Ασημένου κ.α. ν. Κλεοβούλου κ.α., Αίτηση αρ. Ε18/2015, 8/2/2019

(1)(ee), 9, Δ.48 Θ 1,2, 3, 4, 5, 6, 7, 8

(1)(

1. ee)(Υ) (Ζ) (
2. qq)και 9, 10,11,12,13, και Δ.64, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983 Κ.1,2, 3, (α) - (ζ), 4, (α) - (γ), 5 (α) - (γ), 6 (α) - (Υ)< 7 (α) - (γ) (ι) (ιι) (ιιι), (δ) - (ζ) (ι) (ιι) (ιιι), (η)-(ι), 8 (α) - (ε), 9, 10 (α) - (γ), 11 (α) (α) (β), (β) (γ), 11

(5), 12 (α), (β), (γ), (α) - (γ), 13, 14 (α) - (δ) και 15, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο Ν.23/83, άρθρο 2, 3, 4, 5, 11

(1)(α) (β) (γ) (δ) (ε) (στ) (ζ) (η)-(ιβ), 11

(3), 12, 13, 14,27

(1)-

(6), 29

(1)-

(3), 30, 31

(1)-

(3), 33, 34, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/1960, άρθρα 29-32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρα 5-9, 82-91, στα άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στο κοινό δίκαιο και τις αρχές της επιείκειας, ως επίσης στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου». Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ο Αιτητής αναφέρεται στην έκδοση της απόφασης και στην καταχώρηση έφεσης εναντίον της απόφασης. Αναφέρεται επίσης στους λόγους έφεσης και ισχυρίζεται ότι "υπάρχει εκ πρώτης όψεως καλή υπόθεση" στην έφεση. Υποστηρίζει δε ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 έχουν πωλήσει το επίδικο υποστατικό σε άγνωστα πρόσωπα και ότι αυτοί έχουν πρόθεση κατεδάφισης του και ανέγερσης πολυώροφου κτιρίου στη θέση του. Στην περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος από το Δικαστήριο, σε περίπτωση επιτυχίας στην έφεση και ακύρωσης του διατάγματος έξωσης, δεν θα υπάρχει πλέον το υποστατικό για να μπορεί να επαναλειτουργήσει σε αυτό η επιχείρηση. Εισηγείται δε ο Αιτητής ότι σε περίπτωση έγκρισης της παρούσας αίτησης θα μπορεί "ως εγγύηση" να καταβάλει τα έξοδα των αντιδίκων του και τα ενδιάμεσα οφέλη από την ημερομηνίας έκδοσης της απόφασης. Ένσταση: Με την ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης ημερομηνίας 19.10.2018, οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν τους κάτωθι είκοσι τρείς λόγους ένστασης στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος:

1. Η Αίτηση ημερ. 10/10/2018 είναι νόμω και ουσία αβάσιμος.
2. Η Αίτηση είναι ελλιπής και/η αόριστη και/ή η νομική της βάση είναι λανθασμένη
3. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Νομοθεσίας και/ή της Νομολογίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
4. Η έφεση που καταχώρησε ο Καθ' ου η Αίτηση 1 / Αιτητής, δεν έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας και/ή δεν υπάρχει καλή εκ πρώτης όψεως υπόθεση
5. Ακόμη και να ήθελε αποφασιστεί ότι υπάρχει καλή εκ πρώτης όψεως υπόθεση στην Έφεση, δεν μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία της, ως εκ τούτου το γεγονός καταχώρησης της Έφεσης δεν δύναται να αποκτήσει σπουδαιότητα στην εξάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
6. Η Έφεση που καταχώρησε ο Καθ' ο η Αίτηση 1 /Αιτητής, δεν έχει τις οποιεσδήποτε πιθανότητες επιτυχίας.
7. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1/Αιτητής δεν έχει προσκομίσει μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά.
8. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1/Αιτητής δεν έχει προσκομίσει μαρτυρία ότι είναι φερέγγυος και /ή ότι έχει τη δυνατότητα ή ικανότητα να αποπληρώσει τα οφειλόμενα επιδικασθέντα ποσά και/ή τα τρέχοντα ενοίκια .
9. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1/ Αιτητής δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό έναντι των τρεχόντων ενοικίων από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης και/ή έναντι των οφειλομένων ενοικίων.
10. Στα πλαίσια της εκδίκασης της Αίτησης Ε 18/15, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 /Αιτητής παραδέχθηκε ότι οφείλει τα αιτούμενα και/ή επιδικασθέντα ενοίκια στους Αιτητές /Καθ' ων η Αίτηση.
11. Η Έφεση του Καθ' ου η Αίτηση 1/Αιτητή δεν στρέφεται κατά της απόφασης του Πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με το μέρος της απόφασης που σχετίζεται με τα οφειλόμενα ενοίκια.
12. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1/Αιτητής είναι αφερέγγυος.
13. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 / Αιτητής δεν έχει ενεστως έννομο συμφέρον να αιτείται την αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος ανάκτησης κατοχής του Υποστατικού με την ονομασία «MIRAGE», αφού κατά την εκδίκασης της Αίτησης Ε18/2015, ισχυρίζετο ότι αυτός δεν έχει κατοχή του υποστατικού, αλλά ισχυρίζετο ότι άλλο πρόσωπο έχει την κατοχή του υποστατικού και τη διαχείριση της εκεί ασκούμενης επιχείρησης.
14. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν νομιμοποιείται και/ή δεν έχει οποιαδήποτε εξουσιοδότηση να αιτείται την αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης το οποίο εκδόθηκε εναντίον οιουδήποτε υπενοικιαστή.
15. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 /Αιτητής δεν έχει έρθει στο Δικαστήριο μα καθαρά χέρια και/ή ψεύδεται στο Δικαστήριο.
16. Οι Αιτητές /Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν πωλήσει και/ή δεν έχουν συμφωνήσει να πωλήσει το υποστατικό και/ή το ακίνητο εντός του οποίου βρίσκεται το υποστατικό σε οποιοδήποτε πρόσωπο και/ή δεν προτίθενται να κατεδαφίσουν το υποστατικό.
17. Οι Αιτητές /Καθ' ων η Αίτηση είναι φερέγγυοι και είναι σε θέση να καταβάλουν το οποιοδήποτε ποσό αποζημιώσεων στον Καθ' ου η Αίτηση 1 / Αιτητή, σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης του.
18. Δεν είναι ορθό και/ή δίκαιο και/ή πρός το συμφέρον της δικαιοσύνης να αποστερηθούν οι Αιτητές/Καθ' ων η Αίτηση την περιουσία τους και/ή να εμποδιστούν να δρέψουν τους καρπούς της επιτυχίας τους.
19. Η ζημιά που θα υποστούν οι Αιτητές/Καθ' ων η Αίτηση σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, είναι δυσανάλογα μεγαλύτερη από την οποιαδήποτε τυχόν ζημιά θα υποστεί ο Καθ' ου η Αίτηση 1 /Αιτητής σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
20. Όλοι οι παράγοντες συνηγορούν στην μη εξάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση 1/Αιτητή.
21. Η ύπαρξη αδιαμφισβήτητης οφειλής για τα καθυστερημένα ενοίκια εξουδετερώνει την σημασία των περιστάσεων και/ή λόγων που επικαλείται ο Αιτητής για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
22. Εάν το Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει να εξασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση 1 /Αιτητή, θα πρέπει να επιβάλει όρους όπως η άμεση καταβολή των επιδικασθέντων ποσών ή η παροχή τραπεζικής εγγύησης για όλο το επιδικασθέν ποσό πλέον τόκους, την άμεση πληρωμή των Δικηγορικών εξόδων και την καταβολή των τρέχοντων / ενδιάμεσων ενοικίων.
23. Η αίτηση είναι καταχρηστική και εκδικητική. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση 1, η οποία επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: Ο Αιτητής δεν έχει έννομο συμφέρον να αιτείται την αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού καθότι, κατά την εκδίκαση της αίτησης, ο ίδιος ισχυριζόταν ότι άλλο πρόσωπο έχει την κατοχή του υποστατικού και διατηρεί εκεί επιχείρηση. Επιπλέον δεν προβάλλει οποιαδήποτε εξουσιοδότηση ώστε να υποβάλλει το παρόν αίτημα. Λέει ψέματα ο Αιτητής όταν ισχυρίζεται ότι το επίδικο υποστατικό έχει πωληθεί ή ότι θα κατεδαφιστεί, διότι οι Καθ' ων η αίτηση δεν έχουν προβεί σε συμφωνία πώλησης και δεν προτίθενται να κατεδαφίσουν το εν λόγω υποστατικό. Καμία ζημιά θα υποστεί ο Καθ' ου η αίτηση διότι στην περίπτωση που ήθελε πετύχει στην έφεσή του, οι Αιτητές είναι φερέγγυοι και θα μπορούν να καταβάλουν στον Αιτητή αποζημιώσεις, αναφορικά με τη ζημιά που αυτός θα έχει υποστεί συνεπεία της μη έγκρισης της παρούσας αίτησης. Θα ήταν άδικο να στερηθούν οι νόμιμοι ιδιοκτήτες του υποστατικού την περιουσία τους και να δρέψουν τους καρπούς της επιτυχίας τους, ενώ η ζημιά που θα υποστούν αν εγκριθεί η παρούσα αίτηση θα είναι δυσανάλογα μεγαλύτερη από αυτήν του Αιτητή αφού θα συνεχίσουν να στερούνται την περιουσία τους για περίοδο τουλάχιστον 4 ετών. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και μοναδικό σκοπό έχει την παραμονή του Αιτητή στο επίδικο υποστατικό χωρίς να καταβάλει τα επιδικασθέντα σε βάρος του ποσά. Σε περίπτωση που το Δικαστήριο εξασκήσει προς όφελος του Αιτητή τη διακριτική του ευχέρεια, θα πρέπει να επιβάλει όρους αναφορικά με την άμεση καταβολή των επιδικασθέντων ποσών ή την παροχή τραπεζικής εγγύησης για αυτά και την άμεση πληρωμή των δικηγορικών εξόδων και καταβολή των τρεχόντων ενοικίων. Διαδικασία: Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι δύο πλευρές αγόρευσαν στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους, παρουσιάζοντας και σχετική με το ζήτημα νομολογία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση, εφόσον το επίδικο θέμα είναι αμιγώς νομικό. Αγορεύσεις: Στην αγόρευση του προς το Δικαστήριο, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή υποστήριξε την έγκριση της παρούσας αίτησης, ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση, στην δική του αγόρευση, υποστήριξε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Στις αγορεύσεις των δύο πλευρών θα αναφερθώ περαιτέρω, όπου κριθεί αναγκαίο. Νομική πτυχή: Το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας αναλύονται από τη νομολογία. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, αναφέρονται τα εξής: «Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.25 Θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεση, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1997)1 Α.Α.Δ. 591, λέχθηκαν τα πιο κάτω: «.Το ορθό κριτήριο για την παροχή δικαστικής αναστολής έγκειται στην εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα: βλέπε Ι. Aristidou v. N. Aristidou

(1985)1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou

(1985)1 C.L.R. 713, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou

(1985)1 C.L.R. 737, Νεοφύτου ν. Δημητρίου

(1989)1 Α.Α.Δ. 592 και Π.Ε. 9033 ΑΒP Holdings Ltd. & ΄Άλλος ν. Κιταλίδη & Άλλων ημερ. 20/4/94.» Όσον αφορά τα γεγονότα της παρούσας αίτησης, διαπιστώνω ότι: Στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να προβλεφθεί με βεβαιότητα το αποτέλεσμα της έφεσης και ως εκ τούτου ο παράγοντας αυτός παραμένει οριακής σημασίας, αφού μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης αποκτά σπουδαιότητα αυτός ο παράγοντας. Δεν έχει μέχρι σήμερα παραδοθεί η κατοχή του επίδικου υποστατικού στους Καθ' ων η Αίτηση, αλλά ο Αιτητής δεν διευκρινίζει κατά πόσον ο ίδιος κατέχει το υποστατικό ή αν ο ίδιος ασκεί σε αυτό εργασίες. Η αναφορά από τον Αιτητή στην αδυναμία επαναλειτουργίας της "επιχείρησης" στο μίσθιο, σε περίπτωση εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης, δεν υποστηρίζεται από λεπτομέρειες και δεν συνδέεται με το πρόσωπο του Αιτητή ώστε να καταδειχθεί ποιον θα βαρύνει η πρόκληση της ισχυριζόμενης αυτής ζημιάς. Όσον αφορά το ποσό που έχει διαταχθεί ο Αιτητής να καταβάλει στους Καθ' ων η αίτηση, δυνάμει της απόφασης, καμία αναφορά γίνεται από τον Αιτητή προς υποστήριξη του αιτήματος για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης. Δεν υποστήριξε ο ενόρκως δηλών ότι το ποσό που θα καταβληθεί στους Καθ' ων η αίτηση δεν θα μπορέσει να ανακτηθεί από τον Αιτητή σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, ενώ αυτός είναι πρακτικά ο λόγος της αναστολής εκτέλεσης απόφασης όταν με αυτή έχει διαταχθεί η καταβολή ορισμένου χρηματικού ποσού από τον ένα διάδικο στον άλλο Η επιβολή όρων από το δικαστήριο για σκοπούς εξισορρόπησης των συμφερόντων των δύο πλευρών, έπεται της διαπίστωσης ότι δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, δεν διαπιστώνω την ύπαρξη λόγων αναστολής εκτέλεσης της επίδικης απόφασης και κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια δεν θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της παρούσας αίτησης (η οποία κρίνεται ως ανεδαφική). Δικαιοδοσία Πέραν των πιο πάνω συμπερασμάτων μου, με έχει προβληματίσει στην παρούσα περίπτωση το ζήτημα της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου να εξετάζει αιτήματα όπως το παρόν αίτημα του Αιτητή. Στην Πολιτική Αίτηση αρ. 212/14 Επί τοις αφορώσι την Αίτηση των Α.Κ. Ποχτζελιάν & Υιοί (Διανομείς Λτδ), το σκεπτικό της οποίας υιοθετώ πλήρως και επαναλαμβάνω, λέχθηκαν τα εξής: "[.]Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων εκδίδοντας απόφαση ή διάταγμα ανάκτησης κατοχής υποστατικού, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν οφειλόμενο ποσό, δύναται να αναστείλει την εκτέλεση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα έτος. Αυτή η πρόνοια παραπέμπει στην άπαξ ευχέρεια του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να αναστείλει το διάταγμα κατοχής κατά ανώτατο όριο για ένα έτος, με μόνη άλλη πρόνοια την περίπτωση της διαφορετικής μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. Αυτό το δικαίωμα ή ευχέρεια αναστολής παρέχεται στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων κατά την ώρα της έκδοσης της απόφασης. . . . Ο λόγος για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθεί τελικώς το ένταλμα certiorari είναι η καθαρή υπέρβαση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων υπό το φως του λεκτικού του άρθρου 11

(5)και της απόφασης στη Δημητρίου, το σκεπτικό της οποίας το παρόν Δικαστήριο υιοθετεί. Είναι αντιφατική η εισήγηση των καθ΄ ων ότι ο λόγος της Δημητρίου μπορεί να εφαρμόζεται σε όλες τις άλλες περιπτώσεις εκτός τις περιπτώσεις που έχει καταχωρηθεί έφεση. Πολύ ορθά ο κ. Ποιητής, με αναφορά και στη Δημητρίου, τόνισε το γεγονός ότι εάν ένα Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία, αυτή δεν αποκτάται επειδή καταχωρήθηκε έφεση. Άλλωστε, η Δ.35 θθ. 18 και 19, αποτελούν δικονομικές πρόνοιες που δεν μπορούν να υπερκαλύψουν νομοθετική πρόνοια, η οποία μάλιστα υπάρχει σε ένα Νόμο που καθίδρυσε εξειδικευμένο Δικαστήριο. Ο λόγος της ύπαρξης των θθ. 18 και 19 της Δ.35 είναι διότι τα Επαρχιακά Δικαστήρια εκδίδοντας απόφαση δεν την αναστέλλουν δικαιωματικά δυνάμει Νόμου, εξ ου και η πρόνοια ότι η καταχώρηση έφεσης δεν αναστέλλει αυτοδικαίως την εκτέλεση της απόφασης. Δεν μου διαφεύγει ότι στην επίδικη απόφαση (α) δεν έχει προηγηθεί η αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης από το παρόν Δικαστήριο κατά την έκδοση της τελικής απόφασης του και (β) ότι με την παρούσα αίτηση ζητείται η αναστολή της εκτέλεσης όχι μόνο του διατάγματος έξωσης αλλά ολόκληρης της απόφασης. Δεν βρίσκω όμως ότι τα γεγονότα αυτά διαφοροποιούν την παρούσα περίπτωση από αυτήν της απόφασης Ποχτζελιάν (πιο πάνω) και δεν επηρεάζουν το ζήτημα της δικαιοδοσίας. Εφόσον ζητείται η αναστολή της εκτέλεσης απόφασης στην οποία περιλαμβάνεται και το διάταγμα έξωσης, η έλλειψη δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου να εξετάσει το αίτημα αναφορικά με το διάταγμα έξωσης, συμπαρασύρει αναπόφευκτα και το υπόλοιπο μέρος της τελικής απόφασης του Δ.Ε.Ε. Στη βάση των πιο πάνω, βρίσκω ότι το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει με την παρούσα αίτηση το ζήτημα της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, εφόσον αυτή η εξουσία του παρέχεται μια μόνο φορά, στο στάδιο της έκδοσης της απόφασης ή διατάγματος, ως το άρθρο 11

(5)του Ν.23/1983, προνοεί. (Διευκρινίζω ότι η παρούσα αίτηση εξετάστηκε και στην ουσία της για σκοπούς πληρότητας της απόφασης). ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, η αίτηση απορρίπτεται λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας. Όσον αφορά το ζήτημα των εξόδων, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η κάθε πλευρά θα πρέπει να αναλάβει τα δικά της έξοδα, εφόσον η αίτηση απορρίπτεται για λόγο άλλο από τους λόγους ένστασης και αυτή είναι η απόφαση μου. (Υπ.) ............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Αναστολή εκτέλεσης απόφασης και διατάγματος έξωσης εκκρεμούσης εφέσεως cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο