LEMISSOLER RESOURCES LIMITED ν. Ιωάννου κ.α., Αίτηση αρ. E97/2018, 31/5/2019

(1)και

(5)και 11

(1)(η) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 1983, των άρθρων 3(ε), 79(α) και (β), 11(α) και (β) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού 1983 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, των Δ.48, Θ.Θ. 1,2 και 3, και Δ.64, Θ.Θ. 1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, επί του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, Άρθρα 4

(1), 9

(2)και

(3), επί των Άρθρων 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, επί των Γενικών Αρχών του Νόμου, των κανόνων της Επιείκειας, της Πρακτικής και της Σύμφυτου Εξουσίας των Δικαστηρίων". Υποστηρίζεται η αίτηση από δύο ένορκες δηλώσεις του Αιτητή

1. Στην ένορκη δήλωση ημ.10.10.2018 αναφέρεται ο ενόρκως δηλών, μεταξύ άλλων, στα εξής ζητήματα: - Στην κατοχή του μισθίου από τον ίδιο ως έναν από τους ενοικιαστές αυτού. - Στο ζήτημα της ενοικίασης του μισθίου και στη διεξαγωγή επιχείρησης νηπιαγωγείου σε αυτό, από τους Αιτητές 1 και 2, μέσω της εταιρείας xxxx xxxx Ltd. - Στις ενέργειες που έγιναν από τους Αιτητές με σκοπό τη μετατροπή του μισθίου από οικία σε νηπιαγωγείο, την εξασφάλιση των σχετικών αδειών λειτουργίας και καταλληλότητας και στη θετική συνδρομή της προηγούμενης ιδιοκτήτριας του μισθίου προς το σκοπό αυτό - Στη θέσμια ενοικίαση του μισθίου που είχε έναρξη την 1.10.2019 - Στην αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και την ενημέρωση των Αιτητών τον Απρίλιο του 2017 - Στην προώθηση της έξωσης των Αιτητών στη βάση της κυρίως Αίτησης έξωσης - Στην εκπνοή της πολεοδομικής άδειας για χρήση του μισθίου ως νηπιαγωγείο και τη σχετική ενημέρωση του Αιτητή 2 από Λειτουργό του Υπουργείου Παιδείας, τον Σεπτέμβριο 2018 - Στην ετοιμασία αρχιτεκτονικών σχεδίων και σχετικής αίτησης για ανανέωση της πολεοδομικής άδειας από τον αρχιτέκτονα των Αιτητών με ημερομηνία 17.5.2018 και την άρνηση των Καθ' ων η αίτηση να υπογράψουν το έντυπο αυτό - Στην όχληση των Καθ' ων η αίτηση προς υπογραφή του εντύπου, προφορικά και γραπτά, χωρίς αποτέλεσμα - Στον επηρεασμό του δικαιώματος των Αιτητών για ειρηνική απόλαυση και χρήση του μισθίου (quiet possession) λόγω της άρνησης των Καθ' ων η αίτηση - Στην πρόκληση της διακοπής των εργασιών του νηπιαγωγείου σε περίπτωση μη έγκρισης του αιτήματος των Αιτητών και την καταστροφή της εμπορικής εύνοιας, φήμης και πελατείας των Αιτητών και τον επηρεασμό με αυτό τον τρόπο της αποζημίωσης που δικαιούνται στη βάση της Ανταπαίτησής τους. - Στην ανατροπή της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων σε περίπτωση μη έγκρισης της αίτησης αυτής., Στην δεύτερη ένορκη του δήλωση (ημ. 30.10.2018), ο Αιτητής 2 αναφέρεται περαιτέρω στην «καλή και συζητήσιμη» υπόθεση των Αιτητών την οποία βασίζει στην ισχυριζόμενη έλλειψη νομιμοποίησης των Καθ' ων η αίτηση για προώθηση της αιτούμενης έξωσης, λόγω: αντίφασης με το Καταστατικό και Ιδρυτικό έγγραφο των Καθ' ων η αίτηση, αντίφασης με προηγηθείσα επιστολή των Καθ' ων η αίτηση. μη πλήρωσης της υποχρέωσης των Καθ' ων η αίτηση για αποστολή τετράμηνης προειδοποίησης. Επιπλέον, αντικρούει ως ψευδή την αναφορά στην Αίτηση (κυρίως) για εκτέλεση εργασιών στο μίσθιο και χρήση αυτού ως νηπιαγωγείο, χωρίς την έκδοση των απαραίτητων αδειών και αμφισβητεί επίσης: · την εξασφάλιση από μέρους των Καθ' ων η αίτηση της πολεοδομικής άδειας για υλοποίηση του λόγου έξωσης, · την οικονομική δυνατότητα των Καθ' ων η αίτηση για υλοποίηση του λόγου έξωσης , · την προσφορά για καταβολή αποζημίωσης των Αιτητών από μέρους των Καθ' ων η αίτηση. Ένσταση: Με την ειδοποίηση περί προθέσεως υποβολής ένστασης που καταχώρησαν οι Καθ' ων η αίτηση στις 22.11.2018, προβάλλουν τους κάτωθι λόγους ένστασης:
2. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της νομολογίας και νομοθεσίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
3. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων και συγκεκριμένα: 2.
4. Δεν υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση 2.
5. Δεν υπάρχουν ορατές πιθανότητες επιτυχίας 2.
6. Δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. 2.3.
7. Η Θεραπεία που επιδιώκουν οι Αιτητές με την έκδοση του ενδιάμεσου Διατάγματος, είναι άσχετη και αποσυνδεδεμένη με την τελική θεραπεία που επιζητούν στην κυρίως Αίτηση μέσω της Ανταπαίτησης τους.
8. Έχει υπάρξει απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων από το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, των ακολούθων: 3.
9. Ότι οι Αιτητές της παρούσας Αίτησης δεν είναι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες της Επιχείρησης της οποίας οι Άδειες επιχειρούνται να ανανεωθούν και/ή Εκδοθούν. 3.
10. Ότι έχουν υπενοικιάσει παρανόμως το επίδικο ακίνητο χωρίς την συγκατάθεση των ιδιοκτητών, κατά παράβαση των όρων του Ενοικιαστήριου Συμβολαίου. 3.
11. Ότι το εν λόγω νηπιαγωγείο υπέβαλε Αίτηση για τις απαιτούμενες εκ του νόμου άδειες λειτουργίας για πρώτη φορά το 2005 και οι σχετικές άδεις έχουν λήξει από την 16.05.
12. 3.
13. Ότι όλες οι εν ισχύ άδειες και Αιτήσεις χορήγησης των απαιτούμενων αδειών οι οποίες επισυνάπτονται ως Τεκμήρια στην Ένορκη Δήλωση του Ανδρέα Ιωάννου, που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση, είναι μεταγενέστερες τις 03.04.2017 ημερομηνία κατά την οποία οι Καθ' ου η Αίτηση / Αιτητές ειδοποιήθηκαν από τους Αιτητές της κυρίως Αίτησης ότι έχουν αγοράσει το ακίνητο και επιθυμούν την έξωση τους. 3.
14. Ότι λανθασμένα και παραπλανητικά παρουσιάζουν ως ημερομηνία τερματισμού της Ενοικίασης την 05.04.2017 μέσω επιστολής της ίδιας ημερομηνίας ενώ ο τερματισμός της Ενοικίασης έλαβε χώρα την 26.03.
15. 3.
16. Ότι παραπλανητικά αναφέρουν ότι οι Καθ' ου η Αίτηση/ Αιτητές κωλύονται μέσω του Ιδρυτικού και του Καταστατικού τους να προβούν στις προτιθέμενες εργασίες, αποκρύπτοντας από το Δικαστήριο τα άρθρα του Καταστατικού και Ιδρυτικού τους Εγγράφου που τους εξουσιοδοτούν να προβαίνουν σε τέτοιας φύσεως εργασίες. 3.
17. Ότι παραπλανητικά παρουσιάζουν ότι οι Καθ' ου η Αίτηση/ Αιτητές δεν έχουν τους οικονομικούς πόρους και δυνατότητες να προχωρήσουν στις επιθυμητές εργασίες όπως αυτές περιγράφονται στην κυρίως Αίτηση, παρουσιάζοντας παλαιές οικονομικές καταστάσεις των Καθ' ου η Αίτηση/ Αιτητών όταν οι Αιτητές ήταν ανενεργή (Dormant) Εταιρεία. 3.
18. Ότι ψευδώς παρουσιάζουν ότι πλήρωναν το Ενοίκιο μέσω Τραπέζης και ότι πλέον δεν τους επιτρέπεται να το πράξουν. 3.
19. Ότι ο ομνύοντας την Ένορκη Δήλωση Ανδρέας Ιωάννου δεν είναι υπάλληλος και/ή πρόσωπο που εργάζεται και/ή εργοδοτείται και/ή διευθύνει την επιχείρηση νηπιαγωγείου και ότι αυτή αποτελεί την μοναδική πηγή εισοδήματος για αυτόν και την οικογένεια του. 3.
20. Ότι οι Καθ' ου η Αίτηση/ Αιτητές καθυστερούσαν να απαντήσουν στους Αιτητές/ Καθ' ου η Αίτηση αναφορικά με την υπογραφή των σχετικών εντύπων και αδειών με αποτέλεσμα οι Αιτητές να καθυστερήσουν στην υποβολή και καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. 3.
21. Ότι οι Αιτητές ενημερώθηκαν γραπτώς από την αρμόδια αρχή για την μη ύπαρξη των απαιτούμενων αδειών για το εν λόγω ακίνητο από το 2012, εντούτοις παρέλειψαν να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα προς συμμόρφωση τους με την οικία νομοθεσία. 3.
22. Ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν το γεγονός του ότι εάν υπογραφούν από μέρους μας οι αιτήσεις που επιζητούν, θα εκκρεμούν ενώπιων της αρμόδιας αρχής δύο πολεοδομικές αιτήσεις, αντιφατικής φύσεως, για το ίδιο ακίνητο. 3.
23. Ότι οι Δικηγόροι που εκπροσώπησαν τους Αιτητές στα πλαίσια της Αίτησης ημερομηνίας 10.10.2018 δεν είναι εξουσιοδοτημένοι δικηγόροι τους και δεν είχαν διοριστεί νομότυπα κατά πάντα ουσιώδη χρόνο και συγκεκριμένα κατά την καταχώρηση και κατά την ακρόαση της μονομερούς Αίτησης αυτοί δεν είχαν δικαίωμα να ακουστούν (Locus Standi) στο/από το Δικαστήριο.
24. Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια.
25. Έχει υπάρξει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης.
26. Δεν έχει καταδειχθεί το κατεπείγον της Αίτησης για την έκδοση του διατάγματος μονομερώς.
27. Δεν έχει καταδειχθεί η ανάγκη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
28. Δεν έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπόθεση ούτε και
29. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης.
30. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή καταπιεστική και/ή κακόβουλη. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, ο XXXXX Μονογυιός, Διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση, επαναλαμβάνει και αναπτύσσει τους λόγους ένστασης, απορρίπτοντας το περιεχόμενο των ένορκων δηλώσεων του Αιτητή
31. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση Την καταχώρηση της ένστασης ακολούθησε η υποβολή αιτήματος από μέρους των Αιτητών, για παραχώρηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, προς υποστήριξη της παρούσας αίτησης. Το αίτημα εγκρίθηκε μερικώς, μετα από ακρόαση, στις .25.2.
32. Στην συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, ο Αιτητής 2 απαντά στον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση ότι το εκδοθέν διάταγμα βρίσκεται σε αντίθεση και ότι θα επηρεάσει την ήδη κατατεθείσα αίτηση των Καθ' ων η αίτηση, για έκδοση πολεοδομικής άδεια ανέγερσης της πολυκατοικίας και ότι αυτό συγκρούεται επίσης με την ήδη εκδοθείσα άδεια κατεδάφισης του μισθίου. Υποστηρίζει ο ενόρκως δηλών ότι η Πολεοδομική αρχή έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια και ότι η αίτηση για ανανέωση της πολεοδομικής άδειας χρήσης του νηπιαγωγείου δεν θα προκαλέσει αυτόματα την απόρριψη της αίτησης των Καθ' ων η αίτηση, αλλά η Πολεοδομική αρχή θα διαβουλευθεί σχετικά με τους αρμόδιους φορείς και αναλόγως των εισηγήσεων που θα λάβει, είτε θα απορρίψει την αίτηση των Καθ' ων η αίτηση ή θα την εγκρίνει χωρίς όρους, ή με όρους κ.ο.κ. Διαδικασία Εφόσον το ζήτημα που εξετάζεται είναι αμιγώς νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι συνήγοροι προχώρησαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας, αντίστοιχα, την έγκριση και την απόρριψη της αίτησης. Αναφορά στις αγορεύσεις θα γίνει όπου κριθεί απαραίτητο. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και μόνο, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων, αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions

(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Είναι φανερό από την αντιπαραβολή της μαρτυρίας των δύο πλευρών (σε συνδυασμό με τις αγορεύεις τους) ότι τα πιο κάτω γεγονότα είναι παραδεκτά από τις δύο πλευρές: · Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι ιδιοκτήτες του ακινήτου στο οποίο βρίσκεται το μίσθιο · Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση έξωσης προβάλλοντας ως λόγο έξωσης την κατεδάφιση του μισθίου και την οικοδόμηση άλλου πολυώροφου κτιρίου. · Στο μίσθιο ασκείται επιχείρηση νηπιαγωγείου. · Η πολεοδομική άδεια χρήσης του μισθίου ως νηπιαγωγείου, είχε εκπνεύσει από το έτος 2009[1]. · Οι Αιτητές αποτάθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2018, στους Καθ' ων η αίτηση για την εξασφάλιση συγκατάθεσης στην υποβολή αίτησης για ανανέωση πολεοδομικής άδειας για χρήση του μισθίου ως νηπιαγωγείο, χωρίς αποτέλεσμα. Αμφισβητείται από τους Καθ' ων η Αίτηση το κατά πόσον η επιχείρηση νηπιαγωγείου ασκείται από τους ίδιους τους Αιτητές ή από τρίτο νομικό πρόσωπο. Απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων: Υποστηρίζουν οι Καθ' ων η αίτηση ότι οι Αιτητές έχουν αποκρύψει από το Δικαστήριο, κατά την μονομερή εξέταση της παρούσας αίτησης και την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ουσιώδη γεγονότα και για αυτό το λόγο το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων έχουν διατυπωθεί στη νομολογία. Επειδή η έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στο άλλο μέρος αποτελεί παρέκκλιση από την αρχή "audi alteram partem"[2], επιβάλλεται στον Αιτητές η αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης καλής πίστεως (uberrima fides) και η παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου πιο πάνω). Η παράλειψη αποκάλυψης θεωρείται ουσιώδης όταν αφαιρεί "τη δυνατότητα σφαιρικής εκτίμησης της όλης κατάστασης". (Βλ. Electromatic Constructions Ltd. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. 268/08, ημερ. 19.3.2009.) Στην υπόθεση Τσιερκέζου v. Dragon Tourist Enterprises Ltd

(2009)1 Α.Α.Δ. 734, λέχθηκαν τα εξής; "[.] όταν ένας διάδικος επιζητεί την έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος, έχει την υποχρέωση να θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει στα ορθά συμπεράσματα. Η υποχρέωση αυτή καθίσταται πιο επιτακτική σε μονομερείς αιτήσεις (ex parte applications) αφού το Δικαστήριο δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του αιτητή. Έτσι προκύπτει η ανάγκη της πλήρους αποκάλυψης γεγονότων. (Attorney-General a.o. v. Savvides (Νο. 2)

(1979)1 C.L.R. 349). Όπως έχει τονιστεί από το Δικαστή Καλλή στην υπόθεση Cobelfret Ro-Ro Services κ.ά. v. The Cyprus Potato Marketing Board

(1996)1 Α.Α.Δ. 733, "Είναι θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας, πρέπει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου για την παροχή θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. (Βλέπε Jadranska Slobodna Plovidba v. Photos Photiades & Co

(1965)1 C.L.R. 58, Abdu Ali Altobeiqui v. M/V Nada G. and Another

(1985)1 C.L.R. 543, Sekavin S.A. v. Ship "Platon Ch"

(1987)1 C.L.R. 297, Amathus Navigation Co Ltd v. Concord Express Liners κ.ά.

(1993)1 Α.Α.Δ. 1030 και Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Ltd κ.ά.

(1996)1 Α.Α.Δ. 597)." ... Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μια εύλογη έρευνα. (Βλ. Χριστοφόρου v. Γρηγορίου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Αν ο αιτητής παραλείψει να συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση τότε το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, ανεξάρτητα αν η παράλειψη ήταν αθώα ή σκόπιμη. (Βλ. Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party) [1988] 3 All E.R. 178)." Το τι συνιστά ουσιώδες γεγονός ορίζεται επίσης στη νομολογία (βλ. Μ. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland

(1997)1 ΑΑΔ 1791, Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.ά. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 280). Προκειμένου να εξεταστεί κατά πόσο υπήρξε από πλευράς των Αιτητών παράβαση του πιο πάνω αναφερόμενου κανόνα, θα πρέπει να εξεταστούν τα "παραλειπόμενα" γεγονότα, όπως αυτά προβάλλονται στην ένσταση και συγκεκριμένα στον λόγο ένστασης αρ. 3 (3.1 - 3.13). Λόγω της επικάλυψης ορισμένων επιχειρημάτων, δεν θα σχολιαστούν όλα τα γεγονότα, παρά μόνο αυτά που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και που θεωρώ σημαντικά. Αναφέρομαι συγκεκριμένα στα εξής ζητήματα: 1. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς της επιχείρησης νηπιαγωγείου, την ύπαρξη εταιρείας, την υπενοικίαση στην εταιρεία και την σχέση του Αιτητή 2, με την επιχείρηση νηπιαγωγείου (βλ. λόγους ένστασης 3.1, 3.2, 3.9). Δεν προτίθεμαι να προβώ σε ανάλυση του ζητήματος αυτού. Αρκούμαι να αναφέρω ότι σύμφωνα με τη νομολογία [Pantazis & Sons v. Γιώργου Νικολάου

(2002)1 ΑΑΔ 217], η σύσταση από τον Ενοικιαστή οικογενειακής εταιρείας, στην οποία διατηρεί ο ίδιος συμφέρον και έχει τον έλεγχο (στην απουσία συμφωνίας υπενοικίασης), δεν μεταβάλλει το καθεστώς της ενοικίασης. Έτσι ο ενοικιαστής εξακολουθεί να είναι το φυσικό πρόσωπο που είχε συμβληθεί με τον ιδιοκτήτη. Εφόσον οι Αιτητές αποκαλύπτουν, στην παρούσα περίπτωση, την ύπαρξη της συσταθείσας από αυτούς εταιρείας, η οποία ανέλαβε τις εργασίες της επιχείρησης τους, θα ανέμενε κάποιος την παράθεση των λεπτομερειών αναφορικά με τους αξιωματούχους και μετόχους αυτού του νομικού προσώπου. Όχι μόνο δεν παρέθεσαν τις λεπτομέρειες αυτές οι Αιτητές, αλλά για πρώτη φορά, στην γραπτή αγόρευση τους, προέβαλαν το νομικό επιχείρημα της "αντικατάστασης" (novation) του ενοικιαστή (Αιτητών) από το νομικό αυτό πρόσωπο. Ο ισχυρισμός όμως αυτός όχι μόνο δεν συνάδει με το δικόγραφο των Αιτητών (Απάντηση και Ανταπαίτηση, όπου ισχυρίζονται οι Αιτητές 1 και 2 ότι είναι θέσμιοι ενοικιαστές), αλλά βρίσκεται και σε αντίθεση με την μαρτυρία τους, αφού ο Αιτητής 2 καταθέτει ενόρκως ότι είναι ένας εκ των ενοικιαστών του μισθίου. Δεν θα με απασχολήσει όμως σε αυτό το στάδιο η "αντίφαση". Αρκούμαι να αναφέρω ότι στην βάση των πιο πάνω παρατηρήσεων μου, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι οι Αιτητές έχουν παραλείψει να αποκαλύψουν στο στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης, γεγονότα που αφορούν το καθεστώς της επίδικης ενοικίασης και την πραγματική σχέση του νομικού προσώπου Stella Kids με αυτήν. Τα παραλειπόμενα αυτά γεγονότα, αφορούν την ουσία της διαφορά των διαδίκων και το αγώγιμο δικαίωμα των Αιτητών και είναι επομένως ουσιώδη.

1. Οι άδειες λειτουργίας του νηπιαγωγείου και την ενημέρωση των Αιτητών, από το έτος 2012, περί της ανυπαρξίας αδειών για το μίσθιο. (βλ. λόγους ένστασης 3.3, 3.4, και 3.11). Σχετική είναι η αναφορά στην Ένορκη Δήλωση του Αιτητή 2 ότι «περί τον Σεπτέμβριο 2018» συνομίλησε με Λειτουργό του Υπουργείου Παιδείας και ότι «ήταν τότε που ανακάλυψε ότι η πολεοδομική άδεια για χρήση του νηπιαγωγείου είχε λήξει και δεν ανανεώθηκε [.]». Τίποτα από αυτήν τη φράση, ή από το σύνολο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή 2, παραπέμπει στο χρόνο της εκπνοής της άδειας αυτής και ειδικά στο αναντίλεκτο πλέον γεγονός ότι η επιχείρηση νηπιαγωγείου λειτουργούσε τα τελευταία 9 έτη χωρίς άδεια χρήσης σε ισχύ. Αντιθέτως, δίδεται φανερά η εντύπωση ότι η εκπνοή της άδειας ήταν κάτι πρόσφατο που διέλαθε της προσοχής των Αιτητών. Με εκπλήσσει η ευκολία με την οποία οι συνήγοροι των Αιτητών (στην αγόρευση τους) υποβιβάζουν τον χρόνο εκπνοής της άδειας χρήσης και υποδεικνύουν ως ουσιώδη το χρόνο «που επιστήθηκε στους Αιτητές το γεγονός της εκπνοής», ως εάν οι ίδιοι οι Αιτητές να μην είχαν οποιαδήποτε υποχρέωση επιμέλειας και φροντίδας για την έγκαιρη ανανέωση των αδειών της πολύ κερδοφόρας, κατ' ισχυρισμό τους, επιχείρησης τους. Αποτελεί φανερά ουσιώδες γεγονός η ημερομηνία εκπνοής της άδειας χρήσης του μισθίου, η οποία σχετίζεται επίσης με το ζήτημα του «κατεπείγοντος» (το οποίο εξετάζεται πιο κάτω στις σελίδες 16, 17).
2. Η αντιφατικότητα των δυο πολεοδομικών αιτήσεων (βλ. λόγος ένστασης 3.12). Το γεγονός ότι οι Αιτητές αρνούνται την ύπαρξη καταχωρηθείσας από τους Καθ' ων η αίτηση, αίτησης για έκδοση πολεοδομικής άδειας, δεν δικαιολογεί την παράλειψη εύλογης από μέρους των Αιτητών έρευνας, για την διαπίστωση των συνεπειών της συνύπαρξης διάφορων πολεοδομικών αιτήσεων για το ίδιο ακίνητο. Ήταν επομένως σημαντικό στοιχείο και έχρηζε δέουσας έρευνας το κατά πόσον υπήρχε όντως τέτοια αίτηση, κατατεθειμένη από τους Καθ' ων η αίτηση. Σημειώνω ότι υπήρξε επιλογή των Αιτητών να αποταθούν στο Δικαστήριο χωρίς ειδοποίηση στην άλλη πλευρά και αυτή τους η επιλογή δημιούργησε την υποχρέωση για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη γεγονότων. Η οχύρωση των Αιτητών πίσω από το περιεχόμενο της Απάντησης τους και των «αρνήσεων» που προβάλλονται σε αυτήν, δεν ανατρέπει το γεγονός της παράλειψης των Αιτητών να ερευνήσουν και να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο όλες τις συνθήκες που περιβάλλουν το καθεστώς του μισθίου και τα γεγονότα που ίσχυαν στο χρόνο της μονομερούς εξέτασης της παρούσας αίτησης.
3. Γεγονότα που αφορούν το Καταστατικό και Ιδρυτικό έγγραφο των Καθ' ων η αίτηση και τις οικονομικές καταστάσεις αυτών. (βλ. λόγους ένστασης 3.6 - 3.7, πιο πάνω). Υποστηρίζουν οι Αιτητές ότι η πρόθεση των Καθ' ων η αίτηση για ανέγερση πολυώροφου κτιρίου με οικιστικά διαμερίσματα, δεν συνάδει με τις δραστηριότητες των τελευταίων, ως ναυτιλιακή εταιρεία, χωρίς όμως περαιτέρω εξηγήσεις. Η παραπομπή στις συγκεκριμένες πρόνοιες του Ιδρυτικού και Καταστατικού εγγράφου, έγινε από τους Καθ' ων η αίτηση. Διαπιστώνω έτσι, ότι όχι μόνο οι πιο πάνω εργασίες δεν αντίκεινται στους σκοπούς της εταιρείας, αλλά είναι ρητά επιτρεπτές. Όσον αφορά τις οικονομικές καταστάσεις των Καθ' ων η αίτηση, προκύπτει από τα έγγραφα που έχουν παρουσιάσει οι δύο πλευρές, ότι όχι μόνο δεν είναι ανενεργής η εταιρεία των Καθ' ων η αίτηση, αλλά είχε καταθέσει στον Έφορο Εταιρειών και τις οικονομικές της καταστάσεις για το έτος
4. Αποτελεί γεγονός ότι κατά την 30.10.2018 όταν δηλαδή ο Αιτητής 2 ορκιζόταν και υπέγραφε την Ένορκη του Δήλωση υποστηρίζοντας ότι η εταιρεία ήταν ανενεργής, οι οικονομικές καταστάσεις είχαν ήδη καταχωρηθεί στο γραφείο του Εφόρου Εταιρειών. Δεν θα με απασχολήσει όμως περαιτέρω το ζήτημα αυτό. Είναι μεν προφανής η απόκρυψη γεγονότων από μέρους των Αιτητών, αλλά δεν διακρίνω την σχετικότητά αυτών των γεγονότων με την παρούσα αίτηση. Τα γεγονότα αυτά αφορούν την απαίτηση στην κυρίως Αίτηση και όχι την Ανταπαίτηση των Αιτητών. Η βασιμότητα της Ανταπαίτησης είναι αυτό που θα εξεταστεί, στην βάση του άρθρου 32 του Ν.14/
5. Ως προς τα υπόλοιπα "παραλειπόμενα" γεγονότα δεν θα προβώ σε περαιτέρω σχολιασμό καθότι κρίνω ότι είτε δεν αποτελούν ουσιώδη για την παρούσα αίτηση γεγονότα (π.χ. ο τρόπος καταβολής του ενοικίου και η ημερομηνία τερματισμού της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης), ή αποτελούν αμφισβητούμενα γεγονότα (π.χ. η πρόκληση καθυστέρησης από μέρους των Καθ' ων η αίτηση και η έλλειψη νόμιμής εξουσιοδότησης των συνηγόρων των Αιτητών) για τα οποία δεν υπάρχει υποχρέωση αποκάλυψης (βλ. M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd κ.ά. ν. Timberland, πιο πάνω). Έχοντας ήδη διαπιστώσει, ως εκ των ανωτέρω, ότι οι Αιτητές έχουν όντως παραλείψει να αποκαλύψουν ουσιώδη για την παρούσα αίτηση γεγονότα, απομένει να εξεταστούν οι συνέπειες αυτής της παράλειψης. Η νομολογία αναφορικά με το ζήτημα αυτό είναι πλούσια. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Sobolev v. Weitzer Πολιτική ΄Εφεση Αρ. Ε177/2018, ημερομηνίας 21.5.2019: "Στην υπόθεση Δήμος Πάφου ν. Βοσκού

(2001)1 Α.Α.Δ. 1168 τίθεται με συμπυκνωμένο λόγο, από το Δικαστή Νικήτα, το περιεχόμενο του καθήκοντος και η συνέπεια εκ της παραβίασης του. «Πλήρης και ειλικρινής αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, που είναι σε γνώση του αιτητή, απαιτείται πάντοτε σε αιτήσεις εξ πάρτε. Διαφορετικά το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης. Είναι δε άσχετο αν η παράλειψη τέτοιας αποκάλυψης ήταν εσκεμμένη ή όχι. Ο κανόνας αναπτύχθηκε σε σχέση με τη χορήγηση διαταγμάτων του τύπου mareva, αλλά είναι καθολικής ισχύος σε υποθέσεις προσωρινής δικαστικής προστασίας. [. . .] Η μη αποκάλυψη θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο αρνείται πλέον να ακούσει αυτόν που το εξαπατά, είτε υπάρχει πρόθεση εξαπάτησης ή όχι. (βλ. Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 ΑΑΔ 248, Fedossova Larissa (Αρ.2)

(1997)1Γ ΑΑΔ 1333, Εlectromatic Constructions Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2009)1A ΑΑΔ 258, Global Cruises S.A. κ.ά. v. Μetro Shipping & Τravel Ltd

(1989)1E ΑΑΔ 607, United Perlite Industries Ltd v. Sayakhat Air Co

(2002)1Β ΑΑΔ 938, Rybolovlev v. Rybolovleva

(2010)1A AAΔ.82, Interpartemental Concern "Uralmetrom" v. Besuno ltd

(2004)1A AAΔ.557 και Σύγγραμμα Γ.Ερωτοκρίτου & Π.Αρτέμη Διατάγματα Injunctions)." Αποβαίνει, κατά την γνώμη μου, μοιραία για την έκβαση της παρούσας αίτησης η διαπιστωθείσα παράλειψη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων από μέρους των Αιτητών. Κατεπείγον Παρόλα αυτά, λόγω της κατάθεσης μονομερώς της παρούσας αίτησης, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης, κρίνω ορθό να αναφερθώ και στην προϋπόθεση του «κατ' επείγοντος»[3]. Διαπιστώνω ότι, στην παρούσα περίπτωση, από τα όσα περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις του Αιτητή 2 προκύπτει καταρχήν η πιθανή πρόκληση βλάβης στην επιχείρηση νηπιαγωγείου που διεξάγεται στο μίσθιο, εάν δεν εξασφαλιστεί σύντομα η ανανέωση της άδειας χρήσης του μισθίου. Αυτό όμως δεν είναι το μοναδικό στοιχείο που το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει στην παρούσα περίπτωση. Το ζήτημα του κατ' επείγοντος κρίνεται και με την εξέταση του χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε από τη δημιουργία του αγώγιμου δικαιώματος των Αιτητών, μέχρι την καταχώρηση της παρούσας διαδικασίας. Δεν έχουν δοθεί όμως από τους Αιτητές ικανοποιητικοί λόγοι για την παράλειψη τους να μεριμνήσουν για 9 τουλάχιστον έτη, για την ανανέωση της άδειάς χρήσης (που εξέπνευσε κατά το έτος 2009). Ο ισχυρισμός ότι διέλαθε της προσοχής τους το γεγονός της εκπνοής, καταδεικνύει ένα και μόνο πράγμα. Ότι από αποκλειστική αμέλεια και επιπολαιότητα των Αιτητών παρέμεινε η άδεια χρήσης για 9 έτη χωρίς ανανέωση. Στην συνέχεια οι Αιτητές αποκρύπτοντας το μέγεθος της αμέλειας των ιδίων, παρουσιάζουν το ζήτημα ως "κατεπείγον", επικαλούμενοι τις προτροπές του Υπ. Παιδείας, για άμεση ανανέωση της άδειας, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στο χρόνο που διέρρευσε από την εκπνοή της. Όταν δε αυτό αποκαλύφθηκε στο Δικαστήριο από τους Καθ' ων η αίτηση, η απάντηση των Αιτητών ήταν ότι ο χρόνος που διέρρευσε χωρίς την λήψη, από μέρους τους, μέτρων για την ανανέωση της άδειας δεν είναι σημαντικός. Δεν ευσταθεί η τοποθέτηση αυτή των Αιτητών. Η καθυστέρηση τους να προωθήσουν για τόσα έτη το αγώγιμο τους δικαίωμα, καταρρίπτει τον ισχυρισμό ότι συντρέχει το «κατ' επείγον» για την έκδοση μονομερώς του αιτούμενου διατάγματος. Σχετική είναι η απόφαση Χαραλάμπου Ανδρέα Κούππα ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Limited κ.α, Πολιτική Έφεση αριθμός 312/10, που εκδόθηκε στις 17.07.14. Κατάληξη Μετά τις πιο πάνω διαπιστώσεις μου, κρίνω ορθό να μην εξετάσω περαιτέρω, ως προς την ουσία της, την παρούσα αίτηση (βλ. Δήμος Πάφου ν. Βοσκού, πιο πάνω). Η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος των Αιτητών (Καθ' ων η αίτηση στην κυρίως Αίτηση), όπως αυτά θα υπολογιστούν στο τέλος της διαδικασίας στην κυρίως Αίτηση. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: προσωρινό διάταγμα- μονομερές- παράλειψη αποκάλυψης [1] Βλ. σελίδα 22 στην γραπτή αγόρευση των Αιτητών. [2] Στα Ελληνικά η αρχή έχει ως εξής: "Μηδενί δίκην δικάσης, πριν αμφοίν μύθον ακούσης" και έχει διατυπωθεί από τον Φωκυλίδη τον Μιλήσιο. [3] Βλ. Αμβροσιάδου ν. Martin Coward

(2013)1 A.A.Δ. 78 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο