νομολογία. Επειδή η έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος αποτελεί παρέκκλιση από την αρχή "audi alteram partem", επιβάλλεται στον Αιτητή η αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι uberrima fides και η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου πιο πάνω). Η παράλειψη αποκάλυψης θεωρείται ουσιώδης όταν αφαιρεί "τη δυνατότητα σφαιρικής εκτίμησης της όλης κατάστασης". (Βλ. Electromatic Constructions Ltd. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. 268/08, ημερ. 19.3.2009.) Το τι συνιστά ουσιώδες γεγονός ορίζεται επίσης στη νομολογία (βλ. Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland

(1997)1 ΑΑΔ 1791, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280). Προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο υπήρξε από πλευράς του Αιτητή παράβαση του πιο πάνω αναφερόμενου κανόνα, θα πρέπει να εξεταστούν τα "παραλειπόμενα" γεγονότα, όπως προβάλλονται στην ένσταση. Αυτά αφορούν:

1. Το γεγονός ότι ο Αιτητής έχει εγκαταλείψει μόνιμα το μίσθιο, τον Νοέμβριο του
3. Η εγκατάλειψη του μισθίου ακολούθησε την αποκάλυψη ότι ο Αιτητής είχε συνδέσει το μίσθιο, με σκοπό την ηλεκτροδότηση του, παράνομα και χωρίς έγκριση ή άδεια, με το κοινόχρηστο ρεύμα και ακολούθως με γειτνιάζον υποστατικό. Όλα αυτά τα γεγονότα αμφισβητούνται από τον Αιτητή στις ένορκες του δηλώσεις. Δεν θα προβώ σε περαιτέρω σχολιασμό τους, αφού είναι γνωστή η αρχή ότι για τα γεγονότα που αμφισβητούνται δεν υπάρχει υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης (βλ. M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. n. Timberland, πιο πάνω). Προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος: Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263).

1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην Ανταπαίτηση, αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. Η Ανταπαίτηση του Αιτητή αφορά, μεταξύ άλλων, την : i. έκδοση διατάγματος σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση για απρόσκοπτη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού στο μίσθιο και την εγκατάσταση ντεπόζιτου νερού. ii. επιδίκαση αποζημιώσεων για την απώλεια χρήσης του μισθίου και την ταλαιπωρία λόγω της προσωρινής μετ' εγκατάστασης. iii. Επιδίκαση σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση των εξόδων μετ' εγκατάστασης. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Στην απόφαση Κυριάκου κ.α. ν. Κυριάκου, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε301/2016, ημερομηνίας 29.9.2017, λέχθηκαν τα εξής, επεξηγηματικά το ζητήματος αυτού: " Όπως εξηγείται στο σύγγραμμα Διατάγματα, Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, πρώτη έκδοση, σελ. 55: «Με την αναφορά αυτή στην ουσία εισάγεται η γενική προϋπόθεση ότι το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγων θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (legal right) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (equitable right) . Γι' αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο και τις αρχές της επιείκειας, προτού παραχωρήσει τη θεραπεία απαγορευτικού διατάγματος.»" (Δική μου υπογράμμιση) Βρίσκω ότι, με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω και ειδικά με βάση τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα της ύπαρξης θέσμιας ενοικίασης, της διακοπής της ηλεκτροδότησης στο μίσθιο και της μετακίνησης της επαγγελματικής στέγης του Αιτητή σε άλλο ακίνητο, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση στη βάση της ισχυριζόμενης παράβασης των όρων της θέσμιας ενοικίασης. (οι όροι της συμβατικής ενοικίασης εξακολουθούν να δεσμεύουν τα μέρη και στην διάρκεια της θέσμιας ενοικίασης, δυνάμει του άρθρου 27 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου Ν.23/1983). Ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση.
2. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
3. Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Λόρδος κ.α. ν. Σιακόλα κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, 23 Μαρτίου 2017: "Όπως εξηγήθηκε στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd

(1982)1 CLR 557, η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, συσχετίζεται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσής του. Συνεπώς, τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία. Το απαιτούμενο βέβαια επίπεδο δεν είναι πολύ ψηλό. Ό,τι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι η πιθανότητα επιτυχίας, ήτοι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά πολύ λιγότερο από το επίπεδο που καθορίζει το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, γνωστό ως «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.»" Tο Δικαστήριο, επομένως, στην παρούσα περίπτωση καλείται να εξετάσει κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή προκύπτει η πιθανότητα (σε βαθμό μεγαλύτερο από απλή πιθανολόγηση), αυτός να έχει, δυνάμει των όρων της θέσμιας ενοικίασης, δικαίωμα στις ανταπαιτούμενες αξιώσεις του. Αναφέρομαι ειδικά στην απαίτηση για απρόσκοπτη παροχή νερού και ηλεκτρικού ρεύματος στο μίσθιο, αφού οι υπόλοιπες απαιτήσεις εδράζονται σε και πηγάζουν από αυτήν. Έχει παρουσιάσει ο Αιτητής την συμφωνίας ενοικίασης[2], δυνάμει της οποίας έχει αποκτήσει την κατοχή του μισθίου. Σε αυτήν οι τότε ιδιοκτήτες του μισθίου αναγνωρίζουν ότι σε αυτό "παραχωρείται πλήρης ηλεκτρική και υδραυλική εγκατάσταση [.] Συμφωνείται περαιτέρω ότι ο ενοικιαστής θα κάνει όλα τα αναγκαία διαβήματα για να μεταβιβαστεί στο όνομα του η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος". Πέραν από τους όρους μιας συμφωνίας ενοικίασης, έχει αναγνωριστεί ότι ο θέσμιος ενοικιαστής έχει το δικαίωμα του "αμετακίνητου". Στην υπόθεση In Re Δίσπυρου

(1990)1 Α.Α.Δ. 365 λέχθηκαν τα εξής: "H θέσμια ενοικίαση δεν είναι σύμβαση, είναι το δικαίωμα του αμετακίνητου με τις επιφυλάξεις του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και είναι προσωπικό δικαίωμα - (Dudley and District Benefit Building Society v. Emerson [1949] Ch. 707, Marcroft Wagons v. Smith [1951] 2 All E.R. 271). " Περαιτέρω, παραθέτω απόσπασμα στην πρωτόδικη απόφαση στην αίτηση Κ24/14 του Δ.Ε.Ε. Λευκωσίας, Catercom v. ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ, ημερομηνίας 1.12.2014, όπου η αδελφή Δικαστής Λ. Σ. Καμμίτση έχει εξετάσει σε βάθος το ζήτημα της "ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου", παραπέμποντας στις σχετικές αυθεντίες. "το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου (covenant for quiet enjoyment) δύναται να αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της συμφωνίας ενοικίασης. [.] Δυνατόν να υπάρχει παραβίαση του όρου για την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου από πράξεις ή παραλείψεις του ιδιοκτήτη που παρεμποδίζουν την ελευθερία κινήσεων του ενοικιαστή στην άσκηση των δικαιωμάτων του ως ενοικιαστή. Βλέπετε σχετικά παράγραφο 1327 του συγγράμματος Woodfall, πιο πάνω και παράγραφο 328 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω, κάτω από την επικεφαλίδα 'Breach of covenant for quite enjoyment'. Παραθέτω το απόσπασμα: «The covenant for quiet enjoyment operates according to its terms to secure the tenant, not merely in the possession, but in the enjoyment of the premises for all usual purposes; and where the ordinary and lawful enjoyment of the demised premises is substantially interfered with by the acts or omissions of the landlord or those claiming under him, the covenant is broken, even if neither the title to, nor the possession of, the land is otherwise affected. Whether this interference has taken place is, in each case, a question of fact. It was once considered that for there to be a breach of covenant there had to be some physical interference with the enjoyment of the demised premises. However, there is modern authority to the effect that the covenant is not confined to direct physical interference but may be broken by any conduct of the landlord or his agents, which interferes with the tenant's freedom of action in exercising his rights as tenant. [McCall v. Abelesz

(1976)1 All ER 727 at 730, 731]. ..... Disturbance of enjoyment which is merely temporary and which does not interfere with the title or possession of the tenant is generally not a breach of the covenant. Even where such a disturbance does constitute a breach, an injunction will not be granted where there is no likelihood of repetition, the tenant being left to his remedy of damages.»" (Δική μου υπογράμμιση) Στην βάση των πιο πάνω και σε συνδυασμό με τα κάτωθι μη αμφισβητούμενα γεγονότα[3] : (α) Ο Αιτητής χρησιμοποιούσε το μίσθιο ως επαγγελματική στέγη, μέχρι τον Νοέμβριο του

1. (β) τον Νοέμβριο του 2017 (για λόγους που δεν θα εξετάσω σε αυτό το στάδιο αφού αφορούν την ουσία της Ανταπαίτησης) διακόπηκε η ηλεκτροδότηση του μισθίου. (γ) οι Καθ' ων η αίτηση σε καμία ενέργεια αποκατάστασης της ηλεκτροδότησης του μισθίου προέβηκαν. (δ) την ίδια περίοδο ο Αιτητής μετακίνησε την επαγγελματική του στέγη σε άλλο υποστατικό, ενώ στις 8.12.2017 καταχώρησε την Απάντηση και Ανταπαίτηση στην κυρίως Αίτηση, αναφέροντας ότι έχει, μαζί με την δικηγορική του εταιρεία, μετ' εγκατασταθεί προσωρινά σε άλλο ακίνητο[4]. κρίνω ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως σοβαρή πιθανότητα (περάν από απλή πιθανολόγηση), ο Αιτητής να δικαιούται στις ανταπαιτούμενες θεραπείες.
2. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Στην πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση Αρ. 216/2006, HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. ν. ΣΤΕΛΙΟΣ ΦΥΛΑΚΤΙΔΗΣ κ.α. ημερομηνίας 24.3.2009, επαναλήφθηκε η βασική αρχή που διέπει αυτή την προϋπόθεση: "Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ΄ αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους, σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια." Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "ανεπανόρθωτη" ζημιά του Αιτητή. Αυτός ισχυρίζεται ότι αν αφεθούν οι Καθ' ων η αίτηση να διενεργούν οικοδομικές εργασίες στο μίσθιο, υπάρχει ο κίνδυνος αυτό να υποστεί τέτοιες αλλαγές ώστε να είναι μετά αδύνατη η επιστροφή του σε αυτό. Αυτό εξάλλου προκύπτει και από το σύνολο της ένορκες δήλωσης του Αιτητή. Στην απόφαση ZENA COMPANY LTD ν- DEMENIAN CATERING LTD

(2011)1 Α.Α.Δ. 1848, όπου εξετάστηκε η προϋπόθεση της πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, λέχθηκε ότι: "Σημασία είχε να διατηρηθεί το status quo ante πριν δηλαδή την επέμβαση της εφεσίβλητης στον αμφισβητούμενο χώρο. Και αυτό όφειλε να διασφαλίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ιδιαιτέρως εφόσον ορθά έκρινε ότι υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς συζήτηση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής." Με δεδομένη την παραδοχή των Καθ' ων η αίτηση ότι έχουν ανακτήσει την κατοχή του μισθίου και εκτελούν σε αυτό εργασίες, βρίσκω ότι είναι ορατός ο κίνδυνος της μόνιμης αποξένωσης του Αιτητή από το μίσθιο και της αδυναμίας απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. H διατήρηση του status quo ante είναι και στην παρούσα περίπτωση σημαντική. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει το παραδεκτό γεγονός της ανάκτησης του μισθίου από τους Καθ' ων η αίτηση και τις διενέργειας εντός αυτού εργασιών χωρίς την έγκριση του Αιτητή και χωρίς την παρουσίαση σχετικής προς τούτου άδειας οικοδομής. Παρενθετικά αναφέρω ότι το τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση του Α.Ω. (άδεια οικοδομής) αφορά την "συντήρηση όψεων στην υφιστάμενη οικοδομή" και αποκλείει ρητά την "οποιαδήποτε οικοδομική εργασία ή στατική ενίσχυση του κτιρίου". Η δε αναφορά του Α.Ω. στην ανυπαρξία πλέον του μισθίου είναι γενική και αόριστη και δεν έχει τεκμηριωθεί, σε αυτό το στάδιο, με οποιοδήποτε τρόπο. Κρίνω επομένως, ότι ικανοποιείται στην παρούσα περίπτωση και αυτή η προϋπόθεση του άρθρου

1. Ισοζύγιο της ευχέρειας: Στη βάση όλων των πιο πάνω στοιχείων και ευρημάτων, βρίσκω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για παραμονή των εκδοθέντων διαταγμάτων σε ισχύ. Δεν προκαλείται οποιαδήποτε ουσιαστική βλάβη στους Καθ' ων η αίτηση από την έκδοση τους και με βάση όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της διατήρησης της προτέρας κατάστασης (status quo ante) και της οριστικοποίησης των προσωρινών διαταγμάτων. Όσον αφορά τα αιτούμενα διατάγματα υπό Δ. και Ε, τα οποία δεν εγκρίθηκαν μονομερώς και τα οποία ο Αιτητής προώθησε δια κλήσεως, έχω να παρατηρήσω τα πιο κάτω: Δ. "Επαναφορά του μισθίου στην κατάσταση που ήταν πριν την επέμβαση των Καθ' ων η αίτηση". Παρά την απαίτηση του Αιτητή για έκδοση διατάγματος με το οποίο οι Καθ' ων η αίτηση διατάζονται να επαναφέρουν το μίσθιο στην προτέρα του κατάσταση, δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία η οποία να περιγράφει αυτήν την "κατάσταση". Με την τυχούσα έγκριση του διατάγματος αυτού, το Δικαστήριο θα πρόσταζε στους Καθ' ων η αίτηση σε ενέργειες, χωρίς όμως να δύναται σε κατοπινό στάδιο να ελέγξει την συμμόρφωση των Καθ' ων η αίτηση στο διάταγμα.. Με δεδομένη την δραστικότητα τέτοιων μέτρων και την δυνατότητα προώθησης διαδικασίας παρακοής διατάγματος Δικαστηρίου σε περίπτωση ανυπακοής, βρίσκω ότι δεν δυνατή η έκδοση αυτού του διατάγματος. Ε. Διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal Αυτό που ο Αιτητής αναζητά είναι η αποκάλυψη των εγγράφων ή άλλων στοιχείων που αφορούν την ισχυριζόμενη ενοικίαση του κτιρίου στο οποίο βρίσκεται το μίσθιο, καθώς και την αποκάλυψη της άδειας οικοδομής δυνάμει της οποίας οι Καθ' ων η αίτηση εκτελούν εργασίες στο επίδικο κτίριο και στο μίσθιο. Τα διατάγματα τύπου Norwich Pharmacal χρησιμοποιούνται ως εργαλείο από το θύμα της αδικοπραξίας με σκοπό τη λήψη πληροφοριών με τις οποίες αναγνωρίζεται ο αδικοπραγήσας και στοιχειοθετείται το αδίκημα, ακόμα και στην περίπτωση που ο Αιτητής συμμετείχε (αθώα ή χωρίς πρόθεση) στην αδικοπραξία. Στην υπόθεση AVILA MANAGEMENT SERVICES LIMITED κ.α. ν
2. FRANTISEK STEPANEK

(2012)1 Α.Α.Δ. 1403, αναλύεται η εξέλιξη των αρχών που διέπουν την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: "Από το 1871, με την υπόθεση Upmann v. Elkan [1871] L.R. 12 Eq. 140, αναγνωρίσθηκε η ύπαρξη δικαιοδοσίας που επιβάλλει καθήκον σε άτομο που αναμείχθηκε με αδικοπραξίες άλλων ώστε να τις διευκολύνει, παρά το γεγονός ότι μπορεί να μην έχει το ίδιο προσωπική ευθύνη, να παραχωρήσει τη βοήθεια του δίδοντας πλήρεις πληροφορίες, αποκαλύπτοντας και τα ονόματα των αδικοπραγούντων. Η αρχή αυτή υιοθετήθηκε από τη Βουλή των Λόρδων στη Norwich Pharmacal - ανωτέρω -, η οποία στη συνέχεια εφαρμόστηκε και αναπτύχθηκε σε σειρά άλλων υποθέσεων, όπως την P v. T Ltd [1997] 1 WLR 1309. Σ' αυτήν, η Norwich Pharmacal επεκτάθηκε έτσι ώστε η αποκάλυψη εναντίον εναγομένου να είναι δυνατό να προσφέρει στον ενάγοντα τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τους καρπούς της αποκάλυψης για να εγερθεί αγωγή εναντίον τρίτου προσώπου έστω και αν δεν θα ήταν δυνατό να διακριβωθεί χωρίς τις πληροφορίες, κατά πόσο το τρίτο αυτό πρόσωπο, διέπραξε αστικό αδίκημα εναντίον του ενάγοντα. Περαιτέρω, στην Ashworth Hospital Authority v. MGN Ltd [2002] UKHL 29, η Βουλή των Λόρδων αποφάσισε ότι ως θέμα αρχής δεν χρειάζεται η δικαιοδοσία αποκάλυψης να περιορίζεται στην αποκάλυψη της ταυτότητας του αδικοπραγούντος εναντίον τρίτου προσώπου που αναμείχθηκε στην αδικοπραξία μόνο σε υποθέσεις αστικών αδικημάτων, αλλά η δικαιοδοσία αυτή είναι γενικής φύσεως, στο δίκαιο της επιείκειας, εφαρμόσιμη οποτεδήποτε ένα πρόσωπο, εναντίον του οποίου διατάσσεται η αποκάλυψη, αναμείχθηκε («mixed up») σε παράνομες ενέργειες που επεμβαίνουν και παραβιάζουν τα νόμιμα δικαιώματα του ενάγοντα. Και ενώ αρχικά το διάταγμα εκδιδόταν με αναφορά στην αναγκαιότητα αποκάλυψης της ταυτότητας του αδικοπραγούντος, στην πορεία μετεξελίχθηκε ώστε να είναι δυνατή και η συλλογή διαφόρων σχετικών πληροφοριών, (Mercantile Group (Europe) AG v. Aiyela [1994] Q.B. 366). Στην Carlton Film Distributors Ltd v. VCI Plc [2003] EWHC 616, η αρχή επεκτάθηκε ακόμη περαιτέρω ώστε να είναι δυνατή η εφαρμογή της σε προτιθέμενη αγωγή παραβίασης συμβατικών υποχρεώσεων. Η υπόθεση αφορούσε την αποκάλυψη πληροφοριών από τρίτο άτομο το οποίο κατασκεύαζε εμπορεύματα εκ μέρους του προτιθέμενου εναγόμενου στην αγωγή που θα εγειρόταν, ώστε ο προτιθέμενος ενάγων να μπορούσε να διαμορφώσει με ακρίβεια την αξίωση του. Οι προϋποθέσεις εξέτασης και έκδοσης διατάγματος Norwich Pharmacal συνοψίστηκαν στην Mitsui & Co Ltd v. Nexen Petroleum UK Ltd [2005] EWHC 625, όπου λέχθηκε ότι: «(

1. i)a wrong must have been carried out, or arguably carried out, by an ultimate wrongdoer; (
2. ii)there must be the need for an order to enable action to be brought against the ultimate wrongdoer; and (iii) the person against whom the order is sought must: (
3. a)be mixed up in so as to have facilitated the wrongdoing; and (
4. b)be able or likely to be able to provide the information necessary to enable the ultimate wrongdoer to be sued.» Σε μετάφραση: «(
5. i)πρέπει να έχει λάβει χώραν ή κατ' ισχυρισμόν να έχει λάβει χώραν μια αδικοπραξία από ένα τελικό αδικοπραγούντα, (
6. ii)πρέπει να διαπιστώνεται ανάγκη για την έκδοση διατάγματος ώστε να είναι δυνατή η έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντος και (iii) το πρόσωπο εναντίον του οποίου επιδιώκεται η έκδοση πρέπει: (α) να έχει αναμειχθεί κατά τρόπο που να έχει διευκολύνει την αδικοπραξία και (β) να είναι σε θέση ή πιθανόν να είναι σε θέση να παράσχει τις αναγκαίες πληροφορίες που θα καταστήσουν δυνατή την έγερση αγωγής εναντίον του τελικού αδικοπραγούντος.» Βεβαίως, η δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος τελεί πάντοτε υπό την αίρεση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου το οποίο δεν θα ικανοποιήσει το αίτημα εάν οι πληροφορίες μπορούν να ληφθούν με κάποιο άλλο διαθέσιμο τρόπο ή το Δικαστήριο δεν πεισθεί ότι υπάρχει πράγματι πρόθεση έγερσης αγωγής εναντίον του αδικοπραγούντος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα ζυγίσει παράγοντες όπως τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς του κατ' ισχυρισμόν αδικοπραγούντος, (Interbrew SA v. Financial Times Ltd The Times 4.1.2002). Το ζητούμενο δεν είναι η ευκολία ή η επιθυμία λήψης των πληροφοριών, αλλά η αναγκαιότητα του όλου εγχειρήματος. Εάν υπάρχουν γεγονότα τα οποία χρήζουν διερεύνησης κατά τη δίκη, δεν θεωρείται πρέπον να εκδοθεί διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal επί αιτήματος πριν την ίδια τη δίκη. Το διάταγμα δεν αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση της λήψης στοιχείων για σκοπούς περιέργειας." (Δική μου υπογράμμιση) Στην παρούσα περίπτωση ο Αιτητής αναζητεί τις πληροφορίες προκειμένου να εμποδίσει την ενοικίαση του κτιρίου σε τρίτα πρόσωπα και την ανάληψη της κατοχής του μισθίου από αυτά. Πέραν του γεγονότος ότι οι πληροφορίες περί της νέας ενοικίασης (που ο Αιτητής προβάλλει) είναι γενικές και αόριστες, βρίσκω ότι δεν απαιτείται η λήψη μέτρων έναντι τρίτων προσώπων ώστε να εμποδιστούν οι Καθ' ων η αίτηση να παραδώσουν την κατοχή σε αυτούς. Το εμπόδιο μπορεί κάλλιστα να δημιουργηθεί με την λήψη μέτρων εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. Όσον αφορά δε, την εκτέλεση εργασιών στην οικοδομή, βρίσκω ότι η τυχούσα διενέργεια προσθηκομετατροπών σε υφιστάμενη οικοδομή χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής, αποτελεί αδίκημα το οποίο θα πρέπει να προωθήσει η αρμόδια αρχή και όχι ο Αιτητής. Σημειώνω περαιτέρω ότι ο Α.Ω. έχει ήδη ενόρκως δηλώσει ότι η μόνη άδεια οικοδομής που κατέχουν οι Καθ' ων η αίτηση είναι το Τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση. Επομένως είναι πλέον φανερό ότι σε περίπτωση που οι εργασίες που εκτελούν οι Καθ' ων η αίτηση στο μίσθιο και στο υπόλοιπο κτίριο δεν καλύπτονται από το Τεκμήριο 1, συνεπάγεται ότι αυτές εκτελούνται χωρίς την εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή. Στη βάση των όσων έχουν λεχθεί στην παρούσα απόφαση, βρίσκω ότι οι πληροφορίες που ο Αιτητής αναζητά δεν είναι απαραίτητες για την προώθηση της δικαστικής διαδικασίας εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, ενώ η ύπαρξη καλόπιστου τρίτου ενοικιαστή, δεν καθιστά αυτόν αδικοπραγούντα, ώστε να υπάρχει η ανάγκη λήψης μέτρων εναντίον του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους βρίσκω ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της υπόθεσης Mitsui (πιο πάνω) και δεν έχει αποδειχτεί η ανάγκη της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος Τα γεγονότα θα διερευνηθούν κατά τη δίκη. Για τους πιο πάνω λόγους, η διακριτική μου ευχέρεια δεν θα ασκηθεί υπέρ της έγκρισης των αιτητικών Δ και Ε της παρούσας αίτησης. Κατάληξη: Το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 30.3.2018 οριστικοποιείται και καθίσταται απόλυτο μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Τα αιτητικά Δ. και Ε. της παρούσας αίτησης απορρίπτονται. Tα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση κατά το ήμισυ μόνο (λόγω της μερικής επιτυχία της αίτησης), όπως αυτά θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας της κυρίως Αίτησης. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα [1] Μετά από ακρόαση της ενδιάμεσης Αίτησης ημερομηνίας 15.5.2018 και την έκδοση σχετικής απόφασης. [2] Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 30.3.2018. [3] Βλ. σελίδα 10 πιο πάνω. [4] Βλ. παραγράφους 22 και 24 στην Απάντηση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο