Σέργη κ.α. ν. Χατζηκυπριανού, Αίτηση Αρ.: Ε 92/18, 28/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Ε 92/18 Μεταξύ: 1.ΧΧΧ Σέργη, από Λευκωσία. 2.ΧΧΧ Γεωργίου, από Λευκωσία. Αιτητών και ΧΧΧ Χατζηκυπριανού, από Λευκωσία. Καθ' ης η Αίτηση ---------------------------------------------------------------------- Αίτηση για παρακοή Διατάγματος 28.2.2019 Για τους Αιτητές 1 και 2: κ. Δ. Παυλίδης για κ.κ. Δημήτριος Α. Παυλίδης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση: Ουδεμία εμφάνιση. Η Καθ' ης η Αίτηση εφωνάχθη και ήταν απούσα Ενδιάμεση Απόφαση Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 2.1.2019, οι Αιτητές 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση εξαιτούνται ως ακολούθως: «Α. Έκδοση Διατάγματος του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίον να διατάσσεται η Καθ' ης η Αίτηση, κ. ΧΧΧ Χατζηκυπριανού, να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας και να δείξει λόγον προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου γιατί να μην φυλακιστεί ή να πληρώσει πρόστιμο όπως το Δικαστήριο θέλει διατάξει για ανυπακοή προς το Διάταγμα και/ή απόφαση που εκδόθηκε στις 8.11.2018 και με το οποίον το Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο διατάττει την Καθ' ης η Αίτηση όπως καταβάλει προς τους Αιτητές, το μηνιαίο ενοίκιο από 1.12.2018 και την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα με πέντε μέρες χάρη, αναφορικά με την ενοικίαση μίας οικίας κειμένης στην οδό ΧΧΧ 5, στο Καϊμακλί, την οποία η Καθ' ης η Αίτηση ενοικίασε δυνάμει ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 6.5.2015 και μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου και/ή της ενοικίασης η Καθ' ης η Αίτηση συνεχίζει να κατέχει την εν λόγω κατοικία ως θέσμια ενοικιάστρια αλλά παραλείπει να καταβάλλει το ποσό των €750,00 το μήνα που είναι το συμφωνηθέν ενοίκιο μέχρι τελικής εκδίκασης και ολοκλήρωση της Κυρίως Αίτησης και/ή μέχρι νεοτέρων διαταγών του Δικαστηρίου. Β. Οποιαδήποτε παραπέρα θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογη και/ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, πλέον 19% Φ.Π.Α.» Η αίτηση βασίζεται στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρο 162, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρο 42, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983, Ν.23/83, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.40, Δ.42Α θθ.1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 12, Δ.48, Δ.49 θθ.1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η υπό εξέταση αίτηση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Σέργη, από τη Λευκωσία. Ο κ. Σέργης λέγει ότι είναι ο Αιτητής 1 στην παρούσα Αίτηση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια 2 να προβεί στη δήλωση του. Γνωρίζει δε προσωπικά τα γεγονότα. Κατά/ή περί την 24.8.2018, καταχώρησε ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας την υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, ζητώντας, μεταξύ άλλων, Διάταγμα και/ή απόφαση έξωσης της Καθ' ης η Αίτηση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Καθ' ης η Αίτηση, τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους αυτής και/ή άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν ή κατέχουν την οικία και/ή υποστατικό, όπως το εγκαταλείψουν και παραδώσουν στους Αιτητές, απόφαση και/ή Διάταγμα πληρωμής του ποσού των €2.250 για καθυστερημένα οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα κέρδη (MENSE PROFITS) και/ή αποζημιώσεις και/ή ενοίκια και/ή άλλως πως προς €750 το μήνα από 1.9.2018 μέχρι εκκένωσης και παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής του αναφερόμενου υποστατικού. Κατά/ή περί την 29.10.2018, οι Αιτητές καταχώρησαν μονομερή αίτηση, με την οποία εξασφάλισαν προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο διατάττει την Καθ' ης η Αίτηση όπως καταβάλλει προς τους Αιτητές το μηνιαίο ενοίκιο από 1.12.2018 και την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα με πέντε μέρες χάρη, αναφορικά με την ενοικίαση του επίδικου υποστατικού. Η Καθ' ης η Αίτηση είναι θέσμια ενοικιάστρια, αλλά παραλείπει και αρνείται να καταβάλλει το ποσό των €750.- μηνιαίως, που είναι το συμφωνηθέν ενοίκιο. Το Διάταγμα αφορά την περίοδο μέχρι τελικής εκδίκασης και ολοκλήρωσης της κυρίως Αίτησης και/ή μέχρι νεωτέρων Διαταγών του Δικαστηρίου. Στις 15.11.2018, ο Δικαστικός επιδότης ΧΧΧ Νεοφύτου, επέδωσε στην Καθ' ης η Αίτηση το προσωρινό Διάταγμα. Ακολούθως, η Καθ' ης η Αίτηση, αντί να συμμορφωθεί με το Διάταγμα, επέλεξε να διορίσει δικηγόρο, ο οποίος εμφανίστηκε στις 20.11.2018, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένο το Διάταγμα ως επιστρεπτέο, αμφισβητώντας τη σχετική αίτηση και το προσωρινό Διάταγμα και ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση. Η υπόθεση ορίστηκε στις 17.12.2018 και ένσταση να καταχωρηθεί μέχρι 10.12.2018. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι στις 17.12.2018, ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση ενώπιον του Δικαστηρίου, εμφανίστηκε για την Καθ' ης η Αίτηση ο δικηγόρος της και ζήτησε περαιτέρω χρόνο για να καταχωρήσει την ένσταση του και η υπόθεση ορίστηκε στις 10.1.2019 και εν τω μεταξύ, μέχρι 3.1.2019, να καταχωρηθεί η ένσταση της Καθ' ης Αίτηση. Μέχρι σήμερα η Καθ' ης Αίτηση δεν έχει συμμορφωθεί με το σχετικό προσωρινό Διάταγμα και δεν έχει καταβάλει και πληρώσει το ενοίκιο εκ €750.- μηνιαίως για τους μήνες Δεκέμβριο 2018 και Ιανουάριο 2019, συνολικού ποσού €1.500.- Ο κ. Σέργης τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι η Καθ' ης η Αίτηση έχει διαπράξει το αδίκημα της παρακοής και/η έχει παρακούσει το Διάταγμα ημερομηνίας 8.11.2018. Επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση προσωπικά την 15.11.2018, πιστοποιημένο αντίγραφο της αίτησης και του Διατάγματος του Δικαστηρίου. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει επιδείξει πλήρη ανυπακοή προς το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 8.11.2018 και δεν έχει συμμορφωθεί προς αυτό με την καταβολή των μηνιαίων ενοικίων εκ €750.- κάθε μήνα για τους μήνες Δεκέμβριο 2018 και Ιανουάριο 2019 και συνεχίζει να δείχνει απροθυμία να συμμορφωθεί με το σχετικό Διάταγμα. Συντρέχουν όλες οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος παρακοής εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Ιστορικό: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 28.8.2018. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση την 4.10.2018. Την 8.11.2018, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς, το ακόλουθο προσωρινό Διάταγμα, στα πλαίσια αίτησης των Αιτητών 1 και 2: «Εκδίδεται προσωρινό διάταγμα διατάττον την Καθ' ης η Αίτηση όπως καταβάλλει προς τους Αιτητές, το μηνιαίο ενοίκιο από 1.12.2018 και την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα με πέντε
(5)μέρες χάρη, αναφορικά με την ενοικίαση μίας οικίας κειμένης στην οδό ΧΧΧ 5, Καϊμακλί, την οποία η Καθ' ης η Αίτηση ενοικίασε δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 6.5.2015 και μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου και/ή της ενοικίασης η Καθ' ης η Αίτηση συνεχίζει να κατέχει την λόγω κατοικία ως θέσμια ενοικιάστρια αλλά παραλείπει να καταβάλλει το ποσό των €750,00 το μήνα που είναι το συμφωνηθέν ενοίκιο, μέχρι ακροάσεως και τελείας αποπερατώσεως της κυρίως Αίτησης.» Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε ένσταση, η οποία ήταν εκπρόθεσμη και λόγω μη εμφάνισης της την ημέρα και ώρα που ήταν ορισμένη η αίτηση για ακρόαση, το προσωρινό Διάταγμα κατέστη απόλυτο την 10.1.
- Η Καθ' ης η Αίτηση έχει διορίσει δικηγόρο ο οποίος την αντιπροσωπεύει στην παρούσα υπόθεση. Όμως, στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης, η Καθ' ης η Αίτηση δεν καταχώρισε ένσταση, παρά μόνο προτού η αίτηση οριστεί για ακρόαση, την 10.1.2019, συνήγορος ο οποίος εμφανίστηκε εκ μέρους της, υπέδειξε ότι η επίδοση της υπό εξέταση αίτησης δεν είχε γίνει στην ίδια προσωπικά, αλλά στον πατέρα της. Υπέβαλε ότι η επίδοση δεν ήταν καλή και παρέδωσε κείμενο αγόρευσης στο Δικαστήριο, σχετικά μ' αυτό το θέμα. Η αγόρευση όμως αφορούσε εν τέλει, την αίτηση για το προσωρινό Διάταγμα, το οποίο είχε ήδη καταστεί απόλυτο ενωρίτερα την ίδια ημέρα. Στο φάκελο της υπόθεσης υπάρχει ένορκος δήλωση του ιδιώτη επιδότη κ. ΧΧΧ Νεοφύτου, ημερομηνίας 9.1.2019, ότι επέδωσε την υπό εξέταση αίτηση και την ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει, στον πατέρα και συγκάτοικο της Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς εκείνος να υπογράψει. Επίσης, στο φάκελο της υπόθεσης υπάρχει άλλη ένορκος δήλωση του ιδιώτη επιδότη κ. ΧΧΧ Νεοφύτου, ημερομηνίας 19.11.2018, ότι επέδωσε το συνταγμένο προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 8.11.2018, την αίτηση ημερομηνίας 29.10.2018 και την ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει, επίσης στον πατέρα και συγκάτοικο της Καθ' ης η Αίτηση, χωρίς την υπογραφή του. Η θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών στα όσα ανέφερε δικηγόρος εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση την 10.1.2019, ήταν ότι η εμφάνιση δικηγόρου εκ μέρους της θεραπεύει το ζήτημα της επίδοσης και επίσης, ο πατέρας της Καθ' ης η Αίτηση είναι συγκάτοικος της και διαμένει στο επίδικο υποστατικό. Κατά την ημερομηνία ορισμού της υπό εξέταση αίτησης, 13.2.2019, δεν είχε καταχωριστεί ένσταση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση και δεν εμφανίστηκε δικηγόρος εκ μέρους της, παρά μόνο αργότερα και αφού η απόφαση είχε επιφυλαχθεί. Η Καθ' ης η Αίτηση είχε φωναχθεί και ήταν απούσα. Το Δικαστήριο άκουσε σύντομη προφορική μαρτυρία από τον Αιτητή 1 και την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών και επιφύλαξε την απόφαση του για να εκδοθεί σήμερα. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Κανονισμός 12(α): Στην απουσία ειδικής πρόνοιας στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο ή τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δυνάμει των προνοιών του Κανονισμού 12(α): «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» Περί Ενοικιοστασίου Νόμος: Σχετικό με την εξέταση αιτήσεων παρακοής διατάγματος είναι το άρθρο 34 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Τα Δικαστήρια Ελέγχου Ενοικιάσεων έχουν δικαιοδοσία να εξαναγκάζουν σε υπακοή σε κάθε απόφαση ή διάταγμα που εκδόθηκε από οποιοδήποτε δικαστήριο δυνάμει των σχετικών καταργηθέντων νόμων, μέχρι το 1975 και μετέπειτα, καθώς και για την εκτέλεση των αποφάσεων και των διαταγμάτων αυτών για την ανάκτηση της κατοχής ακινήτου ή την έξωση από αυτό, ύστερα από αίτηση είτε του προσώπου προς όφελος του οποίου εκδόθηκαν είτε του κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του ακινήτου.» Περί Δικαστηρίων Νόμος: Το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ως ακολούθως: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού, διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, δια προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων. Και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήση πρέπον. Νοείται ότι έκαστο δικαστήριο θα έχει εξουσία τιμωρίας για παρακοή ή και εξαναγκασμού σε υπακοή σ' οποιοδήποτε διάταγμα του στις περιπτώσεις που αφορούν διάδικο σε δικαστική διαδικασία αλλά και στις περιπτώσεις που αφορούν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, νοουμένου ότι αυτό έλαβε γνώση του διατάγματος και εν γνώσει του και ηθελημένα παροτρύνει ή συνεργεί στη μη υπακοή διατάγματος.» Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Σχετικές είναι οι πρόνοιες της Διαταγής 42Α [1], που αφορά τη σύλληψη και κατάσχεση, καθώς και της Διαταγής
- Σύμφωνα με τους θεσμούς 8 και 9 της Διαταγής 48, αίτηση για την παρακοή διατάγματος καταχωρείται δια κλήσεως και συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Νομολογία: Σχετικές με το θέμα της περιφρόνησης διατάγματος του Δικαστηρίου είναι οι αυθεντίες: Αntonis Mouzouris and Another ν. Xylophagou Plantations Ltd.,
(1977)1 C.L.R. 287, Marie Therese Smith v. Paphos Stone C. Estate Ltd. and others,
(1989)1 (E) A.A.Δ. 499, Μαυρομμάτη κ.ά. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 3),
(1990)3 Α.Α.Δ. 4244, Louis Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ κ.α.,
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Σταύρου κ.α. (Αρ.1),
(1992)1 Α.Α.Δ. 237. Σύμφωνα με την αυθεντία Krashias Shoe Factory Ltd. v. Adidas,
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750, ούτε ο τρόπος επίκλησης, ούτε το πλαίσιο άσκησης της δικαιοδοσίας για τιμωρία για ανυπακοή ρυθμίζονται από το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Η άσκηση της δικαιοδοσίας αφήνεται να ρυθμιστεί με διαδικαστικό κανονισμό και ρυθμίστηκε με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η Διαταγή 42Α πραγματεύεται αποκλειστικά τη διαδικασία για την αναφορά παρακοής διατάγματος στο Δικαστήριο. Οι πρόνοιες της συνιστούν τις δικονομικές διατάξεις που διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 42 (βλέπετε σχετικά σελίδες 759-761). Η πιο πάνω αυθεντία αναφέρεται στο θεσμό 4 της Διαταγής 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ως αυτός είχε πριν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, συνάγεται από το κείμενο του θεσμού, ως αυτό είχε, και συγκεκριμένα από την υποχρέωση για απόδειξη κατά την ακρόαση, ότι απαιτείται προφορική μαρτυρία για την απόδειξη των αμφισβητούμενων γεγονότων. Αυτό δεν ισχύει πλέον επειδή το κείμενο του θεσμού ως είχε δεν ισχύει πλέον, αλλά έχει τροποποιηθεί. Τα υπόλοιπα όμως ισχύουν, δηλαδή ότι το βάρος απόδειξης φέρει ο Αιτητής και ότι αυτό αποσείεται όπως και στις ποινικές υποθέσεις, δηλαδή με απόδειξη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπετε σελίδα 764). Επί του τελευταίου σημείου, βλέπετε ακόμα την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Yugos Finance BV κ.ά. v. Halebay Holdings Ltd.,
(2013)1(Α) Α.Α.Δ. 569, όπου στη σελίδα 578, η έντιμη Δικαστής κα. Δ. Μιχαηλίδου λέγει ότι: «Η διαδικασία της αστικής παρακοής προσομοιάζει με την ποινική διαδικασία, στην έννοια ότι όλα τα τυπικά και ουσιαστικά εχέγγυα του ποινικού δικαίου πρέπει να ικανοποιούνται (Δρόσος Μιχαηλίδης v. Margarita Μιχαηλίδου Poliakova, Π.Ε. 22/2009, ημερ. 24.2.2011 και In re Bramblevale Ltd.
(1970)Ch. 18 και Savings and Investment Bank Ltd. v. Gasco (No. 2)
(1988)1 All E.R. 975). Το αποδεικτικό βάρος το φέρει ο αιτητής, ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, στον απαιτούμενο βαθμό και στη διαπίστωση της βεβαιότητας της ενοχής του καθ' ου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (David Bean Injunctions, 8η έκδοση, παρ. 618 και 619).» Στις αυθεντίες Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations Ltd. (πιο πάνω) και Krashias Shoe Factory v. Adidas (πιο πάνω), αποφασίστηκε ότι η προσωπική επίδοση του οπισθογραφημένου Διατάγματος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας που θεσμοθετείται με τη Δ.42Α. Σχετικές είναι επίσης οι αυθεντίες Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309, Κώστα v. Κώστα
(2003)1(Α) Α.Α.Δ. 269, Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1088 [2], Halin v. Timour κ.ά.
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 424. Στη Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου αποφασίστηκε ότι η προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης παρακοής, αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση αστικής καταφρόνησης λόγω παρακοής διατάγματος του Δικαστηρίου. Στην αυθεντία Παπαχρυσοστόμου v. Σιδερά (πιο πάνω), όπως και στην αυθεντία Μαύρος v. Στυλιανού κ.ά.
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2389, τονίστηκε ότι το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ' εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του Διατάγματος του Δικαστηρίου. Κρίση: · Η Διαταγή 42Α πραγματεύεται αποκλειστικά τη διαδικασία για την αναφορά παρακοής διατάγματος στο Δικαστήριο και οι πρόνοιες της διέπουν και ρυθμίζουν την άσκηση της πολιτικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο
- · Το πλαίσιο άσκησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ρυθμίζεται από τους Θεσμούς και το θέμα εγείρεται προς εξέταση με βάση τη Διαταγή
- · Η αίτηση παρακοής Διατάγματος δεν είναι εναρκτήρια ή πρωτογενής Αίτηση. · Ο θεσμός 4 της Διαταγής 48 τροποποιήθηκε στοχεύοντας στην απλοποίηση και συντόμευση των διαδικασιών στις ακροάσεις αιτήσεων. · Σύμφωνα με το θεσμό 4 επιτρέπεται η καταχώριση περισσοτέρων της μίας ενόρκων δηλώσεων, παρέχεται το δικαίωμα της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων μετά από σχετική άδεια και το δικαίωμα αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων στο διάδικο που αμφισβητεί τα γεγονότα ως παρατίθενται από την άλλη πλευρά. · Ταυτόχρονα, δύναται να ληφθεί υπόψην και το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης. · Στην παρούσα περίπτωση, δεν υπήρξε αντεξέταση ή καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων, ώστε να αντικρουστούν οι ισχυρισμοί της Καθ' ης η Αίτηση στο βαθμό που είναι αντίθετοι με τους ισχυρισμούς των Αιτητών στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση (βλέπετε σχετικά την αυθεντία Favero General Trading Ltd. κ.ά. v. Medousa Constructions Ltd.,
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 2476). Δεν καταχωρίστηκε ένσταση. · Με βάση όλα αυτά, το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει κατά πόσον έχει ικανοποιηθεί το βάρος απόδειξης στο απαιτούμενο επίπεδο. · Οι Αιτητές καλούνται να αποδείξουν την ύπαρξη όλων των προϋποθέσεων, ήτοι: την ύπαρξη οπισθογραφημένου Διατάγματος, την προσωπική επίδοση του Διατάγματος στο πρόσωπο που υποχρεούται σε υπακοή του, την επίδοση στο ίδιο πρόσωπο της αίτησης παρακοής, την αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος, την υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος. · Στο φάκελο της υπόθεσης δεν υπάρχει ένορκη δήλωση επίδοσης του Διατάγματος μετά την οριστικοποίηση του. · Στο φάκελο της υπόθεσης δεν υπάρχει ένορκη δήλωση προσωπικής επίδοσης του μονομερώς εκδοθέντος Διατάγματος. · Το προσωρινό, μονομερώς εκδοθέν Διάταγμα είχε επιδοθεί στον πατέρα της Καθ' ης η Αίτηση, άνευ της υπογραφής του. · Το Διάταγμα οριστικοποιήθηκε ως είχε αρχικά εκδοθεί. · Όπως είχε αρχικά εκδοθεί το Διάταγμα περιλάμβανε ημερομηνία επίδοσης (επιστρεπτέο). · Η οπισθογράφηση του αρχικώς εκδοθέντος προσωρινού Διατάγματος αφορά την Καθ' ης η Αίτηση μόνο. · Κρίνω ότι η επίδοση του αρχικώς εκδοθέντος προσωρινού Διατάγματος στην Καθ' ης η Αίτηση δεν ήταν προσωπική επίδοση. · Κατά συνέπειαν, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η Καθ' ης η Αίτηση γνώριζε επαρκώς τους όρους του Διατάγματος, είτε ως είχε αρχικά εκδοθεί, είτε ως οριστικοποιήθηκε. · Με βάση την ενώπιον του μαρτυρία και το φάκελο της υπόθεσης, το Δικαστήριο καλείται να αξιολογήσει κατά πόσον έχει ικανοποιηθεί το βάρος απόδειξης το οποίο φέρουν οι Αιτητές, στο απαιτούμενο επίπεδο, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. · Η διαδικασία είναι οιονεί ποινική αλλά διεξάγεται ενώπιον Δικαστηρίου με πολιτική δικαιοδοσία. Αυτό σημαίνει, κατά την κρίση μου, ότι το «οιονεί ποινική» αφορά το επίπεδο απόδειξης, τη διάγνωση και ικανοποίηση της αντικειμενικής υπόστασης ("actus reus") και της υποκειμενικής υπόστασης ("mens rea"), τον πειθαναγκασμό σε υπακοή, την επιβολή τιμωρίας στον παραβάτη, την ανάγκη για τη σχολαστική τήρηση των κανόνων που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας, γενικά την ικανοποίηση όλων των τυπικών και ουσιαστικών εχέγγυων του ποινικού δικαίου. · Δεν έχω ικανοποιηθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για την ύπαρξη είτε της αντικειμενικής, είτε της υποκειμενικής υπόστασης του αδικήματος της αστικής παρακοής διατάγματος σε σχέση με την Καθ' ης η Αίτηση. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Εφόσον η Καθ' ης η Αίτηση δεν εμφανίστηκε στην υπό εξέταση αίτηση, ούτε έλαβε οποιαδήποτε μέτρα, κρίνω ορθό και δίκαιο όπως μη εκδοθεί οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα και αυτή είναι η απόφαση μου. (Υπ.) ............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ 1 «1. Where any order is issued by any Court directing any act to be done or prohibiting the doing of any act there shall be endorsed by the Registrar on the copy of it, to be served on the person required to obey it, a memorandum in the words or to the effect following: "If you, the within-named A.B., neglect to obey this order, by the time therein limited, you will be liable to be arrested and to have your property sequestered." 2. An office copy of the order shall be served on the person to whom the order is directed. The service shall, unless otherwise directed by the Court or a Judge, be personal. 3.
(1)Where such an order has been issued by any Court and the person directed to do or prohibited from doing an act (hereinafter referred to as "the respondent") refuses or neglects to do or abstain from doing it, according to the directions of such order, the person in whose favour such order has been given (hereinafter referred to as "the applicant") may apply to the Court for a writ of attachment.
(2)Such an application shall be made by summons supported by affidavit and an office copy thereof shall, unless otherwise directed by the Court or Judge, be served on the respondent personally. But the Court or a Judge, if satisfied that the delay caused by proceeding in the aforesaid way would or might entail irreparable or serious mischief, may make an order ex parte upon such terms as to costs or otherwise, and subject to such undertaking, if any, as the Court or Judge may think just; and any party affected by such order may move to set it aside.
- On the return day of the summons, if the respondent does not attend and the Court is satisfied that he has been duly served, the Court may order that a writ of attachment be issued against him.
- The Court may enlarge the time for the appearance of the respondent, or may, on the return day of the summons, direct that the writ of attachment shall issue only until after a certain time and in the event of his continued disobedience at that time to the order in respect of which he has been guilty of disobedience.
- If the respondent shall not establish sufficient excuse for not attending on the return day of the summons, or if he attends and does not show cause to the satisfaction of the Court why he should not be punished for disobedience, the Court may order him to pay such fine, or to be committed to prison for such time as the Court directs.
- The Court may order that a person committed to prison for disobedience to an order shall be detained in prison till he has obeyed such order in all things that are to be immediately performed and given such security as the Court thinks fit to obey the other parts of the order, if any, at the time or times when they are to be performed.
- Whenever any such order or commitment shall have been made the Registrar shall issue, under the seal of the Court, a warrant of commitment directed to the proper officer of the Court who by such warrant shall be empowered to take the body of the person against whom such order shall have been made, and all police officers within their several jurisdictions shall aid in the execution of every such warrant, and the gaoler or keeper of every gaol or prison mentioned in any such order shall be bound to receive and keep therein the person against whom such order of commitment shall have been made until he shall be discharged by due course of law.
- Where any person in custody under a warrant desires to apply for his discharge, he shall file an affidavit showing that he has purged or is desirous of purging his contempt, and shall, not less than one clear day before the application is made, serve on the party at whose insentience the warrant of attachment was issued, an office copy of the affidavit, together with notice of his intention to make the application.
- In case the respondent against whom a writ of attachment has issued is not and cannot be found, the Court may make an order that a writ of sequestration be issued against his property. The said writ shall bind his immovable property from the date of the order in the same manner, and to the same extent in every respect, as an order for sequestration in a civil action.
- The writ of sequestration shall be directed to two or more persons to be appointed by the Court for that purpose, who shall be commanded and empowered to enter upon all the immovable property of the person against whom the writ shall issue, and collect, take, and get into their hands not only the rents and profits of his said immovable property, but also all his goods, chattels, and movable property, and detain and keep the same under sequestration in their hands until he shall make other order to the contrary. And the Court may order payment out of the proceeds of such sequestration of all charges attending the execution thereof, including such reasonable remuneration to the persons appointed to carry out the same as the Court shall think fit to allow.
- In all proceedings against any person for disobedience of the order of a Court, the Court before which such proceedings are taken shall make such order as to the costs thereby occasioned as to the Court shall seem just.
- A writ of attachment shall be in Form 39A, and a writ of sequestration shall be in Form 39B.» [2] Από τη σελίδα 1089: «Η διαδικασία για τη διαπίστωση της ευθύνης ατόμου για παρακοή διατάγματος δικαστηρίου είναι ιδιόμορφη. Ενώ η διαδικασία εντάσσεται στο πεδίο της αστικής δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η στοιχειοθέτηση και απόδειξη της κατηγορίας συναρτώνται με τα θέσμια και τους κανόνες της ποινικής δίκης. Αυτό επιβάλλεται από τις συνέπειες που συνεπάγεται η καταδίκη του καθ' ου η αίτηση, που ταυτίζονται με τις κυρώσεις ποινικού δικαστηρίου.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο