ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ ν. ΙΩΑΝΝΟΥ, Αίτηση Αρ. Ε69/2013, 14/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2018:47 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου Αίτηση Αρ. Ε69/2013 Μεταξύ׃ ΧΧΧΧ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ, από την Πάφο Αιτήτριας και ΧΧΧΧ ΙΩΑΝΝΟΥ, από την Πάφο Καθ' ου η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 09/05/2018 για συμψηφισμό των δικαστικών εξόδων Ημερομηνία: 14/11/2018 Για την Αιτήτρια: κα Ηρώ Κωνσταντινίδου Για τον Καθ' ου η Αίτηση : κα Μύρια Δ. Σαββίδου για Δημητράκης Σαββίδης & Σια ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ (ΓΕΓΟΝΟΤΑ - ΕΠΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ) Τα ουσιαστικά γεγονότα που αφορούν την παρούσα ενδιάμεση απόφαση είναι εν πολλοίς παραδεκτά. Στις 20/11/2014 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού - Πάφου, τμήματος Πάφου, υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση για την έκδοση διατάγματος ανάκτησης κατοχής ενός καταστήματος και περαιτέρω απόφαση για το ποσό των €19.000, πλέον ενδιάμεσα οφέλη, τόκους και έξοδα. Η Αιτήτρια ανέκτησε την κατοχή του υποστατικού και ακολούθως προσπάθησε να εκτελέσει την εν λόγω απόφαση δίχως αποτέλεσμα. Όταν μάλιστα επιχείρησε, δυνάμει του Κεφ. 6, να εκποιήσει περιουσία του Καθ' ου, η αίτησή της απορρίφθηκε στις 11/08/2017 και καταδικάστηκε στα έξοδα εκείνης της διαδικασίας που ανέρχονται στο ποσό των €1.552,00 πλέον τόκους και ΦΠΑ. Στη συνέχεια, ο Καθ' ου, εξακολουθώντας να οφείλει στην Αιτήτρια πλήρως τα ποσά που παρουσιάζονται στην απόφαση ημερομ. 20/11/2014, καταχώρησε στις 19/03/2018 ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας εναντίον της Αιτήτριας αξιώνοντας τα δικηγορικά έξοδα που του επιδικάστηκαν στα πλαίσια της εναντίον του απορριφθείσας αίτησης για εκποίηση. Η Αίτηση Η Αιτήτρια αντέδρασε καταχωρώντας την παρούσα Αίτηση στις 09/05/2018 και με αυτήν αξιώνεται: « Α) Απόφαση και/ή Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της Απόφασης ημερομηνίας 11.08.2017, η οποία λήφθηκε στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, μέχρις ότου ο Καθ' ού η Αίτηση, εξοφλήσει το χρέος του που είναι υπόχρεος να πληρώσει στην Αιτήτρια, ως η Δικαστική Απόφαση ημερομηνίας 20.11.2014 η οποία εκδόθηκε στην ανωτέρω Αίτηση. Β) Απόφαση και/ή Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση του εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας με αριθμό 98/18 ημερομηνίας 19.03.2018 το οποίο εκδόθηκε εναντίον της Αιτήτριας στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεση, μέχρις ότου ο Καθ' ού η Αίτηση εξοφλήσει στην Αιτήτρια το χρέος του ως η εκ συμφώνου Δικαστική Απόφαση ημερομηνίας 20.11.2014, η οποία εκδόθηκε στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. και/ή Γ) Απόφαση και/ή Διάταγμα το οποίο να συμψηφίζει και/ή να κατανέμει υπό τύπο αφαιρέσεως και/ή υπό τύπο διακανονισμού, το ποσό που με βάση την Απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20.11.14, επιδικάστηκε υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ού η Αίτηση, με το ποσό που με βάση την Απόφαση ημερομηνίας 11.08.2017, επιδικάστηκε υπέρ του Καθ' ού η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας. » Παράλληλα καταχώρησε αίτηση για αναστολή εκτέλεσης του υπό αναφορά εντάλματος κατάσχεσης κινητής της περιουσίας. Ως προς τούτο το θέμα, στις 30/05/2018, εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο αναστάλθηκε η εκτέλεσή του μέχρι την έκδοση της τελικής απόφασης στην παρούσα Αίτηση. Η υπό εξέταση Αίτηση βασίζεται κυρίως στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.40 Θ.7(β), 15, 17 Δ.41, Δ.44 Θ.11, Δ.48 Θ.1-9, Δ.59 Θ.7, 13 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας η οποία παραθέτει το ιστορικό των διαφορών της με τον Καθ' ου και εξηγεί τους λόγους για τους οποίους θεωρεί πως θα ήταν άδικο να μην εκδοθεί διάταγμα που να συμψηφίζει τις υπό εξέταση διαταγές εξόδων. Συνοπτικά, η Αιτήτρια αναφέρει ότι το συνολικά οφειλόμενο προς αυτήν ποσό σήμερα ανέρχεται περί τις €26.000, ενώ τα έξοδα στα οποία έχει καταδικαστεί συμποσούνται περί των €1.
- Ο Καθ' ου χρωστά στην τράπεζα μεγάλα χρηματικά ποσά και το δικό της εμπράγματο βάρος επί της περιουσίας του έπεται των τραπεζικών επιβαρύνσεων. Η Ένσταση Η πλευρά του Καθ' ου καταχώρησε Ένσταση στις 15/06/2018 και προβάλλει τα εξής: « (α) Η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, ως ουσία και/ή νόμω αβάσιμη και/ή ως παράτυπη και/ή ως αστήρικτη και/ή ως καταχρηστική και/ή ως κακόπιστη. (β) Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως φέρουσα λανθασμένη και/ή ανύπαρκτη και/ή άσχετη και/ή ελλιπή νομική βάση. (γ) Υπό τις περιστάσεις δεν είναι ορθό και/ή δίκαιο και/ή δεν δικαιολογείται και/ή δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθούν υπό του Δικαστηρίου τα αιτούμενα Διατάγματα, λαμβανομένου μάλιστα υπόψη του γεγονότος ότι η Αιτήτρια δεν έχει αμφισβητήσει με το ένδικο μέσο της Έφεσης την ισχύ της Αποφάσεως ημερομηνίας 11.08.2017, η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 στην Ένορκο Δήλωση της Αιτήτριας που υποστηρίζει την υπό εκδίκαση Αίτηση ημερομηνίας 09.05.
- (δ) Κάθε διάδικος μπορεί να λάβει εκείνα τα μέτρα που θεωρεί απαραίτητα για την είσπραξη των οφειλομένων προς αυτόν ποσών. (ε) Η όποια διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου δυνατό να υπήρχε, αναφορικά με το θέμα του συμψηφισμού εξόδων, θα μπορούσε να ασκηθεί μόνο κατά το στάδιο της έκδοσης της Απόφασης στις 11.08.2017, παρ' όλα αυτά ουδεμία πρόνοια υπήρξε περί τούτου στην Απόφαση του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου δεν υπάρχει σε αυτό το καθυστερημένο στάδιο της δικαστικής διαδικασίας η δυνατότητα συμψηφισμού των εξόδων. (στ) Τα δικηγορικά έξοδα στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι δίκαιο να συμψηφιστούν, αφού δυνάμει προφορικής συμφωνίας που έγινε μεταξύ του Καθ' ού η Αίτηση και των Δικηγόρων του την 11.08.2017, αυτά έχουν εκχωρηθεί από τον Καθ' ού η Αίτηση προς τους Δικηγόρους του, οι οποίοι και δικαιούνται να αξιώσουν όπως αυτά τους καταβληθούν από την Αιτήτρια. (ζ) Τα δικηγορικά έξοδα, πάντοτε πληρώνονται, ακόμα και αν η ισχύς της Απόφασης ήθελε από το Δικαστήριο ανασταλεί, ως εκ τούτου η Αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 09.05.2018 είναι άνευ οποιουδήποτε πραγματικού και νομικού ερείσματος. » Η εν λόγω Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου στην οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και ισχυρίζεται ότι έχει εκχωρήσει τηλεφωνικώς στους δικηγόρους του το επιδικασθέν υπέρ του ποσό. Οι Αγορεύσεις Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση της Αιτήτριας ή του Καθ' ου. Οι σχετικές αγορεύσεις των διαδίκων έλαβαν χώρα στις 08/10/2018 οπόταν και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφασή του. Είχα σχετικά την ευκαιρία να αναγνώσω με προσοχή τα γραπτά κείμενα που προσκομίστηκαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων. ΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Το επίδικο ζήτημα δεν προβλέπεται ευθέως από τον οικείο διαδικαστικό κανονισμό του παρόντος Δικαστηρίου και ως εκ τούτου εφαρμόζονται[1] οι σχετικές διατάξεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στη Διαταγή 59 θ. 7 αναφέρεται ότι: « A set-off for damages or costs between parties may be allowed. » Στη Δ.
- θ. 13 προστίθεται: « In any case in which, under Rule 13 of this Order, or any other Rule of Court, or by the order or direction of a Court or Judge, or otherwise, a party entitled to receive costs is liable to pay costs to any other party, the taxing officer may tax the costs such party is so liable to pay, and may adjust the same by way of deduction or set-off, or may, if he shall think fit, delay the allowance of the costs such party is entitled to receive until he has paid or tendered the costs he is liable to pay; or such officer may allow or certify the costs to be paid, and the same may be recovered by the party entitled thereto in the same manner as costs ordered to be paid may be recovered. » ΙΙΙ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η παρούσα Αίτηση βασίζεται σε ορθή νομική βάση, τα επίδικα γεγονότα είναι παραδεκτά και στοιχειοθετούν το ουσιαστικό αίτημα συμψηφισμού. Έχω εξετάσει τους λόγους ένστασης, ουδείς εξ' αυτών κρίνεται βάσιμος. Η εισήγηση ότι θα μπορούσε να διαταχθεί συμψηφισμός μόνο κατά το στάδιο έκδοσης της απόφασης ημερομηνίας 11/08/2017 δεν επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο της Διαταγής 59 και είναι εσφαλμένη. Το δε γεγονός ότι η Αιτήτρια δεν καταχώρησε έφεση αναφορικά με την εναντίον της διαταγή εξόδων, όχι μόνο δεν σημαίνει ότι εμποδίζεται να αξιώσει τον συμψηφισμό, αλλά αντιθέτως ενισχύει το αίτημά της, αφού η υπό εξέταση διαταγή εξόδων υπέρ του Καθ' ου έχει καταστεί τελεσίδικη. Εμπόδιο θα μπορούσε να προκύψει εάν αξιωνόταν συμψηφισμός ενώ εκκρεμούσε έφεση, η έκβαση της οποίας ενδεχομένως να ανέτρεπε την πρωτόδικη διαταγή. Απορρίπτω επίσης το επιχείρημα της πλευράς του Καθ' ου ότι δεν χωρεί συμψηφισμός επειδή έχει εκχωρήσει στους δικηγόρους του τα δικαιώματά του επί των επιδικασθέντων υπέρ του εξόδων. Η εκχώρηση δικαιωμάτων, ως εξαίρεση του δόγματος της συμβατικής σχέσης, αφορά ουσιαστικά τον εκχωρητή και τον εκδοχέα και δεν μπορεί να επενεργεί με τρόπο που να επηρεάζει αρνητικά ή να ακυρώνει, είτε άμεσα, είτε έμμεσα, δικαιώματα τρίτου προσώπου, όπως εν προκειμένω της Αιτήτριας η οποία έχει συμβληθεί με τον Καθ' ου και όχι με τους δικηγόρους του. Παρεμφερής ισχυρισμός εξετάστηκε στη Welch v Royal Exchange Assurance - [1939] 3 All ER 305 όπου κρίθηκε ότι το δικαίωμα επίσχεσης (lien) που είχε δικηγόρος επί δικαστικών εξόδων για τα οποία ζητείτο ο συμψηφισμός, δεν ήταν ικανό για να ακυρώσει τον αιτούμενο συμψηφισμό. Το σχετικό απόσπασμα έχει ως εξής: « The position before me is that it is not the client who is trying to deprive his attorney of his costs. The only question is whether the attorney is to be entitled to a prior claim on the costs, and so defeat a set-off which the opposite party is seeking to obtain in order to recover the costs for which they have received an order from this court against the solicitor's client. I think that the respondents are entitled to the order for which they ask, which is that, notwithstanding the solicitor's lien, the taxing master should set off the costs of the respondents in this court and the Court of Appeal against the costs which the respondents were ordered to pay the claimant by the award. « Δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά περισσότερα. Δεδομένου ότι το αίτημα συμψηφισμού αφορά τους ίδιους διαδίκους στις ίδιες δικαστικές διαδικασίες στα πλαίσια της ίδιας υπόθεσης του παρόντος Δικαστηρίου κρίνω δίκαιο, πρόσφορο και ορθό να διατάξω τον συμψηφισμό των δικαστικών εξόδων. ΙV. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα Αίτηση επιτυγχάνει, η Ένσταση απορρίπτεται. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο συμψηφίζεται το ποσό που με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20/11/14, επιδικάστηκε υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, με το ποσό που με βάση την απόφαση ημερομηνίας 11/08/2017, επιδικάστηκε υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας. Οι αξιούμενες υπό Α και Β θεραπείες αναστολής καθίστανται άνευ αντικειμένου και απορρίπτονται, αφού συνεπεία του συμψηφισμού εκλείπει το υπόβαθρο επί του οποίου εκδόθηκε το ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας της Αιτήτριας. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου όπως υπολογιστούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα που αφορούσε το ζήτημα του συμψηφισμού, ήτοι στην κλίμακα €500 - €2.
- (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικός Κανονισμός του 1983, κ. 12(α). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο