ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ κ.α. ν. ΙΩΑΝΝΟΥ, Αίτηση Αρ. Κ21/2013, 10/1/2018

ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ κ.α. ν. ΙΩΑΝΝΟΥ, Αίτηση Αρ. Κ21/2013, 10/1/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2018:1 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου και Φ. Βλαδιμήρου και Χ. Παπαδόπουλου, Παρέδρων Αίτηση Αρ. Κ21/2013 Μεταξύ׃

1. ΧΧΧΧ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ, εκ Πάφου
2. ΧΧΧΧ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ, εκ Παφού Αιτητών και ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ ΙΩΑΝΝΟΥ, από τη Λεμεσό Καθ' ης η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 27/11/2017 για τροποποίηση της Απάντησης και Ανταπαίτησης της Καθ΄ης η Αίτηση Ημερομηνία: 10.1.2018 Η Αιτήτρια / Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Για τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στην παρούσα αίτηση / Αιτητές στην κυρίως Αίτηση: κος Μιλτιάδης Γεωργιάδης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ι. Η ΑΙΤΗΣΗ Mε αίτηση ημερομηνίας 27/11/2017, και εν μέσω της ακροαματικής διαδικασίας η οποία βρίσκεται στο στάδιο αντεξέτασης του Αιτητή αρ. 2, η Καθ' ης η Αίτηση επιδιώκει την τροποποίηση της Απάντησης και Ανταπαίτησής της, αξιώνοντας να της επιτραπεί να προσθέσει ως αιτητικό στην Ανταπαίτησή της το ακόλουθο κείμενο: «διαζευκτικά των πιο πάνω, απόφαση και/ή Διάταγμα έξωσης των αιτητών, από το επίδικο κατάστημα και/ή παράδοσης αυτού στην αιτήτρια καθ' ης η αίτηση». Η νομική βάση της αίτησής της εδράζεται στη Δ.25, στη Δ.39 θ. 2, στη Δ.48 των Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, ως επίσης στα άρθρα 2 και 8 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η υπό αναφορά αίτηση αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση ιδίας ημερομηνίας του κ. XXXXX Μαυρικίου, δικηγόρου από την Πάφο. Το απαύγασμα των ισχυρισμών του εν λόγω ενόρκως δηλούντα εντοπίζεται στις παρ. 3, 4 και 5 της ένορκης δήλωσής του, όπου αναφέρει πως οι αιτούμενες τροποποιήσεις αφορούν μια παράλειψη, ένα τυπικό λάθος το οποίο αφορά την κατ' ισχυρισμό παράνομη υπενοικίαση του επίδικου υποστατικού σε νομικό πρόσωπο κατά παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης. Τούτο το θέμα, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, υπήρξε ζήτημα που επιτράπηκε να προστεθεί δυνάμει απόφασης Δικαστηρίου ημερομηνίας 17/12/2015 επί αίτησης τροποποίησης της Καθ' ης η Αίτηση, πλην όμως στο αιτητικό δεν συμπληρώθηκε η αντίστοιχη θεραπεία. ΙΙ. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Οι Αιτητές ενίστανται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και προς τούτο καταχώρησαν σχετική Ένσταση ημερομηνίας 05/12/2017 προβάλλοντας 5 λόγους Ένστασης. Επίκεντρο της Ένστασης είναι η αδικαιολόγητη καθυστέρηση για την υποβολή του Αιτήματος (1ος Λόγος Ένστασης), η κακοπιστία της Καθ' ης (2ος Λόγος Ένστασης), ότι επιχειρείται εισαγωγή νέας αξίωσης (3ος Λόγος Ένστασης) η οποία προκαλεί σύγχυση, συσκότιση και αοριστία επίδικων θεμάτων και καθυστέρηση της διαδικασίας (4ος και 5ος Λόγος Ένστασης). Η Ένσταση υποστηρίζεται από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου, ως επίσης από την ένορκη δήλωση της XXXXX Παναγιώτου από την Πάφο, η οποία, αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες και ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση υποβλήθηκε καταχρηστικά και εκβιαστικά από την Καθ' ης, η οποία υπαναχώρησε από τον καταρχήν συμβιβασμό που επιχειρήθηκε στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης εγείροντας παράλογες απαιτήσεις (σχετική είναι η παρ. 2 της ένορκης δήλωσής της). Σε πιο αναλυτικό σχολιασμό των εκατέρωθεν θέσεων, εφόσον κρίνω σκόπιμο, θα προβώ στη συνέχεια. Προέχει, για σκοπούς πληρέστερης κατανόησης, η παράθεση ενός σύντομου ιστορικού. ΙΙΙ. ΙΣΤΟΡΙΚΟ H Κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 13/11/
3. Η Απάντηση και Ανταπαίτηση υποβλήθηκε στις 30/01/
4. Η Ανταπάντηση και Απάντηση στην Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 10/06/
5. Στις 18/05/2015, καταχωρήθηκε εκ μέρους της Καθ' ης «Περαιτέρω Απάντηση» στην οποία εμπεριέχεται και περαιτέρω Ανταπαίτηση. Τούτο το δικόγραφο καταχωρήθηκε δυνάμει σχετικής ενδιάμεσης Δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 07/05/
6. Στις 22/05/2015, καταχωρήθηκε «Απάντηση στην Περαιτέρω Απάντηση & Υπεράσπιση στην Περαιτέρω Ανταπαίτηση». Στις 05/01/2016, καταχωρήθηκε Τροποποιημένη Απάντηση και Ανταπαίτηση, δυνάμει νέας σχετικής ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου που μεσολάβησε στις 17/12/
7. Στις 15/01/2016, καταχωρήθηκε Τροποποιημένη Ανταπάντηση & Απάντηση στην Απάντηση. Στις 04/02/2016, η πλευρά της Καθ' ης καταχώρησε αίτηση για Προδικαστική Εκδίκαση των προδικαστικών ενστάσεων που εγείρει στην Τροποποιημένη Απάντησή της. Στις 22/08/2016, το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφασή του, απέρριψε την αίτηση Προδικασίας θεωρώντας ότι ουσιαστικά γεγονότα αμφισβητούνται και όλα τα ζητήματα θα πρέπει να εξεταστούν «εντός του πλαισίου της δίκης». Στις 20/11/2017, ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία η οποία ορίστηκε για συνέχιση στις 29/11/
8. Σημειώνεται ότι κατά την ακροαματική διαδικασία στις 20/11/2017, αμφότεροι συνήγοροι δήλωσαν στο Δικαστήριο ότι βρίσκονταν πολύ κοντά σε εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης. Αντί όμως να προκύψει συμβιβασμός, για λόγους που δεν αφορούν και δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο, οι διαπραγματεύσεις κατέρρευσαν. Στις 27/11/2017, καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση τροποποίησης, η οποία συνάντησε την ένσταση της πλευράς των Αιτητών. Η ακροαματική διαδικασία της Κυρίως Αίτησης συνεχίστηκε κανονικά στις 29/11/2017 και η υπόθεση είναι ξανά ορισμένη για συνέχιση στις 10/01/
9. ΙV. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι σχετικές αγορεύσεις των διαδίκων έλαβαν χώρα στις 18/12/2017 οπόταν και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφασή του. Είχα σχετικά την ευκαιρία να αναγνώσω με προσοχή τα γραπτά κείμενα που προσκομίστηκαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων. V. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Η εξουσία του παρόντος Δικαστηρίου να επιληφθεί αιτήματος τροποποίησης βασίζεται στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 9 και 12 σε συνδυασμό με την Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, που ίσχυε πριν την πρόσφατη τροποποίηση της εν λόγω διαταγής, αφού η παρούσα αίτηση εμπίπτει εντός του προηγούμενου νομικού καθεστώτος. Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων με βάση το πλαίσιο πριν την τροποποίηση της εν λόγω Διαταγής 25, είναι καλά γνωστές και η επί του θέματος νομολογία πολύ πλούσια.[1] Η τάση της νομολογίας ως προς το επίδικο ζήτημα, δείχνει φιλελεύθερη προσέγγιση, υπό την επιφύλαξη όπου διαπιστώνεται υπέρμετρη ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση, κακοπιστία, ζημιά ή αδικία η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με ανάλογη διαταγή για έξοδα. Η τροποποίηση δικογράφου είναι ζήτημα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου με κυρίαρχο στοιχείο αξιολόγησης το συμφέρον της δικαιοσύνης, το οποίο επιτυγχάνεται με τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Στην δε έννοια του συμφέροντος της Δικαιοσύνης εντάσσεται η επιθυμία ότι όλες οι διαφορές των διαδίκων που αναφέρονται στα επίδικα θέματα να επιλύονται διεξοδικά στην ίδια διαδικασία.[2] Η ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης,[3] ιδιαίτερα όταν επιδιώκεται η εισαγωγή νέων βάσεων αγωγής εντελώς διαφορετικών από τις αρχικές, θεωρείται ως κάτι το οποίο τείνει να περιπλέξει τα επίδικα θέματα, ιδίως εάν, οι νέες αιτίες αγωγής ενδέχεται να έχουν παραγραφεί. Εντούτοις, έχει κριθεί ότι, η προσθήκη νέων υπερασπίσεων, δεν έχει την ίδια δυναμική, εφόσον ο ενάγων ή αιτητής έχει πάντοτε τη δυνατότητα να αντικρούσει τους όποιους ισχυρισμούς, με την Απάντησή του στην Υπεράσπιση.[4] Ιδιαίτερα, ο παράγοντας της καθυστέρησης. Η έναρξη της δίκης παρόλο που δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο για τροποποίηση, επιβάλλει ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με φειδώ και διστακτικότητα,[5] λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τα παραδεκτά θεσμικά και χρονικά πλαίσια απονομής της δικαιοσύνης και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Η καθυστέρηση[6] στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης δεν είναι από μόνη της καταλυτική, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους συναφείς παράγοντες. Φυσικά, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνεται και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση, αφού, η εντός εύλογου χρόνου έκδοση των δικαστικών αποφάσεων αποτελεί στοιχείο της άρτιας απονομής της δικαιοσύνης, όπως αυτή κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και επιβάλλεται από τον συνοπτικό χαρακτήρα της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου ο οποίος αποσκοπεί στην μεθ΄ όλης της λογικής ταχύτητος,[7] αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης,[8] όπως έχει πολύ πρόσφατα τονισθεί στην IRONFX GLOBAL LIMITED ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε338/2016, ημερομηνίας 23 Μαρτίου
10. Συνακόλουθα, αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο αποσκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Έχει κριθεί ότι, η αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας.[9] Ομοίως, επικυρώθηκε η πρωτόδικη κατάληξη με την οποία είχε απορριφθεί αίτημα για τροποποίηση καθότι υπεβλήθηκε καθυστερημένα δίχως να δοθούν επαρκείς εξηγήσεις.[10] VI. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το πρώτο ζήτημα που πρέπει να αποφασισθεί είναι το κατά πόσο με την επιδιωκόμενη τροποποίηση αξιώνεται η εισαγωγή νέας αξίωσης. Διότι, εάν όντως με την παρούσα αίτηση επιχειρείται σε τούτο το προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας η εισαγωγή νέας αξίωσης, αναπόδραστα, οι πιθανότητες επιτυχίας της αίτησης είναι σαφώς περιορισμένες. Αντιλαμβανόμενη αυτή την πιθανή εξέλιξη των πραγμάτων, η Καθ' ης επιχειρηματολογεί στην παρ. 5 της αγόρευσής της ότι «σε καμία περίπτωση δεν επιδιώκεται να προστεθεί νέα αξίωση αφού αυτό που επιδιώκεται να προστεθεί είναι ήδη δικογραφημένο.» Ο δικηγόρος των Αιτητών έχει εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη και στη σελ. 3 της αγόρευσής του, με αναφορά στην αίτηση τροποποίησης ημερ. 29/05/2015, εισηγείται ότι: «η επίκληση του ισχυρισμού υπενοικίασης ήταν για να υποστηρίξει προδικαστική ένσταση.» και ότι «η προδικαστική ένσταση με την αξίωση Διατάγματος έξωσης είναι δύο ζητήματα πλήρως αντικρουόμενα και αντιφατικά μεταξύ τους.» Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα της εν λόγω παραγράφου 2 της τροποποιημένης Απάντησης της Καθ' ης, η οποία έχει ως εξής: «
11. Η Καθ' ης η Αίτηση εγείρει προδικαστική ένσταση αναρμοδιότητας του Δικαστηρίου ως προς το επιλαμβάνειν της Αίτησης για σκοπούς εκδίκασής της. Η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση συνίσταται στο ότι οι Αιτητές δεν καθίστανται και/ή ουδέποτε κατέστησαν θέσμιοι ενοικιαστές και/ή η Καθ' ης η Αίτηση ουδέποτε κατέστησε τους Αιτητές θέσμιους ενοικιαστές. Η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση στηρίζεται στους πιο κάτω λόγους: (α).... » Στο δε σημείο «(ε)» της υπό αναφορά παρ. 2 της Απάντησης της Καθ' ης, αναφέρεται: « (ε) Περαιτέρω η Καθ' ης λέγει, άνευ βλάβης όλων των ανωτέρω, ότι, οι Αιτητές, πριν από την λήξη της ενοικίασης στις 30/09/2013 και/ή προτού καταχωρήσουν την Αίτησή τους, παράνομα και/ή αντισυμβατικά και/ή χωρίς την έγκριση της ΚΑθ' ης η Αίτηση, υπενοικίασαν το επίδικο κατάστημα και/ή παρέδωσαν την κατοχή αυτού σε άλλο πρόσωπο και/ή στους STAVROS DEMETRIOU RESTAURANTS LIMITED οι οποίοι μέχρι σήμερα έχουν την κατοχή του επίδικου υποστατικού ως υπενοικιαστές και/ή άλλως πως. Η Καθ' ης εγείρει προδικαστική ένσταση και λέγει ότι οι Αιτητές δεν εμπίπτουν στο πεδίο ορισμού, του θέσμιου ενοικιαστή, του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, διότι μετά τη λήξη της ενοικίασης, στις 30/09/2013, οι Αιτητές δεν εξηκολούθησαν οι ίδιοι να κατέχουν το επίδικο ακίνητο. »
12. Με την αξιούμενη τροποποίηση επιχειρείται η εισαγωγή νέας αξίωσης. Έχοντας εξετάσει όλη τη δικογραφία και ιδιαίτερα το λεκτικό της πιο πάνω παραγράφου 2 της Απάντησης της Καθ' ης, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με την εισήγηση του κ. Γεωργιάδη. Είναι διαπίστωσή μου ότι, όλα όσα είχαν τεθεί στην τροποποιημένη Απάντηση και Ανταπαίτηση της Καθ' ης ημερ. 05/01/2016 αναφορικά με τον ισχυρισμό περί παράνομης και/ή αντισυμβατικής υπενοικίασης σχετίζονταν αποκλειστικά και μόνο με την προβαλλόμενη προδικαστική ένσταση της Καθ' ης στην παρ. 2 της Απάντησής της. Σε κανένα άλλο σημείο της τροποποιημένης Απάντησης και Ανταπαίτησης της η Καθ΄ης αναφέρει οτιδήποτε σχετικό με την ισχυριζόμενη παράνομη και/ή αντισυμβατική υπενοικίαση επί της οποίας σήμερα επιδιώκει την εισαγωγή αξίωσης για έξωση των Αιτητών. Ούτε στην Περαιτέρω Απάντηση και Ανταπαίτησή της, γίνεται οποιαδήποτε νύξη σε τέτοιο ζήτημα. Κατ' επέκταση, ουδέποτε μέχρι σήμερα υπήρξε ως επίδικο θέμα η έξωση των Αιτητών από το επίδικο υποστατικό, και δει λόγω παράνομης υπενοικίασης. Πρόκειται δηλαδή για μια καινοφανή βάση απαίτησης, η οποία είναι εντελώς διαφορετική από τα όσα μέχρι σήμερα αξιώνει η Καθ΄ης. Τέτοιου είδους τροποποίηση όχι μόνο έχει μεγαλύτερη δυναμική[11] από την εισαγωγή μιας νέας βάσης υπεράσπισης, αλλά και λόγω της φύσης της, δραστικότατες έως ανεπανόρθωτες συνέπειες στα δικαιώματα των Αιτητών.
13. Η απόφαση kennedy Hotels ltd v. Indjirdjian