ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ, ως νόμιμου πληρεξούσιου αντιπρόσωπου του Γαβριηλίδη ν. A.M.N. So Delicious Ltd κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε74/2013, 28/3/2019

(1)A.M.N. So Delicious Ltd

(2)ΧΧΧ ΧΡΙΣΤΟΥ

(3)ΧΧΧ ΧΡΙΣΤΟΥ

(4)ΧΧΧ ΧΡΙΣΤΟΥ Καθ' ων η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------------- 28.3.2019 Για τον Αιτητή: κα. Α. Χρίστου και κα. Α. Χρίστου για κ.κ. Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4: κ. Ν. Ροτσίδης και κ. Τσιναρέλης για κ.κ. Ν. Ροτσίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρήθηκε την 8.4.2013 και τροποποιημένη την 26.2.2016 και μ' αυτήν ο Αιτητής εξαιτείται ως ακολούθως:

1. «Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ανάκτησης κατοχής και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και τους υπαλλήλους, αντιπροσώπους, εκπροσώπους και υπηρέτες αυτών και ένα έκαστο εξ' αυτών όπως εκκενώσουν και παραδώσουν στον Αιτητή ελευθέρα κατοχή των δύο καταστημάτων υπ' αρ. 3 & 4 εις το Ισόγειο επί του ακινήτου στην Λεωφόρο ΧΧΧ 23 στην Λευκωσία.
2. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον τους Καθ' ων η Αίτηση αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα να καταβάλουν εις τον Αιτητή το ποσό των Ευρώ 92.350 που αφορά καθυστερημένα και/ή οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από 1.10.2010 μέχρι σήμερα.
3. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον τους Καθ' ων η Αίτηση να καταβάλουν στους Αιτητές αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα το ποσό των Ευρώ 92.350 μηνιαίως από την 1.10.2010 μέχρι σήμερα πλέον 5% ετησίως μέχρι παραδόσεως κενής και ελεύθερης κατοχής των Καταστημάτων ως ενδιάμεσα οφέλη και/ή κέρδη για την χρήση της αποθήκης που εφάπτεται του καταστήματος.
4. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου διατάζον του Καθ' ων η Αίτηση να επαναφέρουν τα δύο υποκαταστήματα υπ' αριθμό 3 και 4 στο ισόγειο επί του ακινήτου στην Λεωφόρο ΧΧΧ στην Λευκωσία, στην προτέρα τους κατάσταση.
5. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιη και δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις.
6. Νόμιμο Τόκο.
7. Έξοδα πλέον ΦΠΑ.» Τόσο στο αρχικό δικόγραφο όσο και στο τροποποιημένο, αναγράφεται λανθασμένα στην παράγραφο Β

(3)ως αιτούμενη θεραπεία, η καταβολή του ποσού των €92.350 μηνιαίως από 1.10.2010 ως ενδιάμεσα οφέλη, ποσό που απαιτείται ως καθυστερημένα και/ή οφειλόμενα ενοίκια. Ο Αιτητής καταχωρεί την Αίτηση υπό την ιδιότητα του νόμιμου πληρεξούσιου αντιπροσώπου του ΧΧΧ Γαβριηλίδη, ο οποίος τυγχάνει εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης δύο καταστημάτων, υπ' αρ. 3 & 4, στο ισόγειο του ακινήτου στη Λεωφόρο ΧΧΧ 23, στη Λευκωσία (εν τοις εφεξής «τα επίδικα καταστήματα»). Το Πληρεξούσιο Έγγραφο έχει ημερομηνία 25.2.

1. Τα επίδικα καταστήματα, τα οποία έχουν ανεγερθεί πριν από το έτος 2000, ενοικιάστηκαν από τον ιδιοκτήτη στον Καθ' ου η Αίτηση 2, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης, ημερομηνίας 25.10.
2. Ήταν, μεταξύ άλλων, ρητοί όροι της Συμφωνίας Ενοικίασης ότι τα επίδικα θα ενοικιάζονταν ως χώρος διεξαγωγής επιχειρήσεως πώλησης «take away snacks» και/ή ως καφετέριας και ότι η ενοικίαση ξεκίνησε την 1.11.
3. Επίσης, η ενοικίαση θα ήταν για περίοδο δύο ετών και θα έληγε αμέσως μετά την περίοδο ενοικίασης, ήτοι την 31.10.2010, με δικαίωμα ανανέωσης της ενοικίασης για ακόμα δύο χρόνια νοουμένου ότι τρεις μήνες προ της λήξεως της, θα απεστέλλετο συστημένη επιστολή προς τον ιδιοκτήτη, με την οποία ο Καθ' ου η Αίτηση 2 θα γνωστοποιούσε την πρόθεση του να ανανεώσει την ενοικίαση, με όρους οι οποίοι θα συμφωνούνταν. Οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 εγγυήθηκαν αλληλεγγύως και ξεχωριστά την πιστή τήρηση από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 όλων των υποχρεώσεων του προς τον ιδιοκτήτη μέχρι την εκκένωση και παράδοση των επιδίκων καταστημάτων. Το συμφωνηθέν καταβαλλόμενο ενοίκιο ήταν €3.200 μηνιαίως. Το ετήσιο ενοίκιο ήταν πληρωτέο την πρώτη ημέρα εκάστου μηνός. Κατά ή περί τις 22.3.2010, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ειδοποίησε τον Αιτητή με επιστολή του ότι επιθυμούσε τη συνέχιση και/ή ανανέωση της συμφωνίας ενοικίασης, αντικαθιστώντας όμως το όνομα του ως ενοικιαστής των επιδίκων, μ' αυτό της Καθ' ης η Αίτηση
4. Τέτοια συμφωνία δεν υπογράφηκε ποτέ, παρά τις εκκλήσεις του Αιτητή για υπογραφή νέας συμφωνίας και ως εκ τούτου το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 25.10.2008 παρέμεινε σε ισχύ. Επειδή οι Καθ' ων η Αίτηση καθυστερούσαν συστηματικά την καταβολή των οφειλομένων ενοικίων, ο ιδιοκτήτης και/ή ο Αιτητής και/ή μέσω των δικηγόρων του, απέστειλαν αριθμό επιστολών με τις οποίες καλούσαν τους Καθ' ων η Αίτηση όπως καταβάλουν τα οφειλόμενα ενοίκια. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψαν και/ή αμέλησαν να καταβάλουν τα ενοίκια από τον Οκτώβριο 2010 μέχρι σήμερα. Η συμφωνία ενοικίασης τερματίστηκε στις 29.2.2012 με επιστολή τερματισμού των δικηγόρων του Αιτητή η οποία επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση. Έκτοτε, οι Καθ' ων η Αίτηση κατέχουν τα επίδικα καταστήματα ως θέσμιοι ενοικιαστές. Ο Αιτητής μέσω των δικηγόρων του, απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 20.3.2012 με την οποία δίδετο ειδοποίηση προς τους Καθ' ων η Αίτηση για την εξόφληση όλων των καθυστερημένων ενοικίων. Η επιστολή επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση στις 5.4.2012 και/ή έλαβαν γνώση αυτής στις 5.4.
5. Οι Καθ' ων η Αίτηση εξακολουθούν να οφείλουν όλα τα ενοίκια από την 1.10.2010 μέχρι σήμερα, συνολικού ύψους €92.350, πλέον τα ενδιάμεσα οφέλη. Απάντηση: Καθ' ης η Αίτηση 3: Απάντηση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 3 καταχωρήθηκε την 23.5.
6. Δεν καταχωρήθηκε τροποποιημένη Απάντηση εκ μέρους της, συνεπώς λαμβάνεται υπόψην το αρχικό δικόγραφο. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 εγείρει προδικαστικές ενστάσεις ότι η κυρίως Αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει και δέον όπως απορριφθεί για τους εξής λόγους: «α) Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στερείται δικαιοδοσίας προς εκδίκαση της Αίτησης για το λόγο ότι ο Αιτητής ουδέποτε τερμάτισε την επίδικη σύμβαση ενοικίασης μεταξύ αυτού και του Καθ' ου η Αίτηση 2 και/ή οιοσδήποτε τερματισμός της εν λόγω σύμβασης ισχυρίζεται ο Αιτητής ότι έχει λάβει χώρα είναι ανίσχυρος και/ή άκυρος εφόσον δεν συμμορφώνεται και/ή αντίκειται στις σχετικές πρόνοιες της νομολογίας επί του θέματος αυτού και/ή ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ήτο συμβατικός ενοικιαστής από μήνα σε μήνα δυνάμει άκυρης εκμίσθωσης και όχι θέσμιος ενοικιαστής και/ή η σύμβαση ενοικίασης δεν υφίσταται ένεκα του ότι η περίοδος ενοικίασης ως προνοείτο στη σύμβαση ενοικίασης έληξε και/ή ο Καθ' ου η Αίτηση 2 παρέδωσε ελευθέρα κατοχή των επίδικων ακινήτων και/ή διότι εκ συμφώνου η οποιαδήποτε σχέση ιδιοκτήτη ενοικιαστή υπήρχε μεταξύ του Αιτητή και του Καθ' ου η Αίτηση 2 εκ συμφώνου τερματίσθηκε και/ή διότι ο Αιτητής απεδέχθη νέους ενοικιαστές εις τα επίδικα ακίνητα και/ή σε κάθε περίπτωση διότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ουδέποτε κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Ενόψει των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν κέκτηται αρμοδιότητα προς εκδίκαση της παρούσας Αίτησης. β) Τα επίδικα ακίνητα δεν εμπίπτουν εις τις πρόνοιες του άρθρου 2 του Ν.23/83.» Διαζευκτικά και άνευ βλάβης των πιο πάνω προδικαστικών θεμάτων, η Καθ' ης η Αίτηση 3 αρνείται όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του Αιτητή, καθώς και τις αιτούμενες θεραπείες. Οι δικογραφημένοι ισχυρισμοί του Αιτητή δεν μπορούν να στηρίξουν τις αιτούμενες θεραπείες και ο Αιτητής δεν συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες του Νόμου, για να νομιμοποιείται και/ή να δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 ισχυρίζεται ότι όλα τα ενοίκια για τα επίδικα καταστήματα έχουν εξοφληθεί και/ή το ποσό των ενοικίων που εξαιτείται ο Αιτητής δεν είναι ορθό και/ή είναι διογκωμένο και αδικαιολόγητο. Αρνείται ότι εγγυήθηκε την πιστή τήρηση από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 όλων των ισχυριζόμενων υποχρεώσεων του προς τις ισχυριζόμενες ιδιοκτήτριες, μέχρι την εκκένωση και ελεύθερη παράδοση των επίδικων καταστημάτων και ουδέν ποσό οφείλει προς τον Αιτητή. Ουδέποτε έλαβε τις επιστολές τις οποίες δικογραφεί ο Αιτητής και περαιτέρω, οποιοσδήποτε τερματισμός της συμφωνίας που έχει λάβει χώραν είναι ανίσχυρος και/ή άκυρος, εφόσον δεν συμμορφώνεται και/ή αντίκειται στις σχετικές πρόνοιες της νομολογίας επί του θέματος τούτου και/ή η συμφωνία ενοικίασης είχε λήξει ως προνοείτο σ' αυτήν πριν την ισχυριζόμενη αποστολή των εν λόγω επιστολών και ως εκ τούτου, ο ισχυριζόμενος τερματισμός είναι άνευ αντικειμένου. Η Καθ' ης η Αίτηση 3, σε περίπτωση όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι υπήρχε συμφωνία ενοικίασης μεταξύ των ιδιοκτητριών των επίδικων καταστημάτων και του Καθ' ου η Αίτηση 2, ισχυρίζεται ότι τέτοια συμφωνία ενοικίασης εκ συμφώνου τερματίστηκε διότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2, με τη συναίνεση του Αιτητή, παρέδωσε το επίδικο υποστατικό στους νέους ενοικιαστές, Καθ' ων η Αίτηση 1 και ο Αιτητής αποδέχθηκε την νέα ενοικίαση. Ως εκ τούτου, η ιδιότητα της Καθ' ης η Αίτηση 3 ως εγγυήτριας, τερματίσθηκε και/ή ακυρώθηκε και/ή απαλλάχθηκε από τον Αιτητή και κατά το χρόνο του τερματισμού και/ή ακύρωσης και/ή της απαλλαγής της από τον Αιτητή, ουδέν ποσό οφειλόταν στον Αιτητή. Περαιτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση 3 ισχυρίζεται ότι, μετά τη λήξη της αρχικής αναφερόμενης ενοικίασης, ο Αιτητής σύναψε νέα συμφωνία ενοικίασης και/ή νέα προφορική συμφωνία ενοικίασης των επίδικων καταστημάτων με νέους ενοικιαστές και/ή με την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή ότι ο Αιτητής δέχθηκε την καταβολή ενοικίου από την Καθ' ης η Αίτηση 1, ως η νέα ενοικιάστρια των επίδικων ακινήτων και/ή ότι ο Αιτητής αποδέχθηκε τις αλλαγές που έγιναν στα επίδικα ακίνητα από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή από τους νόμιμους αντιπρόσωπους της και/ή από τους εξουσιοδοτούμενους αντιπροσώπους της. Η συμπεριφορά του Αιτητή είναι τέτοια, που δημιουργεί κώλυμα λόγω παραστάσεων και/ή κώλυμα λόγω υποσχέσεων και/ή κώλυμα λόγω εγγράφων στον Αιτητή να προωθεί την παρούσα Αίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση
7. Καθ' ης η Αίτηση 4: Απάντηση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 4 καταχωρήθηκε την 21.3.
8. Δεν καταχωρήθηκε τροποποιημένη Απάντηση εκ μέρους της, συνεπώς λαμβάνεται υπόψην το αρχικό δικόγραφο. Η Καθ' ης η Αίτηση 4 εγείρει προδικαστικές ενστάσεις ότι η Αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει ως έχει και δέον όπως απορριφθεί από το Δικαστήριο, για τους εξής λόγους: «α) Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως στερείται δικαιοδοσίας προς την Αίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 4 δια το λόγο ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ουδέποτε κατέστη θέσμιος ενοικιαστής και/ή επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν έχει την κατοχή των επίδικων Καταστημάτων και/ή επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 2 παρέδωσε ελευθέρα κατοχή των επίδικων Καταστημάτων στον Αιτητή και/ή διότι εκ συμφώνου η οποιαδήποτε σχέση ιδιοκτήτη ενοικιαστή υπήρχε μεταξύ του Αιτητή και του Καθ' ου η Αίτηση 2 εκ συμφώνου τερματίσθηκε και/ή διότι ο Αιτητής απεδέχθη νέους ενοικιαστές εις τα επίδικα Καταστήματα και/ή επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ουδέποτε παρέλαβε και/ή του επιδόθηκαν από τον Αιτητή οι καθορισμένες εκ του Νόμου 23/83 και/ή ως έχει τροποποιηθεί, επιστολές δια την επίτευξη του κατ' ισχυρισμόν τερματισμού της οποιοσδήποτε σχέσης ιδιοκτήτη ενοικιαστή που υπήρξε μεταξύ του Αιτητή και του Καθ' ου η Αίτηση
9. β) Τα επίδικα ακίνητα δεν εμπίπτουν εις τις πρόνοιες του άρθρου 2 του Ν.23/83.» Διαζευκτικά και άνευ βλάβης των πιο πάνω προδικαστικών θεμάτων, η Καθ' ης η Αίτηση 4 αρνείται όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του Αιτητή και τους αιτούμενες θεραπείες. Επιπρόσθετα η Καθ' ης η Αίτηση 4 ισχυρίζεται ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή, ως αυτοί είναι δικογραφημένοι στο σώμα της Αίτησης, δεν μπορούν να στηρίξουν τις αιτούμενες θεραπείες και/ή ότι ο Αιτητής δεν συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες του Νόμου για να νομιμοποιείται και/ή να δικαιούται στις αιτούμενες θεραπείες και ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στερείται δικαιοδοσίας για την εκδίκαση της Αίτησης. Άνευ βλάβης της γενικής αυτής άρνησης, η Καθ' ης η Αίτηση 4 ισχυρίζεται ότι όλα τα οφειλόμενα ενοίκια για τα επίδικα καταστήματα, έχουν εξοφληθεί και/ή το ποσό των ενοικίων που εξαιτείται ο Αιτητής δεν είναι ορθό και/ή είναι διογκωμένο και αδικαιολόγητο. Η Καθ' ης η Αίτηση 4 αρνείται ότι εγγυήθηκε την πιστή τήρηση από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 όλων των ισχυριζόμενων υποχρεώσεων του προς τις ισχυριζόμενες ιδιοκτήτριες μέχρι την εκκένωση και παράδοση των επίδικων καταστημάτων και ισχυρίζεται ότι ουδέν ποσό οφείλει προς τον Αιτητή και/ή οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό προς τον Αιτητή έχει εξοφληθεί. Αρνείται δε ότι έλαβε τις επιστολές στις οποίες αναφέρεται ο Αιτητής. Άνευ βλάβης της ανωτέρω γενικής άρνησης της, η Καθ' ης η Αίτηση 4 δηλώνει ότι η συμφωνία ενοικίασης συνάφθηκε μεταξύ του Αιτητή, ως ο κατ' ισχυρισμόν νόμιμος αντιπρόσωπος και/ή πληρεξούσιος αντιπρόσωπος και/ή ο εκτελεστής της περιουσίας των ιδιοκτητριών και του Καθ' ου η Αίτηση
10. Επίσης, ότι η κατ' ισχυρισμόν συμφωνία ενοικίασης μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση 2 και του Αιτητή, εκ μέρους των ιδιοκτητριών, τερματίστηκε με τη σύμφωνη γνώμη του Αιτητή και του Καθ' ου η Αίτηση 2, κατά τη λήξη της περιόδου ενοικίασης, ήτοι κατά ή περί την 31.10.2010 και/ή κατά την ημερομηνία όπου ο Αιτητής αποδέχθηκε την καταβολή ενοικίου και/ή αυξημένου ενοικίου από τον νέο ενοικιαστή, ήτοι την Καθ' ης η Αίτηση 1, ήτοι από ή κατά τον Οκτώβριο 2010 και/ή αφού ο Αιτητής διαπραγματεύτηκε και συμφώνησε με την Καθ' ης η Αίτηση 1 την αύξηση του ενοικίου. Η κατ' ισχυρισμόν εγγύηση της Καθ' ης η Αίτηση 4 της πιστής τήρησης των υποχρεώσεων του Καθ' ου η Αίτηση 2 προς τον Αιτητή που πήγαζαν από τη συμφωνία ενοικίασης, τερματίστηκε και/ή έληξε και/ή δεν υφίσταται πλέον, αφού η συμφωνία ενοικίασης του Καθ' ου η Αίτηση 2 με τον Αιτητή, τερματίστηκε δεόντως. Η Καθ' ης η Αίτηση 4 ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής κωλύεται και/ή εμποδίζεται να αξιοί τις αιτούμενες θεραπείες και/ή τα κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενα ενοίκια από την Καθ' ης η Αίτηση 4, για το λόγο ότι ο Αιτητής γνώριζε και/ή συμφωνούσε με την αντικατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση 2 ως ενοικιαστή, με την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή αποδέχθηκε τη σύναψη της νέας, προφορικής συμφωνίας ενοικίασης των επίδικων καταστημάτων με την Καθ' ης η Αίτηση 1, από την καταβολή του πρώτου ενοικίου και/ή αυξημένου ενοικίου από την Καθ' ης η Αίτηση 1 στον Αιτητή και/ή από την 1.11.2010 όπου έληξε και/ή τερματίστηκε η αρχική συμφωνία ενοικίασης με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, ήτοι κατά την 31.10.
11. Ακόμα, ο Αιτητής δεν ακολούθησε τις εκ του Νόμου διαδικασίες για τη διεκδίκηση των κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενων ενοικίων από την ίδια και ως εκ τούτου, η παρούσα Αίτηση καθίσταται άνευ αντικειμένου. Η ρητή δήλωση του Αιτητή ότι απέστειλε επιστολές τερματισμού και προειδοποιήσεως στην Καθ' ης η Αίτηση 1, καταδεικνύει ότι ο Αιτητής γνώριζε πως τα επίδικα καταστήματα κατέχονταν και/ή κατέχονται μέχρι και σήμερα από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή αποδέχθηκε πλήρως τη σύναψη της νέας, προφορικής συμφωνίας ενοικίασης με την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή τον τερματισμό της αρχικής συμφωνίας ενοικίασης με τον Καθ' ου η Αίτηση
12. Η Καθ' ης η Αίτηση 4 ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει ενοίκια και/ή ότι όλα τα οφειλόμενα ενοίκια έχουν εξοφληθεί και/ή το ποσό που ισχυρίζεται ο Αιτητής είναι υπερβολικό και/ή υπερδιογκωμένο και/ή παράλογο και/ή άνευ βάσης. Περαιτέρω, η αρχική συμφωνία ενοικίασης, μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση 2 και του Αιτητή, περιείχε όρο ότι τα επίδικα καταστήματα θα χρησιμοποιούνταν ως «χώρος πώλησης "take away Snacks" ή ως καφετέριας». Η Καθ' ης η Αίτηση 4 ισχυρίζεται ότι η αρχική συμφωνία ενοικίασης συνάφθηκε για παράνομο και/ή αδύνατο σκοπό, αφού η απαραίτητη άδεια από τις αρμόδιες Αρχές για τη χρήση των επιδίκων με τον τρόπο που προνοείτο από τη συμφωνία, δεν ήταν δυνατό και/ή δεν υπήρχε η ευχέρεια να εκδοθεί. Ως εκ τούτου, ο Αιτητής δεν δύναται να αξιοί τις αιτούμενες θεραπείες. Καθ' ου η Αίτηση 2: Απάντηση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 2 καταχωρήθηκε την 20.3.2014 και τροποποιημένη την 8.3.2017 και μ' αυτήν εγείρει προδικαστική ένσταση ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει ως έχει και δέον όπως απορριφθεί από το Δικαστήριο για τους εξής λόγους: «α) Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως στερείται δικαιοδοσίας προς την Αίτηση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 δια το λόγο ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ουδέποτε κατέστη θέσμιος ενοικιαστής και/ή επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν έχει την κατοχή των επίδικων Καταστημάτων και/ή επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 2 παρέδωσε ελευθέρα κατοχή των επίδικων Καταστημάτων στον Αιτητή και/ή διότι εκ συμφώνου η οποιαδήποτε σχέση ιδιοκτήτη ενοικιαστή υπήρξε μεταξύ του Αιτητή, εκ μέρους των Ιδιοκτητριών, και του Καθ' ου η Αίτηση 2, εκ συμφώνου τερματίσθηκε, και/ή διότι ο Αιτητής, εκ μέρους των Ιδιοκτητριών, απεδέχθη νέους ενοικιαστές εις τα επίδικα Καταστήματα και/ή επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ουδέποτε παρέλαβε και/ή του επιδόθηκαν από τον Αιτητή οι καθορισμένες εκ του Νόμου 23/83 και/ή ως έχει τροποποιηθεί, επιστολές δια την επίτευξη του κατ' ισχυρισμόν τερματισμού της οποιοσδήποτε σχέσης ιδιοκτήτη ενοικιαστή που υπήρξε μεταξύ του Αιτητή, εκ μέρους των Ιδιοκτητριών, και του Καθ' ου η Αίτηση
13. β) Τα επίδικα Καταστήματα δεν εμπίπτουν εις τις πρόνοιες του άρθρου 2 του Ν.23/83 και/ή ως έχει τροποποιηθεί. γ) Τα επίδικα Καταστήματα δεν εμπίπτουν εις τις πρόνοιες του Ν.23/83 και/ή ως έχει τροποποιηθεί.» Διαζευκτικά και άνευ βλάβης των πιο πάνω προδικαστικών θεμάτων, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αρνείται όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς του Αιτητή, καθώς και τις αιτούμενες θεραπείες. Επιπρόσθετα, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή ως αυτοί είναι δικογραφημένοι στο σώμα της Αίτησης δεν μπορούν να στηρίξουν τις αιτούμενες θεραπείες και/ή ότι ο Αιτητής δεν συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες του Νόμου για να νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες και το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στερείται δικαιοδοσίας. Είναι ο ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση 2 ότι ουδέν ποσό οφείλει προς τον Αιτητή και/ή ότι όλα τα οφειλόμενα ενοίκια για τα επίδικα καταστήματα έχουν εξοφληθεί και/ή το ποσό των ενοικίων που εξαιτείται ο Αιτητής δεν είναι ορθό και/ή είναι διογκωμένο και αδικαιολόγητο. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αρνείται τον ισχυρισμό του Αιτητή για την ύπαρξη γραπτής συμφωνίας ενοικίασης, ημερομηνίας 25.10.
14. Άνευ βλάβης, ισχυρίζεται ότι η συμφωνία ενοικίασης συνάφθηκε μεταξύ του Αιτητή, ως ο κατ' ισχυρισμόν νόμιμος αντιπρόσωπος και/ή πληρεξούσιος αντιπρόσωπος και/ή ο εκτελεστής της περιουσίας των ιδιοκτητριών και του Καθ' ου η Αίτηση
15. Η συνεργασία και/ή επικοινωνία γινόταν, κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα Αίτηση χρόνο, μεταξύ του Αιτητή και του Καθ' ου η Αίτηση 2 και/ή η καταβολή ενοικίου από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 γινόταν στον Αιτητή, λόγω της ανωτέρω αναφερόμενης ιδιότητας του και/ή δυνάμει ρητής πρόνοιας της συμφωνίας ενοικίασης. Ήταν ρητός όρος της εν λόγω συμφωνίας ότι εντός ευλόγου χρόνου από την υπογραφή της, θα δημιουργείτο νέα συμφωνία ενοικίασης, με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση 1 θα αντικαθιστούσε τον Καθ' ου η Αίτηση 2 ως ενοικιάστρια των επίδικων καταστημάτων και η συμφωνία ενοικίασης μεταξύ του Αιτητή και του Καθ' ου η Αίτηση 2, θα τερματιζόταν. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι, κατά ή περί την 22.3.2010 απέστειλε επιστολή στον Αιτητή, με την οποία του κοινοποιούσε την πρόθεση του όπως η συμφωνία ενοικίασης μεταξύ του Αιτητή εκ μέρους των ιδιοκτητριών και του Καθ' ου η Αίτηση 2, τερματιστεί και/ή όπως η συμφωνία ενοικίασης ανανεωθεί για ακόμα δύο χρόνια με νέο ενοικιαστή, ήτοι την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή όπως γίνει νέα συμφωνία ενοικίασης για τα επίδικα καταστήματα μεταξύ του Αιτητή και της Καθ' ης η Αίτηση 1, για περίοδο δύο ετών. Ο Αιτητής, αποδεχόμενος τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης μεταξύ του ιδίου και του Καθ' ου η Αίτηση 2 και/ή αποδεχόμενος την ανανέωση της συμφωνίας ενοικίασης για ακόμα δύο χρόνια με νέο ενοικιαστή, ήτοι την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή αποδεχόμενος τη σύναψη νέας προφορικής συμφωνίας ενοικίασης μεταξύ του ιδίου και της Καθ' ης η Αίτηση 1, ως της νέας ενοικιάστριας από ή κατά τον Οκτώβριο 2010, αποδεχόταν την καταβολή ενοικίου και/ή αυξημένου ενοικίου για τα επίδικα καταστήματα από την Καθ' ης η Αίτηση
16. Περαιτέρω, ο Αιτητής, εκ μέρους των ιδιοκτητριών, διαπραγματεύτηκε και συμφώνησε με την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή με τους νόμιμους αντιπροσώπους και/ή διευθυντές της, την καταβολή αυξημένου ενοικίου και/ή αποδέχθηκε τις αλλαγές που έγιναν στα επίδικα ακίνητα από την Καθ' ης η Αίτηση
17. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής κωλύεται και/ή εμποδίζεται να αξιοί τις αιτούμενες θεραπείες για το λόγο ότι γνώριζε και/ή συμφώνησε με την αντικατάσταση του Καθ' ου η Αίτηση 2 ως ενοικιαστή, από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή αποδέχθηκε τη σύναψη της νέας προφορικής συμφωνίας ενοικίασης των επίδικων καταστημάτων με την Καθ' ης η Αίτηση 1 από την καταβολή του πρώτου ενοικίου από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή από την 1.11.2010 όπου έληξε και/ή τερματίστηκε η αρχική συμφωνία ενοικίασης μεταξύ του Αιτητή και του Καθ' ου η Αίτηση 2, ήτοι κατά την 31.10.
18. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ουδέποτε έλαβε τις επιστολές ημερομηνίας 18.1.2012 και 20.3.
19. Ο Αιτητής δεν ακολούθησε τις εκ του Νόμου διαδικασίες για τη διεκδίκηση των κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενων ενοικίων και ως εκ τούτου, η Αίτηση καθίσταται άνευ αντικειμένου. Περαιτέρω, η ρητή δήλωση του Αιτητή ότι απέστειλε επιστολές τερματισμού και προειδοποιήσεως στην Καθ' ης η Αίτηση 1, δηλώνει ξεκάθαρα ότι ο Αιτητής γνώριζε ότι τα επίδικα καταστήματα κατέχονταν και/ή κατέχονται μέχρι και σήμερα από την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή ότι αποδέχθηκε πλήρως τη σύναψη της νέας προφορικής συμφωνίας ενοικίασης με την Καθ' ης η Αίτηση 1 και/ή τον τερματισμό της αρχικής συμφωνίας ενοικίασης με τον Καθ' ου η Αίτηση
20. Άνευ βλάβης όλων των ανωτέρω αναφερομένων, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ισχυρίζεται ότι η αρχική συμφωνία ενοικίασης, μεταξύ του και του Αιτητή, περιείχε όρο ότι τα επίδικα καταστήματα θα χρησιμοποιούνταν ως «χώρος πώλησης "take away Snacks" ή ως καφετέριας». Η αρχική συμφωνία ενοικίασης συνάφθηκε για παράνομο και/ή αδύνατο σκοπό, αφού η απαραίτητη άδεια από τις αρμόδιες Αρχές για τη χρήση των καταστημάτων με τον τρόπο που προνοείτο από τη συμφωνία, δεν ήταν δυνατό και/ή δεν υπήρχε η ευχέρεια να εκδοθεί. Ως εκ τούτου, ο Αιτητής δεν δύναται να αξιοί τις αιτούμενες θεραπείες από τον Καθ' ου η Αίτηση
21. Ιστορικό: Εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας εκδόθηκε Διάταγμα και απόφαση ερήμην, την 26.5.
22. Την 20.7.2015, το Δικαστήριο εξέδωσε Ενδιάμεση Απόφαση με την οποία απέρριψε αίτηση του Αιτητή για την τροποποίηση του τίτλου της κυρίως Αίτησης. Την 10.2.2016, με δεύτερη Ενδιάμεση Απόφαση, το Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα τροποποίησης της κυρίως Αίτησης. Την 1.4.2016, οι Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4, καταχώρισαν αίτηση δια κλήσεως με την οποία ζητούσαν τον παραμερισμό της τροποποιημένης κυρίως Αίτησης, καθότι εμπεριείχε τροποποιήσεις που δεν περιλαμβάνονταν στο Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 10.2.
23. Στις 9.1.2017, με Ενδιάμεση Απόφαση, το Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε η δυνατότητα έκδοσης καλυπτικού Διατάγματος με το οποίο να εγκρίνονται οι προαναφερόμενες τροποποιήσεις, εφόσον δεν αλλάζει η προδιαγραφόμενη γραμμή της υπόθεσης του Αιτητή και εφόσον το δικόγραφο του δεν κρίνεται ως αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο εγκρίθηκε η τροποποίηση της κυρίως Αίτησης ως αυτή διαμορφώθηκε στο δικόγραφο που καταχωρίστηκε την 26.2.
24. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Αιτητή: Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά του κατέθεσε ο ίδιος ο Αιτητής, κ. ΧΧΧ Γαβριηλίδης. Ο κ. Γαβριηλίδης κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Α, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, σύμφωνα με τον περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, ως αυτός τροποποιήθηκε από τον Ν.32(Ι)/
25. Κατέθεσε ότι είναι ο νόμιμος πληρεξούσιος εκπρόσωπος του ΧΧΧ Γαβριηλίδη, ο οποίος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης δύο καταστημάτων υπ' αριθμόν 3 & 4, στο ισόγειο του ακινήτου στη Λεωφόρο ΧΧΧ 23, στη Λευκωσία. Τα επίδικα καταστήματα ήταν υπό την ιδιοκτησία της κας ΧΧΧ Π. Γεωργιάδου, της οποίας ετύγχανε νόμιμος πληρεξούσιος αντιπρόσωπος και της κας ΧΧΧ Γεωργιάδου, της περιουσίας της οποίας είχε καταστεί Διαχειριστής δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22.9.
26. Τα επίδικα καταστήματα μεταβιβάστηκαν δυνάμει δωρεάς από τις δυο ιδιοκτήτριες προς τον ΧΧΧ Γαβριηλίδη, ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης των καταστημάτων. Τα επίδικα καταστήματα ενοικιάστηκαν στον Καθ' ου η Αίτηση 2 δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης, ημερομηνίας 25.10.
27. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε σε συγκεκριμένους όρους της συμφωνίας ενοικίασης και κατέθεσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 εγγυήθηκαν την πιστή τήρηση από τον Καθ' ου η Αίτηση 2, όλων των υποχρεώσεων του που απέρρεαν από τη συμφωνία ενοικίασης, μέχρι την εκκένωση και ελεύθερη παράδοση των επιδίκων στους νόμιμους ιδιοκτήτες. Το μηνιαίο ενοίκιο καθορίστηκε στα €3.200 πληρωτέο από την ημερομηνία έναρξης της περιόδου ενοικίασης, δηλαδή την 1.11.2008 και έπειτα, καθ' εκάστην πρώτην ημέρα εκάστου μηνός. Με την ανανέωση της συμφωνίας ενοικίασης, ήτοι την 1.11.2010, είχε συμφωνηθεί μεταξύ του Αιτητή και του Καθ' ου η Αίτηση 2, αύξηση περίπου 8% επί του ενοικίου και τούτο αποδεικνύεται από πληρωμές που έγιναν σε λογαριασμό του Αιτητή, με πρώτη καταβολή του ποσού των €3.450 στις 12.11.
28. Κατά την 22.3.2010, ο Καθ' ου η Αίτηση 2, ενεργώντας εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1, απέστειλε επιστολή προς τον Αιτητή, με την οποία τον ενημέρωνε ότι επιθυμούσε τη συνέχιση και ανανέωση της συμφωνίας ενοικίασης, αντικαθιστώντας όμως το όνομα του ως ενοικιαστής μ' αυτό της Καθ' ης η Αίτηση
29. Εντούτοις, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις του Αιτητή για υπογραφή της νέας συμφωνίας με την Καθ' ης η Αίτηση 1, αυτή η συμφωνία δεν υπογράφηκε ποτέ, ως εκ τούτου το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 25.10.2008, παρέμεινε σε ισχύ. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση καθυστερούσαν συστηματικά την καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων και πιο συγκεκριμένα, παρέλειψαν να καταβάλουν τα οφειλόμενα ενοίκια από τον Οκτώβριο
30. Την 16.12.2010, απέστειλε επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση 2, με την οποία τον καλούσε να προβεί άμεσα στην πληρωμή των καθυστερημένων μέχρι τότε ενοικίων, αλλά και να προχωρήσει άμεσα στην υπογραφή νέας συμφωνίας μετά την εγγραφή της εταιρείας, της Καθ' ης η Αίτηση 1, ως η επιστολή του ημερομηνίας 22.3.
31. Σε διαφορετική περίπτωση, η συμφωνία ενοικίασης παρέμενε ως είχε. Ο κ. Γαβριηλίδης είπε ότι γνωρίζει πως οι διευθυντές της Καθ' ης η Αίτηση 1 ήταν, από την ίδρυση της, οι Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4 και Γραμματέας η Καθ' ης η Αίτηση
32. Αργότερα, προστέθηκαν και άλλοι διευθυντές, μεταξύ των οποίων η αδελφή του Καθ' ου η Αίτηση 2 και θυγατέρα της Καθ' ης η Αίτηση 3, ΧΧΧ Χρίστου και μετέπειτα, έγιναν και άλλες αλλαγές. Δεν υπήρξε ανταπόκριση από τους Καθ' ων η Αίτηση, έτσι στις 18.1.2012 οι δικηγόροι του Αιτητή τους απέστειλαν επιστολή, με την οποία ουσιαστικά, επιζητείτο ο τερματισμός της συμφωνίας ενοικίασης στις 29.2.
33. Περαιτέρω, με την εν λόγω επιστολή, καλούνταν οι Καθ' ων η Αίτηση όπως καταβάλουν τα οφειλόμενα ενοίκια και επαναφέρουν τα καταστήματα στην πρότερα τους κατάσταση. Η επιστολή επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση και ως εκ τούτου έλαβαν γνώση της επιστολής και του τερματισμού της συμφωνίας ενοικίασης, κατά τις 19.1.
34. Παρά το γεγονός αυτό, οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψαν να προβούν στην καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων και να παραδώσουν ελεύθερη κατοχή των επίδικων καταστημάτων, έτσι απεστάλη εκ νέου επιστολή προς τους Καθ' ων η Αίτηση στις 20.3.2012, δια μέσω των δικηγόρων του Αιτητή, με την οποία οι Καθ' ων η Αίτηση καλούνταν εκ νέου όπως προχωρήσουν στην άμεση εξόφληση των οφειλόμενων ενοικίων. Η εν λόγω επιστολή επιδόθηκε προς τους Καθ' ων η Αίτηση στις 5.4.
35. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρέλειψαν να καταβάλουν τα οφειλόμενα ενοίκια από τον Οκτώβριο 2010 μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης, με αποτέλεσμα το συνολικό οφειλόμενο ποσό των ενοικίων να ανέρχεται σε €92.
36. Στις 20.5.2014 εκδόθηκε απόφαση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 ως κυρίως Αίτηση και στις 23.9.2014, απεστάλη επιστολή στους δικηγόρους του Αιτητή από τους διευθυντές της Καθ' ης η Αίτηση 1, ότι δεν έχουν στην κατοχή τους τα κλειδιά των καταστημάτων και ότι αυτά βρίσκονται στην κατοχή της κας. ΧΧΧ Χρίστου, θυγατέρας της Καθ' ης η Αίτηση 3 και αδελφής του Καθ' ου η Αίτηση 2 και στην κατοχή της ίδιας της Καθ' ης η Αίτηση
37. Έχουν προκληθεί τεράστιες ζημιές στα επίδικα καταστήματα, λόγω των μετατροπών που έχουν κάνει οι Καθ' ων η Αίτηση και θα πρέπει να δαπανηθούν μεγάλα ποσά, όπως ο μάρτυρας πληροφορήθηκε από εκτιμητές ακινήτων, ώστε να επαναφερθούν στην πρότερα τους κατάσταση. Ο κ. Γαβριηλίδης γνωρίζει ότι προσήλθαν στα καταστήματα οι Καθ' ων η Αίτηση για να πάρουν τον εξοπλισμό τους, αλλά στην προσπάθεια τους αυτή, κατέστρεψαν τις υποδομές των καταστημάτων και αφαίρεσαν δική του περιουσία, όπως δύο κλιματιστικά. Ο κ. Γαβριηλίδης κατέθεσε πως ήταν κοινώς αποδεκτόν πως εάν στο μέλλον ο ενοικιαστής σύστηνε εταιρεία, η επόμενη ανανέωση του συμβολαίου θα ήταν στην εταιρεία. Τον ειδοποίησαν ότι έγινε αυτό και έκαμε ορισμένες αλλαγές στο συμβόλαιο, δηλαδή το όνομα της εταιρείας, μία αποθήκη που ήθελαν να χρησιμοποιήσουν και τους προέτρεψε να το υπογράψουν. Για τους δικούς τους λόγους, δεν υπέγραψαν. Ο ίδιος τους είχε αποστείλει το συμβόλαιο. Συμφώνησαν χαμηλότερο ενοίκιο με την εταιρεία που του είχαν δώσει, αλλά δεν ήθελαν να υπογράψουν το συμβόλαιο. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 του είχε αποστείλει το έγγραφο Τεκμήριο
38. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι προσπαθούσαν να βρουν και νέους συνεταίρους. Είχαν βρει ένα θείο τους από την Αγγλία, ο οποίος τους είχε ζητήσει να υπογραφεί αυτό το έγγραφο, για δικούς του λόγους. Είχε έγνοια να μην εξαπατηθεί, επειδή ο Αιτητής δεν είχε ενοικιαστήριο έγγραφο με την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία αλλά με τον Καθ' ου η Αίτηση
39. Ο Αιτητής τους είπε ότι δεν μπορεί να υπογράψει αυτό το έγγραφο, επειδή δεν είναι αληθές. Τότε, οι διευθυντές της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας ήταν οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και
40. Το έγγραφο αυτό του δόθηκε πριν καν λήξει η πρώτη περίοδος ενοικίασης. Δεν το υπέγραψε ποτέ. Οι υπηρεσίες στα επίδικα καταστήματα ήταν συνδεδεμένες στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση
41. Δεν έγινε ποτέ αλλαγή, επειδή δεν υπήρχε συμβόλαιο άλλο απ' αυτό που έγινε με τον Καθ' ου η Αίτηση
42. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι κατά το χρόνο που υπέγραψε τη συμφωνία με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, ήταν νόμιμος πληρεξούσιος αντιπρόσωπος των αρχικών ιδιοκτητριών. Ήταν δύο καταστήματα, με αριθμούς 3 και
43. Το κατάστημα 3 ήταν περιουσιακό στοιχείο της ΧΧΧ Γεωργιάδου, της οποίας ήταν διαχειριστής και το κατάστημα 4 της ΧΧΧ Γεωργιάδου, για την οποία είχε πληρεξούσιο έγγραφο. Ως πληρεξούσιος και διαχειριστής, προέβη στις μεταβιβάσεις προς τον ΧΧΧ Γαβριηλίδη. Όσον αφορά την επιστολή Τεκμήριο 7, την είχε αποστείλει στις διευθύνσεις που είχε και είχε συζητήσει το περιεχόμενο της με τους Καθ' ων η Αίτηση. Μιλούσε με την Καθ' ης η Αίτηση 3, η οποία μιλούσε εκ μέρους όλων. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, σε κάποιο στάδιο έφυγε στο εξωτερικό. Όσο καιρό ήταν στην Κύπρο, μιλούσε με τον Αιτητή. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 έβγαινε μπροστά, εκ μέρους όλων. Ήταν εγγυήτρια στην πρώτη συμφωνία και είχε ευθύνη. Τις επιστολές δεν τις έστειλε ο ίδιος προσωπικά και σύμφωνα με τους δικηγόρους του, αυτές επιδόθηκαν στους Καθ' ων η Αίτηση. Ο κ. Γαβριηλίδης κατέθεσε ότι είχε συμβόλαιο με τον Καθ' ου η Αίτηση
44. Είχαν μπει μέσα διάφοροι που έλεγαν ότι αντιπροσώπευαν την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Τους προέτρεπε να υπογράψουν το συμβόλαιο αλλά αυτό δεν έγινε. Για τον ίδιο, ήταν σημαντικό να υπογραφεί το συμβόλαιο με τους ιδιοκτήτες και διευθυντές της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Ένα από τα πιο βασικά στοιχεία ήταν οι εγγυητές. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι χωρίς εγγυητές, δεν υπογράφεις μία συμφωνία. Ήταν πολύ επίμονος για να υπογραφεί συμφωνία ώστε να υπάρχουν εγγυητές. Η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση δεν ήθελε να υπογραφεί συμβόλαιο. Ο κ. Γαβριηλίδης δεν δέχθηκε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εξόφλησε την κάθε οφειλή του και άφησε την εγγύηση που είχε καταβάλει. Κατέθεσε ότι την εγγύηση δεν την παίρνεις πίσω μέχρι να τελειώσει το συμβόλαιο και δεν είχε αλλάξει κάτι για να πάρει το ντεπόζιτο του ο Καθ' ου η Αίτηση
45. Οφείλονταν ενοίκια και έπρεπε να πληρώσει. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 παλαιότερα, πλήρωνε ενοίκια με την εταιρεία του και αυτό φαίνεται στην κατάσταση Τεκμήριο
46. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι γνώρισε τους νέους μετόχους και διευθυντές της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας και δέχθηκε ότι έγινε ανακαίνιση στο κατάστημα από την Καθ' ης η Αίτηση
47. Όμως δεν έκαμε συμφωνία με κάποιο πρόσωπο, παρά μόνο τους είχε γνωρίσει. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε ότι είχε υποχρέωση να υπογράψει συμβόλαιο με εταιρεία που θα σύστηνε ο Καθ' ου η Αίτηση
48. Είχε πληροφορήσει τους νέους διευθυντές και την Καθ' ης η Αίτηση 3, ότι όσο καιρό δεν υπογράφεται το νέο συμβόλαιο, ισχύει το παλαιό. Για να σταματήσει η προηγούμενη συμφωνία με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, έπρεπε να υπογραφεί το νέο συμβόλαιο. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι συμβλήθηκε με την Καθ' ης η Αίτηση 1 και ότι απάλλαξε οποιονδήποτε εκ των Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 ή
49. Ο κ. Γαβριηλίδης ουσιαστικά, μας είπε ότι γνώριζε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 συνέστησε εταιρεία, ότι προέβαινε σε πληρωμές μέσω της εταιρείας αυτής, ότι η συμφωνία ενοικίασης προέβλεπε για τη σύσταση εταιρείας από τον Καθ' ου η Αίτηση 2, ότι γνώρισε τους νέους μετόχους και διευθυντές της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 έφυγε στο εξωτερικό, ότι δεν υπεγράφη άλλη συμφωνία ενοικίασης. Κρίνουμε ότι κατέθεσε την αλήθεια. Τα προηγούμενα εξάγονται από τη μαρτυρία του. Όπως και η επιμονή του να δεσμεύσει τους προηγούμενους ιδιοκτήτες / διευθυντές της εταιρείας και τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση
50. Η νομική ανάλυση αυτής της θέσης εναπόκειται στο Δικαστήριο. Ο Μ.Α.1 ήταν μάρτυρας της αλήθειας, αλλά το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση του για τους λόγους που εξηγούμε πιο κάτω. Δεύτερος μάρτυρας για τους Αιτητές κατέθεσε ο κ. ΧΧΧ Λυσιώτης. Ο κ. Λυσιώτης κατάθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Β, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Είναι Πολιτικός Μηχανικός, κάτοχος πτυχίου Civil Engineering και μεταπτυχιακού στο Structure Engineering από το City University of London. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εργάστηκε στο Ντουμπάϊ για δύο χρόνια ως Μηχανικός Εργοταξίου στην εταιρεία AKTOR και ακολούθως, επέστρεψε στην Κύπρο, όπου και εργάστηκε για 4 χρόνια στην εταιρεία Cybarco Ltd., ως Project Manager. To 2014, ίδρυσε την εταιρεία Uzziel Ltd, η οποία μεταξύ άλλων, ασχολείται με κατασκευαστικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες για εκτιμήσεις και αναστυλώσεις κτηρίων αλλά και ανακαινίσεις. Είναι μέλος του Ε.ΤΕ.Κ. από το
51. Δεχόμαστε τον κ. Λυσιώτη ως εμπειρογνώμονα - πολιτικό μηχανικό. Στις αρχές Ιουνίου 2017, κατόπιν εντολών του Αιτητή, μετέβη με τον Αιτητή, στο επίδικο υποστατικό για επιθεώρηση και εκτίμηση της κατάστασης του. Κατά την παρουσία του εκεί και αφότου μελέτησε τα υφιστάμενα σχέδια του υποστατικού, προέβη σε πλήρη επιθεώρηση όλων των χώρων, ούτως ώστε να διαπιστώσει τις μετατροπές που είχαν προκύψει στο υποστατικό, αλλά και να εκτιμήσει τη δαπάνη που θα χρειαστεί για σκοπούς αποκατάστασης του υποστατικού στην πρότερα κατάσταση. Ο μάρτυρας φωτογράφησε το χώρο και κατέθεσε δέσμη φωτογραφιών ως Τεκμήριο
52. Κατέθεσε ότι, το ακίνητο έχει υποστεί τεράστιες ζημιές, καθότι φαίνεται πως αφαιρέθηκαν με ανορθόδοξο τρόπο αλλά και βίαια, κατασκευές που είτε ήταν ενσωματωμένες στο πάτωμα, είτε στους τοίχους. Ο Μ.Α.2 ετοίμασε σχετική έκθεση, στην οποία αναφέρει αναλυτικά τις εργασίες που πρέπει να διεξαχθούν για σκοπούς αποξήλωσης και απομάκρυνσης εναπομεινάντων υλικών και κατασκευών, κινητού και σταθερού εξοπλισμού, τις εργασίες ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων και εργασίες αποκατάστασης. Η έκθεση έγινε σε συνάρτηση με τις φωτογραφίες που έλαβε, οι οποίες αντικατοπτρίζουν τη γενική εικόνα της κατάστασης των επιδίκων, ορισμένες εκ των οποίων αντιστοιχούν στην περιγραφή εργασιών της εκτίμησης δαπάνης που θα πρέπει να εκτελεστεί. Διευκρινιστικά, στα σημεία 1 και 2 των Σημειώσεων/Παρατηρήσεων, αναφέρεται ότι προτού ξεκινήσουν οποιεσδήποτε εργασίες, θα πρέπει να επανεκτιμηθεί η κατάσταση από ιδιώτη Λειτουργό Ασφάλειας και Υγείας. Ο λόγος που αναφέρεται αυτό είναι επειδή, λόγω της κατάστασης του υποστατικού και ειδικότερα του μεσοπατώματος αυτού, υπάρχει ορατός κίνδυνος να προκληθεί ζημία στους εργάτες κατά το στάδιο της αποξήλωσης. Ως εκ τούτου και λόγω της επικινδυνότητας του χώρου, θα πρέπει προτού αρχίσουν οι οποιεσδήποτε εργασίες στο χώρο, να γίνει μια έκθεση από ιδιώτη Λειτουργό Ασφάλειας και Υγείας, με την οποία θα συνυπολογίζει το ενδεδειγμένο ρίσκο και δυσκολίες οι οποίες θα προκύψουν κατά την αποξήλωση και σχετικά με τα υλικά, μέσα στήριξης των εργατών και κατασκευών που θα χρησιμοποιηθούν. Επιπλέον, η εν λόγω έκθεση είναι απαραίτητη για την ασφάλεια και εξειδίκευση του εργατικού προσωπικού. Ο κ. Λυσιώτης δήλωσε ότι, εξ' όσων γνωρίζει λόγω της πείρας του, η σύνταξη τέτοιας φύσεως έκθεσης υπολογίζεται στα €1.
53. Επιπλέον, στο σημείο 3 των Παρατηρήσεων/Σημειώσεων, αναφέρει ότι η έκθεση του δεν αφορά φθορές που πιθανόν να προκύψουν στο στατικό φορέα του κτηρίου κατά την αποξήλωση και αποκατάσταση του υποστατικού, διότι στο παρόν στάδιο δεν είναι σε θέση να αναφέρει με ακρίβεια τυχόν ζημιές που έχουν προκύψει στον στατικό φορέα του κτιρίου. Σε περίπτωση δε, που πιθανόν να προκύψουν φθορές, όπως αποσάθρωση σκυροδέματος, ρηγματώσεις ή αποκάλυψη οπλισμού, θα πρέπει να γίνει επανεκτίμηση της κατάστασης του υποστατικού για αποφυγή προβλημάτων που τυχόν προκύψουν στο μέλλον. Το σημείο 4 αφορά τις ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις του υποστατικού, οι οποίες, λόγω της κατάστασης στην οποία βρίσκονται σήμερα, δεν είναι ασφαλείς, ως εκ τούτου θα πρέπει, προτού αρχίσουν οι οποιεσδήποτε εργασίες στο υποστατικό, να γίνει εκτίμηση από ηλεκτρολόγο - μηχανικό για την ασφάλεια του ηλεκτρολογικού συστήματος. Το κόστος για τέτοιας φύσεως έκθεση ανέρχεται στα €1.
54. Επιπλέον, ο μάρτυρας διαπίστωσε από τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια, ότι έχουν προκύψει αρκετές μετατροπές στο υποστατικό, μια απ' αυτές ήταν το γεγονός ότι, στα αρχικά σχέδια, το υποστατικό διαχωριζόταν σε δυο ξεχωριστά καταστήματα, πλέον όμως έχει γίνει μετατροπή και τα δυο καταστήματα έχουν γίνει ένα. Σύμφωνα με τα αρχικά αρχιτεκτονικά σχέδια και μετά από τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, έγινε μετακίνηση των αποχωρητηρίων. Εντούτοις, στην έκθεση του δεν κοστολογείται η μεταφορά των αποχωρητηρίων στην πρότερα τους θέση και κατάσταση, αλλά ούτε και κοστολογείται η μετατροπή του υφιστάμενου καταστήματος σε δύο ξεχωριστά καταστήματα, ως ήταν η πρότερα τους κατάσταση. Το συνολικό κόστος που απαιτείται για την απομάκρυνση και αποξήλωση των εναπομεινάντων υλικών και κατασκευών κινητού και σταθερού εξοπλισμού, ανέρχεται στις €9.205,00, πλέον €17.055,00 που αφορά στο ποσό για την αποκατάσταση του υποστατικού. Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε €136,80/τ.μ., ποσό αρκετά χαμηλότερο από τις τιμές που κυμαίνονται για απομάκρυνση και αποκατάσταση. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι δεν γνώριζε πώς ήταν το υποστατικό το 2008, αν και, από το πώς ήταν όταν το είδε, μπορούσε να αντιληφθεί πώς ήταν τότε και φαντάζεται ότι ήταν λειτουργήσιμο. Σήμερα, το μεροκάματο κάποιου ανειδίκευτου εργάτη ο οποίος εργάζεται στις οικοδομές, είναι €50-60 και το κέρδος του εργολάβου σ' ένα συμβόλαιο είναι περίπου 15-20%. Για το συγκεκριμένο έργο, πιθανόν και παραπάνω, επειδή έχει πολύ ρίσκο, αφού δεν ξέρεις τι θα βρεις, μπορεί να υπάρχουν κρυμμένες ζημιές που δεν φαίνονται οπτικά. Στο επίδικο υποστατικό προκλήθηκαν βίαιες ζημιές, δηλαδή τραβούσαν και έβγαλαν τα φώτα. Εκεί που νομίζεις ότι είναι ένα τετραγωνικό η γυψοσανίδα, μπορεί να χρειάζεται τρία τετραγωνικά. Μπορεί να χρειαστούν επιπλέον εργασίες. Κατά την αποξήλωση μπορεί να προκληθούν ζημιές στο πίσω μέρος και να χρειάζεται κάποια επιδιόρθωση, την οποία δεν γνωρίζεις κατά την εκτίμηση. Ο Μ.Α.2 κατέθεσε ότι η συγκεκριμένη κατάσταση του υποστατικού δεν είναι οποιαδήποτε τυπική δουλειά για το λόγο ότι προκλήθηκαν ζημιές βίαιες, χωρίς τη σωστή αφαίρεση, τραβήχτηκαν φώτα, έβγαλαν τα πάνελ, το υποστατικό είναι σε άθλια κατάσταση. Συμβουλεύτηκε ηλεκτρολόγο για το κόστος, ο οποίος του έδωσε ενδεικτική τιμή. Ο ηλεκτρολόγος επισκέφθηκε το επίδικο λίγες μέρες μετά που ανατέθηκε στο μάρτυρα η ετοιμασία έκθεσης. Ο μάρτυρας μίλησε επίσης τηλεφωνικά με Λειτουργό Ασφάλειας και Υγείας. Χρειάζεται κάποιος ειδικός στο θέμα ασφάλειας και υγείας να κάνει μια μελέτη και εκτίμηση των ζημιών, κατά πόσο είναι επικίνδυνα και με τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να γίνει ασφαλισμένα η αποξήλωση. Εξήγησε ότι οι στηρίξεις του ταβανιού δεν είναι σωστές, έχουν πάθει ζημιά, πιθανόν από τον τρόπο με τον οποίο αφαιρέθηκαν τα φωτιστικά και μπορεί εάν δουλεύει κάποιος από κάτω, ανά πάσα στιγμή να πέσουν και να τον χτυπήσουν. Επίσης, για την αφαίρεση και απομάκρυνση της ταμπέλλας χρειάζεται η γνώμη τέτοιου Λειτουργού, επειδή είναι αρκετά μεγάλη και είναι επικίνδυνη δουλειά, σε ύψος. Αξιολογούμε τα όσα ο μάρτυρας κατέθεσε, λαμβάνοντας υπόψην τη σχετική επί των εμπειρογνωμόνων - μαρτύρων νομολογία, με κύριες τις αυθεντίες Πιττάλης κ.ά. v. Ianira Enter. Ltd. κ.ά.

(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 814, Cybarco Ltd. v. Kovascik

(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2013 και R.K.B. Leathergoods Ltd. v. Αγγελίδη

(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1071. Όπως τέθηκε και από τον έντιμο Δικαστή κ. Μ. Φωτίου στην αυθεντία Muskita Aluminium Industries Ltd. κ.ά. v. Alsako Aluminium Ltd. κ.ά.,

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1481, στη σελίδα 1495: «Είναι σαφώς νομολογημένο ότι η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων δεν δεσμεύει το δικαστήριο αλλά απλώς το βοηθά, αφού λάβει υπόψη και την υπόλοιπη μαρτυρία, να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα (βλ. μεταξύ άλλων Cross on Evidence 5η έκδοση, σελ. 446, Phipson on Evidence 11η έκδοση σελ. 510, παραγρ.1286, Kouppis v. Republic

(1977)2 C.L.R. 361, Anastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Khadar v. Republic

(1977)2 C.L.R. 132 και Vasilico Cement Works Ltd. v. Stavrou

(1976)1 C.L.R. 389). Το Δικαστήριο δικαιούται να διαφοροποιήσει τη θέση του και να μη δεχθεί τη μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα, νοουμένου ότι υπάρχουν οι συνθήκες εκείνες που να δικαιολογούν τέτοια κατάληξη (βλ. R. v. Matheson

(1958)2 All E.R. 87)». Ο Μ.Κ.2 δεν αμφισβητήθηκε με τη μαρτυρία άλλου εμπειρογνώμονα. Δεχόμαστε τις θέσεις και την ανάλυση του. Δεν υιοθετούμε εν τέλει τα ποσά για τα οποία κατέθεσε για τους λόγους που εξηγούμε πιο κάτω, δηλαδή θέματα δικογράφησης και απόδειξης, όχι για λόγους που αφορούν τη δική του μαρτυρία. Καθ' ων η Αίτηση: Μοναδική μάρτυρας για τους Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε η Καθ' ης η Αίτηση 3, κα. ΧΧΧ Χρίστου. Η κα. Χρίστου κατέθεσε Γραπτή Δήλωση, το Τεκμήριο Γ, ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι υιός της και η Καθ' ης η Αίτηση 4 είναι νύμφη της. Τα γεγονότα που αναφέρει τα γνωρίζει προσωπικά. Κατά την 25.10.2008, μαζί με τον υιό της, Καθ' ου η Αίτηση 2, ξεκίνησαν επιχείρηση σνακ μπαρ στο επίδικο υποστατικό, στη Λευκωσία. Ο υιός της ενοικίασε το επίδικο κατάστημα από τον Αιτητή, δυνάμει της σύμβασης που έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο

1. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 λειτουργούσε την επιχείρηση με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 και είχαν άριστη σχέση με τον Αιτητή και καθημερινή επαφή. Το 2010, αντιμετώπισαν κάποια προβλήματα με την είσπραξη και είχαν μείνει λίγο πίσω στα ενοίκια. Η κα. Χρίστου κατέθεσε ότι μίλησε με τον Αιτητή για τα προβλήματα τους και του εξήγησε πως υπήρχε σοβαρή περίπτωση να πωλήσουν την επιχείρηση. Της ζήτησε, για να είναι και τυπικοί με το συμβόλαιο, να του στείλουν επιστολή ότι θα ανανέωναν τη συμφωνία. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 μίλησε με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 και του απέστειλαν την επιστολή που έχει κατατεθεί ως Τεκμήριο 6, στις 22.3.2010, όπου του εξηγούσαν ότι, εάν ανανεωνόταν η συμφωνία, θα ανανεωνόταν στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση
2. Κατόπιν, κατέληξαν σε συμφωνία με τους αγοραστές της επιχείρησης. Η μάρτυρας κατέθεσε αντίγραφο Συμφωνίας Πώλησης Μετοχών ημερομηνίας 20.9.
3. Πριν προχωρήσουν στην υπογραφή της Συμφωνίας Πώλησης Μετοχών με τους νέους μετόχους της εταιρείας, ενημέρωσαν τον Αιτητή, τόσο η ίδια όσο και ο Καθ' ου η Αίτηση
4. Πριν υπογράψουν τη Συμφωνία, ο Αιτητής πήγε στο κατάστημα, γνώρισε τους νέους μετόχους και τους ενέκρινε. Η κα. Χρίστου κατέθεσε ότι, ο Αιτητής γνώρισε τα νέα μέλη της εταιρείας πολύ πριν την υπογραφή της Συμφωνίας και αποδέχθηκε την νέα ενοικίαση, αφού γνώριζε ότι θα πληρώνονταν αμέσως τα ενοίκια που του όφειλε ο Καθ' ου η Αίτηση 2, όπως και έγινε. Ο Αιτητής ζήτησε και έθεσε ως προϋπόθεση για να συμφωνήσει, να πληρωθούν τα οφειλόμενα ενοίκια αμέσως μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Πώλησης Μετοχών. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εξόφλησε όλες τις οφειλές του προς τον Αιτητή, αφού του πλήρωσε αμέσως μόλις πληρώθηκε από την πώληση της επιχείρησης, το εφάπαξ ποσό των €17.000 στις 23.9.
5. Κατόπιν συνεννόησης με τον Αιτητή, άφησαν μέσα και τα δύο ενοίκια που είχαν πληρώσει στον Αιτητή ως εγγύηση, για τους νέους ιδιοκτήτες. Ο Αιτητής από τότε απάλλαξε τον Καθ' ου η Αίτηση 2 και άρχισε να πληρώνεται το ενοίκιο από τους νέους ενοικιαστές, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση
6. Διαπραγματεύτηκε δε μαζί τους και αυξημένο ενοίκιο και τους παρέδωσε τα κλειδιά της αποθήκης ο ίδιος, αφού συμφώνησαν το αυξημένο ενοίκιο με αντάλλαγμα να τους παραδώσει το κλειδί μιας αποθήκης που υπήρχε στο πίσω μέρος του καταστήματος. Ενημέρωσε τους νέους ενοικιαστές, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση 1 και τους μετόχους της, ότι ήθελε να γνωρίζει τα πάντα σχετικά με την ανακαίνιση και η Καθ' ης η Αίτηση 3 τον διαβεβαίωσε η ίδια, η οποία είχε άριστη σχέση μαζί του, ότι θα παρέμενε για τους πρώτους 2, 3 μήνες μετά την πώληση, για να βοηθήσει τους νέους μετόχους να στήσουν την επιχείρηση. Μία από τους νέους μετόχους, ήταν η θυγατέρα της Καθ' ης η Αίτηση
7. Σ' όλα τα στάδια της ανακαίνισης, η οποία έγινε τέλη Σεπτεμβρίου και τον Οκτώβριο 2010, ο κ. Γαβριηλίδης ήταν σε άμεση και συχνή επαφή με όλους, τόσο με τους νέους μετόχους όσο και με τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και
8. Περί τα μέσα Οκτωβρίου, έκαναν εγκαίνια και αποχαιρετιστήριο πάρτι του Καθ' ου η Αίτηση 2, ο οποίος θα μετανάστευε στη Λατινική Αμερική μαζί με την Καθ' ης η Αίτηση 4 και τα δύο ανήλικα παιδιά τους. Ο Αιτητής πήγε στο αποχαιρετιστήριο πάρτι και ευχαρίστησε δημόσια τον Καθ' ου η Αίτηση 2 για όλη του τη συμπεριφορά και ήθος και του ευχήθηκε τα καλύτερα για ένα νέο μέλλον στο εξωτερικό. Πράγματι, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και η σύζυγος του μετανάστευσαν στις 20.11.2010 και η Καθ' ης η Αίτηση 3 συνέχισε να εργάζεται αμισθί στο επίδικο υποστατικό, μέχρι και τα τέλη Νοεμβρίου
9. Σ' όλο αυτό το διάστημα, ο Αιτητής ουδέποτε παραπονέθηκε για οτιδήποτε στους Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 ή 4, ή στη θυγατέρα της κυρίας Χρίστου. Ούτε τους έδωσε να καταλάβουν ότι είχε οποιαδήποτε ένσταση στην ανάληψη της επιχείρησης από τους νέους μετόχους, ούτε είπε σε οποιοδήποτε στάδιο ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και η Καθ' ης η Αίτηση 4, δεσμεύονται με το παλαιό συμβόλαιο. Ακολούθως, όταν οι νέοι μέτοχοι είχαν προβλήματα και η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν κατέβαλλε το ενοίκιο, ο Αιτητής άρχισε να στέλνει επιστολές προς την Καθ' ης η Αίτηση 1, με κοινοποίηση στην Καθ' ης η Αίτηση
10. Μόλις η κα. Χρίστου παρέλαβε τις επιστολές, του τηλεφώνησε και του ζήτησε εξηγήσεις. Ο Αιτητής της είπε να μεριμνήσει όπως οι νέοι ενοικιαστές πληρώσουν το ενοίκιο για να σταματήσει να τους ενοχλεί, διαφορετικά θα τους κυνηγήσει όλους στο Δικαστήριο. Εκείνη αποκρίθηκε ότι αυτό είναι μεγάλη αδικία και ηθικά ανεπίτρεπτο και του δήλωσε ότι δεν το δέχεται. Ο Αιτητής προχώρησε με την κυρίως Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 κατέθεσε ότι η ίδια ουδέποτε εγγυήθηκε την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Εγγυήθηκε μόνο τον υιό της, τον οποίο ο ίδιος ο Αιτητής αποδέσμευσε και ευχαρίστησε διότι υπήρξε κύριος στις συμφωνίες και πληρωμές του. Ούτε η ίδια, αλλά ούτε και οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 4, είναι υπόλογοι για τις ζημιές που έγιναν στο κατάστημα, αφού αποχώρησαν από το Σεπτέμβριο
11. Οι ζημιές αυτές έγιναν από τους νέους ενοικιαστές, δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση 1, και συγκεκριμένα, από τους μετόχους της εταιρείας. Η κα. Χρίστου αναφέρθηκε σε επιστολές που απέστειλαν οι δικηγόροι της κόρης της προς του δικηγόρους των άλλων μετόχων, αναφορικά με τη λεηλασία του καταστήματος. Εξ' όσων έχει ενημερωθεί, ο Αιτητής πέτυχε απόφαση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία εκδόθηκε στις 26.5.2014 και με την οποία η Καθ' ης η Αίτηση 1 διατάσσεται να παραδώσει την κατοχή του επίδικου υποστατικού και να καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια. Υπάρχει πολύ σοβαρός λόγος για τον οποίο ο υιός και η νύμφη της δεν παρουσιάζονται στο Δικαστήριο ως μάρτυρες, αφού αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με την υγεία του γιου τους. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 επανέλαβε ότι είχαν άψογη σχέση με τον Αιτητή και καθημερινή επαφή. Όταν είχαν προβλήματα με το μαγαζί, τον ενημέρωσαν και δεν είχε ένσταση να πουλήσουν την επιχείρηση, νοουμένου ότι θα γνώριζε τους αγοραστές, θα ενέκρινε την ανακαίνιση και θα συμφωνούσε το ενοίκιο. Κατά την αντεξέταση της, η μάρτυρας κατέθεσε ότι δεν γνώριζαν από επιχειρήσεις και ο Αιτητής τους βοηθούσε. Σε σχέση με την επιστολή Τεκμήριο 6, κατέθεσε ότι είχαν πει στον Αιτητή ότι έχουν προβλήματα και τους είπε ότι στο συμβόλαιο τους προνοείται ανανέωση με επιστολή και έτσι, να αποστείλουν επιστολή στο όνομα της εταιρείας. Τους είχε πει να την κάμουν και μακάρι να εύρισκαν αγοραστές και να το γυρίσει πάνω τους. Έτσι, η επιστολή εστάλη μετά από συνεννόηση. Δεν τους είχε κάμει νέο συμβόλαιο για να υπογράψουν, παρά μόνο το έστειλε 2 ½ χρόνια μετά, όταν είδε ότι οι νέοι αγοραστές δεν πλήρωναν. Όταν ερωτήθηκε για την επιστολή Τεκμήριο 7, η κα. Χρίστου κατέθεσε ότι είχαν εξοφλήσει τον Αιτητή στις 23.9.2010 και στις 16.12.2010, ο υιός της ήταν ήδη στο εξωτερικό. Εξάλλου, μέχρι 16 Δεκεμβρίου υπήρχε κάλυψη από τα δύο ενοίκια που είχε αφήσει μέσα, την εγγύηση δηλαδή, συνεπώς δεν όφειλε οτιδήποτε στον Αιτητή. Το συμβόλαιο τους έληγε 10 Οκτωβρίου. Ο Αιτητής έστειλε αυτή την επιστολή δύο μήνες μετά που έφυγαν από το κατάστημα. Είχε γνωρίσει τους νέους μετόχους και τους είχε παραδώσει κλειδί της αποθήκης. Από την πλευρά τους, είχαν εξοφλήσει όλες τις υποχρεώσεις τους, τους προμηθευτές τους και τον Αιτητή. Η εταιρεία, Καθ' ης η Αίτηση 1, στη συνέχεια δημιούργησε χρέη. Οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν αποχωρήσει το
12. Το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 4, είχε γίνει με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 και η μάρτυρας τον είχε εγγυηθεί. Σύστησαν εταιρεία και έπρεπε να γίνει συμβόλαιο με την εταιρεία αλλά ο Αιτητής δεν το έκαμε. Από το τίμημα πώλησης στη Συμφωνία Πώλησης Μετοχών, πολύ λίγα χρήματα εισέπραξαν. Ο Αιτητής έπαιρνε τα ενοίκια για πέντε μήνες, αφού εστάλη με τις ευλογίες του η επιστολή Τεκμήριο 6 και δεν παρουσίασε συμβόλαιο προς υπογραφήν. Η μάρτυρας κατέθεσε ότι είχαν κατοχή της αποθήκης και πλήρωναν περίπου €200.- Είχαν τα κλειδιά της τα οποία έδωσαν στον Αιτητή και τα έδωσε στους νέους αγοραστές. Ο Αιτητής ήθελε να τους γνωρίσει για να διαπραγματευτεί το νέο ενοίκιο. Η κα. Χρίστου επανέλαβε τη θέση της ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4 είχαν απαλλαγεί από τον Αιτητή ο οποίος αποδέχθηκε τους νέους ενοικιαστές. Έφυγαν από το κατάστημα το 2010 και δεν είναι αυτοί που το λεηλάτησαν. Σταθερή και ξεκάθαρη μαρτυρία, η οποία υποστηρίχθηκε και από τη γραπτή μαρτυρία, η κα. Χρίστου έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις, η μαρτυρία της ήταν λογική και γίνεται αποδεκτή. Πραγματικά γεγονότα: Από την ενώπιον μας αποδεκτή μαρτυρία, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Ο Αιτητής είναι Πληρεξούσιος Αντιπρόσωπος του ΧΧΧ Γαβριηλίδη, δυνάμει Πληρεξουσίου Εγγράφου ημερομηνίας 25.2.2010 (Τεκμήριο 1). Ο ΧΧΧ Γαβιηλίδης είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης δύο καταστημάτων, υπ' αρ. 3 & 4, στο ισόγειο ακινήτου επί της Λεωφόρου ΧΧΧ 23, στη Λευκωσία δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 1983, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και υπό το φως της Κ.Δ.Π. 519/
13. Το κτίριο, μέρος του οποίου αποτελούν τα επίδικα υποστατικά, συμπληρώθηκε πριν την 31.12.
14. Τα καταστήματα αρ. 3 και 4 ενεγράφησαν επ' ονόματι του σημερινού ιδιοκτήτη, την 10.1.2014, δηλαδή μετά την καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης (Τεκμήρια 3Α και Β). Προηγούμενα, τα επίδικα καταστήματα ήταν ιδιοκτησία της κας ΧΧΧ Π. Γεωργιάδου (κατάστημα αρ. 4) και της κας ΧΧΧ Γεωργιάδου (κατάστημα αρ. 3). Την 3.12.2003, η ΧΧΧ Π. Γεωργιάδου άλλως ΧΧΧ Mayes και η ΧΧΧ Γαβριηλίδη, άλλως ΧΧΧ Γεωργιάδη, διόρισαν ως Πληρεξούσιο Αντιπρόσωπο τους για την περιουσία τους στη Λεωφόρο ΧΧΧ 23, στη Λευκωσία, τον ΧΧΧ Π. Γεωργιάδη, αδελφό της πρώτης και πατέρα της δεύτερης (Τεκμήριο 2). Η ΧΧΧ Π. Γεωργιάδου απεβίωσε την 4.11.1986 και Διαχειριστής της περιουσίας της δυνάμει Διατάγματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας διορίστηκε ο υιός της ΧΧΧ Π. Γεωργιάδης την 24.6.1989 και την 22.9.2008 ο ΧΧΧ Γαβριηλίδης (Τεκμήριο 2). Δεν έχει ενώπιον μας κατατεθεί Πληρεξούσιο Έγγραφο από την ΧΧΧ Π. Γεωργιάδου προς όφελος του ΧΧΧ Γαβριηλίδη. Τα επίδικα καταστήματα καθώς και ένας χώρος στάθμευσης, ενοικιάστηκαν από τους πρώην ιδιοκτήτες, ΧΧΧ Π. Γεωργιάδου δια του Πληρεξουσίου Αντιπροσώπου της ΧΧΧ Γαβριηλίδη και κληρονόμους ΧΧΧ Γεωργιάδου δια του εκτελεστή της περιουσίας της ΧΧΧ Γαβριηλίδη, στον ΧΧΧ Χρίστου, Καθ' ου η Αίτηση 2, δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης ημερομηνίας 25.10.2008 (Τεκμήριο 4). Από τη συμφωνία καθώς και από τα Τεκμήρια 3Α και Β, φαίνεται ότι τα δύο καταστήματα έχουν μεσοπάτωμα. Από τη συμφωνία φαίνεται επίσης ότι είχαν ενοποιηθεί σε ένα κατάστημα. Η ενοικίαση ήταν για δύο χρόνια, από 1.11.2008 έως 31.10.2010, με δυνατότητα ανανέωσης για ακόμα δύο χρόνια, κατόπιν γραπτής ειδοποίησης τριών μηνών από τον ενοικιαστή πριν τη λήξη της περιόδου των δύο ετών (ρήτρα 1). Το συγκεκριμένο λεκτικό έχει ως εξής: «Η Ιδιοκτήτρια ενοικιάζει στον Ενοικιαστή και ο Ενοικιαστής ενοικιάζει από την Ιδιοκτήτρια το κατάστημα για περίοδο δύο ετών αρχομένης της 1ης Νοεμβρίου 2008 και ληγούσας την 31 Οκτωβρίου 2010 με δυνατότητα ανανέωσης για ακόμη δύο χρόνια κατόπιν γραπτής ειδοποίησης 3ων μηνών από τον Ενοικιαστή προς την Ιδιοκτήτρια πριν τη λήξη της περιόδου των δύο χρόνων, κάτω από τους όρους της παρούσας συμφωνίας.» Το ενοίκιο συμφωνήθηκε σε €76.800 για όλη την περίοδο της ενοικίασης, πληρωτέο δια μηνιαίων δόσεων εκ €3.200 εκάστη, την πρώτη ημέρα κάθε μήνα (ρήτρα 2). Η ρήτρα 2 προνοούσε επίσης ότι: «Σε περίπτωση που η ενοικίαση ανανεωθεί ή παραταθεί ή συνεχισθεί, πέραν της αρχικής διετούς περίοδο, με συμφωνία των μερών ή νόμιμα, το ενοίκιο θα αυξάνεται κατά 14% (δέκα τέσσερα τις εκατό) ανά διετία υπολογιζόμενης της αύξησης επί του αμέσως προηγουμένου της αύξησης ενοικίου, εκτός αν άλλως συμφωνηθεί μεταξύ των μερών. Η πρώτη τέτοια αύξηση θα γίνει για την διετή περίοδο που αρχίζει την 1ην Νοεμβρίου 2010 εφόσον το συμβόλαιο ανανεωθεί.» Οι ρήτρες 3 και 8 προνοούσαν για τη χρήση των επίδικων καταστημάτων: «
15. Ο Ενοικιαστής θα χρησιμοποιεί το κατάστημα ως χώρο πώλησης "take away Snacks" ή ως καφετέριας εάν στο μέλλον εξασφαλίση τις απαραίτητες άδειες από τις αρμόδιες αρχές, αποκλειόμενης όμως κάθε άλλης χρήσης χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση της Ιδιοκτήτριας.» «
16. Οποιαδήποτε άδεια ή έγκριση για τη χρήση ή λειτουργία του καταστήματος για τους σκοπούς που αυτό ενοικιάζεται με την παρούσα, αποτελεί αποκλειστική ευθύνη και κίνδυνο του Ενοικιαστή. Ο Ενοικιαστής υποχρεούται να εξασφαλίζει κάθε άδεια ή έγκριση που απαιτείται για τη χρήση και λειτουργία του καταστήματος για τους σκοπούς που το ενοικιάζει με την παρούσα από τις αρμόδιες αρχές. Η ιδιοκτήτρια θα υπογράψει τις σχετικές νόμιμες αιτήσεις προς τις αρμόδιες αρχές για έγκριση της χρήσης ή λειτουργίας του καταστήματος, που απαιτούνται να γίνουν από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου με την προϋπόθεση ότι η χρήση είναι ως αναφέρεται στην παράγραφο
17. Οποιοδήποτε κόστος συνεπάγεται με αυτές τις αιτήσεις ή για την υλοποίηση οποιασδήποτε έγκρισης θα πληρώνεται από τον Ενοικιαστή.» Η ρήτρα 4 προνοούσε για την υπενοικίαση ή παραχώρηση της χρήσης των επίδικων καταστημάτων: «Η υπενοικίαση, παραχώρηση της χρήσης ή κατοχής ή ανοχή ή χορήγηση άδειας χρήσης ή κατοχής του καταστήματος εν όλο ή εν μέρει, προς οποιοδήποτε τρίο πρόσωπο από μέρους του Ενοικιαστή, ρητά απαγορεύεται εκτός αν υπάρχει προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση της Ιδιοκτήτριας.» Οι ρήτρες 5, 7 και 19, περιλάμβαναν πρόνοιες για την κατάσταση των επιδίκων, οποιεσδήποτε αλλαγές σ' αυτά και αναγκαίες επισκευές: «
18. Ο Ενοικιαστής παραλαμβάνει τα καταστήματα στην κατάσταση στην οποία ευρίσκονται και οποιαδήποτε επιδιόρθωση θα γίνει με δικά του έξοδα. Παραταύτα το κατάστημα θα πρέπει να το διατηρεί σε άριστη κατάσταση και θα αποκαθιστά και επανορθώνει σε εύλογο χρόνο κάθε τυχόν ζημιά ή φθορά τούτου.» «
19. Ο Ενοικιαστής, δεν θα επιφέρει οποιεσδήποτε κατασκευές, τροποποιήσεις ή αλλαγές στο κατάστημα/κτίριο χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συγκατάθεση του Ιδιοκτήτη. Η ιδιοκτήτρια δεν θα έχει λόγους να μην αποδεκτή αλλαγές στον εσωτερικό χώρο των καταστημάτων εφόσον δεν επηρεάζουν την στατική δομή του κτιρίου. Κατά την λήξη ή τερματισμό της ενοικίασης, η Ιδιοκτήτρια δύναται να διατηρήσει οποιεσδήποτε τέτοιες κατασκευές, τροποποιήσεις ή αλλαγές (νοείται χωρίς οποιαδήποτε πληρωμή προς τον Ενοικιαστή) ή να απαιτήσει από τον Ενοικιαστή την μετακίνηση τους και την επαναφορά του καταστήματος στην πρότερη κατάσταση του και ο Ενοικιαστής θα έχει πλήρη υποχρέωση να καλύψει κάθε δαπάνη για τέτοια μετακίνηση ή επαναφορά.» «
20. Ο Ενοικιαστής υποχρεούται να διατηρεί την ηλεκτρική και υδραυλική και αποχετευτική εγκατάσταση σε καλή και λειτουργήσιμη κατάσταση δι' ιδίων εξόδων και να προβαίνει σε όλες τις αναγκαίες επισκευές δι' ιδίων εξόδων και να πληρώνει τα τέλη και δικαιώματα για την κατανάλωση του ηλεκτρικού ρεύματος, ύδατος και αποχετευτικών. Νοείται ότι η Ιδιοκτήτρια θα επισκευάζει με δικά της έξοδα οποιεσδήποτε ζημιές προέρχονται στα πιο πάνω λόγω φυσικής φθοράς.» Σύμφωνα με τη ρήτρα 12: «Παράλειψη του Ενοικιαστή να καταβάλει κανονικά το ενοίκιο και δη μετά πάροδο δέκα ημερών αφ' ότου το ενοίκιο, κατέστη πληρωτέο, η παράλειψη του Ενοικιαστή να τηρεί οποιοδήποτε από τους λοιπούς όρους της παρούσας συμφωνίας, παρέχει το δικαίωμα στην Ιδιοκτήτρια με έγγραφη δια συστημένης επιστολής ειδοποίηση, προς τον Ενοικιαστή να τερματίζει την παρούσα ενοικίαση και να εισέρχεται και αναλαμβάνει κατοχή του καταστήματος.» Εξάγεται από τη μαρτυρία των Μ.Α.1 και Μ.Κ.1 ως κοινό έδαφος, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 κατέβαλε ποσό εγγύησης με την υπογραφή της συμφωνίας ενοικίασης. Σχετική είναι η ρήτρα 17: «Ο Ενοικιαστής θα καταβάλει στην Ιδιοκτήτρια με την υπογραφή της παρούσας Συμφωνίας το ποσό των €6.
21. (έξη χιλιάδες τετρακόσια Ευρώ), ίσο με δύο μηνιαία ενοίκια πέραν του πρώτου ενοικίου. Η Ιδιοκτήτρια θα κατακρατεί ως εγγύηση για την πιστή εκπλήρωση των όρων της παρούσας Συμφωνίας από τον Ενοικιαστή και η Ιδιοκτήτρια θα επιστρέψει το ποσό αυτό στον Ενοικιαστή μετά τον τερματισμό ή την λήξη της ενοικίασης και της εκκένωσης και παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής του καταστήματος στον Ιδιοκτήτη, νοουμένου ότι ο Ενοικιαστής θα έχει πλήρως συμμορφωθεί με όλες τις υποχρεώσεις του. Η Ιδιοκτήτρια δύναται, χωρίς επηρεασμό κάθε άλλου δικαιώματος να χρησιμοποιεί οποιοδήποτε τέτοιο ποσό για κάλυψη οποιωνδήποτε οφειλών του Ενοικιαστή που δεν εξοφλούνται εγκαίρως από αυτόν, και σε τέτοια περίπτωση ο Ενοικιαστής θα αναπληρώνει, ύστερα από γραπτή ειδοποίηση του Ιδιοκτήτη, κάθε τέτοιο ποσό της εγγύησης που χρησιμοποιήθηκε με πρόσθετη καταβολή στον Ιδιοκτήτη τέτοιου ποσού ώστε να διατηρείται εγγύηση στα χέρια του Ιδιοκτήτη για ποσό ίσιο με δύο μηνιαία ενοίκια με βάση το τρέχον ενοίκιο. Νοείται ότι το ποσό αυτό της εγγύησης δεν περιορίζει το ύψος των αποζημιώσεων ή απαιτήσεων της Ιδιοκτήτριας βάσει της παρούσας συμφωνίας ή συνεπεία παράβασης αυτής από τον Ενοικιαστή.» Το ποσό αυτό, δηλαδή €6.400, παρέμεινε εις χείρας του Αιτητή. Η συμφωνία περιλάμβανε επίσης Ειδικούς Όρους, εκ των οποίων ο όρος (Γ) προνοούσε για τη σύσταση εταιρείας από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 - ενοικιαστή: «Επειδή ο ενοικιαστής δηλαδή ο ΧΧΧ Χρίστου έχει ξεκινήσει την διαδικασία εγγραφής εταιρείας στην Κύπρο συμφωνείται ότι η συμφωνία αυτή θα δύναται να εκδοθεί και υπογραφεί ξανά μέσα σε εύλογο χρόνο αντικαθιστώντας τον ΧΧΧ Χρίστου με την εταιρεία που θα εγγραφεί. Εις τοιαύτη περίπτωση Ο ίδιος θα υπογράψει το συμβόλαιο και ως εγγυητής. Όλοι οι άλλοι όροι της συμφωνίας παραμένουν ως έχουν εκτός της παρούσης παραγράφου Δ η οποία θα διαγραφεί. Επίσης θα πρέπει να επισυναφθούν και τα πιο κάτω σχετικά πιστοποιητικά που αφορούν την εταιρεία Α και Β.» Σύμφωνα με το άρθρο 27

(1)[1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, οι πρόνοιες του τελευταίου ενοικιαστηρίου εγγράφου εφαρμόζονται στη θέσμια ενοικίαση, πλην των όρων που αφορούν τη διάρκεια της ενοικίασης και το ύψος του ενοικίου. Οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 εγγυήθηκαν προς τον ιδιοκτήτη όλες τις υποχρεώσεις του ενοικιαστή στο ίδιο έγγραφο (βλέπετε πιο κάτω). Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 παρέλαβε την κατοχή των επίδικων καταστημάτων και διεξήγαγε σ' αυτά επιχείρηση, με τη συνδρομή της μητέρας του, Καθ' ης η Αίτηση

1. Την 17.12.2008, δηλαδή λιγότερο από δύο μήνες από την ημερομηνία συνομολόγησης της συμφωνίας ενοικίασης, Τεκμήριο 4, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 συνέστησε εταιρεία με την επωνυμία A.M.N. SO DELICIOUS LTD., δηλαδή την Καθ' ης η Αίτηση
2. Το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας είναι η διεύθυνση των επίδικων καταστημάτων. Ο Καθ' ου η 2 και η Καθ' ης η Αίτηση 3 ήταν Διευθυντές της εταιρείας από τη σύσταση της μέχρι την 12.10.2010 και η Καθ' ης η Αίτηση 4 ήταν Διευθύντρια και Γραμματέας της εταιρείας από τη σύσταση της μέχρι την 12.10.2010 (Τεκμήριο 8). Μέτοχοι της εταιρείας κατά τη σύσταση της και μέχρι την 12.10.2010, ήταν οι Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και
3. Από 12.10.2010, μέτοχοι της εταιρείας είναι οι ΧΧΧ Βασιλειάδης, ΧΧΧ Ευριπίδου, ΧΧΧ Μάνη και ΧΧΧ Χρίστου. Η τελευταία είναι αδελφή του Καθ' ου η Αίτηση 2 και θυγατέρα της Καθ' ης η Αίτηση
4. Οι ΧΧΧ Ευριπίδου, ΧΧΧ Μάνη και ΧΧΧ Χρίστου είναι επίσης οι Διευθυντές της εταιρείας από 12.10.2010 και ο ΧΧΧ Βασιλειάδης είναι ο Γραμματέας από την ίδια ημερομηνία. Η εταιρεία, Καθ' ης η Αίτηση 1, προέβαινε σε πληρωμές του ενοικίου προς τον Αιτητή, σύμφωνα και με τη δική του μαρτυρία, ενώ από το Τεκμήριο 5, φαίνονται πληρωμές ενοικίου από την Καθ' ης η Αίτηση 1, το Φεβρουάριο, Μάρτιο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2010 και το Φεβρουάριο
5. Φαίνεται επίσης ότι, από τον Νοέμβριο 2010, το ενοίκιο αυξήθηκε στα €3.
6. Από την Κατάσταση Τεκμήριο 11, προκύπτει επίσης ότι χρεώθηκε ποσό €3.450 για το ενοίκιο Νοεμβρίου
7. Προκύπτει επιπλέον, ότι πληρώθηκε ποσό €3.450 την 12.11.2010 και την 21.12.2010 και ποσό €4.000 την 7.2.2011, όπως φαίνεται και στο Τεκμήριο
8. Περαιτέρω, στο Τεκμήριο 11, χρεώνεται επίσης συνολικό ποσό €6.300 ως ενοίκια για τη χρήση της αποθήκης, το οποίο δεν περιλαμβάνεται στην απαίτηση του Αιτητή, η οποία επίσης περιλαμβάνει λανθασμένη απαίτηση για τα ενδιάμεσα οφέλη, ως σημειώνεται ανωτέρω. Τέλος, με τις πληρωμές που έγιναν μέχρι 7.2.2011, είχαν εξοφληθεί τα ενοίκια για τον Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο 2010 και είχε καταβληθεί επιπλέον ποσό €800.- Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Κ.1, η οποία δεν αμφισβητήθηκε επί του σημείου αυτού, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είχε εξοφλήσει τις οφειλές του προς τον Αιτητή, με την καταβολή του ποσού των €17.000 την 23.9.
9. Από το Τεκμήριο 5Α φαίνεται κατάθεση ποσού €17.000 την 23.9.2010 και η Κατάσταση Τεκμήριο 11, δεν περιλαμβάνει οφειλές πριν την 1.10.
10. Τα δύο Τεκμήρια κατατέθηκαν από τον Αιτητή και επιβεβαιώνουν την Μ.Κ.
11. Στις 22.3.2010, πέραν των τριών μηνών πριν τη λήξη της συμβατικής ενοικίασης με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, ο τελευταίος, προφανώς εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας της οποίας τότε ήταν διευθυντής εφόσον η επιστολή είναι σε επιστολόχαρτο της εταιρείας και κάτω από την υπογραφή του είναι το όνομα και η σφραγίδα της εταιρείας, απέστειλε επιστολή στον Αιτητή, με την οποία ζήτησε την ανανέωση του συμβολαίου για άλλα δύο χρόνια και την υπογραφή νέου συμβολαίου με την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Αναφορικά με την ερμηνεία της συμφωνίας ενοικίασης, βλέπετε και πιο κάτω. Η επιστολή αυτή δεν απαντήθηκε από τον Αιτητή, παρά μόνο το Δεκέμβριο 2010 και αφού οι Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4, είχαν μεταβιβάσει τις μετοχές τους στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Δεν συνομολογήθηκε νέα, γραπτή, συμφωνία με την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία και η συμφωνία ενοικίασης με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 έληξε την 31.10.
12. Η σύνδεση με το Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας παρέμεινε στο όνομα του Καθ' ου η Αίτηση 2 (Τεκμήριο 14). Το αυξημένο ενοίκιο που καταβλήθηκε τον Νοέμβριο 2010, αφενός δεν καταβλήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση 2 και αφετέρου δεν αποτελεί την αύξηση του 14% επί του προηγούμενου ενοικίου των €3.200, ως προνοείτο στη συμφωνία ενοικίασης σε περίπτωση ανανέωσης της (βλέπετε πιο πάνω). Είναι η κρίση μου ότι η συμβατική ενοικίαση του Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν ανανεώθηκε αλλά έληξε την 31.10.2010 και ότι πολύ προηγούμενα και τουλάχιστον πριν την 12.10.2010, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είχε παραχωρήσει την κατοχή του επίδικου υποστατικού στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία και δεν είχε προσωπικά τη φυσική κατοχή των επίδικων καταστημάτων. Μετά την 12.10.2010, δεν είχε ούτε την νομική κατοχή των επιδίκων, είτε προσωπικά είτε δια μέσω της Καθ' ης η Αίτηση
13. Είναι η κρίση μου ότι ο ίδιος δεν κατέστη ποτέ θέσμιος ενοικιαστής, ενώ η Καθ' ης η Αίτηση 1 κατέστη ενοικιάστρια του επίδικου, με προφορική συμφωνία αορίστου χρόνου. Η πιο πάνω κρίση έχει το εξής υπόβαθρο: η συμφωνία ενοικίασης μεταξύ του Αιτητή και του Καθ' ου η Αίτηση 2, προνοούσε για τη σύσταση εταιρείας από το δεύτερο και την υπογραφή νέας συμφωνίας ενοικίασης με την εταιρεία. Τέτοια συμφωνία δεν υπεγράφη, αλλά ο Αιτητής λάμβανε ενοίκιο από την Καθ' ης η Αίτηση 1, γνώριζε ότι ασκείτο επιχείρηση στα επίδικα καταστήματα από ή δια μέσω της Καθ' ης η Αίτηση 1, γνώριζε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4 είχαν πωλήσει τις μετοχές τους στην Καθ' ης η Αίτηση 1, είχε συναντηθεί με τους νέους μετόχους της εταιρείας με τους οποίους είχε συζητήσει την ενοικίαση, είχε παραδώσει σ' αυτούς τα κλειδιά αποθήκης για σκοπούς ενοικίασης της με τα επίδικα καταστήματα και είχε συμφωνήσει και λάβει αυξημένο ενοίκιο για τα επίδικα καταστήματα. Όλα τα πιο πάνω μαζί και όχι μεμονωμένα, τα οποία ειρήσθω εν παρόδω, δεν αρνήθηκε ο Αιτητής κατά την κατάθεση του, υποδεικνύουν την κατάληξη σε προφορική τουλάχιστον συμφωνία, μεταξύ του Αιτητή και της Καθ' ης η Αίτηση
14. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι, στην επιστολή του ημερομηνίας 16.12.2010 (Τεκμήριο 7), ο Αιτητής αναφέρεται σε αποδοχή των ιδιοκτητών για την ανανέωση της σύμβασης ενοικίασης και αλλαγή του ονόματος του ενοικιαστή (βλέπετε πιο κάτω). Επιπλέον, ο Αιτητής δεν αρνήθηκε ότι γνώριζε τα περί της ανακαίνισης των επίδικων καταστημάτων από τους νέους μετόχους της εταιρείας Καθ' ης η Αίτηση 1, ως κατέθεσε η Μ.Κ.
15. Περί τα μέσα Οκτωβρίου 2010, όταν έγιναν εγκαίνια στα επίδικα καταστήματα μαζί με αποχαιρετιστήριο πάρτι για τον Καθ' ου η Αίτηση 2, ο Αιτητής παρευρέθηκε. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 επρόκειτο να μεταναστεύσει στη Λατινική Αμερική, μαζί με την Καθ' ης η Αίτηση 4 και τα δύο ανήλικα παιδιά τους. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και η σύζυγος του μετανάστευσαν στις 20.11.2010, σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Κ.1, η οποία δεν αμφισβητήθηκε. Με επιστολή ημερομηνίας 16.12.2010 προς τον Καθ' ου η Αίτηση 2, ο Αιτητής αναφέρεται στην επιστολή του κ. Χρίστου ημερομηνίας 22.3.2010, την οποία μέχρι τότε δεν είχε απαντήσει, στην αποδοχή των ιδιοκτητών για την ανανέωση της ενοικίασης και την αλλαγή του ονόματος του ενοικιαστή και υπέδειξε ότι δεν είχαν καταβληθεί τα ενοίκια των μηνών Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου 2010, ούτε είχε υπογραφεί νέο συμβόλαιο (Τεκμήριο 7). Δόθηκε ειδοποίηση στον Καθ' ου η Αίτηση 2 να εξοφλήσει τα οφειλόμενα ενοίκια εντός 7 ημερών και να ειδοποιήσει τον Αιτητή για την υπογραφή νέου συμβολαίου, κάτι που είχε ζητήσει ο Καθ' ου η Αίτηση 2 εννέα μήνες προηγούμενα. Από το Τεκμήριο 5, φαίνεται ότι στις 21.12.2010 έγινε πληρωμή ενοικίου από την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Παράλληλα, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είχε ήδη μετοικίσει πριν το Δεκέμβριο
16. Οι προηγούμενες ιδιοκτήτριες ΧΧΧ Γεωργιάδου και ΧΧΧ Γεωργιάδου, με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 18.1.2012 προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και τους ΧΧΧ Μάνη, ΧΧΧ Βασιλειάδη, ΧΧΧ Ευριπίδου και ΧΧΧ Χρίστου, αναφέρθηκαν σε οφειλόμενα ενοίκια από τον Οκτώβριο 2010, όχι από τον Νοέμβριο ως ο Αιτητής, σε ζημιές και φθορές στα επίδικα καταστήματα και τερμάτισαν την ενοικίαση από 29.2.
17. Οι Καθ' ων η Αίτηση και οι υπόλοιποι παραλήπτες της επιστολής, δηλαδή οι διευθυντές της Καθ' ης η Αίτηση 1, κλήθηκαν να παραδώσουν την κατοχή των επιδίκων καταστημάτων την 1.3.2012, να εξοφλήσουν τα ενοίκια και να επιδιορθώσουν τις ζημιές στα επίδικα (Τεκμήριο 9). Κατατέθηκαν ειδοποιήσεις και ένορκες δηλώσεις του ιδιώτη Δικαστικού Επιδότη κ. ΧΧΧ Νεοφύτου, σύμφωνα με τις οποίες, η πιο πάνω επιστολή επιδόθηκε στον κ. ΧΧΧ Ευριπίδου προσωπικά την 19.1.2012, χωρίς την υπογραφή του, στον κ. ΧΧΧ Μάνη ως διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1 και προσωπικά, την 6.8.2012, στην Καθ' ης η Αίτηση 3 ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο παραλαβής εγγράφων για την Καθ' ης η Αίτηση 1, την 14.2.2012, χωρίς την υπογραφή της και στην ίδια προσωπικά την ίδια ημερομηνία. Με επιστολή των δικηγόρων των προηγούμενων ιδιοκτητριών, ημερομηνίας 20.3.2012, προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και τους ΧΧΧ Μάνη, ΧΧΧ Βασιλειάδη, ΧΧΧ Ευριπίδου και ΧΧΧ Χρίστου (Τεκμήριο 10), δόθηκε ειδοποίηση για την καταβολή των ενοικίων από τον Οκτώβριο
18. Η επιστολή περιλαμβάνει κοινοποίηση στις Καθ' ων η Αίτηση 3 και
19. Κατατέθηκε ένορκος δήλωση του ιδιώτη Δικαστικού Επιδότη κ. ΧΧΧ Νεοφύτου, ημερομηνίας 12.4.2012, ότι η επιστολή επιδόθηκε στην κα. ΧΧΧ Χρίστου την 5.4.2012, χωρίς να υπογράψει και ειδοποίηση του ιδίου επιδότη ημερομηνίας 27.4.2012, ότι επιστολή ημερομηνίας 20.4.2012, επιδόθηκε στον ΧΧΧ Ευριπίδου, χωρίς ημερομηνία επίδοσης. Οι Διευθυντές της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, ΧΧΧ Μανή και ΧΧΧ Ευριπίδου και ο Γραμματέας ΧΧΧ Βασιλειάδης, απέστειλαν επιστολή στους δικηγόρους του Αιτητή, ημερομηνίας 23.9.2014 (Τεκμήριο 12), με την οποία αναφέρθηκαν στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.5.2014 εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, ότι αυτή επιδόθηκε στον κ. ΧΧΧ Μανή την 11.9.2014 και ότι τα κλειδιά των επίδικων καταστημάτων ήταν στην κατοχή της κας. ΧΧΧ Χρίστου, Διευθύντριας της εταιρείας και της Καθ' ης η Αίτηση
20. Προσέθεταν επίσης ότι τα επίδικα είναι κενά κατοχής και ότι η εταιρεία δεν έχει οποιαδήποτε περιουσία εντός αυτών. Νομική πτυχή: Αγωγή μέσω αντιπροσώπου: Ο Αιτητής κινεί την κυρίως Αίτηση, η οποία αποτελεί εναρκτήρια Αίτηση και υπέχει θέση Αγωγής, ως Πληρεξούσιος Αντιπρόσωπος του σημερινού εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη των επίδικων καταστημάτων, ως η αναφορά στον τίτλο της Αίτησης. Στην αυθεντία Ιωαννίδης v. Καραβιώτη κ.ά.

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1160, ο εφεσείων είχε καταχωρήσει Αγωγή δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου του για παράνομη επέμβαση που, όπως ισχυριζόταν, έγινε στο κτήμα του στον Κάτω Πύργο από τους εφεσίβλητους. Με αναφορά στη Διαταγή 2 θεσμός 4 [2] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι ήταν εσφαλμένη η αναφορά σε Πληρεξούσιο Αντιπρόσωπο στον τίτλο της Αγωγής: «Η Δ.2 θ.4 καλύπτει μόνο περιπτώσεις όπου η αντιπροσωπευτική ιδιότητα περιβάλλεται διά νόμου με αυτοτελές δικαίωμα διεκδίκησης. Δεν καλύπτει σχέσεις ανάθεσης. Δεν παρέχεται λοιπόν σε πληρεξούσιο αντιπρόσωπο η δυνατότητα να κινήσει αγωγή στην οποία να εκτίθεται το δικό του όνομα με την εν λόγω ιδιότητα. Η αγωγή κινείται στο όνομα μόνο του κυρίου, χωρίς αναφορά στη σχέση του με πληρεξούσιο αντιπρόσωπο: βλ. Jones v. Saldanha [1913] W.N. 72» [δική μου υπογράμμιση] (σελίδα 1165, απόφαση του έντιμου Δικαστή κ. Γ. Νικολάου). Είναι η κρίση μου ότι αυτή η διαπίστωση αποτελεί καίριο πλήγμα στην νομική υπόσταση της κυρίως Αίτησης και, ενόψει της απουσίας λήψεως οποιωνδήποτε διορθωτικών μέτρων, απολήγει στην ακυρότητα του ένδικου μέτρου. Η κυρίως Αίτηση υπόκειται σε απόρριψη εκ μόνου του γεγονότος αυτού. Προχωρούμε όμως με την καταγραφή της κρίσης μας επί των λοιπών θεμάτων, ώστε να είναι ολοκληρωμένη η απόφαση του Δικαστηρίου, σε περίπτωση που η προαναφερθείσα κατάληξη κριθεί ως λανθασμένη. Ερμηνεία γραπτών συμβάσεων και εξωγενής μαρτυρία: Έχω μελετήσει και λάβει υπόψην αυθεντίες και συγγράμματα σχετικά με την ερμηνεία γραπτών συμβάσεων, ώστε να ερμηνευθούν οι διάφορες ρήτρες της συμφωνίας ενοικίασης οι οποίες είναι καίριες για την έκβαση της υπόθεσης ενώπιον μας, αλλά και συμφωνία ως σύνολο. Βλέπετε σχετικά τα συγγράμματα Chitty on Contracts, 28η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφοι 12-041 έως 12-117 και 14-009, Γ.Π. Κακογιάννη «Η Απόδειξη», σελίδες 717 έως 730 και τις αυθεντίες EPCO v. Lartico

(1978)1 C.L.R. 201, Polykarpou v. Polykarpou

(1982)1 C.L.R. 182, Saab and Another v. Holy Monastery of Ayios Neophytos

(1982)1 C.L.R. 499, Mavrou v. Theodorou

(1984)1 C.L.R. 635, Panayiotou v. Island Beach Development Ltd.

(1985)1 C.L.R. 623, Georghiades v. Georgiades

(1988)1 C.L.R. 428, Εθνική Τράπεζα v. Χατζηνέστορος

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 204, Λαζούρας v. Σκυλλουριώτου

(1992)1 Α.Α.Δ. 168, Γεωργ. Ετ. Φούτας v. Ετ. Βάσος Λτδ.

(1993)1 Α.Α.Δ. 168, Τάκη Λευκαρίτη κ.α. v. LONG BEACH HOTELS LTD κ.α.,

(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 194 και Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ. v. G & C Exhaust Systems Ltd.,

(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 500. Σ' όλες τις αυθεντίες γίνεται αναφορά και σε ιδιαίτερα χρήσιμη Αγγλική νομολογία από το 1837 και εντεύθεν. Καταγράφουμε τους κανόνες που έχουμε σημειώσει στις αυθεντίες και από τους οποίους αντλούμε βοήθεια για τη παρούσα υπόθεση: · Η ερμηνεία εγγράφων είναι γενικά νομικό ζήτημα το οποίο αποφασίζει το Δικαστήριο. Το αντικείμενο της ερμηνείας ενός εγγράφου είναι η ανεύρεση της πραγματικής πρόθεσης των μερών όπως αυτή διακηρύττεται στο έγγραφο. · Η πρόθεση των μερών πρέπει να αντιμετωπίζεται με αντικειμενικά κριτήρια. Η βασική προϋπόθεση είναι ότι οι συμβαλλόμενοι εννοούσαν αυτά που στην πραγματικότητα κατέγραψαν και τα λόγια τους πρέπει να ερμηνευθούν ως έχουν. Η ερμηνεία μέρους ενός εγγράφου πρέπει να αναζητηθεί στο ίδιο το έγγραφο, στην σημασία των λέξεων που έχουν χρησιμοποιηθεί και όχι στο τι ένας δυνατόν να υποθέσει ότι ήταν η πρόθεση των μερών. · Η ερμηνεία εγγράφων προϋποθέτει δύο τινά: πρώτο τη σημασία των λέξεων και δεύτερο το νομικό τους αποτέλεσμα. · Το εναρκτήριο σημείο για την ερμηνεία ενός εγγράφου είναι η απόδοση της συνήθους και φυσικής ερμηνείας στις λέξεις, δηλαδή η ερμηνεία με την οποία μία λέξη εν γένει γίνεται κατανοητή. · Εάν οι πρόνοιες ενός εγγράφου είναι ξεκάθαρες, δηλαδή η εξακρίβωση της πρόθεσης των συμβαλλομένων βρίσκει έκφραση στην εξωτερικευμένη δήλωση τους στη γραπτή συμφωνία, είναι επιτρεπτή μόνο η αντικειμενική ερμηνεία της δήλωσης. Εάν υπάρχουν αντιφατικές πρόνοιες και εκφράσεις και εάν φαίνεται από το έγγραφο ποια ήταν η πραγματική πρόθεση των μερών, τότε εκείνη η πρόθεση θα επικρατήσει έναντι της φανερής και συνήθους έννοιας των λέξεων (βλέπε Lloyd v. Lloyd

(1837)2 My. & Cr. 192, στη σελίδα 202 και Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδης Λτδ v. G & C Exhaust Systems Ltd, πιο πάνω). · Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ολόκληρο το έγγραφο, το αντικείμενο του και το σύνολο των όρων του, για να γίνει αντιληπτή η πρόθεση των μερών και να ερμηνευθεί μία ρήτρα του. · Όπου υπάρχει γραπτή συμφωνία, προφορική μαρτυρία δεν γίνεται αποδεκτή για να προσθέσει, να αφαιρέσει ή άλλως πώς να τροποποιήσει τη γραπτή συμφωνία. Ο κανόνας αυτός είναι γνωστός ως parol evidence rule και υπόκειται σε εξαιρέσεις. Μία εξαίρεση είναι όπου δεν υπήρχε η πρόθεση το γραπτό κείμενο να περιλαμβάνει ολόκληρη τη συμφωνία μεταξύ των μερών. Δεύτερη εξαίρεση είναι η συνακόλουθη συμφωνία (collateral contract), όπου ο κανόνας δεν ισχύει γιατί η προφορική μαρτυρία περί της συνακόλουθης συμφωνίας δεν τροποποιεί ή προσθέτει στην γραπτή συμφωνία αλλά πρόκειται περί ανεξάρτητης σύμβασης. Τέτοια μαρτυρία είναι επιτρεπτή σε σχέση με ένα θέμα επί του οποίου η γραπτή συμφωνία δεν περιλαμβάνει πρόνοια. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα αποδοχής μαρτυρίας προς απόδειξη μίας υπερισχύουσας προφορικής συμφωνίας ή προς απόδειξη προφορικής υπόσχεσης ότι η γραπτή σύμβαση δεν θα εφαρμοστεί σύμφωνα με τους όρους της (βλέπε City of Westminster Properties

(1934)Ltd v. Mudd

(1959)Ch. 129). Ακόμα, εξαίρεση στον κανόνα υπάρχει σε περίπτωση κενού ή αμφιβολίας στην ερμηνευόμενη σύμβαση. Κρίνουμε ότι οι συμβαλλόμενοι στο Τεκμήριο 4 εννοούσαν ακριβώς αυτά που κατέγραψαν και ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο πρέπει να ερμηνευθεί αντικειμενικά και να αποδοθεί στις λέξεις η φυσική και γραμματική τους ερμηνεία. Η συμβατική ενοικίαση με τον Καθ' ου η Αίτηση 2 έληξε χωρίς να ανανεωθεί και αυτός δεν κατέστη θέσμιος ενοικιαστής, εφόσον εν τω μεταξύ παραχώρησε και/ή παρέδωσε την κατοχή των επίδικων καταστημάτων στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, την οποία ο Αιτητής απεδέχθη ως νέα ενοικιάστρια. Κώλυμα δια παραστάσεως (estoppel by representation) ή κώλυμα δια συμπεριφοράς (estoppel by conduct): Με την Απάντηση της, η Καθ' ης η Αίτηση 3 δικογραφεί ότι η συμπεριφορά του Αιτητή είναι τέτοια, που δημιουργεί κώλυμα λόγω παραστάσεων και/ή κώλυμα λόγω υποσχέσεων και/ή κώλυμα λόγω εγγράφων να προωθεί την παρούσα Αίτηση εναντίον της. Εξετάζουμε κατά πόσον εγείρεται θέμα κωλύματος δια παραστάσεως (estoppel by representation), το οποίο representation περιλαμβάνει τη συμπεριφορά (conduct) η οποία με τη σειρά της περιλαμβάνει τη σιωπή (silence) και την υπόσχεση (promise). Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 16

(2), παράγραφος 951, κάτω από την επικεφαλίδα "Meaning of 'estoppel'" λέει τα ακόλουθα: "'Estoppel' has been described as a principle of justice and of equity which prevents a person who has led another to believe in a particular state of affairs from going back on the words or conduct which led to that belief when it would be unjust or inequitable (unconscionable) for him to do so. The person making the statement, promise or assurance is said to be estopped from denying or going back on it; 'estopped' means 'stopped'. ... With the exception of proprietary estoppel, estoppel cannot be used as a cause of action, but it may ensure the success of a cause of action by preventing a party from alleging or proving in legal proceedings that a fact is otherwise than it has been made to appear." Στο ίδιο σύγγραμμα, στην παράγραφο 957, κάτω από την επικεφαλίδα "Common law estoppel by representation", λέγει τα εξής: "Where a person has by words or conduct [3] made to another a clear and unequivocal representation of fact, either with knowledge of its falsehood or with the intention that it should be acted upon, or has so conducted himself that another would, as a reasonable person, understand that a certain representation of fact was intended to be acted upon, and the other person has acted upon such representation and thereby altered his position, an estoppel arises against the party who made the representation, and he is not allowed to avert that the fact is otherwise than he represented it to be." Επί του ιδίου θέματος, στην παράγραφο 1076, κατά από την επικεφαλίδα "Requirements for common law estoppel by representation", εκτός από τα πιο πάνω, τα οποία επαναλαμβάνονται, προστίθεται ότι: "It seems that, in contrast to the position where promissory estoppel or proprietary estoppel arises, there is no additional requirement of unconscionability." Σχετική είναι επίσης η αυθεντία Παπακόκκινου κ.ά. v. Δήμου Πάφου

(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2398, όπου στις σελίδα 2410 και 2411 ο έντιμος Δικαστής κ. Τ. Ηλιάδης δίνει και τον ορισμό της 'μίσθωσης' προτού προχωρήσει στην παράθεση των αρχών του κωλύματος: «Δεν υπάρχει ορισμός του όρου 'μίσθωση' στο Κεφ. 224, αλλά μπορεί να λεχθεί ότι είναι μια συμφωνία που περικλείει τους καθορισμένους όρους μία ενοικίασης και δίνει το δικαίωμα αποκλειστικής κατοχής στον ενοικιαστή, είτε αμέσως είτε σε μια μελλοντική ημερομηνία. (Halsbury's Laws of England, Vol. 23, para. 1033). Σύμφωνα με τον Woodfall η μίσθωση (demise or lease) είναι η εκχώρηση του δικαιώματος αποκλειστικής κατοχής γης για ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα λιγότερο από εκείνο που δικαιούται το πρόσωπο που εκχωρεί το δικαίωμα (Woodfall "Landlord and Tenant", Vo. 1, para. 1-003). Σύμφωνα με τον Nokes το Κώλυμα (Estoppel) είναι ένας κανόνας με τον οποίο ένας διάδικος εμποδίζεται από του να εγείρει ή να αρνηθεί ένας γεγονός (Nokes "Introduction to Evidence" 3rd Ed., page 208), ενώ σύμφωνα με τον Phipson είναι ένας κανόνας που εμποδίζει ένα διάδικο από του να αρνηθεί την ύπαρξη μιας κατάστασης γεγονότων που έχει προβάλει προηγουμένως (Phipson on Evidence, 12th Ed., page 912). Το Κώλυμα μπορεί να είναι

(1)Κώλυμα λόγω δεδικασμένου (Estoppel by record),

(2)Κώλυμα λόγω καταχωρίσεων σε έγγραφα (Estoppel by deed) και

(3)Κώλυμα λόγω συμπεριφοράς (Estoppel by conduct or Estoppel in pais). Σύμφωνα με τον Κανόνα του Κωλύματος λόγω συμπεριφοράς, «Όταν ένας συμβαλλόμενος σε μια συναλλαγή με τα λόγια του ή τη συμπεριφορά του προβαίνει σε μία υπόσχεση ή διαβεβαίωση προς τον άλλο συμβαλλόμενο, που αποσκοπεί να επηρεάσει τις νομικές σχέσεις μεταξύ τους και ο άλλος συμβαλλόμενος ενεργεί πάνω σε αυτή, διαφοροποιώντας τη θέση του προς βλάβη, δεν θα επιτραπεί στο συμβαλλόμενο που προέβηκε στην υπόσχεση ή έδωσε τη διαβεβαίωση να ενεργήσει με τρόπο ασυμβίβαστο προς αυτή». (Χ''Γιάννης v. Γενικού Εισαγγελέα

(1970)1 C.L.R. 32). Το Κώλυμα λόγω συμπεριφοράς μπορεί να πάρει τη μορφή του (

1. i)Κωλύματος λόγω παραστάσεων (Soanes v. London and South Western Railway [1919] 120 L.T. 598). (
2. ii)Κωλύματος λόγω υποσχέσεων (Central London Property Trust Ltd. v. High Trees House Ltd. [1947] 1 K.B. 130). και (iii) Περιουσιακού Κωλύματος. Το Περιουσιακό Κώλυμα διαφέρει από τα άλλα κωλύματα που έχουν αναφερθεί πιο πάνω, γιατί παρέχει βάση αγωγής στο πρόσωπο προς το οποίο έχει γίνει η παράσταση, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κωλύματα τα οποία μπορούν να προβληθούν μόνο ως βάση για υπεράσπιση.» Είναι η κρίση μου ότι ο Αιτητής κωλύεται ως εκ της συμπεριφοράς του, ιδίως μετά το Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο 2010, να ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι προσωπικά ενοικιαστής των επίδικων καταστημάτων, σε φυσική κατοχή αυτών, υπόλογος για καθυστερημένα ενοίκια μετά των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 και υπεύθυνος για την παράδοση της κατοχής των επιδίκων καταστημάτων. Έξωση για καθυστερημένα ενοίκια: Σύμφωνα με το άρθρο 11

(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, απαγορεύεται η ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από τον Νόμο, σαν κανόνας και μόνο κατ' εξαίρεσην επιτρέπεται στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται σ' αυτό το άρθρο, περιλαμβανομένης της οφειλής ενοικίου που κατέστη πληρωτέο [4]. Οι προϋποθέσεις είναι οι ακόλουθες και πρέπει να ικανοποιηθούν σωρευτικά: α) Το επίδικο να ευρίσκεται εντός των ορίων ελεγχόμενης περιοχής. β) Το επίδικο να είχε συμπληρωθεί μέχρι την 31.12.

1. γ) Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 να είναι θέσμιος ενοικιαστής. δ) Να έχει σταλεί γραπτή ειδοποίηση απαιτήσεως του ενοικίου στον Καθ' ου η Αίτηση 2 εκ μέρους των Αιτητών, σύμφωνα με τον Νόμο. ε) Είκοσι μία μέρες μετά την επίδοση της γραπτής ειδοποίησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το ρηθέν ποσό να μην έχει προσφερθεί. στ) Την ημέρα καταχώρισης της Αίτησης να οφείλεται ενοίκιο ή μέρος αυτού και το εν λόγω ποσό να είναι νομίμως οφειλόμενο. Βλέπετε Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 267: "Rent is 'lawfully due' as soon as the proper date for payment has arrived". (ζ) Εντός δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση της Αιτήσεως στον Καθ' ου η Αίτηση 2, να μην έχουν καταβληθεί τα οφειλόμενα ενοίκια. Η κυρίως Αίτηση επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση 3 την 23.1.2014 για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 4, χωρίς την υπογραφή της και με τη σημείωση ότι δεν γνωρίζει πώς να τους τη δώσει, αφού είναι στη Λατινική Αμερική. Οι ένορκες δηλώσεις επίδοσης αποτελούν μέρος του φακέλου της υπόθεσης. Οι επιδόσεις της κυρίως Αίτησης για τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 4, δεν ικανοποιούν τις πρόνοιες της Διαταγής 5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία και ως εκ των ανωτέρω, κρίνουμε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση Διατάγματος έξωσης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση
2. Περαιτέρω, με την κυρίως Αίτηση ζητείται Διάταγμα επαναφοράς των επίδικων καταστημάτων στην πρότερα κατάσταση, ενώ δεν ζητείται οποιοδήποτε ποσό αποζημιώσεων. Έχουμε ήδη κρίνει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν είχε καταστεί θέσμιος ενοικιαστής και δεν ήταν σε κατοχή των επίδικων μετά τον Οκτώβριο
3. Ούτε αυτή η θεραπεία μπορεί να επιτύχει. Το ίδιο ισχύει και για τα ποσά των οφειλομένων ενοικίων και ενδιαμέσων οφελών. Η διαπίστωση του Δικαστηρίου αποτελεί διαπίστωση ως προς το βάσιμο του αγωγίμου δικαιώματος εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 και όχι διαπίστωση ως προς τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Δεν είναι δηλαδή η περίπτωση όπου διαπιστώνεται έλλειψη καθ' ύλην αρμοδιότητας ώστε η υπόθεση να παραπεμφθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας προς εκδίκασην, σύμφωνα με το άρθρο 64Α του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Εφόσον κρίνεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν ήταν σε κατοχή των επίδικων καταστημάτων κατά τον ουσιώδη χρόνο και δεν όφειλε οποιαδήποτε ποσά στον Αιτητή σε σχέση με την ενοικίαση των επίδικων καταστημάτων, η απαίτηση αποτυγχάνει. Εγγύηση στη θέσμια ενοικίαση: Η εγγύηση των Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 στο Τεκμήριο 4, έχει το εξής λεκτικό: «Εμείς οι υπογεγραμμένοι ΧΧΧ Χρίστου (αρ. ταυτ. ...) από .. Αχλαντζιά, και ΧΧΧ Χρίστου (αρ. Διαβ. ....) από .. Γέρι, με την παρούσα εγγυούμαστε προς τον ως άνω Ιδιοκτήτη όλες τις υποχρεώσεις του Ενοικιαστή, που προκύπτουν από την πιο πάνω συμφωνία ενοικίασης ή την κατοχή ή χρήση του καταστήματος από τον Ενοικιαστή είτε με βάση την πιο πάνω συμφωνία ή μετά την λήξη ή τερματισμό της ή λόγω θέσμιας ενοικίασης ή άλλως περιλαμβανομένης, χωρίς περιορισμό, της έγκαιρης καταβολής του ενοικίου.» Σχετικές είναι οι αυθεντίες Metochis v. Schiza

(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian

(1969)1 C.L.R. 1, Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1362 και Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2013, απόφαση ημερομηνίας 14.2.

1. Κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης στην πρώτη αυθεντία, η σχετική νομοθεσία στην Κύπρο ήταν το Κεφ. 108, Rent Restriction Law. Ο έντιμος Δικαστής Hallinan, αποφάσισε ότι (σελίδα 150): "It is quite clear that such guarantee would not apply to a statutory tenancy under the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act,
2. In the commentary on section 15 of that Act contained in Megarry Rent Acts (6th Edition, page 165) the learned author states:- 'Again the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang, so that a guarantor of the rent under the contractual term is not liable for rent accruing during the statutory tenancy.' ... "It is clear from the wording of section 8

(3)of our law that the legislative authority merely intended to confer a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England, obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable; subject to the provisions of this law, as in England, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy." Στην αυθεντία Michael v. Nishanian (πιο πάνω), αποφασίστηκε ουσιαστικά, ότι όπου το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπει περίοδο ανανέωσης, τότε η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης [5]. Στην παρούσα περίπτωση, στο ενοικιαστήριο έγγραφο υπάρχει πρόνοια για τη δυνατότητα ανανέωσης της συμβατικής ενοικίασης. Με την απόφαση στην υπόθεση Kyriakidou v. Mangaldjian (πιο πάνω), και ενώ η νομοθεσία σε ισχύ τότε ήταν το Κεφ. 86, Rent (Control) Law, κατέστη σαφές ότι η εγγύηση σε ενοικιαστήριο έγγραφο δεν ισχύει στη θέσμια ενοικίαση, δηλαδή μετά που το εν λόγω έγγραφο έληξε ή τερματίστηκε νόμιμα, και μόνον, εάν χρησιμοποιείται πολύ σαφές λεκτικό, δυνατόν να θεωρηθεί ότι ισχύει [6]. Στην αυθεντία Μάντζαλος v. Μιχαηλίδη κ.ά. (πιο πάνω), στη δεύτερη σελίδα της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο έντιμος Δικαστής κ. Α. Λιάτσος, είπε τα εξής: «Υπενθυμίζουμε ότι σύμβαση εγγύησης είναι, ουσιαστικά, η συμφωνία προς εκπλήρωση υποχρέωσης τρίτου προσώπου, σε περίπτωση που το πρόσωπο αυτό αρνείται και/ή παραλείπει να την εκπληρώσει. Παραμένει βασική αρχή του δικαίου των συμβάσεων ότι κάθε μεταβολή των όρων συμφωνίας εγγύησης, η οποία επέρχεται χωρίς την συναίνεση του εγγυητή, έχει ως αποτέλεσμα την απαλλαγή του εν λόγω εγγυητή από κάθε ευθύνη από μεταγενέστερες συναλλαγές. Όπως σημειώθηκε στην απόφαση Λαϊκή Τράπεζα Λτδ v. T.G. & Sons Importing Ltd. κ.ά.

(2004)1 ΑΑΔ 180 και υιοθετήθηκε στην Γεωργίου v. Τράπεζας Κύπρου

(2009)1 ΑΑΔ 862, το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι, είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν και όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που είχε χρησιμοποιηθεί. Η πρόθεση των μερών διακριβώνεται με τον καλύτερο τόπο αφού εξετασθεί η σχετική κατάσταση των μερών κατά τον χρόνο συγγραφή του εγγράφου. Συνιστά περαιτέρω προσέγγιση της νομολογίας ότι το όλο θέμα δεν μπορεί να αποφασισθεί με βάση και μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξετασθούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση (Heffield v. Meadows

(1869)L.R. 4 C.P. 595, 599). Στην απόφαση Αργύρη v. Χρυσοστόμου

(2006)1 ΑΑΔ 1362, επαναλήφθηκε η θεμελιωμένη νομολογιακή προσέγγιση ότι το Δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να εντοπίσει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί την πρόθεση των μερών.» Στην παρούσα περίπτωση, εκ του λεκτικού της φαίνεται ότι η εγγύηση δόθηκε για τον ενοικιαστή που κατονομάζεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, δηλαδή τον Καθ' ου η Αίτηση 2. Οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 δεν έδωσαν ποτέ εγγύηση για την πιστή τήρηση των όρων ενοικιαστηρίου εγγράφου από την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Στη σελίδα 3 της ίδιας αυθεντίας αναφέρονται τα ακόλουθα: «Προκύπτει αβίαστα ότι η θέσμια ενοικίαση είναι διαφορετική μορφή ενοικίασης από τη συμβατική. Με αυτό ως δεδομένο, η εγγύηση καταβολής ενοικίου σε σχέση με συμβατική ενοικίαση δεν καλύπτει μετέπειτα θέσμια ενοικίαση, εκτός εάν με ξεκάθαρο τρόπο προκύπτει τέτοια υποχρέωση από το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης. Τότε και μόνο το Δικαστήριο θα μπορεί να οδηγηθεί σε συμπέρασμα ότι η σύμβαση εγγύησης εφαρμόζεται και σε σχέση με την πληρωμή ενοικίου θέσμιας ενοικίασης. Ας μη διαφεύγει ότι η θέσμια ενοικίαση είναι απροσδιορίστου χρονικής διάρκειας, στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό και το οποίο συνιστά επιπρόσθετο βάρος στους ώμους του όποιου εγγυητή καταβολής ενοικίου. Το ζήτημα διαφοροποιείται βεβαίως στις περιπτώσεις όπου στο ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο προβλέπεται περίοδος ανανέωσης ή όπου η συμφωνία ενοικίασης είχε δυνητικά καταληκτικό χρόνο τη λήξη της περιόδου ανανέωσης. Σε τέτοια περίπτωση και με δεδομένο ότι ο εγγυητής γνώριζε για το δικαίωμα μονομερούς ανανέωσης και ότι η ανανέωση επήλθε, η εγγύηση θεωρείται ότι ισχύει και για την περίοδο ανανέωσης (Michael v. Nishanian

(1966)1 C.L.R. 150, Αργύρη (ανωτέρω).» Εάν ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είχε καταστεί θέσμιος ενοικιαστής, κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 θα ήταν υπόλογοι έναντι του Αιτητή για οφειλόμενα υπ' αυτού ενοίκια, για όσο χρόνο ο Καθ' ου η Αίτηση 2 διατηρούσε την κατοχή των επίδικων καταστημάτων, εφόσον το λεκτικό της εγγύησης είναι αρκετά σαφές και ξεκάθαρο, με μνεία στη θέσμια ενοικίαση. Υπό το φως της προαναφερόμενης κατάληξης, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν κατέστη θέσμιος ενοικιαστής και οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 δεν εγγυήθηκαν την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, κρίνουμε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 δεν ευθύνονται ως εγγυήτριες έναντι του Αιτητή για οποιαδήποτε οφειλόμενα μετά τον Οκτώβριο 2010 ενοίκια. Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση αποτυγχάνει εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4 και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 2, 3 και 4 ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €50.000 - €100.000. Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το ενοικιαστήριο έγγραφο Τεκμήριο 4, τα έξοδα χαρτοσήμανσης του οποίου να επιβαρυνθεί ο Αιτητής ο οποίος το κατέθεσε στο Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «27

(1)Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχήν, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον ούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίησης, μόνο κατόπιν γραπτής προειδοποίησης ένα τουλάχιστον μήνα προηγουμένως: Νοείται ότι εις περίπτωσιν καθ' ην υπενοικιαστής καθίσταται θέσμιος ενοικιαστής ο τοιούτος θέσμιος ενοικιαστής κατέχει την κατοικίαν ή το κατάστημα τηρουμένων επιπροσθέτως οιωνδήποτε υφισταμένων περιοριστικών συμφωνιών περιεχομένων εις τους μεταξύ του ιδιοκτήτου και του ενοικιαστού όρους και προϋποθέσεις ενοικιάσεως.» [2] "4.-(a) If the plaintiff sues, or any defendant is sued, in representative capacity, the indorsement shall show in what capacity the plantiff or defendant sues or is sued." [3] Στο footnote 1: "The conduct may be silence or inactivity when under a duty to speak or act: see eg Hopgood v. Brown [1955] 1 All ER 550, at 559 ." [4] Το άρθρο 11

(1)(α) προνοεί ως ακολούθως: «(α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής. Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη δια συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξει τούτο. Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον.» [5] " Another relevant important clause in this contract is the guarantee clause. This clause is so worded in our view, as to render the guarantor's liability co-extensive with that of the principal. It provides expressly that the guarantor undertakes the exact performance of all the terms included in the contract of lease. The right to renew the lease for another year being embodied in the terms of the contract, the liabilities following the exercise of such right are covered by the guarantee clause. We have carefully studied the contents of the contract of lease in question in the light of the submission of the learned counsel for the appellant and we have come to the conclusion that the guarantee signed by the appellant (guarantor) covered the liability of the principal (tenant) to pay rents and damages until the latter delivered vacant possession of the premises leased by the landlord, the respondent. The appeal is, therefore, dismissed with costs." (σελίδα 152) [6] ". I have reached the conclusion that the guarantee would not apply to a statutory tenancy under the provisions of the Increase of Rent and Mortgage Interest (Restrictions) Act, 1920, in England; and certainly would not apply to section 23 of our Rent (Control) Law Cap. 86. In my view, the statutory tenancy is a different tenancy from the contractual tenancy whence it sprang so that the guarantor of the rent under the contractual terms is not liable for rent accruing during the statutory tenancy. It is clear from the wording of our law that the legislating authority merely intended to confirm a right of occupation on the tenant who becomes statutory tenant and he is, as in England obliged to observe the conditions and is entitled to the rights under the original contract of tenancy in so far as they may be applicable. .. Since there is nothing in the Rent (Control) Law that interferes with the contractual rights of outside parties in respect of matters like guarantees, I would be prepared to express the view, that it is conceivable in a case where strong and clear language has been used in a guarantee, that the Court would be ready to reach a conclusion that the guarantee would also apply to the payment of rent in a statutory tenancy. However, in view of the different character of the statutory tenancy, - as distinct from the contractual tenancy - particularly it indefinite duration, I am of the opinion, that the language in this contract of guarantee is not so clearly worded at to warrant a finding that the parties intended it to extend to the statutory tenancy and that the guarantor undertook to bind himself until the delivery of the premises in question including the period the tenant was so holding over as a statutory tenant." (σελίδες 14 και 15) - δική μου υπογράμμιση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο