Λάμπρου ν. Μαυρίδου Ηροδότου κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ10/19, 24/7/2019

(1)(ee), στη Δ.40 θ.11, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 32 του Ν.14/60, στο άρθρο 9 του Κεφ.6 και στις ενυπάρχουσες εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στις επισυνημμένες ένορκες δηλώσεις του κ. ΧΧΧ Λάμπρου, από τη Λευκωσία και του κ. Παναγιώτη Πιερίδη, από τη Λευκωσία. Ο κ. Λάμπρου λέγει ότι είναι ο Αιτητής και δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 24.11.2000, ενοικίασε από τους ΧΧΧ Μαυρίδη και ΧΧΧ Ηροδότου Μαυρίδου, το ακίνητο επί της οδού ΧΧΧ αρ. 29, στην Παλλουριώτισσα. Το εν λόγω ακίνητο είναι παλαιά κατοικία με αυλή και σκοπός της ενοικίασης ήταν να το χρησιμοποιήσει ως καφεστιατόριο. Η διάρκεια της ενοικίασης ήταν για δέκα έτη, θα άρχιζε την 1.12.2000 και θα έληγε την 30.11.

1. Μετά τη λήξη της περιόδου ενοικίασης, ο Αιτητής μετατράπηκε σε θέσμιο ενοικιαστή, γιατί το ακίνητο εμπίπτει στις πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Για να καταστεί λειτουργικό το ακίνητο και να εξασφαλίσει τις αναγκαίες άδειες λειτουργίας εστιατορίου, ο κ. Λάμπρου ξόδεψε πάρα πολλές χιλιάδες Ευρώ και πλήρωνε τακτικώς και ανελλιπώς το ενοίκιο, μέχρι που επήλθε η οικονομική κρίση. Οι Αιτητές στην Αίτηση, όπως λέγει αλλά αντιλαμβάνομαι εννοεί τους Καθ' ων η Αίτηση, είναι άλλα πρόσωπα απ' αυτά που αναφέρονται στο ενοικιαστήριο έγγραφο και δεν δίδεται για τούτο καμία εξήγηση στην Αίτηση και στην ένορκο δήλωση ημερομηνίας 28.11.2018 για την έκδοση απόφασης. Την 20.12.2018 εξεδόθη Απόφαση/Διάταγμα έξωσης εναντίον του, στην απουσία του, στο πλαίσιο της Αίτησης με αρ. Ε109/
2. Επειδή το επίδικο υποστατικό εμπίπτει στις πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και επρόκειτο για θέσμια ενοικίαση, οι ιδιοκτήτες μέσω των δικηγόρων τους, απέστειλαν επιστολή προς τον Αιτητή στην παρούσα, με την οποία έδιναν προθεσμία 21 ημέρες για να πληρωθούν τα οφειλόμενα ενοίκια. Η επιστολή, αν και απευθυνόταν στον ίδιο, ουδέποτε του επιδόθηκε, αλλά επιδόθηκε στην ανήλικη αδελφότεκνη του, ΧΧΧ Μάντη, η οποία κατοικεί στην οδό ΧΧΧ
3. Τα τελευταία 18 χρόνια, ο Αιτητής κατοικεί στην οδό ΧΧΧ 8, στο Καϊμακλί. Όταν έγινε η επίδοση, η ΧΧΧ Μάντη ήταν 16 ετών, ενώ ο επιδότης ορκίστηκε ψευδώς ότι ήταν ενήλικας και ότι συγκατοικούσαν. Για την ύπαρξη και το περιεχόμενο της επιστολής και της ένορκης δήλωσης επίδοσης, ο κ. Λάμπρου απέκτησε γνώση πολύ μεταγενέστερα της επίδοσης, κατόπιν έρευνας του φακέλου της Αίτησης αρ. Ε109/
4. Ο ενόρκως δηλών δεν αναφέρει οτιδήποτε για το νομότυπο, σύμφωνα με τους σχετικούς Κανονισμούς, της επίδοσης σε άτομο άνω των 16 ετών, ο οποίος συγκατοικεί με το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η επίδοση. Περαιτέρω, η επιστολή δεν αποτελεί δικαστικό έγγραφο, με την έννοια του δικογράφου ή της αιτήσεως ή του Διατάγματος. Επ' αυτού του σημείου, ουδέν αναφέρει ο Αιτητής. Λέγει ότι, από την έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης, διαπίστωσε ότι η Αίτηση Ε109/18, επιδόθηκε στην αδελφή του, στη διεύθυνση της κατοικίας της επί της οδού ΧΧΧ
5. Όμως, ο ίδιος δεν κατοικούσε σ' αυτή τη διεύθυνση με την αδερφή μου και η τελευταία, με την οποία εσχάτως δεν διατηρεί καλές σχέσεις, ουδέποτε τον ενημέρωσε για την επίδοση. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι πληροφορήθηκε για πρώτη φορά για την έκδοση απόφασης εναντίον του στο πλαίσιο της Αίτησης αρ. Ε109/18, όταν κατά ή περί τις 6.2.2019, επικοινώνησε με τη ΧΧΧ Μαυρίδου Ηροδότου, μία εκ των ιδιοκτητών, με σκοπό να προβεί σε πληρωμή ενοικίων και η οποία τον πληροφόρησε για την καταχώρηση Αίτησης Έξωσης εναντίον του, ότι είχε ήδη εκδοθεί απόφαση εναντίον του για τα οφειλόμενα ενοίκια, καθώς και Διάταγμα Έξωσης και ότι έπρεπε να αποταθεί στους δικηγόρους της. Επειδή δεν του είχε επιδοθεί καμία τέτοια Αίτηση, αποφάσισε να ψάξει το θέμα και αποτάθηκε στους δικηγόρους του, οι οποίοι τον συμβούλευσαν να ερευνήσουν το φάκελο της υπόθεσης. Ο Αιτητής αναφέρει ότι ήταν πρόθεση του ήταν να τακτοποιήσει τα οφειλόμενα ενοίκια, με πώληση της επιχείρησης του, έτσι έδωσε οδηγίες στους δικηγόρους του και απέστειλαν σχετική επιστολή για διευθέτηση συνάντησης. Με τη δήλωση αυτή, ο Αιτητής εμμέσως αλλά ξεκάθαρα, δέχεται ότι όφειλε και/ή οφείλει ενοίκια στους Καθ' ων η Αίτηση. Υποστηρίζει ότι, εν τέλει, μετά από κάποιες αναβολές εκ μέρους των ιδιοκτητών, η συνάντηση καθορίστηκε στις 15.3.2019 στο χώρο του ενοικιαζόμενου υποστατικού, μεταξύ του ιδίου, των ιδιοκτητών και του ενδιαφερομένου αγοραστή, στην παρουσία των δικηγόρων τους. Με την έναρξη των συνομιλιών, εμφανίστηκε στο χώρο επιδότης, ο οποίος του επέδωσε την Απόφαση/Διάταγμα έξωσης. Οι συνομιλίες δεν απέδωσαν και ως διαφάνηκε, η συνάντηση ήταν απλώς να τον ξεγελάσουν για να του επιδώσουν το Διάταγμα, καθότι δεν γνώριζαν τη διεύθυνση του και τον τελευταίο καιρό, προσωρινά για λόγους υγείας, δεν εργαζόταν στο επίδικο υποστατικό. Δηλαδή, δέχεται ότι η διεύθυνση του, ή η οποιαδήποτε άλλη απ' αυτήν που καταγράφεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο διεύθυνση του, ήταν άγνωστη στους Καθ' ων η Αίτηση. Ακολούθως, οι δικηγόροι του τον συμβούλευσαν να καταχωρίσουν Αίτηση Αναθεώρησης εκδοθέντος Διατάγματος έξωσης / απόφασης και την υπό εξέταση αίτηση. Ως τυγχάνει νομικής συμβουλής, τόσο η επίδοση της επιστολής, όσο και η επίδοση της Αίτησης αρ. Ε109/18, δεν ήταν καλή επίδοση. Η μη καταχώρηση Απάντησης εκ μέρους του δεν οφειλόταν σε δική του αμέλεια, αλλά στο ότι ουδέποτε έλαβε γνώση για την ύπαρξη της Αίτησης. Τυχόν μη αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος έξωσης/απόφασης, θα του επιφέρει μεγάλη οικονομική βλάβη. Το επίδικο υποστατικό λειτουργεί ως εστιατόριο, διαθέτει όλες τις άδειες και αποτελεί την κύρια εργασία του. Επίσης, υπάρχει ενδιαφερόμενος αγοραστής της επιχείρησης του. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως δοθεί το αιτούμενο Διάταγμα ως κατεπείγον, λόγω των ιδιαίτερων περιστάσεων, λόγω της ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της κυρίως Αίτησης του. Αν δεν εκδοθεί το Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και θα υποστεί ανεπανόρθωτες ζημιές. Περαιτέρω, όταν έγινε η συνάντηση στο υποστατικό την 15.3.2019, εκεί βρισκόταν και ο ενδιαφερόμενος που ήθελε να αγοράσει την επιχείρηση του, ο οποίος αντέδρασε όταν του ζητήθηκε ενοίκιο €3.500 το μήνα και ότι προς τούτο είχαν εκτίμηση, την οποία όμως δεν παρουσίασαν. Οι Καθ' ων η Αίτηση, αν και ανέλαβαν να ζητήσουν και δεύτερη εκτίμηση για την ενοικιαστική αξία του επίδικου υποστατικού, μέχρι σήμερα δεν παρουσίασαν ούτε στον ίδιο ούτε στους δικηγόρους του τέτοια εκτίμηση. Πρόκειται περί παλαιάς κατοικίας με μικρή αυλή και με πολλά προβλήματα και η ενοικιαστική της αξία, συγκρινόμενη και με παρόμοια υποστατικά στην περιοχή, δεν υπερβαίνει το ποσό των €1.000 το μήνα. Ο κ. Λάμπρου αρνείται ότι οφείλει το αξιούμενο ποσό για το οποίο εξεδόθη απόφαση και λέγει ότι έχει αποδείξεις στα χέρια του με τις οποίες αποδεικνύει ότι το οφειλόμενο ποσό είναι πολύ λιγότερο και αυτό θα το αποδείξει κατά την ακρόαση της κυρίως Αίτησης. Ο κ. ΧΧΧ Μαυρίδης, ο οποίος ορκίστηκε στις 28.11.2018, για να εκδοθεί απόφαση, ως εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια 1 και ως Πληρεξούσιος Αντιπρόσωπος των Αιτητών 2 και 3 (προφανώς εννοεί τους Αιτητές στην Αίτηση Έξωσης), οι οποίοι θα φανεί ότι δεν έχουν καμία σχέση με το ενοικιαστήριο έγγραφο, ορκίστηκε ψευδώς ότι ο κ. Λάμπρου οφείλει ποσό €19.620 και για τούτο θα δώσει οδηγίες στους Δικηγόρους του για την ποινική δίωξη του κ. Μαυρίδη επί ψευδορκία. Ο κ. Πιερίδης λέγει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Πιερίδης & Πιερίδης και χειρίζεται προσωπικά την υπόθεση. Ήταν δε παρών στη συνάντηση που έγινε στο επίδικο υποστατικό στις 15.3.
6. Εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου το οποίο εκπροσωπεί τους Καθ' ων η Αίτηση, παρέστη η δικηγόρος κα. Δήμητρα Κουκούνη. Γνωρίστηκαν και ο κ. Πιερίδης της έδωσε τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου του για να επικοινωνεί μαζί του σχετικά με την υπόθεση. Στις 3.4.2019, ημέρα κατά την οποία ήταν επιστρεπτέο το προσωρινό Διάταγμα που είχε εκδοθεί στις 26.3.2019, ο ενόρκως δηλών βρισκόταν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, σε Ποινική υπόθεση. Τελείωσε γύρω στις 9.10 π.μ. και περίμενε στο χώρο των Δικαστηρίων ειδοποίηση από την κα. Δήμητρα Κουκούνη ή άλλο δικηγόρο που θα εμφανιζόταν γι' αυτή, να τον ειδοποιήσουν. Περίμενα μέχρι τις 9.15 π.μ. και επειδή δεν είχε οποιαδήποτε ειδοποίηση, τηλεφώνησε στο γραφείο της κας. Κουκούνη. Η γραμματέας της του ανέφερε ότι δεν είχαν τέτοια υπόθεση. Τότε, περί την 9.20 π.μ., προχώρησα προς το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας και τότε πρόσεξε από μικρή απόσταση ότι η κα. Κουκούνη έφευγε από το χώρο του Δικαστηρίου. Εμφανίστηκε ενώπιον της Προέδρου του Δικαστηρίου, η οποία τον πληροφόρησε ότι η αίτησή τους απορρίφθηκε. Από το πρακτικό του Δικαστηρίου φαίνεται ότι η κα. Δήμητρα Κουκούνη, στις 9.15 π.μ. ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και το Δικαστήριο την απέρριψε. Ο κ. Πιερίδης αναφέρει ότι εκείνος τηλεφώνησε στο γραφείο της κας. Κουκούνη, αλλά η τελευταία, αν και γνώριζε το κινητό του τηλέφωνο, δεν του τηλεφώνησε. Είναι νομολογημένο και είναι μέρος της δεοντολογίας των δικηγόρων, ότι ένας δικηγόρος, προτού ζητήσει απόρριψη της υπόθεσης του αντίδικου δικηγόρου, επικοινωνεί μαζί του για να πληροφορηθεί τους λόγους που ο συνάδελφος του καθυστέρησε. Μπορεί, ερχόμενος στο Δικαστήριο να είχε ατύχημα, μπορεί να ασθένησε. Η κα. Κουκούνη ουδόλως ενδιαφέρθηκε για το λόγο που ο συνάδελφος της δεν εμφανίστηκε ακριβώς στην ώρα που αναγραφόταν. Τέλος, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η αίτηση και το διάταγμα δεν επιδόθηκαν στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, γιατί απουσιάζουν μόνιμα στο εξωτερικό. Ιστορικό: Διάταγμα: Την 22.4.2019, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προσωρινό Διάταγμα ως η παράγραφος Α της διορθωμένης υπό εξέταση αίτησης, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης, υπό την αίρεση της καταβολής του ενοικίου και/ή ενδιάμεσου οφέλους για το επίδικο υποστατικό, από τον Αιτητή, την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, αρχής γενομένης την 1.5.2019, με πέντε μέρες χάρη. Περαιτέρω, το Διάταγμα εκδόθηκε με τον όρο της υπογραφής εγγύησης από πλευράς του Αιτητή, ύψους €20.
7. Επίσης, το Δικαστήριο σημείωσε στο πρακτικό της 22.4.2019, ότι έλαβε υπόψην πως είχε προηγούμενα εκδοθεί Διάταγμα, με βάση άλλη αίτηση, το οποίο είχε ακυρωθεί λόγω μη εμφάνισης κατά την ακριβή ώρα που ήταν ορισμένη η αίτηση και όχι λόγω διαπίστωσης οποιουδήποτε σφάλματος ή παραλείψεως, είτε στην νομική βάση είτε στην πραγματική βάση της εν λόγω, πρώτης αίτησης. Το Δικαστήριο έλαβε υπόψην τα πιο πάνω, αφού είχε ενώπιον του το φάκελο της υπόθεσης, παρόλο που στην ένορκο δήλωση του Αιτητή δεν γινόταν σχετική αναφορά. Υπήρχε αναφορά στην ένορκο δήλωση του κ. Πιερίδη. Προηγούμενη Απόφαση: Ήταν κοινό έδαφος ότι είχε εκδοθεί απόφαση για χρηματικά ποσά, ερήμην του σημερινού Αιτητή και των ΧΧΧ Ανδρέου και ΧΧΧ Λάμπρου και εναντίον και των τριών, καθώς και Διάταγμα έξωσης εναντίον του σημερινού Αιτητή, στα πλαίσια της υπόθεσης Ε109/2018 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, την 20.12.2018 (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση). Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, καταχωρίστηκε την 21.3.2019 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως: «α) Αναθεώρηση εκδοθέντος Διατάγματος έξωσης / απόφασης που εκδόθηκε στις 20/12/2018 στα πλαίσια της αίτησης αρ. Ε109/18 και επιδόθηκε στον αιτητή στις 15.3.2019 καθότι το διάταγμα ή απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους και εξεδόθη εν τη αποσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του. β) Αποζημιώσεις και/ή απώλειες που υπέστη και/ή θα υποστεί ο αιτητής από της παράδοσης του υποστατικού στην αίτηση Ε109/18 μέχρι ανακτήσεως της κατοχής αυτού. γ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποία ήθελε κρίνει δίκαια το Δικαστήριο. δ) Τα έξοδα της αίτησης.» Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 καταχώρισαν Απάντηση και Ανταπαίτηση την 15.4.
8. Ο Αιτητής καταχώρισε Απάντηση στην Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση, την 3.5.
9. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν Απάντηση στην Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση την 12.6.
10. Διαδικασία: Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και το Δικαστήριο άκουσε τους ευπαιδεύτους συνήγορους σε αγορεύσεις την 28.6.2019, επιφυλάσσοντας την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3, καταχωρίστηκε την 14.6.2019 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4

(2), 5, 6, 7, 8, 9, Δ.5 θθ.1, 2

(1)(I) (II) (III), 3-9, Δ.5Α, Δ.5Β θθ.1-7, 10-13, Δ.39 θθ.1- 21, Δ.40 θθ.1-19, Δ.41 θθ.1-3, Δ.42 θθ.1-5, Δ.42Α θθ.113, Δ.43 θθ.1-3, Δ.43Α θ.1

(1)-

(3), Δ.43Β θθ.1-3, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, άρθρα 1-3, 4

(1)-

(3), 5

(5), 7-8, 9

(1)-

(4), 10-13, 14

(1)(α) (β) (γ) (δ) (ε)

(2)-

(4), 15-81, 82-87, 90, 91Α, 91Β, 91Γ, 91Γ

(2)(α) (β) (γ), 91 Δ, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 1, 2, 21 (α) (β), 29

(1)(α)-(ε), 30, 31, 32

(3), 41, 42, 43-71, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1983 και ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, άρθρα 1-10, 11

(1)(α), (β)-(ιγ),

(2)-

(5), 12- 26, 27

(1)-

(6), 28, 29, 30-36, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, Κανονισμοί 1-10, 11 (α) (β) (γ), 12, 13, στον περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149, άρθρα 1-9, 10, 11, 12, 13, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26-72, 73-75, 76-198, στις Αρχές της Επιείκειας, στο Κοινοδίκαιο, στη γενική πρακτική και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στην νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, στην νομολογία των Δικαστηρίων Ελέγχου Ενοικιάσεων, στην νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου, στη νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων, καθώς επίσης στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:

1. «Η νομική βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η μονομερής αίτηση του Αιτητή ημερομηνίας 18/4/2019 δεν είναι επαρκής, σχετική και ικανή για να στηρίξει την υπό εξέταση αίτηση και ως εκ τούτου η εν λόγω αίτηση του Αιτητή θα πρέπει να απορριφθεί ως αόριστη και νόμω αβάσιμη.
2. Ο Αιτητής προβάλλει ψευδείς, ανυπόστατους, γενικούς και μη τεκμηριωμένους ισχυρισμούς, δεν έρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και έχει αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Τυχοδιωκτικά και με προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου προσπαθεί ο Αιτητής να εξασφαλίσει το αιτούμενο διάταγμα άνευ λόγου και αιτίας.
3. Δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος ως αυτές διατυπώνονται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/1960, και ως αυτές έχουν ερμηνευθεί από τη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων.
4. Το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) επιτάσσει ότι είναι δίκαιο, ορθό και πρόσφορο («just, right and convenient»), να ακυρωθεί το εν λόγω εκδοθέν προσωρινό διάταγμα.
5. Ο Αιτητής δεν στοιχειοθετεί το κατεπείγον της μονομερούς αίτησης του ημερομηνίας 18/4/2019 στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την παρούσα αίτηση. Επομένως, δεν συντρέχει βασικός δικαιοδοτικός όρος για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 22/4/2019 επί μονομερούς αίτησης. Η έλλειψη υπόβαθρου που να καταδεικνύει το κατεπείγον της παρούσας αίτησης συνιστά λόγο ακύρωσης του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 22/4/
7. Η κυρίως αίτηση του Αιτητή ημερομηνίας 21/3/2019 και η μονομερής αίτηση του αιτητή ημερομηνίας 18/4/2019 είναι εντελώς κακόπιστες, παράτυπες, αβάσιμες, ενοχλητικές, εκδικητικές, σκανδαλώδεις και καταχρηστικές. Η εν λόγω κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 21/3/2019 αλλά και η παρούσα μονομερής αίτηση ημερομηνίας 18/4/2019 αποτελούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
8. Η κυρίως αίτηση του Αιτητή ημερομηνίας 21/3/2019 καταχωρήθηκε με μεγάλη καθυστέρηση και πρέπει να απορριφθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο, ενώ η παρούσα μονομερής αίτηση ημερομηνίας 18/4/2019 καταχωρήθηκε με την ίδια μορφή για δεύτερη φορά, αν και παλαιότερη, πανομοιότυπη με ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο μονομερής αίτηση ημερομηνίας 21/3/2019 απορρίφθηκε από το Δικαστήριο λόγω μη προώθησης, κάτι που επιμελώς απέκρυψε ο Αιτητής από το Δικαστήριο.
9. Η καταχώρηση της παρούσας μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 18/4/2019, προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και έκδηλης κατάχρησης της διαδικασίας (abuse of the process of the Court).
10. Ο Αιτητής οφείλει πέραν των €30.000 στους Καθ' ων η αίτηση συν τόκους και δικηγορικά έξοδα δυνάμει απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας η οποία εκδόθηκε στις 20/12/2018, και η παρούσα κυρίως αίτηση και μονομερής αίτηση του Αιτητή στόχο έχουν αβάσιμα, αδικαιολόγητα και καταχρηστικά να καθυστερήσουν την απόδοση των οφειλόμενων αυτών ποσών στους Καθ' ων η αίτηση από τον Αιτητή.
11. Η κυρίως αίτηση του Αιτητή ημερομηνίας 21/3/2019 δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας αφού εδράζεται πάνω στην ισχυριζόμενη μη επίδοση τόσο της ειδοποίησης 21 ημερών όσο και της Αίτησης Έξωσης Ε109/2018 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας στον Αιτητή: τα γεγονότα όμως και οι αποδείξεις καταδεικνύουν περίτρανα και χωρίς ανάγκη για οτιδήποτε άλλο ότι τόσο η ειδοποίηση 21 ημερών όσο και η Αίτηση Έξωσης Ε109/2018 νόμιμα και νομότυπα επιδόθηκαν στον Αιτητή.
12. Οι Καθ' ων η αίτηση αδικαιολόγητα και αναίτια στερούνται της νόμιμης κατοχής του ακινήτου τους, την οποία νόμιμα και ορθά εξασφάλισαν με διάταγμα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας από τον Δεκέμβριο
13. Οι Καθ' ων η αίτηση υπόκεινται σε τεράστια ζημιά από την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 22/4/
15. Ο ίδιος ο Αιτητής παραδέχεται ότι οφείλει τα εξ' αποφάσεως οφειλόμενα ενοίκια προς τους Καθ' ων η αίτηση.
16. Ο Αιτητής παραπλανεί το Σεβαστό Δικαστήριο με τον ψευδή ισχυρισμό ότι ακόμα δήθεν λειτουργεί στο ακίνητο των Καθ' ων η αίτηση εστιατόριο.
17. Ο Αιτητής παραπλανεί το Σεβαστό Δικαστήριο με τον ψευδή ισχυρισμό ότι υπάρχει ενδιαφερόμενος ενοικιαστής για το πρώην εστιατόριο του που λειτουργούσε στο ακίνητο των Καθ' ων η αίτηση. Σε κάθε περίπτωση αυτό δεν αποτελεί λόγο για τη μη εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου που εκδόθηκε στην Αίτηση Έξωσης Ε109/2018 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας.
18. Ο Αιτητής ταλαιπωρεί τόσο τους Καθ' ων η αίτηση όσο και το Δικαστήριο με την παρούσα καταχρηστική του κυρίως αίτηση και μονομερή αίτηση άνευ λόγου και αιτίας και χωρίς οποιοδήποτε δικαίωμα. Ετσιθελικά προσπαθεί να επιβάλει με τις αιτήσεις του στους Καθ' ων η αίτηση και στο Δικαστήριο την παράνομη και παράλογη επιθυμία του ήτοι, ενώ έχει εκδοθεί διάταγμα έξωσης εναντίον του και οφείλει να το υπακούσει και να παραδώσει την κατοχή του ακινήτου στους Καθ' ων η αίτηση και να τους πληρώσει τα οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη και ενώ ρητώς δεν δικαιούται με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο, θέλει να πωλήσει τον δήθεν «αέρα» της κλειστής πια επιχείρησης εστιατορίου για να αποκομίσει ο ίδιος όφελος εις βάρος των Καθ' ων η αίτηση και εκμεταλλευόμενος τις διαδικασίες του Δικαστηρίου.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Μαυρίδη, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Πληρεξούσιος Αντιπρόσωπος των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από ιδίαν και προσωπική γνώση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος και από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και από τους Καθ' ων η αίτηση 2 και 3, (των οποίων τυγχάνει και Πληρεξούσιος Αντιπρόσωπος), να προβεί στη δήλωση του. Ο κ. Μαυρίδης και η Καθ' ης η Αίτηση 1, ήταν οι προηγούμενοι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου επί της Λεωφόρου ΧΧΧ 29, Παλλουριώτισσα, 1035 Λευκωσία, αρ. εγγραφής 2/1ΧΧ1, Φύλλο/Σχέδιο 21/470401, Τμήμα 2, τεμάχιο 9Χ6, ενορία Παναγιά, Δήμος Λευκωσίας, Επαρχία Λευκωσίας, μερίδιον το όλον (εν τοις εφεξής καλούμενο ως το «Υποστατικό»). Στη συνέχεια, ο ίδιος μεταβίβασε το μερίδιο του στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και
19. Η Καθ' ης η αίτηση 1 παρέμεινε ιδιοκτήτρια του Υποστατικού κατά το ½ μερίδιο. Απορρίπτει πλήρως και κατηγορηματικά, τόσο την κυρίως Αίτηση, όσο και την υπό εξέταση αίτηση, καθώς και τις παραγράφους 1-11 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή η οποία υποστηρίζει την υπό εξέταση αίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, ως αναγράφεται και ρητά στην Αίτηση Ε109/2018, μαζί με την Καθ' ης η Αίτηση 1, είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ή/και οι δικαιούχοι του Υποστατικού. Ο Αιτητής είχε ενοικιάσει το Υποστατικό δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 24.11.2000, το οποίο υπεγράφη με τους τότε εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες, για περίοδο 10 ετών, με καθορισμένο ποσό μηναίου ενοικίου. Κατά τη λήξη της εν λόγω περιόδου, ο Αιτητής συνέχισε να ενοικιάζει το Υποστατικό, κατέστη θέσμιος ενοικιαστής και το κατέχει παράνομα σήμερα ως επεμβασίας. Ο ενόρκως δηλών δεν εξηγεί γιατί κατονομάζει τον Αιτητή ως παράνομο επεμβασία, αφ' ης στιγμής λέγει ότι είναι θέσμιος ενοικιαστής αυτού τούτου του Υποστατικού. Ο κ. Μαυρίδης συνεχίζει και λέγει ότι το ενοίκιο είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων και μειώθηκε σταδιακά κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης στην Κύπρο, για να φτάσει στο ποσό των €1.000 μηνιαίως, απλά και μόνο για να βοηθηθεί οικονομικά ο Αιτητής. Επειδή ο Αιτητής καθυστερούσε επανειλημμένα την πληρωμή των οφειλόμενων προς τους Καθ' ων η Αίτηση ενοικίων για το Υποστατικό, οι Αιτητές απέστειλαν επιστολή στον Αιτητή μέσω των δικηγόρων τους, ημερομηνίας 7.5.2018, με την οποία ζητούσαν την καταβολή των οφειλομένων και καθυστερημένων ενοικίων. Η επιστολή επιδόθηκε στον Αιτητή στις 7.6.
20. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται τα όσα ο Αιτητής ανυπόστατα και γενικά ισχυρίζεται στην ένορκο δήλωση του, αναφορικά με δήθεν κακή επίδοση της εν λόγω επιστολής ή/και της Αίτησης Ε109/2018 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας. Η προβλεπόμενη δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου επιστολή των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 7.5.2018, επιδόθηκε δεόντως στον Αιτητή στις 7.6.2018, όταν αντίγραφο αυτής επιδόθηκε στην αδελφότεκνη του Αιτητή, ΧΧΧ Μάντη, η οποία κατά τον εν λόγω χρόνο ήταν 16 ετών και 3 μηνών, ήτοι ενήλικας για σκοπούς επίδοσης εγγράφων, σύμφωνα με τη Διαταγή 5 Θεσμός 2

(1)(I) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και αφού η ίδια δήλωσε ότι ζούσε με τον Αιτητή, υπογράφοντας για την εν λόγω επίδοση. Του λόγου το αληθές φαίνεται από τα ίδια τα Τεκμήρια 4 και 6 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή. Ουδόλως υπάρχει μαρτυρία που να αμφισβητεί αυτά που είπε η ΧΧΧ Μάντη στον ιδιώτη επιδότη ΧΧΧ Κτωρίδη και τα οποία κατέγραψε ο εν λόγω επιδότης στην ένορκη του δήλωση. Επιπλέον, σύμφωνα με την ταυτότητα της ΧΧΧ Μάντη, η ημερομηνία γέννησης της είναι η 16.3.

1. Επομένως, στις 7/6/2018 που της επιδόθηκε η επιστολή των 21 ημερών, ήταν 16 χρονών και σχεδόν 3 μηνών και ως εκ τούτου, νόμιμα της επιδόθηκε η επιστολή και νόμιμα έγινε η ένορκος δήλωση επίδοσης της. Περαιτέρω, η Αίτηση Ε109/2018 επιδόθηκε ορθά και δεόντως, αφού αντίγραφο αυτής επιδόθηκε στην αδελφή του Αιτητή, ΧΧΧ Λάμπρου, στη διεύθυνση που για χρόνια οι Καθ' ων η Αίτηση γνώριζαν ως τη μόνη διεύθυνση του Αιτητή και η οποία διεύθυνση επίσης αναγραφόταν και στο ενοικιαστήριο έγγραφο το οποίο ο Αιτητής και οι εγγυητές του είχαν υπογράψει το 2000 (πρώτη σελίδα του Τεκμηρίου 1 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή), αλλά και σε μεταγενέστερα ενοικιαστήρια έγγραφα που οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν δώσει μετά το 2010 στον Αιτητή προς ανανέωση της ενοικιάσεως και τα οποία όμως ο ίδιος απέφευγε, με διάφορες δικαιολογίες να υπογράψει, ουδέποτε όμως εγείροντας οποιοδήποτε θέμα για τη διεύθυνση του. Επιπλέον, η αδελφή του Αιτητή είναι και εγγυητής του αναφορικά με το υποστατικό (τελευταία σελίδα του Τεκμηρίου 1 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή) και η επίδοση της Ε109/2018 έγινε έναντι της υπογραφής της ίδιας, η οποία παρέλαβε τα έγγραφα δεόντως, τόσο για τον εαυτό της, όσο και για τον Αιτητή και υπέγραψε, επιβεβαιώνοντας προς τον επιδότη ότι συγκατοικούσαν με τον Αιτητή (Τεκμήριο 7 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή). Ουδόλως υπάρχει μαρτυρία που να αμφισβητεί αυτά που είπε η αδελφή του Αιτητή στον ιδιώτη επιδότη ΧΧΧ Κτωρίδη και τα οποία κατέγραψε ο εν λόγω επιδότης στην ένορκο δήλωση του, ήτοι ότι ο Αιτητής κατοικεί μαζί της στην οδό ΧΧΧ 26, στην Παλουριώτισσα, όπου έγινε η επίδοση της Ε109/
2. Το δε Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση του Αιτητή, ποσώς καταδεικνύει ότι ο Αιτητής διαμένει στην ισχυριζόμενη αυτή διεύθυνση. Οι Καθ' ων οι αίτηση αρνούνται τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι τα τελευταία 18 συνεχόμενα έτη δήθεν κατοικεί στην οδό ΧΧΧ 8, στο Καϊμακλί, αφού ο ίδιος πάντοτε δήλωνε τη διεύθυνση του ως οδός ΧΧΧ 26, Διαμέρισμα 103, Παλλουριώτισσα, Λευκωσία. Αυτή τη διεύθυνση επιβεβαίωσε και με την υπογραφή του στο ενοικιαστήριο έγγραφο που υπογράφηκε στις 24.11.2000 και ουδέποτε πληροφόρησε τους Καθ' ων η Αίτηση περί οποιασδήποτε αλλαγής στη διεύθυνση του, ούτε ακόμα και όταν παραλάμβανε μεταγενέστερα ενοικιαστήρια έγγραφα που οι Καθ' ων η Αίτηση του είχαν δώσει μετά το 2010, προς ανανέωση της ενοικιάσεως. Επιπρόσθετα, αυτή τη διεύθυνση επιβεβαίωσαν, τόσο η αδελφή του Αιτητή όσο και η αδελφότεκνη του, παραλαμβάνοντας τα πιο πάνω έγγραφα για λογαριασμό του, υπογράφοντας προς τούτο επί των εν λόγω εγγράφων. Σε κάθε περίπτωση, είναι η θέση των Καθ' ων η Αίτηση, ότι η επίδοση τόσο της ειδοποίησης 21 ημερών όσο και της Αίτησης Ε109/2018, που οδήγησαν στην έκδοση του Διατάγματος έξωσης του Αιτητή από το Υποστατικό, έγιναν σύμφωνα με τα όσα προβλέπονται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Ο κ. Μαυρίδης υποστηρίζει ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή είναι ανυπόστατοι, γενικοί και μη τεκμηριωμένοι. Αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και μια προσπάθεια να αναγκάσει τους Καθ' ων η Αίτηση να δεχτούν να ενοικιάσουν το Υποστατικό σε άτομο που ο ίδιος επιθυμεί, έτσι ώστε να επωφεληθεί οικονομικά ο ίδιος, πουλώντας δήθεν τον αέρα της επιχείρησης που προηγουμένως διεξήγαγε στο Υποστατικό, αν και δεν υπάρχει πλέον καμία απολύτως επιχείρηση εντός αυτού, παρά μόνο μερικά τραπέζια και καρέκλες. Το Υποστατικό έπαυσε να λειτουργεί εδώ και πολλούς μήνες, έκλεισε πολύ πριν οι Καθ' ων η Αίτηση καταχωρήσουν την Αίτηση Ε109/2018 και αυτό εξακολουθεί και παραμένει κλειστό και ερημωμένο μέχρι και σήμερα. Εν τω μεταξύ, ότι ο Αιτητής ουδέν ποσό κατέβαλε έναντι των οφειλομένων καθυστερημένων ενοικίων, αλλά και ουδεμία πρόθεση επέδειξε καθ' οιονδήποτε χρόνο, να τα πληρώσει. Ο Αιτητής, για τους δικούς του λόγους, επέλεξε να μην καταχωρήσει Απάντηση στην Αίτηση Ε109/2018 και τα όσα αναφέρει, για δήθεν μη λήψη γνώσης της Αίτηση Ε109/2018 και για δήθεν κακή επίδοση της, είναι ανυπόστατες δικαιολογίες και εκ των υστέρων σκέψεις. Ο Αιτητής ήταν πλήρως ενήμερος για την Αίτηση Ε109/2018, που είχαν καταχωρήσει οι Καθ' ων η Αίτηση στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, όταν ο Αιτητής επισκέφτηκε την Καθ' ης η Αίτηση 1 στο σπίτι της στις 6.2.
3. Ο σκοπός της εν λόγω επίσκεψης, δεν ήταν για να πληρώσει ο Αιτητής τα οφειλόμενα ενοίκια, ως αναληθώς ισχυρίζεται ο ίδιος (πράγμα το οποίο ουδέποτε έπραξε, αφού δεν έχει καταβάλει ούτε ένα σεντ για τα ενοίκια που παραδέχεται ότι οφείλει, αλλά για να μεταφέρει στην Καθ' ης η Αίτηση 1 και στους υπόλοιπους Καθ' ων η Αίτηση, πρόταση του για ενοικίαση του Υποστατικού σε άλλο άτομο, τον οποίο ο ίδιος δήθεν είχε βρει, για να ενοικιάσει το Υποστατικό. Ο Αιτητής, κατά την εν λόγω επίσκεψη, ανέφερε ρητά ότι γνώριζε για την Αίτηση Έξωσης Ε109/2018 και για τις εν λόγω διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου και δήλωσε ότι, λόγω του ότι το Υποστατικό ήταν κλειστό για πάρα πολλούς μήνες (και πολύ πριν προχωρήσουν δικαστικώς οι Καθ' ων η Αίτηση) ο ίδιος δεν επιθυμούσε πλέον να το λειτουργεί, αλλά ήθελε να διατηρήσει την κατοχή του, γιατί ήθελε να πωλήσει τον αέρα της επιχείρησης του σε άλλο άτομο, το οποίο επιπλέον του ποσού που θα του κατέβαλλε για αέρα, θα πλήρωνε και τα οφειλόμενα ενοίκια για λογαριασμό του. Όπως ο Αιτητής ανέφερε ρητά κατά την εν λόγω επίσκεψη, αυτός θα ήταν ο μόνος τρόπος να μπορέσουν οι Καθ' ων η Αίτηση να εισπράξουν τα οφειλόμενα ενοίκια, γιατί ο ίδιος δεν θα τους πλήρωνε τίποτε. Η επίδοση της απόφασης στην Αίτηση Ε109/2018 προς τον Αιτητή, έγινε προσωπικά στις 15.3.2019 σε συνάντηση που έγινε στο Υποστατικό, όχι με σκοπό τη διευθέτηση των οφειλόμενων ενοικίων, όπως ο ίδιος αναληθώς ισχυρίζεται, αλλά για να γνωρίσουν οι Καθ' ων η Αίτηση το άτομο που ο Αιτητής ήθελε να τους επιβάλει ως νέο ενοικιαστή. Η συνάντηση έγινε κατόπιν αιτήματος του Αιτητή και του δικηγόρου του, για να συζητήσουν οι Καθ' ων οι Αίτηση με τον υποτιθέμενο, νέο, προτεινόμενο ενοικιαστή, τους όρους με βάση τους οποίους αυτός ήθελε να ενοικιάσει το Υποστατικό. Οι Καθ' ων η Αίτηση πληροφόρησαν τον Αιτητή μέσω των δικηγόρων τους, ότι θα του επιδιδόταν η απόφαση της Ε109/2018 προκαταβολικά και προτού γίνει η εν λόγω επίδοση και ο ίδιος δεν φαινόταν να έχει κανένα απολύτως πρόβλημα, αφού έγινε στη συνέχεια μακρά συζήτηση με τον δήθεν προτιθέμενο νέο ενοικιαστή, αναφορικά με το πως ήθελε αυτός να τροποποιήσει και να λειτουργήσει το Υποστατικό. Κατά τη συνάντηση, οι Καθ' ων οι Αίτηση πληροφόρησαν τον δήθεν προτιθέμενο νέο ενοικιαστή, στην παρουσία και του Αιτητή, για εκτίμηση που είχαν για το ύψος του ενοικίου, αλλά ο ίδιος επέμενε ότι το Υποστατικό θα έπρεπε να του ενοικιαστεί με πολύ χαμηλότερο ενοίκιο, κάτι που δεν αποδέχθηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση. Ο κ. Μαυρίδης δηλώνει ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε πρόθεση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση να ξεγελάσουν τον Αιτητή. Αντίθετα, ο Αιτητής, αν και πίεζε τους Καθ' ων η Αίτηση να δεχτούν το άτομο που ο ίδιος ήθελε να τους επιβάλει ως νέο ενοικιαστή, δεν δίστασε να αποταθεί στο Δικαστήριο με την κυρίως Αίτηση και την πρώτη αίτηση, για να κατακρατήσει με κάθε τρόπο το Υποστατικό και να τους εμποδίσει να προχωρήσουν και να λάβουν την κατοχή του, για να δυνηθούν να το ενοικιάσουν σε άτομο δικής τους, ελεύθερης, επιλογής, που να μπορεί να καταβάλλει ενοίκιο για την περιουσία τους. Ο Αιτητής ετσιθελικά κατακρατεί την περιουσία των Καθ' ων η Αίτηση, οφείλοντας μεγάλα ποσά για καθυστερημένα ενοίκια και χωρίς να έχει καταβάλει μέχρι σήμερα ούτε ένα σεντ αναφορικά μ' αυτά, ισχυριζόμενος ότι δήθεν έχει ενδιαφερόμενο αγοραστή, για μια νεκρή ουσιαστικά επιχείρηση, αφού το Υποστατικό δεν λειτουργεί εδώ και σχεδόν ένα χρόνο. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή ότι δήθεν προσωρινά δεν εργαζόταν στο Υποστατικό για λόγους υγείας, είναι εκ των υστέρων σκέψεις, αφού το Υποστατικό δεν μπορεί να λειτουργήσει μ' ένα μόνο άτομο. Επιπλέον, δεν υπήρξε η παραμικρή επικοινωνία και το παραμικρό ενδιαφέρον μετά τη συνάντηση της 15.3.2019, για μια νέα ενοικίαση του Υποστατικού σε τρίτο πρόσωπο. Ο ίδιος ο Αιτητής είναι παντελώς αδιάφορος και οι Καθ' ων η Αίτηση αντιλαμβάνονται ότι οι ισχυρισμοί του και η συνάντηση που διευθετήθηκε, δεν ήταν παρά μόνο ένα προπέτασμα καπνού, απλά και μόνο για να δυνηθεί ο Αιτητής να καταχωρήσει την κυρίως Αίτηση και την πρώτη αίτηση για αναθεώρηση του εκδοθέντος Διατάγματος έξωσης και για αναστολή της εκτέλεσης του. Δεν υπήρξε καμία απάτη, ψευδής παράσταση ή ουσιώδες λάθος εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση ή εκ μέρους οποιουδήποτε άλλου προσώπου. Ο Αιτητής έχει καταχωρήσει μια ανυπόστατη και αναιτιολόγητη Αίτηση, σε μία προσπάθεια να εμποδίσει τους Καθ' ων η Αίτηση να λάβουν κατοχή του Υποστατικού τους και να μπορέσουν να μειώσουν τις ζημιές τους. Περαιτέρω, δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού Διατάγματος, ως αυτές διατυπώνονται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960 και ως αυτές έχουν ερμηνευθεί από την νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει πως είναι πασιφανές, ότι με βάση τα όσα αναφέρει, η κυρίως Αίτηση δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και επομένως, δεν συντρέχει βασική προϋπόθεση για την έκδοση του αιτούμενου προσωρινού Διατάγματος. Ο Αιτητής επιμελώς δεν κάνει οποιαδήποτε αναφορά στα οφειλόμενα ενοίκια που εκκρεμούν προς πληρωμή εδώ και τόσο καιρό, αντίθετα, ο ίδιος παραδέχεται ότι αυτά οφείλονται, αφού ο ίδιος «επιθυμεί» δήθεν να τα καταβάλει, αλλά μόνο αν καταφέρει να πωλήσει τον αέρα της ήδη νεκρής επιχείρησης του Υποστατικού. Ενόψει του γεγονότος ότι ο Αιτητής δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην κυρίως Αίτηση και ότι ο Αιτητής παρουσιάζει γενικούς, μη τεκμηριωμένους και ανυπόστατους ισχυρισμούς για να υποστηρίξει τη θέση του και ως εκ τούτου, η κυρίως Αίτηση δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας, δεν συντρέχει βασική προϋπόθεση για την έκδοση ή τη συνέχιση σε ισχύ του προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 22.4.
4. Ο Αιτητής δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, αφού επιμελώς δεν παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα γεγονότα. Απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι ο ίδιος είχε καταχωρήσει και προηγουμένως πανομοιότυπη αίτηση και με το ίδιο περιεχόμενο και πάλι για αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος, με ημερομηνία 21.3.2019, πέτυχε μονομερώς έκδοση Διατάγματος αναστολής εκτέλεσης του Διατάγματος έξωσης, αλλά ο ίδιος δεν προώθησε την εν λόγω αίτηση και το Διάταγμα αναστολής, με αποτέλεσμα αυτό να απορριφθεί στις 3.4.
5. Είναι γεγονός ότι ο Αιτητής στη δική του ένορκο δήλωση, δεν αναφέρεται στην προηγούμενη αίτηση. Αναφορά γίνεται στη δεύτερη ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, η οποία είναι ένορκος δήλωση του δικηγόρου του Αιτητή και είναι δευτερεύουσα. Περαιτέρω, οι αναφορές στην ένορκο δήλωση του κ. Πιερίδη γίνονται για να εξηγήσουν την απόρριψη της πρώτης αίτησης. Η πρωτεύουσα ένορκος δήλωση δεν θέτει το υπόβαθρο της αναφοράς στα γεγονότα αυτά, ώστε να αποκλείει τον ισχυρισμό της απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων από το Δικαστήριο. Ο κ. Μαυρίδης λέγει ότι ο Αιτητής δεν έχει υποστεί και ούτε θα υποστεί οποιαδήποτε απώλεια ή ζημιά, σε σχέση με την παράδοση του Υποστατικού, αφού αυτό σταμάτησε να λειτουργεί ως επιχείρηση εδώ και πάρα πολλούς μήνες και από πολύ πριν οι Καθ' ων οι Αίτηση καταχωρήσουν την Αίτηση Ε109/
6. Δεν λειτουργεί καθόλου, αλλά παραμένει κλειστό μέχρι σήμερα, σε αντίθεση μ' όσα ισχυρίζεται ο Αιτητής στην προσπάθεια του να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Επί του θέματος αυτού, ουδεμία μαρτυρία υπάρχει εκ μέρους του Αιτητή και δεν ζητήθηκε η αντεξέταση του κ. Μαυρίδη για να αμφισβητηθεί αυτός, ο ουσιώδης, ισχυρισμός. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι η επιχείρηση του Αιτητή εντός του Υποστατικού πάντοτε είχε πρόβλημα επιβίωσης και του προκαλούσε οικονομικά προβλήματα. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Αιτητής στο παρελθόν, όχι μόνο ζητούσε μείωση ενοικίου αλλά και άλλαζε συνεχώς χρήσεις στο Υποστατικό. Το μετέτρεψε αρχικά σε μπαρ, μετά σε μπαρ / εστιατόριο, μετά σε σουβλιτζίδικο, μετά ξανά σε μπαρ / εστιατόριο, για να το κλείσει τελικά. Ο Αιτητής ανέφερε κατά τη συνάντηση στις 15.3.2019, ότι έχει βρει άλλη δουλειά στη Λεμεσό, για να μπορέσει να βγάζει τα προς το ζειν και τα όσα ισχυρίζεται στην ένορκο του δήλωση, ότι δήθεν το Υποστατικό αποτελεί την κύρια εργασία του, είναι εντελώς αναληθή. Επιπλέον, δεν είναι δυνατό να υπάρχει δήθεν ενδιαφερόμενος αγοραστής μιας επιχείρησης που είναι εντελώς νεκρή και ανύπαρκτη, αφού το Υποστατικό δεν λειτουργεί εδώ και τόσο καιρό και αυτό διαφαίνεται και από το γεγονός ότι το άτομο που παρουσίασε ο Αιτητής στις 15.3.2019, ότι δήθεν ενδιαφερόταν για το Υποστατικό, έχει εξαφανιστεί. Στην απουσία αντεξέτασης και/ή συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν παραμείνει αναντίλεκτοι. Σε κάθε περίπτωση, ο Αιτητής ρητώς δεν δικαιούται, με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο (παράγραφος 3, 4, και 11.4 αυτού και γενικά διότι δεν υπάρχει τέτοια ευχέρεια και δικαίωμα για πώληση αέρα από τον ενοικιαστή), να πωλήσει τον δήθεν «αέρα» της κλειστής πια επιχείρησης εστιατορίου, για να αποκομίσει όφελος ο ίδιος. Αντίθετα, οι Καθ' ων οι Αίτηση έχουν ζημιωθεί, αφού έχουν να λαμβάνουν σημαντικό ποσό χρημάτων για οφειλόμενα και καθυστερημένα ενοίκια για το Υποστατικό, πέραν των €30.000, τα οποία ο Αιτητής δεν έχει καταβάλει, αλλά συνεχίζουν να ζημιώνουν περαιτέρω πολύ σημαντικά ποσά, αφού δεν μπορούν να λάβουν κατοχή του Υποστατικού τους και να το ενοικιάσουν σ' άλλα άτομα που έχουν ενδιαφερθεί για αυτό. Επιπρόσθετα, οι Καθ' ων η Αίτηση ζημιώνονται και από το γεγονός ότι το Υποστατικό δεν λειτουργεί εδώ και πάρα πολύ καιρό, αφού αυτό έχει αφεθεί από τον Αιτητή να ρημάξει, σε σημείο που ο Δήμος Λευκωσίας έχει αποστείλει επίσημη επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση, καλώντας τους να λάβουν μέτρα. Η κατάσταση του Υποστατικού και του περιβάλλοντα χώρου, ως έχει αφεθεί από τον Αιτητή, αποτελεί πλέον εστία σοβαρών κινδύνων και προβλημάτων για την περιοχή. Οι Καθ' ων η Αίτηση εμποδίζονται από το προσωρινό Διάταγμα να λάβουν κατοχή του Υποστατικού τους, με αποτέλεσμα το Υποστατικό αλλά και οι ίδιοι οι Καθ' ων η Αίτηση να ζημιώνονται, αφού το Υποστατικό δεν συντηρείται ορθά και δεν επιδιορθώνονται οι ζημιές που ο φετινός χειμώνας έχει προκαλέσει. Θα χρειαστούν πολλά χρήματα για να συντηρηθεί μελλοντικά. Είναι απαράδεκτο, κακόβουλο και αθέμιτο εκ μέρους του Αιτητή να παραπλανεί το Δικαστήριο με γενικούς, μη τεκμηριωμένους και ανυπόστατους ισχυρισμούς, να προσπαθεί να φτιάξει μια πλαστή εικόνα γενικών, ανυπόστατων, ισχυριζόμενων γεγονότων για να παρεμποδιστούν οι Καθ' ων οι Αίτηση να λάβουν κατοχή του Υποστατικού τους και να προσπαθήσουν να μειώσουν τις ήδη μεγάλες ζημιές που έχουν υποστεί, λόγω της συμπεριφοράς του Αιτητή. Πώς θα είναι δυνατόν να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και μετά τη ζημιά που θα έχουν υποστεί οι Καθ' ων οι Αίτηση από τη συνέχιση της ισχύος του Διατάγματος, αφού ο Αιτητής δεν είναι σε θέση να καταβάλει τα ήδη σημαντικά, οφειλόμενα, καθυστερημένα ενοίκια, αλλά και να συντηρήσει το Υποστατικό που έχει υποστεί ήδη ζημιές. Η έκδοση και διατήρηση του προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας προκαλεί μεγάλη ζημιά και δυσχέρεια στους Καθ' ων η Αίτηση και τo ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) επιτάσσει ότι είναι δίκαιο, ορθό και πρόσφορο («just, right and convenient»), να ακυρωθεί εν λόγω προσωρινό Διάταγμα. Η νομική βάση στην οποία στηρίζεται η υπό εξέταση αίτηση, δεν είναι επαρκής, σχετική και ικανή για να τη στηρίξει και ως εκ τούτου, θα πρέπει να απορριφθεί ως αόριστη και νόμω αβάσιμη. Δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, που θα επέτρεπαν στον Αιτητή να καταχωρήσει την κυρίως Αίτηση και την υπό εξέταση αίτηση. Η δε αναφορά στη Διαταγή 48 θεσμός 8

(1)(ee) είναι λανθασμένη, διότι ο εν λόγω θεσμός μιλά για την αναστολή εκτέλεσης απόφασης ενόψει Έφεσης. Δεν έχει καταχωρηθεί Έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου στην Αίτηση Ε109/

1. Η κυρίως Αίτηση αναφέρεται μόνο στη δήθεν μη καλή επίδοση της επιστολής των 21 ημερών και της Αίτησης Ε109/2018, ως τη βάση γεγονότων για όλη τη διαδικασία Αναθεώρησης της Απόφασης της Αίτησης Ε109/
2. Όμως, αυτά επιδόθηκαν δεόντως και νόμιμα στον Αιτητή. Ούτε γίνεται αναφορά σε απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος. Επομένως, το υπόβαθρο της κυρίως Αίτησης είναι, εκ των πραγμάτων και με τη μαρτυρία της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή, ελλιπές, αδύνατο, ανύπαρκτο και αδύναμο να στηρίξει την υπό εξέταση αίτηση και το εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 22.4.
3. Ως εκ των ανωτέρω, πολύ δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι η κυρίως Αίτηση περιέχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Μάλλον επιπόλαιο, ανύπαρκτο και ήδη επιλυθέν θέμα περιέχεται στην κυρίως Αίτηση. Νομική και δικονομική πτυχή: Ένορκος δήλωση υπό δικηγόρου: Μία εκ των δύο ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την υπό εξέταση αίτηση, έγινε από δικηγόρο. Σχετικές είναι αυθεντίες In Re I.A. an Advocate

(1987)1 C.L.R. 319, In re Efthymiou

(1987)1 C.L.R. 329, Τζεννάρο Περρέλα (Αρ.1)

(1995)1 Α.Α.Δ. 356 και Νικολάου v. Total Properties Ltd κ.ά.,

(2011)(Β) Α.Α.Δ. 1358. Στην Τζεννάρο Περέλλα, στη σελίδα 359, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου είπε ότι: «Η θέση του δικηγόρου ως λειτουργού της δικαιοσύνης οριοθετεί και το πλαίσιο άσκησης του δικηγορικού λειτουργήματος.» Στην προκείμενη περίπτωση, προκύπτει από την ίδια την ένορκο δήλωση εμφανής καλός λόγος γιατί προβαίνει σ' αυτήν ο δικηγόρος του Αιτητή και όχι ο διάδικος, εφόσον αναφέρεται σε γεγονότα για τα οποία ο δικηγόρος έχει ιδίαν γνώσην, δηλαδή τα γεγονότα που αφορούν την απόρριψη της προηγούμενης αίτησης και την ακύρωση του προηγούμενου προσωρινού Διατάγματος, με το ίδιο αντικείμενο ως η υπό εξέταση αίτηση και το μονομερώς εκδοθέν την 22.4.2019, προσωρινό Διάταγμα. Ιδωμένη υπ' αυτό το πρίσμα, κρίνω ότι η ένορκος δήλωση του κ. Πιερίδη, δεν είναι παράτυπη εκ μόνου του γεγονότος ότι ο ενόρκως δηλών είναι ο δικηγόρος του Αιτητή. Θα ήταν όμως πρόσφορο, να μην είχε χειριστεί ο ίδιος τη διαδικασία της μονομερούς αιτήσεως, πράγμα που το Δικαστήριο σημειώνει. Απόκρυψη γεγονότων (non disclosure): Οι Καθ' ων η Αίτηση κατηγορούν τον Αιτητή ότι παραπλάνησε το Δικαστήριο και δεν προσήλθε με καθαρά χέρια, αφού δεν αποκάλυψε γεγονότα τα οποία ήταν ουσιώδους σημασίας για τη λήψη της απόφασης του Δικαστηρίου να εκδώσει μονομερώς το προσωρινό Διάταγμα. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου το οποίο αρνείται να ακούσει πλέον αυτόν που το εξαπάτησε και ακυρώνει τη διαταγή, εάν έχει εκδώσει τέτοια μονομερώς (βλέπετε σχετικά Global Cruises v. Metro Shipping

(1989)1 (E) Α.Α.Δ. 607 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248.) Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ' αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας (βλέπετε M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland Co.

(1997)1(Γ) AAΔ 1791, Resola v. Χρίστου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Κυρισάββα v. Kύζη

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245). Η σοβαρότητα της θέματος της απόκρυψης, δεικνύει ακριβώς ότι πρέπει να είναι πολύ σαφές ότι διάδικος είναι ένοχος απόκρυψης για να καταλήξει το Δικαστήριο σ' αυτό το συμπέρασμα. Ο ενόρκως δηλών την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αναφέρεται σε διάφορα γεγονότα τα οποία ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής έπρεπε να είχε αποκαλύψει πλήρως και δεν το έπραξε: i. Η καταχώρηση προηγούμενης, πανομοιότυπης με την υπό εξέταση αίτησης. ii. Το κλείσιμο της επιχείρησης η οποία ασκείτο στο επίδικο υποστατικό. iii. Ο χρόνος κατά τον οποίο η επιχείρηση έκλεισε, ο οποίος από μόνος του έχει σημασία. iv. Η απόσυρση του ενδιαφέροντος από τον προτειθέμενο ενοικιαστή. Κρίνω ότι όλα τα πιο πάνω, θα επηρέαζαν την κρίση του Δικαστηρίου αναφορικά με την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας στο στάδιο της έκδοσης μονομερώς του προσωρινού διατάγματος. Βρίσκω ότι πράγματι ο Αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ή δεν αποκάλυψε, ουσιαστικά γεγονότα κατά το στάδιο της εξέτασης της αίτησης μονομερώς. Το θέμα ουσιαστικά τελειώνει εδώ, αλλά θα προχωρήσω με την εξέταση και των υπολοίπων πτυχών της αίτησης υπό το φως των λόγων ένστασης, για σκοπούς Έφεσης. Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Παράλειψη αναφοράς στον ορθό θεσμό: Ο Αιτητής παραλείπει να αναφερθεί στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς στην νομική βάση της αίτησης του, γεγονός που από μόνο του δυνατόν να κριθεί μοιραίο για την τύχη της αίτησης. Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους βασίζεται, εφαρμόζονται δυνάμει των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών και όχι αυτόματα. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Wunderlich κ.ά. v. Παναγιώτου

(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366, όπου αποφασίστηκε ότι είναι όρος απαράβατος της εγκυρότητας του δικονομικού μέτρου η αναφορά στο άρθρο και το θεσμό που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης, ως υποστήριξη της πιο πάνω θέσης. Λαμβάνω επίσης υπόψη την αυθεντία Μαχλουζαρίδης v. Ιωαννίδης κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 965. Επιπλέον, η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, ότι η αναφορά στη Διαταγή 48 θεσμός 8

(1)(ee), ουδόλως βοηθά τον Αιτητή, εφόσον αφορά αιτήσεις για αναστολής εκτέλεσης εκκρεμούσης Έφεσης, είναι ορθή. Η αναφορά στη Διαταγή 40 θεσμός 11, κρίνεται επίσης ως λανθασμένη και/ή μη ικανοποιητική (βλέπετε πιο κάτω). Κρίνω ότι η δικονομική βάση της υπό εξέταση αίτησης, είναι ελλιπής. Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Διαταγή 40 θεσμός 11: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στον θεσμό 11 της Διαταγής 40 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος προνοεί ως ακολούθως: «Any party against whom judgment has been given or an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just.» Ο Αιτητής δεν ισχυρίζεται ότι υπάρχουν οποιαδήποτε γεγονότα τα οποία έλαβαν χώραν πριν την έκδοση της Απόφασης στην Ε109/18, τα οποία δεν κατέστη δυνατόν να θέσει ο Αιτητής ως διάδικος ενώπιον του Δικαστηρίου στο δικόγραφο του. Δεν καταχώρισε καν δικόγραφο. Ο θεσμός 11 σχετίζεται με την αναστολή εκτέλεσης Δικαστικής απόφασης ή Διατάγματος όπου έχει καταχωριστεί Έφεση, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Ιωσηφάκης v. Αριστοδήμου

(1990)1 Α.Α.Δ. 284, όπου στη σελίδα 288, ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Πικής, λέγει: «Αφετέρου, η δικαιοδοσία η οποία παρέχεται από τις πρόνοιες της Δ.40, κ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την αναστολή εκτέλεσης, περιορίζεται στα θέματα τα οποία εξειδικεύονται από τις διατάξεις της και τα οποία δεν αφορούν την παρούσα αίτηση. Όπως έχει επισημανθεί στην Stavrou & Another v. Christopoulos

(1985)1 Α.Α.Δ. 449, η πιο πάνω διάταξη δεν παρέχει ευχέρεια αναστολής διαδικασίας άλλη από εκείνη η οποία αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης.» Κρίνω ότι η πιο πάνω διάταξη δεν προσφέρει δικαιοδοτική βάση στο αίτημα του Αιτητή. Προϋποθέσεις και νομολογία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων: Εξέταση κυρίως Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Για να οριστικοποιηθεί το προσωρινό Διάταγμα πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθεί το Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Άρθρα 6 και 15: Η κυρίως Αίτηση με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, υπέχει θέση Αγωγής έναντι της υπό εξέταση αίτησης. O περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες δυνατόν να ακυρωθεί, αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, τι πρέπει να αποδειχθεί και ποιες συνέπειες ή δικαιώματα απορρέουν από την ακύρωση, ή αναθεώρηση (βλέπετε άρθρα 6 και 15 του Νόμου). Σύμφωνα με την αυθεντία Μιχαηλίδου v. Μακρίδη

(1995)1 Α.Α.Δ. 679, το άρθρο 6 καλύπτει την περίπτωση αναθεώρησης ή τροποποίησης διατάγματος ανάκτησης κατοχής, ενώ ακόμα ο ενοικιαστής κατέχει το μίσθιο. Όταν υλοποιηθεί η έξωση και επιδιώκεται αποζημίωση για ζημιά του ενοικιαστή λόγω της έξωσης, τότε πρέπει να γίνει επίκληση του άρθρου

1. Όταν ζητείται ακύρωση διατάγματος έξωσης πριν την παράδοση της κατοχής, ο Αιτητής πρέπει να αποδείξει απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος, ενώ όταν επιζητείται μετά την παράδοση, ψευδείς παραστάσεις ή απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων (βλέπετε σελίδες 684, 685). Ο Αιτητής πρέπει να καταδείξει ότι έχει καλή υπόθεση επί τη βάσει ενός ή περισσοτέρων από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 6 του Ν. 23/
2. Με την κυρίως Αίτηση της, η Αιτήτρια επικεντρώνεται ουσιαστικά, σε ένα λόγο, ο οποίος αντιστοιχεί στο εδάφιο (β), το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τα ακολούθους περιπτώσεις: (β) Εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή η απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους.» Εδάφιο (β): Τονίζω πρωτίστως, ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται να καταλήγει στη μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του για τον έλεγχο της ορθότητας της απόφασης του και/ή την εξέταση ισχυρισμών που έπρεπε να είχαν εγερθεί ως υπεράσπιση (βλέπετε σχετικά σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451, πιο πάνω). Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο, σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σε ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου. Περαιτέρω, σε Αιτήσεις για αναθεώρηση αποφάσεων ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ουδόλως λαμβάνεται υπόψη εάν ο Καθ' ου η Αίτηση στην πρώτη υπόθεση, έχει ή όχι καλή υπεράσπιση. Η Δ.17 θ.10 δεν τυγχάνει εφαρμογής σε διαδικασία ως η παρούσα, ούτε και η σχετική νομολογία (δηλαδή, μεταξύ άλλων, οι αυθεντίες Evans v. Bartlam

(1937)1 All ER 646, Βίκα Πίκα Ντίσκο κ.α. v. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ.28). Από την ίδια την κυρίως Αίτηση φαίνεται ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή βασίζονται στην κακή επίδοση της ειδοποίησης που στέλνεται με βάση το άρθρο 11

(1)(α) και της κυρίως Αίτησης στην Ε109/

1. Ο Αιτητής δεν αρνείται την οφειλή προς τους Καθ' ων η Αίτηση. Αντιθέτως, εμμέσως την παραδέχεται. Το θέμα της επίδοσης εξετάστηκε από το Δικαστήριο ως μέρος της απόδειξης της υπόθεσης των Αιτητών στην Ε109/18, σημερινών Καθ' ων η Αίτηση. Εάν η κατάληξη του Δικαστηρίου ήταν λανθασμένη, αυτό είναι θέμα εξέτασης από το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο και ανατροπής της απόφασης του. Δεν είναι θέμα αναθεώρησης από το ίδιο το πρωτόδικο Δικαστήριο, της απόφασης του στην Ε109/
2. Η εξέταση της έννοιας του «ουσιώδους λάθους» στο άρθρο 6, δεν μπορεί να απολήγει στην μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του. Εξάλλου, πρέπει να ληφθούν υπόψην και οι πρόνοιες του άρθρου 29

(1)[2] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, σχετικά με την επίδοση ειδοποιήσεων, αναφορικά με την επίδοση της επιστολής των 21 ημερών. Ο Αιτητής δεν έχει αναφερθεί σ' αυτή την νομοθετική πρόνοια, σε συνάρτηση μάλιστα αφενός με το γεγονός ότι οι επιδόσεις για τις οποίες παραπονείται έγιναν στη διεύθυνση που αναφέρεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο και αφετέρου, με τη δική του δήλωση ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν γνώριζαν τη διεύθυνση του. Ποιο λοιπόν είναι, αντικειμενικά, το ουσιώδες λάθος στην απόφαση της Ε109/18, ή οι ψευδείς παραστάσεις ή η απάτη εκ μέρους των σημερινών Καθ' ων η Αίτηση; Το ερώτημα αυτό δεν έχει απαντηθεί, στο βαθμό που πρέπει να απαντηθεί σ' αυτό το στάδιο. Κρίνω ότι, εκ πρώτης όψεως, η κυρίως Αίτηση δεν εγείρει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία. Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32: Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321). Έχω λάβει υπόψη τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)[3], όσο και την νομολογία που την ερμηνεύει, καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες (βλέπετε Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides

(1979)1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis

(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits

(1979)1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd.

(1975)1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher

(1975)2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas

(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 201), Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά.

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd.,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd.

(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1042). Έχω ήδη αποφανθεί επί της πρώτης προϋπόθεσης (βλέπετε πιο πάνω). Αναφορικά με την άλλες δύο προϋποθέσεις, παραπέμπω στην αυθεντία Κ. ΚυριΧΧΧ κ.α. v. Κύζη,

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245), όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης

(1979)1 ΑΑΔ 231)». Υπό το φως της ενώπιον μου μαρτυρίας, οι προϋποθέσεις δεν πληρούνται. Οι θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίες ήταν ουσιαστικές αναφορικά με τη μη οριστικοποίηση αλλά την ακύρωση του προσωρινού Διατάγματος, παρέμειναν αναντίλεκτες. Σημειώνω δε ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του» (βλέπετε T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation,

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, στη σελίδα 1809). Κρίνω ότι δεν υπάρχει καλή πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία και ότι, αν δεν οριστικοποιηθεί το προσωρινό Διάταγμα, δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Κρίνω ότι δεν είναι εύλογο και δίκαιο να οριστικοποιηθεί το μονομερώς εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της διατήρησης της κατάστασης (status quo) ως είχε μετά την έκδοση της απόφασης στην Ε109/18. Το ισοζύγιο του βολικού κρίνεται με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο, στοιχεία (βλέπετε σχετικά Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.,

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Απόφαση: Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η ένσταση επιτυγχάνει και η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 22.4.2019 ακυρώνεται. Τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 και εναντίον του Αιτητή, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000 - €50.000, που είναι η κλίμακα της Αίτησης Ε109/18. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμού αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «29

(1)Τηρουμένων των σχετικών διατάξεων του περί Πολιτικής Δικονομίας διαδικαστικού κανονισμού και οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού εκδιδομένου δυνάμει του παρόντος Νόμου, οιαδήποτε ειδοποίησις, αίτησις, απαίτησις, ή άλλο έγγραφον δυνάμει του παρόντος Νόμου υποβάλλεται εγγράφως και δύναται να επιδίδηται εις το πρόσωπον εις το οποίον πρόκειται να επιδοθή είτε προσωπικώς, είτε, δια της παραδόσεως τούτου δι' αυτό εις το τελευταίον γνωστόν μέρος διαμονής ή εργασίας του εν Κύπρω ή δια της αποστολής τούτου δια του ταχυδρομείου δι' ησφαλισμένης επιστολής απευθυνομένης εις αυτό εις την τελευταίαν γνωστήν ταχυρομικήν του διεύθυνσιν εν Κύπρω, το δε πρόσωπον εις το οποίον πρόκειται να επιδοθή περιλαμβάνει οιονδήποτε αντιπρόσωπον τοιούτου προσώπου δεόντως εξουσιοδοτημένον προς τούτο.» [3] 32

(1)«Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο