← Κύπρος

Κωνσταντίνου ν. A. Vassiades Estates Limited κ.α., Αίτηση Αρ. Ε87/18, 8/2/2019

Κωνσταντίνου ν. A. Vassiades Estates Limited κ.α., Αίτηση Αρ. Ε87/18, 8/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ. Ε87/18 Μεταξύ: ΧΧΧ Κωνσταντίνου Αιτήτριας και

  1. A. Vassiades Estates Limited
  2. ΧΧΧ Φραντζή ως παραλήπτη και/ή διαχειριστή των Καθ' ων η αίτηση 1
  3. ΧΧΧ Χριστοφόρου Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------------------------ Αίτηση για την έκδοση προσωρινών Διαταγμάτων 8.2.2019 Για την Αιτήτρια: κα. Ν. Γεωργίου για κ.κ. Ρ. Βραχίμης & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση 2: κ. Γ. Τσαρδελλής για κ.κ. Ηλίας Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Ενδιάμεση Απόφαση Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 26.7.2018, η Αιτήτρια στην κυρίως Αίτηση, εξαιτείται ως ακολούθως: «Α. Προσωρινό Διάταγμα και/ή Δήλωση και/ή Απόφαση με το οποίο να διατάζονται οι Καθ' ων η αίτηση και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπάλληλοι τους να επιτρέψουν στην Αιτούσα την ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του υποστατικού κείμενο επί της οδού ΧΧΧ 10 κατάστημα β & Γ, Άγιος Ανδρέας 1100 Λευκωσία (εφεξής το «μίσθιο») μέχρι πλήρους και/ή τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό Διάταγμα και/ή Δήλωση και/ή Απόφαση με το οποίο να απαγορεύεται στους καθ' ων η αίτηση και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους υπάλληλους τους ή άλλως πως να διεξάγουν εργασίες και/ή να επεμβαίνουν και/ή να παρεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο και/ή παρανόμως επί του μίσθιου και/ή επί της ειρηνικής απόλαυσης και/ή ελεύθερης και ανενόχλητης χρήσης του μίσθιου από τους Αιτούντες μέχρι πλήρους και/ή τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης και/ή νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Περαιτέρω και/ή άλλη διαταγή και/ή θεραπεία. Δ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η αίτηση βασίζεται στους περί Ενοικιοστασίου Νόμους 1983 έως 1999, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1 έως 9 και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από δύο ένορκες δηλώσεις. Η πρώτη είναι της κας. ΧΧΧ Κωνσταντίνου, εκ Λευκωσίας. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι η Αιτήτρια στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Έχει προσωπική γνώση των γεγονότων, εκτός όπου δηλώνει το αντίθετο. Είναι ενοικιάστρια του υποστατικού το οποίο βρίσκεται επί της οδού ΧΧΧ 10, καταστήματα Β & Γ, Άγιος Ανδρέας, 1100 Λευκωσία, Τεμάχιο 3Χ0, Φύλλο 21-XXI Σχέδιο 450620, το οποίο λειτουργούσε ως κομμωτήριο και ινστιτούτο αισθητικής. To μίσθιο βρίσκεται σε πολυκατοικία που κτίστηκε το 1963 και βρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής σύμφωνα με τον Νόμο. Η πολυκατοικία, περιλαμβανομένου του μίσθιου, κατοικήθηκε και χρησιμοποιήθηκε αμέσως μετά την ανέγερση του. Το 2003 έγινε ανακαίνιση της πολυκατοικίας, περιλαμβανομένου του μίσθιου και συνέχισε η χρήση του για εμπορικούς σκοπούς. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι χρησιμοποιούσε το μίσθιο ως κομμωτήριο και ινστιτούτο αισθητικής, στα πλαίσια των εργασιών της και ταυτόχρονα, είχε δώσει άδεια χρήσης του μίσθιου σε μια εταιρεία. Τον Απρίλιο 2008, αποφάσισε να ενοικιάσω τα καταστήματα Β & Γ στην οδό ΧΧΧ 10, στη Λευκωσία, όπου λειτουργούσε κέντρο ομορφιάς και κομμωτήριο, γνωστό ως «Ministry of Beauty». Πήρε κατοχή του μίσθιου τον Απρίλιο 2008, όμως το ενοικιαστήριο υπογράφηκε στις 20.10.2008, μεταξύ της Αιτήτριας και της Α. Vasiades Estate Ltd., Καθ' ης η Αίτηση 1, με αναδρομική ισχύ από τον Απρίλιο
  4. Το ενοικιαστήριο θα είχε διάρκεια δεκαπέντε χρόνια, δηλαδή μέχρι 31.3.2023 και το ενοίκιο θα ανερχόταν στο ποσόν των €600.-, προπληρωτέο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα. Μετά τη λήξη, θα μπορούσε να γίνει ανανέωση της ενοικίασης για ακόμη δεκαπέντε χρόνια, μέχρι 31.12.2038 και σε περίπτωση μη ανανέωσης, η ενοικίαση θα ήταν από μήνα σε μήνα. Η κα. Κωνσταντίνου εργαζόταν ως υπάλληλος αλλού και δραστηριοποιείτο στο μίσθιο ως αισθητικός. Ταυτόχρονα, στο μίσθιο δραστηριοποιείτο επίσης η εταιρεία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., στην οποία είχε παραχωρήσει άδεια χρήσης του μίσθιου για το ποσόν των €500.- μηνιαίως, χωρίς όμως να δώσει κατοχή του. Επίσης, τον Απρίλιο 2008, συμφώνησε με την εταιρία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., να αγοράσει τον εξοπλισμό και επίπλωση της που βρίσκονταν στο μίσθιο, για το ποσό των €30.
  5. Για την ίδια, αυτό ήταν ευκαιρία, επειδή γνώριζε ότι ο εξοπλισμός και η επίπλωση του συγκεκριμένου υποστατικού άξιζε τουλάχιστον €100.000 ως καινούργια. Συμφώνησαν όπως το ποσό καταβληθεί με δόσεις ύψους €500.- μηνιαίως και θα εξοφλούσε την 1.3.
  6. Στην ουσία, έγινε συμψηφισμός της αγοράς των επίπλων και εξοπλισμού, με το ενοίκιο της εταιρείας ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd. και έτσι, η ενόρκως δηλούσα τελικά απέκτησε την ιδιοκτησία των επίπλων και εξοπλισμού την 1.3.
  7. Η αξία τους το 2013 ανερχόταν στις €50.000 και η εμπορική εύνοια της επιχείρησης τουλάχιστον ακόμη €50.
  8. Τόσον οι Καθ' ων η αίτηση 1, όσον και η εταιρία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., ανήκαν στο ΧΧΧ Χαραλάμπους, ο οποίος ήταν και Διευθυντής των εταιρειών και υπέγραψε τα έγγραφα εκ μέρους των εταιρειών. Κατά το 2012, οι εργασίες της κας. Κωνσταντίνου άρχισαν να μειώνονται και αποφάσισε να σταματήσει να δραστηριοποιείται στο μίσθιο, παρόλο που η ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd. συνέχισε να διεξάγει εργασίες. Τον Απρίλιο 2013, όταν πλέον είχε πληρώσει για την επίπλωση και τον εξοπλισμό του μίσθιου και ένεκα της οικονομικής κρίσης, συμφώνησε με τον κ. Χαραλάμπους, που ενεργούσε εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1, να τερματίσουν το ενοικιαστήριο στα πέντε χρόνια, αλλά να γίνει θέσμια ενοικιάστρια, ούτως ώστε να μην χάσει τα δικαιώματά της και ταυτόχρονα, να μην έχει το βάρος της ενοικίασης για 15 χρόνια. Έγινε συμφωνία τερματισμού. Περαιτέρω, συμφώνησαν όπως σταματήσει να πληρώνει ενοίκιο στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και ότι η εταιρεία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd. θα συνέχιζε να πληρώνει απ' ευθείας στους Καθ' ων η Αίτηση 1 το ποσό των €500.- μηνιαίως, για την άδεια χρήσης του μίσθιου, για όσο διάστημα αυτή θα συνέχιζε να δραστηριοποιείται στο μίσθιο, επειδή πλέον δεν χρειαζόταν να αποκόπτει το ποσόν αυτό από την κα. Κωνσταντίνου για την αγορά των επίπλων και του εξοπλισμού. Έκτοτε, δεν έγινε νέα συμφωνία για πληρωμή ενοικίου με τους Καθ' ων η Αίτηση
  9. Η εταιρεία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd. τερμάτισε τις εργασίες της αρχές Ιανουάριου 2014, όμως η Αιτήτρια συνέχισε να διατηρεί την κατοχή του χώρου για μελλοντική χρήση. Τα έπιπλα και ο εξοπλισμός της παρέμεναν εντός του μίσθιου. Κατά το Φθινόπωρο 2015, ο κ. Χαραλάμπους, ο Διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση 1, της είπε ότι βρήκε κάποιον που ήθελε να ενοικιάσει το μίσθιο για τον αδελφό του που ήταν κομμωτής και έτσι, θα τον έπειθε να αγοράσει την εμπορική εύνοια, την επίπλωση και τον εξοπλισμό του μίσθιου. Επειδή ούτε η Αιτήτρια ούτε η ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd. δεν χρησιμοποιούσαν πλέον το χώρο, η κα. Κωνσταντίνου είπε στον κ. Χαραλάμπους ότι την ενδιέφερε η προσφορά. Είχε ζητήσει ως τιμή πώλησης τις €100.000 και είχε συμφωνήσει ότι θα έπαιρνε πίσω τις €30.000 που είχε δώσει για την επίπλωση και τον εξοπλισμό και ότι το υπόλοιπο ποσό των €70.000 (που περιλάμβανε την πραγματική αξία της επίπλωσης και του εξοπλισμού αλλά και την εμπορική εύνοια), θα το μοιραζόταν 50%-50% με τους Καθ' ων η Αίτηση
  10. Ρωτούσε συνεχώς τον κ. Χαραλάμπους αν ο ενδιαφερόμενος ενοικιαστής πλήρωσε και ο κ. Χαραλάμπους της είπε ότι εκείνος δεν ενδιαφερόταν πλέον και θα προσπαθούσε να βρει άλλον. Έτσι, η Αιτήτρια συμφώνησε με τους Καθ' ων η Αίτηση 1 μέσω του κ. Χαραλάμπους, ότι θα συνεχίσει να μην πληρώνει κανένα ενοίκιο και ότι θα προσπαθούσαν από κοινού να ενοικιάσουν τις εγκαταστάσεις σ' έναν ενδιαφερόμενο νέο ενοικιαστή, για τουλάχιστον €1.600 το μήνα, έτσι ώστε οι Καθ' ων η Αίτηση 1 να πληρώνονταν €600.- ως ενοίκιο και η Αιτήτρια €1.000 το μήνα για τη χρήση του εξοπλισμού και των επίπλων της. Δεν άκουσε τίποτε από τον κ. Χαραλάμπους γι' αυτό το θέμα για περίπου δύο χρόνια. Την Άνοιξη 2018, ο κ. Χαραλάμπους της είπε ότι η συμφωνία έκλεισε και ότι έδωσε ένα κλειδί για την πίσω πόρτα και τους κώδικες για τη μπροστινή πόρτα στον ενδιαφερόμενο ενοικιαστή, ούτως ώστε να επιθεωρήσει τις εγκαταστάσεις και ότι θα λάμβανε σύντομα τα χρήματα. Πάλι τα χρήματα δεν έρχονταν, οπότε, επειδή η επίπλωση και ο εξοπλισμός ήταν σε κίνδυνο εξαιτίας του ότι κάποιος τρίτος είχε κλειδιά και κωδικούς, για να διατηρήσει την ασφάλεια του μίσθιου, η Αιτήτρια άλλαξε τις κλειδαριές στην πίσω πόρτα μέσω του διαμερίσματος 202, όπου κανείς μπορούσε να έχει πρόσβαση στο μίσθιο και τους κωδικούς στη μπροστινή πόρτα. Το Μάρτιο 2018, ο κ. Χαραλάμπους την πληροφόρησε ότι βρήκε κάποιον να ενοικιάσει το διαμέρισμα 002 που εφαπτόταν στο μίσθιο, αλλά δεν ήταν μέρος του μίσθιου. Επειδή κάποιοι από τους εξοπλισμούς της ήταν σ' αυτό το διαμέρισμα, διότι προηγουμένως χρησιμοποιείτο από την εταιρία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., τους μετέφερε στο μίσθιο και πλέον δεν θα είχε πρόσβαση στην πίσω πόρτα του μίσθιου από το διαμέρισμα
  11. Επίσης, επειδή ο ηλεκτρισμός δεν ήταν πλέον συνδεδεμένος, ο κ. Χαραλάμπους της είπε ότι θα αλλάξει την ηλεκτρική πόρτα στην πρόσοψη με κλειδαριά, για να έχει η Αιτήτρια πρόσβαση στο μίσθιο. Δύο μήνες αργότερα, της έδωσε τα κλειδιά της μπροστινής πόρτας. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι, γύρω στα τέλη Ιουνίου 2018, πήγε στο μίσθιο και συνειδητοποίησε ότι έγιναν μερικές μικρές αλλαγές. Προσπάθησε να εισέλθει στο χώρο από μπροστά, αλλά το κλειδί που της δόθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση 1, δεν ταίριαζε. Τηλεφώνησε στον κ. Χαραλάμπους, ο οποίος της έδωσε ένα άλλο κλειδί, αλλά και πάλι η πόρτα δεν άνοιγε. Έτσι, αποφάσισε να αλλάξει τις κλειδαριές της, ώστε κανένας άλλος να μην έχει πρόσβαση στο μίσθιο. Εκείνη τη στιγμή, κάποιος από τον εξοπλισμό του μίσθιου δεν βρισκόταν πλέον εκεί και γίνονταν κάποια έργα ανακαίνισης στο χώρο (μπογιαντίσματα). Η κα. Κωνσταντίνου κατάθεσε ότι επικοινώνησε ξανά με τον κ. Χαραλάμπους, ο οποίος την πληροφόρησε ότι κάποιος ΧΧΧς θα αγόραζε την εμπορική εύνοια και εξοπλισμό του μίσθιου για €100.000 και συμφώνησε μαζί του ότι θα του δώσει κατοχή του χώρου. Εκείνη δεν το αποδέχθηκε όμως, επειδή προηγουμένως είχα συμφωνήσει με τους Καθ' ων η Αίτηση να υπενοικιάσουν το κατάστημα όπως ήταν, αφού δεν πίστευε ότι θα λάμβανε το μερίδιο της από τις €100.000, αλλά ούτε ότι είχε προσφερθεί τέτοιο ποσό. Στις 19 Ιουλίου, έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον κ. Χαραλάμπους, ο οποίος την πληροφόρησε πως οι κλειδαριές ήταν σπασμένες και ότι κάποιος ήταν εκεί καταστρέφοντας τις εγκαταστάσεις, που προφανώς είχε παράνομα παραβιάσει την κλειδαριά. Η κα. Κωνσταντίνου πήγε αμέσως στο μίσθιο, καλώντας την Αστυνομία. Κατά την άφιξη της, είδε ότι το κατάστημα είχε καταστραφεί εντελώς και όλος ο εξοπλισμός της έλειπε. Διαπίστωσε ότι οι εργάτες του Καθ' ου η Αίτηση 3 και/ή των αντιπροσώπων του, έχουν μετακινήσει εντελώς ολόκληρη την επίπλωση και τον εξοπλισμό του μίσθιου και έχουν προχωρήσει σε πλήρη αφαίρεση των πατωμάτων, εσωτερικής τοιχοποιίας, υδραυλικών εγκαταστάσεων, φωτιστικών, ψευδοτάβανων κ.λπ. Η ζημιά είναι δύσκολο να υπολογιστεί αλλά ανέρχεται σε τουλάχιστον €100.
  12. Όταν η Αστυνομία πήγε επί τόπου, η Αιτήτρια συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Καθ' ου η Αίτηση
  13. Η Αστυνομία ζήτησε να σταματήσουν τα έργα και είπε και στους δύο να μην εισέλθουν στις εγκαταστάσεις, μέχρις ότου το θέμα επιλυθεί από την Αστυνομία. Τελικά, η Αιτήτρια παραπέμφθηκε στο Τ.Α.Ε., το οποίο την 21.7.2018 την πληροφόρησε ότι δεν μπορεί να επέμβει επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 3 τους παρουσίασε ενοικιαστήριο έγγραφο και ότι το θέμα έπρεπε να λυθεί από τα Δικαστήρια. Οι εργασίες ανακαίνισης στο μίσθιο συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Επίσης, έμαθε ότι οι Καθ' ων η Αίτηση 1 είναι υπό διαχείριση από το 2010 και ο τελευταίος διαχειριστής είναι ο Καθ' ου η Αίτηση
  14. Η ενοικιαστική αξία του μίσθιου σήμερα υπερβαίνει τα €1.600.- Με την Αίτηση της εξαιτείται, μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις και διάφορα Διατάγματα, κυρίως για άρση της παράνομης επέμβασης. Είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι είναι επείγον να δοθούν τα αιτούμενα διατάγματα μονομερώς, επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 3 θα συνεχίσει να επεμβαίνει παράνομα στο μίσθιο και θα προκαλέσει περαιτέρω ζημιές και καταστροφές σ' αυτό, στον εξοπλισμό και την επίπλωση της, οι οποίες θα είναι αδύνατο να υπολογιστούν. Περαιτέρω, εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα μονομερώς, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα μονομερώς, υπάρχει επίσης κίνδυνος, όταν επιδοθεί η παρούσα αίτηση, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 να συνεχίσει τις εργασίες στο μίσθιο και μέχρι να εκδικαστεί η αίτηση, να προλάβει μετατρέψει το μίσθιο σε γραφείο και να δημιουργηθούν και άλλα προβλήματα ή τετελεσμένα. Ο κίνδυνος αυτός είναι ιδιαίτερα ορατός επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 3 φαίνεται ότι θέλει δολίως να λάβει κατοχή του μίσθιου. Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα, η ζημιά που θα υποστεί η Αιτήτρια είναι ανυπολόγιστη, αφού καμία χρήση δεν θα μπορεί να κάνει στο μίσθιο, με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατη η απονομή της δικαιοσύνης στην παρούσα υπόθεση. Είναι η θέση της ότι υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση στην παρούσα υπόθεση και ότι έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας. Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι είναι επείγον, αναγκαίο, λογικό, ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα. Τη δεύτερη ένορκο δήλωση ορκίστηκε ο κ. ΧΧΧ Χαραλάμπους, από τη Λευκωσία. Είναι διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων στα οποία αναφέρεται. Όσον αφορά γεγονότα τα οποία δεν γνωρίζει προσωπικά, αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών του. Ο κ. Χαραλάμπους συμφωνεί με τα όσα αναφέρονται στην ένορκο δήλωση της Αιτήτριας και συμπληρώνει γεγονότα τα οποία δεν είναι σε γνώση της. Προβαίνει στην ένορκο δήλωση τους υπό την προσωπική του ιδιότητα, προς υποστήριξη της υπό εξέταση αίτησης. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Είναι ιδιοκτήτρια ακινήτου που βρίσκεται επί της οδού ΧΧΧ 10, που περιλαμβάνει και τα κατάστημα Β & Γ, Άγιος Ανδρέας 1100 Λευκωσία, Τεμάχιο 3Χ0, Φύλλο 21 -XXI Σχέδιο
  15. Το ακίνητο είναι πολυκατοικία που κτίστηκε το
  16. Η πολυκατοικία, περιλαμβανομένων όλων των διαμερισμάτων και καταστημάτων της, κατοικήθηκε και χρησιμοποιήθηκε αμέσως μετά την ανέγερση της. Το 2003, η εταιρεία A. Vassiades Estates Limited ανακαίνισε την πολυκατοικία και συνέχισε η χρήση της για εμπορικούς σκοπούς. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν έχει διαλυθεί, αλλά λόγω χρεών της στην Alpha Bank, το 2010 η Τράπεζα έχει ασκήσει το δικαίωμα που της παρεχόταν από τη δανειακή σύμβαση και έχει ορίσει διαχειριστή τον Καθ' ου η Αίτηση
  17. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 έχει παραιτηθεί προ πολλού και δεν ασχολείται με τη διαχείριση ή τα οικονομικά της Καθ' ης η Αίτηση 1, αλλά η Alpha Bank δεν τον έχει αντικαταστήσει. Τον Απρίλιο 2008, η Αιτήτρια αποφάσισε να ενοικιάσει τα καταστήματα Β και Γ στην οδό ΧΧΧ 10, στη Λευκωσία («το μίσθιο»). Αυτό έγινε πριν η Καθ' ης η Αίτηση 1 τεθεί υπό τη διαχείριση του Καθ' ου η Αίτηση
  18. Στα εν λόγω, επίδικα, καταστήματα, λειτουργούσε κέντρο ομορφιάς και κομμωτήριο, γνωστό ως «Ministry of Beauty», από την εταιρεία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., η οποία ανήκει στον ενόρκως δηλούντα. Δεν υπήρχε συμβόλαιο ενοικίασης του μίσθιου μεταξύ της εταιρείας ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd. και της ιδιοκτήτριας εταιρείας Καθ' ης η Αίτηση 1, αλλά απλώς άδεια χρήσης. Ο κ. Χαραλάμπους γνώριζε την Αιτήτρια ως αισθητικό και αρχικά, είχε συζητήσει μαζί της να της επιτρέψει να εργάζεται στο μίσθιο ως αυτοεργοδοτούμενη έναντι αμοιβής, πράγμα που συνήθιζε να κάνει και με άλλους αισθητικούς και κομμωτές. Κατά τη συζήτηση, η Αιτήτρια ζήτησε να ενοικιάσει ολόκληρο το μίσθιο και να αγοράσει όλη την επίπλωση και τον εξοπλισμό από την εταιρία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., επειδή είχε κύκλο και ήθελε να δραστηριοποιηθεί εκεί. Η Αιτήτρια ήταν γνωστή αισθητικός και είχε πολλούς πελάτες, οπότε η συνεργασία θα ήταν αμοιβαία επικερδής. Επειδή το μίσθιο ανήκε στην Καθ' ης η Αίτηση 1, έγιναν δύο συμφωνίες: η πρώτη με την Καθ' ης η Αίτηση 1 για ενοικίαση του μίσθιου και η δεύτερη με την εταιρεία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., για να συνεχίσει να διεξάγει εργασίες στο μίσθιο ως αδειούχα, έναντι αμοιβής προς την Αιτήτρια, χωρίς όμως να δώσει κατοχή του μίσθιου σ' αυτούς. Παρά το ότι η Αιτήτρια έλαβε κατοχή του μίσθιου τον Απρίλιο 2008, το ενοικιαστήριο έγγραφο υπογράφηκε στις 20.10.2008, μεταξύ της και της Καθ' ης η Αίτηση 1, με αναδρομική ισχύ από τον Απρίλιο
  19. Επειδή η Αιτήτρια εργαζόταν ως υπάλληλος αλλού, δραστηριοποιείτο στο μίσθιο με μερική απασχόληση ως αισθητικός. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι, τον Απρίλιο 2008, με την ενοικίαση του μίσθιου, η Αιτήτρια είχε συμφωνήσει να αγοράσει τον εξοπλισμό και επίπλωση που βρίσκονταν σ' αυτό και που ανήκαν στην εταιρία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., για €30.
  20. Η Αιτήτρια θα πλήρωνε το ποσό αυτό με δόσεις των €500.- μηνιαίως και θα τα εξοφλούσε την 1.3.2013, οπότε θα περνούσε και η ιδιοκτησία τους σ' αυτή. Για την εταιρεία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., αυτή η συμφωνία ήταν επικερδής επειδή ούτως ή άλλως ο κ. Χαραλάμπους είχε σχεδιάσει να αντικαταστήσει τον εξοπλισμό και επίπλωση μέχρι το
  21. Βασικά, έγινε συμψηφισμός της αγοράς των επίπλων και εξοπλισμού με το ενοίκιο της εταιρίας ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd. και η Αιτήτρια απέκτησε την ιδιοκτησία τους την 1.3.
  22. Η αξία των επίπλων και του εξοπλισμού το 2013, ανερχόταν γύρω στις €50.000 και η εμπορική εύνοια της επιχείρησης τουλάχιστον ακόμη €50.
  23. Αναφορικά με το ενοίκιο, η Αιτήτρια πλήρωνε στην Καθ' ης η Αίτηση 1, το ποσό των €600.- μηνιαίως από τον Απρίλιο 2008, χρήματα τα οποία η Αιτήτρια κέρδιζε από τη δραστηριοποίηση της στο μίσθιο και τα έβγαζε με το παραπάνω. Κατά τη διάρκεια του 2012, οι εργασίες της Αιτήτριας αλλά και της ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., άρχισαν να μειώνονται λόγω της οικονομικής κρίσης και η Αιτήτρια αποφάσισε να σταματήσει να δραστηριοποιείται στο μίσθιο, παρ' όλον που η αδειούχα εταιρία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., συνέχισε να διεξάγει εργασίες. Τον Απρίλιο 2013, όταν πλέον η Αιτήτρια είχε πληρώσει για την επίπλωση και τον εξοπλισμό του μίσθιου και λόγω της οικονομικής κρίσης, συμφώνησε με την Καθ' ης η Αίτηση 1 μέσω του ενόρκως δηλούντα, να τερματίσουν το ενοικιαστήριο έγγραφο στα πέντε χρόνια, ούτως ώστε η Αιτήτρια να καταστεί θέσμια ενοικιάστρια για μη χάσει τα δικαιώματά της και συνάμα, να μην έχει το βάρος της σύμβασης για 15 χρόνια. Ο κ. Χαραλάμπους αποδέχθηκε, λόγω του ότι θεωρούσε άδικο να κρατήσω την Αιτήτρια σε ομηρία μ' ένα ενοικιαστήριο έγγραφο το οποίο είχε υπογραφεί κάτω από εντελώς διαφορετικές οικονομικές συνθήκες. Επίσης λόγω της οικονομικής κρίσης, η Αιτήτρια συμφώνησε με την Καθ' ης η Αίτηση 1, πάλι μέσω του κ. Χαραλάμπους, όπως σταματήσει να πληρώνει ενοίκιο στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και όπως η εταιρεία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd. πληρώνει απ' ευθείας το ποσόν των €500.- μηνιαίως για την άδεια χρήσης του μίσθιου στους Καθ' ων η Αίτηση 1, για όσο διάστημα αυτή η εταιρεία θα συνέχιζε να δραστηριοποιείται στο μίσθιο. Από τον Απρίλιο 2013, η Αιτήτρια και οι Καθ' ων η Αίτηση 1 δεν έκαναν νέα συμφωνία για έναρξη πληρωμής του ενοικίου μετά την αναστολή του. Η εταιρεία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd. τερμάτισε εργασίες στο μίσθιο αρχές Ιανουάριου 2014 και δεν πλήρωνε την Καθ' ης η Αίτηση 1, όμως η τελευταία δεν ζήτησε ενοίκιο από την Αιτήτρια, χωρίς η Αιτήτρια όμως να σταματήσει να διατηρεί την κατοχή του μίσθιου για μελλοντική χρήση. Τα δε έπιπλα και ο εξοπλισμός της Αιτήτριας, που είχε εξοφλήσει από το Μάρτιο 2013, παρέμεναν μέσα στο μίσθιο. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι, κατά τον Οκτώβριο 2015, τον είχε προσεγγίσει ο κ. ΧΧΧ Χριστοφόρου, Καθ' ου η Αίτηση 3, που ενδιαφερόταν να ενοικιάσει το μίσθιο, επειδή ο αδελφός του ΧΧΧ Χριστοφόρου, ήταν κομμωτής. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 του έστειλε μήνυμα για να τον ρωτήσει εάν ενοικιάζει το κομμωτήριο στην «Κυριάκου Μάτση». Κατ' ακρίβειαν, η οδός Κυριάκου Μάτση ξεκινά από τα φανάρια του γεφυριού του Πεδιαίου και περνά πίσω από το μίσθιο, σε ένα διχάλι που ξεκινά η ΧΧΧ η οποία περνά μπροστά από το μίσθιο, όμως ο Καθ' ου η Αίτηση 3 εννοούσε το μίσθιο. Ο κ. Χαραλάμπους ζήτησε από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 να του κάμει προσφορά. Επειδή ακόμα η Αιτήτρια είχε κατοχή του μίσθιου, ο κ. Χαραλάμπους είχε υπ' όψιν του να ζητήσει από την Αιτήτρια να κάμει την ίδια συμφωνία όπως είχε κάνει και στο παρελθόν με την ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd. και να δώσει άδεια χρήσης στο Χριστόφορο Χριστοφόρου. Όταν ο Καθ' ου η Αίτηση 3 του είπε ότι η δαπάνη του ήταν για €500.- ενοίκιο το μήνα, ο ενόρκως δηλών διαφώνησε, επειδή θεωρούσε ότι αυτό το ενοίκιο ήταν χαμηλό λόγω της ύπαρξης των επίπλων και του εξοπλισμού της Αιτήτριας στο μίσθιο. Επίσης, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 τον ερώτησε εάν ενοικιάζεται το κατάστημα δίπλα, δηλαδή το περίπτερο που είναι κλειστό, για να το κάνει ασφαλιστικό γραφείο και εάν υπάρχει κανένα διαθέσιμο διαμέρισμα στην πολυκατοικία για διαμονή του ιδίου. Όταν ο ενόρκως δηλών έλαβε τα μηνύματα του Καθ' ου η Αίτηση 3 το 2015, επειδή ήταν αισιόδοξος ότι θα μπορούσε να ενοικιάσει το μίσθιο, πληροφόρησε την Αιτήτρια ότι βρήκε κάποιον που ήθελε να το ενοικιάσει για τον αδελφό του, ο οποίος ήταν κομμωτής και θα μπορούσε να αγοράσει την εμπορική εύνοια, την επίπλωση και τον εξοπλισμό. Δεδομένου ότι, ούτε η Αιτήτρια, ούτε η εταιρεία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd. χρησιμοποιούσαν πλέον το χώρο, η Αιτήτρια είπε ότι την ενδιέφερε η προσφορά. Η Αιτήτρια είπε στον κ. Χαραλάμπους ότι η ζητούμενη τιμή πώλησης ήταν €100.000 και είχαν συμφωνήσει ότι θα έπαιρνε πίσω τις €30.000 που είχε δώσει και ότι θα μοίραζαν στη μέση τις υπόλοιπες €70.000, με τους Καθ' ων η Αίτηση
  24. Παρά το γεγονός ότι η επίπλωση και ο εξοπλισμός αρχικά στοίχησαν γύρω στις €100.000, ο ενόρκως δηλών δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να τα πωλήσει πάνω από €50.
  25. Όμως, ήταν αισιόδοξος ότι θα λάμβανε και ποσόν €50.000 για εμπορική εύνοια του καταστήματος. Δεν συζήτησε περισσότερο το θέμα με την Αιτήτρια, επειδή οι συζητήσεις με τον Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν κατέληγαν. Μετά την αρχική συζήτηση που είχε ο κ. Χαραλάμπους με την Αιτήτρια το 2015, εκείνη τον ρωτούσε εάν ο ενδιαφερόμενος ενοικιαστής πλήρωσε και της έλεγε ότι εκείνος δεν ενδιαφερόταν πλέον και ότι προφανώς τον κορόιδευε και θα προσπαθούσε να βρει άλλον. Έτσι, συμφώνησε με την Αιτήτρια ότι θα συνεχίσει να μην πληρώνει ενοίκιο και ότι θα προσπαθούσαν από κοινού να ενοικιάσουν τις εγκαταστάσεις σε έναν ενδιαφερόμενο νέο ενοικιαστή, για τουλάχιστον €1.600 το μήνα, έτσι ώστε οι Καθ' ων η Αίτηση 1 να πληρώνονταν €600.- ως ενοίκιο πλέον Φ.Π.Α. πλέον κοινόχρηστα και η Αιτήτρια να λαμβάνει €1.000 το μήνα για τη χρήση του εξοπλισμού και των επίπλων, ώστε να τα αποσβέσει σε 30 μήνες. Ο κ. Χαραλάμπους δεν συζήτησε τίποτε με την Αιτήτρια γι' αυτό το θέμα για περίπου δύο χρόνια, όμως στις αρχές του 2016, της είπε ότι έδωσε ένα κλειδί για την πίσω πόρτα και τους κώδικες για τη μπροστινή πόρτα, στον ενδιαφερόμενο ενοικιαστή, ώστε να επιθεωρήσει τις εγκαταστάσεις με τον ηλεκτρολόγο του και ότι, εάν συμφωνούσαν, πίστευε ότι θα αγόραζε και τον εξοπλισμό της. Όμως, οι συζητήσεις του με τον Καθ' ου η Αίτηση 3 συνεχίστηκαν με περιοδικά γραπτά μηνύματα από τις 2.10.2015, είτε στον messenger του facebook, είτε με sms, είτε με email, είτε στο τηλέφωνο, μέχρι τις 21.5.2018, χωρίς να καταλήξουν σε συμφωνία. Εν τέλει, κατέληξαν σε συμφωνία στις 22.5.
  26. Ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει την επικοινωνία που είχε με τον Καθ' ου η Αίτηση 3 εντός των τριών ετών και συνεχίζει την αναδρομική αναφορά στα γεγονότα. Την Άνοιξη του 2017, είπε στην Αιτήτρια ότι η συμφωνία θα έκλεινε σύντομα και ότι έδωσε ένα κλειδί για την πίσω πόρτα και τους κώδικες για τη μπροστινή πόρτα, στον ενδιαφερόμενο ενοικιαστή, ούτως ώστε να επιθεωρήσει τις εγκαταστάσεις και ότι θα λάμβανε σύντομα τα χρήματα. Δεν της ανέφερε ότι ο ενδιαφερόμενος ήταν το ίδιο άτομο με το οποίο συζητούσε τα τελευταία δύο χρόνια. Μετά από κάποιο διάστημα, επειδή η Αιτήτρια ήταν ανήσυχη για τα πράγματα της που βρίσκονταν στο μίσθιο και κάποιος τρίτος είχε κλειδιά και κωδικούς αλλά η συμφωνία δεν έκλεινε, εν γνώσει του κ. Χαραλάμπους, άλλαξε τις κλειδαριές στην πίσω πόρτα, στην οποία κανείς μπορούσε να είχε πρόσβαση στο μίσθιο μέσω του διαμερίσματος 202 και τους κωδικούς της μπροστινής πόρτας. Το Μάρτιο 2018, ο ενόρκως δηλών πληροφόρησε την Αιτήτρια ότι βρήκε κάποιον να ενοικιάσει το διαμέρισμα 002 που εφαπτόταν στο μίσθιο, αλλά δεν ήταν μέρος του μίσθιου. Επειδή κάποιοι από τους εξοπλισμούς της Αιτήτριας ήταν σ' αυτό το διαμέρισμα, διότι προηγουμένως χρησιμοποιείτο από την εταιρία ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., βοήθησε την Αιτήτρια να μεταφέρει τα πράγματα στο μίσθιο. Επίσης, τον Ιούνιο, επειδή ο ηλεκτρισμός δεν ήταν πλέον συνδεδεμένος, ο κ. Χαραλάμπους άλλαξε την ηλεκτρική πόρτα στην πρόσοψη του μίσθιου, με πόρτα με κλειδαριά, μετά από συμφωνία που είχε κάνει με τον Καθ' ου η Αίτηση
  27. Την ίδια εποχή, έδωσε τα κλειδιά της μπροστινής πόρτας στην Αιτήτρια. Η συζήτηση με τον Καθ' ου η Αίτηση 3 συνεχίστηκε πιο έντονα από τις αρχές του 2018, αναφορικά με την ενοικίαση του μίσθιου. Συζητούσαν για να συνεργαστεί με τον κ. Χαραλάμπους για τις εργασίες της εταιρείας καλλυντικών και συμπληρωμάτων διατροφής «Jeunesse» Αμερικής, ούτως ώστε να προωθούνται τα προϊόντα τόσον εντός του μίσθιου από τους αισθητικούς που θα εργάζονταν μέσα, όσον και από τον κ. Χαραλάμπους με προσωπικές παρουσιάσεις, σεμινάρια και ιδιωτικές πωλήσεις. Ο τελευταίος ήταν συνεργάτης της εταιρείας αυτής στην Κύπρο και θα λάμβανε οικονομικό όφελος απ' αυτή την πράξη πέραν των €1.000 μηνιαίως. Περί το Μάιο 2018, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 πλήρωσε για το ρεύμα στο μίσθιο και ανέλαβε να το μπογιαντίσει για να μπορέσει να ξεκινήσει εργασίες το καλοκαίρι. Όμως, επειδή είχε ξεγελάσει τον κ. Χαραλάμπους, οι σχέσεις τους κατέρρευσαν. Αποτέλεσμα ήταν την 23.7.2017 [η αναφορά στο έτος φαίνεται να είναι λανθασμένη], ο Γραμματέας της εταιρείας έλαβε Αγωγή με γενικό κλητήριο και Διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει τέτοια υπόθεση, επειδή το ακίνητο στο οποίο βρίσκεται το μίσθιο είναι εντός ελεγχόμενης περιοχής, ανεγέρθηκε το 1963 και κατοικήθηκε αμέσως μετά. Αυτό το πράγμα δεν αναφέρθηκε και ως εκ τούτου, το Επαρχιακό Δικαστήριο παραπλανήθηκε και ανέλαβε δικαιοδοσία. Το Διάταγμα στηριζόταν στην ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση
  28. Στις παραγράφους 3 έως 5 αυτής, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ορκίζεται ότι, το 2013 ενδιαφερόταν να ενοικιάσει κατάστημα στον Άγιο Ανδρέα, ότι επικοινώνησε με τον κ. Χαραλάμπους και ότι εκείνος του παρέδωσε κατόψεις και συνήψαν συμβόλαιο. Είναι η θέση του κ. Χαραλάμπους ότι αυτά αποτελούν εσκεμμένα ψεύδη του Καθ' ου η Αίτηση 3 για να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Η πρώτη επικοινωνία μεταξύ τους δεν έγινε τον Ιανουάριο 2013, όπως ισχυρίζεται ο Καθ' ου η Αίτηση 3, αλλά από την 2.10.2015 και μετέπειτα και διήρκησε για περίπου δυόμισι χρόνια, στα οποία ο Καθ' ου η Αίτηση 3 επεδείκνυε ενδιαφέρον για το μίσθιο και για άλλες μονάδες της πολυκατοικίας και δεν κατέληγαν σε συμφωνία, αλλά συνέχιζαν τις διαπραγματεύσεις και την επίδειξη ενδιαφέροντος. Ο ενόρκως δηλών παραπέμπει σε σχετικά μηνύματα, τα οποία επισυνάπτει στο Τεκμήριο που αφορά τις μεταξύ των επικοινωνίες. Το ενοικιαστήριο έγγραφο υπογράφηκε το Μάιο 2018 και ο Καθ' ου η Αίτηση 3 τον ξεγέλασε ως προς την ισχύ του ενοικιαστηρίου και τον έπεισε να το υπογράψει. Οι κατόψεις του υποστατικού δεν παραδόθηκαν από τον κ. Χαραλάμπους στον Καθ' ου η Αίτηση 3 πριν τον Ιανουάριο 2013 που «υπογράφτηκε» το ενοικιαστήριο Τεκμήριο 2 της ενόρκου δηλώσεως του Καθ' ου η Αίτηση
  29. Το συμβόλαιο υπογράφτηκε το Μάιο 2018 και όχι τον Ιανουάριο
  30. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν του έδωσε ποτέ χρήματα σε μετρητά και δεν κατέβαλε €3.600 τοις μετρητοίς το 2013, όπως ισχυρίστηκε. Τα μόνα χρήματα που δόθηκαν από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 στον κ. Χαραλάμπους, είναι αυτά που δόθηκαν στην Α.Η.Κ. στις 22.5.
  31. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3, ΧΧΧ Χριστοφόρου, την ένορκο δήλωση του στο Επαρχιακό Δικαστήριο, ισχυρίστηκε ότι το 2013 μετέβηκε στην Α.Η.Κ. και ανακάλυψε ότι ο μετρητής είχε αφαιρεθεί και ήρθε σε αντιπαράθεση με τον κ. Χαραλάμπους, του ζήτησε να ακυρώσει το ενοικιαστήριο και μετά, συμφωνήσαν να πληρώσει ο δεύτερος την Α.Η.Κ. σταδιακά και ότι τον ενοχλούσε ο κ. Χριστοφόρου από μήνα σε μήνα, από το 2013 μέχρι τον Οκτώβριο
  32. Είναι ο ισχυρισμός του κ. Χαραλάμπους ότι αυτά αποτελούν εσκεμμένα ψεύδη του Καθ' ου η Αίτηση 3 για να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Η συζήτηση που έκαναν για το ρεύμα έγινε από την 2.10.2015 και μετά. Ο ενόρκως δηλών κάνει αναφορά και παραπομπή στη μεταξύ τους επικοινωνία, η οποία ήταν διαφανής και ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν ξεγελάστηκε ποτέ για το θέμα αυτό. Επίσης, στην Α.Η.Κ. δεν υπήρχε τέτοιο υπόλοιπο (€9.000) το 2013, όπως ισχυρίζεται. Τα καταστήματα Β & Γ ηλεκτροδοτούνταν κανονικά και εργάζονταν μέχρι τις αρχές του
  33. Σε επικοινωνία του κ. Χαραλάμπους με την κα. ΧΧΧ Σίφουνα της Α.Η.Κ., τον πληροφόρησε ότι ο μετρητής αφαιρέθηκε στις 18.3.
  34. Δεν ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Καθ' ου η Αίτηση 3 για το ρεύμα το
  35. Ποτέ δεν του είπε ότι δεν είναι σε θέση να το πληρώσει, αφού το θέμα του ρεύματος και η συζήτηση που έκαναν για το ρεύμα, έγινε από την 2.10.2015 και μετά όπως ανάφερα πιο πάνω. Μάλιστα, η συζήτηση περιστρεφόταν στο εάν θα πληρώσει ο κ. Χαραλάμπους το ρεύμα και θα δίδει μεγαλύτερο ενοίκιο ή εάν θα πληρώσει εκείνος το ρεύμα και το ενοίκιο του πρώτου χρόνου θα είναι μικρότερο. Με αναφορά και πάλιν στην ένορκο δήλωση του κ. Χριστοφόρου για την έκδοση προσωρινού Διατάγματος από το Επαρχιακό Δικαστήριο, ο κ. Χαραλάμπους συμφώνησε ότι η εταιρεία που εργαζόταν στο μίσθιο ήταν η ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., η οποία του ανήκε, όμως ποτέ δεν τέθηκε κάτι τέτοιο για συζήτηση αναφορικά με το ρεύμα. Αντίθετα, είπε στον Καθ' ου η Αίτηση 3 ότι ήταν κάποιοι υπάλληλοι του πρώτου που άφησαν το ρεύμα απλήρωτο, επειδή αυτοί είχαν την ευθύνη να το πληρώσουν. Ο κ. Χαραλάμπους αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι έχει πολλές υποθέσεις με ακάλυπτες επιταγές. Ουδέποτε ζητήθηκε επιστροφή οποιωνδήποτε χρημάτων που πλήρωσε ο Καθ' ου η Αίτηση 3, ούτε ποτέ συμφώνησαν να χρησιμοποιεί το μίσθιο ως αποθήκη. Αυτοί οι ισχυρισμοί είναι φανταστικοί και ανυπόστατοι. Το μίσθιο λειτουργούσε από το ΜΟΒ Ministering of Beauty Ltd., μέχρι τις αρχές του 2014 και όταν έκλεισε, παρέμεινε μέσα η επίπλωση και ο εξοπλισμός της Αιτήτριας. Οπότε δεν υπήρχε θέμα να κάνει ο Καθ' ου η Αίτηση 3 το μίσθιο αποθήκη από το 2013, ούτε ποτέ μεταγενέστερα, επειδή το μίσθιο ήταν γεμάτο. Ολόκληρη η ιστορία της «αποθήκης» ήταν δική του ιδέα για να μπορέσει να ενώσει το ρεύμα, πράγμα που το συνέδεε επίσης και με την εμπορική εύνοια. Η μόνη πληρωμή που έγινε από τον Καθ' ου η Αίτηση 3 ήταν περί το Μάιο 2018, με πληρωμή €3.570 στον κ. Χαραλάμπους και πληρωμή €2.773 για την Α.Η.Κ., πλέον τα έξοδα του ηλεκτρολόγου €
  36. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 του χρωστούσε ακόμη €2.430 υπόλοιπο. Τα χρήματα αυτά τα είχαν υπολογίσει ότι θα ανέρχονταν σε €800.- μηνιαίως, που περιλάμβανε ενοίκιο €600.- πλέον €114.- Φ.Π.Α. πλέον €86.- κοινόχρηστα και για τα δύο καταστήματα, για το συνολικό ενοίκιο του μίσθιου (κατ' ακρίβειαν αυτά που πλήρωσε ανέρχονται σε €797,75 εάν διαιρεθούν δια 12 μήνες). Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 τον έπεισε να υπογράψει συμβόλαιο για το 2013, ούτως ώστε να θεωρείται ενοικιαστής πριν την αφαίρεση του μετρητή το 2014, για να μπορέσει να χρησιμοποιήσει το ενοικιαστήριο του «2013» να ενώσει το ρεύμα, επειδή του ανέφερε ότι ο ηλεκτρολόγος είχε πει στον κ. Χριστοφόρου πως σε τέτοια περίπτωση, δεν θα χρειάζεται επανέλεγχος από την Α.Η.Κ., αλλά και επειδή τα «οφειλόμενα ενοίκια» θα ήταν η εμπορική εύνοια του μίσθιου. Στην πραγματικότητα, συζήτησαν για πρώτη φορά για το ρεύμα το 2015, ενώ τα όσα δηλώνει ο Καθ' ου η Αίτηση 3 για τις ταμπέλες, είναι ψευδή. Επειδή η συμφωνία τους για την ενοικίαση του μίσθιου προχωρούσε, ιδιαίτερα διότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έλεγε στον κ. Χαραλάμπους ότι ο αδελφός του ο κομμωτής, γύρευε χώρο για να εργαστεί αφού το ενοικιαστήριο του έληγε το 2017 και επειδή μιλούσαν για το πελατολόγιο του Καθ' ου η Αίτηση 3 το οποίο θα το μετέφερε στην «Jeunesse», πράγμα που θα τους απέφερε μεγάλα κέρδη, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ζήτησε από τον κ. Χαραλάμπους να τοποθετήσει αυτοκόλλητα πάνω στις βιτρίνες του ισογείου του μίσθιου, επειδή περνούσε πολύς κόσμος απ' εκεί καθημερινά. Αυτό θα σήμαινε πως ο Καθ' ου η Αίτηση 3 θα είχε μεν δωρεάν διαφήμιση που θα αύξανε το πελατολόγιο του, αλλά αυτό θα ήταν προς το συμφέρον και των δύο τους. Η δαπάνη για τα αυτοκόλλητα δεν είναι μεγάλη επειδή δεν πρόκειται για ταμπέλες που είναι ακριβές και ούτε θα ανέμενε κανείς ότι ένας ενοικιαστής θα έβαζε αυτοκόλλητα στις βιτρίνες του. Ούτε αυτό συνεπάγεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 είχε κατοχή του μίσθιου. Τα τοποθέτησε απ' έξω. Ο ενόρκως δηλών προχωρεί και λέγει ότι, η αναφορά του Καθ' ου η Αίτηση 3 για τηλεφώνημα του κ. Χαραλάμπους σχετικά με την οφειλή της Α.Η.Κ. για το μίσθιο το Μάιο του 2018, είναι παραπλανητική. Επίσης παραπλανητική είναι η αναφορά του Καθ' ου η Αίτηση 3 για πληρωμή της Α.Η.Κ. και αποκοπή του ποσού από μελλοντικά ενοίκια. Στις διαπραγματεύσεις υπήρχαν δύο προτάσεις: Η μία ήταν να πληρώσει ο κ. Χαραλάμπους την Α.Η.Κ. και ο κ. Χριστοφόρου να καταβάλει τα πλήρη ενοίκια και η άλλη, ήταν να πληρώσει εκείνος την Α.Η.Κ. και να καταβάλει το υπόλοιπο ως ενοίκιο για τον πρώτο χρόνο. Σε κάθε περίπτωση, αυτή η πληρωμή θα ήταν προκαταβολική. Τελικά, συμφώνησαν να πληρώσει περίπου €3.600 για θέματα Α.Η.Κ. και €6.000 για ενοίκια. Στην πράξη, όταν ο Καθ' ου η Αίτηση 3 πήγε στην Α.Η.Κ.. πλήρωσε μόνο €2.773 και τα €800.- του ηλεκτρολόγου ακόμη τα οφείλει, ενώ δεν είχε χρήματα να πληρώσει τις €6.000 στον κ. Χαραλάμπους, που είχαν συμφωνήσει. Έτσι, του έδωσε επιταγή για €3.
  37. Δεν αληθεύει ότι του έκοψε €30.- επειδή πλήρωσε για τους όρους επανασύνδεσης του μετρητή. Αντίθετα, τους όρους επανασύνδεσης τους είχε πληρώσει ο κ. Χαραλάμπους με δική του πιστωτική κάρτα. Φαίνεται επίσης ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν είχε χρήματα, επειδή η επιταγή του δεν περνούσε από την τράπεζα. Η δε αναφορά του για παγοποίηση της συμφωνίας του «2013», είναι παραπλανητική. Πρώτον, η συμφωνία αυτή υπογράφηκε υπό τις συνθήκες που περίγραψε ο κ. Χαραλάμπους. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 τον ξεγέλασε, επειδή του είχε πει πως για σκοπούς ένωσης του μετρητή της Α.Η.Κ., η συμφωνία αυτή θα ήταν καλύτερα να υπογράφει με ημερομηνία του 2013 αντί να γραφτεί συμφωνία από τον Ιούλιο 2015 και απλώς να αναφέρει ότι θα έπρεπε να πληρωθούν €25.000 ως εμπορική εύνοια. Όμως, η ουσία της «συμφωνίας του 2013» ήταν η πληρωμή ποσού €25.000 ως εμπορική εύνοια του μίσθιου. Στην επιστολή που του έστειλε ο κ. Χαραλάμπους για τερματισμό, έβαλε το ποσόν των €24.652,24 επειδή τόσα συμποσούνταν όταν τα λογάριασε μετά που ο Καθ' ου η Αίτηση 3 άρχισε να χαλά το μίσθιο και δεν ήξερε πώς να του τα ζητήσει. Ο κ. Χαραλάμπους είχα στείλει και sms στον Καθ' ου η Αίτηση 3, με το οποίο διαμαρτυρόταν για το γεγονός της υπογραφής της συμφωνίας του
  38. Το ίδιο θέμα ήγειρε και με το δικό του συμβόλαιο που έστειλα στον Καθ' ου η Αίτηση 3 το Σεπτέμβριο 2017, για τα καταστήματα. Είχε στείλει συμβόλαιο με ποσό €1.200 μηνιαίως για το μίσθιο, το οποίο θα άρχιζε από το 2014, ούτως ώστε να λάμβανε εμπορική εύνοια γύρω στις €57.
  39. Επειδή κατά τις διαπραγματεύσεις τους, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν αποδέχθηκε αυτό το ποσό, συμφώνησαν να το μειώσουν στις €25.
  40. Επίσης, είχαν συμφωνήσει μηνιαίο ενοίκιο €800.- αντί €1.200.-, λόγω του ότι η παράπλευρη συμφωνία τους για την «Jeunesse», θα του απέφερε πέραν των €1.000 το μήνα. Και πάλιν ο Καθ' ου η Αίτηση 3 τον παραπλάνησε και δεν συνεργάστηκε μαζί του για τη «Jeunesse». Περαιτέρω, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ορκίστηκε ότι πήγε με τον αρχιτέκτονα του στο κατάστημα που του έκανε νέες κατόψεις, ότι έχασε την πρόσβαση από το πισινό διαμέρισμα, ότι η μπροστινή είσοδος αντικαταστάθηκε, ότι παρέδωσε κλειδιά σε εργολάβο, ότι προχώρησε σε εργασίες επειγόντως, ότι ήθελε να μεταβεί στην υδατοπρομήθεια και δεν εμφανιζόταν ο κ. Χαραλάμπους. Αυτά αποτελούν εσκεμμένα ψεύδη του Καθ' ου η Αίτηση 3 για να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Ο κ. Χαραλάμπους συμφωνεί αναφορικά με το κλείσιμο της πισινής εισόδου λόγω ενοικίασης του διαμερίσματος 002 και έχει πιο πάνω παραθέσει τα γεγονότα. Είχε αναφέρει στον κ. Χριστοφόρου ότι είχε πρόθεση να ενοικιάσει το διαμέρισμα 002 και τελικά ότι το ενοικίασε. Παρά την υπογραφή του συμβολαίου στις 22.5.2018, ο κ. Χαραλάμπους καθυστερούσε την αλλαγή της πόρτας επειδή, αφενός ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν του έδιδε το υπόλοιπο του και αφετέρου, επειδή δεν πλήρωνε την εμπορική εύνοια. Αναφορικά με την πληρωμή του τιμολογίου που επισυνάπτει ο Καθ' ου η Αίτηση 3, ο κ. Χαραλάμπους λέγει ότι η πληρωμή του ποσού των 249,90 έγινε από τον ίδιο, που διευθέτησε την έλευση του κ. Μιχαήλ και τον πλήρωσε. Η απόδειξη έμεινε μέσα στο μίσθιο και ο Καθ' ου η Αίτηση 3 την χρησιμοποίησε για να την επισυνάψει στην ένορκο δήλωση του για να ισχυριστεί ότι πλήρωσε ο ίδιος. Ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει συνομιλία του με τον κ. ΧΧΧ Μιχαήλ, ο οποίος επιβεβαιώνει ότι το τιμολόγιο πληρώθηκε από τον κ. Χαραλάμπους. Πράγματι υπάρχει στο χώρο ένα σκιπ, το οποίο χρησιμοποίησε ο Καθ' ου η Αίτηση 3 για να διαλύσει το μίσθιο με τις ανακαινίσεις που έκανε χωρίς καμία συναίνεση του κ. Χαραλάμπους. Το θέμα του νερού τέθηκε στις συνομιλίες τους όπως φαίνονται στο Τεκμήριο 9 της ενόρκου δηλώσεώς του κ. Χριστοφόρου. Όμως ο λόγος που δεν πήγε ποτέ ο κ. Χαραλάμπους να υπογράψει για τη μεταφορά του νερού, ήταν επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 3 αρνείτο να πληρώσει τις €25.000 της εμπορικής εύνοιας του ενοικιαστήριου της Αιτήτριας και ο κ. Χαραλάμπους είχε να αντιμετωπίσει την Αιτήτρια, η οποία απαιτούσε να λαμβάνει ενοίκιο για την επίπλωση και τον εξοπλισμό της ή τουλάχιστον να τον πουλήσει. Μέχρι εκείνη την ημέρα, ο Καθ' ου η Αίτηση 3 αρνείτο επίσης να υπογράψει νέο ενοικιαστήριο έγγραφο για τα €800.- μηνιαίως και δεν συνεργαζόταν. Ο κ. Χαραλάμπους βρισκόταν σε δύσκολη θέση, επειδή δεν είχε αναφέρει στην Αιτήτρια το θέμα της συμφωνίας ενοικίασης και ανέμενε να λάβει τα χρήματα, πιστεύοντας ότι εκείνη θα δεχθεί να τα πάρει. Ο κ. Χριστοφόρου προβαίνει και σε άλλα ψεύδη. Το γεγονός ότι το μίσθιο ήταν ενοικιασμένο στην Αιτήτρια το γνώριζε από την αρχή των ουσιαστικών συνομιλιών του με τον κ. Χαραλάμπους το 2018 και ήταν ενήμερος. Επίσης, τόσο στις τηλεφωνικές τους συνομιλίες, όσον και στη γραπτή τους συζήτηση, ήταν φανερό ότι το μίσθιο θα χρησιμοποιείτο ως κομμωτήριο. Στο μίσθιο υπήρχε η επίπλωση και ο εξοπλισμός και η αρχική τους συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από τον αδελφό του Καθ' ου η Αίτηση
  41. Εξάλλου, δεν υπήρχε κανένας λόγος να καθυστερεί ο κ. Χαραλάμπους την ενοικίαση του μίσθιου για 2, 3 χρόνια και να συζητεί μαζί με τον Καθ' ου η Αίτηση 3, εάν δεν επρόκειτο να γίνει το κομμωτήριο. Είχε να αντιμετωπίσει την Αιτήτρια, η οποία είχε αγοράσει την επίπλωση και τον εξοπλισμό και απαιτούσε να λάβει τουλάχιστον τις €30.000, πλέον εμπορική εύνοια ή να ενοικιάσει την επιχείρηση. Η αναφορά του καθ' ου η αίτηση ότι έμαθε για την ενοικίαση του μίσθιου από «κάποια ΧΧΧ» στις 28.6.2016, είναι παραπλανητική. Το γνώριζε από προηγουμένως και γνώριζε ότι έπρεπε να πληρώσει ενοίκιο για τη χρήση του εξοπλισμού ή τουλάχιστον να τον αγοράσει. Ο κ. Χαραλάμπους ευελπιστούσε ότι θα έπειθε την Αιτήτρια να δεχθεί με €25.000, αλλά σε περίπτωση που του ζητούσε παραπάνω, θα της έδιδε τα ενοίκια για κάποιο διάστημα, για να ξοφλήσουν. Υποστήριξε ξανά, με παραπομπές στη μεταξύ τους επικοινωνία, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 τον ξεγέλασε και τον προκάλεσε να υπογράψει το συμβόλαιο του 2013 με ψευδείς παραστάσεις, ότι τον εκμεταλλεύτηκε, τον απειλούσε και του έλεγε ψέματα συνεχώς. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ορκίστηκε ότι διαπίστωσε πως το νερό μεταβιβάστηκε σε κάποια ΧΧΧ, ότι τον απείλησε ο κ. Χαραλάμπους πως θα του κόψει τα πόδια και ότι του αφαίρεσε τις διαφημιστικές πινακίδες. Αυτά αποτελούν εσκεμμένα ψεύδη του Καθ' ου η Αίτηση 3 για να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Το νερό μεταφέρθηκε στο όνομα της Αιτήτριας, την οποία ο κ. Χαραλάμπους ενημέρωσε πλήρως για το θέμα και κινήθηκε να το μεταβιβάσει στο όνομά της. Όντως ο κ. Χαραλάμπους συνάντησε τον Καθ' ου η Αίτηση 3 στην Υδατοπρομήθεια, επειδή είχε επικοινωνήσει μαζί του η Αιτήτρια και του ζήτησε να σιγουρευτεί ότι το νερό ήταν γραμμένο στο μίσθιο επ' ονόματί της. Εκεί, ξανασυζήτησε με τον Καθ' ου η Αίτηση 3 για το θέμα, αλλά δεν δεχόταν να πει την αλήθεια και να πληρώσει το πραγματικό ενοίκιο, δίδοντας του τις υπόλοιπες €2.430 αλλά και τις €25.000 της Αιτήτριας. Διαφώνησαν και αποχωρώντας, ο κ. Χαραλάμπους του είπε ότι βρίσκεται παράνομα στο μίσθιο και θα λάβει μέτρα εναντίον του. Γύρω στα τέλη Ιουνίου 2018, η Αιτήτρια επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον κ. Χαραλάμπους, λέγοντας του ότι είχε πάει στο μίσθιο και συνειδητοποίησε ότι έγιναν μερικές μικρές αλλαγές και ότι δεν μπορούσε να εισέλθει στον χώρο, επειδή το κλειδί που της έδωσε δεν ταίριαζε. Εκείνος της έδωσε ένα άλλο κλειδί που ίσως να ταίριαζε, αλλά η Αιτήτρια τον πληροφόρησε ότι και πάλιν η πόρτα δεν άνοιγε. Έτσι, θα άλλαζε η ίδια τις κλειδαριές του μίσθιου, ώστε κανένας άλλος να μην έχει πρόσβαση σ' αυτό. Τον πληροφόρησε επίσης, ότι εκείνη τη στιγμή, κάποιος από τον εξοπλισμό του μίσθιου, δεν βρισκόταν πλέον στο μίσθιο και γίνονταν κάποια έργα ανακαίνισης στο χώρο (μπογιαντίσματα) και ότι μεταβίβασε το νερό στο όνομά της. Για να καθησυχάσει την Αιτήτρια, ο κ. Χαραλάμπους την πληροφόρησε ότι κάποιος ΧΧΧ θα αγόραζε την εμπορική εύνοια και εξοπλισμό του μίσθιου για €100.000 και ότι συμφώνησε μαζί του να του δώσει κατοχή του χώρου. Φοβήθηκε να πει στην Αιτήτρια ότι ο ΧΧΧ πρόσφερε μόνον €25.000, μήπως και χαλάσει η συμφωνία. Η Αιτήτρια ήταν ανένδοτη και του είπε ότι δεν αποδέχεται αυτό το γεγονός, επειδή προηγουμένως είχε συμφωνήσει μαζί της να υπενοικιάσουν το μίσθιο όπως ήταν και του ξεκαθάρισε ότι δεν πίστευε ότι θα έπαιρνε το μερίδιο της από τις €100.000, αλλά και ούτε ότι είχε προσφερθεί τέτοιο ποσόν. Στις 19 Ιουλίου, όταν η σχέση του κ. Χαραλάμπους με τον Καθ' ου η Αίτηση 3 είχε πλέον καταρρεύσει οριστικά, ο πρώτος τηλεφώνησε στην Αιτήτρια και της είπε πως οι κλειδαριές ήταν σπασμένες και ότι είχε μέσα ανθρώπους και έκαναν ανακαίνιση, που προφανώς είχαν παράνομα παραβιάσει την κλειδαριά που άλλαξε η ίδια. Η Αιτήτρια πήγε στο μίσθιο καλώντας αμέσως την Αστυνομία. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του Καθ' ου η Αίτηση 3 για το διορισμό διαχειριστή, του Καθ' ου η Αίτηση 2, από τη συνομιλία που είχε ο πρώτος με τον κ. Χαραλάμπους στις 26.1.2016, φαίνεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 3 γνώριζε για το διορισμό του διαχειριστή από πολύ προηγουμένως. Πράγματι ο κ. Χαραλάμπους πήγε στο μίσθιο και ζητούσε να φύγουν οι εργάτες από το υποστατικό, επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 3 τον ξεγέλασε και με τη σειρά του, έβαλε την Αιτήτρια σε δύσκολη θέση. Πράγματι επέδωσε επιστολή στον Καθ' ου η Αίτηση 3, μη έχοντας άλλη επιλογή, αφού ο τελευταίος τον απειλούσε ότι θα τον καταγγείλει στην Αστυνομία και ο κ. Χαραλάμπους βρισκόταν μεταξύ του και της Αιτήτριας, προσπαθώντας μ' αυτό τον τρόπο να πάρει τα χρήματα της Αιτήτριας. Οι εργασίες ανακαίνισης στο μίσθιο συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Η ενοικιαστική αξία του μίσθιου σήμερα υπερβαίνει τα €1.600.- Ιστορικό: Διαδικασία: Το Δικαστήριο άκουσε τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων την 19.12.2018 και επιφύλαξε την απόφαση του. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 26.7.2018 και μ' αυτήν η Αιτήτρια εξαιτείται ως ακολούθως: «
  42. Απόφαση και/ή Διάταγμα και/ή Δήλωση ότι η Αιτούσα είναι ενοικιαστής και/ή έχει δικαίωμα στην κατοχή και/ή φύλαξη και/ή φροντίδα και/ή χρήση και/ή νομή και/ή επικαρπία και/ή εκμετάλλευση και/ή ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του μίσθιου και/ή των κοινοχρήστων χώρων.
  43. Απόφαση και/ή Διάταγμα και/ή Δήλωση που να απαγορεύει και/ή εμποδίζει τους Καθ' ων η αίτηση, περιλαμβανομένων υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων και/ή προσκεκλημένων τους, να εισέρχονται και/ή επεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπον και/ή παρανόμως επί του μίσθιου και/ή των κοινοχρήστων χώρων και/ή να επιτρέψουν και/ή να μην παρεμποδίζουν την ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του μίσθιου και/ή των κοινοχρήστων χώρων από τους Αιτούντες.
  44. Απόφαση και/ή Διάταγμα και/ή Δήλωση το οποίο να διατάσσει τους Καθ' ων η αίτηση, περιλαμβανομένων υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων και/ή προσκεκλημένων τους, να παραδώσουν στους Αιτούντες κενή και ελευθέρα κατοχή του μίσθιου και/ή των κοινοχρήστων χώρων.
  45. Ειδικές αποζημιώσεις για ενδιάμεση οφέλη και/ή ενοίκιο και/ή απώλεια χρήσεως και/ή παράνομη επέμβαση που έκαναν οι Καθ' ων η αίτηση, περιλαμβανομένων υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων και/ή προσκεκλημένων τους, επί του μίσθιου και/ή των κοινοχρήστων χώρων για ποσό €1600,00 μηνιαίως μέχρι παραδόσεως στους Αιτούντες ελευθέρας και κενής κατοχής του μίσθιου και/ή των κοινοχρήστων χώρων.
  46. Ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές και/ή παράνομη επέμβαση που έκαναν οι Καθ' ων η αίτηση, περιλαμβανομένων υπαλλήλων και/ή αντιπροσώπων και/ή προσκεκλημένων τους, επί του μίσθιου και/ή των κοινοχρήστων χώρων για ποσόν €100.000,00 μέχρι παραδόσεως στους Αιτούντες ελευθέρας και κενής κατοχής του μίσθιου και/ή των κοινοχρήστων χώρων.
  47. Γενικές και/ή τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης και/ή παράνομη επέμβαση επί του μίσθιου και/ή των κοινοχρήστων χώρων.
  48. Περαιτέρω και/ή άλλη διαταγή και/ή θεραπεία.
  49. Νόμιμο τόκο.
  50. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι είναι κάτοχος και/ή είναι δικαιούμενη στην κατοχή και/ή χρήση και/ή εκμετάλλευση του υποστατικού και/ή καταστήματος και/ή κομμωτήριο και/ή ινστιτούτο αισθητικής ευρισκομένου επί της οδού ΧΧΧ 10, κατάστημα Β & Γ, Άγιος Ανδρέας, 1100 Λευκωσία, Τεμάχιο 3Χ0, Φύλλο 21-ΧΧΙ Σχέδιο 450620, το οποίο αποτελεί μέρος κτιρίου που συμπληρώθηκε περί το 1963 και ευρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής. Το μίσθιο ανήκει στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, η οποία είναι υπό διαχείριση από το 2010 και ο τελευταίος Διαχειριστής είναι ο Καθ' ου η Αίτηση
  51. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ενοικίασε το μίσθιο δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 20.10.2008, για δεκαπέντε χρόνια, από 1.4.2008 μέχρι 31.3.2023, με δικαίωμα ανανέωσης για άλλα δεκαπέντε χρόνια. Το Μάρτιο 2013, οι δύο πλευρές συμφώνησαν να τερματίσουν το ενοικιαστήριο έγγραφο, ώστε η Αιτήτρια να καταστεί θέσμια ενοικιάστρια και επίσης, συμφώνησαν ότι δεν θα πληρωνόταν ενοίκιο από 1.1.2013 μέχρι νεωτέρας συμφωνίας. Το πληρωτέο ενοίκιο ήταν €600.- Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 έλαβε παράνομα την κατοχή του μίσθιου περί τα τέλη Ιουνίου
  52. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 καταχώρισε Απάντηση την 15.10.2018 και μ' αυτή εγείρει τις ακόλουθες προδικαστικές ενστάσεις: «
  53. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπό τον ως αριθμό και τίτλο αίτηση καθότι η αιτήτρια δεν είναι θέσμια ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού. Ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι από την 3/12/2010 και μέχρι σήμερα είναι ο παραλήπτης και διαχειριστής της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση
  54. Ως εκ τούτου, η δήθεν συμφωνία μεταξύ της αιτήτριας και του κ. ΧΧΧ Χαραλάμπους, η οποία έγινε περί τον Απρίλιο του 2013, με την οποία τερμάτισαν την συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 20/1/2008 με αποτέλεσμα να καταστεί η αιτήτρια θέσμια ενοικιαστής, είναι παράνομη ή/και άκυρη ή/και άνευ οποιασδήποτε νομικής ισχύος.
  55. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσσει την υπό τον ως αν αριθμό και τίτλο αίτηση καθότι τα δικογραφημένα γεγονότα αφορούν διαφορές μεταξύ της αιτήτριας και του καθ' ου η αίτηση 3 οι οποίοι ουδεμία συμβατική σχέση έχουν μεταξύ τους.
  56. Ο Καθ' ου η αίτηση 2 εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση εναντίον του είναι καταχρηστική ή/και ανεδαφική ή/και αβάσιμη ή/και είναι δέον να διαγραφεί αφού δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του.» Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αναφέρεται στο διορισμό του την 3.12.2010, δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης ημερομηνίας 18.12.2008, το οποίο η Καθ' ης η Αίτηση 1 παραχώρησε προς όφελος της Alpha Bank Cyprus Ltd., ως Παραλήπτης και Διαχειριστής ολόκληρης της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση 1, στην οποία περιλαμβάνεται και το επίδικο υποστατικό. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δικογραφεί τις ενέργειες στις οποίες προέβη ως Παραλήπτης και Διαχειριστής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας καθώς και την επί τόπου επίσκεψη του και λεπτομέρειες που αφορούν ειδικά το επίδικο υποστατικό και τον διευθυντή της εταιρείας ΧΧΧ Χαραλάμπους. Από τις 3.12.2010, οι εξουσίες των αξιωματούχων της Καθ' ης η Αίτηση 1 σε σχέση με την περιουσία της έχουν ανασταλεί και η διεύθυνση και έλεγχος της περιήλθε αποκλειστικά στα δικά του χέρια. Η συμφωνία μεταξύ της Αιτήτριας και του κ. Χαραλάμπους με την οποία τερμάτισαν τη συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 20.10.2008 και η συμφωνία μεταξύ των για να μην καταβάλλει ενοίκιο η Αιτήτρια, είναι παράνομες και/ή άκυρες και η Αιτήτρια δεν έχει καταστεί θέσμια ενοικιάστρια. Εκδοθέντα προσωρινά Διατάγματα: Την 27.7.2018 εκδόθηκαν μονομερώς προσωρινά Διατάγματα, υπό τον όρο κατάθεσης εγγύησης από την Αιτήτρια ύψους €10.000, ως ακολούθως: «Διατάττον τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους τους και/ή πρόσωπα έλκοντα δικαιώματα από αυτούς και/ή τον Καθ' ου η Αίτηση 3 ως πρόσωπο έλκων δικαιώματα από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 όπως επιτρέψουν στην Αιτούσα την ειρηνική απόλαυση και/ή ελεύθερη και ανενόχλητη χρήση του υποστατικού του κειμένου επί της οδού ΧΧΧ 10, καταστήματα (Β) και (Γ), Άγιος Ανδρέας 1100 Λευκωσία» και «Απαγορεύον στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και/ή τους αντιπροσώπους και/η τους υπαλλήλους και/ή πρόσωπα έλκοντα από αυτούς δικαιώματα και/ή τον Καθ' ου η Αίτηση 3 ως πρόσωπο το οποίο έλκει δικαιώματα από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και/ή 2 να διεξάγουν εργασίες και/ή να επεμβαίνουν και/ή να παρεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο και/ή παρανόμως επί του υποστατικού του κειμένου επί της οδού ΧΧΧ 10, καταστήματα (Β) και (Γ), Άγιος Ανδρέας 1100 Λευκωσίας, και/ή επί της ειρηνικής απόλαυσης και/ή ελεύθερης και ανενόχλητης χρήσης αυτού από την Αιτούσα, μέχρι πλήρους και/ή τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης». Την 5.9.2018, το Δικαστήριο οριστικοποίησε και κατέστησε απόλυτα τα προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 27.7.2018, αναφορικά με την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Την 5.10.2018, το Δικαστήριο, αφού άκουσε τον Καθ' ου η Αίτηση 3, εξέδωσε Ενδιάμεση Απόφαση με την οποία οριστικοποίησε και κατέστησε απόλυτα τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 27.7.2018, αναφορικά με τον Καθ' ου η Αίτηση
  57. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 2 καταχωρήθηκε την 15.10.2018 και αυτή βασίζεται στους περί Ενοικιοστασίου Νόμους του 1983 έως 1999, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1-9, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 7, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν. 14/60, άρθρο 32 και ειδικότερα στα άρθρα 1, 2 και 5, στην Κυπριακή και Αγγλική Νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «Α. Η αιτήτρια δεν έχει ή/και δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα (locus standi) εναντίον του καθ' ου η αίτηση 2 είτε προσωπικά είτε εκ της ιδιότητας του ως παραλήπτης / διαχειριστής της καθ' ης η αίτηση
  58. Β. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεως δεν έχει δικαιοδοσία αφού η αιτήτρια δεν είναι θέσμια ενοικιαστής ή/και διότι οι επίδικες δικογραφημένες διαφορές αφορούν την αιτήτρια και τον καθ' ου η αίτηση για τους οποίους δεν υφίσταται μεταξύ τους οποιαδήποτε ενοικίαση ή/και θέσμια ενοικίασης. Γ. Η αιτήτρια δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής ή και ορατή πιθανότητα επιτυχίας εναντίον του καθ' ου η αίτηση
  59. Δ. Τυχόν οριστικοποίηση του διατάγματος θα επιφέρει βλάβη ή/και ζημιά ή/και αδικία στον καθ' ου η αίτηση
  60. Ε. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει προς όφελος απόρριψης της αίτησης.» Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Φράντζη, εκ Λεμεσού. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 και αναφέρει γεγονότα για τα οποία έχει προσωπική γνώση και αντίληψη, διαφορετικά αναφέρει την πηγή πληροφόρησης του. Έχει αναγνώσει και αρνείται το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση. Δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης (εν της εφεξής «το ομόλογο») ημερομηνίας 18.12.2008, το οποίο παραχώρησε η Καθ' ης η Αίτηση 1 προς όφελος της Alpha Bank Cyprus Ltd, στις 3.12.2010 διορίστηκε ο ενόρκως δηλών και παραμένει μέχρι σήμερα ως ο Παραλήπτης και Διαχειριστής ολόκληρης της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση
  61. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του ομολόγου, η επιβάρυνση αφορά το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση 1, στην οποία περιλαμβάνονται και τα επίδικα καταστήματα Β και Γ, που κείτονται στο Τεμάχιο 390 Φ/Σχ. 21 - XXI.450602, στην οδό ΧΧΧ αρ. 10, Άγιος Ανδρέας, Λευκωσία. Ο κ. Φραντζής λέγει ότι, μετά το διορισμό του, προέβη σε διάφορες ενέργειες με σκοπό να λάβει γνώση του συνόλου της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση 1, της αξίας της περιουσίας της ως επίσης κατά πόσον αυτή χρησιμοποιείτο από οποιοδήποτε ή είχε πωληθεί στον οποιονδήποτε. Συγκεκριμένα, προέβη σε έρευνα στο Κτηματολόγιο για να διαπιστώσει την ακίνητη περιουσία της Καθ' ης η Αίτηση 1 και ακολούθως, ζήτησε από εγκεκριμένους εκτιμητές ακινήτων να προβούν σε εκτίμηση της ακίνητης περιουσίας που παρουσιαζόταν στην έρευνα. Στη συνέχεια, προέβη σε επί τόπου επίσκεψη στην ακίνητης περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση 1, όπου στο επίδικο υποστατικό εντόπισα τον κ. ΧΧΧ Χαραλάμπους, διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1, να λειτουργεί επιχείρηση κομμωτηρίου. Ο κ. Φραντζής λέγει ότι ανέφερε στον κ. ΧΧΧ Χαραλάμπους ότι, ως Παραλήπτης και Διαχειριστής της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση 1, είναι το μόνο πρόσωπο που έχει εξουσία να διαχειρίζεται την περιουσία της, ότι σκοπός του ήταν να την πωλήσει για να εξοφληθεί το ποσό που εξασφαλιζόταν δυνάμει του ομολόγου και ότι θα έπρεπε να παύσει να λειτουργεί το κομμωτήριο και να του παραδώσει την ελεύθερη και κενή κατοχή του επίδικου υποστατικού. Ο κ. ΧΧΧ Χαραλάμπους ανέφερε ότι επιθυμούσε να αγοράσει ο ίδιος το επίδικο υποστατικό και ότι, εφόσον κατέληγε ο κ. Φραντζής στο ποσό που θα πωλείτο το επίδικο, να τον ενημερώσει. Ο κ. Χαραλάμπους δεν είχε αναφέρει στον ενόρκως δηλούντα για οποιαδήποτε συμφωνία ενοικίασης που αφορούσε το επίδικο υποστατικό, ούτε ότι αυτό χρησιμοποιείτο ή/και ενοικιαζόταν ή/και ότι παραχωρηθεί σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή/και ότι είχε παραχωρηθεί άδεια χρήσης του από οποιοδήποτε πρόσωπο, το οποίο ήταν ενοικιαστής. Αφού ο κ. Χαραλάμπους του ανέφερε τα πιο πάνω, ο κ. Φραντζής του είπε ότι, εφόσον ολοκλήρωνε τις απαιτούμενες ενέργειες με σκοπό να καθοριστεί η αξία του επίδικου υποστατικού και θα μπορούσε να προβεί στην πώληση του, θα τον ενημέρωνε για να του πει αν εξακολουθεί να ενδιαφέρεται. Περί τα τέλη του 2012, όταν είχε καθοριστεί η αξία και τιμή πώλησης ο κ. Φραντζής επισκέφθηκε εκ νέου το επίδικο υποστατικό, όπου δεν εντόπισε τον κ. ΧΧΧ Χαραλάμπους και επίσης, αντιλήφθηκε ότι δεν λειτουργούσε εκεί πλέον καμία επιχείρηση και φαινόταν να μην έχει κανείς την κατοχή του. Στη συνέχεια, επιχείρησε να εντοπίσω τον κ. ΧΧΧ Χαραλάμπους και πληροφορήθηκε από διάφορα τρίτα πρόσωπα ότι είχε εγκατασταθεί μόνιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι, από τότε, δεν είχε καμία επικοινωνία με τον κ. ΧΧΧ Χαραλάμπους και μέχρι προ λίγων ημερών όπου έλαβε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, δεν είχα καμία πληροφόρηση σε σχέση με οποιοδήποτε ενοικιαστή ή κάτοχο του επίδικου υποστατικού. Για τη συμφωνία ενοικίασης ημερομηνίας 20.10.2008 μεταξύ της Αιτήτριας και της Καθ' ης η Αίτηση 1, ο κ. Φραντζής έλαβε γνώση με την επίδοση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, ενώ μέσω της Πολιτικής Αγωγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αριθμό 1949/18, έλαβε γνώση για τον ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση 3, ότι ο κ. ΧΧΧ Χαραλάμπους το 2013 του είχε ενοικιάσει και εκείνου το επίδικο υποστατικό. Εν τούτοις, ενόψει της προσκόμισης ως τεκμήριο της συμφωνίας ημερομηνίας 20.10.2008, η οποία φέρει και πιστοποίηση από Πιστοποιών Υπάλληλο, ο ενόρκως δηλών δεν αμφισβητεί την γνησιότητα της, όμως αναφέρει ότι, εξ όσων κάλλιον γνωρίζει και όπως τον πληροφορούν οι δικηγόροι του, από την ημερομηνία διορισμού του, ήτοι την 3.12.2010, οι εξουσίες των αξιωματούχων της Καθ' ης η Αίτηση 1 σε σχέση με την περιουσία της, έχουν ανασταλεί και η διεύθυνση και ο έλεγχος της περιήλθε αποκλειστικά στα δικά του χέρια και ότι, είναι το μόνο πρόσωπο το οποίο έχει την εξουσία να συνάπτει συμφωνίες που αφορούν την περιουσία της, όπως επίσης να εισπράττει οποιοδήποτε ποσό το οποίο προκύπτει από την πώληση ή και ενοικίαση της περιουσίας της. Είναι η θέση του κ. Φραντζή ότι, ενόψει των πιο πάνω, η δήθεν συμφωνία της Αιτήτριας με τον διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση 1 για τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης, είναι εξ' υπαρχής άκυρη, παράνομη και άνευ οποιασδήποτε νομικής ισχύος, με αποτέλεσμα η Αιτήτρια να μην έχει καταστεί θέσμια ενοικιαστής και ως εκ τούτου, το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων να μην έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση. Περαιτέρω, η έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να εκδικάσει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, έχει ως συνακόλουθο αποτέλεσμα η Αιτήτρια να μην έχει καλή βάση Αγωγής, ούτε ορατές πιθανότητες επιτυχίας της αξίωσης της και ως εκ τούτου, το Διάταγμα θα πρέπει να παραμεριστεί ή/και ακυρωθεί. Σύμφωνα με την ένορκο δήλωση της Αιτήτριας, ο κ. Φραντζής ουδέποτε είχε προσωπικά οποιαδήποτε εμπλοκή στην ενοικίαση του επίδικου υποστατικού στον Καθ' ου η Αίτηση 3 και ουδέποτε συναντήθηκε με την Αιτήτρια ή επενέβη ή παρενέβη ή απέτρεψε την ενοικίαση ή χρήση ή κατοχή του επίδικου υποστατικού από την Αιτήτρια, αλλά ούτε έχει με οποιοδήποτε τρόπο εμπλακεί στην καταστροφή ή/και εξαφάνιση του εξοπλισμού της ή/και στις μετατροπές ή αλλαγές στο επίδικο υποστατικό. Τα πιο πάνω, σύμφωνα με την ένορκο δήλωση της ιδίας της Αιτήτριας, έγιναν από τον Καθ' ου η Αίτηση 3, σε συνεννόηση με τον κ. ΧΧΧ Χαραλάμπους, ο οποίος δεν έχει πλέον εξουσία ελέγχου και διεύθυνσης της περιουσίας της Καθ' ης η Αίτηση
  62. Ενόψει των πιο πάνω, η Αιτήτρια, δια μέσου της ενόρκου δηλώσεως της, δεν έχει παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία από την οποία να προκύπτει οποιαδήποτε συζητήσιμη υπόθεση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, με ορατές πιθανότητες επιτυχίας και ως εκ τούτου, το μονομερώς εκδοθέν Διάταγμα θα πρέπει και γι' αυτό τον επιπρόσθετο λόγο, να ακυρωθεί ή/και παραμεριστεί. Η οριστικοποίηση του Διατάγματος εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, θα συνιστά κατάφωρη αδικία προς το πρόσωπο του, αφού ουδέποτε είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στη συμφωνία μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση 3 και του κ. ΧΧΧ Χαραλάπους και ουδέποτε επενέβη ή/και παρενέβη με οποιοδήποτε τρόπο στην κατοχή και χρήση του επίδικου υποστατικού, ούτως ώστε να δικαιολογείται η έκδοση οποιουδήποτε, έστω και προληπτικού, Διατάγματος εναντίον του. Ως εκ τούτου, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει φανερά υπέρ της ακύρωσης του Διατάγματος. Πραγματικά Γεγονότα για σκοπούς εξέτασης της αίτησης: Λαμβάνοντας υπόψη ότι σε αιτήσεις της φύσεως της υπό εξέταση αίτησης, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και ότι η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση και στις ένορκες δηλώσεις, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος (Δ.48 θ.4

(2)), και λαμβάνοντας υπόψη την κυρίως Αίτηση, τους ισχυρισμούς, αρνήσεις και παραδοχές που περιλαμβάνονται στη γραπτή μαρτυρία ενώπιον μου, καθώς και ποιοι από τους ισχυρισμούς παρέμειναν αναντίλεκτοι, βρίσκω, ότι, εκ πρώτης όψεως και για τους σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης μόνο: Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια δύο καταστημάτων με αριθμούς Β & Γ, στην οδό ΧΧΧ 10, Άγιος Ανδρέας, Λευκωσία, δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν της εννοία του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, άρθρο 2 και της Κ.Δ.Π. 519/
  1. Εκ πρώτης όψεως, το κτίριο μέρος του οποίου αποτελούν τα επίδικα καταστήματα, συμπληρώθηκε πριν την 31.12.
  2. Η Αιτήτρια ενοικίασε τα επίδικα καταστήματα (ή μίσθιο) από τους Καθ' ων η Αίτηση 1, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 20.10.2008, για περίοδο 15 ετών, από 1.4.2008, πριν το διορισμό του Καθ' ου η Αίτηση 2 ως Παραλήπτη και Διαχειριστή της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Το έγγραφο, εκ πρώτης όψεως, τερματίστηκε κοινή συναινέσει την 30.4.2013, χωρίς η Αιτήτρια να απωλέσει την νομική τουλάχιστον κατοχή του μίσθιου. Κατ' ακολουθίαν, η Αιτήτρια κατέστη θέσμια ενοικιάστρια. Κατά το χρόνο ενοικίασης των επίδικων από την Αιτήτρια, αυτή είχε παραχωρήσει τη χρήση τους στην εταιρεία MOB Ministering of Beauty Ltd., δυνάμει έγγραφης συμφωνίας ημερομηνίας 30.4.2008, η οποία προνοούσε και για την πώληση εξοπλισμού εντός των επιδίκων που ανήκε κατά τον ουσιώδη χρόνο στην εταιρεία MOB Ministering of Beauty Ltd και αγοράστηκε από την Αιτήτρια. Η εν λόγω εταιρεία ανήκει στον διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση
  3. Η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία τελεί υπό διαχείριση και Παραλήπτης και Διαχειριστής της είναι ο Καθ' ου η Αίτηση
  4. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 ενοικίασε τα επίδικα καταστήματα Β και Γ το ενωρίτερο την 1.1.2013 δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου και το αργότερο την 22.5.2018, από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 δια μέσω του διευθυντή των και χωρίς την ανάμειξη του Καθ' ου η Αίτηση 2, Παραλήπτη και Διαχειριστή των Καθ' ων η Αίτηση
  5. Η περίοδος ενοικίασης που προνοείτο στο έγγραφο του 2013 ήταν για πέντε χρόνια, με ανανέωση για άλλα 25 χρόνια. Ο Καθ' ου η Αίτηση 3 δεν είχε φυσική κατοχή ή χρήση των επιδίκων πριν το Μάιο
  6. Η ενοικίαση εκ πρώτης όψεως, τερματίστηκε με επιστολή του διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση 1, ημερομηνίας 18.7.
  7. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 δεν είχε οποιαδήποτε γνώση για τα πιο πάνω, πριν την επίδοση σ' αυτόν της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης και των προσωρινών Διαταγμάτων ημερομηνίας 27.7.
  8. Νομική πτυχή: Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Φυσική και Νομική Κατοχή (Animus Possidendi - Corpus Possessionis): Αναφορικά με το δεύτερο λόγο ένστασης, πρέπει κάποιος να διαχωρίσει τη φυσική από την νομική κατοχή ακινήτου. Υπάρχει η δυνατότητα και η πιθανότητα να διατηρεί πρόσωπο την νομική κατοχή ακινήτου ως ενοικιαστής, καίτοι δεν κατέχει ή έχει απωλέσει, τη φυσική κατοχή. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφοι 225 και 226, ο θέσμιος ενοικιαστής δεν παρεμποδίζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο από το να παραιτηθεί ο ίδιος της κατοχής και η τοιαύτη παραίτηση της κατοχής του μισθίου από τον ενοικιαστή συνιστά και τη λήξη της θέσμιας ενοικίασης. Η παραίτηση της κατοχής του μισθίου, χαρακτηρίζεται στο Αγγλικό κοινοδίκαιο ως surrender by operation of law. Βλέπετε σχετικά τις αυθεντίες Brown v. Draper
(1944)1 All ER 246 η οποία λήφθηκε υπόψην πολύ πιο πρόσφατα, το 1993, στην Haniff v. Robinson 1 All ER 185, Old Gate Estates, Ltd. v. Alexander and another
(1949)2 All ER 822, Middleton v. Baldock
(1950)1 All ER 708 και Collins and another v. Claughton
(1959)1 All ER 95. Η θέσμια ενοικίαση σχετίζεται με το μίσθιο και δεν εξαρτάται από τη σχέση ιδιοκτήτη - ενοικιαστή. Βλέπετε σχετικά Polycast v. Vourkas Fabrics
(1986)1 C.L.R. 107, στη σελίδα 117 και επίσης Dias United Publishing Co. Ltd. V. Chr. Hjikyriacos Estates Ltd.
(1986)1 C.L.R. 173 και Marcroft Wagons v. Smith
(1951)2 All E.R. 271. Στην υπόθεση Δίσπυρου
(1990)1 Α.Α.Δ. 365, στη σελίδα 379 ο έντιμος Δικαστής κ. Στυλιανίδης είπε: «Η θεσμία ενοικίαση δεν είναι σύμβαση, είναι το δικαίωμα του αμετακίνητου με τις επιφυλάξεις του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και είναι προσωπικό δικαίωμα.» Η θέσμια ενοικίαση είναι πλάσμα νόμου και η δημιουργία θεσμίας ενοικίασης προϋποθέτει την ύπαρξη ενοικίασης (βλέπετε Πετεινός
(1992)1 Α.Α.Δ. 1467). Παραπέμπω επίσης σχετικά στο σύγγραμμα Megarry's The Rent Acts, 10η έκδοση, Τόμος 1, σελίδα 197. Υπάρχει η δυνατότητα παραίτησης και από την νομική κατοχή του μίσθιου: δι' υπενοικίασης όπου ο ενοικιαστής δεν διατηρεί το δικαίωμα κατοχής (βλέπετε Haskins v. Lewis
(1930)1 All ER 227), δι' αποστολής ειδοποίησης ότι θα το εγκαταλείψει, δια παράδοσης των κλειδιών ή δι' εγκατάλειψης (βλέπετε Thompson v. Ward
(1953)2 QB 153). Οι αυθεντίες που αφορούν την επιστροφή της φυσικής κατοχής στον ενοικιαστή ο οποίος διατήρησε εν τω μεταξύ την νομική κατοχή (βλέπετε Ikosi v. Karayiannis
(1971)1 C.L.R. 189 και Denman v. Brise
(1949)1 K.B. 22), καταδεικνύουν ότι εάν ο θέσμιος ενοικιαστής χάσει ή παραδώσει τη φυσική κατοχή για κάποιο λόγο σε τρίτο πρόσωπο, χωρίς όμως να έχει παραιτηθεί από την ενοικίαση (abandonment or surrender of lease), διατηρεί την νομική κατοχή και δικαιούται να επανακτήσει και τη φυσική κατοχή. Τα ουσιώδη γεγονότα θα κριθούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Σ' αυτό το στάδιο, είναι αρκετό να σημειώσει το Δικαστήριο την κρίση του ότι ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης, δεν ευσταθεί και ότι οι αιτούμενες θεραπείες αφορούν όλους τους Καθ' ων η Αίτηση και όχι μόνο τον Καθ' ου η Αίτηση 3. Προστακτικό Διάταγμα (mandatory injunction) και δικαίωμα ειρηνικής απόλαυσης (covenant for quiet enjoyment): Το πρώτο προσωρινό Διάταγμα το οποίο εκδόθηκε μονομερώς, είναι προστακτικό. Το Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας να εκδώσει προστακτικό διάταγμα σε περιπτώσεις που π.χ. διακόπτεται η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος (βλέπετε σχετικά Perera v. Vandiyar
(1953)1 W.L.R. 672), αλλά πρέπει να διαφαίνεται τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως η παραβίαση συμβατικού όρου και/ή όρου της θέσμιας ενοικίασης, ή να έχει αποδειχθεί με κάποια σιγουριά ότι η συμφωνία ήταν τέτοια, ούτως ώστε να υπάρχει παραβίαση του δικαιώματος για την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου. Υπάρχει η δυνατότητα παραβίασης του όρου για την ειρηνική απόλαυση του μίσθιου, στην περίπτωση της διακοπής της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στο μίσθιο (βλέπετε το σύγγραμμα Woodfall Landlord & Tenant, Release 56, παράγραφος 11.285), αλλά η διακοπή πρέπει να έγινε από τον ιδιοκτήτη, όπως στην Αγγλική αυθεντία Perera v. Vandiyar (πιο πάνω). Κατ' αναλογίαν και αναφορικά με τη διακοπή της υδροδότησης στο μίσθιο. Βλέπετε ακόμα Halsbury's Laws of England, πιο πάνω, παράγραφος 326, σχετικά με την παραβίαση του όρου σε πιο γενική βάση: «The covenant is broken if the landlord or someone claiming under him does anything that substantially interferes with the tenant's title to or possession of the demised premises or with his ordinary and lawful enjoyment of them.» (Woodfall, πιο πάνω). Το δικαίωμα της ειρηνικής απόλαυσης του μισθίου (covenant for quiet enjoyment) δύναται να αποτελεί εξυπακουόμενο όρο της συμφωνίας ενοικίασης. Βλέπετε σχετικά Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 27, παράγραφοι 320 και 325 και Woodfall Landlord and Tenant, 27η έκδοση, Τόμος 1, παράγραφος 1305. Ειδικότερα, στην παράγραφο 325 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω, καταγράφονται τα ακόλουθα: «In a formal lease, and in an oral letting or an agreement for a lease which operates as a present demise, there is implied one single covenant for quiet enjoyment, under which the tenant is entitled to be put into possession of the premises which are leased to him at the outset of his tenancy, and to remain quietly in possession of them throughout the term.» Υπάρχει η ευχέρεια έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος, οριστικού και προσωρινού, για να αποφευχθεί η παραβίαση αυτού του όρου της ενοικίασης. Βλέπετε παράγραφο 321 του συγγράμματος Halsbury's, πιο πάνω: «The grant of an injunction to restrain a breach of covenant is discretionary, and the court will consider, among other things, whether the breach produces injury to the party seeking the injunction, and will decline to enforce an oppressive covenant by injunction. As a general rule, however, the court will grant an injunction to restrain a breach of a negative covenant without proof of damage being necessary, provided that the words of the covenant are clear. An interlocutory injunction will be granted in an appropriate case, the deciding factor being the balance of convenience between the parties.» Στην παρούσα υπόθεση, διαπιστώνεται ότι έχει εκ πρώτης όψεως καταδειχθεί αυτό τούτο το δικαίωμα της Αιτήτριας στην νομική κατοχή των επίδικων υποστατικών και συνεπώς, η ύπαρξη εξυπακουόμενου όρου στη σύμβαση, ο οποίος ισχύει και στη θέσμια ενοικίαση δυνάμει του άρθρου 27
(1)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Λαμβάνω υπόψην ότι η δυνατότητα θεραπείας δια αποζημιώσεων καθίσταται ακόμα πιο σημαντική σε περιπτώσεις προστατικών διαταγμάτων. Βλέπετε σχετικά το σύγγραμμα Kerr on Injunctions, 6η έκδοση, σελίδα 40: «But the jurisdiction to grant a mandatory injunction is exercised with caution and is strictly confined to cases where the remedy by damages is inadequate for the purposes of justice, and the restoring things to their former condition is the only remedy which will meet the requirements of the case.» Για τις γενικές αρχές επί των οποίων εκδίδεται προστακτικό διάταγμα βλέπετε τις αυθεντίες Morris v. Redland Bricks Ltd.
(1970)A.C. 652, στις σελίδες 665-666 και R.K.B. Leathergoods Ltd. v. Βιργινίας Ευαγγέλου Αγγελίδη
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 1071, στις σελίδες 1084-1086. Σχετικό και ιδιαίτερα διαφωτιστικό το παρατεθέν απόσπασμα από την απόφαση του έντιμου Δικαστή κ. Μ. Φωτίου, στην αυθεντία Σχίζας v. Αδάμου κ.ά.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 395, στη σελίδα 404 [2]. Όσον αφορά τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να εκδίδει διατάγματα ως τα αιτούμενα, η αυθεντία Ακίνητα Ν. & Α. Αγρότης Λτδ. v. Δημητρίου
(1997)1 Α.Α.Δ. 863, ξεκαθαρίζει ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων «έχει εξουσία να αποτρέπει αθέτηση αρνητικής συμβατικής υποχρέωσης . με απαγορευτικό διάταγμα.. Το ίδιο ισχύει και για τέτοια υποχρέωση θετικού περιεχομένου στις περιπτώσεις που εξυπακούεται η ανάληψη υποχρέωσης αρνητικού χαρακτήρα» (σελίδα 868). Η εξουσία αυτή αφορά την έκδοση διηνεκούς απαγορευτικού ή προστακτικού διατάγματος, αντλείται από το άρθρο 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμο, 14/60, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης τοιούτου διατάγματος, όπου κρίνει ότι είναι δίκαιο ή πρόσφορο, ακόμα και σε περίπτωση που δεν αξιώνεται άλλη θεραπεία. Η άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου να αποτρέπει την αθέτηση συμβατικής υποχρέωσης, εξυπακούει την επίκληση συμβατικών προνοιών και τον ισχυρισμό ότι αυτές έχουν παραβιασθεί. Στη θέσμια ενοικίαση, τα μέρη δεσμεύονται από τους όρους του λήξαντος ή τερματισθέντος ενοικιαστηρίου εγγράφου, δυνάμει του άρθρου 27
(1)[3] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί, στο βαθμό που αυτοί είναι σύμφωνοι με τις διατάξεις του Νόμου. Προς υποστήριξην τη θέσης αυτής, βλέπετε σχετικά την απόφαση του έντιμου Δικαστή ως ήταν τότε κ. Κ. Κληρίδη, στην αυθεντία Χριστίνα Ροδοσθένους v. Γεωργίνας Οράτη Φουρουκλά,
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1154, στη σελίδα
  1. Λαμβάνοντας όλα αυτά υπόψην, είναι η κρίση μου ότι, αφενός το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει εξουσία να εκδώσει διάταγμα ως το προσωρινώς εκδοθέν και αφετέρου, εκ πρώτης όψεως και για σκοπούς της υπό εξέταση αίτησης, η Αιτήτρια έχει αποδείξει ότι έχει δικαίωμα ειρηνικής απόλαυσης και χρήσης των επίδικων υποστατικών και ότι παραβιάστηκε αυτό το δικαίωμα της από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3, οι οποίοι ενήργησαν παράνομα και αντισυμβατικά. Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι παραβιάστηκε αυτό το δικαίωμα της από τον Καθ' ου η Αίτηση
  2. Προϋποθέσεις και νομολογία για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων: Εξέταση κυρίως Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 [4] του περί Δικαστηρίων Νόμου. Για να οριστικοποιηθούν τα μονομερώς εκδοθέντα προσωρινά διατάγματα, πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθούν τα Διατάγματα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Είναι η κρίση μου ότι, εκ πρώτης όψεως φανερώνεται δικαίωμα της Αιτήτριας στην νόμιμη κατοχή και χρήση των επίδικων υποστατικών, το καθεστώς της ως θέσμιας ενοικιάστριας, τα δικαιώματα της έναντι των ιδιοκτητών και τρίτων προσώπων, ακινήτου το οποίο ευρίσκεται σε ελεγχόμενη περιοχή και εμπίπτει στο Ενοικιοστάσιο. Συνεπώς, αποκαλύπτεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και ότι η κυρίως Αίτηση έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας, σε σχέση με τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3, ως έχει άλλωστε ήδη κριθεί στην Ενδιάμεση Απόφαση ημερομηνίας 5.10.
  3. Σε σχέση με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, υπό το φως και των όσων καταγράφονται πιο πάνω, κρίνω ότι εκ πρώτης όψεως δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε σχέση μεταξύ της Αιτήτριας και του Καθ' ου η Αίτηση 2, συμβατική ή άλλως πως, ή οποιοδήποτε δικαίωμα το οποίο να προσφέρει βάση σε απαίτηση υπό της Αιτήτριας εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, για τις αιτούμενες θεραπείες. Εκ πρώτης όψεως, ο μόνος λόγος προσθήκης του Καθ' ου η Αίτηση 2 ως διαδίκου στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση και διατήρησης του ως τέτοιου, είναι η δέσμευση του από οποιαδήποτε Απόφαση εκδώσει το Δικαστήριο (to be bound by the judgment), εφόσον είναι ο Διαχειριστής και Παραλήπτης της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Ειρήσθω εν παρόδω, σημειώνω κάτι που θα εξεταστεί με την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης αλλά έχει θιχθεί και από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Καθ' ου η Αίτηση 2, ότι ο τελευταίος ενάγεται προσωπικά και ξεχωριστά από την Καθ' ης η Αίτηση 1, αντί να ενάγεται η εταιρεία μέσω του Διαχειριστή και Παραλήπτη αυτής. Ταυτόχρονα, στο σώμα της κυρίως Αίτησης αλλά και των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την υπό εξέταση αίτηση, δεν γίνεται αναφορά σε πράξεις ή παραλείψεις του Καθ' ου η Αίτηση 2 που να αφορούν, ή επηρεάζουν, ή σχετίζονται με τα επίδικα θέματα. Όμως, η ανάγκη δέσμευσης του Καθ' ου η Αίτηση 2 από την οποιαδήποτε απόφαση τυχόν εκδοθεί από το Δικαστήριο υπέρ της Αιτήτριας, καταδεικνύεται και από το γεγονός ότι εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας, έχει εκ πρώτης όψεως καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση και τα προσωρινά Διατάγματα έχουν οριστικοποιηθεί. Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32: Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321). Έχω λάβει υπόψη τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)[5], όσο και τη νομολογία που την ερμηνεύει καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες (βλέπετε Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides
(1979)1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits
(1979)1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd.
(1975)1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher
(1975)2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas
(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201), Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά.
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd.,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd.
(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1042), Highgate Primary School Ltd. κ.ά. v. Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317) και Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd.,
(2013)1(Β) Α.Α.Δ. 1235. Έχω ήδη αποφανθεί επί των πρώτων δύο προϋποθέσεων (βλέπετε πιο πάνω). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, παραπέμπω στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη,
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245), όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης
(1979)1 ΑΑΔ 231)». Υπό το φως της ενώπιον μου μαρτυρίας, οι προϋποθέσεις δεν πληρούνται. Σημειώνω δε ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του» (βλέπετε T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation,
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, στη σελίδα 1809). Κρίνω ότι δεν είναι εύλογο ή δίκαιο να οριστικοποιηθούν τα μονομερώς εκδοθέντα προσωρινά Διατάγματα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της ακύρωσης τους. Το ισοζύγιο του βολικού κρίνεται με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο, στοιχεία (βλέπετε σχετικά Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.,
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην παρούσα υπόθεση, ακόμα και σ' αυτό το πρώιμο στάδιο, φαίνεται ότι το μαρτυρικό υλικό είναι ογκώδες και ότι υπάρχουν σοβαρά αντικρουόμενες εκδοχές μεταξύ των διαδίκων. Το Δικαστήριο έκρινε, στην Ενδιάμεση Απόφαση του ημερομηνίας 5.10.2018, ότι είναι φρονιμότερο να παραμείνει το καθεστώς των επιδίκων ακινήτων, φυσικό και νομικό, ως είχε κατά τον Ιούλιο 2018, μέχρι Δικαστήριο να αποφανθεί επί των δικαιωμάτων των μερών. Είτε το παρόν Δικαστήριο, είτε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, όποιο κέκτηται δικαιοδοσίας, κάτι που θα διαφανεί και θα αποφασιστεί στην πορεία της υπόθεσης. Σ' αυτό το στάδιο, βρίσκοντας ότι τα επίδικα είναι ενοικιοστασιακά ακίνητα και εμπίπτουν εντός ελεγχόμενης περιοχής, το παρόν Δικαστήριο αναλαμβάνει δικαιοδοσία. Κατ' ακολουθίαν, το Δικαστήριο οριστικοποίησε τα μονομερώς εκδοθέντα Διατάγματα εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
  1. Αυτό αφορά και ισχύει για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 3, αλλά όχι για τον Καθ' ου η Αίτηση
  2. Αντίθετα, είναι η κρίση μου ότι, αναφορικά με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, συντρέχουν λόγοι ακύρωσης των μονομερώς εκδοθέντων προσωρινών Διαταγμάτων. Απόφαση: Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η ένσταση επιτυγχάνει και τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 27.7.2018 εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 και στο βαθμό που τον αφορούν, ακυρώνονται. Επιδικάζονται τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση 2 και εναντίον της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €100.000 - €500.
  3. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμού αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «Σύμφωνα με τη νομολογία και τα σχετικά συγγράμματα, η έκδοση ενός διατάγματος είναι πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η οποία όμως πρέπει να ασκείται δικαστικά με βάση ορισμένα κριτήρια και όχι αυθαίρετα. Ειδικά για διατάγματα διατακτικής μορφής (mandatory injunctions) στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, 16η έκδοση σελ. 328 παράγραφο 7-06 παρατίθενται κριτήρια τα οποία βοηθούν το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Τα κριτήρια αυτά, περιληπτικά έχουν ως ακολούθως: Διάταγμα διατακτικής μορφής εκδίδεται μόνο όπου (α) ο ενάγων δείχνει ότι υπάρχει πολύ δυνατή πιθανότητα να του προκληθεί σοβαρή ζημιά αν δεν επέμβει το δικαστήριο και (β) όπου η ζημιά που προκαλείται από την άρνηση έκδοσης του διατάγματος είναι τέτοια που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί με αποζημιώσεις. (γ) Το δικαστήριο θα αρνηθεί τη θεραπεία αν η συμμόρφωση με το διάταγμα από τον εναγόμενο θα είναι παράνομη. Θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη και το κόστος που θα υποστεί ο ενάγων για σκοπούς συμμόρφωσης. (Morris v. Redland Bricks Ltd. [1970] A.C. 652). (δ) Εάν το δικαστήριο θα κλίνει υπέρ της έκδοσης του διατάγματος, τότε θα πρέπει να εξεταστεί και το κατά πόσο ο εναγόμενος θα γνωρίζει ακριβώς τι πρέπει να κάνει. Αναφορικά με το (γ) πιο πάνω, το γεγονός ότι θα στοιχίσει αρκετά στον εναγόμενο για να συμμορφωθεί με το διάταγμα, δυνατό να μην είναι εμπόδιο στην έκδοση του διατάγματος αν φανεί ότι ο εναγόμενος ενήργησε ετσιθελικά, παράνομα και ενάντια των δικαιωμάτων του ενάγοντα. Σχετική με το θέμα είναι και η υπόθεση Wrothams Park Estate Company v. Parkside Homes Ltd. a. o. [1974] 1 All E.R. 321 σελ 336 όπου φαίνεται ότι ακόμα και εκεί που ο εναγόμενος επίσπευσε την ανέγερση, παρά τη διαμαρτυρία του ενάγοντα, δεν υπάρχει γενικός κανόνας ότι πρέπει να εκδοθεί το διάταγμα. Το θέμα παραμένει στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου. Απλώς το γεγονός αυτό, σε κατάλληλη υπόθεση, θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη εναντίον του εναγομένου ούτως ώστε να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.» [3] 27
(1)«Ενοικιαστής όστις, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, διατηρεί κατοχήν οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εν όσω διατηρεί την τοιαύτην κατοχήν, τηρεί πάντας τους όρους και προϋποθέσεις του τελευταίου ενοικιαστηρίου συμβολαίου, έστω και αν έχει λήξει η ισχύς του και δικαιούται εις τα εξ αυτών απορρέοντα οφέλη, εφ' όσον ούτοι είναι σύμφωνοι προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου, δικαιούται να παραιτηθή της κατοχής της κατοικίας ή του καταστήματος μόνον κατόπιν επιδόσεως τοιαύτης ειδοποιήσεως οία θα απητείτο δυνάμει του ενοικιαστηρίου συμβολαίου και σε περίπτωση που δεν απαιτείται τέτοια ειδοποίηση, μόνον κατόπιν γραπτής προειδοποίησης, έναν τουλάχιστο μήνα προηγουμένως: Νοείται ότι εις την περίπτωσιν καθ' ην υπενοικιαστής καθίσταται θέσμιος ενοικιαστής ο τοιούτος θέσμιος ενοικιαστής κατέχει την κατοικίαν ή το κατάστημα τηρουμένων επιπροσθέτως οιωνδήποτε υφισταμένων περιοριστικών συμφωνιών περιεχομένων εις τους μεταξύ του ιδιοκτήτου και του ενοικιαστού όρους και προϋποθέσεις ενοικιάσεως.» [4] «32
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» [5] 32
(1)«Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.