Παυλίδη κ.α. ν. Δημητρίου, Αίτηση Αρ.: Ε146/15, 26/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2019:16 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ/ΛΑΡΝΑΚΑΣ/ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Δ. Δημάδη και Γ. Ελληνίδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ.: Ε146/15 Μεταξύ:
- Παυλίδη ΧΧΧ, από τη Λευκωσία
- Παυλίδη ΧΧΧ, από το Ηνωμένο Βασίλειο
- Παυλίδη ΧΧΧ, από το Ηνωμένο Βασίλειο Αιτητών και ΧΧΧ Δημητρίου, από τη Λευκωσία Καθ' ου η Αίτηση ------------------------------------------------------------------------------------------------- 26.9.2019 Για τους Αιτητές 1, 2 και 3: κα. Ν. Θεοδώρου για κ.κ. Ηρακλής Ν. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Λοίζου για κ.κ. Κώστας Λοίζου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 8.12.2015 και μ' αυτήν οι Αιτητές 1, 2 και 3 εξαιτούνται ως ακολούθως: «(α) Διάταγμα και/ή απόφαση ανάκτησης κατοχής και/ή εκκενώσεως και παραδόσεως κενής και ελεύθερης κατοχής του ακινήτου που βρίσκεται επί της οδού ΧΧΧ αρ. 293-295-297, ενορία Τάχτ Ελ Καλέ με Φ/Σχ 21.46.3.16, τεμάχιο 346, Τμήμα Β, στην Λευκωσία, (το «υποστατικό») το οποίο βρίσκεται στην κατοχή του Καθ' ου η Αίτηση, λόγω σκοπούμενης ιδιοκατοίκησης σε αυτό, των Αιτητών υπ' αριθμούς 2 και
- (β) Ποσό €186,40σ το οποίο αντιπροσωπεύει τα νομίμως οφειλόμενα και/ή δεδουλευμένα ενοίκια για τους μήνες Σεπτέμβριο 2015 έως Δεκέμβριο
- (γ) Διάταγμα και/ή απόφαση που να διατάσσει τον Καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλλει μηνιαίως στους Αιτητές, ποσό εκ €46,60 ως αποζημίωση και/ή ενδιάμεση και/ή διαφυγόντα κέρδη και/ή άλλως, πως για κάθε μήνα που μεσολαβεί από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι την παράδοση κενής και ελεύθερης κατοχής του υποστατικού. (δ) Οποιαδήποτε άλλη και/ή περαιτέρω Διαταγή και/ή Θεραπεία ήθελε κρίνει δίκαιη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο. (ε) Νόμιμο τόκο και έξοδα πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης (Αρ. Φ.Π.Α.10288917W).» Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι είναι ιδιοκτήτες κατά 1/3 μερίδιο έκαστος, του ακινήτου επί της οδού ΧΧΧ αρ. 293-295 και 297, ενορία Τάχτ Ελ Καλέ, Φ/Σχ. 21.46.3.16, Τεμάχιο 3Χ6, Τμήμα Β, στη Λευκωσία (εν τοις εφεξής το «επίδικο υποστατικό»). Η ιδιότητα των Αιτητών είναι παραδεκτή. O πατέρας των Αιτητών και/ή πρώην ιδιοκτήτης του υποστατικού, κατά ή περί τα έτη 1987 - 1989 ενοικίασε στον Καθ' ου η Αίτηση το επίδικο, δυνάμει προφορικής και/ή έγγραφης συμφωνίας ενοικίασης. Ακολούθως, κατά ή περί το έτος 1998, η κυριότητα του υποστατικού μεταβιβάστηκε στους Αιτητές, οι οποίοι, δυνάμει προφορικής και/ή έγγραφης συμφωνίας ενοικίασης, το ενοικίασαν στον Καθ' ου η Αίτηση, με βάση τους ισχύοντες μέχρι τότε όρους ενοικίασης του και/ή τους όρους της συμφωνίας ενοικίασης του μεταξύ του προηγούμενου ιδιοκτήτη και του Καθ' ου η Αίτηση. Το επίδικο υποστατικό αποτελεί διατηρητέα οικοδομή και/ή έχει κηρυχθεί ως διατηρητέα οικοδομή δυνάμει του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου 1972 (Ν.90/1972), ως αυτός έχει τροποποιηθεί. Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραδεκτός. Κατά παράβασην των μεταξύ των Αιτητών και του Καθ' ου η Αίτηση όρων ενοικίασης του υποστατικού και/ή συνεπεία πράξεων και/ή παραλείψεων και/ή αμέλειας του Καθ' ου η Αίτηση, το υποστατικό είχε καταστεί επικίνδυνο. Δίδονται λεπτομέρειες στο δικόγραφο. Οι Αιτητές όχλησαν τον Καθ' ου η Αίτηση επανειλημμένα, γραπτώς και/ή προφορικώς και/ή δια επιστολής τους ημερομηνίας 24.2.2011, όπως λάβει τα απαραίτητα μέτρα επιδιόρθωσης του υποστατικού και/ή απομάκρυνσης επικίνδυνων εγκαταστάσεων και/ή επεκτάσεων και/ή κατασκευών στις οποίες προέβη και/ή κάλεσαν επανειλημμένα αυτόν όπως εκκενώσει το υποστατικό, προκειμένου να λάβουν οι ίδιοι μέτρα για την επιδιόρθωση. Αναφορικά με την κατάσταση του επίδικου, απεστάλησαν από το Δήμο Λευκωσίας προς τους Αιτητές, επιστολές ημερομηνίας 21.12.2010 και/ή 20.12.2013 το περιεχόμενο των οποίων γνωστοποιήθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση, με βάση τις οποίες ο Δήμος Λευκωσίας ενημερώνει τους Αιτητές για την επικινδυνότητα του υποστατικού. Ο Δήμος Λευκωσίας ενέταξε το υποστατικό, λόγω της επικινδυνότητας του, σε Σχέδιο Αναπτύξεως και/ή εκτέλεσης έργων απ' αυτόν και/ή προέβη σε μελέτη βάσει τον περί Δήμου Νόμο αναφορικά με την εκτέλεση των εργασιών στήριξης, σύμφωνα με την οποία το ποσό που αναλογεί στους Αιτητές ανέρχεται σε €13.765,35 και/ή επιπρόσθετη χρέωση που αφορά σε διοικητικά έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. Ο Δήμος Λευκωσίας προχώρησε σε εκτέλεση έργων στήριξης του υποστατικού. Οι Αιτητές επιφυλάσσουν πλήρως τα δικαιώματα τους να στραφούν εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση προς διεκδίκηση των ποσών που θα κληθούν να καταβάλουν στο Δήμο Λευκωσίας. Πέραν και/ή άνευ βλάβης των προαναφερθέντων, ο Αιτητής 2 είναι πρόσφυγας και κατάγεται από την Κυθρέα και από κατά ή περί το έτος 1974 λόγω της Τουρκικής εισβολής, μετοίκησε στο Λονδίνο, όπου και έκτοτε διαμένει. Ο Αιτητής 2 έχει σκοπό να επαναπατριστεί άμεσα επειδή είναι η πατρίδα του και επειδή οι συγγενείς του έχουν μετοικήσει μόνιμα στην Κύπρο. Ο Αιτητής 2 κωλύεται και/ή δεν έχει την οικονομική δυνατότητα επαναπατρισμού και/ή στερείται ακίνητης πέραν του υποστατικού περιουσίας για να διαμείνει στην Κύπρο και ως εκ τούτου, δεν κατέστη δυνατό να μετοικήσει στην Κύπρο μέχρι και σήμερα. Χρειάζεται το υποστατικό για ιδιοκατοίκηση, αφού ουδεμία άλλη κατοικία έχει εγγεγραμμένη επ' ονόματι του, ούτε και είναι κάτοχος οιασδήποτε άλλης ακίνητης περιουσίας στην ελεύθερη Κύπρο και ως εκ τούτου είναι επιβεβλημένη και/ή αναγκαία η παραχώρηση σ' αυτόν της κατοχής του επίδικου υποστατικού για σκοπούς ιδιοκατοίκησης του. Ο Αιτητής 3 είναι πρόσφυγας και/ή κατάγεται από την Κυθρέα και από κατά ή περί το έτος 1974 και/ή λόγω της τουρκικής εισβολής, μετοίκησε στο Λονδίνο, όπου και έκτοτε διαμένει. Ο Αιτητής 3 είναι άγαμος και επίσης σκοπό έχει και/ή επιθυμεί, λόγω του ότι, μεταξύ άλλων, ο μόνος συγγενής που έχει στο Λονδίνο είναι ο Αιτητής 2, ο οποίος επιθυμεί να μετοικήσει στην Κύπρο, αλλά και λόγω του ότι λοιποί συγγενείς και/ή φίλοι του διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο, να επαναπατριστεί άμεσα. Ο Αιτητής 3 επίσης κωλύεται και/ή δεν έχει την οικονομική δυνατότητα επαναπατρισμού και/ή στερείται ακίνητης πέραν του υποστατικού περιουσίας για να διαμείνει στην Κύπρο και ως εκ τούτου, δεν κατέστη δυνατό να μετοικήσει στην Κύπρο μέχρι και σήμερα. Ο Αιτητής 3, χρειάζεται το υποστατικό για ιδιοκατοίκηση. Το επίδικο υποστατικό είναι αρκετά ευρύχωρο και/ή με τις κατάλληλες τροποποιήσεις, θα μπορούσαν οι Αιτητές 2 και 3 να διαμένουν σ' αυτό. Επίσης, παρέχονται επιχορηγήσεις και/ή κάλυψη εξόδων για τροποποιήσεις και/ή μετατροπές σε διατηρητέα υποστατικά. Η ενοικίαση άλλου υποστατικού από τους Αιτητές 2 και 3 με σκοπό τη διαμονή τους και επομένως τον επαναπατρισμό τους, είναι αδύνατη, λόγω του ότι η οικονομική τους κατάσταση δεν τους το επιτρέπει, ενώ το ποσό των €15,50 που λαμβάνουν έκαστος μηνιαίως από τον Καθ' ου η Αίτηση για την ενοικίαση του υποστατικού, είναι δυσανάλογα μικρό σε σχέση με το ύψος των ενοικίων άλλων διαμερισμάτων και/ή κατοικιών εντός της Επαρχίας Λευκωσίας για σκοπούς διαμονής τους και/ή χρήσης αυτών ως κατοικία. Με επιστολή τους προς τον Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 4.8.2015, οι Αιτητές τον κάλεσαν όπως παραδώσει το υποστατικό. Η λήψη της επιστολής είναι παραδεκτή. Επιπλέον, ο Καθ' ου η Αίτηση συστηματικά καθυστερεί την καταβολή του καθορισμένου μηναίου ενοικίου και/ή καθυστερεί την καταβολή των ενοικίων από Σεπτέμβριο 2015 έως και σήμερα. Ο Καθ' ου η Αίτηση κατέστη θέσμιος ενοικιαστής, αφού μετά την λήξη της περιόδου ενοικίασης και/ή του τερματισμού της ενοικίασης, εξακολουθεί μέχρι σήμερα να κατέχει το υποστατικό. Το επίδικο υποστατικό έχει ανεγερθεί και/ή συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.1999, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Απάντηση και Ανταπαίτηση: Το δικόγραφο του Καθ' ου η Αίτηση καταχωρίστηκε την 2.2.1016 και μ' αυτό εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει εναντίον του εκ μέρους του Αιτητή 3 ως προς το θέμα της εξώσεως για σκοπούς ιδιοκατοίκησης, γιατί αυτός δεν απέστειλε την προβλεπόμενη υπό του άρθρου 11
(1)(η) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου έγγραφον προειδοποίηση, ουχί βραχυτέραν των τεσσάρων μηνών. Ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται τις αιτούμενες θεραπείες και όλους τους ισχυρισμούς των Αιτητών εκτός από όσους ρητά παραδέχεται. Σημειώνουμε πιο πάνω τις παραδοχές. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι ενοικίασε το επίδικο υποστατικό κατά ή περί το έτος 1978 και η ενοικίαση συνέχισε και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με τους ίδιους όρους. Το επίδικο υποστατικό θα χρησιμοποιείτο ως ξυλουργείο. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ενοικιαστής των υποστατικών υπ' αρ. 295, (ισόγειο κατάστημα), αρ. 297 (ισόγειον κατάστημα) και αρ. 293 (ανώγειος κατοικία ύπερθεν των δύο προηγουμένων καταστημάτων). Παραπλεύρως και σε συνέχεια του υποστατικού αρ. 297, ευρίσκεται ισόγειον υποστατικό με αρ. 299, το οποίον μαζί με τον υπαίθριο χώρο (αυλή) όπισθεν των υποστατικών αρ. 299, αρ. 297 και αρ. 295, αποτελεί ενιαίο χώρο, ο οποίος είναι ενοικιασμένος σε άλλο πρόσωπο. Ο Καθ' ου η Αίτηση ουδεμία σχέση ενοικιάσεως ή χρήσεως έχει με τον εν λόγω ενιαίο χώρο (υποστατικού με αρ. 299 και αυλή). Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι το επίδικο, δηλαδή τα υποστατικά τα οποία περιλαμβάνονται στη συμφωνία ενοικιάσεως με τους Αιτητές, τα συντηρούσε ο ίδιος με δικά του έξοδα από το έτος 1978. Συγκεκριμένα, ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλε εξ' ιδίων όλα τα έξοδα για την ηλεκτρική εγκατάσταση η οποία απαιτείτο για σκοπούς λειτουργίας των μηχανημάτων του. Τα εν λόγω μηχανήματα έχουν αρκετό όγκο και μεγάλο βάρος και έχουν εγκατασταθεί εκεί για τη διεξαγωγή επαγγελματικών δραστηριοτήτων. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι, στην πραγματικότητα, τα όσα αναφέρουν οι Αιτητές περί προσθηκομετατροπών, δεν αφορούν τα υποστατικά που ενοικιάζει ο Καθ' ου η Αίτηση, αλλά κτίσματα και προσθήκες στο πίσω μέρος των ενοικιαζομένων υπό του Καθ' ου η Αίτηση υποστατικών, με τα οποία ο Καθ' ου η Αίτηση ουδεμία σχέση έχει, γιατί περιλαμβάνονταν και περιλαμβάνονται στην ενοικίαση του υποστατικού με αρ. 299, το οποίον ενοικιάζει τρίτο πρόσωπο. Ο Καθ' ου η Αίτηση σε καμίαν επέκταση ή κατασκευή προέβη γιατί, στο εμπρόσθιο μέρος των υποστατικών τα οποία ενοικιάζει, είναι ο δρόμος και το πίσω μέρος των υποστατικών που ενοικιάζει, δηλαδή η αυλή, είναι ενοικιασμένη από τρίτο πρόσωπο. Οι εργασίες οι οποίες έγιναν αφορούσαν το υποστατικό με αρ. 299 και το πίσω μέρος της αυλής, το οποίο ήταν παράνομα στεγασμένο. Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρει ότι η μόνη εργασία που έγινε από το Δήμο Λευκωσίας στο επίδικο υποστατικό, αφορούσε το κλείσιμο μίας καμάρας, το οποίο, εν πάση περιπτώσει, δεν εξυπηρετεί τον Καθ' ου η Αίτηση, αλλά αντιθέτως, αποτελεί εμπόδιο στον αερισμό και φωτισμό. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι το επίδικο υποστατικό, στην κατάσταση που ευρίσκεται σήμερα, δεν έχει καμία διευκόλυνση για να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία. Μόνο το υποστατικό με αρ. 293, η ανώγειος κατοικία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία. Τα ισόγεια υποστατικά είναι καταστήματα και ως εκ τούτου, δεν μπορούν να μετατραπούν σε κατοικίες γιατί είναι κατασκευασμένα εξ' υπαρχής ως καταστήματα και έχουν άδεια χρήσης καταστημάτων. Περαιτέρω, για να γίνουν κατοικία χρειάζεται εξ' υπαρχής ηλεκτρική και υδραυλική εγκατάσταση, είδη υγιεινής και όλα τα παρεμφερή, τα οποία συνεπάγονται τεράστιο κόστος. Αντίθετα, ο Καθ' ου η Αίτηση το χρησιμοποιεί ως επαγγελματική στέγη από πολλών δεκαετιών και η μετακίνηση επαγγελματικής στέγης σ' άλλο υποστατικό, θα είναι δυσχερής και πολυέξοδη, και θα επροκαλείτο μεγαλυτέρα ταλαιπωρία σ' αυτόν από τη μετακίνηση του, παρά την εξεύρεση άλλης κατοικίας από τους Αιτητές, σε περίπτωση κατά την οποίαν αποδεδειγμένα θα επαναπατριστούν και θα διαμείνουν μόνιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στην περιοχή που ευρίσκεται το επίδικο υποστατικό, η πλειονότητα των υποστατικών χρησιμοποιούνται ως βιοτεχνικά ή επαγγελματικά υποστατικά. Επιπλέον, οι Αιτητές ουδεμίαν μνεία κάνουν για τα ποσά τα οποία απαιτούνται για τη μετατροπή του επίδικου υποστατικού σε οικιστική μονάδα, ούτε αναφέρουν εάν εξασφάλισαν ή όχι οποιαδήποτε άδεια από τις αρμόδιες Αρχές για την εν λόγω μετατροπή. Οι Αιτητές δεν παρουσιάστηκαν για να εισπράξουν τα ενοίκια από το Σεπτέμβριο 2015 μέχρι της καταχωρήσεως της παρούσας Αιτήσεως και ούτε ανταποκρίθηκαν στο αίτημα του Καθ' ου η Αίτηση να δώσουν αριθμό λογαριασμού για να κατατίθεται απ' αυτόν το μηνιαίο ενοίκιο. Ήδη ο Καθ' ου η Αίτηση, μέσω των δικηγόρων του, κατέβαλε στις 8.1.2016, τα πιο πάνω ενοίκια, συμπεριλαμβανομένου και του Ιανουάριου 2016. Εάν το Δικαστήριο ήθελε εκδώσει Διάταγμα έξωσης, ο Καθ' ου η Αίτηση διεκδικεί την προβλεπόμενη από τα άρθρα 12 και 13 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου αποζημίωση, ποσόν εκ €14.000.- για απώλεια εισοδημάτων από το Μάιο έτους 2013 μέχρι και το Δεκέμβριο 2014, περίοδο κατά την οποία ο Καθ' ου η Αίτηση δεν μπορούσε να εξασκήσει το επάγγελμά του εντός του επίδικου υποστατικού, για λόγους που οφείλονταν στους Αιτητές και/ή λόγω εργασιών στις οποίες προέβη ο Δήμος Λευκωσίας και ποσόν εκ €5.000.- για τη μετακίνηση και εγκατάσταση των μηχανημάτων της επιχείρησης του Καθ' ου η Αίτηση σε άλλο χώρο. Στο εν λόγω ποσό δεν περιλαμβάνεται η ηλεκτρική εγκατάσταση και το κόστος ισχύος του ρεύματος που θα χρειασθούν στο νέο υποστατικό. Ο Καθ' ου η Αίτηση ανταπαιτεί ως ακολούθως: «Ι. Γενικές αποζημιώσεις για οποιαδήποτε ζημιά θα υποστεί ο Καθ' ου η Αίτηση λόγω της πιο πάνω μετακινήσεώς του, εάν ήθελε εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. ΙΙ. Αποζημιώσεις εκ €19.000,00, όπως πιο πάνω αναφέρεται. ΙΙΙ. Οποιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει εύλογη υπό τις περιστάσεις. ΙV. Νόμιμον τόκον. V. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Ανταπάντηση και Απάντηση στην Ανταπαίτηση: Το δικόγραφο των Αιτητών καταχωρίστηκε την 20.2.2016 και μ' αυτό απορρίπτουν την προδικαστική ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση ως νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή ως άνευ αντικειμένου και ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής 3 προωθεί την παρούσα μεταξύ άλλων, υπό την ιδιότητα του ως ένας εκ των ιδιοκτητών του επίδικου υποστατικού. Οι Αιτητές επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς τους, ως αυτοί αναφέρονται στην Αίτησή τους και, εκτός όπου ρητά προβαίνουν σε παραδοχή, απορρίπτουν όλους μαζί και κάθε ένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση, ως αυτοί διαλαμβάνονται στην Απάντησή του, στο βαθμό και/ή στην έκταση που αυτοί είναι αντίθετοι και/ή ασυμβίβαστοι με τους ισχυρισμούς τους. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι ο μόνος λόγος προώθησης της παρούσας Αιτήσεως, επιπροσθέτως των όσων διαλαμβάνονται στην Αίτηση τους, είναι η ανάγκη του Αιτητή 2 για επαναπατρισμό και/ή ιδιοκατοίκηση στο υποστατικό με αρ. 293-295-297, ενόψει μεταξύ άλλων, και του γεγονότος ότι η θυγατέρα αυτού μαζί με την οικογένεια της, μετοίκησε στην Κύπρο και επιθυμεί και ο ίδιος να επιστρέψει, προκειμένου να είναι κοντά της. Ο λόγος της ιδιοκατοίκησης, έγκειται στο γεγονός της μη οικονομικής δυνατότητας ενοικίασης άλλου χώρου ως κατοικία και/ή της μη ύπαρξης άλλης ακίνητης ιδιοκτησίας επ' ονόματι του, την οποία θα μπορούσε ο Αιτητής 2, να εκμεταλλευτεί ως χώρο κατοικίας. Κατά ή περί το έτος 1998 και/ή όταν η κυριότητα του επίδικου ακινήτου μεταβιβάστηκε επ' ονόματι των Αιτητών και/ή όταν απεβίωσε ο πατέρας των Αιτητών και/ή κατά το στάδιο διαπραγματεύσεων των όρων και/ή προνοιών της ενοικίασης του υποστατικού από τον Καθ' ου η Αίτηση, ο τελευταίος συμφώνησε και/ή απεδέχθη όπως παραδώσει κενή και/ή ελευθέρα κατοχή του επίδικου ακινήτου με τη συνταξιοδότηση του και/ή όταν θα φτάσει στο νόμιμο και/ή εκ του Νόμου καθορισμένο όριο ηλικίας για συνταξιοδότηση και/ή με την παύση και/ή τερματισμό των εργασιών του. Ο Καθ' ου η Αίτηση έπαυσε την ενάσκηση του επαγγέλματος του στο επίδικο και/ή μείωσε αισθητά και/ή σχεδόν ολοκληρωτικά τις επισκέψεις του στο επίδικο υποστατικό. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση εγκατέλειψε και/ή παραμελούσε το επίδικο υποστατικό, με αποτέλεσμα αυτό να υποστεί σημαντικές ζημιές και/ή να καταστεί αναγκαία η ανοικοδόμηση και/ή συντήρηση του από το Δήμο. Το υποστατικό με αριθμό 299, αποτελεί μικρό τμήμα και/ή συνέχεια του υποστατικού 297 που ενοικιάζει ο Καθ' ου η Αίτηση και/ή συμπεριλαμβάνεται στον ενιαίο τίτλο του ακίνητου με αρ. εγγραφής 2/7Χ7, Φ/Σχ. 21/460316, Τμήμα 2, Τεμάχιο 346. Το υποστατικό με αρ. 299 δεν μπορεί από μόνο του και/ή λόγω της μικρής έκτασης του, να αποτελέσει ανεξάρτητη οικία στέγασης του Αιτητή 2. Οι Αιτητές, παράλληλα και/ή ταυτόχρονα με τον Καθ' ου η Αίτηση, κάλεσαν και τον ενοικιαστή του υποστατικού 299, να τους το παραδώσει, κάτι που έπραξε άμεσα παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε ο Καθ' ου η Αίτηση να τον μεταπείσει. Το υποστατικό 299, δεν ενοικιάζεται πλέον. Το επίδικο υποστατικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία και/ή έχει την προοπτική να μετατραπεί εύκολα και χωρίς πολύ κόστος σε κατοικία. Εξάλλου, ήταν κατοικία και/ή κατασκευάστηκε από την οικογένεια των Αιτητών ως κατοικία, προτού ο Καθ' ου η Αίτηση το ενοικιάσει και/ή είναι διαμορφωμένο και/ή σχεδιασμένο για χρήση ως κατοικία. Η μετακίνηση του Καθ' ου η Αίτηση θα μπορούσε πολύ εύκολα να γίνει και ο Καθ' ου η Αίτηση μπορεί πολύ εύκολα να βρει αλλού χώρο να μετακινήσει τα μηχανήματα του ή και ακόμα θα μπορούσε πολύ εύκολα να τα πωλήσει, αφού δεν τα χρησιμοποιεί. Οι Αιτητές παραδέχονται ότι έλαβαν στις 8.1.2016 τα ενοίκια μέσω των δικηγόρων τους, αλλά αρνούνται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση τους ζήτησε στοιχεία λογαριασμού τους και/ή τους κάλεσε για καταβολή των εν λόγω ενοικίων στους ίδιους και/ή εν πάση περιπτώσει, ανέκαθεν ο Καθ' ου η Αίτηση, καθυστερούσε την καταβολή των ενοικίων του. Σημειώνουν δε περαιτέρω οι Αιτητές, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση καθυστερεί μέχρι και σήμερα την καταβολή δεκατεσσάρων ενοικίων. Οι Αιτητές αρνούνται και απορρίπτουν την Ανταπαίτηση. Ιστορικό: Στην παρούσα υπόθεση, καταχωρήθηκε Κλήση για Οδηγίες, σύμφωνα με τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων και οδηγίες για την καταχώρηση μαρτυρίας υπό τη μορφή ενόρκων δηλώσεων, εφόσον κρίθηκε ότι η υπόθεση είναι ταχείας εκδίκασης. Ορίστηκε για Διευκρινήσεις στις 28.6.2019 και το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Μαρτυρία: Αιτητών: Σε ένορκο δήλωση αποκάλυψης εγγράφων του Αιτητή 1, ο κ. Γιώργος Παυλίδης αποκάλυψε τα πιο κάτω έγγραφα: 1. Τίτλο ιδιοκτησίας του επίδικου ακινήτου. 2. Επιστολή του Δήμου Λευκωσίας ημερομηνίας 21.12.2010 προς τους Αιτητές. 3. Επιστολή των Αιτητών ημερομηνίας 24.2.2011 προς τον Καθ' ου η Αίτηση. 4. Επιστολή των Αιτητών ημερομηνίας 1.3.2011 προς το Δήμο Λευκωσίας. 5. Επιστολή του Δήμου Λευκωσίας ημερομηνίας 11.20.2011 προς τους Αιτητές / Αιτητή 1. 6. Επιστολή των Αιτητών ημερομηνίας 27.10.2011 προς το Δήμο Λευκωσίας. 7. Επιστολή του Δήμου Λευκωσίας ημερομηνίας 5.12.2011 προς τους Αιτητές / Αιτητή 1. 8. Επιστολή του Δήμου Λευκωσίας ημερομηνίας 2.11.2012 προς τους Αιτητές. 9. Επιστολή του Δήμου Λευκωσίας ημερομηνίας 22.4.2013 προς τους Αιτητές. 10. Επιστολή ημερομηνίας 20.11.2013 του Δήμου Λευκωσίας προς τους Αιτητές / Αιτητή 1. 11. Επιστολή του Δήμου Λευκωσίας ημερομηνίας 28.11.2013 προς τους Αιτητές / Αιτητή 1. 12. Αντίγραφο εγγράφου του Δήμου Λευκωσίας, με τίτλο ΧΧΧ 295-299, Φ/Σχ.21/46/3/16, Τεμάχιο 1Χ0 (Νέο 3Χ6), Ενορία Ταχ-Ελ-Καλέ, Τμήμα Β. 13. Τιμολόγιο υπ' αριθμόν 718780/1/1 του Δήμου Λευκωσίας. 14. Επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 4.8.2015 προς τον Καθ' ου η Αίτηση. 15. Ένορκος δήλωση του ιδιώτη επιδότη κ. ΧΧΧ Αργυρού, για την επίδοση της επιστολής ημερομηνίας 4.8.2015 στον Καθ' ου η Αίτηση. Σε ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Παυλίδη προς υποστήριξη της υπόθεσης των Αιτητών, ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Αιτητής 1 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και αδελφός των Αιτητών 2 και 3. Είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης και δικαιούχος κατά 1/3 μερίδιο του επίδικου στα πλαίσια της ως άνω Αίτησης ακινήτου και συγκεκριμένα, του υποστατικού που βρίσκεται επί της οδού ΧΧΧ αρ. 293, 295 και 297, ενορία Ταχτ Ελ Καλέ, στη Λευκωσία. Οι Αιτητές 2 και 3 είναι επίσης νόμιμοι ιδιοκτήτες και δικαιούχοι του ακινήτου, κατά το 1/3 μερίδιο έκαστος. Το ακίνητο χωρίζεται σε τέσσερα υποστατικά: ένα ισόγειο κατάστημα με αριθμό 299, δύο ισόγεια καταστήματα με αριθμούς 295 και 297 και μια ανώγειο κατοικία με αριθμό 293. Το ακίνητο έχει κηρυχθεί ως διατηρητέα οικοδομή δυνάμει του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου 1972 (Ν.90/1972), ως αυτός έχει τροποποιηθεί. Ο πατέρας των Αιτητών, ως πρώην ιδιοκτήτης του ακινήτου, περί τα έτη 1987-1989, ενοικίασε τα καταστήματα με αριθμούς 293, 295 και 297, στον Καθ' ου η Αίτηση, δυνάμει προφορικής συμφωνίας ενοικίασης. Όταν το ακίνητο μεταβιβάστηκε στους Αιτητές εξ' αδιαιρέτου περί το έτος 1998, κατόπιν παράκλησης του Καθ' ου η Αίτηση, επιτράπηκε η συνέχιση της ενοικίασης υπ' αυτού, υπό τον όρο ότι θα επιστραφεί κενή και ελευθέρα κατοχή του στους Αιτητές με τη συνταξιοδότηση του, ήτοι μόλις συμπληρώσει την ηλικία των 63 ετών. Οι δε λοιποί ισχύοντες με βάση την έως και τότε συμφωνία ενοικίασης όροι και πρόνοιες, θα εξακολουθούσαν να ισχύουν και να δεσμεύουν τον Καθ' ου η Αίτηση. Ήταν μεταξύ άλλων, ρητοί ή και εξυπακουόμενοι όροι της συμφωνίας ενοικίασης, οι ακόλουθοι: (
- i)Το τελευταίο μηνιαίο ενοίκιο καθορίστηκε στα €46,60. (
- ii)Το ενοίκιο θα καταβάλλετο προκαταβολικά την πρώτη ημέρα κάθε μήνα. (iii) Το ακίνητο θα χρησιμοποιείτο ως ξυλουργείο ή επιπλοποιείο και μόνο από τον Καθ' ου η Αίτηση. (iν) Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν θα προέβαινε σε οιεσδήποτε τροποποιήσεις ή μετατροπές στο ακίνητο, χωρίς τη συγκατάθεση των Αιτητών και θα διατηρούσε αυτό καθαρό και ασφαλή. (ν) Ο Καθ' ου η Αίτηση υποχρεούτο μόλις φτάσει την ηλικία των 63 ετών, να παραδώσει το ακίνητο στους Αιτητές. Ο Καθ' ου η Αίτηση, κατά παράβασην των όρων της συμφωνίας ενοικίασης του ακινήτου, ακόμα και μετά τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης του, συνέχισε να το εκμεταλλεύεται και ενώ ουσιαστικά, τερμάτισε τις δραστηριότητες και εργασίες του σ' αυτό, αρνείται να το παραδώσει στους νόμιμους ιδιοκτήτες του. Αξίζει να σημειωθεί ότι, κατά το έτος 2010 που ο Καθ' ου η Αίτηση συμπλήρωσε την ηλικία των 63 ετών, αφού εξ' όσων ο ενόρκως δηλών γνωρίζει, γεννήθηκε το 1947, έχοντας επίγνωση ότι ενόψει της μεταξύ τους συμφωνίας όφειλε να παραδώσει το ακίνητο, παρακάλεσε τους Αιτητές όπως διατηρήσει την κατοχή του για ακόμα δύο χρόνια, με τους ίδιους όρους ενοικίασης. Σκεπτόμενοι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ήθελε την κατοχή του ακινήτου για να εργαστεί για ακόμα δύο χρόνια, δείχνοντας επιείκεια, οι Αιτητές αποδέχθηκαν την πρότασή του. Ο κ. Παυλίδης λέγει ότι, κατέστη από τότε προφανές, ήτοι από το 2010 τουλάχιστον, ότι, οι εργασίες του Καθ' ου η Αίτηση είχαν τερματιστεί και ότι δεν εργαζόταν πραγματικά στο ακίνητο. Ο μόνος λόγος για τον οποίο θεωρεί ο κ. Παυλίδης ότι εξακολούθησε και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να έχει κατοχή του ακινήτου, είναι για να αποθηκεύει εκεί εργαλεία και μηχανήματα του. Μηχανήματα και εργαλεία άγνωστα στους Αιτητές, τόσο σε αριθμό όσο και σε είδος και αξία, που όμως σε κάθε περίπτωση, μπορούν εύκολα να μετακινηθούν, χωρίς ιδιαίτερο κόστος. Επίσης, ο Καθ' ου η Αίτηση, κατά παράβαση των όρων της μεταξύ του και των Αιτητών συμφωνίας ενοικίασης, παρέλειψε να επιδείξει την ενδεδειγμένη φροντίδα και επιμέλεια συντήρησης του επίδικου, ενώ με πράξεις του, κατέστησε το ακίνητο επικίνδυνο. Μεταξύ άλλων, κατεδάφισε τμήματα δαπέδου του ακινήτου και άφησε διάφορα άχρηστα αντικείμενα στον πρώτο όροφο, δημιούργησε ένα μεγάλο άνοιγμα στην τοιχοποιία του ισογείου για σύνδεση με την αυλή, με αποτέλεσμα την καταστροφή της και γενικότερα, προέβη σε αυθαίρετες προσθηκομετατροπές, χωρίς τη συγκατάθεση των Αιτητών. Συνεπεία των πράξεων και παραλείψεων του, κατέρρευσαν τμήματα της οροφής του ακινήτου και δημιουργήθηκαν και άλλα προβλήματα στη στέγη και την τοιχοποιία. Οι εν λόγω ενέργειες αξιολογήθηκαν από το Δήμο Λευκωσίας ως επικίνδυνες και αναρτήθηκαν πινακίδες στο προαύλιο του ακινήτου και γύρω απ' αυτό, με σχετικές ειδοποιήσεις περί των κινδύνων που ενείχε το ακίνητο. Εξ' υπαιτιότητας του Καθ' ου η Αίτηση, της παράλειψης του να περιποιείται το ακίνητο ως όφειλε και τις παρεμβολές του επ' αυτού, το κατέστησε επικίνδυνο, με εξαναγκασμό των Αιτητών σε επιδιορθώσεις και ανοικοδόμηση του, ενέργειες στις οποίες τελικά προέβη ο ίδιος ο Δήμος, ενώ τα έξοδα γι' αυτές, καλούνται να καταβάλουν οι Αιτητές. Ένεκα της άσχημης κατάστασης στην οποία περιήλθε το ακίνητο, ο Δήμος Λευκωσίας απέστειλε διάφορες επιστολές στους Αιτητές, δια των οποίων τους καλούσε όπως προβούν άμεσα στην επιδιόρθωση και συντήρηση του ακινήτου. Τις επιστολές αυτές τις κοινοποιούσαν στον Καθ' ου η Αίτηση, ενώ ο Αιτητής 1 προσωπικά και εκ μέρους των Αιτητών 2 και 3, τον όχλησε επανειλημμένα, προκειμένου να τους επιτρέψει να προβούν στα δέοντα, παραχωρώντας τους ελεύθερη πρόσβαση στο ακίνητο, απομακρύνοντας παράλληλα κάθε αντικείμενο, εργαλείο και αυθαίρετη κατασκευή δική του, χωρίς οποιαδήποτε ανταπόκριση. Ο Δήμος προχώρησε στην εκτέλεση των απαιτούμενων εργασιών και χρέωσε σχετικά τους Αιτητές, ως ιδιοκτήτες του ακινήτου. Ο Δήμος Λευκωσίας ενέταξε το ακίνητο, λόγω της επικινδυνότητας του, σε Σχέδιο Αναπτύξεως και μετά από μελέτη με βάση τον περί Δήμων Νόμο αναφορικά με την εκτέλεση των εργασιών στήριξης, απεφάνθη ότι το ποσό που αναλογεί στους Αιτητές για τις εργασίες αυτές, ανέρχεται σε €13.765,35, πλέον τυχόν επιπρόσθετες χρεώσεις που αφορούν σε διοικητικά έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. Εξέδωσε σχετικό τιμολόγιο επ' ονόματι των Αιτητών, υπ' αριθμόν 718780/1/1. Επίσης, ο Δήμος προχώρησε και σε άλλες αναγκαίες για την ασφάλεια και στατικότητα του ακινήτου εργασίες, για την εκτέλεση των οποίων αναμένεται να εκδοθεί σχετικό τιμολόγιο, επίσης επ' ονόματι των Αιτητών. Για τα ποσά αυτά, οι Αιτητές επιφυλάσσουν το δικαίωμα τους να κινηθούν εναντίον του Καθ' ου Αίτηση προς διεκδίκηση τους, όταν και εφόσον αποκρυσταλλωθούν, συμπεριλαμβανομένων και τυχόν άλλων εξόδων τα οποία θα πρέπει να επωμιστούν για τυχόν άλλες ζημιές που προκάλεσε στο ακίνητο ο Καθ' ου η Αίτηση. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι, για το χρονικό διάστημα που εκτελούνταν οι πιο πάνω εργασίες από το Δήμο, ο Καθ' ου η Αίτηση, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, απομακρύνθηκε από το ακίνητο, εξ' ου και ανταπαιτεί αποζημιώσεις από τους Αιτητές, απαίτηση παντελώς αβάσιμη, αδικαιολόγητη και παράλογη. Ο Καθ' ου η Αίτηση αναφέρεται γενικά σε απώλεια εισοδημάτων, χωρίς να αναπτύσσει ειδικώς τη δήθεν ζημιά του στο δικόγραφο του και επιδιώκει, προς παραπλάνηση του Δικαστηρίου, να παρουσιάζεται ως εργαζόμενος και ενεργός πελεκάνος, κάτι που δεν ισχύει. Ο κ. Παυλίδης ισχυρίζεται ότι πάμπολλες φορές, ακόμα και πριν την έναρξη των διαφορών τους και της σχετικής επικοινωνίας με το Δήμο, πέρασε από το επίδικο και διαπίστωσε ότι είναι εγκαταλελειμμένο. Ουδέποτε πέτυχε εντός αυτού τον Καθ' ου η Αίτηση, ενώ πήγε εκεί σε διάφορες ημέρες και ώρες. Η εικόνα του ακινήτου ξεκάθαρα αποδείκνυε την εγκατάλειψη του από τον Καθ' ου η Αίτηση, τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία και πριν καν οι Αιτητές λάβουν την πρώτη επιστολή του Δήμου Λευκωσίας, ημερομηνίας 21.12.2010. Η σχετική αλληλογραφία του Δήμου προς τους Αιτητές, με την εικόνα που παρουσιάζει σε σχέση με το ακίνητο, επιμαρτυρεί τη θέση τους ότι αυτό είχε εγκαταλειφθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση. Ο Αιτητής 1 πληροφορείται επίσης από γείτονες που διαμένουν στην περιοχή του ακίνητου, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν παρουσιάζεται ποτέ εκεί. Είναι η θέση του Αιτητή 1 ότι, ο Καθ' ου η Αίτηση κωλύεται να απαιτεί οποιοδήποτε ποσό από τους Αιτητές, αφού όλες οι εργασίες που απαιτούνταν να γίνουν επί του ακινήτου ως αναγκαίες για την ασφάλεια του, κατέστησαν ως τέτοιες συνεπεία κατ' αποκλειστικότητα της ανευθυνότητας και των παραλείψεων του. Ενώ οι Αιτητές προφανώς είχαν σοβαρότατους λόγους έξωσης του Καθ' ου η Αίτηση, δεν προέβησαν σε οποιεσδήποτε ενέργειες προς το σκοπό αυτό, παρά μόνο όταν η ανάκτηση κατοχής κρίθηκε αναγκαία και επιβεβλημένη. Ειδικότερα, τον Ιούλιο 2015, ο Αιτητής 2 ενημέρωσε τον αδελφό του, Αιτητή 1, για την πρόθεση του να εγκαταλείψει τη ζωή του στην Αγγλία και να επαναπατριστεί. Ο Αιτητής 2 είναι σήμερα 63 ετών, διαζευγμένος και εργάζεται στο Λονδίνο ως υπάλληλος σε γραφείο ενοικιάσεων κατοικιών στους Δήμους, για τη στέγαση άστεγων και προσφύγων. Εξ' όσων έχει αναφέρει στον ενόρκως δηλούντα, η ζωή στην Αγγλία τον έχει κουράσει και νιώθει ότι δεν έχει κάτι πλέον να τον κρατά εκεί. Αντιθέτως, στην Κύπρο είναι η μοναχοκόρη του και τα δύο του εγγόνια, η οποία μάλιστα του έχει αναφέρει πολλές φορές ότι τον χρειάζεται για να την βοηθά με τα παιδιά. Την απόφαση του αυτή, ακολούθησε μετά από λίγους μήνες και ο Αιτητής 3, επίσης αδελφός του Αιτητή 1 και μόνιμος κάτοικος Λονδίνου. Ο Αιτητής 3, είναι 62 ετών, εργάζεται ως οδηγός, είναι ελεύθερος και δεν έχει οποιοδήποτε συγγενικό του πρόσωπο στην Αγγλία πέραν του Αιτητή 2. Γι' αυτό αποφάσισε να επαναπατρισθεί. Ο κ. Παυλίδης λέγει ότι είναι προσφυγική οικογένεια από την Κυθρέα και οι Αιτητές 2 και 3 δεν έχουν οποιαδήποτε άλλη περιουσία στην Κύπρο πέραν του μεριδίου τους στο επίδικο ακίνητο και μερίδιο σε κάποια μικρά χωράφια στο κατεχόμενο χωριό τους. Αποτελεί και για τους δύο άμεση ανάγκη όπως εγκατασταθούν στο επίδικο. Τα εισοδήματα των Αιτητών 2 και 3, περιορίζονται στο πενιχρό ποσό που θα λαμβάνουν ως σύνταξη, λόγω του ότι πάντα ήταν χαμηλόμισθοι. Όπως οι ίδιοι τον πληροφόρησαν, η σύνταξη τους υπολογίζεται ότι θα ανέρχεται στο ποσό των €500.- περίπου ο καθένας και δεν έχουν πολλές οικονομίες, αφού ο μισθός τους τόσα χρόνια ίσα που αρκούσε για να καλύψει την πανάκριβη ζωή του Λονδίνου. Ο κ. Παυλίδης αλλά και οι Αιτητές 2 και 3, προέβησαν σε έρευνα ακινήτων προς ενοικίαση και διαπίστωσαν ότι ο μέσος όρος ενοικίου ενός διαμερίσματος δύο υπνοδωματίων στη Λευκωσία, είναι της τάξεως των €600 - €700 μηνιαίως και συνήθως οι ιδιοκτήτες δεν συνάπτουν συμβόλαια πέραν των τριών ετών. Ως αποτέλεσμα, οι Αιτητές 2 και 3 θα υποχρεωθούν να καταβάλλουν μηνιαίως ποσά, τα οποία θα αφορούν το μεγαλύτερο μέρος της σύνταξης τους, εάν θα μοιράζονται το ενοίκιο κάποιου υποστατικού. Τέτοια ποσά θα είναι απαγορευτικά για τους ίδιους, καθότι δεν θα έχουν χρήματα για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες. Ανά τακτά δε χρονικά διαστήματα, ενδεχομένως να αναγκάζονται να μετακομίζουν, κάτι που για την ηλικία τους θα είναι εξαιρετικά δύσκολο και θα έχει μεγάλη αρνητική επίπτωση στην ποιότητα ζωής που θα μπορούν να έχουν. Είναι η θέση του Αιτητή 1 ότι θα ήταν υπέρμετρη ταλαιπωρία και οικονομικά ασύμφορο και άδικο, να αναγκαστούν οι Αιτητές 2 και 3 να ενοικιάσουν από τρίτους κατοικία ή διαμέρισμα, τη στιγμή που ο Καθ' ου η Αίτηση κατέχει το επίδικο ακίνητο, χωρίς να το εκμεταλλεύεται ή να το εκμεταλλεύεται επαρκώς για επαγγελματικούς ή άλλους σκοπούς, καταβάλλοντας το εξευτελιστικό ποσό των €45.- μηνιαίως. Ακόμη και να εκμεταλλευόταν ο Καθ' ου η Αίτηση καθ' οιονδήποτε τρόπο το ακίνητο, ή έστω είχε έσοδα από την εκμετάλλευση αυτού και πάλι. με τα ως άνω δεδομένα, δεν θα ήταν δίκαιο και ορθό να αναγκαστούν οι Αιτητές 2 και 3 να προχωρήσουν σε ενοικίαση άλλης κατοικίας, με τις δυσκολίες που κάτι τέτοιο συνεπάγεται γι' αυτούς, όταν ο Καθ' ου η Αίτηση θα μπορούσε πολύ εύκολα να βρει αλλού στέγη ή αποθήκη να ενοικιάσει για την εκτέλεση των εργασιών του, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται. Εάν δεχθεί κάποιος τη θέση του Καθ' ου η Αίτηση και το γεγονός ότι για περίοδο 1,5 έτους περίπου θα είχε δήθεν εισοδήματα της τάξης των €14.000.-, ήτοι περίπου €700.- μηνιαίως, πλέον το ποσό της σύνταξης που λαμβάνει, τότε σίγουρα βρίσκεται σε πολύ καλύτερη οικονομική κατάσταση από τους Αιτητές 2 και 3 για να προχωρήσει σε ενοικίαση άλλου υποστατικού για τη δήθεν εκτέλεση εργασιών. Η μετακίνηση του Καθ' ου η Αίτηση, ξεκάθαρα θα μπορούσε πολύ εύκολα να γίνει και να βρει αλλού χώρο να μετακινήσει τα μηχανήματα του, ή και ακόμα θα μπορούσε πολύ εύκολα να τα πωλήσει, αφού δεν τα χρησιμοποιεί ή εκμεταλλεύεται, ούτε παρουσιάζεται στο ακίνητο, προκειμένου να τα εκμεταλλεύεται και χρησιμοποιεί. Ο τυχόν εξαναγκασμός των Αιτητών 2 και 3 να ενοικιάσουν, παρά τις δύσκολες οικονομικές τους καταστάσεις, άλλα ακίνητα για την εγκατάσταση τους στην Κύπρο, όχι μόνο θα τους θέσει σε δυσμενέστερη έναντι του Καθ' ου η Αίτηση, αλλά και θα τους εξαναγκάσει να παραμείνουν στο εξωτερικό, αφού δεν θα μπορούν να ενοικιάσουν άλλη κατοικία στην Κύπρο. Στην περιοχή που βρίσκεται το ακίνητο, δεν υπάρχουν ή ενδεχομένως να υπάρχουν ελάχιστα πλέον, ξυλουργεία, ενώ η περιοχή έχει διαμορφωθεί ως πλήρως κατοικήσιμη, με πολλές αναπαλαιωμένες κατοικίες όπου διαμένουν μόνιμα κάτοικοι. Ουδέν πρόβλημα θα υπάρχει στο να δύνανται να διαμένουν οι Αιτητές 2 και 3 στο επίδικο, με τις ανάλογες αλλαγές, ή εάν χρειαστεί να εξασφαλίσουν οποιεσδήποτε άδειες προς τούτο. Αναφορικά με το υποστατικό με αριθμό 299, αυτό αποτελεί μικρό τμήμα, συνέχεια του υποστατικού 297 που ενοικιάζει ο Καθ' ου η Αίτηση και συμπεριλαμβάνεται στον ενιαίο τίτλο του ακίνητου με αρ. εγγραφής 2/7Χ7. Το υποστατικό με αρ. 299 δεν μπορεί από μόνο του, λόγω της μικρής έκτασης του, να αποτελέσει ανεξάρτητη οικία για τη στέγαση είτε του Αιτητή 2, είτε του Αιτητή 3, είτε και των δύο, αφού λόγω της έκτασης και του μεγέθους του, δεν μπορεί να διαχωριστεί στους αναγκαίους και απαραίτητους χώρους που απαιτούνται για μια ολοκληρωμένη οικία. Το υποστατικό 299 ενοικιαζόταν σε τρίτο πρόσωπο, το οποίο επίσης ενημερώθηκε για την πρόθεση του Αιτητή 2 να επαναπατρισθεί και να χρησιμοποιήσει ο ίδιος το ακίνητο για ιδιοκατοίκηση και πάραυτα το παρέδωσε στους Αιτητές. Ο κ. Παυλίδης λέγει ότι, το επίδικο από μόνο του, ή ακόμα και σε συνδυασμό με το υποστατικό 299, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία, εύκολα μπορεί να μετατραπεί ως τέτοια και χωρίς πολύ κόστος. Εξάλλου, το επίδικο ήταν κατοικία και προοριζόταν, εξ' ου και έγιναν οι κατάλληλες διαμορφώσεις κατά την κατασκευή του, για εκμετάλλευση από την οικογένεια των Αιτητών ως κατοικία, προτού το ενοικιάσει ο Καθ' ου η Αίτηση. Δεδομένων των πιο πάνω και αφού οι Αιτητές επανειλημμένως ζήτησαν από τον Καθ' ου η Αίτηση να τους παραχωρήσει κενή και ελεύθερη κατοχή του επίδικου, χωρίς όμως ανταπόκριση, περί τις 4.8.2015, δι' επιστολής των δικηγόρων τους, τερμάτισαν την ενοικίαση και κάλεσαν τον Καθ' ου η Αίτηση όπως παραδώσει ελευθέρα κατοχή του ακινήτου μέχρι την 1.10.2015 και πληρώσει τα οφειλόμενα μέχρι τότε ενοίκια, τα οποία είχαν ανέλθει στα €1.400. Η επιστολή επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση την 8.8.2015. Ο Καθ' ου η Αίτηση εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να κατέχει το ακίνητο ως θέσμιος ενοικιαστής. Στην επιστολή γίνεται αναφορά στην ανάγκη ιδιοκατοίκησης του Αιτητή 2 μόνο, αφού ο Αιτητής 3 δεν είχε ακόμα εκφράσει την πρόθεση του να επιστρέψει στην Κύπρο. Με την παρέλευση των δεκατεσσάρων ημερών από την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, ουδέν οφειλόμενο ποσό είχε καταβληθεί, μέχρι και τις 23.9.2015 οπότε και καταβλήθηκε το ποσό των €1.493 και την 8.1.2016, το ποσό των €233. Η επόμενη αυτής της πληρωμής καταβολή ενοικίων, έγινε την 14.9.2017. Έκτοτε, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό και ως εκ τούτου, συνεχίζει η συστηματική καθυστέρηση των πληρωμών. Ο Αιτητής 1 ουδέποτε οχλήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση για να πληρώσει τα ενοίκια. Αντιθέτως, οι τυχόν πληρωμές γίνονταν πάντα μετά από πίεση του Αιτητή 1 και μετά από πολλές καθυστερήσεις. Ουδεμία ταλαιπωρία ή απώλεια εμπορικής εύνοιας θα υποστεί ο Καθ' ου η Αίτηση, αφού όχι μόνο εδώ και χρόνια έχει παύσει τις εργασίες του, αλλά δεν υπάρχει εμπορική εύνοια ή έστω κάποια αξία που να αφορά τις εργασίες του, προκειμένου να απαιτεί ποσά νόμιμα και ορθά. Δεδομένης δε της ηλικίας του, είναι σήμερα 71 ετών, και της δυσκολίας του επαγγέλματος επιπλοποιού/ξυλουργού, τεκμαίρεται ότι αυτός έχει προ πολλού παύσει την εκτέλεση εργασιών στο επίδικο υποστατικό. Δια δικής του παραδοχής, χρησιμοποιεί το χώρο του επίδικου ως αποθηκευτικό και μόνο χώρο, για διάφορα μηχανήματα τα οποία ο Αιτητής 1 αμφιβάλλει αν είναι σε λειτουργήσιμη κατάσταση. Εκμεταλλεύεται δε ξεκάθαρα το γεγονός ότι το ενοίκιο, παρά την αύξηση της αξίας του επίδικου, παραμένει στο ποσό των €45.- Ούτε οι Αιτητές, ούτε ο πατέρας τους συγκατατέθηκαν να τοποθετήσει ο Καθ' ου η Αίτηση εντός του ακινήτου, μεγάλα και ογκώδη μηχανήματα ή μηχανήματα που δύσκολα θα μετακινούνταν. Δεν νομιμοποιείται να διεκδικεί από τους Αιτητές οποιοδήποτε ποσό για την μεταφορά τους. Επίσης, ήταν ρητός όρος της μεταξύ τους συμφωνίας ενοικίασης ότι οποιαδήποτε έξοδα, όπως έξοδα ηλεκτρικής εγκατάστασης, μετακίνησης οποιωνδήποτε μηχανημάτων ή άλλης κινητής περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση και οποιαδήποτε άλλα αναγκαία έξοδα για την παράδοση κενής και ελεύθερης κατοχής του ακινήτου, θα τα επωμιζόταν και επιβαρυνόταν ο Καθ' ου η Αίτηση. Σε κάθε περίπτωση, η μετακίνηση και εγκατάσταση των μηχανημάτων του Καθ' ου η Αίτηση, εάν αυτά υπάρχουν, σε άλλο χώρο, δεν κοστίζει €5.000. To ακίνητο, παρά το ότι είναι σήμερα τέσσερα υποστατικά όπως περιγράφεται πιο πάνω, είναι ένα παλιό σπίτι με αυλή, σε οικόπεδο 320 τ.μ. περίπου. Με τις κατάλληλες εργασίες, μπορεί να γίνει ένα ή δύο μικρά σπίτια ή διαμερίσματα για τους Αιτητές 2 και 3, όπου και θα μπορούν να διαμένουν αξιοπρεπώς. Ένεκα και των αλλαγών που ήδη έγιναν στο ακίνητο από το Δήμο Λευκωσίας, η διαμόρφωση του ακινήτου θα είναι πολύ εύκολη και χωρίς πολλά έξοδα. Ούτως η άλλως, οι Αιτητές 2 και 3, θα θέλουν να προχωρήσουν σε ελάχιστες αλλαγές επί του ακινήτου, διασφαλίζοντας μόνο τα αναγκαία για αξιοπρεπή διαβίωση τους. Σε ένορκο δήλωση του, ο Αιτητής 2, κ. ΧΧΧ Παυλίδης, από το Ηνωμένο Βασίλειο, λέγει ότι είναι αδελφός των Αιτητών 1 και 3 και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του, ενώ έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Ο κ. Παυλίδης υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της ένορκης μαρτυρίας του Αιτητή 1. Είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης και δικαιούχος κατά 1/3 μερίδιο του επίδικου υποστατικού, το οποίο βρίσκεται επί της οδού ΧΧΧ αρ. 293, 295 και 297, ενορία Ταχτ Ελ Καλέ, στη Λευκωσία. Οι Αιτητές 1 και 3 είναι επίσης νόμιμοι ιδιοκτήτες και δικαιούχοι του ακινήτου κατά 1/3 μερίδιο έκαστος. Ο κ. Παυλίδης επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του Αιτητή 1, αναφορικά με το επίδικο υποστατικό και τα της ενοικίασης του στον Καθ' ου η Αίτηση. Όπως και ο Αιτητής 1, λέγει ότι, παρά τα γεγονότα που αφορούν τις εργασίες από το Δήμο Λευκωσίας στο επίδικο και τη συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση και ενώ είχαν κάθε λόγο να προχωρήσουν σε διαδικασία έξωσης του, δεν το έπραξαν, μέχρι που ο ενόρκως δηλών αποφάσισε να επαναπατριστεί. Συγκεκριμένα, ο κ. Άριστος Παυλίδης είναι ο δεύτερος εκ των τριών αδελφών, ηλικίας 63 ετών και διαζευγμένος. Διαμένει εδώ και χρόνια στο Λονδίνο, όπου εργάζεται ως υπάλληλος σε γραφείο ενοικιάσεων κατοικιών στους Δήμους για τη στέγαση αστέγων και προσφύγων. Η κόρη του διαμένει μόνιμα στην Κύπρο με το σύζυγό της και τα δύο ανήλικα εγγόνια του. Του έχει εκφράσει πολλές φορές την επιθυμία της να επιστρέψει και εκείνος στην Κύπρο για να είναι κοντά της και να της παρέχει, στα πλαίσια των δυνατοτήτων του, τη βοήθεια του με τα παιδιά. Επιθυμία του ενόρκως δηλούντα είναι να βρίσκεται κοντά τους, αφού, μαζί με τα δύο αδέλφια του, αποτελούν τους συγγενείς και δικούς του ανθρώπους. Δεδομένων των πιο πάνω, δεν έχει κάτι να τον κρατά στο Λονδίνο και αποφάσισε να επαναπατριστεί. Ο Αιτητής 2 αναφέρει ότι η θυγατέρα του και ο σύζυγος της, εργάζονται πολλές ώρες ημερησίως και έχουν μεγάλη ανάγκη κάποιον να προσέχει τα εγγόνια του κατά τις ώρες που αυτοί δεν είναι διαθέσιμοι, λόγω επαγγελματικών ή άλλων προσωπικών υποχρεώσεων τους. To μοναδικό εμπόδιο στην υλοποίηση της απόφασης του είναι ότι, πέραν του 1/3 μεριδίου του στο επίδικο υποστατικό και μερίδιο σε ορισμένα μικρά χωράφια στο κατεχόμενο χωριό τους, ουδεμία περιουσία έχει στην Κύπρο και, ενώ προσπαθεί να προγραμματίσει την επιστροφή του, δεν είναι εφικτό λόγω της αδυναμίας εξεύρεσης άλλης διαμονής και της αδικαιολόγητης άρνησης του Καθ' ου η Αίτηση να παραδώσει ελεύθερο και κενό το επίδικο υποστατικό. Ο Αιτητής 2 αναφέρεται στη συνέχεια, στην αποστολή της επιστολής ημερομηνίας 4.8.2015, στην οποία αναφέρθηκε και ο Αιτητής 2 στην ένορκο δήλωση του και στα όσα ακολούθησαν. Στην επιστολή, γίνεται αναφορά στην ανάγκη ιδιοκατοίκησης μόνο για τον ίδιο, αφού ο Αιτητής 3 δεν είχε ακόμα εκφράσει την πρόθεση του. Την απόφαση του Αιτητή 2 να επιστρέψει στην Κύπρο, ακολούθησε μετά από λίγους μήνες και ο Αιτητής 3, ο οποίος διαμένει με τον Αιτητή 2 στο Λονδίνο και είναι 62 ετών. Το σχέδιο ήταν δε όπως χρησιμοποιήσουν τις οικονομίες τους για την ανακαίνιση του επίδικου και να διαμένουν μαζί εκεί, ώστε να βοηθά ο ένας τον άλλον, τόσο οικονομικά όσο και στην καθημερινότητα τους. Ο Αιτητής 2 αναφέρεται στην καταβολή ενοικίων μετά την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης και δηλώνει ότι ουδέποτε οχλήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση για να πληρώσει τα ενοίκια, αλλά αντιθέτως, οι τυχόν πληρωμές γίνονταν πάντα μετά από πίεση του Αιτητή 1. Μετά από σχετική έρευνα ενοικίασης, ο Αιτητής 2 διαπίστωσε ότι, όχι μόνο τα ενοίκια στη Λευκωσία είναι εξαιρετικά υψηλά, αλλά οι ιδιοκτήτες αποφεύγουν να συνάπτουν συμβόλαια πέραν των τριών ετών. Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τον ίδιο, στην ηλικία που είναι, να αναγκάζεται να μετακομίζει κάθε λίγα χρόνια και, εν πάση περιπτώσει, η σύνταξη του δεν θα επαρκεί και δεν θα του επιτρέπει να ζει αξιοπρεπώς, εάν αναγκάζεται να καταβάλλει μηνιαίως ποσά της τάξεως των €600 - €700. Συγκεκριμένα, η μηνιαία σύνταξη που θα λαμβάνει, δεν θα ξεπερνά το ποσό των €500. Ο Αιτητής 2, συνταξιοδοτείται την 5.12.2020. Ένας από τους λόγους που αποφάσισε να επιστρέψει στην Κύπρο, είναι ότι δεν θα μπορεί πλέον να ανταπεξέλθει στις οικονομικές απαιτήσεις του Λονδίνου μετά τη συνταξιοδότηση του. Οι οικονομίες που κατάφερε να φυλάξει όλα αυτά τα χρόνια, είναι ελάχιστες, αφού ο μισθός του ίσα που επαρκούσε για την κάλυψη του ενοικίου, των μεταφορικών και των βασικών αναγκών του. Με τα λίγα αυτά χρήματα και την οικονομική βοήθεια των αδελφών του, μπορούν να γίνουν κάποιες τελευταίες εργασίες ανακαίνισης του επίδικου, εφόσον ένεκα των εργασιών του Δήμου, αυτό βρίσκεται ήδη σε καλή κατάσταση και μπορεί με λίγα χρήματα να καταστεί κατοικήσιμο. Το ποσό δε που θα αναγκαστεί να πληρώσει τα επόμενα χρόνια, σε περίπτωση που ενοικιάσει, θα είναι πολύ μεγαλύτερο, το οποίο εν πάση περιπτώσει δεν διαθέτει, αφού η σύνταξη του δεν θα επαρκεί για την πληρωμή του και την αξιοπρεπή διαβίωση του. Ο κ. Παυλίδης λέγει ότι, η διαμόρφωση του επίδικου υποστατικού επιτρέπει τη δημιουργία, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, ενός μεγάλου σπιτιού, ή δύο σπιτιών ή διαμερισμάτων. Μετά από σχετική έρευνα που έχουν κάνει, διαπίστωσαν ότι οι απαραίτητες οικοδομικές εργασίες μπορούν να γίνουν με πολύ λίγο κόστος και σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, με νέα υλικά και νέες τεχνολογίες δόμησης. Μέχρι να γίνουν οι σχετικές εργασίες, το πιο πιθανόν είναι να έχει φτάσει στη συνταξιοδότηση του, οπότε και θα συντηρείται αποκλειστικά από τη σύνταξή του. Είναι η θέση του ότι, ενόψει όλων των προαναφερόμενων περιστάσεων, το ακίνητο απαιτείται λογικώς από τους Αιτητές και είναι σίγουρο ότι θα υποστούν μεγαλύτερη ταλαιπωρία απ' αυτή που θα υποστεί ο Καθ' ου η Αίτηση εάν διαταχθεί η έξωση του από το επίδικο. Ο Καθ' ου η Αίτηση παντελώς αδικαιολόγητα αρνείται την παράδοση και εκκένωση του επίδικου υποστατικού, αφού έπαυσε να αναλαμβάνει οποιεσδήποτε ξυλουργικές ή άλλες εργασίες. Θα ήταν υπέρμετρη ταλαιπωρία και οικονομικά ασύμφορο και άδικο για τους Αιτητές 2 και 3, να αναγκαστούν να ενοικιάσουν από τρίτους κατοικία ή διαμέρισμα, τη στιγμή που ο Καθ' ου η Αίτηση κατέχει το επίδικο υποστατικό, χωρίς να το εκμεταλλεύεται ή να το εκμεταλλεύεται επαρκώς, για επαγγελματικούς ή άλλους σκοπούς, καταβάλλοντας στους Αιτητές το εξευτελιστικό ποσό των €45.- μηνιαίως. Ο Αιτητής 2 επαναλαμβάνει τις θέσεις του Αιτητή 1, αναφορικά με τη ζημία και ταλαιπωρία του Καθ' ου η Αίτηση, σε σύγκριση με τη ζημία και ταλαιπωρία των Αιτητών, τα υποστατικά της περιοχής του επίδικου, το υποστατικό αρ. 299 και τις απαιτήσεις του Καθ' ου η Αίτηση. Ο Αιτητής 2 λέγει ότι την απόφαση του να επιστρέψει, την έχει πάρει εδώ και πολύ καιρό και είναι άμεση ανάγκη, τόσο για τη ψυχολογία του, όσο και για την οικογένεια του, να μετοικήσει στην Κύπρο. Σε περίπτωση που δεν επιστρέφει το επίδικο στους Αιτητές, η αδυναμία του να επιστρέψει στην Κύπρο και ο εξαναγκασμός του να παραμείνει στο Λονδίνο, είναι δεδομένος. Ένορκο δήλωση προς υποστήριξη της υπόθεσης των Αιτητών, ορκίστηκε και ο Αιτητής 3, κ. ΧΧΧ Παυλίδης, ο οποίος ορκίστηκε στην Υπάτη Αρμοστεία της Κύπρου στο Λονδίνο. Ο ενόρκως δηλών υιοθετεί και επαναλαμβάνει τα όσα αναφέρουν τα αδέλφια του, Αιτητές 1 και 2, στις δικές τους ένορκες δηλώσεις. Προσθέτει ότι ο ίδιος είναι ο τρίτος εκ των τριών αδελφών, ηλικίας 62 ετών και ελεύθερος. Διαμένει στο Λονδίνο μαζί με τον Αιτητή 2, όπου εργάζεται ως επαγγελματίας οδηγός. Όταν ο Αιτητής 2 τους ανακοίνωσε την απόφαση του να εγκαταλείψει το Λονδίνο και να επιστρέψει στην Κύπρο, άρχισε και ο ενόρκως δηλών να σκέφτεται το ίδιο. Εξάλλου, η παραμονή του στο Λονδίνο χωρίς τον αδελφό του, με τον οποίο μένουν για χρόνια μαζί στο ίδιο σπίτι, θα είναι πολύ δύσκολη για τον ίδιο, αφού πέραν του Αιτητή 2, δεν έχει άλλη οικογένεια στο Λονδίνο, ούτε κάτι να τον κρατά πλέον εκεί. Πέραν τούτου, η ζωή εκεί είναι πολύ δύσκολη και κουραστική και το κόστος εξαιρετικά υψηλό, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις με το μισθό που λαμβάνει, αλλά και το ποσό της επικείμενης συνταξιοδότησης του. Με την επιστροφή του στην Κύπρο, θα μπορεί και ο κ. ΧΧΧ Παυλίδης να είναι κοντά στην οικογένεια του, τα αδέλφια του, την αδελφότεκνη του και τα παιδιά της. Το μοναδικό εμπόδιο στην υλοποίηση της απόφασης του είναι ότι, πέραν του 1/3 του μεριδίου του επίδικου υποστατικού και μερίδιο σε ορισμένα μικρά χωράφια στο κατεχόμενο χωριό τους, ουδεμία περιουσία έχει στην Κύπρο και, ενώ προσπαθεί να προγραμματίσει την επιστροφή του, αυτό δεν είναι εφικτό λόγω της αδυναμίας του να εξεύρει άλλη διαμονή και της αδικαιολόγητης άρνησης του Καθ' ου η Αίτηση να παραδώσει το επίδικο υποστατικό. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι, στην επιστολή ημερομηνίας 4.8.2015, γίνεται αναφορά στην ανάγκη ιδιοκατοίκησης μόνο του Αιτητή 2, αφού ο Αιτητής 3 δεν είχε ακόμα εκφράσει την πρόθεση του. Το σχέδιο ήταν όπως χρησιμοποιήσουν τις οικονομίες τους για την ανακαίνιση του επίδικου και να διαμένουν εκεί μαζί, ώστε να βοηθά ο ένας τον άλλον, τόσο οικονομικά, όσο και στην καθημερινότητα. Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τον Αιτητή 3, στην ηλικία που είναι, να αναγκάζεται να μετακομίζει κάθε λίγα χρόνια και, εν πάση περιπτώσει, η σύνταξη του δεν θα επαρκεί και δεν θα του επιτρέπει να ζει αξιοπρεπώς, εάν αναγκάζεται να καταβάλλει μηνιαίως ποσά της τάξεως των €600 - €700, όπως υπολογίζονται σήμερα τα ενοίκια. Θέλει να συνεχίσει να εργάζεται στην Κύπρο, αφού με την επιστροφή του θα έχει ακόμα λίγα χρόνια μέχρι τη συνταξιοδότηση του, αλλά δυστυχώς, μετά από μια έρευνα εργασίας που έκανε, αντιλήφθηκε πως, εκτός του ότι οι θέσεις για επαγγελματίες οδηγούς είναι πολύ λίγες, οι μισθοί είναι πολύ χαμηλοί. Οι οικονομίες που κατάφερε να φυλάξει ο Αιτητής 3 όλα αυτά τα χρόνια, είναι ελάχιστες, αφού ο μισθός του ίσα που επαρκούσε για την κάλυψη του ενοικίου, των μεταφορικών και των βασικών του αναγκών. Με τα λίγα αυτά χρήματα και την οικονομική βοήθεια των αδελφών του, μπορούν να γίνουν κάποιες τελευταίες εργασίες ανακαίνισης του επίδικου, αφού ένεκα των εργασιών του Δήμου, αυτό βρίσκεται ήδη σε καλή κατάσταση και μπορεί με λίγα χρήματα να καταστεί κατοικήσιμο. Το ποσό που θα αναγκαστεί να πληρώσει τα επόμενα χρόνια σε περίπτωση που ενοικιάσει, θα είναι πολύ μεγαλύτερο, το οποίο, εν πάση περιπτώσει, δεν διαθέτει, αφού πολύ πιθανόν με την επιστροφή του στην Κύπρο, δεν θα έχει οποιοδήποτε εισόδημα μέχρι να βρει εργασία ή μέχρι τη συνταξιοδότηση του. Η σύνταξή του δε, δεδομένου του ύψους του μισθού του, δεν θα επαρκεί για την πληρωμή ενοικίου και την κάλυψη βασικών αναγκών του για αξιοπρεπή διαβίωση. Η απόφαση των Αιτητών 2 και 3 για επιστροφή, είναι αμετάκλητη. Στην ηλικία τους τώρα, επιθυμούν να είναι κοντά στους συγγενείς τους και στα αγαπημένα τους πρόσωπα. Το επίδικο υποστατικό το χρειάζονται για να εξασφαλίσουν τη διαμονή και την αξιοπρεπή διαβίωση τους στην Κύπρο και όχι για να ασκούν οιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα. Καθ' ου η Αίτηση: Σε ένορκο δήλωση αποκάλυψης εγγράφων, ο Καθ' ου η Αίτηση, κ. ΧΧΧ Δημητρίου, αποκάλυψε ένα έγγραφο: Κατάσταση λογαριασμού της Α.Η.Κ. στον οποίο εμφαίνεται η ένσταση και το είδος της ηλεκτρικής παροχής. Σε ένορκο δήλωση του ιδίου προς υποστήριξη των θέσεων του, κατέθεσε ότι έχει ενοικιάσει το επίδικο υποστατικό κατά ή περί το έτος 1978 και όχι το έτος 1987 - 1989, όπως αναφέρουν οι Αιτητές και η ενοικίασή του συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με τους ίδιους όρους. Είναι γεννηθείς το 1950 και όχι το 1947 και το επίδικο υποστατικό, ήτοι το ισόγειο κατάστημα με αρ. 295, το ισόγειο κατάστημα με αρ. 297 και η ανώγειος κατοικία ύπερθεν των δύο αυτών καταστημάτων, με αρ. 293, χρησιμοποιείται από τον ίδιο ως ξυλουργείο από της ενοικιάσεως τους και μέχρι σήμερα και δεν έχει παύσει τις δραστηριότητες και την εργασία του σ' αυτά. Ο κ. Δημητρίου λέγει ότι το επίδικο υποστατικό συντηρείται, με δικά του έξοδα, από την αρχή της ενοικιάσεως του, ήτοι από το έτος 1978. Συγκεκριμένα, έχει πληρώσει όλα τα έξοδα για την ηλεκτρική εγκατάσταση στο επίδικο υποστατικό, κάτι το οποίο ήταν απαραίτητο για σκοπούς λειτουργίας των μηχανημάτων που χρησιμοποιεί για την εργασία του ως ξυλουργός, μηχανήματα τα οποία έχουν και όγκο και βάρος. Κάποια από τα μηχανήματα που χρησιμοποιεί για την εργασία του, πέραν του ότι είναι μεγάλης αξίας, δεν μπορούν να μετακινηθούν εύκολα και εν πάση περιπτώσει, οικονομικά. Ο Καθ' ου η Αίτηση αρνείται τη θέση των Αιτητών ότι με τις πράξεις και την αμέλεια του έχει καταστεί επικίνδυνο το επίδικο υποστατικό. Οι προσθηκομετατροπές, τα κτίσματα και οι προσθήκες στο πίσω μέρος του επίδικου υποστατικού, στις οποίες αναφέρονται οι Αιτητές, δεν αφορούν το επίδικο, αλλά το υποστατικό με αρ. 299, το οποίο ενοικιάζει τρίτο πρόσωπο. Η μόνη εργασία που έγινε στο επίδικο υποστατικό, είναι το κλείσιμο μίας καμάρας, η οποία έγινε από τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή εργάτες του Δήμου Λευκωσίας και η οποία, εν πάση περιπτώσει, δεν τον εξυπηρετεί, αντιθέτως, αποτελεί εμπόδιο και παρεμποδίζει τον αερισμό και φωτισμό του επίδικου υποστατικού. Ο Καθ' ου η Αίτηση λέγει ότι οι οποιεσδήποτε εργασίες γίνονταν υπό του Δήμου Λευκωσίας, ο οποίος ενέταξε το επίδικο υποστατικό σε Σχέδιο Ανάπτυξης. Όσον αφορά την εκτέλεση και τα έξοδα των εργασιών που θα γίνονταν από το Δήμο Λευκωσίας, μίλησε ο ίδιος προσωπικά με τον Αιτητή 1 και του πρότεινε να κάνει τις εργασίες αυτές, καθότι λόγω της εργασίας και των γνώσεων του, μπορούσε να προβεί στις συγκεκριμένες εργασίες, ώστε και το κόστος να είναι πολύ μικρότερο, αλλά εκείνος δεν αποδέχθηκε την πρόταση του Καθ' ου η Αίτηση. Όσον αφορά το εκδοθέν υπό του Δήμου Λευκωσίας Τιμολόγιο με αρ. 718780/1/1, το οποίον επισυνάπτεται στην ένορκο δήλωση του Αιτητή 1 ως Τεκμήριο 2, σ' αυτό αναγράφεται το ποσό των €394,12 μόνο. Εν πάση περιπτώσει, το οποιοδήποτε ποσό αντιστοιχεί στο επίδικο υποστατικό είναι αμελητέο, καθότι οι εργασίες υπό του Δήμου Λευκωσίας δεν γίνονταν στο επίδικο, αλλά στο πίσω μέρος και στα υποστατικά που ανεγέρθησαν και ευρίσκονται στην αυλή, ο οποίος χώρος και υποστατικά ενοικιαζόταν και χρησιμοποιούνταν από τον ενοικιαστή του υποστατικού αρ. 299 ως ενιαίο σύνολο και ήταν παράνομα στεγασμένο. Ως εκ τούτου, τα οποιαδήποτε ποσά απαιτούνται από τους Αιτητές, δεν αφορούν επιδιορθώσεις και/ή μετατροπές στο επίδικο υποστατικό. Ο κ. Δημητρίου ισχυρίζεται ότι οι υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι του Δήμου Λευκωσίας, χρησιμοποιούσαν το επίδικο υποστατικό ως είσοδο για να εισέρχονται και να προβαίνουν στις τροποποιήσεις και/ή αλλαγές και/ή άλλες εργασίες στα άλλα υποστατικά τα οποία είναι ενωμένα με το επίδικο υποστατικό και χρησιμοποίησαν το επίδικο υποστατικό ως αποθήκη υλικών για τις εργασίες στις οποίες προέβησαν στα διπλανά υποστατικά, ως επίσης δίοδο μεταφοράς των άχρηστων υλικών που προέκυψαν από την κατεδάφιση των υποστατικών στην αυλή, πίσω από το επίδικο υποστατικό. Αρνείται ότι η περιοχή πέριξ του επίδικου υποστατικού έχει διαμορφωθεί ως πλήρως κατοικήσιμη, με πολλές αναπαλαιωμένες κατοικίες και ότι είναι οικονομικότερο και προς το συμφέρον των Αιτητών να προβούν σε μετατροπές του επίδικου υποστατικού, ώστε να μετατραπεί σε κατοικία. Πέριξ του επίδικου υποστατικού υπάρχουν και άλλα ξυλουργεία και/ή συναφείς βιοτεχνίες και εάν εξασφαλιστεί άδεια για μετατροπή του επίδικου υποστατικού σε κατοικία, θα απαιτηθούν υψηλά ποσά για το σκοπό αυτό. Περαιτέρω, ο Αιτητής 1 ισχυρίζεται ότι το υποστατικό με αρ. 299 έχει παραδοθεί, όμως αυτό δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Ο ενοικιαστής του υποστατικού αρ. 299, συνεχίζει μέχρι σήμερα να ευρίσκεται στο υποστατικό. Αναφορικά με την ανταπαίτηση του, ο κ. Δημητρίου δηλώνει ότι το επίδικο υποστατικό δεν μπορούσε να λειτουργήσει και/ή να το χρησιμοποιήσει για τις εργασίες του ως ξυλουργός, για την περίοδο από το Μάιο 2013 μέχρι και το Δεκέμβριο 2014, καθ' ότι αυτό κατελήφθη υπό των υπαλλήλων του Δήμου Λευκωσίας. Η μεταφορά των μηχανημάτων του ξυλουργείου, τα οποία είναι μεγάλου βάρους και όγκου, θα είναι πολυδάπανη. Επίσης, θα υπάρξει απώλεια πελατείας λόγω αλλαγής τόπου εργασίας, με τις αντίστοιχες ζημιές. Είναι η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι ο ισχυρισμός των Αιτητών για μετατροπή του επίδικου υποστατικού από καταστήματα σε κατοικία, δεν είναι ειλικρινής καθότι μέχρι σήμερα, ούτε και στην ένορκο δήλωση τους, αναφέρουν ότι εξασφάλισαν άδεια μετατροπής των επιδίκων ισογείων υποστατικών από καταστήματα ή επαγγελματικούς χώρους σε κατοικία. Περαιτέρω, δεν έχουν αναλυτική κατάσταση για το κόστος της μετατροπής αυτής, τόσο σε σχέση με τις απαιτούμενες άδειες, όσο και με το πραγματικό κόστος της μετατροπής. Η μετακίνηση της δικής του επαγγελματικής στέγης σε άλλο υποστατικό, θα είναι δυσχερής και πολυέξοδη και θα προκαλείτο μεγαλύτερη ταλαιπωρία στον Καθ' ου η Αίτηση παρά στους Αιτητές για να εξεύρουν άλλη κατοικία, σε περίπτωση κατά την οποία αυτοί αποδεδειγμένα θα επαναπατρισθούν και θα διαμείνουν μόνιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Είναι η θέση του ότι αποκλειστικός σκοπός των Αιτητών είναι η έξωση του, ώστε να ενοικιάσουν το επίδικο υποστατικό σε άλλα πρόσωπα και όχι η ιδιοκατοίκηση, όπως ισχυρίζονται. Οι Αιτητές, με την επιστολή τους ημερομηνίας 4.8.2015, ζητούσαν το επίδικο υποστατικό για ιδιοκατοίκηση του Αιτητή 2, ενώ ακολούθως θυμήθηκαν ότι θα ιδιοκατοικήσει και ο Αιτητής 3. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν επισύναψε στην ένορκο δήλωση του, οποιαδήποτε έγγραφα ως Τεκμήρια. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Οι Αιτητές 1, 2 και 3 είναι συνιδιοκτήτες κατά 1/3 μερίδιο έκαστος, ενός διώροφου κτιρίου, το οποίο κείται επί της οδού ΧΧΧ αρ. 293-295 και 297, Ενορία Ταχτελκαλέ, Φ/Σχ.21.460316, Τεμάχιο 3Χ6, Τμήμα 2, εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας, αρ. εγγραφής 2/7Χ7 (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. Γιώργου Παυλίδη). Πρόκειται για ελεγχόμενη περιοχή εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/2007. Το ακίνητο συμπληρώθηκε πριν την 31.12.1999 και έχει κηρυχθεί διατηρητέο. Μέρος του κτιρίου αποτελεί και το υποστατικό με αρ. 299, το οποίο ενοικιάζεται ή ενοικιαζόταν από τρίτο πρόσωπο. Συγκεκριμένα, ολόκληρο το ακίνητο σήμερα χωρίζεται σε τέσσερα υποστατικά: ένα ισόγειο κατάστημα με αριθμό 299, δύο ισόγεια καταστήματα με αριθμούς 295 και 297 και μια ανώγειο κατοικία με αριθμό 293. Στο πίσω μέρος των ισογείων υποστατικών, υπάρχει αυλή. Είναι ο ισχυρισμός των Αιτητών, ο οποίος δεν αντικρούστηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση, ότι το κτίριο οικοδομήθηκε και/ή διαμορφώθηκε και/ή χρησιμοποιήθηκε πριν την ενοικίαση του από τον Καθ' ου η Αίτηση, για χρήση ως κατοικία. Σε Αιτήσεις για την έκδοση Διατάγματος έξωσης λόγω ιδιοκατοίκησης, ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος δεν επιβάλλει στον ιδιοκτήτη να αποδείξει την ύπαρξη και ισχύ οποιωνδήποτε αδειών από τις αρμόδιες Αρχές για την νόμιμη χρήση του υποστατικού ως κατοικία. Αυτό είναι, εν τέλει, θέμα της αρμόδιας Αρχής και ρύθμισης από τον ιδιοκτήτη με την αρμόδια Αρχή, υπό το φως άλλων νομοθεσιών (περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμος, περί Οδών και Οικοδομών Νόμος). Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να διαπιστώσει την πλήρωση των προϋποθέσεων που θέτει ο περί Ενοικιοστασίου Νόμος για την έκδοση Διατάγματος έξωσης. Η παρούσα υπόθεση είναι ιδιόμορφη, εφόσον πρόκειται για περίπτωση ακινήτου που φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε σε κάποιο παρελθόντα χρόνο ως κατοικία, ενώ κατά τον ουσιώδη χρόνο και τον παρόντα χρόνο, μεγάλο μέρος του χρησιμοποιείται ή χρησιμοποιείτο ως επαγγελματική στέγη και η πρόθεση του ιδιοκτήτη είναι να το ανακτήσει για να το χρησιμοποιήσει ως κατοικία. Δεν είναι δηλαδή η περίπτωση καταστήματος το οποίο ο ιδιοκτήτης επιθυμεί να ανακτήσει για ιδία χρήση ως κατάστημα, ούτε η περίπτωση κατοικίας που χρησιμοποιείται ως τέτοια, την οποία ο ιδιοκτήτης επιθυμεί να ανακτήσει για ιδιοκατοίκηση. Είναι η κρίση μας ότι τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 11
(1)(στ) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Βλέπετε σχετικά και περαιτέρω, πιο κάτω. O πατέρας των Αιτητών και πρώην ιδιοκτήτης του υποστατικού, είχε ενοικιάσει το επίδικο στον Καθ' ου η Αίτηση, δυνάμει προφορικής συμφωνίας, σε άγνωστο χρόνο, πριν το 1998 και ο Καθ' ου η Αίτηση είχε λάβει την κατοχή αυτού. Ο Καθ' ου η Αίτηση ενοικίασε και έλαβε την κατοχή των υποστατικών υπ' αρ. 293, 295 και 297, την οποία διατηρεί μέχρι σήμερα. Το επίδικο υποστατικό ενοικιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως ξυλουργείο και ούτως το χρησιμοποίησε ο Καθ' ου η Αίτηση. Όταν οι Αιτητές κατέστησαν ιδιοκτήτες, κατά ή περί το 1998, η ενοικίαση συνέχισε, επί προφορικής βάσεως και με αόριστη διάρκεια. Είναι πολύ πιθανόν ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν ήδη θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού, πριν αυτό περιέλθει στην κυριότητα των Αιτητών 1, 2 και
- Αποτέλεσε όμως κοινό έδαφος στην ενώπιον μας μαρτυρία, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είναι και ήταν κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα υπόθεση χρόνο, θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού. Το πληρωτέο ενοίκιο είναι €46,60 μηνιαίως. Ο Δήμος Λευκωσίας απέστειλε επιστολή προς τους Αιτητές ημερομηνίας 20.11.2013, στην οποία γίνεται αναφορά σε προηγούμενη επιστολή του ημερομηνίας 21.12.2010 (Τεκμήριο 3 στην ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Παυλίδη), η οποία αφορά ολόκληρο το ακίνητο, όπως φαίνεται, εφόσον η αναφορά είναι σε διατηρητέα οικοδομή στην οδό ΧΧΧ 295-
- Η επιστολή αφορούσε την επικινδυνότητα του επίδικου και την επίκληση προς τους Αιτητές να προχωρήσουν σε εργασίες στήριξης. Με την επιστολή ειδοποιούνταν οι Αιτητές ότι ο Δήμος είχε προχωρήσει σε κατακύρωση της προσφοράς για παροχή υπηρεσιών μελετητή για την εκπόνηση μελέτης και επίβλεψη των εργασιών στήριξης και στη λήψη προσφορών για την εκτέλεση των εργασιών στήριξης της οικοδομής. Το ποσό που αναλογεί στους Αιτητές ανέρχεται €13.765,35 και θα ειδοποιηθούν από το Δήμο για την καταβολή του. Εάν οι Αιτητές δεν προέβαιναν στις απαραίτητες εργασίες στήριξης μέχρι την 2.12.2013, θα προχωρούσε ο Δήμος στην εκτέλεση τους και θα χρέωνε τους Αιτητές. Το 2013, ο Δήμος Λευκωσίας χρέωσε τους Αιτητές για τη Μελέτη Στήριξης Διατηρητέων Οικοδομών και τα διοικητικά έξοδα για την ετοιμασία της μελέτης, με ποσό €394,12 έκαστος (Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Παυλίδη). Ο Δήμος εκτέλεσε εργασίες στο επίδικο υποστατικό. Οι Αιτητές 1, 2 και 3 είναι αδέλφια και κατάγονται από την κατεχόμενη Κυθρέα. Οι Αιτητές 2 και 3 μετοίκησαν στο Λονδίνο από κατά ή περί το έτος 1974 λόγω της Τουρκικής εισβολής, όπου διαμένουν έκτοτε και επιθυμούν να επαναπατριστούν. Ο Αιτητής 2 είναι 63 ετών, διαζευγμένος και το μοναδικό του τέκνο διαμένει στην Κύπρο. Η θυγατέρα του είναι νυμφευμένη και έχει παιδιά. Ο Αιτητής 3 είναι 62 ετών και άγαμος. Οι Αιτητές 2 και 3 είναι κοντά στη συνταξιοδότηση τους και στο Λονδίνο διαμένουν μαζί. Πέραν του μεριδίου τους στο επίδικο υποστατικό και μερίδια σε ακίνητα στην κατεχόμενη Κυθρέα, στερούνται άλλης ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο. Επιθυμούν όπως πάρουν την κατοχή του επίδικου και προβούν σε κάποιες μετατροπές, ώστε να το χρησιμοποιήσουν μαζί, ως κατοικία. Ένεκα των εργασιών του Δήμου Λευκωσίας στο επίδικο υποστατικό, η κατάσταση του έχει βελτιωθεί σε βαθμό που είναι δυνατόν να καταστεί κατοικήσιμο, ενώ οι Αιτητές έχουν επίσης δικογραφήσει για τη δυνατότητα παροχής επιχορήγησης για έργα σε διατηρητέα υποστατικά, ως το επίδικο. Οι Αιτητές 2 και 3 κατέδειξαν ότι έχουν χαμηλό εισόδημα και/ή αναμένουν να λάβουν χαμηλή σύνταξη. Ο Αιτητής 2, συνταξιοδοτείται την 5.12.2020 και αναμένει να λάβει σύνταξη ύψους Stg 85,39 εβδομαδιαίως, ήτοι Stg 341,56 μηνιαίως (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Παυλίδη). Το έγγραφο είναι στην Αγγλική γλώσσα. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)του περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμου, Ν.67/88 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, «σε οποιαδήποτε δικαστική διαδικασία γίνεται αποδεκτό ως αποδεικτικό μέσο και έγγραφο συνταγμένο σε οποιαδήποτε ξένη γλώσσα», ενώ δεν προβλήθηκε ένσταση για το εν λόγω Τεκμήριο. Ο Αιτητής 3 έχει ετήσιο καθαρό εισόδημα μεταξύ περίπου Stg10.000 και Stg15.000 (Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Παυλίδη). Το έγγραφο αυτό είναι επίσης στην Αγγλική γλώσσα και δεν προβλήθηκε σχετική ένσταση. Με επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών, ημερομηνίας 4.8.2015, προς τον Καθ' ου η Αίτηση, εκ μέρους όλων των Αιτητών (Τεκμήριο 4 στην ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Παυλίδη), δόθηκε ειδοποίηση καταβολής των μέχρι τότε οφειλομένων ενοικίων, συνολικού ύψους €1.400, μέχρι την 1.10.2015 και όπως μέχρι την ίδια ημέρα, παραδοθεί κενή και ελεύθερη κατοχή του επίδικου υποστατικού. Στην ίδια επιστολή γινόταν αναφορά στην επικίνδυνη κατάσταση του ακινήτου, καθώς και στην απαίτηση ανάκτησης κατοχής λόγω ιδιοκατοίκησης του Αιτητή 2 και επικείμενου επαναπατρισμού του. Η επιστολή επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου η Αίτηση την 8.8.2015 (Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Παυλίδη). Στις 23.9.2015, δηλαδή μετά την παρέλευση 21 ημερών από την επίδοση της επιστολής, ο Καθ' ου η Αίτηση κατέβαλε ποσό €1.493, το οποίο αφορούσε τα ενοίκια της περιόδου από 1.1.2013 έως 31.8.2015 (Τεκμήριο 6 στην ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧΧ Παυλίδη). Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν παρέδωσε την κατοχή του επίδικου την 1.10.2015 και η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 8.12.2015 και επιδόθηκε στον Καθ' ου η Αίτηση την 10.12.
- Μέχρι την 1.10.2015, ημερομηνία που είχε οριστεί στην επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών, ο Καθ' ου η Αίτηση όφειλε τα ενοίκια Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου
- Μέχρι την ημερομηνία καταχώρισης της κυρίως Αίτησης, ο Καθ' ου η Αίτηση όφειλε τα ενοίκια των μηνών Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου 2015, όπως ζητούνται με την κυρίως Αίτηση. Το ποσό δεν πληρώθηκε εντός 14 ημερών από την επίδοση της κυρίως Αίτησης. Η επόμενη πληρωμή του Καθ' ου η Αίτηση έγινε την 24.3.2016, οπότε κατέβαλε τα ενοίκια Σεπτεμβρίου 2015 - Ιανουαρίου 2016 και παρέμειναν οφειλόμενα τα ενοίκια Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2016 και η τελευταία πληρωμή έγινε την 25.9.2017, οπότε πλήρωσε τα ενοίκια των μηνών Φεβρουαρίου 2016 - Σεπτεμβρίου 2017 (Τεκμήριο 6 στην ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Παυλίδη). Έκτοτε, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε άλλο ποσό ως ενοίκια. Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν χρησιμοποιεί πλέον το επίδικο υποστατικό για τη διεξαγωγή των εργασιών του. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι συνταξιούχος από το 2013, εφόσον είναι γεννηθείς το
- Η καταβολή των ενοικίων δεν γίνεται επί τακτικής βάσεως, όπως φαίνεται πιο πάνω. Ο Καθ' ου η Αίτηση αρνήθηκε λακωνικά, γενικά και αόριστα τους ισχυρισμούς των Αιτητών ότι δεν διεξάγει εργασίες στο επίδικο υποστατικό. Δεν έχει θέσει ενώπιον μας οποιαδήποτε μαρτυρία περί του αντιθέτου, ώστε να αντικρούσει επαρκώς τους ισχυρισμούς των Αιτητών επί του συγκεκριμένου σημείου. Η σύζυγος του Καθ' ου η Αίτηση, όχι ο ίδιος, είναι εκτοπισθείσα. Νομική πτυχή: Λόγος έξωσης - Ιδιοκατοίκηση: Το άρθρο 11
(1)(στ) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί τα ακόλουθα: «11
(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται δια την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, δια το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή δια την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (στ) Σε περίπτωση κατά την οποία το ακίνητο απαιτείται λογικά από τον ιδιοκτήτη για ιδιοκατοίκηση ή για την κατοίκηση του συζύγου, τέκνου ή εξαρτώμενου γονέα ή του συζύγου του τελευταίου, ή όταν ο ιδιοκτήτης είναι οικογενειακή εταιρεία, για ιδιοκατοίκηση μέλους της και το δικαστήριο θεωρεί λογική την έκδοση τέτοιας απόφασης ή τέτοιου διατάγματος. Νοείται ότι ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα θα εκδίδωνται δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν το Δικαστήριον πεισθή ότι, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστάσεων της υποθέσεως, θα επροξενείτο μεγαλυτέρα ταλαιπωρία δια της εκδόσεως του διατάγματος ή της αποφάσεως παρά δια της αρνήσεως εκδόσεως τούτου. Δια τους σκοπούς της παραγράφου αυτής ο όρος 'περιστάσεις της υποθέσεως' περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το κατά πόσον ο ενοικιαστής είναι εκτοπισθείς ή παθών, ως οι όροι ούτοι καθορίζονται εις το Μέρος V του παρόντος Νόμου, το κατά πόσον υπάρχει διαθέσιμον έτερον ανάλογον και με λογικόν ενοίκιον μέρος στεγάσεως δια τον ενοικιαστή, και το κατά πόσον ο ιδιοκτήτης ηγόρασε το ακίνητον μετά την ημερομηνία καθ' ήν ετέθη εν ισχύι ο παρών Νόμος προς τον σκοπόν αποκτήσεως κατοχής δυνάμει των διατάξεων της παρούσης παραγράφου». Το άρθρο 11
(2)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, προνοεί τα ακόλουθα: «11
(2)Σε όσες περιπτώσεις δεν απαιτείται από το άρθρο αυτό άλλη γραπτή προειδοποίηση για έξωση, ο ιδιοκτήτης οφείλει να επιδώσει στον ενοικιαστή γραπτή προειδοποίηση έναν τουλάχιστο μήνα προηγουμένως, χωρίς αυτό να επηρεάζει τις εκκρεμούσες ενώπιον του Δικαστηρίου υποθέσεις από της δημοσίευσης του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικός) Νόμος του 1995.» Το άρθρο 11
(2)προνοεί για την αποστολή γραπτής προειδοποίησης ενός μηνός προς τον ενοικιαστή, εκτός όπου προνοείται άλλη περίοδος από το άρθρο 11. Το δε άρθρο 29
(1)προνοεί περί της αποστολής ειδοποίησης δυνάμει του Νόμου. Τα δύο τελευταία ισχύουν για όλους τους λόγους έξωσης. Συνεπώς, για να εκδοθεί διάταγμα ανάκτησης κατοχής για ιδιοκατοίκηση, πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις σωρευτικά:
- Το επίδικο ακίνητο να κείται εντός ελεγχόμενης, εν τη εννοία του Νόμου, περιοχής και να έχει συμπληρωθεί πριν την 31.12.
- Ο Ενοικιαστής να είναι θέσμιος ενοικιαστής.
- Ο ιδιοκτήτης να έχει επιδώσει στον ενοικιαστή γραπτή προειδοποίηση ένα τουλάχιστο μήνα πριν τη καταχώριση της Αίτησης.
- Η οικία να απαιτείται λογικά προς κατοχή από τον ιδιοκτήτη.
- Το Δικαστήριο να κρίνει ότι η έκδοση του διατάγματος έξωσης είναι λογική.
- Η έκδοση του διατάγματος, κατά τη κρίση του Δικαστηρίου, θα προκαλέσει λιγότερη ταλαιπωρία παρά η μη έκδοση του. Η επιφύλαξη που αφορά την ταλαιπωρία, είναι η ίδια με την επιφύλαξη του εδαφίου (ζ) που αφορά την ιδία χρήση. Κατ' ακρίβειαν και η πρώτη παράγραφος είναι πολύ παρόμοια, με την εξαίρεση ότι το εδάφιο (στ) ομιλεί για κατοίκηση και όχι για στέγαση επιχείρησης και δεν περιλαμβάνει την εξέταση της δυνατότητας εξασφάλισης άλλης επαγγελματικής στέγης από τον Αιτητή. Στην προκείμενη περίπτωση, κρίνουμε ότι οι πρώτες τρεις προϋποθέσεις ικανοποιούνται αναφορικά με τον Καθ' ου η Αίτηση. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου: « 'κατοικία' σημαίνει οικοδομή ή κατασκευή ή μέρος της που ενοικιάζεται ως κατοικία προσώπου ή για τη στέγαση σωματείων, ιδρυμάτων και μη επαγγελματικών οργανώσεων, έστω και αν μέρος αυτής χρησιμοποιείται για επαγγελματικούς σκοπούς». Το επίδικο υποστατικό χρησιμοποιείται ως επαγγελματική στέγη και όχι ως κατοικία, ενώ υπήρξε κατοικία στο παρελθόν, σύμφωνα με τους Αιτητές. Έχουμε λάβει υπόψη την αυθεντία Kannides v. Ayiomammitis
(1985)1 C.L.R. 30, όπου αποφασίστηκε ότι λαμβάνεται υπόψη η χρήση του επίδικου, ο σκοπός για τον οποίο μισθώθηκε και όχι ο χαρακτήρας του επίδικου κατά την οικοδόμηση του. Η απόφαση αφορούσε υποστατικό που οικοδομήθηκε ως κατοικία και μισθώθηκε για χρήση ως κλινική, δηλαδή υποστατικό εργασίας. Πρόκειται για επαγγελματική στέγη τόσον όσον αφορά την πρωτεύουσα χρήση (dominant user), όσον και το σκοπό της ενοικίασης (purpose of the letting). Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση του έντιμου Δικαστή κ. Λ. Σαββίδη, στη σελίδα 39: «The trial Court in the present case, in determining the nature of the premises in question and whether they were a 'dwelling house' or a 'shop' within the meaning of the Rent Control Law, 1983, had to examine the purpose for which they were let and used and not their intrinsic character for which they were originally constructed. It was a common ground that the premises in question were let for use as a clinic, that is for business purposes within the definition of 'shop' under section 2 of Law 23/83, and that in fact they had been so used ever sine and, therefore, they could not be considered and treated as falling within the definition of a 'dwelling house'.» Υπό το φως των πιο πάνω, είναι η κρίση μας ότι, εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, το επίδικο υποστατικό είναι κατάστημα και χρησιμοποιείται ως κατάστημα. Οι Αιτητές επιθυμούν να το ανακτήσουν και να αλλάξουν τη χρήση του. Είναι περαιτέρω η κρίση μας ότι, ενόψει προηγούμενης χρήσης του επίδικου και της πρόθεσης χρήσης του από τους ιδιοκτήτες, η σημερινή του χρήση από τον ενοικιαστή δεν θέτει τα γεγονότα της υπόθεσης εκτός της εφαρμογής του άρθρου 11
(1)(στ) για την έκδοση Διατάγματος έξωσης λόγω ιδιοκατοίκησης. Η προτιθέμενη χρήση εμπίπτει στον ορισμό της «κατοικίας». Φρονώ ότι αντίθετη κατάληξη, θα είχε το ανεπιεικές αποτέλεσμα να μην δύναται ο ιδιοκτήτης καν να ζητήσει την ανάκτηση της κατοχής υποστατικού το οποίο χρησιμοποιείται ως επαγγελματική στέγη και επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει ως κατοικία ή του υποστατικού που χρησιμοποιείται ως κατοικία και επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει ο ίδιος ως επαγγελματική στέγη, υπό το φως του άρθρου 11
(1)(ζ). Το εάν θα δυνηθεί να το χρησιμοποιήσει ο ιδιοκτήτης ως η πρόθεση του, εναπόκειται στη δική του ρύθμιση με τις αρμόδιες Αρχές. Επί τούτου, δεν έχουμε μήτε πληροφόρηση, μήτε αρμοδιότητα. Με τις πιο πάνω επισημάνσεις υπόψην, σχετική και καθοδηγητική αναφορικά με τις υπόλοιπες τρεις προϋποθέσεις, είναι η αυθεντία Χριστοδουλίδης v. Ολυμπίου
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 838 (απόφαση μειοψηφίας που υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ως προς το σημείο αυτό, στην υπόθεση Πουκή v. Ξενοπούλου & άλλης
(1990)1 Α.Α.Δ. 104, στη σελίδα 107). Τέταρτη προϋπόθεση - Λογικό απαίτησης ιδιοκτήτη: Πέραν των πιο πάνω αυθεντιών, στην Παμπορίδη v. Χουλιώτη κ.α.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 604, αναφερόμενος στο άρθρο 11
(1)(ζ), ο έντιμος Δικαστής κ. Φρ. Νικολαϊδης, είπε: «Η φράση απαιτείται λογικώς ερμηνεύθηκε σε αριθμό υποθέσεων. Έχει αποφασιστεί ότι η φράση προϋποθέτει την ύπαρξη ανάγκης η οποία πρέπει να είναι γνήσια υφιστάμενη ανάγκη, κάτι περισσότερο από απλή επιθυμία αν και κάτι κατά πολύ λιγότερο της απόλυτης ανάγκης (βλ. Yiannopoulos v. Theodoulou
(1979)1 C.L.R. 215), ενώ στην υπόθεση Andreou v. Christodoulou
(1978)1 C.L.R. 192, λέχθηκε ότι η ανάγκη θα πρέπει να είναι οριστική και άμεση.» Επιπλέον, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος ανάκτησης κατοχής δυνάμει του άρθρου 11
(1)(ζ), όπως αυτές καταγράφονται στην απόφαση της μειοψηφίας στην υπόθεση Χριστοδουλίδης v. Ολυμπίου (βλέπετε πιο πάνω), και που ισχύουν και για το εδάφιο (στ) και μάλιστα λιγότερο αυστηρές, η ανάγκη πρέπει να είναι υποκειμενικά γνήσια και αντικειμενικά εύλογη όχι όμως απαραίτητα επιτακτική. Αναφορά στις ίδιες αποφάσεις ως την Παμπορίδης πιο πάνω, αλλ' αυτή τη φορά στα πλαίσια υπόθεσης ιδιοκατοίκησης με βάση το εδάφιο (στ), προβαίνει ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Π. Αρτέμης στην αυθεντία Κολόμβου v. Κωνσταντίνου κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ.
- Βλέπετε ακόμα Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδες 284 και
- Είναι η κρίση μας ότι η απαίτηση του Αιτητή 2 να ανακτήσει την κατοχή της επίδικης οικίας είναι λογική. Δεν επηρεάζει την κρίση μας ότι αρχικά και κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα Αίτηση χρόνο, πρόθεση είχε μόνο ο Αιτητής 2, εφόσον στον τίτλο έχουν συνενωθεί όλοι οι συνιδιοκτήτες οι οποίοι είναι αναγκαίοι διάδικοι και εφόσον η πρόθεση και απαίτηση μόνο του ενός εξ' αυτών, είναι αρκετή. Η προδικαστική ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση κρίνεται ως ανεδαφική και απορρίπτεται. Κρίνω ότι η τέταρτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Πέμπτη προϋπόθεση - Λογικότητα έκδοσης διατάγματος και Έκτη προϋπόθεση - Ταλαιπωρία: Συνεκτιμώντας το σύνολο των περιστάσεων των μερών σε συσχετισμό με τους σκοπούς της νομοθεσίας για να προσδιορίσουμε αν είναι αντικειμενικά δικαιολογημένη η έκδοση Διατάγματος έξωσης, ασκούμε τη διακριτική μας ευχέρεια και κρίνουμε ότι η έκδοση του Διατάγματος είναι λογική. Στο τι πρέπει να λάβουμε υπόψην έχουμε καθοδηγεί τόσο από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, όσο και από την Αγγλική αυθεντία Cumming v. Danson
(1942)2 All ER 653. Έχουμε λάβει υπόψη εάν η έκδοση του Διατάγματος θα προκαλέσει λιγότερη ταλαιπωρία παρά η μη έκδοση του. Κρίνουμε ότι η μη έκδοση του Διατάγματος θα προκαλέσει μεγαλύτερη ταλαιπωρία στους Αιτητές και ιδιαίτερα στον Αιτητή 2, παρά η μη έκδοση του στον Καθ' ου ηυ Αίτηση. Πρόκειται για άτομο κάποιας ηλικίας, με χαμηλό εισόδημα, ο οποίος επιθυμεί να επαναπατριστεί για να είναι κοντά στην οικογένεια του και να κατοικήσει σε κληρονομικό ακίνητο, του οποίου είναι συνιδιοκτήτης, με τη σύμφωνο γνώμη των λοιπών συνιδιοκτητών. Ο Καθ' ου η Αίτηση είναι ακόμα μεγαλύτερος σε ηλικία, είναι ήδη συνταξιούχος και δεν χρησιμοποιεί πλέον το επίδικο για την άσκηση εργασίας. Κατ' ακολουθίαν, η έκτη και η έβδομη προϋπόθεση ικανοποιούνται και ο συγκριμένος λόγος έξωσης επιτυγχάνει. Συστηματική καθυστέρηση: Έχει ενώπιον μας καταδειχθεί συστηματική καθυστέρηση στην καταβολή των ενοικίων από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση. Βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived; in the absence of estoppel or a variation in the terms of the tenancy, this is so even if the landlord has accepted unpunctual payment for a long period without protest and has given the tenant no warning that punctual payment will be required in the future. However, to invoke this head the landlord must prove that at the date when he commenced proceedings for possession not only is rent "lawfully due" but also that it "has not been paid". Accordingly no order for possession can be made if at that date the rent has been tendered, even if it was overdue; for although not paid punctually, it has been 'paid'." Δεν τίθεται θέμα εξ' υποσχέσεως κωλύματος (promissory estoppel) εκ μέρους του ιδιοκτήτη (βλέπετε Xenopoulos v. Constantinidou
(1979)1 C.L.R. 519, Dellentry v. Pellow
(1951)2 All ER 216, Bird v. Hildage
(1947)1 All ER 7, Γιάγκου κ.α. v. Γεωργίου (
(1995)1 Α.Α.Δ. 506, Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 27, παράγραφος 665). Η υποχρέωση καταβολής ενοικίου είναι υποχρέωση του ενοικιαστή και δεν μπορεί να εξαρτηθεί και να ικανοποιηθεί από οποιαδήποτε διευκόλυνση του ιδιοκτήτη, π.χ. αν προσέρχεται ο ίδιος να εισπράττει ή όχι. Ακόμα και στην περίπτωση που ο Καθ' ου η Αίτηση καταβάλει ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό μετά την καταχώριση της Αίτησης, το Δικαστήριο διατηρεί την εξουσία έκδοσης διατάγματος έξωσης εφόσον υπάρχουν τέτοιοι λόγοι όπως η συστηματική καθυστέρηση καταβολής του ενοικίου. Λόγος έξωσης - καθυστερημένα ενοίκια: Με την κυρίως Αίτηση ζητείται η έξωση του Καθ' ου η Αίτηση για δύο λόγους, συνεπώς εξετάζουμε και το δεύτερο λόγο. Σύμφωνα με το άρθρο 11
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [1]. Οι προϋποθέσεις του Νόμου είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.1999. γ) Ο Καθ' ου η Αίτηση να είναι θέσμιος ενοικιαστής. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στον Καθ' ου η Αίτηση εκ μέρους των Αιτητών, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στον Καθ' ου η Αίτηση, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις πληρούνται. Ανταπαίτηση: Αποζημίωση ενοικιαστού: Το άρθρο 12 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί τα ακόλουθα: «Στις περιπτώσεις έκδοσης απόφασης ή διατάγματος σύμφωνα με τις πρόνοιες των παραγράφων (ζ) και (η) του άρθρου 11, το Δικαστήριο έχει τη διακριτική εξουσία να διατάξει τον αιτητή να πληρώσει στον ενοικιαστή αποζημίωση, η οποία δε θα υπερβαίνει ποσό που είναι ίσο με το τρέχον ενοίκιο δεκαοκτώ μηνών, αν η απόφαση ή το διάταγμα αφορά κατάστημα.» Το Διάταγμα έξωσης εκδίδεται σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 11
(1)(α) και του άρθρου 11
(1)(στ). Κατ' ακολουθίαν, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν δικαιούται αποζημίωσης από τους Αιτητές δυνάμει του άρθρου
- Αέρας (Goodwill): Το άρθρο 13 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου το οποίος επικαλείται ο Καθ' ου η Αίτηση στην Ανταπαίτηση του, προνοεί τα ακόλουθα: «
- Όταν λόγω της άσκησης στο κατάστημα από τον ενοικιαστή επιτηδεύματος ή εργασίας συνυπάρχει εμπορική εύνοια (αέρας) την οποία ο ενοικιαστής θα απωλέσει ολικώς ή μερικώς σε περίπτωση μετακίνησης του σε άλλο κατάστημα, το Δικαστήριο, κατά την έκδοση απόφασης ή διατάγματος δυνάμει οποιασδήποτε από τις παραγράφους (ζ) και (η) του εδαφίου
(1)του άρθρου 11, μπορεί αν δε θεωρεί επαρκή την προβλεπόμενη από το άρθρο 12 αποζημίωση, να διατάξει την καταβολή επιπλέον αποζημίωσης στον ενοικιαστή, που να μην υπερβαίνει την απώλεια της εμπορικής εύνοιας, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις συνθήκες του ενοικιαστή, καθώς και την πιθανότητα αύξησης της ενοικιαστικής αξίας του ακινήτου λόγω της απώλειας της εμπορικής εύνοιας, ενώ δεν είναι εκτελεστό το διάταγμα ή η απόφαση, μέχρις ότου πληρωθεί το ανωτέρω ποσό της αποζημίωσης.» Το Διάταγμα έξωσης εκδίδεται σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 11
(1)(α) και του άρθρου 11
(1)(στ). Κατ' ακολουθίαν, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν δικαιούται αποζημίωσης από τους Αιτητές δυνάμει του άρθρου 13. Η αποζημίωση που προβλέπεται από το άρθρο, αφορά την αύξηση της ενοικιαστικής αξίας εις χείρας του ιδιοκτήτη. Βλέπετε σχετικά τις αυθεντίες: Whiteman Smith Motor Company Limited v. Chaplin and Another
(1934)2 K.B. 35, Charrington & Co. v. Simpson
(1935)A.C. 325, Ireland v. Taylor
(1948)2 All ER 450, Mehmet Ali Sulay v. Ananinya Kazandjian 24 C.L.R. 37, Nicolaides v. Chrysochou
(1988)1 C.L.R. 687, Κόσμος Λτδ κ.ά. v. Φυλακτού Λτδ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1086, Ιωάννου v. Θεοδούλου κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 113. Ειδικές αποζημιώσεις: Το βάρος απόδειξης ειδικών αποζημιώσεων ανήκει στον αξιούντα, δηλαδή τον Καθ' ου η Αίτηση. Οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται λεπτομερώς στα δικόγραφα και να αποδεικνύονται με σαφήνεια και συγκεκριμένα στοιχεία (βλέπετε σχετικά Σπύρου v. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 298, Ηρακλέους v. Πίτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Αλεξάνδρου v. Ιωάννου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1157, Χριστοδούλου v. Αγαθοκλέους
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 396, Μαίττα v. Γεωργίου κ.ά.
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 1, Παναγιώτου v. Φραγκέσκου κ.ά.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 687, Λοϊζου v. Μουρτζή
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 883, Ζήνων Μερκής Λτδ v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1923, Πίριλλος v. Κονναρή
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1153 και Μεταξάκης v. Δήμου Λευκωσίας
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 467). Πέραν του απλού ισχυρισμού στο δικόγραφο του και της απλής δήλωσης στη γραπτή μαρτυρία του, ο Καθ' ου η Αίτηση, δεν παρουσίασε οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με την απαίτηση του για το ποσό των €19.
- Δεν συγκεκριμενοποίησε καν τα μηχανήματα τα οποία διατηρεί στο επίδικο υποστατικό, για τη μετακίνηση των οποίων ζητεί €5.
- Η απαίτηση αποτυγχάνει. Αναστολή διατάγματος έξωσης: Το άρθρο 11
(5)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ως ακολούθως: «Το Δικαστήριον, εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα δυνάμει των παραγράφων (α), (β), (γ), (δ), (ε), (στ), (ζ), (η), (θ), (ι), (ια) και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν ποσόν το οποίο νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστή οφειλόμενον υπ' αυτού, να αναστείλει την εκτέλεσιν της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να αναβάλει την ημερομηνίαν κατοχής δια τοιαύτην περίοδον μη υπερβαίνουσα το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελαν συμφωνήσει, και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει κατάλληλους.» Κρίνουμε ότι είναι δίκαιο όπως δοθεί κάποιος χρόνος στον Καθ' ου η Αίτηση να μετακινήσει από το επίδικο τα μηχανήματα και/ή εξοπλισμό τα οποία διατηρεί σ' αυτό. Ως εκ τούτου, δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής μας ευχέρειας υπέρ της αναστολής του Διατάγματος έξωσης για περίοδο πέντε
(5)μηνών. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με την σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, οι λόγοι έξωσης με βάση τα άρθρα 11
(1)(α) και 11
(1)(στ) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, επιτυγχάνουν. Εκδίδεται Διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, ανάκτησης κατοχής του ακινήτου επί της οδού ΧΧΧ αρ. 293, αρ. 295, αρ. 297, Ενορία Ταχτελκαλέ, Φ/Σχ.21.46.3.16, Τεμάχιο 3Χ6, Τμήμα Β, Λευκωσία. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των Αιτητών 1, 2 και 3 και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, για το ποσό των €46,60 μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη, από την 1.10.2017 μέχρι την παράδοση της κατοχής, πλέον νόμιμο τόκο επί εκάστου ποσού εκ €46,60 από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρι εξόφλησης, πλέον δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €500 - €2.000. Η εκτέλεση του Διατάγματος αναστέλλεται αρχικά από σήμερα μέχρι 26.10.2019. Νοουμένου ότι την ή μέχρι την 26.10.2019, ο Καθ' ου η Αίτηση καταβάλει στους Αιτητές 1, 2 και 3, τα ενδιάμεσα οφέλη από 1.10.2017 έως 31.10.2019 και τα δικηγορικά έξοδα, η εκτέλεση θα ανασταλεί περαιτέρω μέχρι την 31.10.2019 και στη συνέχεια από μήνα σε μήνα για την υπόλοιπη περίοδο των πέντε
(5)μηνών από σήμερα, ήτοι μέχρι 26.2.2020 περιλαμβανομένης, νοουμένου ότι την πρώτη ημέρα εκάστου επομένου μηνός αρχής γενομένης την 1.11.2019, με επτά
(7)μέρες χάρη, ο Καθ' ου η Αίτηση θα καταβάλλει στους Αιτητές 1, 2 και 3 τα ενδιάμεσα οφέλη, ως ανωτέρω. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] Το άρθρο 11
(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο