PE.LE.DI DEVELOPERS LIMITED ν. M. KOUTSOKOUMNIS TRADING LTD κ.α., Αίτηση αρ.: E157/2015, 1/2/2019

(2011)1 Α.Α.Δ. 1703, όπου γίνεται παραπομπή σε νομικά συγγράμματα εταιρικού δικαίου και εξηγείται ότι «[Σ]ύμφωνα με τα συγγράμματα Pennington: Company Law, 3η έκδ., σελ. 427 και 435 και Ranking & Spicer' s Company Law, 11η έκδ., σελ. 219, ένας παραλήπτης ο οποίος διορίζεται δυνάμει εγγράφου εκτός Δικαστηρίου θεωρείται αντιπρόσωπος («agent») των κατόχων των ομολόγων και κατά συνέπεια αυτοί ως αντιπροσωπευόμενοι («principals») είναι και οι υπεύθυνοι για τις ενέργειες αυτού. Ο ρόλος του παραλήπτη-διαχειριστή, όπως υποδεικνύει ο Pennington στη σελ. 427, δεν έχει το συνήθη ρόλο που είναι γνωστός στη σχέση «principal-agent», όπως δε αναφέρεται επί λέξει: «But such a receiver does not owe the duties of a real agent to the company, and so the company cannot give him instructions as to the way he shall exercise his powers and he is not liable in damages to the company for exercising them negligently.» Όπως υπέδειξε επίσης η απόφαση στη Gomba Holdings Uk Ltd v. Homan [1986] 3 All E.R. 94: «Although nominally the agent of the company, his primary duty is to realise the assets in the interests of the debenture holder and his powers of management are really ancillary to that duty.» Τα πιο πάνω είναι σύμφωνα και με τη γενικότερη αρχή ότι με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της. ....... Τα πιο πάνω πρέπει λοιπόν να ιδωθούν υπό το φως της πραγματικής υπόστασης του παραλήπτη-διαχειριστή που πρωτίστως επιδιώκει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πιστωτών που τον διόρισαν, (δέστε Brenda Hannigan: Company Law, σελ. 732-733). Οι διευθυντές διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας που περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατόχων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη-διαχειριστή (Newhart Developments Ltd v. Co-op Commercial Bank Ltd [1978] 2 All E.R. 896)." Εφόσον το πρωταρχικό καθήκον του Παραλήπτη - Διαχειριστή είναι η ρευστοποίηση της περιουσίας της εταιρείας προς όφελος του κατόχου του ομολόγου και εφόσον η εταιρεία δεν δικαιούται να δίνει οδηγίες στον Παραλήπτη - Διαχειριστή, σχετικά με τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων του, προκύπτει το εξής ερώτημα: Μπορεί η εταιρεία να εμποδίσει τον Παραλήπτη - Διαχειριστή από το να διακόψει τη διαδικασία που ο ίδιος προώθησε (λαμβανομένου μάλιστα υπόψη ότι σύμφωνα με τη δήλωση του η παρούσα αίτηση έχει μείνει χωρίς αντικείμενο, καθότι η περιουσία της εταιρείας ρευστοποιήθηκε και το προϊόν εισπράχθηκε από τον κάτοχο του ομολόγου, ο οποίος διευθέτησε την παρούσα αξίωση); Σημειώνω δε ότι η δήλωση του Παραλήπτη - Διαχειριστή αναφορικά με τα γεγονότα που έχουν καταστήσει την Αίτηση αυτήν άνευ αντικειμένου, έχει γίνει εν παρόδω και έχει καταγραφεί με μοναδικό σκοπό την υποστήριξη του αιτήματος για διακοπή της διαδικασίας. Στην υπόθεση Newhart (πιο πάνω), στην οποία με παρέπεμψε η συνήγορος των Αιτητών, εξηγείται ότι ο Παραλήπτης της εταιρείας, έχοντας ως έργο του τη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας, δεν αποστερεί από τους διευθυντές της το δικαίωμα να ασκήσουν στο όνομα της εταιρείας διαδικασίες, εφόσον όμως δεν επεμβαίνουν στο έργο του Παραλήπτη που είναι η ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Η παρούσα περίπτωση φανερά διακρίνεται από τη Νομολογία στην οποία με παρέπεμψε η κα Ιωάννου καθότι (στην παρούσα περίπτωση) ο Παραλήπτης - Διαχειριστής όχι μόνο δεν αρνήθηκε να διεκδικήσει την απαίτηση της εταιρείας εναντίον των Καθ' ων η αίτηση, αλλά αντιθέτως προώθησε την παρούσα Αίτηση, η οποία στην πορεία έχει διευθετηθεί (προφανώς χωρίς να λάβουν μέρος στην διευθέτηση αυτή, οι διευθυντές της εταιρείας). Έχει διευκρινιστεί από τον Παραλήπτη - Διαχειριστή ότι ο συμβιβασμός επιτεύχθηκε μεταξύ των κατόχων του ομολόγου και των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και ότι ο ίδιος ενέκρινε το συμβιβασμό διότι θα βοηθούσε στη ρευστοποίηση της περιουσίας της εταιρείας σε καλή τιμή και ήταν επομένως προς το συμφέρον του εξασφαλισμένου πιστωτή. Τι απομένει λοιπόν να προωθηθεί από τους Διευθυντές της εταιρείας, με βάση το κατάλοιπο εξουσίας τους; Η κα Ιωάννου έχει διευκρινίσει στις 23.1.2019 ότι οι Διευθυντές της εταιρείας επιθυμούν να συνεχιστεί η ακρόαση για να τοποθετηθούν οι Καθ' ων η αίτηση στα όσα η εταιρεία μέσω των αξιωματούχων της, τους καταλογίζουν. Απώτερος δε σκοπός τους είναι η εμπλοκή του Γενικού Εισαγγελέα στην υπόθεση. Αποτελεί όμως βασική αρχή του δικαιικού μας συστήματος ότι το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας προς απόδοση θεραπείας δεν ενεργεί επί ματαίω. Δεν μου διαφεύγει ότι σήμερα η κα Ιωάννου έχει διαφοροποιήσει τη θέση της και δηλώνει ότι "η απαίτηση εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση 1 και 2 δεν έχει διευθετηθεί", χωρίς όμως να εξηγεί που βασίζει αυτή τη διαφοροποίηση. Όλα αυτά όμως έχουν λεχθεί εκ περισσού. Το ουσιώδες ζήτημα είναι ότι ο Παραλήπτης - Διαχειριστής επέλεξε να ενεργήσει με τον τρόπο που περιγράφεται πιο πάνω και ότι έχει με τις δηλώσεις του παύσει τους συνηγόρους της εταιρείας. Εφόσον ο εντολέας των συνηγόρων έχει άρει την εντολή του και ζητά προσωπικά να διακόψει τη διαδικασία, διότι δεν έχει πλέον αντικείμενο, δεν διακρίνω (υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων και της Νομολογίας) ότι οι Διευθυντές της εταιρείας έχουν δικαίωμα (βασιζόμενοι έστω στο κατάλοιπο της δικής τους εξουσίας) να φιμώσουν τον Παραλήπτη - Διαχειριστή και να εμποδίσουν τη διακοπή της Αίτησης, επεμβαίνοντας έτσι φανερά στο έργο του Παραλήπτη. Στο Δικαστήριο δεν αφήνεται άλλη επιλογή, εφόσον το αίτημα υποβάλλεται από τον Παραλήπτη - Διαχειριστή, ο οποίος ενεργεί ως αντιπρόσωπος της εταιρείας, από το να αποδεχτεί το αίτημα αυτό. Τα πιο πάνω δεν διαφοροποιούνται από την αλληλογραφία που παρουσίασε σήμερα η κα Ιωάννου. Το κατά πόσον ο κάτοχος του ομολόγου απαλλάσσει την εταιρεία από περαιτέρω απαιτήσεις με βάση το ομόλογο κυμαινόμενης επιβάρυνσης, δεν μπορεί να επηρεάσει την παρούσα υπόθεση. Αν οι Διευθυντές της εταιρείας διαφωνούν ως προς τους όρους διορισμού του Παραλήπτη - Διαχειριστή ή αν θεωρούν ότι αυτός έχει παραβεί τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντα του ή ότι έχει υπερβεί τις εξουσίες του, όπως καθορίζονται στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, θα μπορούν (αν το επιθυμούν) να στραφούν με τα ανάλογα ένδικα μέσα εναντίον του Παραλήπτη. Στη βάση των όσων εξήγησα πιο πάνω, το αίτημα του Παραλήπτη - Διαχειριστή για διακοπή της Αίτησης έναντι των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 εγκρίνεται δυνάμει της Δ.15 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, η Αίτηση διακόπτεται στο σύνολο της, χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............ Χρ. Ραγουζαίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Ruling - αίτημα για διακοπή Αίτησης από Παραλήπτη - Διαχειριστή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο