Ασημένου κ.α. ν. Κλεοβούλου κ.α., Αίτηση αρ. Ε18/2015, 27/8/2019

Ασημένου κ.α. ν. Κλεοβούλου κ.α., Αίτηση αρ. Ε18/2015, 27/8/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2019:35 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ. Ε18/2015 Μεταξύ: 1. xxxx Ασημένου, εκ Λεμεσού 2. xxxx Ασημένος, εκ Λεμεσού Αιτητές και 1. xxxx Κλεοβούλου, εκ Λεμεσού 2. xxxx Κλεοβούλου Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 26.3.2019 Ημερομηνία: 27.8.2019 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κος Ά. Παπαδόπουλος για κκ. KARAPATAKIS PAVLIDES LLC (κα Αλεξάνδρου στην απαγγελία της απόφασης) Για τον Καθ' ου η αίτηση 1: κος Αλ. Σαουρής για Α. Σαουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 31.8.2018, εκδόθηκε στην υπόθεση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, τελική απόφαση. Με την παρούσα αίτηση, που καταχωρήθηκε στις 26.3.2019, οι Αιτητές 1 και 2 (στο εξής αναφερόμενοι ως "οι Αιτητές") ζητούν την παράταση από το Δικαστήριο του χρόνου καταχώρισης ειδοποίησης έφεσης στην πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση. Αφορμή για το παρόν αίτημα αποτέλεσε το διάταγμα έξωσης που εκδόθηκε στην προαναφερόμενη απόφαση υπέρ των Αιτητών. Η αίτηση βασίζεται "στο Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 7 του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου του 1983 (23/1983), στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35 Θ. 2 και 19, Δ.48 Θ. 1, 2, 8(l)(
2. qq)και Δ.57 Θ. 2, στη Διακριτική Ευχέρεια, Πρακτική και Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 1 η οποία αναφέρει τα εξής: Η ίδια μαζί με τον υιό της Καθ' ου η αίτηση 2 είναι οι εγγεγραμμένοι οι ιδιοκτήτες των υποστατικών με την ονομασία "xxxx xxxx", τα οποία βρίσκονται στη Λεωφόρο xxxx στην xxxxx (και που στο εξής θα καλούνται "τα υποστατικά"). Το κτίριο το οποίο νοικιάστηκε στον Καθ' ου η αίτηση 1, αποτελείται από το ισόγειο στο οποίο αυτός λειτουργούσε την επιχείρηση με την ονομασία "xxx xxxx" και από ένα διαμέρισμα στον πρώτο όροφο. Στον Καθ' ου η αίτηση παραδόθηκε αρχικά το ισόγειο και ακολούθως η κατοχή του διαμερίσματος. Με την αίτηση έξωσης που καταχωρήθηκε εναντίον του Καθ' ου η αίτηση δεν ζητείται η έξωση του μόνο από το ισόγειο αλλά από το κτίριο στο σύνολό του εξ' ου και στην Αίτηση γινόταν αναφορά στα "υποστατικά". Η απόφαση προς όφελος της ίδιας και του Αιτητή 2, εκδόθηκε στις 31/8/2018 και με αυτήν ο Καθ' ου η αίτηση 1 διαταζόταν μεταξύ άλλων να εκκενώσει και να παραδώσει στους Αιτητές 1 και 2 "την κατοχή του καταστήματος που βρίσκεται στην Λεωφόρο xxxx στην xxxxx στην Λεμεσό και που φέρει την ονομασία "xxxx xxxx" ". Μετά την επίδοση του διατάγματος έξωσης και εφόσον ο Καθ' ου η αίτηση 1 δεν συμμορφώθηκε, οι Αιτητές προχώρησαν στην καταχώρηση εντάλματος ανάκτησης κατοχής, στις 17/10/2018 (μετά την εξασφάλιση σχετικής άδειας από το Δικαστήριο). Η ανάκτηση όμως της κατοχής δεν προωθήθηκε καθότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 καταχώρησε αίτηση για αναστολή της εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε σε βάρος του. Μετά την απόρριψη της αίτησης αυτής, ενημερώθηκαν οι συνήγοροι των Αιτητών ότι ο αρμόδιος δικαστικός επιδότης δεν μπορούσε να προχωρήσει στην ανάκτηση της κατοχής του διαμερίσματος στον πρώτο όροφο των υποστατικών διότι το λεκτικό του διατάγματος έξωσης περιόριζε την έξωση στο "κατάστημα με την ονομασία xxxx xxxx". Βρέθηκαν προ εκπλήξεως τόσο οι Αιτητές, όσο και οι συνήγοροί τους γιατί θεωρούσαν ότι το αιτούμενο διάταγμα έξωσης αφορούσε ολόκληρο το κτίριο ως ένα ενιαίο σύνολο και όχι μόνο τον ισόγειο χώρο στο οποίο ο Καθ' ου η αίτηση 1 λειτουργεί την επιχείρηση με την ονομασία "xxxx xxxx". Ως εκ τούτου, η απόφαση του δικαστηρίου είναι λανθασμένη διότι περιορίζει την ανάκτηση κατοχής στο κατάστημα και όχι σε όλο το κτίριο ως ήταν η αιτούμενη θεραπεία στην κυρίως Αίτηση. Ουδέποτε ο Καθ' ου η αίτηση αμφισβήτησε ή ζήτησε διευκρίνιση αναφορικά με το αιτούμενο διάταγμα έξωσης. Αντιλαμβανόταν ο Καθ' ου η αίτηση 1, όπως και οι Αιτητές, ότι το εν λόγω διάταγμα αφορούσε το σύνολο των υποστατικών. Αναφορά έγινε επίσης και στη μαρτυρία της ίδιας στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας, όπου λέχτηκε ότι το ενοίκιο που ο Καθ' ου η αίτηση θα κατέβαλε, αυξήθηκε όταν αυτός παρέλαβε και την κατοχή του διαμερίσματος στον πρώτο όροφο. Είχαν έτσι οι Αιτητές την πεποίθηση ότι είχε γίνει αντιληπτό από το Δικαστήριο ότι το αιτούμενο διάταγμα έξωσης αφορούσε τα υποστατικά στο σύνολό τους. Για αυτό και δεν καταχώρησαν έφεση εναντίον της απόφασης που εκδόθηκε στις 31/8/2018 από το Δικαστήριο, διότι μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 2019 θεωρούσαν ότι η αναφορά του δικαστηρίου στο "κατάστημα με την ονομασία xxxx xxxx" αφορούσε ολόκληρο το κτίριο. Με την παρούσα αίτηση ζητείται η παράταση του χρόνου καταχώρηση έφεσης ο οποίος εξέπνευσε καθότι δεν μπορούν να καρπωθούν πλήρως την απόφαση που εκδόθηκε προς όφελός τους, διότι δεν ανακτούν με αυτήν την περιουσία τους στην ολότητά της, ως ήταν η αίτηση τους. Σε περίπτωση που δεν εγκριθεί το παρόν αίτημα θα στερηθούν οι Αιτητές του δικαιώματος να ακουστούν από το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο και να ανατρέψουν την λανθασμένη διατύπωση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου. Περαιτέρω, αν δεν εγκριθεί η παρούσα αίτηση εγείρεται το ερώτημα κατά πόσο υπάρχει δυνατότητα να καταχωρήσουν οι Αιτητές νέα αίτηση στο παρόν Δικαστήριο όπου θα αιτηθούν εκ νέου την έξωση του Καθ' ου η αίτηση 1 από το διαμέρισμα στον πρώτο όροφο των υποστατικών. Είναι πιθανόν σε τέτοια περίπτωση να εγερθεί από τον Καθ' ου η αίτηση 1 θέμα δεδικασμένου. Ακόμα όμως κι αν δεν εγερθεί θέμα δεδικασμένου, με την εκ νέου καταχώρηση Αίτησης έξωσης σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση, θα προκληθεί στους ίδιους μεγάλη οικονομική ζημιά λόγω των δικαστικών εξόδων που θα προκύψουν και λόγω της αδυναμίας εκμετάλλευσης της περιουσίας τους στην ολότητά της, αφού ο Καθ' ου η αίτηση 1 θα εξακολουθεί να διαμένει στο διαμέρισμα χωρίς να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό. Κανένας δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων του Καθ' ου η αίτηση 1 θα προκύψει από την έγκριση της παρούσας αίτησης, ενώ τα δικαιώματα των Αιτητών θα επηρεαστούν δυσμενώς. Ένσταση Με την ένσταση που καταχώρισε ο Καθ' ου η αίτηση 1, στις 8.5.2019, προβάλλει τους κάτωθι έντεκα λόγους ένστασης: 1. Η παρούσα Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά και πραγματικά αστήρικτη και/ή άνευ αντικειμένου, και/ή ασύμφωνη με τους σχετικούς νόμους και/ή διαδικαστικούς κανονισμούς και το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να την εκδικάσει. 2. Οι Αιτητές γνώριζαν την απόφαση του Δικαστηρίου από τις 31/08/2018 και δεν υπάρχει καμία ουσιαστική δικαιολογία γιατί δεν καταχώρησαν εγκαίρως Έφεση κατά της απόφασης αυτής. 3. Δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να επιτύχουν στην Έφεση που ζητούν επέκταση της προθεσμίας για να καταχωρήσουν. 4. Τα γεγονότα που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση και/ή η προσαχθείσα μαρτυρία δεν είναι επαρκής και/ή ικανοποιητική και/ή δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή οποιουδήποτε διατάγματος βάση της Αιτήσεως και/ή οι Αιτητές δεν έχουν προσκομίσει την απαραίτητη και/ή οποιανδήποτε μαρτυρία ικανή να υποστηρίξει το αίτημα τους. 5. Οι λόγοι στους οποίους στηρίζεται η Αίτηση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και/ή αντικρούονται και/ή δεν συνάδουν με προηγούμενες θέσεις Αιτητών και/ή τα γεγονότα ως φαίνονται από το φάκελο του Δικαστηρίου. 6. Η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης αποτελεί κατάχρηση των Δικαστικών Θεσμών και της δικαστικής διαδικασίας και αποσκοπεί στην παρεμπόδιση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. 7. Η παρούσα Αίτηση καταχωρείται με μεγάλη και/ ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση. 8. Οι Αιτητές παρέλειψαν να παραθέσουν και/ή να αναφέρουν επαρκείς και/ή ικανοποιητικές εξηγήσεις και/ή λόγους που να δικαιολογούν την αρχική τους παράλειψη να καταχωρήσουν εγκαίρως Έφεση. 9. Η όλη συμπεριφορά των Αιτητών δεν δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης της Αίτησης. 10. Τυχόν έγκριση της παρούσας Αίτησης θα προκαλέσει αδικία εις βάρος του Καθ'ου η Αίτηση 1 και/ή δεν εξυπηρετεί την δίκαιη απονομή της δικαιοσύνης. 11. Το Δικαστήριο υπό τις περιστάσεις δεν πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος των Αιτητών, αλλά να απορρίψει την Αίτηση τους με έξοδα εναντίον τους. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, ο Καθ' ου η αίτηση 1, απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας 1 και υποστηρίζει ότι η θέση των Αιτητών περί της μη έγκαιρης αντίληψης ότι η απόφαση του Δικαστηρίου ημ. 31.8.2018 αφορούσε μόνο το κατάστημα είναι ανεδαφική και πρέπει να απορριφθεί. Επαναλαμβάνει δε ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της παρούσας Αίτησης. Διαδικασία: Εφόσον το παρόν ζήτημα είναι καθαρά νομικό, το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Δεν αντεξετάστηκε οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και οι δύο πλευρές αγόρευσαν επί του νομικού αυτού ζητήματος υποστηρίζοντας την έγκριση και απόρριψη της αίτησης, αντίστοιχα.. Νομική Πτυχή: Με δεδομένη την ανυπαρξία ειδικής πρόνοιας στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό, αναφορικά με την παράταση του χρόνου καταχώρησης της έφεσης, ενεργοποιείται στην παρούσα περίπτωση ο Κανονισμός 12(α) και το Δικαστήριο θα εφαρμόσει τις σχετικές πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το ζήτημα της παράτασης του χρόνου καταχώρισης έφεσης διέπεται από τη Δ.35, θ.2, η οποία προνοεί τα κάτωθι: "Subject and without prejudice to the power of the Court of Appeal under Order 57, Rule 2, no appeal from any interlocutory order, or from an order, whether final or interlocutory, in any matter not being an action, shall be brought after the expiration of fourteen days, and no other appeal shall be brought after the expiration of six weeks, unless the Court or Judge, at the time of making the order or at any time subsequently, or the Court of Appeal shall enlarge the time. [.]" Σχετική είναι επίσης η Διαταγή 57, θ.2, η οποία αφορά γενικά την εξουσία του Δικαστηρίου να παρατείνει τις προθεσμίες που προβλέπονται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και η οποία προνοεί ότι: "A Court or Judge shall have power to enlarge or abridge the time appointed by these Rules, or fixed by any order enlarging time, for doing any act or taking any proceeding, upon such terms (if any) as the justice of the case may require, and any such enlargement may be ordered although the application for the same is not made until after the expiration of the time appointed or allowed : provided that when the time for delivering any pleading or document or filing any affidavit, answer or document, or doing any act is or has been fixed or limited by any of these Rules or by any direction or order of the Court or Judge, the costs of any application to extend such time and of any order made thereon shall be borne by the party making such application unless the Court or Judge shall otherwise order." Οι πιο πάνω αναφερόμενες πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έχουν απασχολήσει τη νομολογία επανειλημμένα. Το ζήτημα, γενικά, της ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση χρόνου έτυχε εκτενούς ανάλυσης στην υπόθεση Λυσιώτη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας