Λύρα κ.α. ν. Εκκλησίας Χρυσελεούσης Στροβόλου, Αίτηση Αρ.: Κ14/19, 5/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2019:8 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Κ14/19 Μεταξύ:
- ΧΧΧ Λύρα, εκ Λευκωσίας
- ΧΧΧ Λύρα, εκ Λευκωσίας
- ΧΧΧ Χριστοδούλου, εκ Λευκωσίας Αιτητών και Εκκλησίας Χρυσελεούσης Στροβόλου, εκ Λευκωσίας Καθ' ης η Αίτηση ---------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για την έκδοση Διατάγματος αναστολής εκτέλεσης 5.11.2019 Για τον Αιτητή 1: κ. Κ. Νικολαίδης για κ.κ. Κ. Ν. Νικολαίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Κ. Μάμαντος για κ.κ. Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση Απόφαση Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 12.4.2019, ο Αιτητής 1 εξαιτείτο ως ακολούθως: «(Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης και/ή του διατάγματος έξωσης ημερ. 6.11.2018 που εξεδόθη προς όφελος της τότε Αιτήτριας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1, νυν Αιτητού 1 στα πλαίσια της αίτησης Ε98/16 και/ή που να διατάζει την αναστολή του εντάλματος ανάκτησης κατοχής που εξεδόθη στα πλαίσια της εν λόγω αίτησης με αριθμό Ε98/16 και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. (Β) Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει εύλογη και πρέπουσα υπό τις περιστάσεις. (Γ) Έξοδα και ΦΠΑ.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρο 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρο 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.33Α, Δ.40 θ.11, Δ.43Α, Δ.44 θ.11, Δ.48 θθ.2, 3, 4, 7, 8 και 9, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983, Ν.23/83 άρθρα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 11, 13, 15, 16, 27, 29, 30, 31 και 34, όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Κανονισμοί 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 11 και 12, στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, άρθρα 38 A - 38 ΛΓ, στον περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149, άρθρα 1, 2, 10, 77, στις αρχές του Κοινοδικαίου, στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες, την νομολογία και την πρακτική του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Λύρα, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Αιτητής 1 και είναι εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές να προβεί στη δήλωση του. Προβαίνει σε ένορκο δήλωση από τα γεγονότα τα οποία γνωρίζει προσωπικά και βάσει νομικής συμβουλής την οποία έχει λάβει. Είναι το άτομο που έχει την αποκλειστική χρήση και ευθύνη της διεξαγωγής των εργασιών έργων τέχνης στο επίδικο ακίνητο. Στις 19.12.2018 παρέλαβε προσωπικά από επιδότη, το Διάταγμα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων ημερομηνίας 6.11.
- Κατά ή περί το τέλος Νοεμβρίου 2018, αλλά και μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου 2018, ο εκ των δικηγόρων των σημερινών Καθ' ων η Αίτηση, κ. Κωνσταντίνος Μάμαντος, είχε ζητήσει από τον εκ των δικηγόρων του, κ. Κωνσταντίνο Ν. Νικολαίδη, να του αναφέρει ότι επειδή ο ίδιος δεν είχε ζητήσει και/ή παραλάβει το πιο πάνω Διάταγμα του Δικαστηρίου, θα μπορούσε να αρχίσει να πληρώνει το μηνιαίο ποσό των €605.-, από τις αρχές Δεκεμβρίου 2018 και αργότερα, να καταβάλει το πιο πάνω ποσό για τον Νοέμβριο 2018 και δεν θα υπήρχε πρόβλημα ούτε θα προχωρούσαν στην εκτέλεση του εν λόγω Διατάγματος, το περιεχόμενο του οποίου δεν ήταν στη γνώση του κ. Λύρα μέχρι τότε. Όπως αναφέρει, όντως, στις 6.12.2018 πήγε προσωπικά και κατέβαλε σε εκπρόσωπο των Καθ' ων η Αίτηση το ποσό των €605.- για το Δεκέμβριο
- Την επόμενη μέρα, 8.12.2018, του δόθηκε απόδειξη, η οποία, όμως, ανέγραφε ότι το εν λόγω ποσό ήταν «προς εξόφληση ενοικίου Νοεμβρίου 2018». Παραλαμβάνοντας στις 19.12.2018 το Διάταγμα του Δικαστηρίου για έξωση του από το υποστατικό στην οδό ΧΧΧ 77, στο Στρόβολο («το επίδικο υποστατικό»), μετά από σχετικό τηλεφώνημα στα γραφεία των σημερινών Καθ' ων η Αίτηση, παρέδωσε εσπευσμένα χειρόγραφη επιστολή του με την οποία έστελνα το «ενοίκιο» για το μήνα Ιανουάριο 2019, όπως η αναφορά του εκ των δικηγόρων της Αιτήτριας κ. Κωνσταντίνου Μάμαντος και ζήτησε όπως διορθωθεί ο αναφερόμενος στην απόδειξη ημερομηνίας 7.12.2018 μήνας, από Νοέμβριο σε Δεκέμβριο. Ενημέρωσε δε σχετικά το δικηγόρο του κ. Νικολάίδη, ο οποίος του ανάφερε ότι είχε γίνει λάθος στο Δικαστικό Διάταγμα και η τότε Αιτήτρια δεν θα προχωρούσε στην εκτέλεση του. Κατά ή περί τις 7.1.2019, 6.2.2019, 4.3.2019 και 13.3.2019, ο κ. Λύρας κατέβαλε προς την τότε Αιτήτρια, νυν Καθ' ης η Αίτηση και/ή αντιπρόσωπο της, το ποσό των €605 αντίστοιχα, έλαβε όμως αποδείξεις με ημερομηνίες 8.1.2019, 8.2.2019, 5.3.2019 και 14.3.2019, για τους μήνες Δεκέμβριο 2018, Ιανουάριο 2019, Φεβρουάριο 2019 και Μάρτιο
- Εν τω μεταξύ, αφού είχε ενημερώσει το δικηγόρο του, κ. Κ. Ν. Νικολάίδη, για το Διάταγμα έξωσης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 6.11.2018, που του επιδόθηκε στις 19.12.2018, ο κ. Νικολαίδης επικοινώνησε αμέσως, τόσο τηλεφωνικώς όσο και δια ζώσης, με το δικηγόρο κ. Κωνσταντίνο Μάμαντος, αλλά και με τον κ. Μιχάλη Βορκά, υπεύθυνο δικηγόρο των δικηγόρων της τότε Αιτήτριας, νυν Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίοι σε τουλάχιστον 5 διαφορετικές ημερομηνίες, καθησύχασαν τον κ. Νικολαίδη, αργότερα δε του υποσχέθηκαν ότι δεν θα προχωρούσαν στην εκτέλεση του Διατάγματος, λόγω του λάθους. Ζήτησαν από τον κ. Νικολαίδη να μην προχωρήσει σε καταχώρηση αίτησης αναστολής ή παραμερισμού του εντάλματος ανάκτησης κατοχής (writ of possession) του Δικαστηρίου ημερομηνίας 1.2.2019, γεγονός που ο δικηγόρος του κ. Λύρα είχε προτείνει στους συναδέλφους του, δικηγόρους της τότε Αιτήτριας, νυν Καθ' ης η Αίτηση. Επειδή, όμως, πρόσφατα επικοινώνησε με τον κ. Λύρα Δικαστικός Επιδότης για σκοπούς εκτέλεσης του εν λόγω εντάλματος, ενημέρωσε αμέσως τον δικηγόρο του, εξ' ου και η παρούσα αίτηση. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι δεν οφείλει σήμερα οποιοδήποτε μηνιαίο «ενοίκιο» προς την Καθ' ης η Αίτηση και είναι η πρόθεση του να καταβάλει το ποσό των οφειλομένων ενοικίων ως η παράγραφος 2(α) του Δικαστικού Διατάγματος ημερομηνίας 6.11.2018, δηλαδή το ποσό των €17.050,00 και να συνεχίσει να καταβάλλει το μηνιαίο ποσό των €605.- προς την Καθ' ης η Αίτηση. Περαιτέρω, ως του έχει αναφέρει ο δικηγόρος του, οι συνάδελφοι του, είτε εσκεμμένα είτε άλλως πως, τον είχαν διαβεβαιώσει ότι θα απέσυραν το ένταλμα ανάκτησης (writ of possession) και δεν θα χρειαζόταν να αιτηθεί στο Δικαστήριο την αναστολή ή παραμερισμό του. Αργότερα όμως του ανάφεραν ότι ο Πρόεδρος της τότε Αιτήτριας, νυν Καθ' ης η Αίτηση, κ. Γ. Ευθυμιάδης ήταν ανένδοτος και τους διέταξε να προχωρήσουν με την εκτέλεση του. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει επίσης ότι θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, καθότι πρέπει, εκκρεμούσης της κυρίως Αίτησης, να διατηρηθεί το status quo ante και καθότι, αν δεν εκδοθεί, θα προκληθούν τον ίδιο ανεπανόρθωτες ζημιές, τόσο ψυχικές όσο και υλικές, που δεν θα μπορούν να υπολογιστούν, πόσο μάλλον να αποκατασταθούν στο μέλλον. Αν εκτελεστεί το Διάταγμα ημερομηνίας 6.11.2018, δεν θα μπορεί να λειτουργήσει το Εργαστήριο Τέχνης που διατηρεί στο επίδικο υποστατικό και θα δοθεί πολύ άσχημη εντύπωση στους μαθητές και πελάτες του, θα υποστεί τεράστιες και ανυπολόγιστες ζημιές όσον αφορά τη φήμη, πελατεία και γενικά, την εμπορική εύνοια της εργασίας του, αφού οι μαθητές και πελάτες μου αλλά και τρίτοι, έχουν συνδέσει τη μάθηση τους με το επίδικο υποστατικό. Αντίθετα, ουδεμία ζημιά ή βλάβη θα προκληθεί στην Καθ' ης η Αίτηση, αφού αυτή θα λαμβάνει το ενοίκιο της, ως συνέβαινε τόσα χρόνια. Μόλις του επιδόθηκε το διάταγμα ημερομηνίας 6.11.2018, κατέφυγε στους δικηγόρους του και έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση της παρούσης αίτησης. Εξάλλου, από όλα τα περιστατικά φαίνεται ότι το όλο θέμα είναι κατεπείγον, αφού έχει παρέλθει ο χρόνος των 15 ημερών από την επίδοση του σχετικού Διατάγματος και εύλογα αναμένεται από στιγμή σε στιγμή η εκτέλεση του. Όλα αυτά αλλά και όσα έχει προαναφέρει, δεικνύουν ότι το όλο θέμα είναι κατεπείγον. Επίσης, τα όσα προανέφερε δεικνύουν ότι και βάσει των αρχών της Επιείκειας, πρέπει να εγκριθεί η παρούσα αίτηση και να του χορηγηθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Λόγοι Επιείκειας και το ισοζύγιο της δικαιοσύνης κλείνουν προς όφελος του, αφού χωρίς να έχει προβεί σε οιοδήποτε το μεμπτό, έχει καταληφθεί εξ' αποίνης και κινδυνεύει να εκδιωχθεί από το υποστατικό στο οποίο ασκεί την εργασία του εδώ και τόσα χρόνια. Έτι δε περισσότερο, τη στιγμή που έχει καταβάλει κανονικά όλα τα εξ' αποφάσεως οφειλόμενα ποσά, το οποίο αποτελεί και παραδεκτό γεγονός και είναι έτοιμος και πρόθυμος, εφόσον δοθούν οι αναγκαίες και ικανοποιητικές διευκρινήσεις, να εξοφλήσει και το εναπομείναν χρεωστικό υπόλοιπο ποσό των €17.
- Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι η επί σκοπού διαβεβαίωση των δικηγόρων της τότε Αιτήτριας, νυν Καθ' ης η Αίτηση, για καταβολή του ενοικίου από το Δεκέμβριο 2018 (επειδή δεν είχαν στα χέρια τους το Δικαστικό Διάταγμα ημερομηνίας 6.11.2018) και η περαιτέρω διαβεβαίωση προς το δικηγόρο του ότι δεν θα προχωρούσαν στην προώθηση και/ή εκτέλεση του, του δίδει το δικαίωμα να ζητήσει τη βοήθεια του Δικαστηρίου με την παρούσα αίτηση. Είναι ορθό, εύλογο και δίκαιο όπως το Δικαστήριο εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα, από την έκδοση του οποίου η Αιτήτρια στην Αίτηση Ε98/2016 και Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά. Ιστορικό: Κυρίως Αίτηση: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρήθηκε την 12.4.2019 και μ' αυτήν οι Αιτητές 1, 2 και 3 εξαιτούνται ως ακολούθως: «
- Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται παντελώς το διάταγμα εξώσεως και παραδόσεως ελευθέρας κατοχή του υποστατικού και/ή του ακινήτου το οποίο βρίσκεται όπισθεν της οδού ΧΧΧ στο Στρόβολο και/ή η απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του Αιτητού 1 και προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση την 6.11.2018 στα πλαίσια τη υπόθεσης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, με αριθμό Ε98/
- Διάταγμα και/ή απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζεται και/ή διακηρύσσεται ότι ο Αιτητής 1 είναι ο μόνος νόμιμος και/ή θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η αναστολή της εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης που εξεδόθη προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητού 1 στα πλαίσια της αίτησης Ε 98/16, στις 6.11.2018 και/ή που να διατάζει την αναστολή του εντάλματος ανάκτησης κατοχής που εξεδόθη στα πλαίσια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης μέχρι της τελικής εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης και/ή αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
- Οιανδήποτε περαιτέρω απόφαση ή διάταγμα ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο.
- Οιανδήποτε περαιτέρω απόφαση ή διάταγμα ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο το Σεβαστό Δικαστήριο.
- Έξοδα πλέον ΦΠΑ.» Ο Αιτητής 1 περιγράφει την ιδιότητα του ως ενοικιαστής καθ' όλον τον επίδικο χρόνο, του επίδικου υποστατικού και/ή ακινήτου το οποίο βρίσκεται όπισθεν της οδού ΧΧΧ, στο Στρόβολο. Ισχυρίζεται ότι ήταν ενοικιαστής από μήνα σε μήνα, δυνάμει σχετικής προς τούτο γραπτής συμφωνίας και/ή συμφωνιών και ότι χρησιμοποιούσε το επίδικο για σκοπούς των εργασιών του και αργότερα, κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Η Καθ' ης η Αίτηση με αίτηση της στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, με αρ. Ε98/16, απαίτησε την παράδοση του επίδικου και ωσαύτως απαίτησε εναντίον των σημερινών Αιτητών την καταβολή ποσών ως καθυστερημένα ενοίκια. Ο Αιτητής 1 ισχυρίζεται επιπλέον ότι, το Διάταγμα/απόφαση ημερομηνίας 6.11.2018 επετεύχθη συνεπεία ουσιώδους λάθους, επειδή η αποδοχή εκ μέρους του και των Αιτητών 2 και 3 για καταβολή του μέχρι τότε καθυστερημένου οφειλομένου ποσού των €17.050, πλέον των μηνιαίων ενοικίων, ήταν υπό την προϋπόθεση ότι θα συνεχιζόταν η θέσμια ενοικίαση του υποστατικού από τον Αιτητή
- Πρόσφατα, επικοινώνησε μαζί του Δικαστικός Επιδότης για σκοπούς εκτέλεσης εντάλματος, εξ' ου και η παρούσα Αίτηση. Προσωρινό Διάταγμα: Την 15.4.2019, το Δικαστήριο τα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, εξέδωσε μονομερώς προσωρινό Διάταγμα ως η αίτηση. Το Διάταγμα τελεί υπό την αίρεση της καταβολής από τον Αιτητή 1 επί μηνιαίας βάσεως του ενοικίου και/ή ενδιαμέσου οφέλους, για το επίδικο υποστατικό, ήτοι €605.- από την 1η Μαΐου και την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, με επτά μέρες χάρη. Επίσης, τέθηκε ως όρος η κατάθεση από τον Αιτητή 1 εγγύησης ύψους €17.050, δηλαδή το ποσό της απόφασης στην Ε98/
- Απόφαση στην Ε64/15: Αντίγραφο του Διατάγματος και της απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, ημερομηνίας 6.11.2018, το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης αρ. Ε98/2016, εκ συμφώνου, έχει επισυναφθεί στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ως Τεκμήριο 2 και το πρακτικό του Δικαστηρίου της ιδίας ημερομηνίας, ως Τεκμήριο
- Παρόντες ήταν οι συνήγοροι των μερών. Εκδόθηκε Διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1, σημερινού Αιτητή 1, ανάκτησης κατοχής της κατοικίας υπ' αρ. εγγραφής 2/1Χ1 Φ/Σχ21/1012V04, Τεμάχιο 1Χ6, που βρίσκεται στην οδό ΧΧΧ 77, στο Στρόβολο. Εκδόθηκε επίσης απόφαση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για το ποσό των €17.050.- οφειλόμενα ενοίκια και €605.- μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 6.11.2018 μέχρι παράδοσης της κατοχής και η κάθε πλευρά να καταβάλει τα δικά της έξοδα. Υπήρχε αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος και του ποσού της απόφασης μέχρι 6.12.2018, περιλαμβανομένης. Νοουμένου ότι την ή μέχρι την 6.12.2018, καταβάλλονταν τα ενδιάμεσα οφέλη για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2018, η εκτέλεση θα ανεστέλλετο περαιτέρω μέχρι 5.1.2019 και στη συνέχεια από μήνα σε μήνα, νοουμένου ότι την 6η ημέρα εκάστου επομένου μηνός, αρχής γενομένης την 6.1.2019, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή 3 καταβάλλουν τα ενδιάμεσα οφέλη εκ €605.- μέχρι παράδοσης της κατοχής. Επιπλέον, νοουμένου ότι μέχρι την 6.5.2019 οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/3, εξοφλούσαν το ποσό των οφειλομένων ενοικίων ως ανωτέρω, η αναστολή εκτελέσεως του Διατάγματος έξωσης θα συνέχιζε μέχρι 31.7.2019, οπότε και θα έληγε τελικώς. Παράλειψη καταβολής οιουδήποτε ενδιαμέσου οφέλους εκ €605.-, καθιστά το Διάταγμα άμεσα εκτελεστό. Διαδικασία: Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και το Δικαστήριο άκουσε τους ευπαιδεύτους συνήγορους σε αγορεύσεις την 16.9.
- Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρίστηκε την 16.7.2019 και αυτή βασίζεται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Προάσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, άρθρο 6, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρο 30, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983 (Ν.23/1983), άρθρα 2, 3, 4, 5, 6, 7, 11, 15, 27, 29, 30, 31, 33 και 34, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό 1983 (2/1983), Καν. 2, 3, 4, 5, 7, 8, 9, 12 και 13, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 1960 (Ν.14/1960), άρθρα 2, 18, 29, 30, 31, 32, 33, 47 -52, 54 και 55, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο (Κεφ. 6), άρθρα 2, 8 και 9, στον περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ. 149), άρθρα 2, 10, 59, 60 και 61, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.19 θθ.1, 4, 10 - 13 και 20, Δ.27 θθ. 1-4, Δ.32 θθ.1-5, Δ.33, Δ.36 θθ.1, 3 και 5, Δ.38, Δ.39, Δ.40 θθ.1-3 και 11, Δ.43Α θ.1, Δ.44 θθ.7Α, 8, 10 και 11, Δ.48 θθ.1-9, Δ.50, Δ.51, Δ.58 θθ.1-2, Δ.59, Δ.61, Δ.64 θθ.1-2 και στη γενική πρακτική και σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ήτοι: (α) Ο Αιτητής 1 δεν πέτυχε να αποδείξει πως έχει καλή υπόθεση κατά της Καθ' ης η Αίτηση. (β) Ο Αιτητής 1 δεν ικανοποιεί με την μαρτυρία που προσκόμισε στο Δικαστήριο την ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας της Αίτησης του. (γ) Ο Αιτητής 1 δεν κατέδειξε πως θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή πως θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. (δ) Το ισοζύγιο της ευχέρειας για μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων γέρνει της την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση.
- Κατά την έκδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 15/04/2019, δεν συνέτρεχε το επείγον και κατά συνέπεια δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6).
- Ο Αιτητής 1 δεν απεκάλυψε τα πραγματικά γεγονότα στο Δικαστήριο και/ή απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από αυτό. Ενόψει τούτου, το εκδοθέν μονομερώς Διάταγμα ημερομηνίας 15/04/2019 έχει εκδοθεί κατόπιν παραπλάνησης του Δικαστηρίου ως προς τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης και/ή γιατί ο Αιτητής 1 απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο.
- Τα γεγονότα που στηρίζουν την αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος.
- Δεν συντρέχουν οποιεσδήποτε και/ή εξαιρετικές περιστάσεις έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος.
- Ενόψει της ως άνω συμπεριφοράς του Αιτητή 1, αυτός δεν δικαιούται στην έκδοση των αιτούμενου Διατάγματος, καθώς ενώ αιτείται στη βάση του Δικαίου της Επιείκειας, δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και/ή προέβη σε ψευδείς δηλώσεις.
- Η απόφαση ημερομηνίας 06/11/2018, η προσωρινή εκτέλεση της οποίας έχει ανασταλεί με το Διάταγμα ημερομηνίας 15/04/2019, έχει εκδοθεί από το Δικαστήριο εκ συμφώνου και στην παρουσία των Δικηγόρων του Αιτητή
- Κατόπιν τούτου, ο Αιτητής 1 κωλύεται να εξαιτείται την αιτούμενη θεραπεία και/ή τις πρόνοιες του άρθρου 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (23/1983).
- Ο Αιτητής 1 με την συμπεριφορά του και/ή τις πράξεις του μετά την έκδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 15/04/2019 ενήργησε ωσάν η απόφαση ημερομηνίας 06/11/2018 να μην έχει ανασταλεί προσωρινώς, με αποτέλεσμα ο Αιτητής 1 να κωλύεται και/ή εμποδίζεται να αιτείται την υπό κρίση θεραπεία.
- Ο Αιτητής 1 με την Ένορκη Δήλωσή του ημερομηνίας 12/04/2019, η οποία υποστηρίζει την Αίτηση του ίδιας ημερομηνίας, απέτυχε να αποδείξει ενώπιον του Δικαστηρίου απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος, ως ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος του 1983 (23/1983) προβλέπει και/ή απαιτεί, με αποτέλεσμα η υπό κρίση Αίτηση να υπόκειται σε απόρριψη, το δε μονομερώς εκδοθέν Διάταγμα ημερομηνίας 15/04/2019, σε ακύρωση.
- Η υπό κρίση Αίτηση του Αιτητή 1 είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή αντίθετη με τα όσα ο περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικός Κανονισμό του 1983 (2/198) προβλέπει. Κατόπιν τούτου, το αίτημα του Αιτητή δεν δύναται να ικανοποιηθεί υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης.
- Η υπό κρίση Αίτηση του Αιτητή 1 είναι παράτυπη και/ή αντικανονική καθότι με αυτή δεν επιζητείται ο παραμερισμός και/ή η ακύρωση της άδειας για την έκδοση του Εντάλματος Ανάκτησης Κατοχής (writ of possession) του επίδικου υποστατικού, το οποίο ένταλμα εκδόθηκε την 01/02/2019 στα πλαίσια της Αίτησης Ε98/
- Η Αίτηση του Αιτητή 1 είναι καταχρηστική της δικαστικής διαδικασίας καθότι: (α) Ο Αιτητής 1 παράνομα καλεί το Δικαστήριο να καταστεί εφετείο του εαυτού του. (β) Ο Αιτητής 1 ένεκα της συμπεριφοράς του δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες αξιώσεις του. (γ) Η Αίτηση του Αιτητή 1 παραγνωρίζει το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προάσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ως επίσης και το άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και τις αρχές της δίκαιης δίκης, μεταξύ των οποίων και την αναγκαιότητα εκδίκασης μιας υπόθεσης σε εύλογο χρόνο.
- Η υπό κρίση Αίτηση του Αιτητή 1 είναι παράτυπη και αντικανονική και/ή έχει καταχωρηθεί κατά παράβαση του δεδικασμένου και/ή κατά παράβαση της σχετικής επί του ζητήματος νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καθότι το υπό κρίση Διάταγμα έχει εκδοθεί εκ συμφώνου.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Ευθυμιάδη, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Πρόεδρος της Εκκλησιαστικής Επιτροπής (στο εξής και για σκοπούς της παρούσας «η Επιτροπή») της Καθ' ης η Αίτηση, είναι δε πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Έχει πολύ καλή και προσωπική γνώση των γεγονότων, τα όσα δε αναφέρει είναι ορθά και αληθινά. Έχει μελετήσει την υπό εξέταση αίτηση και την ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει και αρνείται το περιεχόμενο της, εκτός όπου ρητά προβαίνει σε παραδοχές. Τα γεγονότα της παρούσας έχουν ως αφετηρία την 8.9.2016, όπου η Καθ' ης η Αίτηση, υπό την ιδιότητά της ως ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου στην οδό ΧΧΧ 77, το οποίο φέρει αριθμό εγγραφής 2/1Χ1 Φ/Σχ.21/1012V04, Τεμάχιο 1Χ6, στο Στρόβολο, (στο εξής και για σκοπούς της παρούσας «το υποστατικό»), προέβη εναντίον του ως άνω Αιτητή, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο ενοικιαστής του εν λόγω υποστατικού, ως επίσης και των αναφερόμενων στον τίτλο της παρούσας Αιτητών 2 και 3, οι οποίοι ήταν οι εγγυητές του Αιτητή 1, στην καταχώρηση της Αίτησης Έξωσης υπ' αριθμόν Ε98/2016, ένεκα παράλειψης εκ μέρους τους καταβολής ενοικίων. Συνεπεία της πιο πάνω αναφερόμενης Αίτησης Έξωσης, ήταν να εκδοθεί στις 6.11.2018 από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, στην παρουσία τόσο των δικηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση, όσο και του Αιτητή, εκ συμφώνου Διάταγμα εναντίον όλων των ως άνω αναφερόμενων Αιτητών. Το ως άνω Διάταγμα προέβλεπε ως ακολούθως:
- Όπως ο Καθ' ου η Αίτηση 1 (στην παρούσα ο Αιτητής 1), εκκενώσει και παραδώσει στην Αιτήτρια (στην παρούσα η Καθ' ης η Αίτηση), κενή και ελευθέρα την κατοχή του ως άνω υποστατικού.
- Όπως οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 (στην παρούσα οι Αιτητές 1, 2 και 3) αλληλεγγύως και κεχωρισμένως καταβάλουν υπέρ της Αιτήτριας (στην παρούσα η Καθ' ης η Αίτηση), τα πιο κάτω ποσά: (α) €17.050.- οφειλόμενα ενοίκια (β) €605.- μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 6.11.2018 μέχρι παράδοσης της κατοχής.
- Η κάθε πλευρά να καταβάλει τα δικά της έξοδα.
- Η εκτέλεση του διατάγματος και του ποσού της απόφασης υπό 2(α) ανωτέρω, αναστέλλεται από σήμερα μέχρι 6.12.2018 περιλαμβανομένης. Νοουμένου ότι την ή μέχρι την 6.12.2018 καταβληθούν τα ενδιάμεσα οφέλη για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2018, η εκτέλεση θα ανασταλεί περαιτέρω μέχρι και τις 5.1.2019 και στη συνέχεια από μήνα σε μήνα, νοουμένου ότι την 6η ημέρα εκάστου επόμενου μηνός αρχής γενομένης την 6.1.2019, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή 3 (στην παρούσα οι Αιτητές 1, 2 και 3) καταβάλουν τα ενδιάμεσα οφέλη εκ €605.- μέχρι παράδοσης της κατοχής. Επιπλέον, νοουμένου ότι μέχρι την 6.5.2019, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή 3 (στην παρούσα οι Αιτητές 1, 2 και 3) εξοφλήσουν το ποσό των οφειλόμενων ενοικίων υπό 2(α) ανωτέρω, η αναστολή εκτελέσεως του διατάγματος θα συνεχίσει μέχρι 31.7.2019 οπότε και θα λήξει τελικώς. Παράλειψη καταβολής οιουδήποτε ενδιάμεσου οφέλους εκ €605.- ως ανωτέρω, καθιστά το Διάταγμα άμεσα εκτελεστό. Στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 19.12.2018, το εν λόγω Διάταγμα επιδόθηκε στους Αιτητές. Δυστυχώς όμως, οι ως άνω Αιτητές δεν είχαν συμμορφωθεί με τα όσα το πιο πάνω Διάταγμα προέβλεπε, αφού, εξ' όσων ο κ. Ευθυμιάδης πληροφορείται από τον Ταμία της Επιτροπής της Καθ' ης η Αίτηση, κ. Ιωάννη Κουμέρα, αυτοί μέχρι και τις 18.1.2019, είχαν καταβάλει μόνο το ποσό €1.100, το οποίο αντιστοιχούσε στην εξόφληση των ενδιάμεσων οφειλών για τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2018, ενώ μέχρι την εν λόγω ημερομηνία και συγκεκριμένα μέχρι και τις 6.1.2019, όφειλαν να είχαν καταβάλει και το ποσό των €605.-, το οποίο αντιστοιχούσε στην εξόφληση των ενδιάμεσων οφειλών για το μήνα Ιανουάριο
- Κατόπιν της πιο πάνω καθυστέρησης που παρατηρήθηκε από πλευράς Αιτητών, στη συμμόρφωσή τους με το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 6.11.2018, αλλά και λαμβάνοντας την απαιτούμενη νομική συμβουλή από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση, προχώρησαν στην καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 18.1.2019, για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής (writ of possession) του υποστατικού. Επίσης, κατά την ως άνω χρονική περίοδο συνέβη ακόμα ένα περιστατικό το οποίο εν τέλει, συνέβαλε σημαντικά στην απόφασή των Καθ' ων η Αίτηση να προβούν στην καταχώρηση της αίτησης για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής του υποστατικού. Μετά την καταβολή του πρώτου ενδιάμεσου οφέλους από τον Αιτητή ύψους €605.-, το οποίο σύμφωνα με το Διάταγμα του Δικαστηρίου αντιστοιχούσε για το μήνα Νοέμβριο 2018, απέστειλαν προς αυτόν απόδειξη. Ωστόσο, ο Αιτητής απέστειλε πίσω στην Επιτροπή της Καθ' ης η Αίτηση την εν λόγω απόδειξη, συνοδευόμενη μάλιστα από μια επιστολή του άνευ ημερομηνίας. Το οξύμωρο είναι, πως με τη συγκεκριμένη επιστολή του, τους καλούσε ως Επιτροπή της Καθ' ης η Αίτηση, να διορθώσουν τη λανθασμένη, ως ίδιος ισχυρίζετο, αναγραφή επί της απόδειξης του μηνός Νοεμβρίου 2018, σε μήνα Δεκέμβριο 2018, καθότι, όπως και πάλι ισχυρίζετο κατόπιν συνεννόησης των δικηγόρων του με τους δικηγόρους της Επιτροπής, η πληρωμή του ενοικίου θα άρχιζε από τις 6.12.
- Πράγματι, υπήρξε μια μικρή καθυστέρηση στην επίδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 6.11.2018 προς τον Αιτητή. Παρά ταύτα, ουδέποτε υπήρξε η οποιαδήποτε συνεννόηση με τους δικηγόρους του Αιτητή για μη καταβολή του ενοικίου του μηνός Νοεμβρίου
- Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι, εξ' όσων τον ενημερώνουν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση, αυτό που πραγματικά συνέβη ήταν το γεγονός ότι οι ίδιοι οι δικηγόροι του Αιτητή και συγκεκριμένα ο κ. Νικολαΐδης, αποτάθηκε στον κ. Μάμαντος, με σκοπό να τον παρακαλέσει, αφού είχε υπάρξει μια μικρή καθυστέρηση στην επίδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 6.11.2018, να παραταθεί και ο χρόνος πληρωμής της πρώτης δόσης των €605.-, ποσό το οποίο αφορούσε τη δόση του μηνός Νοεμβρίου
- Παρά τα ανωτέρω, το πιο πάνω γεγονός έχει διαστρεβλωθεί από τον Αιτητή με σκοπό να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να αποκομίσει όφελος. Συγκεκριμένα, μέσα από την ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 12.4.2019, η οποία συνοδεύει την αίτηση του ίδιας ημερομηνίας, αναφέρει πως ο κ. Μάμαντος είχε ζητήσει από τον κ. Νικολαίδη να καθυστερήσει η πληρωμή του ποσό των €605.- για το μήνα Νοέμβριο 2018, μάλιστα προς απόδειξην του πιο πάνω ισχυρισμού του, παραπέμπει στην επιστολή του, η οποία όμως ομιλεί για καθόλου πληρωμή του ενοικίου για το μήνα Νοέμβριο
- Είναι η θέση του κ. Ευθυμιάδη, πως ο Αιτητής φάσκει και αντιφάσκει, έχει δε προβεί σε ψευδή δήλωση γεγονότων, με μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση στην εκτέλεση τόσο του Διατάγματος ημερομηνίας 6.11.2018, όσο και στην εκτέλεση του εντάλματος ημερομηνίας 1.2.2019, το οποίο εκδόθηκε κατόπιν της αίτησης ημερομηνίας 18.1.2019, ως ανωτέρω. Περαιτέρω, στην εν λόγω ένορκο δήλωση του Αιτητή, ο τελευταίος αναφέρεται σε κάποιο «ουσιώδες λάθος» το οποίο περιέχει το Διάταγμα ημερομηνίας 6.11.
- Για το συγκεκριμένο «λάθος», ο Αιτητής δεν φαίνεται να διευκρινίζει στην ένορκο δήλωση του ημερομηνίας 12.4.2019, ποιο είναι αυτό. Ωστόσο, από την κυρίως Αίτηση, φαίνεται να προκύπτει πως ο Αιτητής ισχυρίζεται πως το «ουσιώδες λάθος» εδράζεται στο ότι η αποδοχή εκ μέρους του ως επίσης και των Αιτητών 2 και 3, για καταβολή όλου του μέχρι τότε καθυστερημένου οφειλόμενου ποσού των €17.050, πλέον των μηνιαίων ενοικίων, ήταν υπό την προϋπόθεση ότι θα συνεχιζόταν η θέσμια ενοικίαση του υποστατικού από τον Αιτητή. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι κάτι τέτοιο είναι τελείως ουτοπικό, αλλά και άκρως αντιφατικό με τα όσα η νομοθεσία προστάζει, την οποία μάλιστα ο Αιτητής επικαλείται με σκοπό να επιτύχει στην αίτηση του. Ουσιαστικά, ο Αιτητής με τα όσα αναφέρει στην κυρίως Αίτηση του, επιβεβαιώνει πως θα ήθελε να κατακρατεί και να εκμεταλλεύεται την περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς να πληρώνει το οποιοδήποτε ποσό. Το Διάταγμα εκδόθηκε εκ συμφώνου, στην παρουσία δε του ίδιου του δικηγόρου και εκπροσώπου του Αιτητή, οπόταν οι όποιοι ισχυρισμοί του Αιτητή περί «λάθους» είναι τελείως ανυπόστατοι και απορρίπτονται. Επίσης, η συμπεριφορά του Αιτητή μετά την έκδοση του μονομερούς Διατάγματος ημερομηνίας 15.4.2019 για την αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος ημερομηνίας 6.11.2018, σε καμία περίπτωση δεν δεικνύει αναστολή, αφού και πάλι, πολύ καθυστερημένα απ' ότι προνοείται στο Δικαστικό Διάταγμα και συγκεκριμένα, στις 28.6.2019, παρέδωσε στην Καθ' ης η Αίτηση μέσω του δικηγόρου του, την επιταγή της Τράπεζας Κύπρου υπ' αριθμόν 38183564 ημερομηνίας 27.6.2019, για το ποσό των €17.050, προς εξόφλησην των οφειλόμενων ενοικίων, ως το 2(α) του Διατάγματος ημερομηνίας 6.11.
- Πέραν των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση πάσχει σε αρκετά σημεία, με αποτέλεσμα ο Αιτητής να μην έχει καλή υπόθεση σε βάρος της Καθ' ης η Αίτηση και ούτε την παραμικρή πιθανότητα επιτυχίας στην Αίτηση του, αφού: (α) Ο Αιτητής όφειλε να παρουσιάσει τα αληθή γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου, γεγονός δεν έχει πράξει. (β) Ο Αιτητής όφειλε να αποδείξει ενώπιον του Δικαστηρίου απάτη, ψευδείς παραστάσεις ή ουσιώδες λάθος εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. Είναι πραγματικά άξιον απορίας ποια είναι η απάτη ή οι ψευδείς παραστάσεις που η Καθ' ης η Αίτηση έχει προβεί σε βάρος του. Από την άλλη, το υπό κρίση Διάταγμα έχει εκδοθεί εκ συμφώνου στην παρουσία του δικηγόρου και εκπροσώπου του Αιτητή. (γ) Η υπό κρίση αίτηση παραβιάζει το δεδικασμένο που έχει δημιουργηθεί, αφού το Διάταγμα έχει εκδοθεί από το Δικαστήριο εκ συμφώνου. (δ) Με την κυρίως Αίτηση, ο Αιτητής ουσιαστικά εξαιτείται την αναθεώρηση του Διατάγματος ημερομηνίας 6.11.
- Για το σκοπό αυτό όφειλε να ακολουθήσει τον Τύπο 2, ως οι περί Ενοικιοστάσιου Κανονισμοί προβλέπουν και όχι τον Τύπο
- Ως εκ τούτου, η Αίτηση είναι παράτυπη. (ε) Επίσης, η υπό κρίση αίτηση είναι αντικανονική, καθότι μ' αυτή δεν επιζητείται ο παραμερισμός και η ακύρωση της άδειας για την έκδοση του Εντάλματος Ανάκτησης Κατοχής (writ of possession) του επίδικου υποστατικού, ένταλμα το οποίο εκδόθηκε την 1.2.2019, στα πλαίσια της Αίτησης Ε98/
- (στ) Το Δικαστήριο δεν μπορεί να ενεργήσει ως Εφετείο του εαυτού του και συνεπώς, τα όσα ο Αιτητής, ψευδώς, υποστηρίζει, δεν μπορούν να τύχουν οποιασδήποτε εξέτασης και αξιολόγησης, σε βαθμό που να οδηγήσουν σε ακύρωση της απόφασης που ήδη εκδόθηκε στην Αίτηση με αρ. Ε98/
- Ο Αιτητής δεν κατέδειξε πως θα ήταν αδύνατη η αποζημίωση του στην απίθανη περίπτωση που θα κερδίσει την Αίτηση του. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει προς την πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση και γι' αυτό τον πρόσθετο λόγο, η ενδιάμεση αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ο ενόρκως δηλών εξαιτείται την απόρριψε της ενδιάμεσης αίτησης, με έξοδα σε βάρος του Αιτητή. Πραγματικά Γεγονότα για σκοπούς εξέτασης της αίτησης: Λαμβάνοντας υπόψη ότι σε αιτήσεις της φύσεως της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και ότι η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος (Δ.48 θ.4
(2)), και λαμβάνοντας υπόψη την τους ισχυρισμούς, αρνήσεις και παραδοχές που περιλαμβάνονται στη γραπτή μαρτυρία ενώπιον μου, καθώς και ποιοι από τους ισχυρισμούς παρέμειναν αναντίλεκτοι, βρίσκω, ότι, για τους σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης μόνον: Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι οι ιδιοκτήτες ακινήτου στο Στρόβολο, το οποίο ενοικιάζει ο Αιτητής
- Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι ο Αιτητής 1 είναι ο θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού, ως υποστηρίζει ο ίδιος και ως υποστηρίζουν και οι Καθ' ων η Αίτηση, εφόσον καταχώρισαν εναντίον του Αίτηση έξωσης στο παρόν Δικαστήριο και όχι στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Οι διάδικοι στην παρούσα Αίτηση και διάδικοι και στην Αίτηση Ε98/16, συμφώνησαν στην έκδοση Διατάγματος και απόφασης στην Ε98/16, εναντίον των σημερινών Αιτητών, με επίσης συμφωνημένη αναστολή εκτέλεσης και λήξη αυτής, την 31.7.
- Από το πρακτικό του Δικαστηρίου της 12.4.2019 στην Ε98/16, φαίνεται ότι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι είχαν παραδώσει στο Δικαστήριο έγγραφο με το συμβιβασμό τους, το οποίο δεν είναι ενώπιον του Δικαστήριο στα πλαίσια της υπόθεσης αυτής. Οι ιδιοκτήτες ζήτησαν από το Δικαστήριο την εκτέλεση του Διατάγματος έξωσης πριν την 6.5.2019 και, συνεπώς, πριν και την 31.7.2019 και εκδόθηκε ένταλμα ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού. Οι Αιτητές έχουν καταβάλει το ποσό των €17.050 στους Καθ' ων η Αίτηση, μετά την 6.5.
- Ο Αιτητής 1 καταβάλλει τα ενδιάμεσα οφέλη εκ €605.- μηνιαίως. Νομική και δικονομική πτυχή: Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Διαταγή 40: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο θεσμό 11 της Διαταγής 40 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος προνοεί ως ακολούθως: «Any party against whom judgment has been given or an order made may apply to the Court or a Judge for a stay of execution or other relief against such judgment upon the ground of facts which have arisen too late to be pleaded; and the Court or Judge may give such relief and upon such terms as may be just.» Ο Αιτητής 1 δεν ισχυρίζεται ότι υπάρχουν οποιαδήποτε γεγονότα τα οποία έλαβαν χώραν πριν την έκδοση της Απόφασης της 6.11.2018 στην Ε98/16, τα οποία δεν κατέστη δυνατόν να θέσει ως διάδικος ενώπιον του Δικαστηρίου στο δικόγραφο του στην λόγω υπόθεση. Ο θεσμός 11 σχετίζεται με την αναστολή εκτέλεσης Δικαστικής απόφασης ή Διατάγματος όπου έχει καταχωριστεί Έφεση, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Ιωσηφάκης v. Αριστοδήμου
(1990)1 Α.Α.Δ. 284, όπου στη σελίδα 288, ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Γ. Μ. Πικής, λέγει: «Αφετέρου, η δικαιοδοσία η οποία παρέχεται από τις πρόνοιες της Δ.40, κ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την αναστολή εκτέλεσης, περιορίζεται στα θέματα τα οποία εξειδικεύονται από τις διατάξεις της και τα οποία δεν αφορούν την παρούσα αίτηση. Όπως έχει επισημανθεί στην Stavrou & Another v. Christopoulos
(1985)1 Α.Α.Δ. 449, η πιο πάνω διάταξη δεν παρέχει ευχέρεια αναστολής διαδικασίας άλλη από εκείνη η οποία αποτελεί το αντικείμενο της έφεσης.» Κρίνω ότι η πιο πάνω διάταξη δεν προσφέρει δικαιοδοτική βάση στο αίτημα του Αιτητή 1. Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 9 [2] του περί Πολιτικής Δικονομίας, Κεφ. 6, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «9.
(1)Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδόσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.
(2)Πριν εκδώσει το διάταγμα αυτό χωρίς ειδοποίηση, το Δικαστήριο πρέπει να απαιτεί από το πρόσωπο που ζητά αυτό, όπως αναλάβει προσωπική υποχρέωση, με ή χωρίς εγγυητή ή εγγυητές, όπως το Δικαστήριο θεωρεί σκόπιμο, για να εξασφαλιστεί η υποχρέωση του για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα.
(3)Κανένα διάταγμα το οποίο εκδόθηκε χωρίς ειδοποίηση δεν θα παραμένει σε ισχύ για χρόνο μεγαλύτερο από τον αναγκαίο για την επίδοση ειδοποίησης γι' αυτό σε όλους όσους επηρεάζονται από αυτό και για παροχή δυνατότητας σε αυτούς να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου και ενστούν σε αυτό. Κάθε τέτοιο διάταγμα παύει να ισχύει, μετά τη λήξη της περιόδου αυτής, εκτός αν το Δικαστήριο, αφού ακούσει τους διαδίκους ή οποιοδήποτε από αυτούς, διατάξει διαφορετικά και κάθε τέτοιο διάταγμα τυγχάνει μεταχείρισης κατά την αγωγή όπως το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο.
(4)Καμία διάταξη που περιλαμβάνεται στο άρθρο αυτό, δεν θα ερμηνεύεται ότι επηρεάζει και εφαρμόζεται στις εξουσίες του Δικαστηρίου να εκδίδει διατάγματα εκτέλεσης.» Έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχείο που να καταδεικνύει το επείγον της υπό εξέταση αίτησης, με τη μαρτυρία του Αιτητή 1 (παράγραφος 2(ζ) της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή 1) ότι επικοινώνησε μαζί του Δικαστικός Επιδότης για την εκτέλεση εντάλματος ανάκτησης κατοχής. Βλέπετε σχετικά την αυθεντία Τσιαντής v. Hellenic Bank (Investments) Ltd.,
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ 2029, όπου στη σελίδα 2039, ο έντιμος Δικαστής κ. Κ. Καλλής, είπε: «Έχει νομολογηθεί ότι το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ. 6 (Βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598, Timberland Co. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1179, Χριστοδούλου ν. Vraets
(1999)1 Α.Α.Δ. 1475, Zein v. Παράσχος Κ. Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 606, Re Stavros Hotel Appartments Ltd κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, 841 και Re B.P. Cyprus Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 861, 864). Στην υπό εξέταση αίτηση γίνεται αναφορά σε μέτρα εκτέλεσης του Διατάγματος έξωσης, για την αναστολή της οποίας τυγχάνουν εξέτασης τα άρθρα 9 του Κεφ. 6 και 32 του Ν. 14/60. Συμφυής εξουσία - Inherent jurisdiction: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται επίσης επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Η ερμηνεία της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου, απαντάται στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 12 [3]. Υπάρχει πλούσια νομολογία στην Κύπρο επί του θέματος, όπως οι αυθεντίες: Constantinides v. Vima et al
(1983)1 C.L.R. 348, Διευθυντής των Φυλακών v. Τζεννάρο Περέλλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, Αναφορικά με την Αίτηση της Beogradska D.D.
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 911, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας v. Bank Fur Arbeit Uno Wirtschaft AG
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 585, Κουλέρμος v. Κουμπαρίδου
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 493 και Βασιλείου v. Μακρίδη
(2000)2 Α.Α.Δ. 133. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451 αναφέρονται τα ακόλουθα: «The court's power to stay proceedings should not be confused with its power to stay the execution of a final judgement or order. The court has an inherent jurisdiction to control its own proceedings so as to prevent an abuse of process, and accordingly to stay proceedings which are frivolous, vexatious or harassing, or which are manifestly groundless or in which there is clearly no cause of action in law or equity, or where the justice of the case so requires. The court does not, however, have an inherent jurisdiction over all judgements or orders which it has made under which it can stay execution in all cases. On the contrary, the court's inherent jurisdiction to stay the execution of a judgement or order is limited in its extent, and can only be exercised on grounds that are relevant to a stay of the enforcement proceedings themselves, and not to matters which may operate as defence in law or relief in equity, for such matters must be specifically raised by way of defence in the action itself.» Διαπιστώνεται ότι η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται επ' ουδενί να καταλήγει στη μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του. Με την υπό εξέταση αίτηση επιζητείται η αναστολή μέτρων εκτέλεσης Διάταγματος του Δικαστηρίου, η οποία δυνατόν να εμπίπτει στην άσκηση των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Στοιχείο Κατεπείγοντος: Σε συνέχεια του πιο πάνω σημείου, παραπέμπω επίσης στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κασπαρή κ.ά. v. Ανδρέου,
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 784, όπου ξεκαθαρίζεται πως μετά την καταχώρηση ένστασης, η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι ουσιαστικά διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δια κλήσεως. Ο προβαλλόμενος λόγος ένστασης που αφορά το στοιχείο του κατεπείγοντος στην έκδοση του προσωρινού Διατάγματος, μπορεί να αφορά μόνο το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα, το οποίο δυνατόν να προσβληθεί με άλλη διαδικασία. Εντάλματα εκτέλεσης: Εντάλματα εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων εκδίδονται από τα αρμόδια Πρωτοκολλητεία των διαφόρων Δικαστηρίων, ανάλογα με την περίπτωση (βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 420). Η μόνη περίπτωση μετά την έκδοση απόφασης κατά την οποία το Δικαστήριο ασχολείται με την εκτέλεση της απόφασης δια της έκδοσης εντάλματος, είναι στην περίπτωση που οι Κανονισμοί προνοούν την παροχή άδειας του Δικαστηρίου για την έκδοση του εντάλματος, όπως στην περίπτωση ενταλμάτων ανάκτησης κατοχής (βλέπετε σχετικά Halsbury's ως ανωτέρω και Διαταγή 43Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Το Δικαστήριο δύναται να τροποποιήσει ένταλμα σε ορισμένες μόνο περιπτώσεις. Βλέπετε Halsbury's Laws of England, (ως ανωτέρω), παράγραφος 425: "If there is a defect or error in any writ, indorsement or return the court may allow it to be amended upon such terms as may be just. As a general rule an amendment should be allowed if it can be made without injustice. Leave will be given to amend the writ even after levy when it has been issued for too small or too large a sum, or when the date in the writ does not correspond with the date of the judgement. The indorsement will be amended when the wrong amount is inserted, or interest is omitted either on the judgement debt or costs." Από την στιγμή που η απόφαση δυνάμει της οποίας εκδόθηκε ένα ένταλμα και επί της οποίας αυτό εδράζεται είναι σε ισχύ, κρίνω ότι δεν υπάρχει δικαιοδοσία ακύρωσης του εντάλματος ή αναστολής εκτέλεσης αυτού και κατ' επέκτασην, της άδειας με βάση την οποία αυτό εκδόθηκε. Επί τούτου, παραπέμπω στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, (ως ανωτέρω), παράγραφος 451, η οποία αφορά και την άσκηση της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου (βλέπετε πιο πάνω). Με την υπό εξέταση αίτηση, ο Αιτητής 1 ζητεί την αναστολή εκτέλεσης Διατάγματος, για την εκτέλεση του οποίου έχει εκδοθεί ένταλμα ανάκτησης κατοχής, μέχρι την εκδίκαση της κυρίως Αίτησης, με την οποία εξαιτείται ακύρωση αυτού τούτου του Διατάγματος έξωσης. Απόκρυψη γεγονότων: Ο τρίτος λόγος ένστασης αφορά ισχυρισμό περί μη αποκάλυψης ή απόκρυψης από πλευράς του Αιτητή 1, ουσιωδών γεγονότων από το Δικαστήριο. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση, θεωρείται είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο αρνείται να ακούσει πλέον αυτόν που το εξαπάτησε και ακυρώνει τη διαταγή, εάν έχει εκδώσει τέτοια μονομερώς (βλέπετε σχετικά Global Cruises v. Metro Shipping
(1989)1 (E) Α.Α.Δ. 607 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248.) Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ' αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας (βλέπετε σχετικά M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland Co.
(1997)1(Γ) A.A.Δ. 1791, Resola v. Χρίστου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Κυρισάββα v. Kύζη
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245). Η σοβαρότητα της θέματος της απόκρυψης, δεικνύει ακριβώς ότι πρέπει να είναι πολύ σαφές ότι διάδικος είναι ένοχος απόκρυψης για να καταλήξει το Δικαστήριο σ' αυτό το συμπέρασμα. Δεν έχει ενώπιον μου καταδειχθεί ότι ο Αιτητής 1 είναι ένοχος απόκρυψης από το Δικαστήριο οποιωνδήποτε ουσιαστικών γεγονότων, με αποτέλεσμα να έχει παραπλανήσει το Δικαστήριο. Το συνταγμένο Διάταγμα και το πρακτικό του Δικαστηρίου της 6.11.2018 στην Αίτηση αρ. Ε98/16, δεν είχαν τεθεί αυτούσια ενώπιον του Δικαστηρίου, όμως το περιεχόμενο τους είχε τεθεί υπόψην του Δικαστηρίου. Δεν έχει υποδειχθεί οποιοδήποτε άλλο γεγονός ή έγγραφο το οποίο να έχει αποκρύψει ο Αιτητής 1. Προϋποθέσεις και νομολογία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων: Εξέταση κυρίως Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Για να οριστικοποιηθεί το προσωρινό Διάταγμα, πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής 1 να δικαιούται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθεί το Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα, όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με την νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει την νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Άρθρο 6: Η κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο, υπέχει θέση Αγωγής έναντι της υπό εξέταση αίτησης. O περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες δυνατόν να ακυρωθεί, αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, τι πρέπει να αποδειχθεί και ποιες συνέπειες ή δικαιώματα απορρέουν από την ακύρωση, ή αναθεώρηση (βλέπετε άρθρα 6 και 15 του Νόμου και Μιχαηλίδου v. Μακρίδη
(1995)1 Α.Α.Δ. 679). Για σκοπούς ακύρωσης ή παραμερισμού ή αναθεώρησης του Διατάγματος έξωσης ημερομηνίας 6.11.2018, στα πλαίσια της Αίτησης αρ. Ε98/16, ο Αιτητής 1 πρέπει να αποδείξει ένα ή περισσότερους από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 6 του Ν. 23/83. Με την Αίτηση του, ο Αιτητής επικεντρώνεται ουσιαστικά, σε ένα λόγο, που αντιστοιχεί στο εδάφιο (β), το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τα ακολούθους περιπτώσεις: (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή η απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους.» Σημειώνω σ' αυτό το στάδιο, ότι ο ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση περί παρατυπίας της κυρίως Αίτησης επειδή ακολουθήθηκε ο Τύπος 1 και όχι ο Τύπος 2 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών, δεν φαίνεται να ευσταθεί, εφόσον εκ πρώτης όψεως, η κυρίως Αίτηση ακολουθεί τον Τύπο 2, ενδεδειγμένο Τύπο για Αιτήσεις αυτής της φύσεως. Εδάφιο (β): Τονίζω πρωτίστως ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται να καταλήγει στην μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του για τον έλεγχο της ορθότητας της απόφασης του και/ή την εξέταση ισχυρισμών που έπρεπε να είχαν εγερθεί ως υπεράσπιση (βλέπετε σχετικά σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451). Ο σκοπός του άρθρου 6 είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο, σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σε ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου. Τίποτε απ' αυτά δεν συνεπάγεται τον έλεγχο του κατά πόσον το Δικαστήριο ορθά εφάρμοσε το Νόμο, ορθά έκρινε τη μαρτυρία, οι προϋποθέσεις του Νόμου πληρούνταν και ελήφθησαν υπόψη όλα όσα έπρεπε να ληφθούν υπόψη. Όλα αυτά εμπίπτουν στη δικαιοδοσία Εφετείου και όχι του ιδίου του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Έρεισμα για τη ρηθείσα θέση βρίσκω στην ίδια την νομοθεσία και στις αυθεντίες Kennedy Hotels Ltd. v. Georghiou
(1982)2 J.S.C. 173 και Savvides v. Boscovits
(1965)1 C.L.R.
- Για σκοπούς ευκολότερης κατανόησης, σημειώνω ότι τα άρθρα 6 και 15 του Νόμου 23/83 απαντώνται, με παρόμοιο ή πανομοιότυπο λεκτικό, στο Rent (Control) Law, Cap. 86, ως άρθρα 14 και 21, στο Rent Control (Business Premises) Law 1961, Νόμος 17/61, ως άρθρα 5 και 13 και στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1975, Ν. 36/75, άρθρα 5 και 19, αντίστοιχα. Με τη δεύτερη αυθεντία πιο πάνω, κατέστη ξεκάθαρο ότι, κάτω από το άρθρο 5 του Νόμου 17/61, η εξουσία του πρωτόδικου Δικαστηρίου ουδόλως επηρεάζει τη δευτεροβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι περιπτώσεις στις οποίες το πρωτόδικο Δικαστήριο δύναται να αναθεωρήσει ή παραμερίσει δική του απόφαση, δεν αποτελούν λόγους έφεσης. Εκ πρώτης όψεως, από τα ενώπιον μου τεθέντα, φαίνεται ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση αναφορικά με την ύπαρξη ουσιώδους λάθους το οποίο να οδήγησε στην έκδοση του Διατάγματος έξωσης στην Αίτηση Ε98/2016, ώστε να δικαιολογείται η ακύρωση του. Είναι γεγονός, όπως υποδεικνύουν και οι Καθ' ων η Αίτηση στην ένσταση τους στην υπό εξέταση αίτηση, ότι το κατ' ισχυρισμόν ουσιώδες λάθος δεν αποκαλύπτεται με σαφήνεια και λεπτομέρειες στην υπό εξέταση αίτηση, αποκαλύπτεται όμως στην κυρίως Αίτηση και, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι εγείρεται ζήτημα προς εξέτασην από το Δικαστήριο. Ο ισχυρισμός του Αιτητή 1, ως έχει διαμορφωθεί στην κυρίως Αίτηση, αφορά την αντίληψη και πρόθεση του σχετικά με τη δήλωση του συμβιβασμού που επετεύχθη στην Αίτηση Ε98/
- Είναι η κρίση μου ότι, εκ πρώτης όψεως, η κυρίως Αίτηση εγείρει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία αναφορικά με την ύπαρξη ουσιώδους λάθους κατά την επίτευξη και/ή δήλωση του συμβιβασμού στην υπόθεση Ε98/16, ότι υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής 1 να δικαιούται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθεί το προσωρινό Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εφόσον ο Αιτητής 1 θα απωλέσει την κατοχή του επίδικου υποστατικού ως αποτέλεσμα εκτέλεσης του Διατάγματος έξωσης. Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω, η ένσταση αποτυγχάνει και το προσωρινό Διάταγμα το οποίο εκδόθηκε την 15.4.2019, οριστικοποιείται και καθίσταται απόλυτο μέχρι την εκδίκαση και πλήρη αποπεράτωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, υπό τους ίδιους όρους. Τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή 1 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απόφασης ημερομηνίας 6.11.2018 στην Αίτηση αρ. Ε98/16, ήτοι €10.000 - €50.
- (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμού αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] 9.
(1)Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδόσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.
(2)Πριν εκδώσει το διάταγμα αυτό χωρίς ειδοποίηση, το Δικαστήριο πρέπει να απαιτεί από το πρόσωπο που ζητά αυτό, όπως αναλάβει προσωπική υποχρέωση, με ή χωρίς εγγυητή ή εγγυητές, όπως το Δικαστήριο θεωρεί σκόπιμο, για να εξασφαλιστεί η υποχρέωση του για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα.
(3)Κανένα διάταγμα το οποίο εκδόθηκε χωρίς ειδοποίηση δεν θα παραμένει σε ισχύ για χρόνο μεγαλύτερο από τον αναγκαίο για την επίδοση ειδοποίησης γι' αυτό σε όλους όσους επηρεάζονται από αυτό και για παροχή δυνατότητας σε αυτούς να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου και ενστούν σε αυτό. Κάθε τέτοιο διάταγμα παύει να ισχύει, μετά τη λήξη της περιόδου αυτής, εκτός αν το Δικαστήριο, αφού ακούσει τους διαδίκους ή οποιοδήποτε από αυτούς, διατάξει διαφορετικά και κάθε τέτοιο διάταγμα τυγχάνει μεταχείρισης κατά την αγωγή όπως το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο.
(4)Καμία διάταξη που περιλαμβάνεται στο άρθρο αυτό, δεν θα ερμηνεύεται ότι επηρεάζει και εφαρμόζεται στις εξουσίες του Δικαστηρίου να εκδίδει διατάγματα εκτέλεσης.» [3] "The overriding feature of the inherent jurisdiction of the court is that it is a part of procedural law, both civil and criminal, and not a part of substantive law; it is exercisable summary process, without a plenary trial; it may be invoked not only in relation to parties in pending proceedings, but in relation to any one, whether a party or not, and in relation to matters not raised in the litigation between the parties; it must be distinguished from the exercise of judicial discretion; and it may exercised even in circumstances governed by rules of court. .. In sum, it may be said that the inherent jurisdiction of the court is a virile and viable doctrine, and has been defined as being the reserve or fund of powers, a residual source of powers, which the court may draw upon as necessary whenever it is just or equitable to do, in particular to ensure the observance of the due process of law, to prevent vexation or oppression, to do justice between the parties and to secure a fair trial between them." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο