ΣΑΝΤΑΜΑ ν. ΚΑΚΟΥΛΛΗ, Αίτηση Αρ. Κ35/2013, 20/12/2018

ΣΑΝΤΑΜΑ ν. ΚΑΚΟΥΛΛΗ, Αίτηση Αρ. Κ35/2013, 20/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2018:27 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου και Μάρως Γεωργιάδου και Γιώργου Παναγιώτου, Παρέδρων Αίτηση Αρ. Κ35/2013 Μεταξύ׃ XXXXX XXXXX ΣΑΝΤΑΜΑ, από τη Λάρνακα Αιτητή και XXXXX XXXXX ΚΑΚΟΥΛΛΗ, από τη Λάρνακα Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 20/12/2018 Για τον Αιτητή: κος Νίκος Κλεάνθους για Ν. Κ. ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κος Μιχάλης Πελεκάνος για Ε. ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα διαδικασία αφορά ένα υποστατικό (εστιατόριο) που βρίσκεται στη Λεωφόρο XXXXX αρ. 18 στη Λάρνακα. Για το εν λόγω υποστατικό, είχε εκδοθεί τον Δεκέμβριο του 2005 εκ συμφώνου διάταγμα ανάκτησης κατοχής λόγω σκοπούμενης κατεδάφισης και ανοικοδόμησης. Στον θέσμιο ενοικιαστή καταβλήθηκε αποζημίωση και παραχωρήθηκε διετής αναστολή. Με την παρούσα Αίτηση, διεκδικούνται ουσιαστικά από τον Αιτητή και πρώην θέσμιο ενοικιαστή αποζημιώσεις στη βάση του άρθρου 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου - Ν. 23/83 (στο εξής: «ο Νόμος»). Προέχει, όμως, μια σύντομη εισαγωγή στα γεγονότα και τις εκατέρωθεν θέσεις. I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο, ο Αιτητής στην παρούσα αίτηση ήταν ο θέσμιος ενοικιαστής και ο Καθ' ου η Αίτηση ο ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού. Τα αναφερόμενα πρόσωπα ήταν διάδικοι, κατά αντίστροφη σειρά, στην Aίτηση αρ. Ε35/2005 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακας στην οποία, την 01/12/2005, εκδόθηκε εκ συμφώνου η ακόλουθη απόφαση: « ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ-ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Αγρότη, Προέδρου Αίτηση αρ.: Ε35/05 Ημερομηνία: 1.12.2005 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή: κ. Α. Ποιητής Για τον Καθ' ού η Αίτηση: κ. Μ. Μοντάνιος κ. Μοντάνιος: Παραδεχόμαστε τους ισχυρισμούς της αίτησης και δεχόμαστε διάταγμα εξώσεως και διάταγμα αναστολής εκτέλεσης μέχρι 31.1.

1. Ζητούμε £15.000 αποζημιώσεις και £1.000 έναντι των εξόδων. κ. Ποιητής: Συμφωνούμε και καταθέτουμε άδεια οικοδομής σε ισχύ, Τεκμήριο 1, Πιστοποίηση δυνατότητας ανοικοδόμησης, Τεκμήριο 2 και τετράμηνη προειδοποίηση, Τεκμήριο
2. Δικαστήριο: Εκδίδεται εναντίον του Καθ' ου η αίτηση διάταγμα εξώσεως και παραδόσεως ελευθέρας κατοχής του υποστατικού που βρίσκεται στη Λεωφόρο Μακαρίου 18 στη Λάρνακα. Δίδεται αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος έξωσεως μέχρι τις 31.1.08 και εφόσον ο καθ' ού η Αίτηση καταβάλλει την πρώτη ημέρα κάθε μήνα με 10 μέρες χάρη, τα μηνιαία ενδιάμεσα οφέλη ήτοι £
3. Εκδίδεται απόφαση εναντίον του Αιτητή για £15.000 αποζημιώσεις. Το ποσό τούτο να καταβληθεί κατά την παράδοση της ελευθέρας κατοχής του υποστατικού. Ο Αιτητής να καταβάλει £1.000 έναντι των εξόδων. » Η Κυρίως Αίτηση Η παρούσα Κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 12/09/2013 με την οποία επιδιώκεται από τον Αιτητή και πρώην θέσμιο ενοικιαστή, η ακύρωση και/ή αναθεώρηση του εκδοθέντος διατάγματος έξωσης.[1] Επιπλέον, αξιώνονται ειδικές αποζημιώσεις ύψους €990.848,00[2] καθώς και γενικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις, δυνάμει του άρθρου 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Ήτοι, προβάλλεται ότι η εκδοθείσα απόφαση ημερομηνίας 01/12/2005 στην Αίτηση αρ. Ε35/2005 ήταν προϊόν απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων και/ή ότι το εν λόγω διάταγμα ελήφθη δια ψευδών παραστάσεων. Στις «Λεπτομέρειες Απάτης και Ψευδών Παραστάσεων», ο Αιτητής προσδιορίζει την κατ' ισχυρισμό άδικη εις βάρος του συμπεριφορά στους εξής λόγους: ● Ο Καθ' ου δεν είχε σκοπό να προβεί σε κατεδάφιση και ανοικοδόμηση του επίδικου υποστατικού. ● Ο Καθ' ου δεν προχώρησε σε κατεδάφιση και ανοικοδόμηση, ούτε σε άλλη ενέργεια. ● Ο Καθ' ου παρίστανε στον Αιτητή ότι το υποστατικό δεν ήταν κατάλληλο για την επιχείρηση εστιατορίου. ● Το υποστατικό, 8 χρόνια μετά την έκδοση του εν λόγω διατάγματος παραμένει ως ήτο κατά τον χρόνο της παράδοσης. ● Ο Καθ' ου παρίστανε στον Αιτητή ότι επείγετο. ● Ο Αιτητής υπέστη διάφορες ζημιές συνεπεία της συμπεριφοράς του Καθ' ου. Η Απάντηση Στην Απάντησή του ημερομηνίας 23/01/2014, ο Καθ' ου η Αίτηση και ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού ισχυρίζεται ότι η εν λόγω Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και, συνεπεία αυτής της ολιγωρίας, έχουν επηρεαστεί τα συνταγματικά του δικαιώματα. Επί της ουσίας, αρνείται ότι προέβη σε οποιεσδήποτε ψευδείς παραστάσεις. Υπήρχε πραγματική πρόθεση υλοποίησης της κατεδάφισης του υποστατικού και ανοικοδόμησης νέου ακινήτου. Προς τούτο το σκοπό, ο Καθ' ου προέβη σε έξοδα και δαπάνες, εκπονώντας αρχιτεκτονικά σχέδια και εξασφαλίζοντας πολεοδομική άδεια και άδεια οικοδομής. Επίσης, εξασφάλισε σχετική χρηματοδότηση και όλα αυτά τα στοιχεία τα παρουσίασε στα πλαίσια της αίτησης Ε35/
4. Η κατοχή του υποστατικού επιστράφηκε σε αυτόν μόλις τον Απρίλιο του 2008 και ο Καθ' ου κατέβαλε παράλληλα στον Αιτητή το ποσό των Λ.Κ. 15.
5. Ισχυρίζεται περαιτέρω, ότι λόγω της μακράς διάρκειας της αναστολής και της τετράμηνης περαιτέρω καθυστέρησης του Αιτητή να επιστρέψει την κατοχή, οι σχετικές άδειες έληξαν και ο Καθ' ου αδυνατούσε να προβεί πλέον στην υλοποίηση του έργου. Ο Καθ' ου επικαλείται επιπροσθέτως το μεγάλο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τον σχεδιασμό της ανάπτυξης του ακινήτου μέχρι την ημέρα που θα ήταν πλέον εφικτή η υλοποίηση της ανάπτυξης για να υποστηρίξει περαιτέρω ότι «άλλαξαν οι οικονομικές συνθήκες στην αγορά ακινήτων και γενικά στην Κυπριακή αγορά και οικονομία, καθιστώντας την υλοποίηση του τότε σχεδιασμού, οικονομικά ασύμφορη, τόσο από πλευράς κόστους ανέγερσης όσ[ο] και αξιοποίηση[ς] του ακινήτου». * Αξίζει να σημειωθεί ότι στις 11/05/2017, το Δικαστήριο, υπό διαφορετική σύνθεση, απέρριψε ενδιάμεση αίτηση του Αιτητή ημερομηνίας 23/02/2017 με την οποία είχε ζητηθεί τόσο η τροποποίηση της Κυρίως Αίτησης, όσο και η προσθήκη διαδίκου για τους λόγους για τους οποίους εμφαίνονται στη σχετική δικαστική απόφαση και αυτοί, μεταξύ άλλων, σχετίζονται με την αξιολογική κρίση ότι ο προτιθέμενος διάδικος δεν ήταν αναγκαίος διάδικος, και ότι, δεν δόθηκαν επαρκείς εξηγήσεις για την καθυστέρηση των τριών και πλέον χρόνων που μεσολάβησαν από την καταχώρηση της Κυρίως Αίτησης μέχρι την καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης. ΙΙ. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Η ακροαματική διαδικασία στην παρούσα υπόθεση άρχισε στις 30/11/2017 και ολοκληρώθηκε στις 28/06/
6. Για τον Αιτητή, πέραν του ιδίου, δόθηκε μαρτυρία για λογαριασμό του από 2 ακόμα πρόσωπα, ενώ για τον Καθ' ου, μαρτύρησε ο ίδιος και ακόμα 4 άτομα. (α) Η μαρτυρία της κας XXXXX Λάρκου (Μ/Α 1). Η πρώτη μάρτυρας για τον Αιτητή ήταν κα XXXXX Λάρκου. Η κα Λάρκου είναι Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας και η Γραμματέας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακας/Αμμοχώστου. Παρουσίασε και κατέθεσε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 ολόκληρο τον φάκελο της υπόθεσης αρ. Ε35/05 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λάρνακας/Αμμοχώστου. Ανέφερε ότι το περιεχόμενο του φακέλου είναι το μοναδικό που υπάρχει σε σχέση με την υπόθεση αρ. Ε35/05 και απάντησε σε ερωτήσεις σχετικές με τα όσα περιέχονται στον εν λόγω κατατεθέντα φάκελο. Μεταξύ άλλων, εντός του εν λόγω δικαστικού φακέλου εντόπισε 3 έγγραφα-τεκμήρια (Πιστοποίηση δυνατότητας ανοικοδόμησης, άδεια οικοδομής και τετράμηνη προειδοποίηση) που αναφέρονται στο πρακτικό της εκ συμφώνου δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 1/12/
7. (β) H μαρτυρία του Αιτητή Ο Αιτητής μαρτύρησε δεύτερος. Κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως «ΈΓΓΡΑΦΟ Α». Ήταν θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού, το οποίο λειτούργησε ως εστιατόριο για πάνω από 15 χρόνια. Αναφέρθηκε στο ιστορικό της διαφοράς, με παραπομπή στην Αίτηση αρ. Ε35/2005, με βάση την οποία ο Καθ' ου (ιδιοκτήτης) απαίτησε την ανάκτηση της κατοχής λόγω κατεδάφισης και ανοικοδόμησης πολυώροφου κτιρίου. Ο ίδιος ήθελε πάση θυσία να αποφύγει να εγκαταλείψει το υποστατικό για αυτονόητους λόγους που σχετίζονταν με την εμπορική εύνοια που δημιούργησε, καθώς και τις επενδύσεις και τα έξοδα που διενήργησε στο υποστατικό. Πείσθηκε από τις δηλώσεις και παραστάσεις του Καθ' ου. Εξαπατήθηκε με ψευδείς παραστάσεις για να παραδώσει την κατοχή και το διάταγμα ανάκτησης κατοχής επιτεύχθηκε συνεπεία δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων και, προς απόδειξη του ισχυρισμού του, παραπέμπει στο γεγονός ότι μέχρι σήμερα ο Καθ' ου δεν έχει προβεί σε οποιανδήποτε ενέργεια για κατεδάφιση και ανοικοδόμηση του επίδικου υποστατικού, το οποίο παραμένει ως ήταν κατά τον χρόνο της παράδοσής του. Ο πραγματικός σκοπός του Καθ' ου ήταν εξ' αρχής η έξωσή του. Ο Καθ' ου αναληθώς προέβη σε παραστάσεις ότι είχε εξασφαλισμένα τα οικονομικά μέσα για την επανοικοδόμηση. Τον πίεζε μέσω επιστολών του δικηγόρου του και δεν του έδιδε ούτε λίγες μέρες παράταση και τελικά παρέδωσε το υποστατικό αφού του καταβλήθηκε αποζημίωση Λ.Κ. 15.
8. Το εν λόγω ποσό δεν ήταν καθόλου ικανοποιητικό για τον ίδιο και το αποδέχθηκε διότι πείσθηκε από τις ψευδείς παραστάσεις του Καθ' ου. Συνεπεία της συμπεριφοράς του Καθ' ου έχει υποστεί διάφορες ζημιές και απώλειες, που αφορούν έξοδα μετακόμισης, εξοπλισμό, απώλεια εμπορικής εύνοιας, ψηλότερο ενοίκιο για νέο υποστατικό, μείωση κύκλου εργασιών της επιχείρησης του κτλ. Κατά την επισταμένη αντεξέτασή του, είπε ότι στην υπόθεση Ε35/05 τον εκπροσωπούσε ο κ. XXXXX Μοντάνιος τον οποίο τον είχε ενημερώσει δίδοντας του το σχετικό ενοικιαστήριο έγγραφο. Όταν παρέλαβε το εστιατόριο δεν λειτουργούσε, υπήρχε κάποιος εξοπλισμός που και αυτός δεν ήταν πλήρως λειτουργήσιμος. Δεν θυμάται αν αποτάθηκε στον ΚΟΤ για να λάβει άδεια λειτουργίας. Πλήρωνε ανελλιπώς τα ενοίκια και μπορεί να ειπωθεί ότι ήταν καλός ενοικιαστής. Συμφώνησε ότι ο Καθ' ου του παρουσίασε επιστολή από τη ΣΠΕ Μακράσυκας που επιβεβαίωνε το γεγονός ότι θα του χορηγούσαν δάνειο για να αρχίσει η ανοικοδόμηση στον επίδικο χώρο. Του ζητήθηκε να προσδιορίσει την απάτη για την οποία κατηγορεί τον Καθ' ου. Απάντησε ότι ένοιωθε «ανεπιθύμητος». Συμφώνησε ότι ο Καθ' ου είχε εξασφαλίσει άδεια οικοδομής και ότι εκπόνησε αρχιτεκτονικά σχέδια, πληρώνοντας αρκετά χρήματα για να φτάσει στο σημείο να καταχωρίσει την Αίτηση. Είδε κατά καιρούς κάποιους να κοιμούνται μέσα στο υποστατικό, έχει περάσει από το υποστατικό αλλά δεν ξέρει εάν έχει ενοικιαστεί έκτοτε. Σχετικά με το 2005, ερωτήθηκε εάν, τότε που εκδόθηκε η άδεια οικοδομής ο Καθ' ου έλεγε ψέματα. Απάντησε: «Ε φαντάζομαι όχι.» και ακολούθως σε παρόμοια ερώτηση απάντησε καταφατικά. Υπήρξε κάποια καθυστέρηση στην αποχώρησή του από το υποστατικό καθότι προέκυψε ένα μπέρδεμα με την εκδοθείσα δικαστική απόφαση και συγκεκριμένα εάν το ποσό που θα λάμβανε ως αποζημίωση θα ήταν τοκοφόρο. Τελικά πήρε την αποζημίωση του άνευ τόκων και παράδωσε την κατοχή τέλη Απριλίου
9. Δεν γνωρίζει εάν άλλαξαν οι οικονομικές συνθήκες του τόπου μεταξύ του χρονικού διαστήματος έκδοσης του διατάγματος έξωσης και την ημερομηνία όπου ο Καθ' ου παρέλαβε κενή την κατοχή του επίδικου υποστατικού. Συμφώνησε ότι είχε 2 χρόνια μπροστά του για να μετακινηθεί αλλού και ότι το νέο του εστιατόριο είναι περίπου μισό χιλιόμετρο από το προηγούμενο, το οποίο το είχε ενοικιάσει από το
10. Όσον αφορά τις ισχυριζόμενες €90.000 για επενδύσεις δέχθηκε ότι δεν είχε αποδεικτικά στοιχεία και ότι υπάρχει αντίφαση με το ποσό που ζητείτο στα πλαίσια της Αίτησης Ε35/
11. Συμφώνησε ότι εάν καταχωρούσε την παρούσα αίτηση μεταξύ των ετών 2008 - 2010 η δική του ζημιά θα ήταν μικρότερη. Του υποβλήθηκε ότι μόνος του καθόρισε το ποσό της αποζημίωσής του στις Λ.Κ. 15.
12. Απάντησε ότι ο ίδιος θεώρησε ότι υπό τις περιστάσεις δεν είχε επιλογή, όπως του είχε αναφέρει και ο τότε δικηγόρος του. Παραδέχθηκε ότι σήμερα πληρώνει πιο χαμηλό ενοίκιο από το ποσό που κατέβαλλε στον Καθ' ου, ήτοι €1000 έναντι €1366 (αντίστοιχο σε Λ.Κ.800) αλλά δικαιολόγησε το αίτημά του ισχυριζόμενος ότι το κανονικό ενοίκιο θα έπρεπε να ήταν €1.850 αλλά του χαρίζονται τα €850 για επενδύσεις / μετατροπές που έκανε στο χώρο του υποστατικού. Συγκεκριμένα, είπε ότι το ενοίκιο στο νέο υποστατικό κανονικά ήταν €1.850 αλλά λόγω συμφωνίας καταβάλλει €1.000 για να καλυφθούν τα έξοδα μετατροπής σε αδειούχο εστιατόριο καθότι ήταν «ένα σπίτι που είχε τα χάλια του». Ερωτήθηκε εάν μπορούσε να βρει άλλο αδειούχο χώρο, αλλά δεν απάντησε. Του υποβλήθηκε ότι δεν νομιμοποιείται να αξιώνει τούτη τη διαφορά ενοικίου καθότι, στο επίδικο υποστατικό δεν ήταν ανάγκη να κάνει τέτοια έξοδα. Δέχθηκε επίσης ότι ξεκίνησε νέα επιχείρηση. Στην προηγούμενη επιχείρηση είχε πολλά πράγματα (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12) που δεν μπορούσαν να μεταφερθούν. Όταν μετέφερε την επιχείρησή του άλλαξε ονομασία στο εστιατόριο από «China Town» σε «Mulan», αλλά δεν μπορούσε να απαντήσει γιατί το έπραξε αυτό αφού θα επηρέαζε την εμπορική εύνοια της επιχείρησής του. Δεν αντιλαμβάνεται τη διαφορά της εταιρείας από τη φυσική του ιδιότητα, απλώς επειδή είναι ο μοναδικός μέτοχος θεωρεί «ότι είναι το ίδιο πράγμα». Ούτε αντιλαμβάνεται τι σημαίνει «δρώσα οικονομική μονάδα». Του ζητήθηκε να παρουσιάσει τον ασφαλιστικό του λογαριασμό όπως και έπραξε (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11). Παρουσίασε επίσης και κατέθεσε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 έγγραφο με τίτλο "extras" με το οποίο επιχείρησε να αναλύσει το κόστος διαφόρων μηχανημάτων και κατασκευών που είχαν γίνει στο επίδικο υποστατικό. Είπε ότι το έγγραφο αυτό μάλλον το είχε ετοιμάσει όταν του είχε ζητηθεί αύξηση ενοικίου, περί το 2002, αλλά όταν μετά του υποδείχθηκε ότι το έγγραφο αυτό φέρει ημερομηνία του 2008 δήλωσε ότι δεν μπορούσε να θυμηθεί. Του ζητήθηκε να παρουσιάσει αποδείξεις για τα ποσά που αναφέρει αλλά δήλωσε αδυναμία λόγω του χρόνου που έχει μεσολαβήσει από τότε. Όταν είχε αναλάβει την κατοχή του υποστατικού, αυτό είχε άδεια από τον ΚΟΤ ως επίσης και εξοπλισμό. Ως προς τα ποσά που παρουσιάζονται στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12, είπε ότι το 2005 δεν τα συμπεριέλαβε στις αποζημιώσεις που διεκδικούσε, καθότι δεν είχε πρόθεση και δεν ήθελε να φύγει από τον χώρο εκείνο. Πιέστηκε, και κατά κάποιο τρόπο, υποχρεώθηκε να φύγει. Όσον αφορά την εμπορική εύνοια της επιχείρησής του, κατά την άποψή του, αυτή αφορούσε μόνο τον χώρο και όχι το όνομα, ούτε την ποιότητα του εστιατορίου. Κατά την επανεξέτασή του, η οποία έλαβε χώρα σε μεταγενέστερη ημερομηνία, του ζητήθηκε να διευκρινίσει πώς κατέληξε να αξιώσει συγκεκριμένα το ποσό των Λ.Κ. 15.
13. Απάντησε διαβάζοντας ένα έγγραφο που είχε στην κατοχή του, το οποίο κατέστη ΤΕΚΜΗΡΙΟ
14. Ερωτήθηκε κατά πόσον το συγκεκριμένο έγγραφο το συνέταξε αφότου τελείωσε η μαρτυρία του την προηγούμενη φορά και απάντησε «Όχι. Τα είχα σημειώσει από πριν». (γ) Η Μαρτυρία του κ. XXXXX Τεμπριώτη (Μ/Α 3). Ο 3ος μάρτυρας ήταν ο κ. XXXXX Τεμπριώτης ο οποίος είναι εγκεκριμένος λογιστής/ελεγκτής από το
15. Αναγνώρισε ότι ετοίμασε και υπέγραψε το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9, το οποίο ακολούθως επεξήγησε. Σε σχέση τόσο με το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9 όσο και με το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11, ανέφερε ότι όσον αφορά τους αυτοτελώς εργαζομένους δεν έχουν σχεδόν καμία σχέση οι ασφαλιστέες αποδοχές με τα πραγματικά εισοδήματά τους καθότι το καταβαλλόμενο ποσό είναι ταρίφα. Μέχρι το 2004, ο Αιτητής ήταν αυτοτελώς εργαζόμενος. Από το 2010, έκανε την εταιρεία και δηλώθηκε ως υπάλληλός της και δήλωνε ένα σχετικό μισθό, που δεν σημαίνει ότι τον λάμβανε κατά ανάγκη. Η ζημιά της εταιρείας το 2010 ήταν €63.448, συμπεριλαμβανομένου του δηλωμένου μισθού των €19.
16. Τη ζημιά τη χρηματοδοτούσε μέσω προσωπικού δανεισμού. Επειδή πρόκειται για εταιρεία με ένα μέτοχο και διευθυντή, επηρεάζεται ο ίδιος ο Αιτητής καθότι καλείται να καλύψει τη ζημιά της εταιρείας με προσωπικά δάνεια. Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε ότι είναι λογιστής του Αιτητή από το
17. Δεν έχει υπόψιν του τη σύμβαση ενοικίασης του 1992 μεταξύ των διαδίκων, ούτε θυμάται εάν ο πελάτης του έλαβε αποζημίωση περί το τέλος του 2007 αναφορικά με τον ιδιοκτήτη του υποστατικού. Όσον αφορά για τη μεταβίβαση της επιχείρησης ως δρώσα οικονομική μονάδα, απάντησε ότι η τιμή πώλησης όχι μόνον δεν υπήρχε ως αξία αλλά ήταν και αρνητική λόγω των μεγάλων δανείων που ανέλαβε η εταιρεία. Το ενεργητικό ήταν κατά €13.000 λιγότερο από τις υποχρεώσεις. Ήταν ζημιογόνα από το 2010 και μετά. Μέχρι το 2007 είχε κέρδη. Από το 2008-2009 είχε ζημιές. Δέχθηκε ότι η πραγματικότητα μπορεί να είναι διαφορετική από αυτήν που παρουσιάζεται στους λογαριασμούς, δηλαδή μπορεί ένας αυτοεργοδοτούμενος παρόλο που δείχνει ζημιά να εισπράσσει χρήματα δημιουργώντας ρευστότητα για τον ίδιο. Δέχθηκε ότι ως λογιστής/ελεγκτής έχει καταχωρημένα, για σκοπούς ΦΠΑ όλες τις δαπάνες που διενήργησε ο Αιτητής όλα αυτά τα χρόνια. Το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 είναι σίγουρος ότι δεν το ετοίμασε αυτός μαζί με τον Αιτητή. Θα έπρεπε όλες οι καταχωρήσεις στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 να συνοδεύονται από αντίστοιχο τιμολόγιο για σκοπούς ΦΠΑ. Δήλωσε κατηγορηματικά ότι στα λογιστικά του βιβλία υπάρχουν στοιχεία που συνάδουν με το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12, εντούτοις, δεν προετοιμάστηκε για να απαντήσει επί της λίστας που εκτίθεται στο εν λόγω Τεκμήριο. (δ) Η Μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση. Ο Καθ' ου παρουσίασε και κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως «ΕΓΓΡΑΦΟ Β». Είναι ο ιδιοκτήτης του καταστήματος που βρίσκεται στην XXXXX 18 στη Λάρνακα. Γεννήθηκε στις 23/03/1939 και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αγγλία. Το επίδικο υποστατικό το απέκτησε περί το 1980 και περί το 1985 το μετέτρεψε σε εστιατόριο υπό την ονομασία «Βάκχος», με αρκετή επιτυχία. Το 1991 το ενοικίασε μαζί με όλο τον εξοπλισμό στον Καθ' ου για περίοδο 5 ετών. Αναφέρθηκε στο ιστορικό της Αίτησης Ε35/05, και ειδικά στην αρχιτεκτονική μελέτη που διενήργησε για την αξιοποίηση της περιουσίας του, στις άδειες που εξασφάλισε, στις επιλογές που απέστειλε και στη χρηματοδότηση που μερίμνησε να λάβει. Κατά τον χρόνο εκδίκασης της Ε35/05 είχε ειλικρινή πρόθεση να ανεγείρει την εν λόγω οικοδομή. Η διευθέτηση που είχε κάνει ο δικηγόρος του στα πλαίσια της Ε35/05 δεν τον εύρισκε σύμφωνο διότι θα χρειάζονταν 2 χρόνια να εφαρμοστεί το διάταγμα και θα έπρεπε να καταβάλει Λ.Κ. 15.000 στον ενοικιαστή. Το ύψος του ποσού καθορίστηκε από τον ίδιο τον ενοικιαστή και τον δικηγόρο του και ο ίδιος δεν είχε επιλογή και αναγκάστηκε να δεχθεί τη διευθέτηση. Δυστυχώς, συνεχίζει ο Καθ' ου, η κατοχή αντί να του παραδοθεί στις 31/1/2008 του παραδόθηκε τον Απρίλιο του
18. Περί τον Φεβρουάριο του 2008, ο τότε δικηγόρος του απέστειλε εκ μέρους του επιστολή στο Δημαρχείο με σκοπό την ανανέωση της άδειας οικοδομής που είχε λήξει. Δεν γνωρίζει αν υπήρξε απάντηση. Κατά την ετοιμασία των αρχιτεκτονικών σχεδίων, πλήρωσε αρκετά λεφτά αλλά επειδή πέρασαν τα χρόνια δεν έχει αποδείξεις. Μόνο για την άδεια οικοδομής φαίνεται ότι κατέβαλε Λ.Κ.
19. Αφού ανέλαβε κατοχή του υποστατικού τον Μάιο του 2018, έκανε κάποιες εσωτερικές κατεδαφίσεις και προετοίμασε το χώρο για την ολοκληρωτική κατεδάφιση. Απέστειλε προσωρινά τις εργασίες καθότι ο αρχιτέκτονάς του τον πληροφόρησε ότι θα οδηγείτο σε κατακόρυφη αύξηση του κόστους ανέγερσης και θα χρειαζόταν δάνειο για πιο μεγάλο ποσό. Αποφάσισε να ξανακάνει μελέτη σε σχέση με το συνολικό κόστος και περί τις αρχές του 2009 αποφάσισε να μην προχωρήσει στην ανοικοδόμηση διότι η αγορά ακινήτων βρισκόταν σε κρίση, τα κόστη είχαν αυξηθεί και το δικό του κέρδος θα ήταν πολύ διαφορετικό από τη μελέτη που είχε γίνει το
20. Ο Αιτητής δεν έχει υποστεί οποιανδήποτε ζημιά. Στα πέντε χρόνια που ανέμενε για να καταχωρίσει εναντίον του Αίτηση, απεβίωσε ο δικηγόρος του που είχε στην κατοχή του όλα τα σχετικά έγγραφα και ήταν αδύνατο να εντοπίσει τον φάκελο. Επαναλαμβάνει, τέλος, ότι το 2005 είχε ειλικρινή πρόθεση να ανεγείρει οικοδομή. Τα χρόνια που μεσολάβησαν άλλαξαν τα δεδομένα και ο ίδιος μπήκε σε μια ηλικία όπου δεν επιθυμούσε να έχει οικονομικό ρίσκο. Πέραν όσων γραπτώς ανέφερε, εκτενής υπήρξε και η προφορική του μαρτυρία στην οποία επανέλαβε τους ισχυρισμούς του και κατέθεσε διάφορα έγγραφα. Ανέφερε πως η σκέψη του ήταν μόλις «φκερώσει το κατάστημα» να βάλει ταμπέλλα για να πουλήσει μερικά και να κρατήσει για τις κόρες του μόνον 2 μαγαζιά και το ρετιρέ. Αναγνώρισε το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 10/11/1991 που είχε υπογράψει με τον Αιτητή, το οποίο κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
21. Επίσης κατέθεσε επιστολή ημερομηνίας 7/2/2008 προς τον Δήμο Λάρνακας, με θέμα «Άδεια οικοδομής 157/05, Αρ. Αιτήσεως 115/05» η οποία αριθμήθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
22. Επιπλέον, παρουσίασε δέσμη 6 φωτογραφιών του επίδικου υποστατικού (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 20) και τις περιέγραψε. Αρνήθηκε ότι είπε ψέματα και ότι κορόιδεψε τον Αιτητή, αναφορικά με το κατά πόσο ήθελε να κτίσει. Μεταξύ άλλων, ανέφερε: « Α. Όταν πήγα στην τράπεζα με τα σχέδια για το δάνειο και για τη βοήθεια και για να προχωρήσει η υπόθεση, μιλήσαμε πώς να χτίσω πρώτη φάση, το υπόγειο και το ισόγειο και να δούμε. Συζητήσαμε τι θα κάνουμε και πώς θα το κάνουμε. Εγώ είπα πως μόλις φκιερώσει το κατάστημα, θέλω να βάλω μεγάλη ταμπέλλα που έξω με το σχέδιο του κτιρίου, να πουλήσω μερικά. Εγώ ήθελα 2 μαγαζιά που κάτω για τες κόρες μου, όπως τα σχέδια νομίζω έτσι φαίνονται και το ρετιρέ να είναι στις 2 κόρες. Τώρα για να δούμε όσο πιο γρήγορα το κάνουμε μπορεί να πάει 3, 4 χρόνια, μπορεί να πάει τα χτίσματα και θα δούμε πώς θα προχωρήσουμε. Είπα του διευθυντή της τράπεζας ότι βάλλουμε την ταμπέλλα να δούμε τηλέφωνα, πράγματα. Όποιος έρτει πελάτης, αν μπορείτε να αναλάβετε με το λογιστικό γραφείο, αφού θα πάρω τα χρήματα από εσάς, θα τον δεχούμαστε, θα κάνει το έγγραφο, το τι θα κάνει, να δεσμευτεί και αυτός και να προχωρήσει το κτίριο και θα πληρώνουν ανάλογα στην τράπεζα σας. Ε. Απλά για να το εξηγήσεις, εννοείς σαν χτίζεται το κτίριο; A. Όχι, είπα του πώς θα πληρωθεί. Ολόκληρη κατοικία, η σκέψη μου εμένα είναι να κρατήσω μόνο 2 μαγαζιά για τις κόρες μου και το ρετιρέ. Τα άλλα να τα πουλήσω, για να πληρωθεί η οικοδομή μου. Όμως εξήγησα του ανθρώπου ότι λέει μου μα για ενοικίαση δεν διούμε δάνεια. Αυτό είπα του μετά όχι, δεν είναι για ενοικίαση, είναι για πούληση. Έτσι μου έδωσε το δάνειο για ενοικίαση, δεν είναι ασφαλής. Ok. Εγώ σκέφτομαι τις δυσκολίες. Αλλάσουν τα πράγματα, αλλάσσει η κυβέρνηση, τα ίδια πράγματα μένουν. Οικονομικά πράγματα. Ήθελα να κάμω σε 2... Αν αλλάξει ο καιρός, να αλλάξει το τούτο για να προχωρήσω ανάλογα. Ασφάλισα τον εαυτό μου, να μην αρκέψω να χτίσω εξαώροφο και να μείνω να κηρύξω πτώχευση. Έβαλα 11 κοτσιάνια, διαμερίσματα κτισμένα, υποθήκη στη Μακράσυκα. » Κατά την αντεξέταση του είπε ότι δέχθηκε τηλεφώνημα από τον δικηγόρο του Αιτητή ο οποίος μεσολάβησε για να συμφιλιωθούν. Αρνήθηκε ότι ήταν αυτός που αποτάθηκε στον δικηγόρο του Αιτητή. Έλαβε τηλεφώνημα από τον δικηγόρο του Αιτητή για να δώσει στον ενοικιαστή παράταση 4 μηνών και απάντησε ότι έληξαν και οι άδειες. Αυτό έγινε το
23. Μετά του ζητήθηκαν ακόμα 4 μήνες αλλά δεν δέχθηκε. Άρχισε τις σκέψεις για αξιοποίηση του ακινήτου το 2003-
24. Ερωτήθηκε για τη βιωσιμότητα της σκοπούμενης ανάπτυξης και για το κατά πόσο θα ήταν συμφέρουσα. Απάντησε ότι μίλησε με τον αρχιτέκτονά του. Ως ενοικιαστής ο Αιτητής, ήταν «ο καλύτερος του φίλος». Δεν μίλησε με τον τότε δικηγόρο του για την ανανέωση της άδειας. Παρόλο που έκτισε στο παρελθόν μια πολυκατοικία, ο ίδιος δεν έχει πείρα αναφορικά με τις ανανεώσεις αδειών. Δεν είχε ιδέα ότι η άδεια οικοδομής λήγει, ότι χαρτιά έπιανε τα έβαλε μέσα σε ένα φάιλ και δεν τα ξανακοίταξε. Ανέλαβε τα πάντα ο αρχιτέκτονας του, είχε τα χρήματα έτοιμα και εμπιστοσύνη στους συνεργάτες του. Ήταν με τον ίδιο αρχιτέκτονα που έχτισε την πολυκατοικία στο παρελθόν. Του υποβλήθηκε ότι είχε υποχρέωση να ασχοληθεί με το ζήτημα. Όταν τέλειωνε η προθεσμία της αναστολής δεν έκαμε προετοιμασίες για κατεδάφιση γιατί ήθελε προηγουμένως να πιάσει το κλειδί. Ούτε αφότου έλαβε το κλειδί, καθότι ήθελε να κάμει με τον αρχιτέκτονα κάποιες αλλαγές. Όταν του υποβλήθηκε ότι ο λόγος που ο ενοικιαστής παρέμεινε στο υποστατικό ακόμα 4 περίπου μήνες ήταν επειδή υπήρχε ζήτημα με το κατά πόσο το ποσό που έπρεπε να καταβληθεί προς αυτόν θα ήταν τοκοφόρο ή όχι, εν τέλει συμφώνησε. Ανέφερε ότι ήταν πρόθυμος να καταβάλει μεγαλύτερη αποζημίωση, ήτοι Λ.Κ.5.000-Λ.Κ. 6.000 περισσότερα εάν ο ενοικιαστής θα δεχόταν να φύγει χωρίς αναστολή. Δέχθηκε, διότι αλλιώς, όπως του είχε εξηγήσει ο δικηγόρος του, θα ήθελε 7-8 χρόνια για να ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία. Δήλωσε ότι τότε ήταν απελπισμένος να αρχίζει «το κτίσμα». Όσον αφορά την επιστολή του δικηγόρου του προς τον ενοικιαστή (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5), είπε ότι ήταν απόφαση αποκλειστικά του ίδιου του δικηγόρου του, για να πιέσει τον ενοικιαστή να αποχωρήσει. Δεν είχε ιδέα για τις ενέργειες των δικηγόρων του. Δεν θυμάται να του είχε ζητηθεί από τον Αιτητή να του παραχωρήσει νέα ενοικίαση στο κτίριο που θα ανοικοδομούσε. Όσον αφορά το κατά πόσο έκανε αίτηση για ανανέωση της άδειας οικοδομής, ανέφερε πως περίμενε να πάρει την άδεια, αλλά δεν μίλησε ούτε με τους δικηγόρους του, ούτε απευθύνθηκε στο Δημαρχείο ο ίδιος. Ρωτήθηκε κατά πόσο υπέγραψε οποιαδήποτε συμφωνία δανείου με τη ΣΠΕ Μακράσυκας, σύμφωνα με την επιστολή που βρίσκεται εντός του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ
25. Απάντησε ότι έκανε όλες τις διαδικασίες που απαιτούντο αλλά δεν θυμόταν αν υπέγραψε. Εν τέλει απάντησε καταφατικά, δίχως όμως να έχει στην κατοχή του οποιοδήποτε έγγραφο. Ούτε ξέρει αν είχε ημερομηνία λήξης το εν λόγω δάνειο. Το 2008-2009 δεν ξαναπήγε στην τράπεζα για το θέμα του δανείου. Είχε φίλους με χρήματα που ήθελαν να επενδύσουν, δεν χρειαζόταν την τράπεζα. Ο ίδιος είχε χρήματα και στην Κύπρο και στην Αγγλία καθώς και 15-20 τίτλους ακίνητης ιδιοκτησίας. Όσον αφορά τις Λ.Κ. 750.000 που παρουσιάζονται στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16 αναφορικά με τη Β φάση του έργου, ανέφερε ότι δεν υπάρχει πιστοποίηση από την ΣΠΕ Μακράσυκας. Δήλωσε ότι «η συνάντηση με την τράπεζα ήταν η αρκή και θα βρίσκαμε τα χρήματα για τα υπόλοιπα». Δεν πούλησε «πάνω στο χαρτί» επειδή έπρεπε να «αρκέψει πρώτα τη δουλειά». Δεν ήξερε πόσο θα ήταν το κέρδος του από την εκτέλεση τούτου του έργου. Επιβεβαίωσε ότι το 2008 ήταν ακατάλληλος χρόνος όχι με κοστολόγια ή με άλλον τρόπο, αλλά με τα δικά του μάτια. Τα επόμενα χρόνια περίμενε να βελτιωθούν οι συνθήκες. Όσον αφορά τα πιστοποιητικά του αρχιτέκτονα (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 16 και 17) είπε ότι ο αρχιτέκτονας του «θα πήγε στο κατάλληλο γραφείο που κάνουν κοστολόγιο». Όσον αφορά την απόφαση για να χωριστεί η ανοικοδόμηση σε φάσεις, δεν ξέρει εάν είναι σφάλμα ή παράνομο αυτό που έκανε ο ίδιος · θεώρησε ότι ενήργησε κατάλληλα και 100% γνήσια. Όσον αφορά την κατεδάφιση, του είπαν να το αφήσει στον εργολάβο που θα αναλάβει να του κτίσει. Δεν ήταν σε θέση να απαντήσει συγκεκριμένα πότε ακριβώς αποφάσισε ότι δεν μπορεί να εκτελέσει το έργο, δηλώνοντας «Δεν μπορώ να πω συγκεκριμένα [...] Το 2008 τα πράγματα ήταν πολλά πιο χειρότερα. Ας πούμε το 2008». Όταν εξασφάλισε το Διάταγμα ανάκτησης κατοχής στην Ε35/05, ισχυρίστηκε ότι ανέφερε στον Δικαστή ότι έχει παράπονο. Ήταν συγχυσμένος με την απόφαση. Ακολούθως, δέχθηκε ότι το γεγονός πως κατάφερε να εξασφαλίσει εντός του ίδιου έτους απόφαση στην Ε35/05 θα έπρεπε να τον χαροποιήσει, παρά να περιμένει 4 και πλέον χρόνια. Δεν είχε αναφέρει τότε στον δικηγόρο του ότι δεν αρκούσε ολόκληρο το ποσό για τα καταστήματα με βάση την επιστολή της τράπεζας, ούτε ότι υπήρχαν 2 ξεχωριστές κοστολογήσεις σε φάσεις από τον αρχιτέκτονα του. Αρνήθηκε ότι ο Αιτητής έκαμε αξιοσημείωτες δαπάνες εντός του υποστατικού. Μόνο ένα λυόμενο υπήρχε μέσα από το οποίο, όταν έφυγε ο Αιτητής, «έφκαλλε τις κατσαρίδες με το φτυάρι». Μέσα του 2008 αποφάσισε προσωρινά να μην προχωρήσει. Ότι μπορούσε να αφαιρέσει από το υποστατικό το αφαίρεσε. Γνώριζε ότι είχε υποβληθεί αίτημα για ανανέωση της άδειας με βάση το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18 αλλά δεν γνωρίζει τη διαδικασία ανανέωσής της. Για το προηγούμενο κτήριο, τα είχε κανονίσει όλα ο αρχιτέκτονας / πολιτικός μηχανικός του. (ε) Η Μαρτυρία του κ. XXXXX Ιωάννου (M/Y 2). Ο κ. Ιωάννου εργάζεται στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Λάρνακας. Αναγνώρισε το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3, την άδεια οικοδομής. Προηγείται η πολεοδομική άδεια, μαζί με τα αρχιτεκτονικά σχέδια η οποία εκδόθηκε στις 14/12/2004 και ίσχυε μέχρι 13/12/2009, ΤΕΚΜΗΡΙΟ
26. Αρχικά έληγε στις 13/12/2007, αλλά ο αριθμός 7 άλλαξε χειρόγραφα σε
27. Δίπλα από τη διαφοροποίηση υπάρχει μονογραφή. Συναφής αλληλογραφία η οποία απαντά στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18 (επιστολή για ανανέωση άδειας οικοδομής) κατατέθηκε ως Δέσμη ΤΕΚΜΗΡΙΟ
28. Δεν γνωρίζει σε ποιον ανήκει η μονογραφή και η αλλοίωση στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ
29. Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε ότι είναι στον Δήμο από το
30. Διευκρίνισε ότι για να γίνει ανανέωση, πρέπει προηγουμένως να γίνει αίτηση για ανανέωση οποιασδήποτε άδειας. Δεν χειρίστηκε προσωπικά την υπόθεση για την έκδοση της άδειας. Υποθέτει ότι η ημερομηνία άλλαξε κατόπιν έκδοσης αδειών. Υπάρχει το ενδεχόμενο να μην καταγραφεί στον φάκελο ότι εμφανίστηκε ένας ενδιαφερόμενος ή ο δικηγόρος του και ζήτησε στοιχεία. Σχετική άδεια οικοδομής με ημερομηνία 14.12.2009, αλλοιωμένη και μονογραμμένη κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
31. Συμφώνησε ότι τα εν λόγω έγγραφα είναι τα επίσημα και τα μόνα στοιχεία του φακέλου Πολεοδομίας που αφορούν την πολεοδομική και άδεια οικοδομής. Κατά την επανεξέταση του, ως προς τις διαφορετικές ημερομηνίες που παρουσιάζονται στα ΤΕΚΜΗΡΙΑ 22 και 23 στην άδεια οικοδομής αναφορικά με τον χρόνο που αυτή ίσχυε (14/12/2007 με 14/12/2009) είπε ότι πρέπει να εκτύπωσε κατά λάθος αντίγραφα από «μη διορθωμένα», από αντίγραφα «πριν τη διόρθωση» χωρίς να κοιτάζει και χωρίς να ξέρει για τη διόρθωση. (στ) Η Μαρτυρία της κας XXXXX Ανδρέου (Μ/Υ 3). Η κα Ανδρέου εργάζεται στη Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα. Αναγνώρισε την επιστολή της ΣΠΕ Μακράσυκας που σημειώνεται ως Τεκμήριο 1 στο φάκελο της Ε35/05 (Τεκμήριο 1). Έχει αναζητήσει τα σχετικά με την εν λόγω επιστολή έγγραφα, αλλά καθότι είναι πολύ παλαιά η Αίτηση δεν έχουν βρεθεί στοιχεία. Επιστολή η οποία αναφέρεται στην αίτηση δανείου 426/05 (ΣΠΕ Μακράσυκας) και σε αυτήν ο Ηλίας Παπασταύρου, ο διευθυντής πιστοδοτήσεως Περιφέρειας Λάρνακας στις 09/05/2018 αναφέρει ότι η εν λόγω αίτηση είναι τόσο παλαιά που δεν υπάρχουν στοιχεία, κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
32. Κατά την αντεξέτασή της ανέφερε ότι δεν εντόπισε στα αρχεία της Τράπεζας την επιστολή «Τεκμήριο 2» στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, αλλά αναγνώρισε την υπογραφή του πρώην Γραμματέα της ΣΠΕ Μακράσυκας. Δέχθηκε ότι δεν έχει βρει στοιχεία επειδή ήταν μόνο η αίτηση έγκρισης και επειδή δεν προχώρησε η διαδικασία για να συναφθεί δάνειο. Κατά την επανεξέταση της, είπε ότι έβλεπε καθημερινά την υπογραφή του πρώην Γραμματέα της ΣΠΕ. Εργάζονταν μαζί από το 2000 και εκείνος αφυπηρέτησε πριν το
33. (ζ) Η Μαρτυρία του κ. XXXXX Αντωνίου (Μ/Υ 4). Ο κ. Αντωνίου έχει αρχιτεκτονικό γραφείο στη Λάρνακα από το
34. Κατάθεσε Γραπτή Δήλωση (ΕΓΓΡΑΦΟ Γ). Την περίοδο 2003-2004 εκπόνησε για τον Καθ' ου αρχιτεκτονικά σχέδια για την ανάπτυξη οικοπέδου στη Λεωφόρο Μακαρίου ΙΙΙ 18 στη Λάρνακα. Τον Ιούλιο του 2004 υπέβαλε στο Δημαρχείο Λάρνακας αίτηση για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για ανάπτυξη και ανέγερση εξαώροφης πολυκατοικίας. Η πολεοδομική άδεια χορηγήθηκε στις 14/12/2004 με αριθμό 335/04 και ημερομηνία λήξης την 13/12/
35. Ο ιδιοκτήτης για οικονομικούς λόγους επιθυμούσε το έργο να ολοκληρωθεί σε 2 φάσεις. Εξέδωσε τα πιστοποιητικά κοστολόγησης ΤΕΚΜΗΡΙΑ 16 και
36. Όλη η δαπάνη ήταν Λ.Κ. 750.000 και η Α' φάση Λ.Κ. 185.
37. Η Α' φάση περιλάμβανε υπόγειο χώρο στάθμευσης και εκθεσιακό χώρο με μεσοπάτωμα. Η σχετική άδεια οικοδομής εκδόθηκε είναι υπ' αριθμό 157/
38. Το 2005 πληροφορήθηκε από τον Καθ' ου ότι βρισκόταν στα δικαστήρια με τον ενοικιαστή του. Το 2008, τον Μάιο ή και Ιούνιο, ο Καθ' ου τον πληροφόρησε ότι εκκενώθηκε το υποστατικό και ότι άρχισε να το «καθαρίζει». Συναντήθηκε μαζί του για να δουν πως θα προχωρούσαν με την εν λόγω ανάπτυξη. Τα κοστολόγια έχουν αυξηθεί και περί το τέλος του έτους 2008 τον πληροφόρησε ότι δεν επιθυμούσε να ρισκάρει με την εν λόγω ανάπτυξη. Κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 25 αντίγραφο γνωστοποίησης χορηγήσεως πολεοδομικής άδειας αρ. 4564 με Αιτητή τον XXXXX Κακουλλή (Καθ' ου) και ημερομηνία ισχύς μέχρι την 13/12/
39. Μέσα στον φάκελο του, το δικό του αντίγραφο της άδειας οικοδομής συνάδει με το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 22, ήτοι τις 14.12.2007 και όχι το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 23 που αναφέρει το
40. Κατά την αντεξέτασή του δήλωσε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει εάν ο Καθ' ου είχε χρήματα για να κτίσει την πολυκατοικία. Μια άδεια μπορεί να ανανεωθεί. Ο ίδιος δεν έκαμε οποιανδήποτε εργασία για να παραταθεί η άδεια. Δεν ήταν μέρος των καθηκόντων του. Ούτε είχε τακτική επαφή με τον Καθ' ου μετά το
41. Παλαιότερα, τις κοστολογήσεις τις έκαμναν οι αρχιτέκτονες και οι πολιτικοί μηχανικοί. Η ειδικότητα του κοστολόγου άρχισε, δειλά-δειλά, πριν μερικά χρόνια. Ήταν κατηγορηματικός ότι ο ίδιος έκαμε την κοστολόγηση. Όσον αφορά τη μελέτη βιωσιμότητας μιας ανάπτυξης ανέφερε πως έχει κόσμο που την κάνει και άλλοι όχι. Δεν προέτρεψε τον Καθ' ου να μην προχωρήσει, αλλά ήταν ο καιρός όπου ξεκίνησε μια κρίση στις οικοδομές. Προσδιόρισε τον Αύγουστο του 2008 ως απαρχή της κρίσης αναφερόμενος στη δική του εμπειρία. Ανάφερε συγκεκριμένα ότι από 8 προσχέδια που είχε δώσει, μόνο 3 πελάτες επέστρεψαν τον Σεπτέμβριο εκείνου του έτους για να τους κάνει σχέδια. Συμφώνησε ότι η γενικότερη οικοδομική κρίση, πέραν του δικού του επαγγέλματος, έγινε αισθητή τέλη του 2011, το 2012 με κορύφωση το
42. Είπε ότι σε σχέση με το ποσό των Λ.Κ. 750.000 το κόστος αυξανόταν κάθε χρόνο και περισσότερο χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει το ύψος της αύξησης. Δεν θυμόταν πότε του είπε ο Καθ' ου ότι δεν θα προχωρήσει με την ανοικοδόμηση. Ούτε του είπε ότι θα προχωρούσε με την κατεδάφιση. (η) Η Μαρτυρία του κ. XXXXX Καρακατσάνη (Μ/Υ 5). Ο κ. Καρακατσάνης είναι ο Δημοτικός Μηχανικός του Δήμου Λάρνακας. Έχει υπό την εποπτεία του οικοδομές, πολεοδομικές άδειες και άδειες οικοδομής. Ο Καθ' ου μέσω του δικηγόρου του υπέβαλε γραπτώς παράπονο στο Δημαρχείο για τις διαφορετικές ημερομηνίες που παρουσιάζονται σε αντίγραφα της άδειας οικοδομής που έχουν κατατεθεί. Ο ίδιος επικαλέστηκε σφάλμα στη φωτοτύπιση. Η αλλαγή της ημερομηνίας από 2007 σε 2009 έγινε από τον λειτουργό της τεχνικής υπηρεσίας κ. Μάριο Παναγιώτου, ο οποίος υπέγραψε την αλλαγή. Όταν στάλθηκε η επιστολή για ανανέωση της άδειας οικοδομής (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18) η οποία απαντήθηκε με το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 22, η πολεοδομική άδεια δεν είχε ανανεωθεί. Δεν ακολουθήθηκε η δέουσα διαδικασία για την ανανέωση των αδειών. Υπάρχει διαδικασία, διαφορετική αν έχει λήξει η άδεια, ή εάν είναι σε ισχύ όταν υποβάλλεται αίτημα για παράταση. Υπάρχει ειδική φόρμα, ειδικό έντυπο και εξετάζεται από την αρμόδια επιτροπή. Εάν εγκριθεί γίνεται ένα «addendum tempore» (παράρτημα) που λέει ότι η άδεια παρατείνεται. Η αίτηση εξετάζεται με συνοπτικές διαδικασίες και εκδίδεται νέα άδεια, με νέα έντυπα. Υποβάλλονται σχέδια σφραγισμένα και πιστοποιημένα που εξετάζονται, ως αναφέρεται στη νομοθεσία. Ο αιτητής δεν φαίνεται από τον φάκελο να έχει ενημερωθεί για τις αλλαγές αυτές. Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε ότι δεν υποβλήθηκε πριν τη λήξη αίτημα για ανανέωση της άδειας. Η ανανέωση που έγινε δεν έγινε με τον «κανονικό τρόπο» ·πρέπει να είναι άκυρη η αλλαγή στη φόρμα. Ο λειτουργός που το έκανε βασίστηκε σε μια εγκύκλιο που είχε υπόψιν του, όπου για συγκεκριμένες αναπτύξεις προβλέπεται διάρκεια 5 χρόνων. Μόνος του ο λειτουργός το αποφάσισε. Είναι θέμα που βρίσκεται εκτός των καθηκόντων του εν λόγω λειτουργού και για αυτό ο ίδιος ο μάρτυρας υποστήριξε ότι «είναι εντελώς παράνομο». Όσον αφορά την άδεια οικοδομής, δεν χρειαζόταν να αλλάξει ημερομηνία καθότι λήγει όταν λήξει η Πολεοδομική Άδεια. Θα πρέπει να γίνει πειθαρχική έρευνα για τις ενέργειες του εν λόγω λειτουργού. * Σημειώνεται ότι το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13 (δέσμη πληρωμών) κατατέθηκε εκ συμφώνου ως παραδεκτό γεγονός. (θ) Οι Αγορεύσεις Κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων που έλαβε χώρα στις 05/07/2018, οι δικηγόροι των διαδίκων παρουσίασαν και υιοθέτησαν γραπτά κείμενα και η απόφαση του Δικαστηρίου επιφυλάχθηκε. ΙΙΙ. ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ / ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΕΠΙΔΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ Έχοντας διεξέλθει το περιεχόμενο των δικογράφων και έχοντας υπόψιν την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και τις σχετικές αγορεύσεις, προχωρώ ακολούθως σε σύνοψη, περιορισμό και προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Τα θέματα που πρέπει να αποφασισθούν, είναι τα εξής: (α) Κατά πόσο, κατά την έκδοση της εκ συμφώνου απόφασης στην Ε35/05 του Δ. Ε. Ε. Λάρνακας ο ιδιοκτήτης προέβη σε ψευδείς παραστάσεις, ή απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων εις βάρος του ενοικιαστή. (β) Διαζευκτικά, κατά πόσο, γενικότερα το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει υλοποιηθεί η κατεδάφιση και ανοικοδόμηση του υποστατικού, σε κάθε περίπτωση νομιμοποιεί τον Αιτητή να αξιώσει αποζημιώσεις με βάση το άρθρο 15 του Νόμου. (γ) Εάν η απάντηση είτε στο (α) είτε στο (β) είναι καταφατική, κατά πόσο, ο ενοικιαστής υπέστη ζημία ή απώλεια συνεπεία αυτής και την έκτασή της. ΙV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι ένα πολυσχιδές έργο. Το Δικαστήριο οφείλει να προβεί στην αξιολόγηση αντιπαραβάλλοντας και διερευνώντας τα επίδικα γεγονότα με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων των διαδίκων. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται έτσι ώστε το Δικαστήριο να μην περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του μάρτυρα, αλλά να λάβει υπόψιν όλες τις σχετικές και νομικές αποδεκτές παραμέτρους αξιολόγησης. Η δε αποτίμηση της μαρτυρίας θα πρέπει να γίνει με βάση την κρίση του Δικαστηρίου για το αξιόπιστο αυτής και όχι στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Όπως επιβεβαιώθηκε πολύ πρόσφατα στη ΝΑΤ JANGO FASHION LTD ν. Α.Κ.ΠΟΧΤΖΕΛΙΑΝ & ΥΙΟΙ (ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ) ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2018:A443, Πολ. ΄Εφεση Αρ. 105/2014, ημερ. 15/10/2018 η μαρτυρία αξιολογείται σφαιρικά και όχι μικροσκοπικά. Συναφώς, θα πρέπει να είναι πάντα υπόψιν ότι κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός. Οι ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα, το επίπεδο μόρφωσης και ο τρόπος έκφρασης του μάρτυρα δεν πρέπει να αποτελούν στοιχεία που να επενεργούν αρνητικά εις βάρος της ίδιας της αξιοπιστίας του. Όπως πολύ εύστοχα υποδείχθηκε στη Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.