ΠΑΤΤΙΧΗ κ.α. ν. Α.Ν. MIKE'S ALEXANDRO'S SQUARE LIMITED, Αίτηση Αρ.: Ε50/18, 11/4/2019

(4), Δ.64 θθ.1 & 2, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Διάταξη 11, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6

(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και στις Γενικές Αρχές του Νόμου και τις Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «α) Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη ή/και αναφέρει λανθασμένη νομική βάση. Δεν έχουν τεθεί οι κατάλληλες νομοθετικές πρόνοιες που θα επέτρεπαν την έκδοση διατάγματος της φύσεως που επιζητείται, σημαντικότατα δεν έχει τεθεί ο περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικός Κανονισμός του 1983, Διάταξη 11, η οποία είναι δικαιοδοτική. β) Δεν συντρέχουν οι νομοθετικές, ή/και δικονομικές, ή/και νομολογιακές, ή/και οποιεσδήποτε άλλες προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. γ) Οι ισχυρισμοί στην ένορκη δήλωση της αίτησης ημερ. 29/11/2018 είναι αόριστοι, ατεκμηρίωτοι και στερούνται οποιοσδήποτε νομικής ή/και πραγματικής ουσίας και δεν καταδεικνύεται η εμπλοκή των προτεινόμενων Καθ' ων η Αίτηση, με οποιοδήποτε τρόπο στην υπόθεση με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν τα αναγκαία στοιχεία και να μην καταδεικνύεται κατά πόσο οι προτεινόμενοι είναι αναγκαίοι διάδικοι. δ) Η Αιτήτρια χρησιμοποιεί την παρούσα διαδικασία κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, του Περί Ενοικιοστασίου Κανονισμών, της νομοθεσίας και της νομολογίας. ε) Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική ή/και με αυτήν επιδιώκονται αλλότριοι σκοποί. στ) Η Αίτηση είναι αχρείαστη, κακόπιστη, παράλογη, ενοχλητική δεν έχει νομικό, ή/και πραγματικό έρεισμα. η) Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση, υποβάλλεται δε σε καθυστερημένο στάδιο της διαδικασίας αφού έχει καταχωρηθεί ήδη απάντηση από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση και προκαλεί ζημιά η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. θ) Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι παραπλανητική και δεν τεκμηριώνει ούτε υποστηρίζει στο ελάχιστο τα αιτήματα των Αιτητών. ι) Τυχόν έγκριση της, θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα και καθότι αν επιτρέπετο η προσθήκη των προτεινόμενων Καθ' ων η Αίτηση, με την ανάμειξη των θα περιπλεχθεί η υπόθεση, αφού ο κάθε ένας, ξεχωριστά, θα επεκταθεί σε άλλα θέματα προς υπεράσπισή του.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Νικολαίδη. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Τα όσα αναφέρει τα γνωρίζει από προσωπική του ανάμιξη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και από έγγραφα τα οποία έχει στην κατοχή του, ενώ έχει τύχει και νομικής συμβουλής. Ο ενόρκως δηλών απορρίπτει το περιεχόμενο της υπό εξέταση αίτησης και υιοθετεί τους λόγους ένστασης. Είναι η θέση του ότι δεν παρέχεται, είτε από την νομική βάση της αιτήσεως, είτε από τη σχετική Νομολογία, ή από τα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκο δήλωση των Αιτητών, η δυνατότητα έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Δεν έχουν τεθεί οι κατάλληλες νομοθετικές πρόνοιες που θα επέτρεπαν την έκδοση Διατάγματος της φύσεως που επιζητείται. Δεν καταδεικνύεται με οποιοδήποτε τρόπο η εμπλοκή στην υπόθεση των προτεινόμενων Καθ' ων η Αίτηση, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν τα αναγκαία στοιχεία και να μην καταδεικνύεται κατά πόσο είναι αναγκαίοι διάδικοι. Έχει ήδη καταχωρηθεί Απάντηση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση, άρα η υπό εξέταση αίτηση έχει καταχωρηθεί καθυστερημένα και με γνώμονα την Απάντηση της Καθ' ης η Αίτηση. Επίσης, παραβιάζεται η Αρχή της Ισότητας των όπλων, αφού οι Αιτητές, μετά την καταχώρηση της Απάντησης, επιζητούν να λάβουν αθέμιτο νομικό πλεονέκτημα έναντι της Καθ' ης η Αίτηση, προκαλώντας της αδικία και πλήττοντας τα συμφέροντά της. Η υπόθεση της Αιτήτριας μπορεί να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου ως έχει, ολοκληρωμένα και χωρίς οποιαδήποτε έλλειψη και δεν χρειάζεται, ούτε είναι απαραίτητη, η οποιαδήποτε τροποποίηση για να γίνει αυτό. Συνάμα, το πραγματικό πλέγμα των σχέσεων μεταξύ των διαδίκων έχει ικανοποιητικώς παρουσιασθεί δια μέσου της καταχώρησης της Αιτήσεως και ουδεμία τροποποίηση δια της προσθήκης διαδίκων κρίνεται επιβεβλημένη υπό τις περιστάσεις. Η υπό εξέταση αίτηση είναι αχρείαστη, καταχρηστική, ενοχλητική, δεν εξυπηρετεί το καλώς νοούμενο συμφέρον της Δικαιοσύνης και σε καμία περίπτωση δεν τεκμηριώνονται οι λόγοι που συνηγορούν σε επιτυχία της. Ιστορικό: Δικόγραφα: Προς ολοκλήρωσην της ενώπιον του Δικαστηρίου εικόνας για σκοπούς, πάντοτε, της υπό εξέταση αίτησης, σημειώνω ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 26.4.2018 και μ' αυτήν οι Αιτητές 1 έως 6 εξαιτούνται ως ακολούθως: «(I) Απόφαση και/ή διάταγμα ανάκτησης κατοχής και/ή έξωσης του Καθ' ου η αίτηση δυνάμει του άρθρου 11

(1)(α) του Ν. 23/83 από το ακίνητο, με αρ. Τεμαχίου 1Χ3, Φ/Σχ.21/460512, Τμήμα 1, στην συνοικία Τρυπιώτης στη Λευκωσία παρά την πλατεία Ελευθερίας. (II) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει τον Καθ' ου η Αίτηση όπως παραδώσει στους Αιτητές ελευθέρα και απρόσκοπτη την κατοχή του ως άνω ακινήτου με αρ. Τεμαχίου 1Χ3, Φ/Σχ.21/460512, Τμήμα 1, στην συνοικία Τρυπιώτης στη Λευκωσία παρά την πλατεία Ελευθερίας. (III) Απόφαση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση για το ποσόν των €20.600,00 για τα καθυστερημένα ενοίκια, πλέον το ποσό των €480 για καθυστερημένα κοινόχρηστα, από την 01/01/2017 μέχρι και την 01/04/

1. (IV) Απόφαση και/ή διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει το ποσόν των €1.910,00 μηνιαίως ως το εύλογο και/ή δίκαιο ενοίκιο και κοινόχρηστα και/ή σύμφωνα με την αρχή users principle, από 01/05/2018 μέχρι παραδόσεως της ελευθέρας και απρόσκοπτης κατοχής του ως άνω ακινήτου στους Αιτητές. (V) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο θα θεωρήσει εύλογη ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις. (VI) Τόκο προς 3,5% από 01/01/2017, επί των ανωτέρω ποσών μέχρι εξοφλήσεως. (VII) Έξοδα της Αίτησης και επίδοσης πλέον Νόμιμο τόκο.» Οι Αιτητές ενάγουν ως οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου με αρ. Τεμαχίου 1Χ3, Φ/Σχ.21.460512, Τμήμα 1, στην συνοικία Τρυπιώτης στη Λευκωσία, παρά την πλατεία Ελευθερίας. Η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία ενάγεται ως η ενοικιάστρια του επίδικου υποστατικού δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 6.4.2016, η οποία τερματίστηκε. Η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία καταχώρισε Απάντηση και Ανταπαίτηση την 15.6.2018, με την οποία εγείρει έξι προδικαστικές ενστάσεις, μεταξύ άλλων ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται αρμοδιότητας να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση. Η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία αποδέχεται ότι ενοικίασε από τους Αιτητές το επίδικο υποστατικό με συμφωνία ημερομηνίας 6.4.2016 και προσθέτει ότι η γιαγιά του ιδιοκτήτη της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας ενοικίαζε το επίδικο από το
2. Η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται ότι οφείλει οποιαδήποτε ποσά ως ενοίκια και ανταπαιτεί ως ακολούθως: «Α) Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ουδέν ποσό οφείλει στους Αιτητές. Β) Ειδικές αποζημιώσεις απώλειας αέρα (Business Goodwill) ύψους €750.000.- (Επτακοσίων Πενήντα Χιλιάδων Ευρώ) ως αναφέρεται ανωτέρω, στα πλαίσια της απάντησης του. Γ) Ειδικές ζημιές, ή/και διαφυγόντα έσοδα, ή/και διαφυγόντα κέρδη ύψους €1,500,00.- (Ενός Εκατομμυρίου Πεντακοσίων Χιλιάδων Ευρώ) ως αναφέρεται ανωτέρω. Δ) Αποζημίωση για απώλεια εμπορικής εύνοιας και καλής φήμης ύψους €80,000.- (Ογδόντα Χιλιάδων Ευρώ) ως αναφέρεται ανωτέρω. Ε) Νόμιμο τόκο επί παντός επιδικασθησομένου ποσού από την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας Ανταπαίτησης μέχρις εξόφλησης ή/και για τη χρονική διάρκεια που θα διατάξει το Δικαστήριο. ΣΤ) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. επί των εξόδων πλέον έξοδα επίδοσης.» Οι Αιτητές δεν έχουν καταχωρήσει Απάντηση στην Ανταπαίτηση. Διαδικασία: Την 28.6.2018, οι Αιτητές καταχώρησαν τροποποιημένη Αίτηση, με βάση τη Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, προσθέτοντας ως Καθ' ων η Αίτηση τους ΧΧΧ και ΧΧΧ Νικολαίδη. Την 13.9.2018 καταχώρισαν μονομερή αίτηση για την έκδοση απόφασης εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 και αίτηση δια κλήσεως για την έκδοση απόφαση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3 καταχώρισαν αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 24.9.2018, με την οποία ζητούσαν τον παραμερισμό της τροποποιημένης Αίτησης, ως παράτυπης και/ή αντινομικής, και/ή άκυρης εξ' υπαρχής και/ή ως μη γενομένης. Οι δύο αιτήσεις γι' απόφαση καθώς και η τροποποιημένη Αίτηση, αποσύρθηκαν την 22.10.
3. Στη συνέχεια, καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση. Η ακροαματική διαδικασία δεν έχει αρχίσει. Η διαδικασία δυνάμει της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δεν έχει ακόμα ακολουθηθεί και δεν έχουν καταχωρηθεί Κλήση για Οδηγίες και Παραρτήματα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί ενδιάμεσο αίτημα, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, προβάλλεται ως λόγος ένστασης ο ισχυρισμός ότι η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη επειδή δεν αναφέρεται σ' αυτήν ο Κανονισμός 11 των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Αντιλαμβάνομαι ότι η αναφορά είναι ουσιαστικά σε παράλειψη του Κανονισμού 12, δηλαδή του ως άνω κανονισμού. Αφενός μεν ο Κανονισμός 11 έχει αναριθμηθεί σε Κανονισμό 12, αφετέρου, υπό το φως του Κανονισμού 12(β) [2] ο οποίος είναι ανάλογος με τη Διαταγή 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλέπετε σχετικά την αυθεντία N.P. Lanitis v. Panayides

(1986)1 C.L.R., 490), κρίνω ότι η παράλειψη αυτή αποτελεί παρατυπία και όχι ακυρότητα (βλέπετε σχετικά στη σελίδα 494 [3] της εν λόγω αυθεντίας). Ο Κανονισμός 12(α) ουσιαστικά προσφέρει το δικαιοδοτικό υπόβαθρο για την παραπομπή σε και εφαρμογή των Διαταγών 9 και 25, οι οποίες περικλείουν την εφαρμοστέα επί του προκειμένου δευτερογενή νομοθεσία. Όμως, οι Αιτητές έχουν παραλείψει να περιλάβουν στην νομική βάση της αίτησης τους και τη Διαταγή 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Κρίνεται από το Δικαστήριο ότι η παράλειψη αυτή επιφέρει ακυρότητα. Είναι η κρίση μου ότι η παράγραφος (Β) της υπό εξέταση αίτησης, δηλαδή «Οποιαδήποτε περαιτέρω θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και δίκαια υπό τις περιστάσεις», υπό το φως της απουσίας μνείας σε όλες τις αναγκαίες δικονομικές διατάξεις, δεν είναι αρκετή για να εκδώσει το Δικαστήριο οποιοδήποτε διάταγμα στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης. Προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης, ακολουθώ την αυθεντία Wunderlich κ.ά. v. Παναγιώτου

(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366, όπου αποφασίστηκε ότι είναι όρος απαράβατος της εγκυρότητας του δικονομικού μέτρου η αναφορά στο άρθρο και το θεσμό που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης. Λαμβάνω επίσης υπόψην την αυθεντία Μαχλουζαρίδης v. Ιωαννίδης κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ.

1. Προχωρώ με την εξέταση της αίτησης με βάση τις λοιπές δικονομικές διατάξεις στις οποίες βασίζεται, ώστε να είναι πλήρης η ετυμηγορία του Δικαστηρίου, σε περίπτωση που κριθεί ότι η πιο πάνω κατάληξη είναι λανθασμένη. Διαταγή 9 - Αντικατάσταση / προσθήκη διαδίκου: Σχετική με την υπό εξέταση αίτηση είναι η Διαταγή 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίζεται, μεταξύ άλλων, η υπό εξέταση αίτηση. Ο θεσμός 10 αυτής προνοεί ως ακολούθως: "
2. No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice." Ο αντίστοιχος παλαιός Αγγλικός θεσμός είναι ο Order 16 rule 11, ο οποίος είναι πανομοιότυπος. Παραθέτω απόσπασμα από το Annual Practice 1958, σελίδα 345, κάτω από την επικεφαλίδα 'Application of Rule' [4] και από τη σελίδα 346, κάτω από την επικεφαλίδα 'Misjoinder, Nonjoinder' [5]. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ v. Χρίστος Μηνά,

(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1818, ο έντιμος Δικαστής κ. Π. Καλλής προβαίνει σε αναφορές στην Αγγλική νομολογία και στις βασικές αυθεντίες Byrne v. Brown

(1889)22 Q.B.D. 657, Amon v. Raphael Tuck & Sons Ltd.

(1956)1 All E.R. 273 και Gurtner v. Circuit

(1968)1 All E.R. 328, όπου ερμηνεύτηκε το Order 16 rule 11. Εν ολίγοις, σημασία έχει εάν με την θεραπεία την οποία εξαιτείται ο Αιτητής θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά ή οικονομικά δικαιώματα του προτιθέμενου/προτεινόμενου Καθ' ου η Αίτηση και ότι αυτός πρέπει να δεσμεύεται από το αποτέλεσμα της διαδικασίας στη παρούσα υπόθεση. Σημειωτέον ότι η εν λόγω αυθεντία αφορούσε αίτηση από τον ίδιο τον προτεινόμενο διάδικο. Στην ενώπιον μας υπόθεση, ζητούν οι Αιτητές τη συνένωση των προτεινόμενων Καθ' ων η Αίτηση. Δεν ζητούν οι τελευταίοι να λάβουν μέρος στην υπόθεση για να προστατεύσουν τα οποιαδήποτε δικαιώματα τους. Αναφορικά με την παρουσία ενώπιον του Δικαστηρίου των αναγκαίων διαδίκων, στην αυθεντία Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους

(1991)1 Α.Α.Δ. το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι το θέμα κατά πόσον, σε μια συγκεκριμένη υπόθεση, βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι, κρίνεται σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στα δικόγραφα. Στην υπόθεση MEPA UNDERWRITING MANAGEMENT LTD. κ.ά. ν. Αγροτική Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων

(1997)1Β Α.Α.Δ. 772, ο έντιμος Δικαστής κ. Π. Καλλής είπε, (σελ. 778): «Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων (Βλ. Van Gelder, Apsimon & Co. v. Sowerby Bridge United District Flour Society

(1890)44 Ch. D. 374, C.A., Montgomery v. Foy, Morgan & Co.

(1895)2 Q.B. 321, C.A., Bennetts & Co. v. McIlwraith & Co.

(1896)2 Q.B. 464, CA, Ideal Films Ltd. v. Richards

(1927)1 KB 374, C.A., Wilson v. Balcarres

(1893)1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel

(1894)2 Q.B. 688).» Το ερώτημα είναι κατά πόσον οι προτεινόμενοι Καθ' ων η Αίτηση είναι αναγκαίοι διάδικοι και ήταν αναγκαίοι διάδικοι κατά το χρόνο καταχώρισης της βασικής Αίτησης (βλέπετε σχετικά Bamaadan v. Esther Shipping Co. Ltd. and Another

(1983)1 C.L.R.211 και Hellenic Bank v. Kosma

(1984)1 C.L.R. 53). Ο ενόρκως δηλών την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, είναι ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας και, όπως φαίνεται, ένας εκ των προτεινόμενων Καθ' ων η Αίτηση. Δεν αρνείται τον ισχυρισμό στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, ότι ο ίδιος και ο έτερος προτεινόμενος Καθ' ου η Αίτηση, είναι ή ήταν εγγυητές της υφιστάμενης Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας στη συμφωνία ενοικίασης. Ταυτόχρονα όμως, ενώ οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι οι ΧΧΧ και ΧΧΧ Νικολαίδης εγγυήθηκαν την Καθ' ης η Αίτηση για την πληρωμή ενοικίου και οποιαδήποτε άλλα ποσά και αποζημιώσεις σε σχέση με την επίδικη συμφωνία ενοικίασης και ενώ η απαίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση αφορά σχετικές αξιώσεις (την έκδοση Διατάγματος έξωσης και απόφασης για χρηματικά ποσά ως καθυστερημένα ενοίκια, κοινόχρηστα και ενδιάμεσα οφέλη), δεν έχουν παρουσιάσει οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο αναφορικά μ' αυτό τον ισχυρισμό. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει απλή αναφορά στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση σε εγγυητές, στην κυρίως Αίτηση δεν γίνεται μνεία σε εγγυητές και η εγγύηση δεν έχει παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι Αιτητές φέρουν το βάρος απόδειξης του βασίμου του αιτήματος τους. Έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψην, κρίνω ότι δεν έχει καταδειχθεί πως με την αιτούμενη τροποποίηση θα προστίθεντο ώστε να ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, αναγκαίοι διάδικοι. Επιπλέον, κρίνω ότι οι Αιτητές αντιμετωπίζουν ακόμα ένα κώλυμα. Συγκεκριμένα, δεν έχουν υποδείξει ούτε αιτηθεί, οποιασδήποτε τροποποίησης στο σώμα της κυρίως Αίτησης, ώστε να γίνεται αναφορά στο αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των προτεινόμενων Καθ' ων η Αίτηση 2 και

1. Η υπό εξέταση αίτηση αναφέρεται και αιτείται, μόνο την τροποποίηση του τίτλου της κυρίως Αίτησης. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, οι λόγοι ένστασης επιτυγχάνουν και η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας και εναντίον των Αιτητών 1 έως 6, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απαίτησης ήτοι €10.000 - €50.
2. (Υπ.) ................ Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «12(β) Μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονισμών δε συνεπάγεται την ακύρωση της διαδικασίας εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει τούτο.» [3] «A distinction is made between void and irregular proceedings. Void are those proceedings that fail to initiate the cause they purport to raise for judicial consideration. In that situation the Court cannot take cognizance of the matter. Irregular are proceedings that validly raise the cause before the Court but not in the manner ordained by relevant procedural requirements. Unless the irregularity is such as to cause a derailment of the cause, the proceedings will be saved by an appropriate amendment. .......... Broadly, there are two classes of void proceedings; the first encompasses proceedings instituted contrary to statutory or procedural requirements stipulated as a prerequisite for their valid initiation, and the second, proceedings that offend fundamental precepts of natural justice.» [4] "Generally.- This Rule is intended to do away with the plea in abatement . Under it the Court has power to carry out the intention of the Judicature Acts, namely, to secure the determination of disputes relating to the same subject-matter, without the delay and expense of separate actions (Montgomery v. Foy, [1895] 2 Q.B. 321; McCheane v. Gyles [1902] 1 Ch. 911; Bentley Motors v. Lagonda

(1945), 114 L.J. Ch. 208). The Rule, however, in no way qualifies the necessity for having before the Court the proper parties necessary for determining the point at issue (Kendall v. Hamilton supra; Performing Right Society v. London Theatre of Varieties, [1924] A.C.). The Court retains a discretionary power to refuse the order (Lancaster Banking Co. v. Cooper, 9 Ch. D. 594; Roberts v. Holland, [1893] 1 Q.B. 665), and may elect to deal with the matter as regards the rights of the parties before it, especially if the action has proceeded to trial without objection as to parties (Re Harrison, [1891] 2 Ch. 349; Hall v. Heward, 32 Ch. D. 430) The power given by the Rule is, however, widely exercised (see (n.) to r. 2; Wilson v. Balcarres, supra; Robinson v. Geisel, [1894] 2 Q.B. 688), though the addition of new parties may cause new expense and necessitate new evidence (Byrne v. Brown, 22 Q. B. 666, where a third party objected); but if serious embarrassment would be caused to the plaintiff, the order may be refused (see The Germanic, [1896] P. 84; McCheane v. Gyles (No. 2), [1902] 1 Ch. 917; Norris v. Beazley, 2 C.P.D. 84; Moser v. Marsden, [1892] 1 Ch. 487; Re Dracup, [1892] W.N. 43). But, generally speaking, the Court will make all such changes in respect of parties as may be necessary to enable an effectual adjudication to be made concerning all matters in dispute (McChean v. Gyles, supra; Van Gelder v. Sowerby Bridge, 44 Ch. D. 374; Montgomery v. Foy, [1895] 2 Q. B. 321; Bennets v. McIlwraith, [1896] 2 Q. B. 466 cf. Pilley v. Robinson

(1887), 20 Q. B. D. 155; Ideal Films, Ltd. v. Richards, [1927] 1 K. B. 374). The Court will not, however, decide questions of right on application under the Rule (see [1875] W. N. 203; Proctor v. Cheshire C. C., [1891] W. N. 43). The Rule is of general application, and similar provisions under other Rules are to be read with it (Tryon v. Nat. Institution 91886), 16 Q. B. D. 678; The Duke of Buccleuch, [1892] P. 211; Edwards v. Lowther, 24 W. R. 434)." [5] "Cannot now defeat a claim (see the Rule) but may be remedied under the Rule. It is no defence (Abouloff v. Oppenheimer, 30 W. R. 430). If an objection is taken that the proper parties are not before the Court, it should be taken as soon as possible (Sheehan v. G. E. R., 16 Ch. D. 59; Ruston v. Tobin, 49 L. J. Ch. 262; Roberts v. Evans, 7 Ch. D. 830). After judgment is too late (Bullock v. L. G. O. Co., [1907] 1 K. B. 264; A.-G. v. Garner, [1907] 2 K. B. 487). If the action is defective for want of parties, the point may be raised on the pleadings, and set down under O. 25, r. 2 q.v., or application may be made under this Rule or r. 12, or O. 30, r. 3 (a), or a preliminary objection taken (Rep. of Chili v. Rothchild, [1981] W. N. 138; Walters v. Green, [1899] 2 Ch. 696)." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο