HADJICHRISTODOULOU BROTHERS RESTAURANT LTD ν. ΝΕΟΦΥΤΟΥ κ.α., Αίτηση Αρ. Ε16/2015, 3/5/2018

HADJICHRISTODOULOU BROTHERS RESTAURANT LTD ν. ΝΕΟΦΥΤΟΥ κ.α., Αίτηση Αρ. Ε16/2015, 3/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2018:6 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου και Μαρίας Κοσμά και Γιώργου Παναγιώτου, Παρέδρων Αίτηση Αρ. Ε16/2015 Μεταξύ׃ HADJICHRISTODOULOU BROTHERS RESTAURANT LTD, εκ Λάρνακας Αιτητής και

1. XXXXX ΝΕΟΦΥΤΟΥ, εκ Αραδίππου
2. XXXXX ΑΓΗΣΙΛΑΟΥ, εκ Μοσφιλωτής
3. XXXXX ΚΑΡΥΔΑΣ, εκ Λάρνακας Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 02/03/2018 για τροποποίηση της Κυρίως Αίτησης και για προσθήκη διαδίκου Ημερομηνία: 03/05/2018 Για τους Αιτητές: κ. Θ. Θωμά Για τους Καθ' ων η αίτηση: κ. Χρ. Πουτζιουρής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ι. Η ΑΙΤΗΣΗ Η παρούσα υπόθεση βρίσκεται εν μέσω της ακροαματικής διαδικασίας. Σύμφωνα με όσα έχουν μέχρι στιγμής παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου, έχει αναδειχθεί ως αναντίλεκτο γεγονός ότι η Αιτήτρια είναι συνιδιοκτήτρια του ακινήτου, επί του οποίου ανεγέρθηκε το επίδικο υποστατικό κατέχοντας 11/12 μερίδιο. Το υπόλοιπο μερίδιο ανήκει στην εταιρεία ROCK AMOUR ESTATE COMPANY LIMITED, η οποία δεν είναι διάδικος στη διαδικασία. Με αίτηση ημερομηνίας 02/03/2018, οι Αιτητές αξιώνουν την τροποποίηση της Κυρίως Αίτησης με τον τρόπο που προσδιορίζεται συγκεκριμένα στην παράγραφο Α έως και Ε της επίδικης Αίτησης. Επιδιώκεται ακόμα η προσθήκη ως διαδίκου της εταιρείας ROCK AMOUR ESTATE COMPANY LIMITED. Η νομική βάση της αίτησής τους εδράζεται σε διάφορες διατάξεις, μεταξύ των οποίων στη Δ.9 και Δ.25 των Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η υπό αναφορά αίτηση αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση ιδίας ημερομηνίας του κ. XXXXX Χατζηχριστοδούλου, διευθυντή των Αιτητών. Το απαύγασμα των ισχυρισμών του εν λόγω ενόρκως δηλούντα εντοπίζεται στις παρ. 2 και 3 της ένορκης δήλωσής του, όπου αναφέρει πως, εκ παραδρομής, δεν έχει προστεθεί ακόμα μια εταιρεία στην Κυρίως Αίτηση, εννοώντας ότι απουσιάζει συνιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου. Αναφέρεται ακόμα στο ιστορικό της υπόθεσης με ιδιαίτερη αναφορά στην εκκρεμούσα στο Κτηματολόγιο διαδικασία για αναπροσαρμογή συνόρων και ότι ο ίδιος ήταν με την εντύπωση ότι είχε ήδη ολοκληρωθεί. ΙΙ. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Οι Καθ΄ ων ενίστανται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και προς τούτο καταχώρησαν σχετική Ένσταση ημερομηνίας 22/03/2018 προβάλλοντας 12 λόγους Ένστασης. Επίκεντρο της Ένστασης είναι η αδικαιολόγητη καθυστέρηση για την υποβολή του Αιτήματος (Α, Β και Δ Λόγοι Ένστασης), ότι θα προκληθεί στους Καθ' ων ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν μπορεί να αποκατασταθεί με χρήμα (Θ Λόγος Ένστασης) και ότι θα έπρεπε να είχε εξασφαλιστεί εκ των προτέρων η συναίνεση του εν λόγω προτιθέμενου νέου διάδικου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, ο οποίος αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες και αναφέρεται στο ιστορικό της υπόθεσης. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι η παρούσα έχει καταχωρηθεί χωρίς άδεια του Δικαστηρίου και με πολύ μεγάλη καθυστέρηση. Υποστηρίζει ακόμα ότι έχουν ήδη ακουστεί οι βασικοί μάρτυρες για τους Αιτητές και δεν μπορούν πλέον να αντεξετασθούν. Σημειώνει επίσης ότι δεν υπάρχει συναίνεση των προτιθέμενων νέων διαδίκων. Σε πιο αναλυτικό σχολιασμό των εκατέρωθεν θέσεων, εφόσον κρίνω σκόπιμο, θα προβώ στη συνέχεια. Προέχει, για σκοπούς πληρέστερης κατανόησης, η παράθεση ενός σύντομου ιστορικού. ΙΙΙ. ΙΣΤΟΡΙΚΟ H Κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 03/11/
4. Σε αυτήν, οι Αιτητές περιγράφονται ως οι «ιδιοκτήτες των καταστημάτων επί της Λεωφόρου Νήσσι 64, στην Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου». Η Απάντηση και Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 25/02/
5. Η Απάντηση στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε στις 21/03/
6. H ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε στις 23/01/2017 και κατά τη διάρκεια αυτής καταχωρήθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 σχετικός τίτλος ιδιοκτησίας του επίδικου ακίνητου. Όπως σαφώς προκύπτει από το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, η Αιτήτρια εταιρεία είναι συνιδιοκτήτρια του εν λόγω ακινήτου κατέχοντας μερίδιο 11/12 μαζί με την εταιρεία ROCK AMOUR ESTATE COMPANY LIMITED η οποία κατέχει το υπόλοιπο 1/12, ως βεβαιώνεται και από τα ΤΕΚΜΗΡΙΑ 7, 8 και
7. Το ζήτημα συνιδιοκτησίας επισημάνθηκε από το ίδιο το Δικαστήριο κατά τη λήξη της ακροαματικής διαδικασίας στις 23/01/2018 και ζητήθηκε από τους δικηγόρους των διαδίκων όπως πράξουν τα δέοντα. Στις 15/02/2018, ημερομηνία όπου συνεχίστηκε η ακροαματική διαδικασία, η πλευρά των Αιτητών κάλεσε ως μάρτυρα τον κ. Κίκη Οδυσσέως ο οποίος είναι κτηματικός γραφέας στο Κτηματολόγιο Αμμοχώστου (Μ. Ε. 3) για να δώσει επεξηγήσεις αναφορικά με το καθεστώς ιδιοκτησίας. Προφανώς, η μαρτυρία που δόθηκε από το εν λόγω πρόσωπο δεν ικανοποίησε τους δικηγόρους των Αιτητών, οι οποίοι στις 02/03/2018 προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, ενώ η Κυρίως Αίτηση ήταν ορισμένη για συνέχιση στις 06/03/
8. Στις 06/03/2018 υποβλήθηκε εκ μέρους των Αιτητών αίτημα αναβολής λόγω της επίδικης αίτησης, το οποίο εγκρίθηκε και δόθηκε χρόνος στην πλευρά των Καθ' ων να τοποθετηθούν επί του αιτήματος τροποποίησης. Διευκρινίζεται ότι το ζήτημα ως αμιγώς νομικό απασχόλησε το Δικαστήριο στη μονομελή του σύνθεση, αφού η παρουσία παρέδρων δεν κρίθηκε αναγκαία. ΙV. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Η εξουσία του παρόντος Δικαστηρίου να επιληφθεί αιτήματος τροποποίησης βασίζεται στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 9 και 12 σε συνδυασμό με την Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, που ίσχυε πριν την πρόσφατη τροποποίηση της εν λόγω διαταγής, αφού η παρούσα αίτηση εμπίπτει εντός του προηγούμενου νομικού καθεστώτος. Οι αρχές που διέπουν την τροποποίηση δικογράφων με βάση το πλαίσιο πριν την τροποποίηση της εν λόγω Διαταγής 25, είναι καλά γνωστές και η επί του θέματος νομολογία πολύ πλούσια.[1] Η τάση της νομολογίας ως προς το επίδικο ζήτημα δείχνει φιλελεύθερη προσέγγιση, υπό την επιφύλαξη όπου διαπιστώνεται υπέρμετρη ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση, κακοπιστία, ζημιά ή αδικία η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με ανάλογη διαταγή για έξοδα. Η τροποποίηση δικογράφου είναι ζήτημα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου με κυρίαρχο στοιχείο αξιολόγησης το συμφέρον της δικαιοσύνης, το οποίο επιτυγχάνεται με τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Στην δε έννοια του συμφέροντος της Δικαιοσύνης εντάσσεται η επιθυμία ότι όλες οι διαφορές των διαδίκων που αναφέρονται στα επίδικα θέματα να επιλύονται διεξοδικά στην ίδια διαδικασία.[2] Η έναρξη της δίκης παρόλο που δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο για τροποποίηση, επιβάλλει ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με φειδώ και διστακτικότητα,[3] λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τα παραδεκτά θεσμικά και χρονικά πλαίσια απονομής της δικαιοσύνης και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Η καθυστέρηση[4] στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης δεν είναι από μόνη της καταλυτική, αλλά συνυπολογίζεται με όλους τους άλλους συναφείς παράγοντες. Φυσικά, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνεται και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση, αφού η εντός εύλογου χρόνου έκδοση των δικαστικών αποφάσεων αποτελεί στοιχείο της άρτιας απονομής της δικαιοσύνης, όπως αυτή κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος και επιβάλλεται από το συνοπτικό χαρακτήρα της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Η Διαταγή 9 - η δυνατότητα διαφοροποίησης των διαδίκων Σχετική με το υπό εξέταση θέμα είναι και η Διαταγή 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία αφορά τους διαδίκους (Parties) σε μια δικαστική διαδικασία. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει στους θεσμούς 2[5] και 10[6] της εν λόγω Διαταγής, που, με βάση αυτούς, προκύπτει ότι η μη συνένωση αναγκαίου διαδίκου δεν καταστρέφει το αγώγιμο δικαίωμα,[7] αλλά αντιμετωπίζεται από το Δικαστήριο με κατάλληλη Διαταγή, είτε κατόπιν αίτησης, είτε αυτεπαγγέλτως. Με βάση τη σχετική με τη Διαταγή 9 Νομολογία, κυρίαρχο στοιχείο αξιολόγησης στα πλαίσια της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για να αποφασισθεί το θέμα διαφοροποίησης των υφιστάμενων διαδίκων, είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης, το οποίο επιτυγχάνεται με τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Στην έννοια του συμφέροντος της Δικαιοσύνης εντάσσεται η επιθυμία ότι όλες οι διαφορές των διαδίκων που αναφέρονται στα επίδικα θέματα να επιλύονται διεξοδικά στην ίδια διαδικασία.[8] Tο Δικαστήριο έχει ευρεία διακριτική εξουσία να προβεί σε οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους · να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων.[9] Το βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά συμφέροντα[10] του προστιθέμενου νέου διαδίκου. Η προσθήκη διαδίκου αποτελεί καθήκον και υποχρέωση του ίδιου του Δικαστηρίου.[11] Μετά όμως την ολοκλήρωση της υπόθεσης, κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό.[12] Στην πρόσφατη απόφαση ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΑΓΡΟΤΟΥ κ.α. ν. ΙΩΑΝΝΑ ΑΝΤΩΝΑΚΗ ΑΓΡΟΤΟΥ ECLI:CY:AD:2016:A263, Πολιτική Έφεση Αρ. 288/2010, ημερομηνίας 31/05/2016 επαναβεβαιώθηκε ότι η μη συνένωση διαδίκων δεν καταστρέφει την αιτία αγωγής, αλλά αντιμετωπίζεται με κατάλληλη Διαταγή, δυνάμει της Δ.9 θ.10 και τονίσθηκε ότι το ζήτημα της συνένωσης όλων των προσώπων πρέπει να εξετάζεται εγκαίρως έτσι ώστε να μην κατασπαταλείται δικαστικός χρόνος και έξοδα. Ως γενική αρχή[13] σε υποθέσεις που έχουν αντικείμενο ακίνητη ιδιοκτησία, όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη πρέπει να συνενώνονται ως διάδικοι, καθότι οι κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης επιβάλλουν την παροχή ευκαιρίας ν' ακουστεί κάθε πρόσωπο του οποίου τα δικαιώματα προσβάλλονται ή είναι ενδεχόμενο να επηρεαστούν από δικαστική απόφαση.[14] V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Έχοντας εξετάσει την αίτηση και την ένσταση καταλήγω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για έγκριση του υποβληθέντος αιτήματος. Ενώπιον του Δικαστηρίου βρίσκεται μια αίτηση που αφορά ένα ακίνητο επί του οποίου απουσιάζει ο έτερος συνιδιοκτήτης. Ανεξαρτήτως των εκατέρων ισχυρισμών και της μαρτυρίας που ήδη παρουσιάστηκε ενώπιον μου, θεωρώ ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως ο συνιδιοκτήτης ενταχθεί στη διαδικασία για να δοθεί η ευκαιρία σε αυτόν να εκθέσει τις δικές του θέσεις και με σκοπό όπως επιλυθούν οριστικά και αποτελεσματικά, για όλα τα πρόσωπα που έχουν συμφέρον στο επίδικο ακίνητο, όλα τα ζητήματα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα. Η ισχυριζόμενη αδικαιολόγητη καθυστέρηση (λόγοι ένστασης αρ. «Α, Β, Δ, Ε, Στ, Θ, Ι, και Λ»). Όσον αφορά το ζήτημα της καθυστέρησης στην προώθηση της παρούσας Αίτησης, είναι αναντίλεκτο ότι η παρούσα αίτηση υποβάλλεται με μεγάλη καθυστέρηση και εν μέσω της ακροαματικής διαδικασίας. Είναι επίσης ορθή η εισήγηση ότι με εύλογη επιμέλεια το ζήτημα της συνιδιοκτησίας θα μπορούσε να εντοπισθεί και να γίνουν οι δέουσες ενέργειες σε προγενέστερο χρόνο. Εντούτοις, δεν έχω πεισθεί ότι συνεπεία της σκοπούμενης τροποποίησης θα επηρεαστούν τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση κατά τρόπο που δεν μπορούν να αποκατασταθούν με κατάλληλη διαταγή ως προς τα έξοδα, ούτε έχω διαπιστώσει κακοπιστία εκ μέρους των Αιτητών, στοιχεία που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως αποτρεπτικά για την έγκριση του αιτήματος, με βάση τη φιλελεύθερη προσέγγιση που επικρατούσε πριν την τροποποίηση της Δ.25, πλαισίου επί του οποίου εμπίπτει η παρούσα αίτηση. Επίσης, δεν επιδιώκεται η ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης των Αιτητών.[15] Οι εξηγήσεις που δίδονται από πλευράς των Αιτητών για την καθυστέρηση είναι λογικές και δεν έχουν επί της ουσίας αμφισβητηθεί από τους Καθ' ων. Όπως φαίνεται από το ΤΕΚΜΗΡΙΟ Δ και το ΤΕΚΜΗΡΙΟ Ε που επισυνάπτονται στην παρούσα αίτηση τροποποίησης, υπάρχει από το 2004 εν εξελίξει διαδικασία για αναπροσαρμογή συνόρων, για την οποία οι Αιτητές, όχι παράλογα, θεωρούσαν ότι είχε ολοκληρωθεί. Ο δε ισχυρισμός των Καθ' ων περί ανεπανόρθωτης ζημιάς που θα τους προκληθεί συνεπεία της τροποποίησης δεν επεξηγείται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του Καθ' ου η αίτηση αρ. 1 και κατ' επέκταση δεν τεκμηριώνεται. Από την ίδια δε την επιχειρηματολογία της πλευράς των Καθ' ων, εξάγεται διαφορετικό συμπέρασμα, αφού οι Καθ' ων ουσιαστικά φαίνεται να θεωρούν ως αχρείαστη την σκοπούμενη τροποποίηση, προβάλλοντας ότι δεν έχουν οποιανδήποτε συμβατική σχέση με τον προτιθέμενο νέο διάδικο. Η ισχυριζόμενη μη λήψη άδειας για καταχώρηση της παρούσας (λόγος ένστασης αρ. «Γ»). Όσον αφορά τον ισχυρισμό της πλευράς των καθ' ων της παρούσας αίτησης καταχωρήθηκε δίχως άδεια του Δικαστηρίου, θα πρέπει να σημειώσω ότι υπάρχει μια παρανόηση επί τούτου του θέματος από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση. Υπενθυμίζω ότι το Δικαστήριο όχι μόνο δεν απαγόρευσε στους διάδικους να λάβουν τα μέτρα που θα έκριναν σκόπιμα ως προς το ζήτημα της συνιδιοκτησίας, αλλά αντίθετα, εντοπίζοντας από τα αρχικά στάδια της διαδικασίας το ζήτημα της απουσίας ενός συνιδιοκτήτη από τη διαδικασία, προέτρεψε τους συνηγόρους των διαδίκων όπως το συντομότερο δυνατό ενεργήσουν σχετικά. Τα γεγονότα έχουν ως εξής. Στις 06/03/2018 η υπόθεση ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακροαματικής διαδικασίας. Στις 02/03/2018, η πλευρά των Αιτητών όχι μόνο καταχώρησε την παρούσα αίτηση, αλλά, παρερμηνεύοντας τις σχετικές παλαιότερες προτροπές που είχαν γίνει από το Δικαστήριο, εξέλαβε ότι είχε άδεια από το Δικαστήριο όχι μόνο να προβεί στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, αλλά και να ζητήσει όπως αυτή οριστεί στις 06/03/2018, δηλαδή την ημέρα που ήταν ορισμένη η κυρίως Αίτηση για συνέχιση. Ενημέρωσε προς τούτο τη γραμματεία του Δικαστηρίου η οποία όρισε την αίτηση την αναφερόμενη ημερομηνία. Τέτοια όμως άδεια δεν είχε ζητηθεί και δεν είχε δοθεί από το Δικαστήριο και επί τούτου έγιναν σχετικές παρατηρήσεις προς τον δικηγόρο των Αιτητών, καθότι θα έπρεπε πριν ενεργήσουν με τούτο τον τρόπο να εξασφαλίσουν την άδεια του Δικαστηρίου. Η απάντηση του δικηγόρου των Αιτητών ήταν ότι έπραξαν με τούτο τον τρόπο «για να μη δημιουργείται μια πολυπλοκότητα με αχρείαστες εμφανίσεις». Πρόκειται βεβαίως για τουλάχιστο ατυχή συμπεριφορά εκ μέρους του δικηγόρου των Αιτητών. Τα ζητήματα όμως θα πρέπει να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά και στην πρακτική τους διάσταση, ως επιτάσσει και ο συνοπτικός χαρακτήρας της παρούσας δικαιοδοσίας. Εν προκειμένω, η λογική ταξινόμηση των πραγμάτων επέβαλλε όπως το ζήτημα που αφορά η παρούσα αίτηση εξεταστεί και αποφασισθεί πριν τη συνέχιση της ακροαματικής διαδικασίας, ως ήταν και η εκφρασμένη επιθυμία του ίδιου του Δικαστηρίου. Έτσι, όπως επιβεβαιώνεται και από τα σχετικά πρακτικά, το Δικαστήριο αποφάσισε να προσπεράσει την αντικανονικότητα[16] και να επιληφθεί της αίτησης, δίδοντας εύλογο χρόνο στην πλευρά των Καθ' ων για να τοποθετηθούν επί της ουσίας της αίτησης. Τα έξοδα μάλιστα της ακροαματικής διαδικασίας στις 06/03/2018, επιδικάστηκαν όπως ζητήθηκε από τους Καθ' ων, ήτοι στην πορεία αλλά σε καμία περίπτωση εναντίον τους. Άρα, ουδόλως επηρεάστηκαν τα δικαιώματα των Καθ' ων από την πιο πάνω ενέργεια των δικηγόρων των Αιτητών η οποία είχε ως αποτέλεσμα η παρούσα αίτηση να οριστεί στις 06/03/
9. Συνεπώς, δεν τίθεται οποιοδήποτε θέμα αναφορικά με το κατά πόσο είχε εξασφαλιστεί άδεια για την καταχώρηση της αίτησης τροποποίησης. Η μη εξασφάλιση εκ των προτέρων της συναίνεσης του νέου διάδικου (λόγος ένστασης «Κ»). Υπήρξε περαιτέρω θέση της πλευράς των Καθ' ων η αίτηση ότι η επίδικη αίτηση πάσχει, καθότι δεν έχει εξασφαλιστεί εκ των προτέρων η συναίνεση του προτιθέμενου νέου διαδίκου. Δεν συμφωνώ με τούτη την εισήγηση. Η προσθήκη διαδίκου επιτρέπεται υπό τον όρο ότι θα κατατεθεί εντός εύλογου χρόνου η απαιτούμενη συγκατάθεση. Τα λεχθέντα στην πολύ πρόσφατη απόφαση στην CYPROMAN SERVICES LTD v. Martin JOHN COWARD, ECLI:CY:AD:2018:A162, Πολιτική Έφεση αρ. 140/2012, ημερομηνίας 04/04/2018, έχουν αυτόδηλο περιεχόμενο: « Γενικά ομιλούντες, η μη προσθήκη αναγκαίου διάδικου δεν αποβαίνει μοιραία για την αξίωση, όπως αναδεικνύει η ίδια υπό αναφορά δικονομική πρόνοια, Δ.9, θ.10, και το Δικαστήριο μπορεί να επιλύσει την επίδικη διαφορά στο βαθμό που αφορά στα δικαιώματα και συμφέροντα των μερών που ευρίσκονται ήδη ενώπιον του. Παρέχεται δε ευρεία εξουσία στο Δικαστήριο, κατόπιν αίτησης ή ακόμα και αυτόβουλα να προβεί στη συνένωση προσώπου ως διαδίκου εφόσον η παρουσία του κρίνεται αναγκαία για την επίλυση της διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του (Μαυρογένη ν. Βουλής των Αντιπροσώπων (Αρ.2) κ.ά.