← Κύπρος

ΚΑΛΟΤΥΧΟΥ ν. REAL CHESTER BEACH RESIDENCE LIMITED (HE 191528), Αίτηση αρ.: K25/2018, 30/10/2018

ΚΑΛΟΤΥΧΟΥ ν. REAL CHESTER BEACH RESIDENCE LIMITED (HE 191528), Αίτηση αρ.: K25/2018, 30/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2018:41 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ.: K25/2018 Μεταξύ: ΚΑΛΟΤΥΧΟΥ Αιτήτριας και REAL CHESTER BEACH RESIDENCE LIMITED (HE 191528) Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 31.7.2018 30/10/2018 Για την Αιτήτρια: κος Π. Πανάγος για κκ. Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε Για τους Καθ' ων η Αίτηση : κα Τζάνετ Ζήνωνος ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την Κυρίως Αίτηση που καταχώρισε στις 31.7.2018 η Αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο την έκδοση σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση:

  1. Διάταγμα και/ή δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι οι Καθ' ων η αίτηση επεμβαίνουν και/ή εμποδίζουν την ειρηνική και/ή ήσυχη και/ή ανενόχλητη και/ή ελεύθερη κατοχή και/ή απόλαυση του Υποστατικού από την Αιτήτρια.
  2. Διάταγμα και/ή δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι οι Καθ' ων η αίτηση παραβαίνουν τον όρο και/ή εξυπακουόμενο όρο περί ειρηνικής και/ή ήσυχης και/ή ανενόχλητης κατοχής και/ή απόλαυσης του Υποστατικού (covenant for quiet enjoyment) από την Αιτήτρια.
  3. Διάταγμα που ν' απαγορεύει στους Καθ' ων η αίτηση και/ή στους εκπροσώπους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους υπηρέτες και/ή στους υπαλλήλους και/ή γενικά σε κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση, υπό οποιαδήποτε ιδιότητα και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις και/ή έλκει οποιοδήποτε δικαίωμα ή συμφέρον απ' αυτούς και/ή σε οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο από του να επεμβαίνουν και/ή εμποδίζουν την ειρηνική και/ή ήσυχη και/ή ανενόχλητη και/ή ελεύθερη κατοχή και/ή απόλαυση του Υποστατικού από την Αιτήτρια (covenant for quiet enjoyment).
  4. Διάταγμα και/ή δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι οι ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση είναι παράνομες και/ή αντίθετες με τις διατάξεις του περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983 (Ν. 23/1983), καθότι επιχειρείται η έξωση της Αιτήτριας χωρίς να έχουν τηρηθεί οι νομοθετικές πρόνοιες.
  5. Διάταγμα και/ή δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι οι ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση, ήτοι η ανέγερση και/ή τοποθέτηση σκαλωσιών και/ή άλλων αντικειμένων επί της πρόσοψης και/ή της βιτρίνας και/ή η περίφραξη του Υποστατικού και/ή η φραγή και/ή μετατόπιση του τρόπου εισόδου στο Υποστατικό είναι παράνομες και/ή αντίθετες με τις διατάξεις του περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983 (Ν. 23/1983)και/ή αποτελούν οχληρία.
  6. Επαυξημένες και/ή τιμωρητικές και/ή γενικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις στην βάση των αρχών του κοινοδικαίου (Common Law) και/ή των αρχών της επιείκειας (Equity) και/ή λόγω της κακόπιστης και καταχρηστικής συμπεριφοράς των Καθ΄ ων η Αίτηση ως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο και/ή εύλογο υπό τις περιστάσεις. Ταυτόχρονα με την καταχώριση της κυρίως Αίτησης, η Αιτήτρια καταχώρισε την παρούσα μονομερή αίτηση (στο εξής αναφερόμενη ως "η αίτηση", η οποία έχει εγκριθεί αυθημερόν μονομερώς ως προς τα αιτητικά Α, Β, Γ, Δ, Στ και Ζ. Το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα έχει ως εξής: «

(1)[.] απαγορεύεται στους Καθ' ων η αίτηση και/ή στους εκπροσώπους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους υπηρέτες και/ή στους υπαλλήλους [.] να επεμβαίνουν με οποιoνδήποτε τρόπο και/ή να ανεγείρουν σκαλωσιές επί της πρόσοψης και/ή της βιτρίνας του καταστήματος και/ή επί της εισόδου και/ή επί του χώρου που χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης και/ή να περιφράξουν και/ή να προκαλούν οχληρία στο υποστατικό επί της οδού Ανεξαρτησίας xx, Λεμεσός, τ' οποίο ενοικιάζει η Αιτήτρια, μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησής και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
(2)[.] απαγορεύεται στους Καθ' ων η αίτηση και/ή στους εκπροσώπους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους υπηρέτες και/ή στους υπαλλήλους και/ή γενικά σε κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση, [.] να επεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο και/ή να εμποδίζουν το κοινό και/ή τους περαστικούς από το να έχουν απρόσκοπτη θέα της πρόσοψης και/ή της βιτρίνας του καταστήματος και/ή της εισόδου και/ή να εμποδίζουν τη στάθμευση οχημάτων μπροστά από το κατάστημα και/ή επί του χώρου που χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης του υποστατικού επί της οδού Ανεξαρτησίας xx, Λεμεσός, τ' οποίο ενοικιάζει η Αιτήτρια, μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
(3)[.] απαγορεύεται στους Καθ' ων η αίτηση και/ή στους εκπροσώπους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους υπηρέτες και/ή στους υπαλλήλους και/ή γενικά σε κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση, [.] να εμποδίζουν την Αιτήτρια και/ή τους πελάτες της και/ή ενδεχόμενους πελάτες της και/ή κάθε πρόσωπο από το να παρκάρουν και/ή να εισέρχονται απρόσκοπτά και/ή χωρίς εμπόδια και/ή κίνδυνο και/ή παράκαμψη και/.ή λοξοδρόμηση στο κατάστημα και/ή στο Φαρμακείο και/ή στο υποστατικό επί της οδού Ανεξαρτησίας xx Λεμεσός, τ΄' οποίο ενοικιάζει η Αιτήτρια, μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
(4)[.] απαγορεύεται στους Καθ' ων η αίτηση και/ή στους εκπροσώπους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους υπηρέτες και/ή στους υπαλλήλους και/ή γενικά σε κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση, [.]να εμποδίζουν και/ή να προκαλούν δυσκολίες στην Αιτήτρια και/ή να πράττουν οτιδήποτε το οποίο να εμποδίζει την Αιτήτρια ή να προκαλεί δυσκολίες στην Αιτήτρια από του ν' απολαμβάνει την ήσυχη και ειρηνική και απρόσκοπτη απόλαυση και χρήση του καταστήματος και/ή του xxxxxxxx και/ή του υποστατικού επί της οδού Ανεξαρτησίας xx, Λεμεσός, τ' οποίο ενοικιάζει η Αιτήτρια, μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
(5)[.] απαγορεύεται στους Καθ' ων η αίτηση και/ή στους εκπροσώπους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους υπηρέτες και/ή στους υπαλλήλους και/ή γενικά σε κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση, [.] υπό οποιαδήποτε ιδιότητα και κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις και/ή έλκει οποιοδήποτε δικαίωμα ή συμφέρον απ' αυτούς και/ή σε οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο, όπως εντός 48 ωρών από την επίδοση του διατάγματος, άρουν κάθε οχληρία και/ή να σηκώσουν και/ή μετακινήσουν τις σκαλωσιές που έχουν τοποθετήσει μπροστά από την πρόσοψη και/ή τη βιτρίνα και/ή στην είσοδο και/ή στο χώρο που χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης του καταστήματος και/ή του xxxxxxx και/ή του υποστατικού επί της οδού Ανεξαρτησίας xx, Λεμεσός, τ' οποίο ενοικιάζει η Αιτήτρια, μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
(6)[.] απαγορεύεται στους Καθ' ων η αίτηση και/ή στους εκπροσώπους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους υπηρέτες και/ή στους υπαλλήλους και/ή γενικά σε κάθε πρόσωπο το οποίο σχετίζεται και/ή το οποίο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των Καθ' ων η αίτηση [.] όπως εντός 48 ωρών από την επίδοση του διατάγματος, καθαρίσουν κάθε ακαθαρσία και/ή άχρηστο υλικό και/ή μπετόν και/ή τσιμέντο μπροστά από την πρόσοψη και/ή τη βιτρίνα και/ή τη βιτρίνα και/ή την είσοδο και/ή από το χώρο που χρησιμοποιείται ως χώρος στάθμευσης του καταστήματος και/ή του xxxxxxxxx και/ή του υποστατικού επί της οδού Ανεξαρτησίας xx, Λεμεσός, τ' οποίο ενοικιάζει η Αιτήτρια, μέχρι την τελική εκδίκαση της κυρίως αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Οι υπόλοιπες θεραπείες της αίτησης (Ε και Η) αποσύρθηκαν στις 20.8.2018 και απορρίφθηκαν, χωρίς διαταγή για έξοδα. Η αίτηση βασίζεται "στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4,5,7 και 9 και στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 άρθρο 32 και στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48, 64 στον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983, όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, στους Περί του Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στις αρχές του δικαίου της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου'' και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας, ημερομηνίας 31.7.2018, στην οποία αυτή δηλώνει μεταξύ άλλων τα πιο κάτω: Είναι η ενοικιάστρια του επίδικού υποστατικού, το οποίο βρίσκεται στην οδό Ανεξαρτησίας xx στη Λεμεσό (που στο εξής θα αναφέρεται ως «το μίσθιο») και το οποίο εμπίπτει στην δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Το μίσθιο ενοικίασε η ίδια περί το έτος 1997 με γραπτή συμφωνία με την τότε ιδιοκτήτρια του επίδικου υποστατικού και την κατοχή του διατηρεί έκτοτε παρά την αλλαγή στο ιδιοκτησιακό του καθεστώς. Συγκεκριμένα, ενημερώθηκε στις 30.3.2000 ότι η εταιρεία Droushia Heights Co Ltd θα ήταν στο εξής η νέα ιδιοκτήτρια του μίσθιου και ακολούθως στις 20.9.2007 ότι νέοι ιδιοκτήτες αυτού θα ήταν πλέον οι Καθ΄ ων η αίτηση. Παράλληλα, με την τελευταία επιστολή ενημερώθηκε ότι οι Καθ' ων η αίτηση είχαν πρόθεση να προβούν σε εργασίες κατεδάφισης του μισθίου με σκοπό την ανέγερση διαμερισμάτων και γραφείων. Δεν εκτελέστηκαν οι οικοδομικές εργασίες και η ίδια διατηρεί μέχρι σήμερα την κατοχή του μισθίου. Στις 14.6.2018 έλαβε από τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση ειδοποίηση για άμεση εκκένωση του μισθίου η οποία βασίζεται στους προβαλλόμενους σε αυτήν λόγους ασφάλειας και στην ύπαρξη σοβαρών κινδύνων. Παρόλα αυτά στην ειδοποίηση δεν γίνεται παραπομπή σε πρόβλημα στην υποδομή ή στα θεμέλια του κτιρίου, αλλά μόνο σε αποκόλληση τμημάτων της εξωτερικής τοιχοποιίας. Ακολούθως, στις 26.7.18 έλαβε νέα επιστολή από τους συνηγόρους των Καθ' ων η αίτηση στην οποία προβάλλεται ο ισχυρισμός περί της έκδοσης από το Δήμο Λεμεσού πολεοδομικής άδειας για κατεδάφιση του κτιρίου στο οποίο βρίσκεται το μίσθιο (στο εξής «το κτίριο») και εντολής για «άρση δυνητικού κινδύνου». Της δόθηκαν τρεις μέρες για μετακίνηση της επιχείρησης, καθότι το κτίριο θα περιφράσσονταν στις 30.7.
  1. Σε αντίθετη περίπτωση και εφόσον δεν μετακινούνταν η επιχείρηση της μέχρι τότε, με την ίδια επιστολή ενημερώνονταν ότι θα της παρεχόταν πρόσβαση στο μίσθιο σε καθορισμένες ώρες και μέρες, αφού συντονιζόταν με τον υπεύθυνο των εργασιών. Οι προαναφερόμενες επιστολές απαντήθηκαν από τους συνηγόρους της Αιτήτριας στις 27.7.2018 και με αυτή την επιστολή καλούνταν οι Καθ' ων η αίτηση σε συζήτηση με σκοπό την εξεύρεση του τρόπου για την επίτευξη των επιδιορθώσεων στο μίσθιο, χωρίς επηρεασμό της εργασίας της Αιτήτριας. Παρόλα αυτά, στις 30.7.2018 ανεγέρθηκαν εκ μέρους των Καθ΄ ων η αίτηση σκαλωσιές σε όλο το κτίριο περιλαμβανομένης και της πρόσοψης του μισθίου αλλά και του χώρου στάθμευσης πελατών / προμηθευτών του, με αποτέλεσμα να καταστεί σχεδόν αδύνατη η είσοδος όλων αυτών στο φαρμακείο. Ως αποτέλεσμα το φαρμακείο πλέον δεν φαίνεται αλλά έχει επίσης παρατηρηθεί και μείωση στη δουλειά του καθότι δεν υπάρχει πια ο χώρος στάθμευσης που χρησιμοποιούσαν οι τακτικοί πελάτες και η παράδοση των προμηθειών είναι ανέφικτη. Εκτός από τις σκαλωσιές ολόκληρη η πρόσοψη του μισθίου και οι επιγραφές του φαρμακείου έχουν καλυφθεί με πράσινο δίχτυ και ο χώρος στάθμευσης έχει πλέον αποκλειστεί. Η είσοδος του φαρμακείου κατά τη διάρκεια της μέρας δεν φαίνεται πλέον εκτός εάν κάποιος σταθεί ακριβώς απέναντι από αυτό, ενώ τη νύχτα είναι διακριτό λόγω του φωτισμού μόνο. Έχει επίσης ενημερωθεί από τον εργολάβο των Καθ' ων η αίτηση ότι έχουν πρόθεση να κλείσουν την πρόσβαση το φαρμακείο επί του κυρίου δρόμου και να δημιουργήσουν μια άλλη πλευρινή. Με αυτό τον τρόπο η επιχείρηση φαρμακείου θα οδηγηθεί σε κλείσιμο αφού τυχούσα «εξαφάνιση» του θα προκαλέσει βλάβη στη φήμη και πελατεία του. Αυτό θα επηρεάσει και τις πωλήσεις των αποθεμάτων με την πρόκληση περαιτέρω ζημιάς. Οι πράξεις των Καθ' ων η αίτηση επηρεάζουν το δικαίωμα της ίδιας για ειρηνική, ήσυχη και ανενόχλητη απόλαυση του μισθίου το οποίο αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της ενοικίασης και το οποίο οι Καθ' ων η αίτηση έχουν υποχρέωση να προστατέψουν. Συμπληρώνει τέλος η Αιτήτρια ότι η έγκριση της αίτησης είναι κατεπείγουσα, ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και ότι θα είναι αδύνατο στην περίπτωση μη έγκρισης να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο λόγω των επιπτώσεων των ενεργειών των Καθ' ων η αίτηση στην επιχείρηση της, στη ψυχολογία της, στη φήμη της αλλά και στην εξυπηρέτηση του κοινωνικού έργου που αυτή επιτελεί. Αυτή η ζημιά της δεν είναι δυνατό να υπολογιστεί. Τα αιτούμενα διατάγματα δεν θα προκαλέσουν ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση αλλά σκοπό έχουν να διατηρήσουν το status quo ante bellum. Ένσταση: Με την ειδοποίηση περί προθέσεως υποβολής ένστασης που καταχώρησαν οι Καθ' ων η αίτηση στις 8.8.2018, προβάλλουν τους κάτωθι δέκα λόγους ένστασης: "
  2. Δεν υπάρχει πλήρης αποκάλυψη εκ μέρους της Αιτήτριας όλων των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση τουναντίον η Αιτήτρια προσπάθησε να παραπληροφορήσει και να παραπλανήσει το Σεβαστό Δικαστήριο αποκρύπτοντας σκόπιμα σημαντικά γεγονότα και στοιχεία εκμεταλλευόμενη την σε σημαντικό βαθμό τεχνική φύση των μη αποκαλυφθέντων εν λόγω στοιχείων και/ή γεγονότων σε μία έκδηλη προσπάθεια να παραπληροφορήσει και παραπλανήσει το Σεβαστό Δικαστήριο. Τα εκδοθέντα διατάγματα ημ. 31/07/2019 νομιμοποιούν παράβαση ισχύοντα νόμων και κανονισμών αναγνωρίζοντας «χώρο στάθμευσης» σε δημόσιο πεζοδρόμιο και διπλή κίτρινη γραμμή που έχει ως αποτέλεσμα τη παρακώλυση κυκλοφορίας ενάντια στον Περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμος του 1997 (47(Ι)/1997) και στους κανονισμούς περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης και των Δημοτικών Κανονισμών Τροχαίας. Η χρήση του «χώρου στάθμευσης» που επικαλείται στην αίτηση της η Αιτήτρια καθιστά παράβαση του ως άνω νόμου και κανονισμών επιφέροντας πρόστιμα των €85, €65 και €50 αντίστοιχα. Η Αιτήτρια προσήλθε στο Δικαστήριο ενεργώντας κακόπιστα και/ή εκδικητικά και/ή παραπλανητικά. Οι εργασίες τις οποίες η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι την εμποδίζουν από την ειρηνική απόλαυση του υποστατικού αποσκοπούν προς τη προστασία του κοινού από τον πραγματικό κίνδυνο που παρουσιάζει η πτώση τμημάτων του κτιρίου στο υποκείμενο πολυσύχναστο πεζοδρόμιο της οδού Ανεξαρτησίας.
  3. Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται δυνάμει του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/1960, ούτε αυτές που τίθενται δυνάμει του άρθρου 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  4. Η αίτησις είναι άνευ αντικειμένου καθ' ότι δεν υφίσταται καμία παράβαση εις βάρος της Αιτήτριας.
  5. Η Αιτήτρια απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που φέρει για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων.
  6. Τα διατάγματα που αξιώνει με την παρούσα αίτηση της η Αιτήτρια είναι αόριστα, γενικά και/ή αντίθετα με τον νόμο και/ή δεν μπορούν να εφαρμοστούν και/ή σε περίπτωση έκδοσης τους υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να επηρεάσουν συμφέροντα τρίτων προσώπων που δυνατό να τραυματιστούν από τη πτώση τμημάτων του κτιρίου επί του υποκείμενου πεζοδρομίου.
  7. Η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  8. Η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει ότι συντρέχουν κατάλληλες και/ή ειδικές συνθήκες έτσι ώστε να επιβάλλεται η έκδοση των αιτουμένων θεραπειών.
  9. Το ισοζύγιο των πιθανοτήτων κλίνει υπέρ της απόρριψης των αιτουμένων θεραπειών. " Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, ο Διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση, M. B. Z., απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Αιτήτριας, υποστηρίζοντας ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι ως αναφέρονται στην δική του ένορκη δήλωση. Επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και περαιτέρω: Παραδέχεται ότι η Αιτήτρια είναι η ενοικιάστρια του μισθίου, το οποίο χρησιμοποιεί ως φαρμακείο. Η Αιτήτρια δεν είναι συνεπής με τις υποχρεώσεις της καθότι χωρίς τη συγκατάθεση των Καθ' ων η αίτηση χρησιμοποιεί το μεσοπάτωμα του κτιρίου για την τοποθέτηση της επιγραφής της και επεμβαίνει παράνομα σε αυτό, εμποδίζοντας τη διεξαγωγή εργασιών κατεδάφισης τεμαχίων που αποτελούν κίνδυνο για το κοινό. Έχουν ήδη γίνει σημαντικές εργασίες για την κατεδάφιση επικίνδυνων τομέων του κτιρίου και ενίσχυση τοίχων ώστε αυτό να μην καταρρεύσει. Παρά τον ισχυρισμό της Αιτήτριας για μη κοινοποίηση της έκθεσης του Πολιτικού Μηχανικού των Καθ' ων η αίτηση, αυτή ουδέποτε ζητήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση οι οποίοι θα της την παραχωρούσαν εάν τους το ζητούσε. Η Αιτήτρια δεν έχει τις γνώσεις ή τα προσόντα για να αξιολογήσει τη μέθοδο της διασφάλισης της ακεραιότητας του κτιρίου ως οι οδηγίες του Δήμου Λεμεσού. Η ίδια η Αιτήτρια ευθύνεται για την όποια ταλαιπωρία έχει υποστεί καθότι είχε προειδοποιηθεί γραπτώς για τις προτιθέμενες εργασίες και αδιαφόρησε, με αποτέλεσμα οι Καθ' ων η αίτηση να μην έχουν άλλη επιλογή από το να προχωρήσουν στις απαραίτητες επιδιορθώσεις για να αποτραπεί η πτώση τμημάτων του κτιρίου. Η ανέγερση σκαλωσιών στο μπροστινό μέρος του κτιρίου είναι αναγκαία για την επισκευή των τμημάτων του που πρέπει να κατεδαφιστούν, ως η έκθεση του Πολιτικού Μηχανικού. Το πράσινο δίχτυ είναι απαραίτητο διά νόμου για την ασφάλεια του κοινού, ενώ μερικά από τα τμήματα που θα κατεδαφιστούν βρίσκονται ακριβώς πάνω από την είσοδο φαρμακείου και γι' αυτό τοποθετήθηκαν αρχικά οι σκαλωσιές εκεί. Είναι απαραίτητο επίσης να τοποθετηθούν «υποστηρικτικές δομές» εντός του φαρμακείου στη διάρκεια των εργασιών για να αρθεί ο κίνδυνος κατάρρευσης του μισθίου, το οποίο όμως η Αιτήτρια απορρίπτει. Παρά την αναφορά της Αιτήτριας σε χώρο στάθμευσης, αυτή αποκρύπτει από το Δικαστήριο ότι η στάθμευση στο συγκεκριμένο σημείο απαγορεύεται καθότι αυτό αποτελεί μέρος δημόσιου πεζοδρομίου και εκεί υπάρχει διπλή κίτρινη γραμμή. Επομένως τυχούσα στάθμευση στο συγκεκριμένο σημείο αποτελεί παραβίαση της νομοθεσίας. Ζητά τέλος από το Δικαστήριο όπως απορρίψει τη αίτηση με έξοδα σε βάρος της Αιτήτριας. Διαδικασία Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας, αντίστοιχα, την έγκριση και την απόρριψη της αίτησης. Αναφορά στις αγορεύσεις θα γίνει όπου αυτό κριθεί απαραίτητο. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και μόνο, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων, αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions
(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Είναι φανερό από την αντιπαραβολή της μαρτυρίας των δύο πλευρών ότι τα πιο κάτω γεγονότα είναι παραδεκτά από τις δύο πλευρές: · Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι ιδιοκτήτες του ακινήτου στο οποίο περιλαμβάνεται το μίσθιο, · η Αιτήτρια κατέχει το μίσθιο με την ιδιότητα της θέσμιας ενοικιάστριας του και ασκεί σε αυτό επιχείρηση φαρμακείου. · Οι Καθ' ων η αίτηση τοποθέτησαν σκαλωσιές περιμετρικά του μισθίου, περιλαμβανομένης και της πρόσοψης του μίσθιου, στις 30.7.2018. · Δεν λήφθηκε η έγκριση της Αιτήτριας για την τοποθέτηση των σκαλωσιών, ούτε εξασφαλίστηκε σχετικό διάταγμα από το Δικαστήριο. Αμφισβητούμενα γεγονότα παραμένουν: · Το κατά πόσον υπάρχει από μέρους των Καθ' ων η αίτηση παράβαση των υποχρεώσεών τους προς την Αιτήτρια. · Εάν οι Καθ' ων η αίτηση νομιμοποιούνταν να προβούν στις ενέργειες που περιγράφονται πιο πάνω. Απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων: Υποστηρίζουν οι Καθ' ων η Αίτηση ότι η Αιτήτρια έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ουσιώδη γεγονότα και για αυτό το λόγο το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων έχουν διατυπωθεί στη νομολογία. Επειδή η έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος αποτελεί παρέκκλιση από την αρχή "audi alteram partem", επιβάλλεται στον Αιτήτριας η αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι uberrima fides και η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου πιο πάνω). Η παράλειψη αποκάλυψης θεωρείται ουσιώδης όταν αφαιρεί "τη δυνατότητα σφαιρικής εκτίμησης της όλης κατάστασης". (Βλ. Electromatic Constructions Ltd. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. 268/08, ημερ. 19.3.2009.) Το τι συνιστά ουσιώδες γεγονός ορίζεται επίσης στη νομολογία (βλ. Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland
(1997)1 ΑΑΔ 1791, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280). Προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο υπήρξε από πλευράς της Αιτήτριας παράβαση του πιο πάνω αναφερόμενου κανόνα, θα πρέπει να εξεταστούν τα "παραλειπόμενα" γεγονότα, όπως προβάλλονται στην ένσταση. Αυτά αφορούν:
  1. Την γνώση της Αιτήτριας για τις ήδη εκτελεσθείσες "εκτεταμένες σημαντικές εργασίες στο πίσω μέρος του κτιρίου". Η γνώση της Αιτήτριας προκύπτει από την σχετική αναφορά της ίδιας στην Επιθεωρήτρια του τμήματος Εργασίας και την ενημέρωση της από τους Καθ' ων η αίτηση για τον κίνδυνο κατάρρευσης σημαντικών τμημάτων του κτιρίου.
  2. Το γεγονός ότι ο χώρος στάθμευσης, τον οποίο η Αιτήτρια επικαλείται και περιγράφει ως χώρο στάθμευσης ων πελατών και προμηθευτών της, είναι χώρο όπου απαγορεύεται η στάθμευση και τυχούσα χρήση του για στάθμευση συνεπάγεται την πρόκληση των αδικημάτων της στάθμευσης επί δημόσιου πεζοδρομίου, την παραβίαση διπλής κίτρινης γραμμής και την παρακώληση της διακίνησης αυτοκινήτων και πεζών. Η Αιτήτρια ζητά την νομιμοποίηση της παράνομης χρήσης του πεζοδρομίου για προσωπικό της όφελος.
  3. Καμία προσπάθεια επικοινωνίας με τους Καθ' ων η αίτηση ή τους συνηγόρους τους, έκανε η Αιτήτρια πριν την αποστολή της επιστολής των συνηγόρων της ημερομηνίας 27.7.2018 και ούτε συγκεκριμενοποιεί τις προσπάθειες επικοινωνίας τις οποίες επικαλείται. Το γεγονός ότι οι δυο πλευρές, διαφωνούν ως προς τη συνδρομή των πιο πάνω γεγονότων, δεν καθιστά μεμπτή τη συμπεριφορά της Αιτήτριας. Δεν θα προβώ σε περαιτέρω σχολιασμό του ζητήματος, αφού είναι γνωστή η αρχή ότι για τα γεγονότα που αμφισβητούνται δεν υπάρχει υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης (βλ. M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland, πιο πάνω). Προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος: Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού, προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). 1. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Για την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, ανατρέχουμε στην κυρίως Αίτηση, αφού από αυτή θα διαπιστωθεί κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση[1]. Σε αυτήν, η Αιτήτρια δικογραφεί ισχυρισμούς περί της τοποθέτησης από τους Καθ' ων η αίτηση σκαλωσιών στο μίσθιο, περιλαμβανομένης της πρόσοψης και του χώρου στάθμευσης του, με αποτέλεσμα την κάλυψη των επιγραφών του φαρμακείου, την πρόκληση οχληρίας και την "αδικαιολόγητη παρέμβαση στο δικαίωμα ειρηνικής, ήσυχης και ανενόχλητης κατοχής και απόλαυσης του". Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω και ειδικά το μη αμφισβητούμενο γεγονός της θέσμιας ενοικίασης και την τοποθέτηση των σκαλωσιών γύρω από το μίσθιο και στην πρόσοψη αυτού, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση. Διατήρηση ή ανατροπή του status quo ante: Στην απόφαση Κούνουνα ν. C & A SIMONOS LTD, Πολιτική Έφεση 11077, 13 Σεπτεμβρίου 2002, γίνεται και αναφορά στο ζήτημα της διατήρησης του status quo, που αποτελεί το ζητούμενο κατά την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Λέχθηκαν τα εξής στην απόφαση Κούνουνα: "Ο σκοπός ενός συντηρητικού διατάγματος που εκδίδεται βάσει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 είναι κυρίως η διατήρηση της κατάστασης κατά την οποία προέκυψε η υπό εκδίκαση διαφορά και η διατήρηση της επίδικης περιουσίας, εκκρεμούσης της ακρόασης και της εκδίκασης της αγωγής (Michael v. Brevinos Limited
(1969)1 C.L.R. 578)." (Δική μου υπογράμμιση). Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι και η απόφαση Κοσμά ν. Χατζηκυπρή, Π.Ε. 10558, ημερ. 22.2.2000 πιο πάνω). Στην παρούσα αίτηση, η κατάσταση η οποία επιδιώκεται να διατηρηθεί με την επικύρωση του προσωρινού διατάγματος, είναι η συνέχιση από μέρους της Αιτήτριας της χρήσης του μίσθιου, ως προηγούμενα έπραττε.
  1. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Αιτήτρια σε θεραπεία: Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας. Αν η Αιτήτρια είναι σε θέση να δείξει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Λόρδος κ.α. ν. Σιακόλα κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, 23 Μαρτίου 2017: "Όπως εξηγήθηκε στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, συσχετίζεται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσής του. Συνεπώς, τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία. Το απαιτούμενο βέβαια επίπεδο δεν είναι πολύ ψηλό. Ό,τι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι η πιθανότητα επιτυχίας, ήτοι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά πολύ λιγότερο από το επίπεδο που καθορίζει το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, γνωστό ως «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.»" Tο Δικαστήριο, επομένως, στην παρούσα περίπτωση καλείται να εξετάσει κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό της Αιτήτριας προκύπτει η πιθανότητα (σε βαθμό μεγαλύτερο από απλή πιθανολόγηση), αυτή να έχει, δυνάμει των όρων της θέσμιας ενοικίασης, δικαίωμα στις αξιώσεις της. Αναφέρομαι ειδικά στην απαίτηση για άρση των εμποδίων στην ειρηνική απόλαυση του μισθίου και στην παράβαση του εξυπακουόμενου αυτού όρου της θέσμιας ενοικίασης. Όσον αφορά την θέσμια ενοικίαση, έχει αναγνωριστεί ότι ο θέσμιος ενοικιαστής έχει το δικαίωμα του "αμετακίνητου". Στην υπόθεση In Re Δίσπυρου
(1990)1 Α.Α.Δ. 365 λέχθηκαν τα εξής: "H θέσμια ενοικίαση δεν είναι σύμβαση, είναι το δικαίωμα του αμετακίνητου με τις επιφυλάξεις του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και είναι προσωπικό δικαίωμα - (Dudley and District Benefit Building Society v. Emerson [1949] Ch. 707, Marcroft Wagons v. Smith [1951] 2 All E.R. 271). " Περαιτέρω, παραθέτω και υιοθετώ το πιο κάτω απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση στην αίτηση Κ24/14 του Δ.Ε.Ε. Λευκωσίας, Catercom v. ΠΑ.ΣΥ.ΔΥ, ημερομηνίας 1.12.2014, όπου η αδελφή Δικαστής Λ. Σ. Καμμίτση έχει εξετάσει σε βάθος το ζήτημα της "ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου", παραπέμποντας στις σχετικές αυθεντίες. "το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου (covenant for quiet enjoyment) δύναται να αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της συμφωνίας ενοικίασης. [.] Δυνατόν να υπάρχει παραβίαση του όρου για την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου από πράξεις ή παραλείψεις του ιδιοκτήτη που παρεμποδίζουν την ελευθερία κινήσεων του ενοικιαστή στην άσκηση των δικαιωμάτων του ως ενοικιαστή. Βλέπετε σχετικά παράγραφο 1327 του συγγράμματος Woodfall, πιο πάνω και παράγραφο 328 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω, κάτω από την επικεφαλίδα 'Breach of covenant for quite enjoyment'. Παραθέτω το απόσπασμα: «The covenant for quiet enjoyment operates according to its terms to secure the tenant, not merely in the possession, but in the enjoyment of the premises for all usual purposes; and where the ordinary and lawful enjoyment of the demised premises is substantially interfered with by the acts or omissions of the landlord or those claiming under him, the covenant is broken, even if neither the title to, nor the possession of, the land is otherwise affected. Whether this interference has taken place is, in each case, a question of fact. It was once considered that for there to be a breach of covenant there had to be some physical interference with the enjoyment of the demised premises. However, there is modern authority to the effect that the covenant is not confined to direct physical interference but may be broken by any conduct of the landlord or his agents, which interferes with the tenant's freedom of action in exercising his rights as tenant. [McCall v. Abelesz
(1976)1 All ER 727 at 730, 731]. ..... Disturbance of enjoyment which is merely temporary and which does not interfere with the title or possession of the tenant is generally not a breach of the covenant. Even where such a disturbance does constitute a breach, an injunction will not be granted where there is no likelihood of repetition, the tenant being left to his remedy of damages.»" Ακόμα και πράξεις που λαμβάνουν χώραν εκτός του μισθίου, μπορεί να θεωρηθούν ότι συνιστούν παραβίαση του όρου της ειρηνικής απόλαυσης. Βλέπετε παράγραφος 329 του συγγράμματοςHalsbury's, πιο πάνω: «An act may be a breach of the covenant for quiet enjoyment notwithstanding that it is done off the premises. Even at the time when actual physical interference with the demised premises was considered to be an essential element of any breach of the covenant, an act done off the premises could be a breach if it caused physical interference with the demised premises; for example ...where the landlord erected scaffolding in front of the door and windows of a demised shop in such a way as to interfere with the tenant's trade [Owen v. Gadd
(1956)2 All ER 28]. If however, the disturbance is due to an act done off the premises, there is no breach of covenant unless it was either foreseen in fact, or ought by reasonable care to have been foreseen, that the interruption would follow as a consequence of the act.»" Στην παρούσα περίπτωση, αφού η Αιτήτρια είναι θέσμια ενοικιάστρια και το μίσθιο, είναι "ενοικιοστασιακό", τότε ενεργοποιείται και η προστασία του αγαθού της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου. Βρίσκω έτσι ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως σοβαρή πιθανότητα (πέραν από απλή πιθανολόγηση), η Αιτήτρια να δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες της. 3. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "ανεπανόρθωτη" ζημιά της Αιτήτριας. Με δεδομένη την παραδοχή των Καθ' ων η αίτηση ότι πέραν των σκαλωσιών, προτίθενται να ανεγείρουν και "υποστηρικτικές δομές" εντός του φαρμακείου, βρίσκω ότι είναι ορατός ο κίνδυνος του προσωρινού κλεισίματος του φαρμακείου ή του περιορισμού των εργασιών του και η πρόκληση βλάβης στη φήμη και πελατεία του, με τελικό επηρεασμό και των πωλήσεων του. Στην απόφαση ZENA COMPANY LTD ν. DEMENIAN CATERING LTD
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848, όπου εξετάστηκε η προϋπόθεση της πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, λέχθηκε ότι: "Σημασία είχε να διατηρηθεί το status quo ante πριν δηλαδή την επέμβαση της εφεσίβλητης στον αμφισβητούμενο χώρο. Και αυτό όφειλε να διασφαλίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ιδιαιτέρως εφόσον ορθά έκρινε ότι υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς συζήτηση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής." H διατήρηση του status quo ante είναι και στην παρούσα περίπτωση σημαντική. Κρίνω επομένως, ότι ικανοποιείται στην παρούσα περίπτωση και αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 32. Ισοζύγιο της ευχέρειας: Στη βάση όλων των πιο πάνω στοιχείων και ευρημάτων, βρίσκω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για παραμονή του διατάγματος σε ισχύ. Δεν προβάλλεται οποιαδήποτε ουσιαστική βλάβη στους Καθ' ων η αίτηση από την έκδοση του εν λόγω διατάγματος. Η επίκληση της προστασίας του αγαθού της δημόσιας ασφάλειας και υγείας δεν ανατρέπει την διαπίστωση μου αυτή. Με βάση όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της διατήρησης της προτέρας κατάστασης (status quo ante) και της οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος. Κατάληξη: Για τους πιο πάνω λόγους, το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 31.7.2018 οριστικοποιείται και καθίσταται απόλυτο, μέχρι την εκδίκαση και έκδοση απόφασης στην κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Επιδικάζονται τα έξοδα της παρούσας αίτησης υπέρ της Αιτήτριας και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα για άρση επέμβασης ιδιοκτήτη στο μίσθιο [1] Οι αιτούμενες θεραπείες καταγράφονται στη σελίδα 1 πιο πάνω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.