← Κύπρος

ARISTOS LIASSIDES FARM & ESTATES LIMITED κ.α. ν. ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ Π. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ «Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΛΤΔ» κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε17/2014, 27/8/2019

ARISTOS LIASSIDES FARM & ESTATES LIMITED κ.α. ν. ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ Π. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ «Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΛΤΔ» κ.α., Αρ. Αίτησης: Ε17/2014, 27/8/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2019:37 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ Τμήμα Λεμεσού Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και Ντ. Σολωμονίδη, Α. Θωμά, Μελών Αρ. Αίτησης: Ε17/2014 Μεταξύ:

  1. ARISTOS LIASSIDES FARM & ESTATES LIMITED
  2. ΛΙΑΣΙΔΗΣ xxxx Αιτητών και
  3. ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ Π. ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ «Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΛΤΔ»
  4. xxxxxx ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Καθ' ων η αίτηση Ημερομηνία: 27 Αυγούστου, 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κος Σ. Πούγιουρος Για Καθ' ης η αίτηση 2: κος Σ. Τσαγκάρης ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα Αίτηση η αντιδικία έχει περιοριστεί μεταξύ Αιτητών 1 (στο εξής αναφερόμενοι ως "οι Αιτητές") και Καθ' ης η αίτηση
  5. Αυτό προέκυψε μετά την απόρριψη, από το Δικαστήριο, στις 9.3.2018, της απαίτησης σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1 και την διακοπή (την ίδια μέρα) της απαίτησής του Αιτητή 2 [1]. Οι Αιτητές στρέφονται εναντίον της Καθ' ης η αίτηση 2 αξιώνοντας την έκδοση απόφασης σε βάρος της για το ποσό των €55.100,00, πλέον τόκο, έξοδα και Φ.Π.Α. Το ποσό αυτό, είναι παραδεκτό ότι αφορά τα οφειλόμενα προς τους Αιτητές ενοίκια του μισθίου. Τα παραδεκτά από τους διαδίκους γεγονότα έχουν δηλωθεί, ως εξής:
  6. Το ενοίκιο των επίδικων καταστημάτων τον ουσιώδη χρόνο ανερχόταν στα €1.800 μηνιαίως.
  7. Η παρούσα ενοικίαση καλύπτεται από τον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο. Δηλαδή : (α) το υποστατικό έχει συμπληρωθεί το 1960, (β) βρίσκεται σε ελεγχόμενη περιοχή μέσα στην πόλη της Λεμεσού, (γ) έχει ενοικιαστεί από προηγούμενους ενοικιαστές από το έτος 1980, (δ) η Καθ' ης η αίτηση 2 είναι κύπρια υπήκοος.
  8. Μετά την εκπνοή της ενοικίασης το υποστατικό συνέχισε να κατέχεται από κάποιον από τους Καθ' ων η αίτηση (1 ή 2).
  9. Τα μη πληρωθέντα ενοίκια των επίδικων καταστημάτων ανέρχονται στο ποσό των €55.100, από Σεπτέμβρη 2012 μέχρι Μάρτη του
  11. Η κατοχή του επίδικου υποστατικού παραδόθηκε στην Αιτήτρια 1 στις 27.3.
  12. Αίτηση Στην τροποποιημένη Αίτηση τους, που καταχωρήθηκε στις 12.1.2018, οι Αιτητές αναφέρονται στην επίδικη ενοικίαση και αξιώνουν την ανάκτηση της κατοχής του μισθίου και την έκδοση σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση 2, απόφασης για το ποσό των €55.100,00, πλέον τόκους, έξοδα και Φ.Π.Α. Η απαίτηση για ανάκτηση της κατοχής εγκαταλείφθηκε όταν η κατοχή αποδόθηκε στους Αιτητές κατά το έτος
  13. Απάντηση: Με την Aπάντηση στην τροποποιημένη Αίτηση, η Καθ' ης η αίτηση 2 ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι ουδέποτε η ίδια υπήρξε ενοικιάστρια του μισθίου, αλλά ότι το μίσθιο ήταν ανέκαθεν ενοικιασμένο από την Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία, η οποία στεγάζει σε αυτό την επιχείρηση βιβλιοπωλείου που ασκεί. Ανταπάντηση: Παρά την έγκριση της τροποποίησης της Ανταπάντησης, οι Αιτητές δεν έχουν καταχωρήσει τροποποιημένη Ανταπάντηση. Ανατρέχοντας στην αρχική Ανταπάντηση των Αιτητών, διαπιστώνω ότι εκεί δικογραφείται, μεταξύ άλλων, ότι ενοικιαστές του μισθίου είναι η Καθ' ης η αίτηση 1 και ότι αυτή ενεργούσε πάντοτε μέσω της διευθύντριας της, Καθ' ης η αίτηση 2 (οποία συμφώνησε στην συνέχιση της ενοικίασης από μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1). Δεν θα αναφερθώ στα υπόλοιπα ζητήματα καθότι μετα την δήλωση των παραδεκτών γεγονότων, αυτά έπαψαν να είναι επίδικα. Επίδικα θέματα Εφόσον με την ανάκτηση της κατοχής του μισθίου στις 27.3.2015, η σχετική απαίτηση των Αιτητών εγκαταλείφθηκε και η αξίωση των Αιτητών περιορίστηκε στο ποσό των €55.100,00 (οφειλόμενα ενοίκια), παρέμεινε, ως μοναδικό επίδικο ζητήματα, ο προσδιορισμός του πραγματικού ενοικιαστή του μισθίου. Μαρτυρία και αξιολόγηση: Στην παρούσα υπόθεση παρουσιάστηκαν δύο μάρτυρες, μία για κάθε πλευρά. Μάρτυρας Αιτητών Η μάρτυρας των Αιτητών, Λ.Λ. (Μ.Α.), διευθύντρια της εταιρείας παρουσίασε γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 3), στην οποία αναφέρει ότι: υπήρξαν μαζί με τον σύζυγο της διευθυντές των Αιτητών και τώρα εξακολουθεί να είναι, μετά τον θάνατο του συζύγου της, η μόνη διευθύντρια. Ο σύζυγος της υπήρξε επίσης γραμματέας των Αιτητών. Οι Αιτητές έχουν καταστεί εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου στο οποίο βρίσκεται το μίσθιο από το έτος
  14. Κατά το χρόνο της αγοράς του εν λόγω ακινήτου, το μίσθιο ήταν ήδη ενοικιασμένο στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, ιδιοκτησία της Καθ' ης η Αίτηση
  15. Από την ημερομηνία αυτή (1/12/06) καμία γραπτή συμφωνία συνάφθηκε, σε σχέση με το μίσθιο. Το τελευταίο ενοίκιο ανερχόταν σε €1.800,00 μηνιαίως (από το έτος 2010). Όλες τις ενοικιάσεις των ακινήτων που ανήκαν στους Αιτητές διαχειρίζονταν ο σύζυγος της, ο οποίος την ενημέρωνε αναφορικά για τα ζητήματα των ενοικιάσεων και για τα προβλήματα που κατά καιρούς υπήρχαν. Οι αποδείξεις είσπραξης των ενοικίων συμπληρώνονταν (από το σύζυγο της) εκ των προτέρων και παραδίδονταν στον κάθε ενοικιαστή όταν καταβαλλόταν το ενοίκιο. Η κατοχή του μισθίου έχει παραδοθεί στους Αιτητές στις 27/3/
  16. Παρουσίασε ως τεκμήριο 9, διάφορα μπλοκ αποδείξεων στα οποία περιλαμβάνονται και αποδείξεις είσπραξης που αφορούν το μίσθιο και από τα οποία προκύπτει ότι η τελευταία πληρωμή ενοικίου αφορούσε το ενοίκιο Σεπτεμβρίου 2012 (μέρος) και ότι τα οφειλόμενα ενοίκια του μισθίου ανήλθαν στις 31/3/15, σε €55.100,
  17. Οι επιστολές που έχουν σταλεί από τους προηγούμενους δικηγόρους των Αιτητών, και οι οποίες απευθύνονται στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, ως ενοικιάστρια του μισθίου, οφείλονται σε λάθος των τότε συνηγόρων των Αιτητών καθότι τέτοιες εντολές δεν τους είχαν δοθεί. Το ίδιο συμβαίνει και με την προηγούμενη Αίτηση Ενοικιοστασίου που είχε καταχωρηθεί από τους Αιτητές (Τεκμήριο 1[2]). Οι αποδείξεις είσπραξης ενοικίων, εκδίδονταν στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 2, προσωπικά, χωρίς αυτή να διαμαρτυρηθεί οποτεδήποτε γι' αυτό. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας, δήλωσε άγνοια ως προς το γεγονός της ύπαρξης του Τεκμηρίου 2, το οποίο αποτελεί την γραπτή συμφωνία ενοικίασης στην οποία συμβαλλόμενοι είναι μόνο η προηγούμενη ιδιοκτήτρια του μισθίου και η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. Υποστήριξε στο σημείο αυτό ότι, κατά το χρόνο που οι Αιτητές αγόρασαν το μίσθιο, «αυτό ήταν ενοικιασμένο στο όνομα της κυρίας Π.Π. (δηλαδή στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 2) και όχι σε κάποια εταιρεία. Διευκρίνισε ότι καμία συμφωνία συνάφθηκε μεταξύ του συζύγου της και της Καθ' ης η Αίτηση 2, σε οποιοδήποτε στάδιο, αλλά παρέπεμψε στις αποδείξεις των Τεκμηρίων 9, υποστηρίζοντας ότι αυτές εκδίδονταν προσωπικά στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 2, διότι δεν υπάρχει η λέξη "Λίμιτεδ" σε αυτές. Ανέφερε ότι τα ενοίκια πληρώνονταν "πάντα" με επιταγή της Καθ' ης η αίτηση 2, αλλά όταν της υποβλήθηκε το τεκμήριο 15 (αντίγραφο επιταγής) δήλωσε άγνοια ως προς το ζήτημα αυτό. Άγνοια δήλωσε επίσης αναφορικά με την ύπαρξη των επιστολών Τεκμήρια 11, 13 και 14, ενώ δεν γνωρίζει το λόγο που η προηγηθείσα Αίτηση Έξωσης, (Τεκμήριο 1), δεν στρεφόταν εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 2, αλλά μόνο εναντίον της Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρείας. Επανεξεταζόμενη η μάρτυρας, αναφέρθηκε σε σειρά αποδείξεων είσπραξης των Τεκμηρίων 9 (Αποδείξεις με αριθμούς 1454, 1461, 1501, 1553, 1603, 1654) υποδεικνύοντας στο Δικαστήριο την εγγραφή στην πρώτη και δεύτερη γραμμή των αποδείξεων αυτών. Αξιολόγηση της Μ.Α. Η μάρτυρας αυτή μου έχει κάνει σχετικά μόνο καλή εντύπωση. Ήταν φανερό από το σύνολο της κατάθεσης της ότι δεν είχε άμεση σχέση με τα ζητήματα της επίδικης ενοικίασης. Με ειλικρίνεια ανέφερε ότι καμία νέα συμφωνία ενοικίασης σύναψαν οι Αιτητές με την Καθ' ης η αίτηση 2, μετά την αγορά του μισθίου από αυτούς. Το συμπέρασμα της μάρτυρος ότι από τις αποδείξεις είσπραξης προκύπτει ότι ενοικιάστρια ήταν η Καθ' ης η αίτηση 2 αποτελεί φανερή ερμηνεία των εγγράφων αυτών και είναι ζήτημα που θα εξεταστεί από το δικαστήριο και στο οποίο η μάρτυρας δεν μπορεί να εκφέρει γνώμη. Διαπιστώνω επίσης ότι η τοποθέτηση της (στην κυρίως εξέταση της) αναφορικά με λανθασμένες ενέργειες από μέρους των προηγούμενων συνηγόρων των Αιτητών, ανατράπηκε στην αντεξέταση της, όταν της υποβλήθηκαν τα τεκμήρια 1, 13 και 14 και η μάρτυρας δήλωσε άγνοια ως προς το λόγο που αυτά απευθύνονται στην Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία μόνο. Για τους πιο πάνω λόγους από την κατάθεση της μάρτυρος αυτής αποδέχομαι, πέραν από τα παραδεκτά γεγονότα, ότι: καμία νέα συμφωνία συνάφθηκε μεταξύ Αιτητών και Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, μετά την αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του μισθίου και ότι τα ζητήματα της επίδικης ενοικίασης, τουλάχιστον μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013, διαχειρίζονταν ο σύζυγός της Μ.Α. που ακολούθως απεβίωσε (σε άγνωστη σε μας ημερομηνία) όλες οι αποδείξεις του τεκμηρίου 9 είχαν εκδοθεί από το σύζυγο της Μ.Α. οι Αιτητές αγόρασαν το ακίνητο στο οποίο περιλαμβάνεται το μίσθιο και έχουν καταστεί από την 1.12.2006, οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες αυτού. Μάρτυρας Καθ' ης η αίτηση 2 Η Καθ' ης η Αίτηση 2, ως μάρτυρας για την υπόθεση της (Μ.Κ.), παρουσίασε γραπτή δήλωση στην οποία αναφέρει τα κάτωθι: Η ενοικίαση του μισθίου, δημιουργήθηκε με τη σύναψη της γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 1/11/02, η οποία συνάφθηκε με την τότε ιδιοκτήτρια του, Ο. Π. (Τεκμήριο 2). Η ενοικίαση έγινε από την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, η οποία κατείχε το μίσθιο μέχρι το έτος 2015, οπότε το παρέδωσε στους Αιτητές. Στην περίοδο αυτή μεσολάβησε η αποστολή της επιστολής Τεκμήριο 11, στην ενοικιάστρια εταιρεία, με την οποία η τελευταία ενημερώθηκε για την αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του μισθίου και επίσης ότι τα ενοίκια θα πληρώνονταν πλέον στους Αιτητές, ως νέους ιδιοκτήτες. Η επίδικη ενοικίαση από μέρους της εταιρείας Καθ' ης η Αίτηση 1, συνεχίστηκε έκτοτε αδιάκοπα μέχρι το έτος
  18. Τα ενοίκια πληρώνονταν με επιταγές της εταιρείας, πάντα σε διαταγή του Αιτητή 2, ο οποίος εξέδιδε τη σχετική απόδειξη εκ μέρους των ιδιοκτητών, Αιτητών
  19. Οι αποδείξεις εκδίδονταν στο όνομα της ενοικιάστριας εταιρείας και κάποιες φορές στο δικό της όνομα. Αυτό, ως επίσης και η έκδοση των επιταγών στο όνομα του Αιτητή 2, γίνονταν χωρίς την πρόθεση δημιουργίας νέας ενοικίασης. Ουδέποτε η ίδια νοίκιασε ή κατείχε το μίσθιο υπό την προσωπική της ιδιότητα. Αυτό ήταν γνωστό στους Αιτητές, οι οποίοι παρόλα αυτά επέλεξαν να υποστηρίξουν το γεγονός ότι η ίδια ήταν η ενοικιάστρια του μισθίου. Αυτό βρίσκεται σε αντίθεση με: (α) Το Τεκμήριο 13, επιστολή ημερ. 2.11.2009, 31.5.στην οποία Αιτητές αναφέρονται στην επίδικη ενοικίαση, και απευθύνονται στην ενοικιάστρια εταιρεία, Καθ' ης η Αίτηση
  20. (β) Το Τεκμήριο 14, επιστολή ημερ. 16.5.2013, των δικηγόρων των Αιτητών που αφορά και πάλι την επίδικη ενοικίαση και αναγνωρίζει ως ενοικιάστρια την Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία. (γ) Το Τεκμήριο 1, προηγούμενη αίτηση έξωσης που καταχωρήθηκε στο παρόν δικαστήριο στις 31.5.2013 και αφορά επίσης την επίδικη ενοικίαση, στην οποία καμία αναφορά γίνεται στην ίδια προσωπικά. (δ) Το Τεκμήριο 15, από το οποίο φαίνεται ότι οι επιταγές που εκδίδονταν αφορούσαν τον τραπεζικό λογαριασμό της ενοικιάστριας εταιρείας. (ε) Τη δέσμη Τεκμηρίων 9, όπου φαίνεται ότι οι αποδείξεις είσπραξης αναφέρονται σε "Παναγιώτα Παπακωνσταντίνου Βιβλιοπωλείο «η Μόρφωση»". (στ) Τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Αιτητών. Από μέρους των ιδιοκτητών - Αιτητών ο μόνος που είχε ανάμιξη στα ζητήματα της επίδικης ενοικίασης ήταν ο σύζυγος της Μ.Α., A. Λ. ("Α.Λ."),ενώ η Μ.Α. καμία σχέση είχε όλα αυτά τα χρόνια με τα ζητήματα αυτά. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας, αρνήθηκε την ύπαρξη νέας συμφωνίας μεταξύ των Αιτητών και της ίδιας και συμφώνησε ότι η ίδια παραλάμβανε όλες τις αποδείξεις είσπραξης των ενοικίων του μισθίου. Υποστήριξε ότι αυτές εκδίδονταν στο όνομα της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρείας. Αρνήθηκε την υποβολή ότι οι αποδείξεις του Τεκμηρίου 9 και η φράση «Βιβλιοπωλείο η Μόρφωση», στη δεύτερη γραμμή της απόδειξης, καταδεικνύουν ότι οι αποδείξεις εκδίδονταν πάντα στο όνομα της ιδίας προσωπικά. Η μάρτυρας ανέφερε ότι είχε ζητήσει από τον Α.Λ. να εκδίδει τις αποδείξεις ακριβώς ως το ενοικιαστήριο έγγραφο (Τεκμήριο 2), αλλά δεν ήθελε να τον ταλαιπωρήσει περαιτέρω διότι, ούτως η άλλως, οι αποδείξεις εκδίδονταν στο όνομα της εταιρείας. Η μάρτυρας αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι υπήρξε η ίδια ενοικιάστρια του μισθίου. Αξιολόγηση Μ.Κ. Η μάρτυρας Καθ' ων η αίτηση μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Υπήρξε σταθερή, σαφής και οι απαντήσεις της ήταν άμεσες και ευθείς. Δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε αντίφαση στη μαρτυρία της, η οποία επιβεβαιώνεται και από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί. Αποδέχομαι την μαρτυρία της με μόνη εξαίρεση το κατά πόσο η ίδια υπήρξε ή όχι ενοικιάστρια του μισθίου αφού ο προσδιορισμός του πραγματικού ενοικιαστή του μισθίου αυτό είναι το ζητούμενο στην παρούσα υπόθεση και θα προκύψει από δικανικό συλλογισμό. Ευρήματα Δικαστηρίου Στην βάση των παραδεκτών γεγονότων και εγγράφων και της αποδεκτής μαρτυρίας, καταλήγω στα κάτωθι ευρήματα. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας[3], ημερομηνίας 31.10.2002, μεταξύ της τότε ιδιοκτήτριας του μισθίου Ο.Π. και των Καθ' ων η αίτηση 1, οι τελευταίοι νοίκιασαν το μίσθιο στο οποίο ασκούσαν επιχείρηση βιβλιοπωλείου. Η συμφωνία ενοικίασης είχε διάρκεια δύο έτη (από την 1.11.2002 μέχρι την 31.10.2004). Μετά την εκπνοή της συμφωνίας στις 31.10.2004, οι Καθ' ων η αίτηση 1 διατήρησαν την κατοχή του μισθίου και έτσι είχαν καταστεί από την 1.11.2004 θέσμιοι ενοικιαστές αυτού. Στην συνέχεια μεταβλήθηκε τι ιδιοκτησιακό καθεστώς του μισθίου με την απόκτηση της ιδιοκτησίας του από τους Αιτητές, την 1.12.2006, όταν οι τελευταίοι αγόρασαν το ακίνητο στο οποίο βρίσκεται τι μίσθιο. Το μίσθιο έχει οποίο συμπληρωθεί το έτος 1960, δηλαδή πριν την 31.12.1999 και βρίσκεται σε ελεγχόμενη, δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83και της Κ.Δ.Π. 519/2007, περιοχή. Από την αγορά του μισθίου και ακόλουθα, τα ζητήματα της ενοικίασης του μισθίου διαχειρίζονταν μέχρι τον θάνατο του, ο Ά. Λ., διευθυντής και Γραμματέας των Αιτητών, σύζυγος της Μ.Α. Ο Α.Λ. διαχειριζόταν επίσης όλες τις ενοικιάσεις των ακινήτων που ανήκαν στους Αιτητές. Τα ενοίκια της θέσμιας αυτής ενοικίασης (τα οποία πληρώνονταν με επιταγή της Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρείας), εισπράττονταν πάντοτε από τον Α.Λ., ο οποίος εξέδιδε και τις σχετικές αποδείξεις. Καμία άλλη συμφωνία ενοικίασης σύναψαν οι Καθ' ων η αίτηση 1 ή η Καθ' ης η αίτηση 2 με τους Αιτητές και η κατοχή του μισθίου διατηρήθηκε υπό το καθεστώς της θέσμιας ενοικίασης μέχρι την 27.3.2015, όταν αποδόθηκε τελικά τους Αιτητές. Κατά τον χρόνο εκείνο οφείλονταν στους Αιτητές ενοίκια ύψους €55.100,00, που αφορούσαν την χρονική περίοδο από τον Σεπτέμβριο του 2012 μέχρι και τον Μάρτιο του
  21. Τα ενοίκια αυτά ουδέποτε εξοφλήθηκαν. Βάρος Απόδειξης Στην παρούσα υπόθεση, με την προσαχθείσα μαρτυρία, προωθήθηκαν δύο αντικρουόμενες θέσεις. Οι μεν Αιτητές υποστηρίζουν ότι τα οφειλόμενα σε αυτούς ενοίκια, οφείλονται από την Καθ' ης η αίτηση 2 (ως ενοικιάστρια), ενώ η Καθ' ης η αίτηση 2 υποστηρίζει ότι κανένα ποσό οφείλει η ίδια προσωπικά, καθότι ουδέποτε υπήρξε ενοικιάστρια του μισθίου. Δεν εκφεύγει η παρούσα υπόθεση του βασικού κανόνα που ισχύει σε μια πολιτική δίκη. Το βάρος απόδειξης της απαίτησης τους φέρουν οι Αιτητές, οι οποίοι οφείλουν να αποδείξουν την Απαίτηση τους με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Βλ. Σοφοκλέους ν. Κυριάκου,

(2010)1 Α.Α.Δ. 665, όπου λέχθηκαν τα εξής: "Το βάρος απόδειξης σε μια πολιτική δίκη το φέρει κατά κανόνα ο ενάγων ο οποίος και θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Έχει κατ' επανάληψη νομολογιακά καθορισθεί η έννοια του κριτηρίου αυτού, αλλά περαιτέρω βοήθεια μπορεί να αντληθεί από το σύγγραμμα του Murphy on Evidence, 8η έκδ.
(2003), όπου αναφέρονται στις σελ. 80-83, τα βασικά κριτήρια του αποδεικτικού αυτού βάρους. Τονίζεται ιδιαίτερα στη σελ. 81 ότι: «If the claimant bears the burden of proof, and fails to persuade the court that this case has been proved on the balance of probabilities, judgment should be given for the defendant. Moreover, the test is not whether the claimant's case is more probable than the defendant's, but whether the claimant's case is more probably true than not true, i.e., the claimant's case is measured by reference to an objective standard of probability.» Η στην πράξη εφαρμογή του κριτηρίου του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, δόθηκε από τη Βουλή των Λόρδων στην υπόθεση Rhesa Shipping Co. S.A. v. Edmunds [1985] 1 W.L.R. 948, όπου λέχθηκε ότι εφόσον το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε βρει ότι η μαρτυρία που είχε προσαχθεί προς υποστήριξη της αγωγής ήταν εξαιρετικά απίθανη, έπρεπε να αποφασίσει ότι οι ενάγοντες είχαν αποτύχει να ικανοποιήσουν το βάρος απόδειξης που έφεραν και δεν ήταν υποχρεωμένο να επιλέξει μεταξύ δύο αντικρουόμενων θεωριών, απλώς και μόνο διότι προωθήθηκε κάποια εξήγηση ως προς την πιθανή αιτία της βλάβης που είχε εκεί παρουσιαστεί στο πλοίο." Νομική πτυχή Με δεδομένο λοιπόν ότι το βάρος απόδειξης της υπόθεσης τους βρίσκεται στους ώμους των Αιτητών και μόνο, το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει κατά πόσον η εκδοχή των Αιτητών είναι πιο πιθανή παρά απίθανη (βλ. Σοφοκλέους ν. Κυριάκου, (πιο πάνω). Αυτό θα γίνει βέβαια σε συνάρτηση με τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου και τα δικόγραφα. Η αλλαγή ιδιοκτησίας και η θέσμια ενοικίαση Είναι βασικό να εξεταστεί το κατά πόσον η αλλαγή του ιδιοκτήτη του μισθίου στην διάρκεια της θέσμια ενοικίασης έχει επηρεάσει με οποιονδήποτε τρόπο την ενοικίαση αυτή. Το γεγονός ότι η ενοικίαση κατά το χρόνο της αλλαγής του ιδιοκτήτη ήταν θέσμια, προκύπτει από τα πιο κάτω μη αμφισβητούμενα γεγονότα: α. η συμφωνία ενοικίασης εξέπνευσε και οι ενοικιαστές Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία διατήρησαν την κατοχή του μισθίου β. Το μίσθιο έχει συμπληρωθεί πριν την 31.12.1999 και βρίσκεται εντός ελεγχόμενης από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο (Ν.23/1983)περιοχής. Στη διάρκεια της θέσμιας αυτής ενοικίασης και χωρίς να μεσολαβήσει μέχρι την 1.12.2006[4] οποιαδήποτε αλλαγή στο πρόσωπο του ενοικιαστή (αφού η ιδιοκτήτρια απευθύνεται (στην επιστολή τεκμήριο 11, στην Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία ως ενοικιάστρια), το μίσθιο πωλήθηκε στους Αιτητές. Σύμφωνα με τη νομολογία, με την μεταβίβαση της ιδιοκτησίας ακινήτου το οποίο είναι ενοικιασμένο, "Ο νέος ιδιοκτήτης [εφόσον έχει γνώση της ενοικίασης] υπέχει θέση εξ επαγωγής εμπιστευματοδόχου (constructive trustee) έναντι του ενοικιαστή (κατόχου) και δεσμεύεται να τηρήσει τις υποχρεώσεις του προκατόχου του" (βλ. Χαραλαμπίδης ν. Κωνσταντίνου κ.α.
(1996)1(Β) Α.Α.Δ 709). Στη βάση των πιο πάνω διαπιστώσεων μου προκύπτει ότι η θέσμια ενοικίαση συνεχίστηκε μεταξύ των Αιτητών και των υφιστάμενων ενοικιαστών του μισθίου, από την 1.12.2006 και ακόλουθα. Εφόσον ο ενοικιαστής στον ουσιώδη χρόνο της μεταβίβασης του μισθίου ήταν η Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία, αυτή συνέχισε να διατηρεί την ιδιότητα της ενοικιάστριας του μίσθιου. Αλλαγή ενοικιαστή στο χρόνο μετά την 1.12.2006 Το κατά πόσο υπήρξε μεταβολή στη θέσμια ενοικίαση μετά τη μεταβίβαση του ακινήτου, προκύπτει από την εξέταση των πραγματικών γεγονότων. Είναι καταρχήν, κοινά αποδεκτό ότι καμία συμφωνία συνάφθηκε μεταξύ Αιτητών και Καθ' ης η αίτηση 2. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι και η μάρτυρας των Αιτητών ανέφερε ότι κατά το χρόνο που αυτό αποκτήθηκε από τους Αιτητές, ενοικιαστής ήταν η Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία, ενώ στην συνέχεια δήλωσε ότι καμία συμφωνία συνάφθηκε μεταξύ του Α.Λ. (που διαχειριζόταν τα ζητήματα της επίδικης ενοικίασης εκ μέρους των Αιτητών) και της Καθ' ης η αίτηση 2, μετά την αγορά του μισθίου. Στην απουσία νέας συμφωνίας, διαπιστώνω ότι δεν έχει επέλθει οποιαδήποτε αλλαγή στο πρόσωπο του ενοικιαστή που ήταν η Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρεία (βλ. Χριστόπουλος ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1713). Οι αποδείξεις του Τεκμηρίου 9 Είναι αναγκαία η εξέταση των αποδείξεων είσπραξης, καθότι οι Αιτητές βασίζουν την υπόθεσή τους σε αυτές, υποστηρίζοντας προφανώς ότι από αυτές προκύπτει η πρόθεση των δύο πλευρών όπως καταστεί ενοικιάστρια η Καθ' ης η αίτηση 2, στη θέση της εταιρείας. Η θέση τους όμως αυτή δεν υποστηρίζεται από το περιεχόμενο των αποδείξεων είσπραξης, οι οποίες έχουν τις εξής αναφορές (παρατίθενται πιο κάτω αποσπάσματα από τις αποδείξεις, για την καλύτερη κατανόηση του συλλογισμού του Δικαστηρίου): ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΣ - RECEIPT No 1603 Έλαβον παρά xxxxxxxxx Π. Κωνσταντίνου εκ Λ/σου Received from εκ Το Βιβλιοπωλείο «Μόρφωσης» of ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΣ - RECEIPT No 1631 Έλαβον παρά xxxxxxxx Π. Κωνσταντίνου Received from εκ Λ/σού «Βιβλιοπωλείο η Μόρφωσης» of (Σημ: Τα έντονα γράμματα είναι η τυποποιημένη απόδειξη και τα υπόλοιπα αποτελούν τα χειρόγραφα του εκδότη) Είναι φανερό ότι η φράση "Bιβλιοπωλείo η Mόρφωση" τίθεται στη δεύτερη σειρά των τυποποιημένων αυτών εγγράφων, όχι για να δηλώσει την καταγωγή ή προέλευση της xxxxxxx Παπακωνσταντίνου, αλλά διότι δεν υπήρχε αρκετός χώρος στην πρώτη σειρά των αποδείξεων για να καταγραφεί στην ίδια σειρά ολόκληρο το όνομα "xxxxxxx Παπακωνσταντίνου Bιβλιοπωλείο η Mόρφωση". Δεν βρίσκω οποιαδήποτε βασιμότητα στο επιχείρημα ότι η φράση "Bιβλιοπωλείο η Mόρφωση" ακολουθεί επίτηδες την λέξη "εκ" στις εν λόγω αποδείξεις. Αυτό εξάλλου ανατρέπεται και από το γεγονός ότι σε αρκετές αποδείξεις μετά την λέξη "εκ" υπάρχει η λέξη "Λεμεσού" (ενώ σε κάποιες άλλες ο εκδότης διαγράφει με το στυλό την τυποποιημένη λέξη «εκ»). Είναι φανερό ότι οι διάδικοι δεν έδειχναν ιδιαίτερη ευλάβεια στο τυπικό αυτό μέρος της συναλλαγής τους. Βλέπουμε ότι το όνομα της Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρείας να παρουσιάζεται σε όλες τις αποδείξεις αναγραμματισμένο και χωρίς τη λέξη "Λίμιτεδ". Αυτό όμως δεν επιβεβαιώνει από μόνο του την θέση των Αιτητών αναφορικά με το πρόσωπο του ενοικιαστή. Ακόμα και εάν αποδεχόμουν ότι οι αποδείξεις είσπραξης έχουν εκδοθεί στο όνομα της Καθ' ης η αίτηση 2, αυτό το γεγονός δεν θα επιμαρτυρούσε την αντικατάσταση του ενοικιαστή (και κατ' επέκταση την συνομολόγηση νέας ενοικίασης). Σχετική είναι και η απόφαση στην υπόθεση Κυθρεώτης ν. Milington Ward
(2001)1Β Α.Α.Δ 1480, όπου λέχθηκαν τα εξής: "Η αποδοχή ενοικίου, όπως ορθά επισημαίνει η πρωτόδικος Δικαστής, με αναφορά στη Λιμνατίτη και άλλη ν. Σύννου και άλλων
(1992)1 Α.Α.Δ. 817, δεν επιμαρτυρεί, άνευ ετέρου, τη συνομολόγηση νέας ενοικίασης. Αποτελεί μαρτυρία, η οποία μπορεί, ανάλογα με τα περιστατικά που την περιβάλλουν, να στοιχειοθετήσει τη σύναψη νέας ενοικίασης, όχι όμως απαρέγκλιτα. Όπως και σε κάθε άλλη σύμβαση, πρέπει να υπάρχει σύμπτωση βούλησης μεταξύ των συμβαλλομένων, καθώς τονίζεται και στην αγγλική απόφαση Maconochie v. Brand [1946] 2 All E.R.
  1. Στην προκείμενη περίπτωση, όχι μόνο δεν υπήρχε τέτοια πρόθεση εκ μέρους της ιδιοκτήτριας, αλλά, αντίθετα, διαδήλωσε και μέσω των αποδείξεων, τις οποίες εξέδιδε, μέχρις ότου διαφανεί η δυνατότητα σύναψης νέας ενοικίασης, εις το όνομα του διαχειριστή του αποβιώσαντος Ανδρέα Γ. Κυθρεώτη, ότι δεν ήταν αυτή η πρόθεσή της." Τα ίδια ισχύουν και στην παρούσα περίπτωση. Οι αποδείξεις "διαδηλώνουν" την συνέχιση της ενοικίασης από την Καθ' ης η αίτηση εταιρεία
  2. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι οι επιστολές τεκμήρια 13 και 14, απευθύνονταν μόνο στην Καθ' ης η αίτηση 1 εταιρία. Bρίσκω τέλος ότι δεν έχει παρουσιαστεί κάποια λογική εξήγηση στην εκδοχή των Αιτητών αναφορικά με την αποδοχή της Καθ' ης η αίτηση 2 να καταστεί η ίδια ενοικιάστρια του μισθίου. Μετά από μία πολύχρονη ενοικίαση στο νομικό πρόσωπο και στην οποία ενοικίαση καμία ευθύνη είχε ίδια η Καθ' ης η αίτηση 2 προσωπικά (έναντι των Αιτητών), ποιος λόγος υπήρχε για να αποδεχθεί η Καθ' ης η αίτηση 2 την μεταβολή στο πρόσωπο του ενοικιαστή; Το ισοζύγιο των πιθανοτήτων Συνακόλουθα των ανωτέρω καταλήγω στο εύρημα ότι η εκδοχή που οι Αιτητές εκφράζουν στην τροποποιημένη Αίτηση τους είναι εξαιρετικά απίθανη και επομένως, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, δεν μπορεί παρά να απορριφθεί. Καθίσταται έτσι ακαδημαϊκό (και δεν θα εξεταστεί) το ζήτημα του κατά πόσον η παράλειψη καταχώρησης τροποποιημένης Ανταπάντησης και η ύπαρξη παραδοχών στο δικόγραφο αυτό δεσμεύουν τους Αιτητές σε βαθμό που τους εμποδίζουν να προβάλουν αντίθετους ισχυρισμούς στην τροποποιημένη Αίτηση τους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στη βάση όλων των πιο πάνω διαπιστώσεων μου, για την αποτυχία απόσεισης του βάρους απόδειξης από μέρους των Αιτητών, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, η παρούσα Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, με δεδομένη την έκδοση της ενδιάμεσης απόφασης ημερ. 31.5.2018 (αναφορικά με το ζήτημα των εξόδων που προέκυψαν από την διακοπή της υπόθεσης του Αιτητή 2 και την διακοπή της υπόθεσης των Αιτητών 1 εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1) και με δεδομένη την κοινή εκπροσώπηση των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, βρίσκω ορθό όπως τα έξοδα της Καθ' ης η αίτηση 2 βαρύνουν τους Αιτητές μόνο για την χρονική περίοδο που ακολούθησε την ενδιάμεση απόφαση ημερ. 31.5.
  3. Με την σύμφωνη γνώμη των παρέδρων, τα έξοδα από την 1.6.2018 μέχρι και σήμερα επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση 2 και εναντίον των Αιτητών 1, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Final Αναφορά: καθορισμός ενοικιαστή [1] Η Αίτηση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 απορρίφθηκε με την έγκριση εκ συμφώνου της ενδιάμεσης αίτησης ημερ. 31.1.2018 (που καταχώρησαν οι Καθ' ων η αίτηση 1). [2] Αίτηση αρ. Ε109/ 2013 μεταξύ Αιτητών 1 και Καθ' ης η αίτηση
  4. [3] Τεκμήριο 2 [4] Ημερομηνία μεταβίβασης της κυριότητας του μισθίου στους Αιτητές
  5. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.