George D. Lordos & Sons Limited κ.α. ν. Ν.Ν. Αλατοσπήλαια Ευεξίας

George D. Lordos & Sons Limited κ.α. ν. Ν.Ν. Αλατοσπήλαια Ευεξίας Λτδ. κ.α., Αίτηση Αρ.:Ε213/14, 7/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2019:4 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ/ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ.:Ε213/14 Μεταξύ:

George D. Lordos & Sons Limited, από Λεμεσό
ΧΧΧ Μιχαηλίδη, από Λευκωσία
ΧΧΧ Λαμπράκη, από Λευκωσία Αιτητών και
Ν.Ν. Αλατοσπήλαια Ευεξίας Λτδ., από Λευκωσία
ΧΧΧ Νικολάου, από Λευκωσία
ΧΧΧ Χριστοφίδου, από Λεμεσό Καθ' ων η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------- 7.5.2019 Για τους Αιτητές: κ. Σώζος Α. Πούγιουρος Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κ. Γρ. A. Χριστοδουλίδης Για την Καθ' ης η Αίτηση 3: κ. Αγγ. Ν. Αγγελίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρήθηκε την 31.10.2014 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως: «Εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1: (α) Διάταγμα ανάκτησης ελεύθερης κατοχής του Καταστήματος. Εναντίον των καθ' ών η αίτηση 1,2 και 3 αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά (ο αιτητής George D. Lordos & Sons Ltd. σε ποσοστό 1/2, ο αιτητής ΧΧΧ Μιχαηλίδης σε ποσοστό 3/10 και η αιτήτρια ΧΧΧ Λαμπράκη σε ποσοστό 2/10): (β) Καταβολή €46.024,00 δεδουλευμένων ενοικίων περιόδου 1.7.11 μέχρι 30.11.12 (€1.100,- μηνιαίως) και 1.12.12 μέχρι 31.10.14 (€1.188,- μηνιαίως). (γ) Καταβολή €1.188,00 μηνιαία ενδιάμεσα κέρδη τα οποία θα καταστούν πληρωτέα από τις 1.11.14 και ακολούθως από την 1η ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι την ανάκτηση ελεύθερης κατοχής του Καταστήματος. (δ) €3.044,- ως συνεισφορά και/ή υπόλοιπο συνεισφοράς του Καταστήματος στα κοινόχρηστα έξοδα του συγκροτήματος για περίοδο από 1.8.13 μέχρι 30.9.
(ε) Έξοδα και ΦΠΑ. (στ) Νόμιμο τόκο.» Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι συνιδιοκτήτες του καταστήματος αρ. 10, το οποίο βρίσκεται στο υπόγειο του κτιριακού συγκροτήματος γνωστού ως "City Plaza", στη Λεωφόρου ΧΧΧ στη Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο κατάστημα»), οι Αιτητές 1 κατά 1/2 εξ' αδιαιρέτου μερίδιο, ο Αιτητής 2 κατά 3/10 εξ' αδιαιρέτου μερίδιο και η Αιτήτρια 3 κατά 2/10 εξ' αδιαιρέτου μερίδιο. Η ιδιότητα των Αιτητών είναι παραδεκτή από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
Δυνάμει γραπτών συμφωνιών οι οποίες έγιναν κατά ή περίπου στις 1.12.2010 μεταξύ του κάθε Αιτητή από τη μία και των Καθ' ων η Αίτηση 1 από την άλλη, ενοικιάσθηκε το επίδικο από τους Αιτητές προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1, για περίοδο 6 ετών, δηλαδή από 1.12.2010 μέχρι 30.11.2016, έναντι ενοικίου προπληρωτέου την 1η κάθε μήνα, το οποίο ανερχόταν στα €1.100.- μηνιαίως για τα πρώτα δύο έτη της ενοικίασης ακολούθως €1.188.- για την περίοδο από 1.12.2012 μέχρι 30.11.2014 και €1.284.- μηνιαία για την περίοδο από 1.12.2014 μέχρι 30.11.
Οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι παραδεκτοί από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
Οι Αιτητές ισχυρίζονται περαιτέρω, ότι το ενοίκιο παραμένει μέχρι σήμερα στα €1.188.- μηνιαίως. Το επίδικο κατάστημα βρίσκεται σε ελεγχόμενη περιοχή. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, κατά ή περίπου στις 1.12.2010, ανέλαβαν κατοχή του επίδικου καταστήματος και εξακολουθούν να το κατέχουν μέχρι σήμερα ως θέσμιοι ενοικιαστές. Δυνάμει γραπτής εγγύησης, η οποία έγινε κατά ή περίπου στις 1.12.2010 από τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, οι τελευταίοι εγγυήθηκαν την πλήρη αποπληρωμή όλων των πληρωτέων από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 ποσών δυνάμει ενοικίασης και/ή διαφορετικά. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
Δυνάμει του όρου 5.β των ρηθέντων ενοικιαστηρίων, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 ήταν υπόχρεοι να καταβάλλουν στον Αιτητή τη συνεισφορά του επίδικου καταστήματος στα κοινόχρηστα έξοδα του κτιριακού συγκροτήματος. Ο ρηθείς όρος κατέστη όρος της θέσμιας ενοικίασης. Ο όρος α.2 των ειρημένων ενοικιαστηρίων, προνοεί ότι σε περίπτωση που οι Καθ' ων η Αίτηση 1 καθυστερούν οφειλόμενο ενοίκιο για περίοδο πέραν των 15 ημερών από τότε που θα λάβουν από τους Αιτητές σχετική γραπτή ειδοποίηση, οι Αιτητές δικαιούνται να τερματίσουν την ενοικίαση. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
Στις 11.12.2013, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 καθυστερούσαν την πληρωμή των δεδουλευμένων ενοικίων της περιόδου από 1.7.2011 μέχρι 31.12.2013, τα οποία συνολικά ανέρχονταν σε €34.144.- και περαιτέρω, κατά παράβασην συμφωνίας, καθυστερούσαν την πληρωμή €2.265,67 ως συνεισφορά στα κοινόχρηστα έξοδα περιόδου μέχρι 30.11.
Οι Αιτητές, με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 11.12.2013, η οποία επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 στις 6.2.2014 και 18.2.2014, κάλεσαν τους Καθ' ων η Αίτηση 1 να καταβάλουν τα πιο πάνω δεδουλευμένα ενοίκια. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 παρέλειψαν και παραλείπουν να τα καταβάλουν. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι παραδεκτοί από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και
Κατά ή περίπου στις 24.2.2014, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 καθυστερούσαν τόσο τα πιο πάνω δεδουλευμένα ενοίκια, όπως και τα επόμενα ενοίκια Ιανουάριου και Φεβρουάριου 2014, συνολικά €36.520.-. Οι Αιτητές, με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 24.2.2014, η οποία επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 στις 25.4.2014, τερμάτισαν την ενοικίαση και τους κάλεσαν όπως καταβάλουν τα ενοίκια και κοινόχρηστα έξοδα. Απάντηση Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχωρίστηκε την 1.12.2014 και μ' αυτήν αρνούνται όλες τις αιτούμενες θεραπείες, ενώ προβαίνουν σε ορισμένες παραδοχές τις οποίες σημειώνουμε πιο πάνω. Ισχυρίζονται ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία ενοικίασε το επίδικο ως το μόνο χώρο ανάπτυξης των δραστηριοτήτων της. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση
Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 υπέγραψαν τη Συμφωνία και την Εγγύηση αντιστοίχως, ώστε να προωθήσουν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες σ' ένα ευνοϊκό και ζωντανό εμπορικό χώρο (City Plaza), όπως τους τον παρουσίασαν οι Αιτητές 1 και αφού προηγήθηκαν προφορικές και εκτεταμένες διαπραγματεύσεις με αντιπροσώπους ή/και υπαλλήλους των Αιτητών
Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και προτού υπογραφούν οι γραπτές συμφωνίες, οι αντιπρόσωποι ή/και υπάλληλοι των Αιτητών 1, πληροφορούσαν και διαβεβαίωναν τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ότι επρόκειτο να ενοικιαστεί και ολόκληρος ο τρίτος όροφος του κτιρίου όπου βρίσκεται το επίδικο κατάστημα, σε Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. Αυτό δεν συνέβη ποτέ. Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι, λίγους μόνο μήνες μετά την έναρξη της ενοικίασης και αφού οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 είχαν επενδύσει μεγάλα πόσα στη διαμόρφωση και εξοπλισμό του επίδικου καταστήματος για τη λειτουργία της επιχείρησης τους, τα υπόλοιπα καταστήματα στο υπόγειο του κτιρίου όπου ευρίσκεται το επίδικο, είχαν εγκαταληφθεί και αδειάσει εντελώς. Οι Αιτητές γνώριζαν, όταν υπέγραφαν τη Συμφωνία και την Εγγύηση, ότι οι ενοικιαστές των υπολοίπων καταστημάτων του υπογείου δεν ήταν σε θέση να πληρώσουν τα ενοίκια τους λόγω της εμπορικής δυσπραγίας από την οποία έπασχε το κτίριο και ότι προγραμμάτιζαν να εκκενώσουν τα καταστήματα τους στο εγγύς μέλλον. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ισχυρίζονται ότι, τόσο οι πιο πάνω διαβεβαιώσεις περί ενοικίασης του τρίτου ορόφου, όσο και η απόκρυψη της γενικής δυσκολίας των υπολοίπων ενοικιαστών να ανταπεξέλθουν οικονομικά, αποτελούν αμελείς ή/και ψευδείς παραστάσεις που σκοπό είχαν να τους ωθήσουν στη σύναψη της Συμφωνίας και της Εγγύησης. Ως αποτέλεσμα της παντελούς έλλειψης εμπορικής κίνησης σ' ολόκληρο το κτίριο, η Καθ' ης η αίτηση 1 βρέθηκε, εντός μερικών μηνών από την έναρξη της ενοικίασης, σε δύσκολη οικονομική θέση και δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει. Στις 3.2.2012 έλαβε επιστολή από δικηγόρο των Αιτητών με την οποία την καλούσε να καταβάλει τα οφειλόμενα μέχρι τότε ενοίκια. Μετά όμως από προφορική συνεννόηση και συμφωνία με αντιπρόσωπο του Αιτητή 1, η Καθ' ης η Αίτηση 1 πλήρωνε μόνο μειωμένα κοινόχρηστα και για το χώρο στάθμευσης. Η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε για ένα ολόκληρο χρόνο, χωρίς περαιτέρω απαιτήσεις από τους Αιτητές. Κατά ή περί τα τέλη του 2012, η Καθ' ης η Αίτηση 1 είχε συνάντηση με τους Αιτητές, όπου εισηγήθηκε μείωση του ενοικίου στα €
Η εισήγηση έγινε μεν αποδεκτή αλλά με την προϋπόθεση ότι θα υπήρχε και αναδρομική εξόφληση του μέχρι τότε οφειλόμενου ποσού στη βάση του χαμηλότερου τώρα ενοικίου. Η συνάντηση δεν κατέληξε σε τελική συμφωνία. Περαιτέρω, το ποσό που αναφέρεται στην Αίτηση ως οφειλόμενο για κοινόχρηστα, είναι αδικαιολόγητο. Για μεγάλα διαστήματα κατά τη σχετική περίοδο, οι κοινόχρηστοι χώροι του υπογείου δεν είχαν και εξακολουθούν να μην έχουν φωτισμό, διότι η ηλεκτρική παροχή διακόπτεται από τους Αιτητές από κεντρικό διακόπτη, στον οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 δεν έχουν πρόσβαση. Απάντηση Καθ' ης η Αίτηση 3: Απάντηση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 3 καταχωρίστηκε την 3.2.2015 και μ' αυτήν αρνείται ότι οι Αιτητές δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 παραδέχεται ότι οι Αιτητές είναι συνιδιοκτήτες του επίδικου καταστήματος, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία συστάθηκε στην Κύπρο δυνάμει του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, το ύψος του μηνιαίου ενοικίου, ότι αυτό παραμένει στα €1.188.- μηνιαίως μέχρι σήμερα και ότι το επίδικο βρίσκεται σε ελεγχόμενη περιοχή. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 παραδέχεται επίσης ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 υπέγραψαν, κατά ή περί την 1.12.2010, τρεις Συμβάσεις Εκμισθώσεως, μίαν με τον κάθε συνιδιοκτήτη ξεχωριστά, για το επίδικο κατάστημα, για περίοδο 6 ετών, από 1.12.2010 μέχρι 30.11.
Η Καθ' ης η Αίτηση 3 αρνείται τους λοιπούς ισχυρισμούς και δικογραφεί ότι ουδέποτε έλαβε γνώση της επιστολής ημερομηνίας 11.12.2013 προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1, παρόλον ότι ήταν εγγυήτρια, παρά μόνο με την επίδοση της κυρίως Αίτησης. Ομοίως και σε σχέση με την επιστολή ημερομηνίας 24.2.2014 προς τους Καθ' ων η Αίτηση
Στη συνέχεια, δικογραφεί ότι έλαβε γνώση για καθυστερημένα ενοίκια κατά ή περί τις αρχές Φεβρουάριου 2012, όταν της κοινοποιήθηκε η διπλοσυστημένη επιστολή προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1 ημερομηνίας 3.2.2012, από τον τότε δικηγόρο των Αιτητών. Τα τότε καθυστερημένα ενοίκια ανέρχονταν μόνο στο ποσό των €8.800.- Στην επιστολή διδόταν προθεσμία 21 ημερών για την καταβολή των καθυστερημένων ενοικίων, διαφορετικά οι Αιτητές θα προχωρούσαν σε τερματισμό των τριών Συμβάσεων Εκμισθώσεως και περαιτέρω, θα προχωρούσαν δικαστικά για έξωση και διεκδίκηση των καθυστερημένων ενοικίων. Οι Αιτητές ουδέν έπραξαν παρά μόνον όταν οι €8.800.- έγιναν €34.144.- στις 11.12.2013, δηλαδή μετά την παρέλευση σχεδόν δύο χρόνων. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 ουδέποτε είχε τον έλεγχο της εταιρείας Καθ' ων η Αίτηση1 και ουδέποτε υπήρξε Διευθυντής αυτής. Ήταν και εξακολουθεί να είναι, μέτοχος μειοψηφίας όσον αφορά τις μετοχές που έχουν δικαίωμα ψήφου. Από τη σύσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1 μέχρι σήμερα, μόνος Διευθυντής (sole Director) ήταν και εξακολουθεί να είναι, ο Καθ' ου η Αίτηση
Από τη σύσταση της εταιρείας, η Καθ' ης η Αίτηση 3 συνυπέγραφε με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 τις τραπεζικές επιταγές της εταιρείας, μέχρι την 14.4.2011, οπότε με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, της αφαιρέθηκε το δικαίωμα υπογραφής και παρέμεινε ως μόνος υπογράφων του τραπεζικού λογαριασμού ο Καθ' ου η Αίτηση
Οι Αιτητές, από τις 3.2.2012 που απέστειλαν διπλοσυστημένη επιστολή με τον τότε δικηγόρο τους, ουδέν έπραξαν για να ανακτήσουν την κατοχή του επίδικου και να μειώσουν τη ζημιά τους. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητών: Μοναδικός μάρτυρας για την πλευρά των Αιτητών κατέθεσε ο κ. ΧΧΧ Χριστοφόρου. Ο κ. Χριστοφόρου κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν. 32(Ι)/
Είναι στην υπηρεσία των Αιτητών 1, στα γραφεία τους στη Λεμεσό, από το 1992 μέχρι σήμερα. Μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων του, είναι και η διαχείριση ενοικιαζόμενων ακινήτων, τα οποία ανήκουν ολικά ή κατά μερίδιο στους Αιτητές 1 ή τα οποία είναι σε πολυκατοικίες που έχουν ανεγείρει οι Αιτητές 1, όπως το κτιριακό συγκρότημα «City Plaza» το οποίο βρίσκεται στη Λεωφόρο ΧΧΧ 28, στη Λευκωσία και στο οποίο βρίσκεται το επίδικο κατάστημα αρ.
Οι συνιδιοκτήτες του εν λόγω καταστήματος ήταν από το 2004 μέχρι σήμερα, ο Αιτητής 1 (1/2 μερίδιο), ο Αιτητής 2 (67/222 μερίδιο) και η Αιτήτρια 3 (22/111 μερίδιο). Στις 1.12.2010, οι Αιτητές ενοικίασαν το επίδικο κατάστημα στους Καθ' ων η Αίτηση 1, για περίοδο 6 ετών, από 1.12.2010 μέχρι 30.11.2016, με τη σύναψη τριών ενοικιαστηρίων εγγράφων ημερομηνίας 1.12.2010, μεταξύ του κάθε Αιτητή ξεχωριστά και των Καθ' ων η Αίτηση 1 ως ενοικιαστών και με τη γραπτή εγγύηση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 στα τρία έγγραφα. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, αναφορικά με το ενοικιαστήριο έγγραφο που έγινε μεταξύ του Αιτητή 2 και των Καθ' ων η Αίτηση 1, ο Αιτητής 2 έχει εντοπίσει μόνο την πρώτη σελίδα και, παρά τις προσπάθειες του Αιτητή και του μάρτυρα, δεν έχουν ανευρεθεί οι υπόλοιπες σελίδες. Όμως, ο Μ.Α.1 είχε συντάξει και τα τρία έγγραφα και εξ' όσων γνωρίζει, οι πρόνοιες του συμβολαίου του Αιτητή 2, συμπεριλαμβανομένης της γραπτής εγγύησης των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, είναι πανομοιότυπες με τις πρόνοιες των άλλων δύο ενοικιαστηρίων εγγράφων, με μόνη διαφορά το όνομα του ιδιοκτήτη και το ύψος του ενοικίου. Επ' αυτού, δεν αμφισβητήθηκε. Οι Αιτητές 1 και οι Καθ' ων η Αίτηση 1, είναι εταιρείες περιορισμένης ευθύνης, οι οποίες συστάθηκαν στην Κύπρο. Το ενοίκιο από 1.12.2012 μέχρι 30.11.2014, ανερχόταν στα €1.188,- και εξακολουθεί να είναι το ίδιο μέχρι σήμερα. Το εν λόγω συγκρότημα βρίσκεται στο κέντρο της Λευκωσίας και το επίδικο κατάστημα συμπληρώθηκε το
Στις 11.12.2013, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 καθυστερούσαν ποσό €34.144,- συνολικά ενοίκια περιόδου 1.7.2011 - 30.11.2012 (€1.100.- μηνιαίως) και 1.12.2012 - 31.12.2013 (€1.188.- μηνιαίως). Επίσης, καθυστερούσαν ποσό €2.265,67 ως συνεισφορά του επίδικου καταστήματος στα κοινόχρηστα έξοδα του συγκροτήματος. Γι' αυτό το λόγο, οι Αιτητές με επιστολή του δικηγόρου των ημερομηνίας 11.12.2013, η οποία επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 στις 6.2.2014, τους καλούσαν όπως σε 15 μέρες από τη λήψη της επιστολής, εξοφλήσουν τα πιο πάνω ποσά. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 παρέλειψαν και παραλείπουν μέχρι σήμερα να καταβάλουν τα ποσά ή οποιοδήποτε μέρος αυτών και οι Αιτητές, με νέα επιστολή του δικηγόρου των ημερομηνίας 24.2.2014, τερμάτισαν τις εν λόγω συμφωνίες και κάλεσαν τους Καθ' ων η Αίτηση 1 όπως καταβάλουν τα μέχρι τότε οφειλόμενα ενοίκια ύψους €36.520.- περιόδου 1.7.2011 - 28.2.2014 και τα κοινόχρηστα έξοδα. Η επιστολή επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση 1 στις 25.4.
Ο κ. Χριστοφόρου κατέθεσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 εξακολουθούν μέχρι σήμερα να κατέχουν το επίδικο κατάστημα. Εξακολουθούν επίσης να καθυστερούν, τόσο το ποσό των €36.520.- ως ενοίκια από 1.7.2011 μέχρι 28.2.2014, όπως επίσης και €1.188.- μηνιαία για την περίοδο από 1.3.2014 μέχρι Απρίλιο 2017, συνολικά €81.664.- και αρνούνται να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 εξακολουθούν να καθυστερούν €3.044.- ως συνεισφορά του επίδικου καταστήματος στα κοινόχρηστα έξοδα του κτιριακού συγκροτήματος, για την περίοδο από 1.8.2013 μέχρι 30.9.2014, κατά παράβασην συμφωνίας. Οι διαχειριστές, οι οποίοι αναλαμβάνουν την είσπραξη των κοινοχρήστων και τη συντήρηση του συγκροτήματος για λογαριασμό της Διαχειριστικής Επιτροπής του «City Plaza», ήταν από το 2013 και εξακολουθούν να είναι, η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης Λόρδος και Μιχαηλίδης Διαχείριση (Ακινήτου) Λτδ, από τη Λευκωσία. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση όλων των ακινήτων της Αιτήτριας 1 εταιρείας. Πρόκειται για τουλάχιστον 10 ακίνητα τα οποία αποτελούνται από διαμερίσματα και καταστήματα. Υπάρχει και άλλο προσωπικό και εισπράττουν ενοίκιο, διαχειρίζονται τα κτίρια και τα ενοικιάζουν. Η είσπραξη γίνεται μέσω του λογιστηρίου και της τράπεζας. Για να προβεί στη διαχείριση των ακινήτων, ο μάρτυρας επισκέπτεται τα καταστήματα και υπάρχει και προσωπικό που τον βοηθά. Έχει επισκεφθεί και το επίδικο κατάστημα, το οποίο είναι κλειστό. Ο κ. Χριστοφόρου ελέγχει το λογιστήριο της Αιτήτριας 1 εταιρείας και είναι το λογιστήριο που εισέπραξε ενοίκια από τον Καθ' ου η Αίτηση. Ο μάρτυρας είναι διευθυντής της Αιτήτριας 1 και το λογιστήριο υπάγεται στον ίδιο. Η κα. ΧΧΧ Νικολαίδου λειτουργεί ως διαχειρίστρια του κτιρίου «City Plaza», αντιπροσωπεύει την Αιτήτρια 1 και εισπράττει ενοίκια. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι η διαχείριση του κτιρίου γίνεται από κάποια ΧΧΧ Ευσταθίου, η οποία εργάζεται στην Αιτήτρια
Όλα τα ενοίκια που εισπράττονται από την κα. Ευσταθίου, καταθέτονται σε λογαριασμό της εταιρείας και ο ίδιος παρακολουθεί τις εισπράξεις με το λογιστήριο. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι, αυτή τη στιγμή είναι ενοικιασμένα 8 υποστατικά στο κτίριο «City Plaza», ενώ συνολικά υπάρχουν 33 υποστατικά. Η αγορά είναι δύσκολη και προσπαθούν να εξεύρουν ενοικιαστές. Η Λεωφόρος ΧΧΧ έπαυσε να είναι ελκυστική και αυτή η κατάσταση επικρατεί τα τελευταία 7 χρόνια. Όταν έγινε η συμφωνία με την Καθ' ης η Αίτηση 1, ήταν ενοικιασμένα 15 με 20 υποστατικά. Το επίδικο είναι στο υπόγειο του κτιρίου. Ο μάρτυρας δέχθηκε ότι το ασανσέρ και οι κυλιόμενες σκάλες είναι εκτός λειτουργίας εδώ και περίπου τρία χρόνια. Στο κτίριο υπάρχει φωτισμός αλλά εκεί που είναι το επίδικο κατάστημα είναι «κάπως σκοτεινά», όπως είπε. Ο κ. Χριστοφόρου αρνήθηκε ότι έγιναν συζητήσεις ή συμφωνίες μεταξύ των μερών για μείωση του ενοικίου ή για τα κοινόχρηστα. Αρνήθηκε επίσης ότι οι Αιτητές με τη συμπεριφορά και πρακτική τους, αποδέχθηκαν τη μειωμένη καταβολή ενοικίου. Ερωτώμενος για τις επιστολές Τεκμήρια 7 και 8 και κατά πόσον αυτές κοινοποιήθηκαν στην Καθ' ης η Αίτηση 3, ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Αναφορικά με την αμέλεια των Αιτητών να κινηθούν από το 2012 μέχρι το 2014 σε σχέση με τα ενοίκια, ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι γνωρίζει πως τηλεφωνούσαν στον Καθ' ου η Αίτηση 2, ο οποίος υποσχόταν ότι θα πληρώσει. Έπαιρναν μόνο υποσχέσεις και αποφάσισαν να κινηθούν νομικά. Η οφειλή ενοικίων, ουσιαστικά, δεν αμφισβητείται. Προβάλλονται κάποιοι ισχυρισμοί από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην Απάντηση τους, οι οποίοι δεν δικογραφούνται με λεπτομέρειες και στην πορεία δεν αποδείχθηκαν ικανοποιητικά, ενώ στο δικόγραφο τους όπως έχει, περιλαμβάνονται και αντιφατικές θέσεις (π.χ. παράγραφοι Γ9 και Γ12). Η Καθ' ης η Αίτηση 3 από την πλευρά της, δεν αμφισβητεί την οφειλή ενοικίων αλλά τη δική της ευθύνη. Η μαρτυρία του Μ.Α.1, ιδωμένη και υπό το φως των πιο πάνω ως το πλαίσιο που καθορίζει τα επίδικα θέματα, αξιολογείται ως υποστηρίζουσα επαρκώς την απαίτηση. Ο μάρτυρας ήταν σταθερός, ευθύς και ξεκάθαρος και η μαρτυρία του στην πορεία, δεν αντικρούστηκε. Καθ' ων η Αίτηση: Μοναδικός μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, κατέθεσε ο Καθ' ου η Αίτηση 2, κ. ΧΧΧ Νικολάου. Ο κ. Νικολάου κατέθεσε ότι είναι άνεργος. Εργαζόταν για πολλά χρόνια στην ασφαλιστική βιομηχανία και τα τελευταία χρόνια, είχε τη διεύθυνση των αλατοσπηλαίων. Πρόκειται για καινοτόμα επιχείρηση. Η ιδέα ήταν δική του και μαζί με την Καθ' ης η Αίτηση 3 και άλλους μετόχους, αποφάσισαν να κατασκευάσουν αλατοσπήλαιο στην Κύπρο. Χρησιμοποιούνται κρύσταλλοι οι οποίοι προέρχονται από αλατορυχεία. Η εγκατάσταση θα γινόταν από Πολωνέζικο συνεργείο. Τον Νοέμβριο 2010, προσέγγισαν το «City Plaza» και μίλησαν με το διευθυντή, κάποιο κ. ΧΧΧ. Τους είχε πει ότι είχε δύο καταστήματα στο υπόγειο, τα οποία τους έδειξε. Στην παρουσία της κα. ΧΧΧ Λόρδου και του κ. Λαμπράκη, κατέληξαν να τα ενοικιάσουν. Ξοδεύτηκαν περίπου €200.000 στο χώρο. Η κα. Λόρδου και ο κ. Λαμπράκης είπαν ότι για τον τρίτο όροφο ήταν σε διαπραγματεύσεις με Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα για να τον ενοικιάσουν. Αυτά τους διαβεβαίωσαν και τους είπαν ότι για τρεις μήνες δεν θα πλήρωναν ενοίκιο. Οι χώροι των καταστημάτων μέσα χρειάζονταν πολλή ανακαίνιση. Ο κ. Νικολάου κατέθεσε ότι ανακαίνισαν πατώματα, οροφή, πρόσθεσαν ειδικό δωμάτιο για το αλατοσπήλαιο, άλλα τρία δωμάτια, κουζίνα και χώρους υγιεινής ανδρών και γυναικών. Μόνο για τους χώρους υγιεινής, ξόδεψαν €10.
Αφού τελείωσαν οι εργασίες αρχές Μαρτίου 2011, ξεκίνησαν τη λειτουργία του χώρου. Μετά από 3 μήνες, πλήρωσαν το ενοίκιο και τα κοινόχρηστα και ξαφνικά, ένας-ένας οι καταστηματάρχες εξαφανίστηκαν. Μέσα σε 6 μήνες, έμεινε μόνο μία καφετέρια. Ο μάρτυρας κατέθεσε πως όταν πήγε στο κτίριο αρχικά, ήταν μόνο ένα κατάστημα άδειο. Εκ των υστέρων, έμαθε ότι οι καταστηματάρχες δεν μπορούσαν να πληρώνουν το ενοίκιο, τα κοινόχρηστα και το ρεύμα. Αποδίδει κακή πίστη στην κα. Λόρδου και τον κ. Λαμπράκη. Εκείνοι γνώριζαν ότι δρομολογούσαν εξώσεις για τους καταστηματάρχες του υπογείου και όχι μόνο. Οι ιδιοκτήτες δεν έχουν επενδύσει ούτε ένα σεντ σ' αυτό το κτίριο. Όταν διαπίστωσε αυτά τα πράγματα και δεν είχε και εισοδήματα, μίλησε με την κα. ΧΧΧ, η οποία του είπε ότι βλέπει την κατάσταση, να κρατηθούν μέχρι παρακάτω, να μην πληρώνει ενοίκιο, μόνο τα κοινόχρηστα. Αυτά τα πλήρωνε για ένα χρόνο. Στο κτίριο δεν έμπαινε κανένας. Όσοι πήγαιναν στο επίδικο, ήταν μετά από δικές του προσπάθειες. Αφού πέρασε περίπου ένας χρόνος, πήρε επιστολή από δικηγόρο ότι οφείλουν ενοίκια. Η κα. ΧΧΧ του είπε ότι έχει και άλλους μετόχους στην Αιτήτρια εταιρεία και είπαν να στείλουν επιστολές σ' αυτούς που οφείλουν χρήματα. Εκείνη του είχε πει να μην πληρώνει ενοίκια, μόνο τα κοινόχρηστα. Τα καταστήματα είναι όλα κλειστά. Σταμάτησαν τις κυλιόμενες σκάλες, το ασανσέρ και ο κ. Νικολάου έκαμε παραστάσεις στη διευθύντρια, κα. ΧΧΧ. Έσβυσαν τα φώτα του υπογείου και το χειμώνα δεν βλέπεις στο ένα μέτρο. Η κα. ΧΧΧ του είπε ότι δεν μπορούν να πληρώνουν το ρεύμα και έκλεισαν το κουτί με τις ασφάλειες που άναβαν τα φώτα. Παρά τις έντονες παραστάσεις του, δεν έγινε τίποτε. Μετά από μήνες, τρίτα πρόσωπα ενοικίασαν όλους τους χώρους του υπογείου στο 1/3, ή ¼ απ' ότι ζητούσαν όταν εκείνος μπήκε στο κτίριο. Ξόδεψαν χρήματα αλλά κι αυτοί έφυγαν μέσα σε δύο μήνες. Ο λίγος κόσμος που πήγαινε στο επίδικο, τον ρωτούσε εάν το κτίριο είναι κλειστό, ενώ έριξε και τις τιμές του. Αυτά τα ανάφερε στην κα. ΧΧΧ. Ο μάρτυρας τότε δέχθηκε τεράστιες πιέσεις από την κα. Λόρδου για να φύγει. Για να προστατέψει την επένδυση του και επειδή ένιωσε την πίεση, ζήτησε να διευθετηθεί συνάντηση. Τους είπε ότι θα αρχίσει να δίνει ένα ποσό των €500.- μηνιαίως, για 1, 2 μήνες, αν κατάφερναν να κρατήσουν τη δουλειά τους. Όταν η κοπέλα που είχε την καφετέρια ετοιμαζόταν να φύγει, ο κ. Νικολάου τηλεφώνησε στην κα. ΧΧΧ για να αφήσει την κοπέλα μέσα χωρίς να πληρώνει ενοίκιο, μόνο κοινόχρηστα και ρεύμα, να μην νεκρώσει ο χώρος. Δέχθηκαν, μέχρι να δουν πως θα πήγαιναν τα πράγματα στο κτίριο. Μετά από 3, 4 μήνες, η κοπέλα έφυγε γιατί δεν μπορούσε ούτε τα κοινόχρηστα και το ρεύμα να πληρώνει. Ο μάρτυρας όμως δεν μπορούσε να φύγει. Μόνο για να ξηλωθούν οι πέτρες και όλα τα συστήματα που είναι μέσα, του ζητούσαν €40.
Αυτά τα γνωρίζουν η κα. ΧΧΧ και ο κ. Λαμπράκης, αλλά αντί να κρατήσουν το κτίριο, έδωσαν οδηγίες στο δικηγόρο τους να στείλει επιστολές. Ο μάρτυρας άνοιγε ακόμα και τις Κυριακές, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Όταν ερχόταν στο κτίριο ενδιαφερόμενος ενοικιαστής, η κα. ΧΧΧ τον πήγαινε στο επίδικο για να του δείξει τις χιλιάδες που είχαν ξοδέψει οι Καθ' ων η Αίτηση. Όποιος μπήκε στο κτίριο, σε δύο μήνες έφυγε. Η θέση του κ. Νικολάου ήταν ότι φάνηκε έντιμος και ειλικρινής όσο μπορούσε και ότι πρέπει κάποιος να τιμά την υπογραφή του. Πλήρωνε τα κοινόχρηστα στην κα. ΧΧΧ και το χώρο στάθμευσης του στο υπόγειο και όταν δεν μπορούσε, η κα. ΧΧΧ του είπε να πληρώνει έστω και το ήμισυ των κοινοχρήστων. Η σημερινή κατάσταση είναι η ίδια ως και πριν 3, 4 χρόνια και χειρότερη. Όταν υπεγράφη το έγγραφο, ήταν παρόντες η κα. ΧΧΧ Λόρδου και ο κ. Λαμπράκης. Αυτοί οι δύο του έδωσαν διαβεβαίωση ότι θα ενοικιαζόταν σύντομα και ο τρίτος όροφος. Το υπόλοιπο κτίριο ήταν τότε ενοικιασμένο, εκτός από κάποια καταστήματα και ένα γραφείο στο δεύτερο όροφο. Σήμερα είναι κατειλημμένο το 10%, 15% του κτιρίου, τα 8 από 50 καταστήματα. Αναφορικά με την επιχείρηση της Καθ' ης η Αίτηση 1, εξήγησε ότι ο χώρος χρησιμοποιείται σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ως σανατόριο. Πηγαίνει κόσμος κυρίως για θεραπευτικούς λόγους. Δεν γνωρίζει την εμπορική αξία της επιχείρησης σήμερα. Στον ισολογισμό του πρώτου έτους, ο λογιστής του έδωσε αξία €200.000, που ήταν τα έξοδα που είχαν κάμει μέσα σε τρεις μήνες. Ο κ. Νικολάου θεωρεί ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στους Αιτητές, αλλά εκείνοι έπρεπε να του πληρώσουν τις ζημιές του διότι ενήργησαν κακόπιστα σε βάρος του. Δεν θα επένδυε ούτε ένα σεντ εάν γνώριζε ότι του είχαν αποκρύψει πως οι υπόλοιποι ήταν υπό έξωση. Ξόδεψε τα τελευταία του χρήματα στο χώρο και οι Αιτητές τον κατέστρεψαν. Κατά την αντεξέταση του, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είπε ότι από την 3.7.2016, όταν είχε ο ίδιος ένα ατύχημα, ο χώρος είναι τελείως κλειστός. Δεν μπορεί να μεταφέρει τα πράγματα του και το είχε αναφέρει και στην κα. ΧΧΧ. Τα ενοίκια Μαρτίου - Ιουνίου 2011 πληρώθηκαν. Από τον Ιούλιο 2011, έφυγαν όλοι από το κτίριο. Επένδυση γίνεται για να υπάρχει απόδοση και μεροκάματο. Για 7 χρόνια, δεν είχε έσοδα. Επέμενε ότι είχε κάμει προφορική συμφωνία με την κα. Λόρδου να μην πληρώνει ενοίκια, μόνο κοινόχρηστα, επειδή αναγνώριζε ότι το επίδικο ήταν σ' ένα νεκρό χώρο. Ήταν ο μόνος διευθυντής στην Καθ' ης η Αίτηση 1 από της ίδρυσης της. Η εταιρεία είναι διαλυμένη εδώ και 4 χρόνια. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 ήταν μειοψηφία στις μετοχές με δικαίωμα ψήφου. Αρχικά, συνυπέγραφαν στην τράπεζα για την εταιρεία, ο ίδιος και η Καθ' ης η Αίτηση
Λίγους μήνες μετά, από τον Απρίλιο 2011, άλλαξε η απόφαση του Διοικητικού Συμβούλιου και υπέγραφε πλέον μόνο ο Καθ' ου η Αίτηση
Μετά απ' αυτό, σταμάτησαν να πληρώνονται τα ενοίκια. Χειμαρρώδης ο λόγος του Μ.Κ.
Ήταν φανερή η δυσφορία του έναντι των Αιτητών και το αίσθημα αδικίας το οποίο τον διακατέχει. Ταυτόχρονα όμως, ήταν φανερή και δηλωμένη η θέση του ότι, παρά τη μη πληρωμή ενοικίων, ο ίδιος δεν οφείλει οτιδήποτε εφόσον η επιχείρηση του, εξ' υπαιτιότητας των Αιτητών κατά τη θέση του, δεν απέδωσε. Η νομική θέση είναι σαφής και ο κ. Νικολάου, με το δικόγραφο και τη μαρτυρία του, δεν απέδειξε οποιαδήποτε υπεράσπιση ενώ δεν αμφισβήτησε επαρκώς την απαίτηση των Αιτητών. Δεύτερη μάρτυρας και μοναδική για την πλευρά της, κατέθεσε η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση 3, κα. ΧΧΧ Χριστοφίδου. Η κα. Χριστοφίδου κατέθεσε ότι είναι μέτοχος μειοψηφίας στις συνήθεις μετοχές της Καθ' ης η Αίτηση 1 και σ' αυτές που είχαν δικαίωμα ψήφου, καθώς και Γραμματέας της εταιρείας. Μοναδικός διοικητικός σύμβουλος είναι ο Καθ' ου η Αίτηση
Μόλις άνοιξαν τους λογαριασμούς στην τράπεζα, είχαν δικαίωμα υπογραφής τόσο η ίδια, όσο και ο Καθ' ου η Αίτηση
Τον Απρίλιο 2011, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, της αφαιρέθηκε το δικαίωμα. Μετά απ' αυτό, δεν είχε πρόσβαση σε οτιδήποτε. Η πρώτη επιστολή που έλαβε είχε ημερομηνία 3.2.2012 και τα οφειλόμενα ήταν €8.
Στη συνέχεια, έλαβε επιστολή των ιδιοκτητών τον Νοέμβριο 2014, στην οποία ανέφεραν ότι θα προχωρήσουν με Αίτηση έξωσης. Κατά την αντεξέταση της, η μάρτυρας κατέθεσε ότι όντως υπέγραψε το ενοικιαστήριο έγγραφο ως εγγυήτρια της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Δεν είχε όμως έλεγχο ούτε πληροφόρηση αναφορικά με την εταιρεία, την είχαν αφαιρέσει από τους λογαριασμούς και μέχρι τον Απρίλιο 2011 που υπέγραφε στην τράπεζα και η ίδια, ήταν πληρωμένα όλα τα ενοίκια. Επικοινώνησε με την τράπεζα και δεν της έδιναν πληροφορίες. Υπήρχε διένεξη με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, δεν είχαν επαφή. Η κα. Χριστοφίδου κατέθεσε ότι εξαπατήθηκε ως προς το ποσό που επένδυσε και δεν είχε πρόσβαση στην εταιρεία. Όταν επικοινώνησε μαζί της ο Καθ' ου η Αίτηση 2, στο τέλος του 2010, της είπε η αξία για να κάμουν τη συγκεκριμένη επιχείρηση, ήταν €160.000 και χρειαζόταν επενδυτές για τις €80.
Η ίδια μαζί με ένα άλλο επενδυτή, αποφάσισαν να προχωρήσουν και κατέθεσαν τις €80.000 στο λογαριασμό του προμηθευτή από την Ελλάδα. Η εταιρεία άρχισε να λειτουργεί και ανακάλυψαν ότι η αξία για αλατοσπήλαιο 50 τ.μ., ήταν €80.
Το πιστοποίησε ο προμηθευτής, ο οποίος ουδέποτε έλαβε οποιοδήποτε ποσό από τον Καθ' ου η Αίτηση
Ο τελευταίος πήρε μόνο τα δικά τους χρήματα. Έτσι, ήρθαν σε σύγκρουση και την αφαίρεσε από την τράπεζα. Η Μ.Κ.2 κατέθεσε ότι έλαβε μέτρα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 με την καταχώρηση Αγωγής, αλλά το Δικαστήριο δεν εδύνατο να αποφασίσει υπέρ τους. Ο προμηθευτής απολύθηκε για να μην έρθει στην Κύπρο να μαρτυρήσει. Εισηγήθηκε να καταθέσει μέσω skype, κάτι που δεν έγινε δεκτό. Δεν είχε πρόσβαση στα της εταιρείας και διαμένει και στη Λεμεσό. Γνωρίζει ότι είχαν αδειάσει αρκετά καταστήματα στο κτίριο, αλλά δεν γνωρίζει λεπτομέρειες. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είπε ότι θα τους έδινε πίσω τα χρήματα τους. Από τους Αιτητές είχε μόνο την επιστολή Τεκμήριο
Ήταν μέτοχος μειοψηφίας, δεν μπορούσε να κάμει κάτι, ούτε με την τράπεζα μπορούσε. Τα είχε αναλάβει όλα ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και τους είχε στο σκοτάδι. Με την εν λόγω επιστολή, δόθηκε ειδοποίηση 21 ημερών για τα καθυστερημένα ενοίκια. Διαπίστωσαν το επόμενο διάστημα, ότι το αλατοσπήλαιο λειτουργούσε, οι Αιτητές δεν προχώρησαν με έξωση, στην τράπεζα δεν είχε πρόσβαση, έτσι θεώρησε ότι είχαν πληρωθεί τα ενοίκια. Δεν επικοινώνησε με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, ούτε εκείνος μαζί της. Η μόνη Γενική Συνέλευση Μετόχων της εταιρείας Καθ' ης η Αίτηση 1, είχε γίνει το 2011 και τότε συζητούσαν το θέμα της εξαπάτησης τους από τον Καθ' ου η Αίτηση
Η κα. Χριστοφίδου κατέθεσε ότι ευθύνεται μόνο για το ποσό των €8.800 που αναφέρεται στη μοναδική επιστολή την οποία είχε λάβει. Η μαρτυρία της Μ.Κ.2 ήταν σταθερή και σαφής. Έδωσε την εντύπωση ειλικρινούς ανθρώπου και το Δικαστήριο σχημάτισε θετική άποψη για τη μαρτυρία της. Κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Η θέση της για τη δική της ευθύνη, ελέγχεται υπό το φως της σχετικής νομολογίας (βλέπετε πιο κάτω). Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Οι Αιτητές 1, 2 και 3 είναι εγγεγραμμένοι συνιδιοκτήτες, η Αιτήτρια 1 κατά ½ εξ' αδιαιρέτου μερίδιο, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 κατά 67/222 εξ' αδιαιρέτου μερίδιο και η Καθ' ης η Αίτηση 3 κατά 22/111 εξ' αδιαιρέτου μερίδιο, ενός καταστήματος με αρ. 10, το οποίο βρίσκεται στο υπόγειο του κτιριακού συγκροτήματος γνωστού ως "City Plaza", στη Λεωφόρου ΧΧΧ 28, στη Λευκωσία (Τεκμήριο 1), δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
Το κτιριακό συγκρότημα, μέρος του οποίου αποτελεί το επίδικο κατάστημα, συμπληρώθηκε πριν από την 31.12.
Η Αιτήτρια 1 (Τεκμήριο 5) και η Καθ' ης η Αίτηση 1 (Τεκμήριο 6), είναι εταιρείες περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένες στην Κυπριακή Δημοκρατία. Δυνάμει Συμβάσεων Εκμισθώσεως, οι οποίες έγιναν την 1.12.2010 μεταξύ του κάθε Αιτητή ξεχωριστά και της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας (Τεκμήρια 2 και 3), ενοικιάσθηκε το επίδικο κατάστημα από την Καθ' ης η Αίτηση
Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοικίασε το επίδικο για σκοπούς ανάπτυξης επιχειρηματικής δραστηριότητας. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ήταν εξ' αρχής ο μοναδικός Διοικητικός Σύμβουλος της Καθ' ης η Αίτηση
Η Καθ' ης η Αίτηση 3 δεν είχε τον έλεγχο της εταιρείας και ουδέποτε υπήρξε Διοικητικός Σύμβουλος αυτής. Ήταν εξ' αρχής μέτοχος μειοψηφίας όσον αφορά τις μετοχές που έχουν δικαίωμα ψήφου. Από τη σύσταση της εταιρείας, η Καθ' ης η Αίτηση 3 συνυπέγραφε με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 τις επιταγές της εταιρείας, μέχρι την 14.4.2011, οπότε με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, της αφαιρέθηκε το δικαίωμα υπογραφής και παρέμεινε ως μόνος υπογράφων του τραπεζικού λογαριασμού της Καθ' ης η Αίτηση 1, ο Καθ' ου η Αίτηση
Οι Αιτητές και η Καθ' ης η Αίτηση 1 συμφώνησαν για ενοικίαση για περίοδο 6 ετών, δηλαδή από 1.12.2010 μέχρι 30.11.2016, έναντι ενοικίου προπληρωτέου την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, το οποίο ανερχόταν στα €1.100.- μηνιαίως από 1.12.2010 μέχρι 30.11.2012 και ακολούθως, αυξημένο κατά 8% για κάθε επόμενα δύο έτη, δηλαδή €1.188.- από 1.12.2012 μέχρι 30.11.2014 και €1.283.- από 1.12.2014 μέχρι 30.11.
Συμφωνήθηκε επίσης όπως μη καταβληθεί ενοίκιο για τους πρώτους τρεις μήνες της ενοικίασης. Η υποχρέωση καταβολής ενοικίου άρχιζε από 1.4.
Το ενοίκιο ήταν πληρωτέο στο γραφείο του κτιριακού συγκροτήματος «City Plaza». Συμφωνήθηκε επίσης ότι θα καταβάλλονται κοινόχρηστα μόνο για 100 τ.μ. εκ του εμβαδού του επίδικου καταστήματος, τα πρώτα δύο χρόνια και ότι θα χρεώνονται για ολόκληρο το εμβαδόν του καταστήματος από τον τρίτο χρόνο της ενοικίασης. Με τις Συμβάσεις Εκμισθώσεως εκχωρήθηκαν επίσης στην Καθ' ης η Αίτηση 1, πέντε χώροι στάθμευσης. Η ρήτρα 6.α.
προνοεί ως ακολούθως: «Εάν ο μισθωτής ήθελε παραλείψει να πληρώσει το ενοίκιον ενός οιουδήποτε μηνός ή μέρος αυτού, με παράτασιν 15 ημερών, και/ή εάν ήθελε παραβεί οιονδήποτε όρον ή όρους του παρόντος ενοικιαστηρίου εγγράφου και δεν συμμορφωθεί εντός 15 ημερών με ειδοποίησιν του εκμισθωτή να πληρώσει το οφειλόμενον ενοίκιο και/ή να παύσει και/ή άρει την παράβασιν και/ή θεραπεύσει τις συνέπειες της, οι εκμισθωταί θα έχουν το δικαίωμα, να τερματίσουν την παρούσαν ενοικίασιν και να αναλάβουν κατοχήν του ειρημένου υποστατικού. Εν τοιαύτη δε περιπτώσει οι εκμισθωταί θα έχουν το δικαίωμα να ενοικιάσουν του υποστατικόν εις τρίτον, και να απαιτήσουν οιανδήποτε διαφοράν ενοικίου, εάν ήθελεν υπάρξει τοιαύτη, δια τον υπολοιπόμενον χρόνον της ενοικιάσεως.» Η Καθ' ης η Αίτηση 1 ανέλαβε να παραδώσει ελεύθερη κατοχή στους Αιτητές άμα τη λήξει ή τω νομίμω τερματισμώ της ενοικίασης, εις οίαν καλήν κατάστασην παρέλαβε το επίδικο, εξαιρουμένης της φυσικής φθοράς (ρήτρα 6.λβ.). Περαιτέρω, «πάσα προσθήκη εις το μίσθιον γενησομένη τυχόν υπό του μισθωτού νομίμως θα ανήκει εις τους εκμισθωτάς, του μισθωτού μη δικαιούμενου εις οιανδήποτε αποζημίωσιν. Νοείται όμως ότι άμα τη λήξει της ενοικιάσεως ο μισθωτής θα δικαιούται να μετακινήση προς ίδιον αυτού όφελος τοιαύτας προσθήκας, όσαι είναι δυνατόν να μετακινηθούν άνευ βλάβης του μισθίου.» (ρήτρα 9). Στη ρήτρα 11 προνοείται παράταση της ενοικίασης, αλλά λαμβανομένου υπόψην του γεγονότος ότι η ρήτρα περιλαμβάνει κενά προς συμπλήρωσην από τα μέρη τα οποία δεν έχουν συμπληρωθεί και μονογραφηθεί, κρίνω ότι τα μέρη επέλεξαν να μην ισχύσει παράταση της ενοικίασης και αυτή να είχε λήξη την 30.11.
Η ίδια κατάληξη, με το ίδιο σκεπτικό, ισχύει και για τη ρήτρα
Η ρήτρα 17 προνοεί ως ακολούθως: «Εάν ο μισθωτής δεν εκπληρώση πλήρως και επακριβώς απάσας και μίαν εκάστην των υποχρεώσεων τας οποίας έχει ήδη αναλάβει προς τους εκμισθωτάς δια της μετ' αυτών συνάψεων της υπογραφείσης ήδη σήμερον ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ ΜΙΣΘΩΣΕΩΣ, τότε οι εκμισθωταί θα δικαιούνται να τερματίσουν και/ή καταγγείλουν και/ή ακυρώσουν την παρούσαν συμφωνίαν και εν τοιαύτη περιπτώση ο εν λόγω τερματισμός, καταγγελία και/ή ακύρωσις θα θεωρείται ότι εγένετο υπαιτιότητι του μισθωτού.» Δυνάμει γραπτών εγγυήσεων επισυνημμένων στις Συμβάσεις Εκμισθώσεως, οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 εγγυήθηκαν την πληρωμή των ενοικίων και οιωνδήποτε άλλων ποσών δυνάμει των συμβάσεων. Κατά την έναρξη της ενοικίασης υπό της Καθ' ης η Αίτηση 1, ήταν ενοικιασμένα και κατειλημμένα τα περισσότερα από τα υποστατικά στο κτιριακό συγκρότημα «City Plaza», δηλαδή 15 με 20 από τα 33 υποστατικά. Σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την έναρξη της ενοικίασης και αφού η Καθ' ης η Αίτηση 1 είχε προβεί σε έξοδα διαμόρφωσης τους επίδικου καταστήματος για το σκοπό της επιχείρησης της, τα υπόλοιπα, ενοικιασμένα, υποστατικά, άρχιζαν να αδειάζουν και σύντομα, άδειασαν όλα εκτός από το επίδικο και μία καφετέρια. Σήμερα, είναι ενοικιασμένα μόνο 8 από τα 33 υποστατικά. Το ασανσέρ και οι κυλιόμενες σκάλες είναι ή τέθηκαν εκτός λειτουργίας από περίπου το 2014 και στο συγκρότημα υπάρχει περιορισμένος φωτισμός, περιλαμβανομένου του χώρου του συγκροτήματος στον οποίο ευρίσκεται το επίδικο υποστατικό, λαμβανομένου ιδιαίτερα υπόψην ότι αυτό είναι στο υπόγειο. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατέβαλαν τα ενοίκια Απριλίου - Ιουνίου
Από τον Ιούλιο 2011 δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ενοίκιο. Από τον Ιούλιο 2011 και για χρονικό διάστημα περίπου δύο ετών, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 κατέβαλλαν τα κοινόχρηστα έξοδα. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αναφέρθηκε σε προφορική συμφωνία με μία εκ των διευθυντών και/ή μετόχων της Αιτήτριας 1 εταιρείας. Ενώπιον μας δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη, υποστηρικτική μαρτυρία γι' αυτό το θέμα. Υπήρχε η δυνατότητα κλήτευσης της κας. Λόρδου ή άλλων προσώπων, για να καταθέσουν σχετικά και να επιβεβαιώσουν ή διαψεύσουν τις ισχυριζόμενες προφορικές συμφωνίες. Υπήρχε επίσης η δυνατότητα προσκόμισης αποδείξεων είσπραξης χαμηλότερου ποσού προς πλήρη εξόφληση του ενοικίου, εάν αυτό όντως είχε πληρωθεί μειωμένο και είχε γίνει αποδεκτό και στην πράξη. Δεν έχει παρουσιαστεί οτιδήποτε. Δεν έχουμε πεισθεί ότι οι γραπτές Συμβάσεις Εκμίσθωσης του επίδικου υποστατικού έχουν με οποιοδήποτε τρόπο διαφοροποιηθεί και/ή τροποποιηθεί προφορικά ή δια τη σύναψης άλλης συμφωνίας μεταξύ των μερών. Την 3.2.2012, οι Αιτητές μέσω του προηγούμενου δικηγόρου τους, απέστειλαν επιστολή στην Καθ' ης η Αίτηση 1, με κοινοποίηση στους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, αναφορικά με την καθυστέρηση καταβολής ενοικίου από τον Ιούλιο 2011 έως το Φεβρουάριο 2012, συνολικού ύψους €8.800 (Τεκμήριο 10). Η Καθ' ης η Αίτηση 1 κλήθηκε να καταβάλει το ποσό εντός 21 ημερών από τη λήψη της επιστολής, η οποία λήφθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και
Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 δικογραφούν τη λήψη της, η δε Καθ' ης η Αίτηση 3 την κατέθεσε ως τη μοναδική προειδοποίηση που επιδόθηκε στην ίδια. Μετά την παραλαβή της επιστολής, η Καθ' ης η Αίτηση 1 ουδέν ποσό κατέβαλε ως ενοίκια και οι Αιτητές ουδέν έπραξαν για σχεδόν δύο χρόνια. Το Δεκέμβριο 2013, απέστειλαν επιστολή μέσω του δικηγόρου τους στην Καθ' ης η Αίτηση 1, ημερομηνίας 11.12.2013, με την οποία καλούσαν την Καθ' ης η Αίτηση 1 όπως, εντός 15 ημερών από τη λήψη της επιστολής, καταβάλει ποσό €34.144.- ως δεδουλευμένα ενοίκια για την περίοδο από Ιούλιο 2011 έως Δεκέμβριο 2013 και ποσό €2.265,67 ως η συνεισφορά του επίδικου στα κοινόχρηστα έξοδα τους κτιρίου από Μάρτιο 2013 έως Νοέμβριο 2013 (Τεκμήριο 7). Η επιστολή επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση 2 προσωπικά, ως αναφέρεται στην ένορκο δήλωση επίδοσης, στις 6.2.
Με δεύτερη επιστολή του δικηγόρου των Αιτητών προς την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, ημερομηνίας 24.2.2014, η οποία επιδόθηκε την 25.4.2014 στον Καθ' ου η Αίτηση 2 ως διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1, οι Αιτητές τερμάτισαν άμεσα τη συμφωνία ενοικίασης και κάλεσαν την Καθ' ης η Αίτηση 1 να καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια ύψους €36.520 για την περίοδο 1.7.2011 - 28.2.2014 και τα οφειλόμενα κοινόχρηστα ύψους €2.265,67 για την περίοδο μέχρι 30.11.2013 πλέον τα κοινόχρηστα μέχρι Φεβρουάριο 2014, εντός 21 ημερών από τη λήψη της επιστολής (Τεκμήριο 8). Υπό το φως των σχετικών αυθεντιών, κρίνουμε ότι η επιστολή τερμάτισε νόμιμα τη συμβατική ενοικίαση και συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του άρθρου 11

(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου (βλέπετε σχετικά και πιο κάτω). Κατά το χρόνο τερματισμού των Συμβάσεων Εκμίσθωσης, το πληρωτέο ενοίκιο σύμφωνα μ' αυτές, ήταν συνολικά €1.188 μηνιαίως (€594.- για τον Αιτητή 1, €358,56 για τον Αιτητή 2 και €235,44 για την Αιτήτρια 3), ως απαιτείτο με τις επιστολές των Αιτητών. Η διαχείριση του κτιριακού συγκροτήματος κατά τον ουσιώδη χρόνο, γινόταν από την εταιρεία Λόρδος & Μιχαηλίδης Διαχείριση (Ακινήτου) Λτδ. Η εν λόγω εταιρεία διαβεβαίωσε γραπτώς ότι τα κοινόχρηστα που αφορούν το επίδικο κατάστημα, από τον Αύγουστο 2013 έως το Σεπτέμβριο 2014, ανέρχονταν σε €3.044 (Τεκμήριο 9). Δεν έχουμε πεισθεί περί του βασίμου της αξιώσεως των Αιτητών εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 για την καταβολή κοινοχρήστων. Αποτέλεσε ουσιαστικά κοινό έδαφος, ότι στο κτιριακό συγκρότημα στο οποίο ευρίσκεται το επίδικο υποστατικό δεν λειτουργούν κυλιόμενες σκάλες ή ανελκυστήρας και δεν υπάρχει φωτισμός πέριξ του επίδικου. Αποτέλεσε επίσης κοινό έδαφος ότι η συντριπτική πλειοψηφία των υποστατικών στο κτιριακό συγκρότημα, δεν χρησιμοποιούνται εδώ και πολύ καιρό. Συνεπώς, κρίνουμε ότι δεν έχει καταδειχθεί η παροχή υπηρεσιών και διευκολύνσεων από πλευράς των Αιτητών και/ή των διαχειριστών του κτιρίου, προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, το επίδικο αλλά και το ίδιο το κτίριο ως σύνολο, για τις οποίες να υπάρχει δικαίωμα επιβολής εξόδων. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό μετά τον Ιούνιο 2011 και δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό ως κοινόχρηστα για το επίδικο υποστατικό μετά τον Αύγουστο

Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να κατέχει το επίδικο κατάστημα, παρόλο που αυτό είναι κλειστό και δεν λειτουργεί, από 3.7.
Νομική πτυχή: Τερματισμός: Χρόνος προειδοποίησης: Με την επιστολή Τεκμήριο 8, οι Αιτητές έδωσαν ειδοποίηση για τον τερματισμό των Συμβάσεων Εκμισθώσεως και, κατ' επέκτασην, της συμβατικής ενοικίασης, με τη λήψη της επιστολής, δηλαδή άμεσα. Σε συμβατικές ενοικιάσεις ορισμένου χρόνου (fixed period), όπως στην προκείμενη περίπτωση, όπου γίνεται τερματισμός, μονομερώς και δικαιωματικά, από το αναίτιο μέρος, σύμφωνα με τις αρχές του Δικαίου των Συμβάσεων, δεν χρειάζεται να δοθεί χρόνος προειδοποίησης. Υπάρχει η δυνατότητα ο τερματισμός να ισχύει άμεσα και ο ενοικιαστής να καλείται να παραδώσει κατοχή άμεσα. Ο χρόνος που προνοεί η νομοθεσία και αφορά ειδοποιήσεις που στέλνονται με βάση τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, αφενός μεν αφορά ειδοποιήσεις που στέλνονται σε θέσμιους ενοικιαστές, αφετέρου αφορά ειδοποίηση για συγκεκριμένο λόγο έξωσης και όχι για τερματισμό συμβατικής σχέσης. Η σύμβαση ενοικίασης είναι μία εξειδικευμένη σύμβαση που έχει όλα τα χαρακτηριστικά που προνοούνται από τις αρχές του Δικαίου των Συμβάσεων. Ότι ισχύει γενικά για τις συμβάσεις, ισχύει και για τις συμβάσεις ενοικίασης. Για σκοπούς τερματισμού οποιασδήποτε άλλης σύμβασης λόγω παραβίασης ουσιώδους όρου, δεν χρειάζεται να δοθεί χρονική προειδοποίηση για το πότε θα ισχύσει ο τερματισμός, εκτός εάν προνοείται κάτι σχετικό στην ίδια τη σύμβαση. Οι αυθεντίες του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αφορούν ειδοποίηση τερματισμού προς τον ενοικιαστή και το χρόνο που πρέπει να δοθεί μ' αυτή, αφορούν περιοδικές ενοικιάσεις (periodic tenancies) και όχι συμβάσεις ορισμένου χρόνου όπως στην παρούσα περίπτωση (βλέπετε σχετικά τις αποφάσεις: Glykys v. Ioannides (1959-60) XXIV C.L.R. 220, Georghiades and Others v. Lambi

(1976)8 J.S.C. 1332, Tryfon Co. v. Black and Decker

(1983)1 C.L.R. 971, Sergiou Estates Ltd. v. Μπεντεζή

(1995)1 Α.Α.Δ. 889, NICOS CHRISTOU DEVELOPMENTS LTD ν. Π. Τοφινής

(1998)1(Δ) A.A.Δ. 1990), Μιχαήλ κ.α. v. Γιαννή

(1998)1 (Δ) 2052, Γλυκύς v. Ιεράς Μονής Μαχαιρά (πιο πάνω), Μιχαήλ v. Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ

(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 241). Επικουρικά, μπορεί να ληφθεί υπόψην το τι ισχύει σε σχέση με την υπακοή και συμμόρφωση με διατάγματα που έχουν οπισθογράφηση, όπως τα διατάγματα έξωσης. Η χρήση των λέξεων 'πάραυτα' ή 'αμέσως', και πάλιν προσδιορίζει χρόνο. Βλέπετε τη Δ.42Α θ. 1 [1] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και την αντίστοιχη παλαιά Αγγλική διάταξη Order 41 rule 5, που απαντάται στη σελίδα 954 του Annual Practice 1958. Στη σελίδα 955, κάτω από την υποσημείωση με την επικεφαλίδα Omissions to Fix Time - 'Four-day Order', αλλά και κάτω από την υποσημείωση με επικεφαλίδα Service within Time Fixed, γίνεται αναφορά στη δυνατότητα αλλά και ανάγκη, όπου δεν έχει το Δικαστήριο προσδιορίσει χρόνο εντός του οποίου πρέπει να δράσει (ή να μη δράσει) το πρόσωπο που ονομάζεται στο διάταγμα, να προσδιοριστεί τέτοιος χρόνος, ή να επεκταθεί τέτοιος χρόνος για σκοπούς επίδοσης, με συμπληρωματικό διάταγμα (supplementary order). Παραπέμπουμε σχετικά και στη σελίδα 408, της απόφασης του έντιμου Δικαστή κ. Νικήτα στην υπόθεση Μακρίδης

(1991)1 Α.Α.Δ. 401. Στην ίδια σελίδα του Annual Practice, εξηγείται ότι και η χρήση της λέξης 'forthwith', δηλαδή 'αμέσως' αποτελεί προσδιορισμό χρόνου: "Forthwith has been held to be a sufficient expression of time for doing an act directed by an order (Thomas v. Nokes

(1868), L.R. 6 Eq. 521, Halford v. Hardy

(1900), 81 L.T. 721, notwithstanding the doubt expressed in Gilbert v. Endean, supra). Generally the word 'forthwith' in Statutes and Rules of Court must be construed with reference to the objects of the provision and the circumstances of the case (Ex p. Lamb

(1881), 19 Ch. D. 169; and see Lowe v. Fox

(1885), 15 Q. B. D., p. 679). An order to do an act forthwith means that the act is to be done as soon as it can reasonably be done." Βλέπετε σχετικά το παρόμοιο λεκτικό του άρθρου 33 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Εν κατακλείδι, κρίνω ότι ο άμεσος τερματισμός της σύμβασης ενοικίασης, μετά και την αποστολή του Τεκμηρίου 10, από την άποψη χρόνου, είναι ορθός. Στρέφομαι τώρα στο λεκτικό του τερματισμού. Λεκτικό: Σύμφωνα με την νομολογία, είναι αναγκαία προϋπόθεση ο νόμιμος τερματισμός της ενοικίασης, ώστε η ενοικίαση να καταστεί θέσμια. Βλέπετε σχετικά Κώστας Γλυκής ν. Ιεράς Μονής Μαχαιρά,

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 654, MAXIMOS COURT LTD. v. Πιερή κ.α.,

(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 875. Η ακύρωση της συμφωνίας την αποστερεί ισχύος από την ημέρα του τερματισμού της (βλέπετε A. N. Stasis Estates Co. Ltd. v. George Evans Edwards κ.α.,

(1995)1 Α.Α.Δ. 385). Παραπέμπω στο Αγγλικό σύγγραμμα R. E. Megarry The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, στη σελίδα 181, κάτω από την επικεφαλίδα "Determination of contractual Tenancy - Mode of determination" [2], και στη σελίδα 182, κάτω από την επικεφαλίδα «Validity of notices»[3]. Σε σχέση με το περιεχόμενο της ειδοποίησης, βλέπετε το λεξικό Stroud's Judicial Dictionary, 3η έκδοση, Τόμος 3, στη σελίδα 1929, κάτω από τη φράση 'notice to quit' [4], τις αυθεντίες Glykys v. Ioannides (1959-60) XXIV C.L.R. 220, στη σελίδα 224[5] και Χαρίκλεια Κύπρου Μιχαήλ v. Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ

(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 241 στη σελίδα 247 [6] και 248 [7], καθώς και το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 8, στην παράγραφο 270 [8]. Η ρήτρα 6.α.2 των Συμβάσεων Εκμίσθωσης (βλέπετε σχετικά και πιο πάνω), προνοεί για την παράλειψη καταβολής του ενοικίου οποιουδήποτε μηνός ή μέρος αυτού, για περίοδο 15 ημερών ή για την παραβίαση οποιουδήποτε όρου του εγγράφου αφού σταλεί ειδοποίηση από τον εκμισθωτή 15 ημερών και δεν υπάρξει συμμόρφωση, ο εκμισθωτής να έχει το δικαίωμα τερματισμού της σύμβασης. Ακόμα και εάν θεωρηθεί ότι και σε περίπτωση καθυστέρησης στην καταβολή του ενοικίου, θα έπρεπε να εστέλλετο προειδοποίηση 15 ημερών, κρίνουμε ότι αυτή δόθηκε και στάληκε με την επιστολή ημερομηνίας 3.2.2012 (Τεκμήριο 10), η οποία παραλήφθηκε απ' όλους τους Καθ' ων η Αίτηση. Έτσι, οι Αιτητές είχαν το δικαίωμα τερματισμού, το οποίο δεν άσκησαν μέχρι την αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 24.2.2014 (Τεκμήριο 8). Κρίνουμε ότι το λεκτικό της επιστολής Τεκμήριο 8, το οποίο επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία δια της επίδοσης στο διευθυντή της, ήταν ικανοποιητικό ώστε να τερματίσει νόμιμα τις Συμβάσεις Εκμίσθωσης και τη συμβατική ενοικίαση. Η επίδοση στον διευθυντή της εταιρείας, κρίνουμε ότι ικανοποιεί τη ρήτρα 15(α) του Παραρτήματος Ι των Συμβάσεων Εκμίσθωσης και τις σχετικές νομοθετικές πρόνοιες (βλέπετε πιο κάτω). Επίδοση ειδοποίησης τερματισμού: Οι πρόνοιες του εδαφίου

(1)του άρθρου 29 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, τηρουμένων των σχετικών διατάξεων των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προνοούν για την έγγραφη υποβολή ειδοποίησης και, μεταξύ άλλων, την προσωπική επίδοση της. Σύμφωνα με το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα: «Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας», ενώ η Δ.5 θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο ουσιαστικό της μέρος, προνοεί: «In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service.» Σχετικές είναι οι αυθεντίες Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd,

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 43, Maxana Oil Ltd. v. Poltava Petroleum Company

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 834, J.Z. Classic Music Pro Ltd. v. Alkadia Music Land Ltd.,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1151, Παναγιώτης Αντωνίου v. C. Poupakis Transport Ltd.,

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 651, I.P.M. Industries Co Ltd. v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ

(2006)1(Β) Α.Α.Δ.

Όλες, με εξαίρεση τη Maxana, αφορούσαν επίδοση κλητηρίου εντάλματος. Η Maxana αφορούσε την επίδοση ειδοποίησης εγγραφής αλλοδαπής δικαστικής απόφασης, δηλαδή και πάλιν δικαστικό έγγραφο. Στην αυθεντία Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού, (πιο πάνω), με αναφορά σε προηγούμενες αποφάσεις, τέθηκε εν αμφιβόλω η εφαρμογή του άρθρου 372 στην επίδοση δικαστικών εγγράφων. Ο έντιμος Δικαστής κ. Νικήτας είπε, στη σελίδα 48: «.. το ζήτημα της κανονικής επίδοσης κλητηρίου σε αγωγή βάσιμα έχει συσχετισθεί με το άρθρο 30.3(α) και (β), θα προσθέταμε, του Συντάγματος. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το άρθρο 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των 'θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών' του Συντάγματος.» Κρίνω ότι ακριβώς γι' αυτό το λόγο τυγχάνει εφαρμογής η Δ.5 θ.7 που ζητεί, εναλλακτικά, την επίδοση σε αξιωματούχο εταιρείας. Στην I.P.M. Industries (πιο πάνω), κρίθηκε πως επίδοση αγωγής εναντίον εταιρείας σε Γραμματέα της εταιρείας, είναι καλή επίδοση, υπό το φως της Δ.5 θ.
Στην προκείμενη περίπτωση, έχουμε την επίδοση μη δικαστικού εγγράφου στον μοναδικό διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Είναι η κρίση μου ότι με το Τεκμήριο 8 ο ενοικιαστής, Καθ' ης η Αίτηση 1, κατέστη θέσμιος. Ειδοποίηση σε θέσμιο ενοικιαστή: Έχουμε ήδη κρίνει ότι με το Τεκμήριο 8, οι Αιτητές τερμάτισαν την ενοικίαση και η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστησε θέσμια ενοικιάστρια. Με την ίδια επιστολή, οι Αιτητές καλούν την Καθ' ης η Αίτηση 1 να εξοφλήσει τα καθυστερημένα ενοίκια και κοινόχρηστα εντός 21 ημερών από τη λήψη της. Το ερώτημα που αναφύεται είναι κατά πόσον δύναται να περιληφθεί η υπό του Νόμου τεθείσα προειδοποίηση στην επιστολή τερματισμού που στέλνεται σε συμβατικό ενοικιαστή για να τον καταστήσει θέσμιο. Το άρθρο 11

(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής.» Ο ορισμός του ενοικιαστή στο άρθρο 2 του ιδίου Νόμου, ερμηνεύεται ως ακολούθως: «'Ενοικιαστής' σημαίνει παν φυσικόν ή νομικόν πρόσωπον το οποίον συνήθως διαμένει ή έχει την έδραν αυτού εν Κύπρω και το οποίον είναι ενοικιαστής ακινήτου, εν σχέσει προς το οποίον υφίσταται ενοικίασις και περιλαμβάνει:- (α) Θέσμιον ενοικιαστήν, (β) (γ) (δ) (ε) .» [δική μου υπογράμμιση] Αποδίδοντας στο άρθρο τη φυσική και γραμματική ερμηνεία των λέξεων που χρησιμοποίησε ο Νομοθέτης, προνοείται ότι «ενοικιαστής» σημαίνει και ο θέσμιος ενοικιαστής, αλλά δεν συμβαίνει το αντίθετο, δηλαδή όπου χρησιμοποιείται ο όρος ενοικιαστής στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, δεν σημαίνει αυτόματα ότι η μνεία είναι σε θέσμιο ενοικιαστή. Ο Νομοθέτης λέγει ότι «ενοικιαστής» περιλαμβάνει τον θέσμιο ενοικιαστή και όχι ότι «ενοικιαστής» σημαίνει θέσμιος ενοικιαστής ή ταυτίζεται απόλυτα με το θέσμιο ενοικιαστή. Για να έχει το Δικαστήριο τούτο καθ' ύλην αρμοδιότητα, πρέπει το πρόσωπο που είναι διάδικος να είναι θέσμιος ενοικιαστής κατά τη καταχώριση της Αιτήσεως, όχι κατά την αποστολή της προειδοποιήσεως. Βρίσκω έρεισμα για τη θέση ότι υπάρχει δυνατότητα αποστολής ειδοποίησης δυνάμει του Νόμου, σε ενοικιαστή που δεν κατέστη ακόμα θέσμιος, στην αυθεντία The Electricity Authority of Cyprus v. Georghios Georgallettos and Others

(1972)1 C.L.R. 77. Δεν υπάρχει τίποτε στον Νόμο που να απαγορεύει την επίτευξη δύο σκοπών με το ίδιο έγγραφο. Άλλωστε, αυτό είναι τόσο το πνεύμα όσο και το γράμμα του τροποποιητικού Νόμου 128(Ι)/07 και του νέου άρθρου 11

(4)[9], ο οποίος ήταν σε ισχύ κατά την αποστολή του Τεκμηρίου 8. Είναι η κρίση μου ότι, υπάρχει η δυνατότητα κάλλιστα να συνδυαστεί η προειδοποίηση που πρέπει να δοθεί δυνάμει του Νόμου σε ενοικιαστή (statutory notice - άρθρο 11

(1)(α)) με την ειδοποίηση περί του τερματισμού συμβατικής ενοικίασης και την κλήση για παράδοση της κατοχής (notice to quit). Σημασία έχει ο παραλήπτης της επιστολής να δύναται εύκολα να αντιληφθεί το περιεχόμενο αυτής και τις προειδοποιήσεις που αυτή περιλαμβάνει, δηλαδή το περιεχόμενο να είναι ξεκάθαρο και σαφές για να μπορέσει να ασκήσει τα οποία δικαιώματα του και να συμμορφωθεί με τις όποιες υποχρεώσεις του. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 182. Το περιεχόμενο ειδοποίησης σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, συνιστά ικανοποιητική απαίτηση, εφόσον υπενθυμίζει τον ενοικιαστή για την υποχρέωση του να καταβάλλει ενοίκιο. Βλέπετε σχετικά Katsiantonis v. Frantzeskou

(1981)1 C.L.R. 566, Petsas v. Pavlides

(1980)1 C.L.R. 158 και Xenopoulos v. Constantinidou

(1979)1 C.L.R. 519. Κρίνω ότι με το Τεκμήριο 8 οι ιδιοκτήτες νόμιμα τερμάτισαν την ενοικίαση και ταυτόχρονα έδωσαν την υπό του Νόμου τεθείσα προειδοποίηση για την καταβολή των οφειλομένων ενοικίων. Πέρασε περίοδος πέραν των 21 ημερών, καταχωρίστηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και δεν υπήρξε προσφορά των οφειλομένων ενοικίων, σύμφωνα με τον Νόμο. Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11

(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [10]. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.1999. γ) Η Καθ' ης η Αίτηση 1 να είναι θέσμια ενοικιάστρια. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εκ μέρους της Αιτήτριας, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στην Καθ' ης η Αίτηση 1, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, όλες οι προϋποθέσεις πληρούνται. Περιορισμός / Μείωση ζημιάς: Σε αστικές υποθέσεις απαίτησης αποζημιώσεων, υπάρχει η υποχρέωση περιορισμού ή μείωσης της ζημιάς του αναίτιου μέρους (mitigation of damage). Στην προκείμενη περίπτωση, οι Αιτητές επέδειξαν καθυστέρηση και ολιγωρία από την αποστολή της πρώτης ειδοποίησης προς τους ενοικιαστές τους μέχρι τον τερματισμό της συμβατικής ενοικίασης και τη λήψη δικαστικών μέτρων. Όμως, η παρούσα υπόθεση δεν αφορά την απαίτηση αποζημιώσεων αλλά την απαίτηση συγκεκριμένου ποσού ως ενοίκιο και/ή ενδιάμεσα οφέλη, τα οποία συνδέονται άμεσα με την κατοχή του επίδικου από τους ενοικιαστές και βασίζονται σε και απορρέουν από, συμβατική ή οιονεί συμβατική σχέση όπως είναι η θέσμια ενοικίαση. Ο ενοικιαστής δεν παρέδωσε την κατοχή και τη διατηρεί ακόμη. Ακόμα και να είχαν λάβει μέτρα ενωρίτερα οι Αιτητές, σε τι περιορισμό της ζημιάς τους θα μπορούσαν να είχαν προβεί εφόσον ο ενοικιαστής αρνείται να παραδώσει την κατοχή; Είναι η κρίση μου ότι αυτό το επιχείρημα δεν ευσταθεί υπό τις περιστάσεις. Ψευδείς παραστάσεις: Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1, κατά τη μαρτυρία του, κατέθεσε ότι οι Αιτητές είχαν προβεί σε παραστάσεις προς τον ίδιο σχετικά με την ενοικίαση και άλλων υποστατικών στο κτιριακό συγκρότημα, η οποία τελικά δεν τελεσφόρησε, ενώ του είχαν αποκρύψει και το γεγονός ότι άλλοι ενοικιαστές ήταν υπό έξωση διότι δεν κατέβαλλαν τα ενοίκια τους, ότι είχε παραπλανηθεί από τις παραστάσεις αυτές εφόσον προχώρησε στην ενοικίαση του επίδικου καταστήματος και κατά συνέπειαν, υπέστη ζημία. Υπάρχει μία ιδιαίτερα διαφωτιστική, αυθεντία επί του άρθρου 19 του Ν.36/75 (βλέπετε πιο πάνω), η Sizonos v. Massouris

(1982)1 C.L.R. 752, όπου ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Γ.Μ. Πικής έκρινε ότι ο ορισμός «ψευδείς παραστάσεις» πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με τη συνήθη έννοια του [11]. Βλέπετε επίσης την αυθεντία Αγγέλα Λάμπρου v. Παντελίδης Παπαχριστοδούλου Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 316/2011, απόφαση ημερομηνίας 7.3.2018, ECLI:CY:AD:2018:A101, στις σελίδες 8 έως 13 και τα άρθρα 18 [12] και 19 [13] του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Είναι εύρημα μας ότι δεν έχει αποδειχθεί ενώπιον μας πως οι Αιτητές είχαν προβεί σε παραστάσεις προς την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή τον Καθ' ου η Αίτηση 2, οι οποίες ήταν ψευδείς και στις οποίες βασίστηκαν ώστε να προχωρήσουν στην ενοικίαση του επίδικου καταστήματος, συνεπεία της οποίας υπέστησαν ζημία. Δεν έχει ενώπιον μας αποδειχθεί ικανοποιητικά οποιαδήποτε ζημία, ούτε και υπάρχει σχετική, ειδική δικογράφηση από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2. Απαίτηση καταβολής οφειλομένων ενοικίων από Εγγυητή: Αναφορικά με τη φύση και την υπόσταση της εγγύησης στο Δίκαιο των Συμβάσεων, τόσο γενικά όσο και ειδικά, σχετικά είναι τα άρθρα 84 έως 105 [14], του Μέρους ΧΙ του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Έχω αντλήσει καθοδήγηση από την αυθεντία Lombard Natwest Ltd. v. Λαζαρίδη,

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1465, όπου αποφασίστηκε ότι κυρίαρχο στοιχείο στη στοιχειοθέτηση της υποχρέωσης αποπληρωμής είναι μόνο ο τερματισμός του λογαριασμού, όχι η υποχρέωση ειδοποίησης προς τον πρωτοφειλέτη για αποπληρωμή. Η υπόθεση αφορούσε σύμβαση εγγύησης τραπεζικού δανείου ή πιστωτικών διευκολύνσεων μέσω τρεχούμενου λογαριασμού προς όφελος του πρωτοφειλέτη. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι, η στοιχειοθέτηση της υποχρέωσης του πρωτοφειλέτη να καταβάλει το χρέος, αποτελεί προϋπόθεση για την ανάκτηση του από τον εγγυητή. Η υποχρέωση του εγγυητή είναι επάλληλη προς εκείνη του πρωτοφειλέτη και καθίσταται υπόχρεος να καταβάλει το χρέος εφόσον αυτό καταστεί απαιτητό έναντι του πρωτοφειλέτη. Ο έντιμος Πρόεδρος κ. Γ. Μ. Πικής, είπε ακόμα (στη σελίδα 1473): «Στη Savvides v. Christofides

(1978)1 C.L.R. 303 διαπιστώνεται ότι εφόσον το χρέος καταστεί πληρωτέο από τον πρωτοφειλέτη ο εγγυητής καθίσταται παράλληλα υπόλογος για την αποπληρωμή του χωρίς να παρίσταται ανάγκη εκτός αν γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου υποβολής αξίωσης από τον δανειστή προς τον εγγυητή να το αποπληρώσει. Και τούτο γιατί σύμφωνα με την αγγλική νομολογία την οποία το Δικαστήριο πραγματεύεται σε έκταση η υποχρέωση του εγγυητή έγκειται κατά πρώτο λόγο στη διασφάλιση της εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του πρωτοφειλέτη. Εφόσον στοιχειοθετείται η υποχρέωση του καθίσταται υπόλογος και ο εγγυητής να εξασφαλίσει την αποπληρωμή της οφειλής του. Μπορεί όμως όπως αναγνωρίζεται και στην Savvides v. Christofides όπως και στην Bradford Old Bank v. Sutcliffe (ανωτέρω) τα μέρη να καταστήσουν την παροχή ειδοποίησης από τον δανειστή στον εγγυητή να αποπληρώσει το χρέος μέρος της συμφωνίας για την ανάκτηση του. Και σε εκείνη την περίπτωση η παροχή ειδοποίησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την γένεση του δικαιώματος αλλά δευτερεύοντα όρο για την εκτελεστότητα του χρέους δηλαδή της ευχέρειας ανάκτησης του. Αυτό εξηγείται με σαφήνεια στην πολύ πρόσφατη απόφαση του αγγλικού εφετείου στην Stimpson v. Smith

(1999)2 All E.R. 833. Ο όρος για την παροχή ειδοποίησης προς τον εγγυητή να καταβάλει το χρέος του πρωτοφειλέτη σηματοδοτεί, όπως αναφέρει ο Tuckey L.J. στην απόφαση του "... the time from which the liability can be enforced".» Βλέπετε σχετικά και την αυθεντία Μακεδόνας v. Λαζάρου κ.ά.,

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1322, σε σχέση με την εξασφάλιση δανείου με γραμμάτιο συνήθους τύπου και εγγύηση. Στην παρούσα περίπτωση, δεν αμφισβητήθηκε ότι το χρέος κατέστη απαιτητό έναντι του πρωτοφειλέτη, δηλαδή της Καθ' ης η Αίτηση 1. Ειρήσθω εν παρόδω, ειδοποίηση προς την Καθ' ης η Αίτηση 1 για την αποπληρωμή των οφειλομένων ενοικίων, αλλά και σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο και τα άρθρα 11

(1)(α) και 11

(4)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, εστάλη. Σημειώνω πως, η ειδοποίηση για τον τερματισμό της ενοικίασης και η κλήση για την παράδοση της κατοχής, στέλλονται στον ενοικιαστή, ο οποίος έχει την κατοχή του υποστατικού. Με την αποστολή τους, αλλά και εφόσον το χρέος κατέστη απαιτητό έναντι του πρωτοφειλέτη, οι εγγυητές κατέστησαν παράλληλα υπόλογοι με τον πρωτοφειλέτη για την αποπληρωμή των ενοικίων, ενώ η Εγγύηση (βλέπετε πιο κάτω), δεν περιείχε πρόνοια για την υποβολή αξίωσης αποπληρωμής από τον ιδιοκτήτη προς τον εγγυητή, Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3. Κρίνω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 είχαν γνώση της οφειλής της Καθ' ης η Αίτηση 1, κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα Αίτηση χρόνο. Περαιτέρω, δεν έχει ενώπιον μας ικανοποιητικά καταδειχθεί ότι οι Αιτητές είχαν τελέσει οποιαδήποτε πράξη ασυμβίβαστη με τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση 2 και/ή 3 ως εγγυητών, ή παρέλειψαν να τελέσουν πράξη η οποία επιβαλλόταν από τις υποχρεώσεις των Αιτητών προς τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και/ή 3, συνεπεία της οποίας να παρεβλάπτετο η τελική ικανοποίηση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και/ή 3 από την Καθ' ης η Αίτηση 1 - πρωτοφειλέτιδα, ώστε οι εγγυητές να έχουν απαλλαγεί. Τέλος, η αποχή των Αιτητών από την έγερση της υπόθεσης ενωρίτερα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, δεν απαλλάσσει τους εγγυητές. Ισχύς εγγύησης κατά τη θέσμια ενοικίαση: Λεκτικό: Είναι παραδεκτόν ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 υπέγραψαν ως εγγυητές της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας σε εγγύηση επισυνημμένη στις Συμβάσεις Εκμισθώσεως, με το ακόλουθο λεκτικό: «Κύριοι, Επ' ανταλλάγματι της υφ' υμών αποδοχής και υπογραφής της ως άνω συμβάσεως εκμισθώσεως ΕΓΩ/ΕΜΕΙΣ οι υπογεγραμμένοι διά του παρόντος εγγυώμαι / από κοινού και / ή κεχωρισμένως εγγυώμεθα την δέουσαν και επακριβή υπό του μισθωτού πληρωμήν του ενοικίου καθώς και οιωνδήποτε άλλων ποσών καθίστανται πληρωτέα εις υμάς δυνάμει της εν λόγω συμβάσεως εκμισθώσεως και (εγγυώμαι/εγγυώμεθα) επίσης την υπό του μισθωτού εκπλήρωσιν και τήρησιν απάντων των όρων και υποχρεώσεων της τοιαύτης συμβάσεως οίτινες όροι και υποχρεώσεις βαρύνουν κατά την τοιαύτην σύμβασιν τον μισθωτήν. ΚΑΙ ΕΓΩ/ΗΜΕΙΣ συμφωνούμεν ότι τα δικαίωμα σας δυνάμει της παρούσης εγγυήσεως δεν θα επηρεασθούν δια της υφ' υμών παροχής χρόνου ή άλλης ευκολίας προς τον μισθωτήν, ή διά της τροποποιήσεως οιουδήποτε όρου της εν λόγω συμβάσεως εκμισθώσεως. Και προς τον σκοπόν όπως η παρούσα εγγύησις καταστή πλήρως αποτελεσματική ΕΓΩ/ΗΜΕΙΣ Δικακηρύσσομεν ότι θα είσθε ελεύθεροι να ενεργήτε ωσεί εάν ΕΓΩ/ΗΜΕΙΣ είμεθα ο Πρωτοφειλέτης/Πρωτοφειλέται και ΕΓΩ/ΗΜΕΙΣ διά του παρόντος παραιτούμεθα εξ οιουδήποτε ή οιωνδήποτε των δικαιωμάτων μας ως εγγυητού/εγγυητού άτινα είναι η καθ' οιονδήποτε χρόνον καθίστανται ασυμβίβαστα προς οιανδήποτε των ως άνω προνοιών.» Η ισχύς της εγγύησης στη θέσμια ενοικίαση: Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza

(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian

(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2013, απόφαση ημερομηνίας 14.2.

Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8

(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Πέραν του πιο πάνω αποσπάσματος, το οποίο είναι το απαύγασμα της νομολογίας κατά την κρίση μου, ο έντιμος Δικαστής κ. Χατζηαναστασίου ξεκαθάρισε επίσης, στη σελίδα 16, ότι, ενόψει ρητρών στο ενοικιαστήριο έγγραφο για την υποχρέωση του ενοικιαστή να παραδώσει το μίσθιο στο τέλος της περιόδου ενοικιάσεως και για το δικαίωμα του ιδιοκτήτη να καταγγείλει τη σύμβαση σε περίπτωση παραβιάσεως όρου αυτής από τον ενοικιαστή, στο ενοικιαστήριο έγγραφο οι ρήτρες 6.λβ. και 6.α.2 αντίστοιχα, δηλαδή δύο ρητρών που προνοούν το τέλος της σχέσης, δεν υπάρχει συνεχής εγγύηση (continuing guarantee) εφόσον δεν υπάρχει συνεχής σχέση (continuing relationship). Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [15]. Στην παρούσα περίπτωση, οι ρήτρες που αφορούσαν την παράταση της ενοικίασης (ρήτρες 11 και 12) δεν είχαν συμπληρωθεί ώστε να θεωρούνται εκτελεστές και συνεπώς, δεν υπήρχε πρόνοια για περίοδο ανανέωσης. Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [16]. Στην αυθεντία, Αργύρη v. Χρυσοστόμου (πιο πάνω), και πάλιν υπήρχε σύμβαση ενοικίασης, με συγκεκριμένη περίοδο ενοικίασης και δικαίωμα ανανέωσης για περαιτέρω περίοδο. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης και όχι τη λήξη της αρχικής περιόδου, ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και θα πρέπει να είχε την πρόθεση να εγγυηθεί τον ενοικιαστή για ολόκληρη την περίοδο, όχι μόνο την αρχική. Επίσης, αποφασίστηκε ότι, η επέκταση της συμφωνίας για περαιτέρω περίοδο, δεν δημιουργούσε νέα συμφωνία και κατ' επέκτασιν, δεν απάλλασσε τον εγγυητή από τις υποχρεώσεις του, σύμφωνα με το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Στην πιο πρόσφατη αυθεντία, Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά. (πιο πάνω), στη δεύτερη σελίδα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο έντιμος Δικαστής κ. Α. Λιάτσος, είπε τα εξής: «Υπενθυμίζουμε ότι σύμβαση εγγύησης είναι, ουσιαστικά, η συμφωνία προς εκπλήρωση υποχρέωσης τρίτου προσώπου, σε περίπτωση που το πρόσωπο αυτό αρνείται και/ή παραλείπει να την εκπληρώσει. Παραμένει βασική αρχή του δικαίου των συμβάσεων ότι κάθε μεταβολή των όρων συμφωνίας εγγύησης, η οποία επέρχεται χωρίς την συναίνεση του εγγυητή, έχει ως αποτέλεσμα την απαλλαγή του εν λόγω εγγυητή από κάθε ευθύνη από μεταγενέστερες συναλλαγές. Όπως σημειώθηκε στην απόφαση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. T.G. & Sons Importing Ltd. κ.ά.

(2004)1 ΑΑΔ 180 και υιοθετήθηκε στην Γεωργίου v. Τράπεζας Κύπρου

(2009)1 ΑΑΔ 862, το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι, είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν και όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που είχε χρησιμοποιηθεί. Η πρόθεση των μερών διακριβώνεται με τον καλύτερο τόπο αφού εξετασθεί η σχετική κατάσταση των μερών κατά τον χρόνο συγγραφή του εγγράφου. Συνιστά περαιτέρω προσέγγιση της νομολογίας ότι το όλο θέμα δεν μπορεί να αποφασισθεί με βάση και μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξετασθούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση (Heffield v. Meadows

(1869)L.R. 4 C.P. 595, 599). Στην απόφαση Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1 ΑΑΔ 1362, επαναλήφθηκε η θεμελιωμένη νομολογιακή προσέγγιση ότι το Δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να εντοπίσει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί την πρόθεση των μερών.» Στη σελίδα 3 της ίδιας αυθεντίας αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προκύπτει αβίαστα ότι η θέσμια ενοικίαση είναι διαφορετική μορφή ενοικίασης από τη συμβατική. Με αυτό ως δεδομένο, η εγγύηση καταβολής ενοικίου σε σχέση με συμβατική ενοικίαση δεν καλύπτει μετέπειτα θέσμια ενοικίαση, εκτός εάν με ξεκάθαρο τρόπο προκύπτει τέτοια υποχρέωση από το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης. Τότε και μόνο το Δικαστήριο θα μπορεί να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ότι η σύμβαση εγγύησης εφαρμόζεται και σε σχέση με την πληρωμή ενοικίου θέσμιας ενοικίασης. Ας μη διαφεύγει ότι η θέσμια ενοικίαση είναι απροσδιορίστου χρονικής διάρκειας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό και το οποίο συνιστά επιπρόσθετο βάρος στους ώμους του όποιου εγγυητή καταβολής ενοικίου. Το ζήτημα διαφοροποιείται βεβαίως στις περιπτώσεις όπου στο ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπεται περίοδος ανανέωσης ή όπου η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης. Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και ότι η ανανέωση επήλθε, η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης (Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Αργύρη (ανωτέρω).» Κρίνουμε ότι από το λεκτικό της εγγύησης που δόθηκε, δεν προκύπτει με ξεκάθαρο τρόπο η παραχώρηση εγγύησης για την καταβολή του ενοικίου κατά τη θέσμια ενοικίαση. Κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 δεν είναι υπόλογοι για οποιαδήποτε καθυστερημένα και οφειλόμενα υπό της Καθ' ης η Αίτηση 1 ενοίκια, μετά την 24.2.2014, οπότε η συμβατική ενοικίαση νόμιμα τερματίστηκε. Αναστολή: Σχετικό είναι το άρθρο 11

(5)[17] του Ν. 23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Παρόλο που το επίδικο υποστατικό είναι κλειστό εδώ και καιρό, κρίνουμε ότι είναι ορθό και δίκαιο όπως δοθεί κάποιος χρόνος στην Καθ' ης η Αίτηση 1 να μετακινήσει τον εξοπλισμό που έχει εγκαταστήσει σ' αυτό και ως εκ τούτου υπάρχει λόγος άσκησης της διακριτικής μας ευχέρειας υπέρ της αναστολής του διατάγματος έξωσης. Κρίνουμε δίκαιο το διάστημα των τριών μηνών από σήμερα. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων η απαίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται Διάταγμα εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας ανάκτησης κατοχής του καταστήματος αρ. 10, το οποίο ευρίσκεται στο υπόγειο του κτιριακού συγκροτήματος γνωστού ως «City Plaza», στη Λεωφόρο ΧΧΧ, στη Λευκωσία. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Αιτητών 1, 2 και 3 και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, για τα πιο κάτω ποσά (οι Αιτητές 1 George D. Lordos & Sons Ltd. σε ποσοστό 1/2, ο Αιτητής 2 ΧΧΧ Μιχαηλίδης σε ποσοστό 3/10 και η Αιτήτρια 3 ΧΧΧ Λαμπράκη σε ποσοστό 2/10): (α) €46.024,00 ως δεδουλευμένα ενοίκια περιόδου από 1.7.2011 μέχρι 30.11.2012 (€1.100.- μηνιαίως) και από 1.12.2012 μέχρι 31.10.2014 (€1.188.- μηνιαίως), πλέον νόμιμο τόκο. (β) €1.188.- μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από 1.11.2014 μέχρι παράδοσης της κατοχής του επίδικου καταστήματος, πλέον νόμιμο τόκο επί εκάστου ποσού εκ €1.188.- από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρις εξόφλησης. (γ) Έξοδα ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €50.000 - €100.000. Η θεραπεία υπό (Β)(δ) στην κυρίως Αίτηση, απορρίπτεται. Το Διάταγμα αναστέλλεται αρχικά από σήμερα μέχρι την 7.6.2019 και, νοουμένου ότι την ή μέχρι την 7.6.2019 εξοφληθεί το ποσό των οφειλομένων ενοικίων, τόκων και δικηγορικών εξόδων ως ανωτέρω, καθώς και του ενδιάμεσου οφέλους για το μήνα Ιούνιο 2019, στη συνέχεια θα αναστέλλεται από μήνα σε μήνα για την υπόλοιπη περίοδο των τριών μηνών από σήμερα, νοουμένου ότι την πρώτη ημέρα εκάστου επομένου μηνός, αρχής γενομένης από την 1.7.2019, με επτά

(7)μέρες χάρη, η Καθ' ης η Αίτηση 1, θα καταβάλλει στην Αιτήτρια τα ενδιάμεσα οφέλη, ως η απόφαση του Δικαστηρίου. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Αιτητών 1, 2 και 3 και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως μετά της Καθ' ης η Αίτηση 1, για τα πιο κάτω ποσά (οι Αιτητές 1 George D. Lordos & Sons Ltd. σε ποσοστό 1/2, ο Αιτητής 2 ΧΧΧ Μιχαηλίδης σε ποσοστό 3/10 και η Αιτήτρια 3 ΧΧΧ Λαμπράκη σε ποσοστό 2/10): (α) €36.520 ως δεδουλευμένα ενοίκια περιόδου από 1.7.2011 μέχρι 30.11.2012 (€1.100.- μηνιαίως) και από 1.12.2012 μέχρι 24.2.2014 (€1.188.- μηνιαίως), πλέον νόμιμο τόκο. (β) Έξοδα ως θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €10.000 - €50.000. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «Where any order is issued by any Court directing any act to be done or prohibiting the doing of any act there shall be endorsed by the Registrar on the copy of it, to be served on the person required to obey it, a memorandum in the words or to the effect following: 'If you, the within-named A.B., neglect to obey this order, by the time therein limited, you will be liable to be arrested and to have your property sequestered.' [2] "The ordinary common-law rules apply to the determination of a contractual tenancy. Thus on the exercise of a right to forfeit the lease a statutory tenancy will arise. Again, a tenancy for a fixed period determines at the end of that period; and periodic tenancies are determinable by notice to quit expiring at the end of a period of the tenancy." [3] «In general, the burden of proving the validity of a notice to quit lies on the person who relies on it. Notices to determine a tenancy are 'documents of a technical nature, technical because they are not consensual documents, but, if they are in proper form, they have of their own force without any assent by the recipient the effect of bringing the demise to an end'.» [4] «A notice to quit is a notice (which generally speaking may be written or verbal) which on its expiry does, of itself and in accordance with the subsisting contract, put an end to a relationship of landlord and tenant.» [5] «No sacramental form is necessary for a notice to quit to be valid; if it is clear and certain in terms it is enough; it is sufficient if 'there be plain and unambiguous words claiming to determine the existing tenancy at a certain time'.» [6] «Σύμφωνα με τις αυθεντίες, δεν απαιτείται η ειδοποίηση τερματισμού να έχει συγκεκριμένη μορφή, αλλά απλώς να είναι σαφής και να καθορίζει τον τερματισμό της υφιστάμενης ενοικίασης σε συγκεκριμένο χρόνο (Gardner v. Ingram (1886-90) All E.R. 258, Glykys v. Ioannides (1959-60) 2 C.L.R. 220). Τέτοια ειδοποίηση τερματισμού μπορεί να είναι είτε προφορική είτε γραπτή.» [7] «Πέρα όμως απ' όλα τα πιο πάνω, παρατηρούμε και τα ακόλουθα. Οι κανόνες και οι αρχές με βάση τις οποίες κρίνεται αν μία ειδοποίηση τερματισμού είναι νόμιμη και έγκυρη, σκοπό έχουν κυρίως να πληροφορήσουν σαφώς και εγκαίρως το πρόσωπο προς το οποίο δίδεται η ειδοποίηση, είτε αυτός είναι ο ενοικιαστής είτε ο ιδιοκτήτης, ώστε να μπορεί να καθορίζει τις επόμενες ενέργειες του. Άρα οι αρχές αυτές ισχύουν προς όφελος του προσώπου προς το οποίο δίδεται η ειδοποίηση τερματισμού.» [8] «If a contract contains a provision that one of the parties thereto may determine the contract by notice, notice must be given in accordance with the terms of the contract, but the right to notice may be waived.» [9] 11

(4)«Η γραπτή προειδοποίηση που αποστέλλεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (α) του εδαφίου

(1)του παρόντος άρθρου θεωρείται και ως κατάλληλη ειδοποίηση που τερματίζει αυτόματα τη σύμβαση ενοικίασης, χωρίς αυτό να επηρεάζει, κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου του 2007, τις εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου ή ενώπιον οποιουδήποτε επαρχιακού δικαστηρίου υποθέσεις.» [10] Το άρθρο 11

(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» [11] «As the learned trial Judge correctly noted, innocent misrepresentation and concealment of facts suffice to establish a case under s. 19. The meaning of the two expressions is not qualified by the section of the law itself, nor does the legislature use either expression as a term of art. Consequently, they must be interpreted in accordance with their popular meaning; therefore, misrepresentation of any kind, as well as concealment of facts, whether made bona fide or otherwise, will sustain an action, provided it produces the consequences laid down by the law, i.e. loss or damage as a result of a judgement founded upon such misrepresentation or concealment. There is no authoritative pronouncement on the interpretation of s.19 but a decision of the Supreme Court, on the interpretation of the comparable provisions of s.2

(2)of the Increase of Rent (Restriction) Law, 1942 (see also section 21, Cap. 86), is of considerable assistance and lends force to the view that it matters not whether the misrepresentation or concealment is made bona fide or mala fide - Ayshe Moustafa & Another v. Athena Theocharous, 18 C.L.R. Part III, 183. Further, this interpretation is fully consonant with the spirit of the law and the intention of the legislature to make security of tenure for the tenants, as effective as the law intends to be. A similar approach was adopted by English Courts regarding the interpretation of s.6

(6)of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act 1920, conferring a kindred right to that created by s.

The subject is discussed by R.E. Megarry in his work on the Rent Acts, 10th ed., p. 297 et seq. As the learned author notes, it matters not that ejectment was obtained as a result of a consent order so long as the consent is obtained or induced by the misrepresentations made or the withholding of material facts. The misrepresentation or concealment must be objectively established, by reference to the representations made by the landlord in seeking recovery of possession. As Scott, L.J. observed in Thorne v. Smith [1947] K.B. 307, 312, the landlord claiming possession must show 'the utmost good faith'.» (σελίδες 756, 757) [12]
« 'Ψευδής παράσταση' περιλαμβάνει - (α) τη θετική βεβαίωση κατά τρόπο που δεν δικαιολογείται από τις πληροφορίες του προσώπου που βεβαιώνει, γεγονότος αναληθούς παρόλο ότι το πρόσωπο που βεβαιώνει πιστεύει ότι είναι αληθές (β) κάθε παράβαση καθήκοντος, η οποία, χωρίς πρόθεση εξαπάτησης, επιφέρει όφελος στον υπαίτιο ή σε οποιοδήποτε ο οποίος αξιώνει μέσω αυτού, με την παραπλάνηση άλλου προς βλάβη αυτού ή προς βλάβη οποιουδήποτε που αξιώνει μέσω αυτού (γ) την πρόκληση, έστω και ανυπαίτια, πλάνης ως προς την ουσία του αντικειμένου της συμφωνίας ή μέρος αυτής.» [13]
«

(1)Αν η συναίνεση σε συμφωνία παρασχέθηκε συνεπεία εξαναγκασμού, απάτης ή ψευδούς παράστασης, η συμφωνία είναι σύμβαση ακυρώσιμη κατ' εκλογή του μέρους, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό.

(2)Ο συμβαλλόμενος, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε συνεπεία απάτης ή ψευδούς παράστασης, δύναται αν θεωρεί αυτό σκόπιμο, να εμμείνει στην εκπλήρωση της σύμβασης και να αποκατασταθεί στη θέση που θα βρισκόταν αν οι παραστάσεις που έγιναν ήταν αληθείς.

(3)Αν η συναίνεση αυτή παρασχέθηκε συνεπεία ψευδούς παράστασης ή τήρησης σιωπής, που συνιστά απάτη εντός της έννοιας του άρθρου 17, η σύμβαση, παρόλα αυτά, δεν είναι ακυρώσιμη, αν το μέρος του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό, ήταν σε θέση να ανακαλύψει την αλήθεια καταβάλλοντας τη συνήθη επιμέλεια.

(4)Απάτη ή ψευδής παράσταση η οποία δεν προκλήθηκε προς σύναψη σύμβασης του μέρους επί του οποίου ασκήθηκε η απάτη, ή στο οποίο έγινε η ψευδής παράσταση, δεν καθιστά τη σύμβαση ακυρώσιμη.» [14]

«'Σύμβαση εγγύησης' είναι η σύμβαση προς εκπλήρωση της υπόσχεσης ή υποχρέωσης τρίτου, σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από τον τρίτο το πρόσωπο που παρέχει την εγγύηση καλείται 'εγγυητής', το πρόσωπο υπέρ του οποίου παρέχεται 'πρωτοφειλέτης', και το πρόσωπο προς το οποίο παρέχεται 'πιστωτής'.
«Κάθε πράξη ή υπόσχεση προς όφελος του πρωτοφειλέτη, δύναται να αποτελεί επαρκή αντιπαροχή για τον εγγυητή για παροχή της εγγύησης.»
«Εκτός αν προνοείται διαφορετικά στη σύμβαση, ο εγγυητής ευθύνεται στην έκταση που ευθύνεται και ο πρωτοφειλέτης.»
«Κάθε μεταβολή των όρων της μεταξύ πρωτοφειλέτη και πιστωτή σύμβασης, η οποία γίνεται χωρίς τη συναίνεση του εγγυητή, απαλλάσσει τον εγγυητή από κάθε ευθύνη για συναλλαγές μεταγενέστερες της μεταβολής.»
«Ο εγγυητής απαλλάσσεται από κάθε ευθύνη με τη σύναψη σύμβασης μεταξύ πιστωτή και πρωτοφειλέτη, με την οποία απαλλάσσεται ο πρωτοφειλέτης, ή με πράξη ή παράλειψη του πιστωτή η οποία επιφέρει κατά νόμο απαλλαγή του πρωτοφειλέτη.»
«Αν στη σύμβαση της εγγύησης δεν υπάρχει όρος για το αντίθετο, απλή αποχή του πιστωτή από την έγερση αγωγής ή τη λήψη άλλων μέσων θεραπείας κατά τον πρωτοφειλέτη, δεν απαλλάσσει τον εγγυητή.»
«Αν ο πιστωτής τελέσει πράξη ασυμβίβαστη με τα δικαιώματα του εγγυητή, ή παραλείψει να τελέσει πράξη η οποία επιβάλλεται από τις υποχρεώσεις του προς τον εγγυητή, και συνεπεία αυτού παραβλάπτεται η τελική ικανοποίηση του ίδιου του εγγυητή από τον πρωτοφειλέτη, ο εγγυητής απαλλάσσεται.»
«Αν το χρέος, για το οποίο δόθηκε η εγγύηση, καταστεί απαιτητό ή ο πρωτοφειλέτης παραλείψει να εκπληρώσει υποχρέωση που καλύπτεται από την εγγύηση, ο εγγυητής, με την καταβολή ή την εκπλήρωση όλων για τα οποία ευθύνεται, υποκαθίσταται σε όλα τα δικαίωμα του πιστωτή έναντι του πρωτοφειλέτη.»
«Σε κάθε σύμβαση εγγύησης περιέχεται σιωπηρή υπόσχεση του πρωτοφειλέτη για κάλυψη του εγγυητή, και ο εγγυητής δικαιούται να αναζητήσει από τον πρωτοφειλέτη κάθε ποσό καλώς καταβληθέν από αυτόν δυνάμει της εγγύησης, αλλά δεν δύναται να αναζητήσει ποσό κακώς καταβληθέν.» [15] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [16] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap.
In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly it indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση [17] "Το Δικαστήριο, εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα δυνάμει των παραγράφων (α), (β), (γ), (δ), (ε), (στ), (ζ), (η), (θ), (ι), (ια) και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν ποσόν το οποίο νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστή οφειλόμενον υπ' αυτού, να αναστείλει την εκτέλεσιν της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να αναβάλει την ημερομηνίαν κατοχής δια τοιαύτην περίοδον μη υπερβαίνουσαν το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελον συμφωνήσει, και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει κατάλληλους." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.