X. M. ΜΑΡΤΗΣ ΛΤΔ ν. ΔΗΜΟΥ ΑΓΙΑΣ ΝΑΠΑΣ, Αίτηση Αρ. Κ3/2017, 3/4/2018

(2), η οποία εφαρμόζεται κατ' αναλογία και στη παρούσα Δικαιοδοσία, προνοεί ότι: « Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. » Παρόλο που τι ακριβώς συνιστά «καλό λόγο», είναι ζήτημα που κρίνεται κατά περίπτωση, στην Κοκκίνου ν. Κοκκίνου Έφεση αρ. 29/2014, ημερομηνίας 03/11/2016, λέχθηκε ότι: « «Καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. » Στο στάδιο ενδιάμεσης διαδικασίας για έκδοση προσωρινού διατάγματος τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο, το οποίο δεν προβαίνει σε ουσιαστική αξιολόγηση της μαρτυρίας που τίθεται ενώπιόν του και αποφεύγει τη διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της κυρίως δίκης, αφού, δεν απαιτείται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά η στοιχειοθέτηση μόνο σοβαρών ενδείξεων περί της πιθανότητας ύπαρξής του.[1] Εντούτοις, ακόμα και σε αυτό το επίπεδο απόδειξης, το αντίστοιχο βάρος το έχει ο αιτών το προσωρινό διάταγμα το οποίο διατηρείται στους ώμους του[2] σ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας εκδίκασης του συντηρητικού διατάγματος. Σε περίπτωση δε έγερσης από την άλλη πλευρά αντίθετων ισχυρισμών, για να το αποσείσει, οφείλει, είτε να κάνει χρήση του δικαιώματος αντεξέτασης,[3] είτε να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση,[4] αλλιώς ενυπάρχει ο κίνδυνος να εκληφθεί ότι οι ισχυρισμοί της άλλης πλευράς έχουν μείνει αναπάντητοι. Θα πρέπει πάντως να τονισθεί ότι οι υπό αναφορά δικονομικές ευχέρειες, ιδίως όταν έχει εξασφαλιστεί μονομερώς συντηρητικό διάταγμα, σπάνια επιτρέπονται. Ο λόγος, όπως εύστοχα είχε επισημανθεί στη STAVROS GEORGIOU & SON (SCRAP METALS) LTD v. ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ LIPA, Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 151/98, ημερομηνίας 04/12/2000 είναι επειδή: « Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο. » Το δικαίωμα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην περίπτωση όπου έχει ήδη εκδοθεί μονομερώς προσωρινό διάταγμα, έχει εξεταστεί και στην Κουππά ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.α., Πολ. Έφεση. 312/10, ημερομηνίας 17/07/2014 στην οποία εκφράστηκαν σοβαρές επιφυλάξεις αναφορικά με το κατά πόσο η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει τέτοιο «καλό λόγο». Το σχετικό απόσπασμα έχει ως ακολούθως: « . σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου. και η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα (Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του πλοίου LIRA

(2001)1 Α.Α.Δ. 1220) είτε με αντεξέταση είτε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)

(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων. Σ΄ ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4

(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο». » V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση τις πιο πάνω νομικές αρχές και έχοντας μελετήσει με προσοχή την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, καταλήγω στα εξής συμπεράσματα: · Η εν λόγω ένορκη δήλωση είναι υπέρμετρα μακροσκελής, αφού αποτελείται από 6 πυκνογραμμένες σελίδες και 26 παραγράφους. · Σ' αυτήν, αντί να υπάρχει σαφής προσδιορισμός και στόχευση των σημείων επί των οποίων επιδιώκεται, για καλό λόγο, η συμπληρωματική ένορκη μαρτυρία, ως ορθώς υποστηρίζει και ο κ. Χριστοφή, η αναφερόμενη ένορκη δήλωση προσομοιάζει περισσότερο με νομική επιχειρηματολογία παρά με παράθεση γεγονότων, ενώ εντοπίζεται και ανακύκλωση ίδιων ισχυρισμών με διαφορετική διατύπωση. Για παράδειγμα, στην παρ. 8 γίνεται παραπομπή σε συγκεκριμένη Νομοθεσία και στην παρ. 18 γίνεται παραπομπή σε συγκεκριμένη Νομολογία. Αυτός ο τρόπος σύνταξης της ένορκης δήλωσης είναι απαράδεκτος.[5] · Επιπρόσθετα, στις πλείστες άλλες παραγράφους, αντί να παρατίθενται γεγονότα ουσιαστικά εμπεριέχονται συλλογισμοί και επιχειρείται η γενική αντίκρουση των ισχυρισμών της πλευράς των Καθ' ων, με επανάληψη των θέσεων των Αιτητών και παραπομπή σε τεκμήρια που έχουν ήδη επισυναφθεί στα πλαίσια της εξασφάλισης του μονομερούς διατάγματος. Αυτή η διεργασία κινείται εκτός του ορθού πλαισίου όπως έχει επισημανθεί στην Κουππά ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ (ανωτέρω). · Στα μοναδικά σημεία που εντοπίζεται έρεισμα για να επιτραπεί η συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι στις παρ. 16 και σε μέρος της παρ. 23, επί των οποίων, η μαρτυρία αυτή συναρτάται αφενός με γεγονότα μεταγενέστερα της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος και, αφετέρου, με συναφείς ισχυρισμούς που τέθηκαν από πλευράς των Καθ' ων. · Ιδίως όσον αφορά την παρ. 16, κρίνω δίκαιο όπως δοθεί η δυνατότητα στους Αιτητές να απαντήσουν στην παρ. 77 της ένορκης δήλωσης του Αντώνη Αντωνίου και συγκεκριμένα στο κατά πόσο το επίδικο υποστατικό λειτουργεί ή παραμένει κλειστό μετά τη χορήγηση του προσωρινού διατάγματος, διότι πιθανόν, το όλο ζήτημα να συναρτάται με τη μαρτυρία που η πλευρά των Αιτητών προσέφερε για να καταδείξει το κατεπείγον ως δικαιοδοτικό όρο για τη μονομερή χορήγηση του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. · Κατά τον ίδιο τρόπο, κρίνω ορθό όπως επιτρέψω μέρος της παρ. 23, ήτοι τις 4 πρώτες προτάσεις, δηλαδή μέχρι και την πρόταση που ολοκληρώνεται στην αναφορά «μέχρι 31/12/2018», καθότι το ζήτημα καταβολής του μηνιαίου μισθώματος (ή όπως άλλως πως θέλουν να το ονομάζουν οι Καθ' ων) αποτελεί όρο για συνέχιση της ισχύος του προσωρινού διατάγματος. · Κατά τα λοιπά, η Αίτηση απορρίπτεται. Δεν έχω διαπιστώσει οποιοδήποτε άλλο σημείο της υπό αναφορά μαρτυρίας που να συνιστά καλό λόγο με βάση τη σχετική νομολογία, έχοντας πάντα κατά νου ότι το προσωρινό διάταγμα εκδόθηκε μονομερώς, και ότι, είναι ανεπίτρεπτη η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο (δείτε ανωτέρω STAVROS GEORGIOU). · Θα δοθεί βεβαίως, για σκοπούς ίσης μεταχείρισης, αντίστοιχο δικαίωμα για καταχώρηση απαντητικής συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση. VI. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ των προαναφερόμενων: (α) εκδίδεται διάταγμα με το οποίο δίδεται άδεια στην πλευρά των Αιτητών όπως, εντός τριών

(3)εργάσιμων ημερών, από σήμερα καταχωρήσουν συμπληρωματική ένορκη δήλωση το περιεχόμενο της οποίας να αντιστοιχεί: (

1. i)στο περιεχόμενο της παρ. 16 της προτιθέμενης ένορκης δήλωσης του Γεώργιου Μάρτη ημερομηνίας 26/03/2018, (
2. ii)στο περιεχόμενο της παρ. 23 της προτιθέμενης ένορκης δήλωσης του Γεώργιου Μάρτη ημερομηνίας 26/03/2018, ήτοι στις 4 πρώτες προτάσεις, δηλαδή μέχρι και την πρόταση που ολοκληρώνεται στην αναφορά «μέχρι 31/12/2018». (β) εκδίδεται διάταγμα με το οποίο δίδεται άδεια στην πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση όπως, εντός των επόμενων τριών

(3)εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης των Αιτητών, καταχωρήσουν, εφόσον κρίνουν σκόπιμο, απαντητική συμπληρωματική ένορκη δήλωση. (γ) Τέλος, και όσον αφορά τα έξοδα της Αίτησης, λαμβανομένου υπόψιν ότι έχει επιτύχει μόνο κατ' ελάχιστον και ότι η πλευρά των Καθ' ων εξέφρασε στις 26/03/2018 την ετοιμότητα της να αποδεχθεί εν μέρει το περιεχόμενο της παρ. 23 της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θεωρώ ότι θα πρέπει να αποκλίνω από τον γενικό κανόνα που επιτάσσει όπως τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα, και εκδίδω διαταγή όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα. Η κυρίως Αίτηση επαναορίζεται για ακρόαση στις 24/04/2018 και ώρα 10:45 π.μ. Το προσωρινό διάταγμα παραμένει σε ισχύ. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802. [2] Ανδρέου ν. Colossos Signs Ltd

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1040, Iacovou Brothers v. Fashionwise Ltd

(2000)1(Β) A.A.Δ. 1377. [3] Σεβαστού ν Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ. 1980. [4] Κουππά ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.α. (ανωτέρω). [5] Pell Frischmann Cons. Ltd v. Δημοκρατίας

(2001)1 Α.Α.Δ. 33. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο