ΠΑΤΣΑΛΙΔΟΥ ν. ΜΟΥΖΟΥΡΗΣ κ.α., Αίτηση αρ.: E36/2017, 30/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2019:41 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου και Κ. Κάσινου, Π. Αγιομαμίτη, Παρέδρων Αίτηση αρ.: E36/2017 Μεταξύ: xxxx ΠΑΤΣΑΛΙΔΟΥ εκ Λεμεσού Αιτήτριας και
- xxx ΜΟΥΖΟΥΡΗΣ εκ Λεμεσού
- xxx ΜΟΥΖΟΥΡΗΣ εκ Λεμεσού Καθ' ων η Αίτηση Ημερομηνία: 30/09/2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κος Αν. Κονναρής Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κος Ν. Χριστοφίνης για CHRISTOFINIS - MOUZOURIDOU & CO. LLC (κα Όλγα Κωνσταντίνου στην απαγγελία της απόφασης) Α Π Ο Φ Α Σ Η Στην παρούσα υπόθεση, η επίδικη ενοικίαση δεν αμφισβητείται. Ο Καθ' ου η αίτηση κατέχει δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης, ημερομηνίας 01/07/2011, το xxxxx του κτιριακού συγκροτήματος, στη Λεωφόρο xxxxx στη Λεμεσό (που στο εξής θα αναφέρονται ως "το μίσθιο"). Η Αιτήτρια, καταχώρησε την παρούσα Αίτηση έξωσης, υποστηρίζοντας ότι ο Καθ' ου η αίτηση, ενώ εξακολουθεί να διατηρεί την κατοχή του μισθίου, παραλείπει να καταβάλει σε αυτήν δεδουλευμένα ενοίκια για το μίσθιο ύψους €4.550,00, που αφορούν τη χρονική περίοδο από τον μήνα Οκτώβριο του έτους 2016 μέχρι και τον μήνα Απρίλιο του έτους
- Αξιώνει η Αιτήτρια, μεταξύ άλλων, την έκδοση απόφασης σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 (ως πρωτοφειλέτη και εγγυητή, αντίστοιχα) για το ποσό αυτό και για τα ενδιάμεσα οφέλη από την 1.5.2017 (προς €650,00 μηνιαίως), μέχρι την απόδοση της κατοχής του μισθίου σε αυτήν καθώς και οφειλόμενα κοινόχρηστα προς €1.940,00 πλέον τόκο έξοδα και Φ.Π.Α. Στη βάση των οφειλόμενων ενοικίων, η Αιτήτρια απαιτεί την έκδοση διατάγματος έξωσης σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση
- Απάντηση και Ανταπαίτηση: Στο δικόγραφό τους, οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 αρνούνται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και Α. Προβάλλουν διάφορες προδικαστικές ενστάσεις αναφορικά με την δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου και ως προς την ακυρότητα του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Β. Υποστηρίζουν μεταξύ άλλων ότι : · Το συμβόλαιο είναι άκυρο και ο τερματισμός πάσχει καθότι η ενοικίαση του μίσθιο είναι περιοδική. · Υπήρξε παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων της Αιτήτριας αναφορικά με τις επιδιορθώσεις στο μίσθιο και την ασφαλιστική κάλυψη του. · Το μίσθιο δεν πληροί τις προδιαγραφές για τη λειτουργία γυμναστηρίου γεγονός το οποίο η Αιτήτρια γνώριζε και απέκρυψε, προβαίνοντας μάλιστα σε ψευδείς παραστάσεις με σκοπό τη σύναψη της επίδικής συμφωνίας ενοικίασης. · Δεν είναι δυνατή η λειτουργία της επιχείρησης γυμναστηρίου από τον Καθ' ου η αίτηση 1, ο οποίος έχει υποστεί λόγω της συμπεριφοράς της Αιτήτριας, ζημιές και απώλειες τις οποίες ανταπαιτεί, μεταξύ άλλων, ως εξής:
- Ποσό €3.000,00 για έξοδα επιδιορθώσεων στο μίσθιο.
- Ποσό €100.000,00 ως αποζημιώσεις για την απώλεια κερδών ένεκα αδυναμίας πώλησης της επιχείρησης.
- Αποζημιώσεις για παράβαση της συμφωνίας ενοικίασης.
- Αποζημιώσεις για ζημιά που υπέστηκε λόγω των ψευδών παραστάσεων.
- Αποζημιώσεις για την απώλεια εμπορικής εύνοιας, πελατών, κερδών και τζίρου. Ανταπάντηση και Απάντηση την Ανταπαίτηση Στο δικόγραφο αυτό η Αιτήτρια αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση, υποστηρίζοντας την εγκυρότητά στης συμφωνίας ενοικίασής και τον νόμιμο τερματισμό της, αναφέροντας ότι ουδεμία σχέση είχε η ίδια με την συμφωνία πώλησης της επιχείρησης γυμναστηρίου (η οποία αφορούσε τον προηγούμενο ενοικιαστή και τον Καθ' ου η αίτηση 1). Αρνούνται επίσης ειδικά την Ανταπαίτηση του Καθ' ου η αίτηση
- Παραδεκτά γεγονότα Κατατέθηκαν από τις δύο πλευρές, πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, ως παραδεκτά γεγονότα, τα εξής: "
- Η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου.
- Η ύπαρξη της συμφωνίας ημερ. 01/07/2011 η υπογραφείσα μεταξύ της διαδίκων μερών (όχι το περιεχόμενο).
- Η ύπαρξη της συμφωνίας πωλήσεως της επιχειρήσεως ημερ. 01/07/2011 η υπογραφείσα μεταξύ του Καθ' ου η Αίτηση 1 και τρίτου προσώπου (όχι το περιεχόμενο).
- Ο Καθ' ου η ECLI:CY:AD:2016:D147, Αίτηση 1 σταμάτησε να καταβάλλει μηνιαία ενοίκια από 01/09/
- Το επίδικο υποστατικό έχει συμπληρωθεί το
- Βρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής στο Δήμο Λεμεσού, και ότι έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής.
- Στάληκε επιστολή τερματισμού από την Αιτήτρια με ημερομηνία 18.1.17, η οποία παραλήφθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση 1 αυθημερόν και αυτός διατήρησε την κατοχή του επίδικου υποστατικού έκτοτε". Στην διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, προστέθηκε σε αυτά και το πιο κάτω γεγονός:
- "Κατά πάντα χρόνο υπήρχε και υπάρχει ασφαλιστική κάλυψη στο επίδικο κτίριο το οποίο περιλαμβάνει και το επίδικο υποστατικό." Ακροαματική διαδικασία: Παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο συνολικά έξη μάρτυρες (τρεις για κάθε πλευρά). Οι τελικές αγορεύσεις των δύο πλευρών κατατέθηκαν στις 12.3.2019 και την ίδια μέρα επιφυλάχθηκε η παρούσα απόφαση. Μαρτυρία και αξιολόγηση Μάρτυρες Αιτήτριας Σαν πρώτη μάρτυρας για την υπόθεση της παρουσιάστηκε η ίδια η Αιτήτρια (Μ.Α.1). Αναφέρθηκε στη σύναψη της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης, την 1/7/
- Το υποστατικό είχε ανεγερθεί περί το έτος 1998 και αυτό ενοικιάστηκε αρχικά σε κάποιο Δ., ο οποίος λειτουργούσε σε αυτό επιχείρηση γυμναστηρίου. Δεν γνωρίζει αν ο Δ. εξασφάλισε άδειες λειτουργίας της επιχείρησης αυτής, αλλά αυτό έλεγε ο ίδιος. Της παρουσίασε τον Καθ' ου η αίτηση 1 ως νέο ενοικιαστή, ενώ είχε ήδη συνάψει μαζί του συμφωνία πώλησης της επιχείρησης γυμναστηρίου. Το τεκμήριο 2 (συμφωνία πώλησης) δεν το είχε δει και ούτε γνωρίζει το περιεχόμενό του. Όταν ξεκίνησε η ενοικίαση, ο Καθ' ου η αίτηση 1 πλήρωνε το μηνιαίο ενοίκιο των €750,00 το οποίο μειώθηκε, μετά από δικό του αίτημα (λόγω της οικονομικής ύφεσης) στα €650,00, μηνιαίως. Πλήρωνε το ενοίκιο των €650,00, για κάποιο διάστημα, αλλά με καθυστέρηση. Η ίδια έδειχνε κατανόηση στα προσωπικά προβλήματα του Καθ' ου η αίτηση 1, αυτός όμως κανένα ενοίκιο πλήρωσε για τους μήνες Οκτώβριο 2016 μέχρι και το μήνα Απρίλιο του
- Δεν ζητήθηκαν οι αυξήσεις που προβλέπονται στη συμφωνία ενοικίασης, λόγω των οικονομικών προβλημάτων του ενοικιαστή. Μετά τον τερματισμό από μέρους της, της συμφωνίας ενοικίασης, παρουσιάστηκαν και οφειλόμενα κοινόχρηστα ύψους €1.940,
- Επανειλημμένα οχλούσε η ίδια και ο σύζυγός της τον Καθ' ου η αίτηση
- Απέστειλαν επίσης τα τεκμήρια 3 και 4 στον Καθ' ου η αίτηση 1, ο οποίος πάλεψε να συμμορφωθεί με τις ειδοποιήσεις αυτές. Ακολούθησε έτσι η παρούσα αίτηση έξωσης. Κανένα πόσο πλήρωσε ο Καθ' ου η αίτηση 1 μετά την κατάθεση της Αίτησης. Στη διάρκεια της ενοικίασης ουδέποτε της ζητήθηκε να υπογράψει έγγραφα που σχετίζονται με το επιτήδευμα του ενοικιαστή. Όσον αφορά την κακόβουλη ζημιά στο μίσθιο (από φωτιά), αυτό το πληροφορήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση
- Το κτίριο βρίσκεται στην οδό xxxxx και αποτελείται από ένα υπόγειο, ισόγειο και δύο ορόφους. Στο πίσω μέρος του κτιρίου βρίσκεται η δική της κατοικία. Ο σύζυγός της επιλαμβανόταν των επιδιορθώσεων στις περιπτώσεις που παρουσιάζονταν μικροπροβλήματα και όταν το ζητούσε ο Καθ' ου η αίτηση
- Καμία απαίτηση προβλήθηκε πριν την καταχώρηση της Αίτησης έξωσης, για ζημιές που υπέστηκε ο Καθ' ου η αίτηση 1, ο οποίος οφείλει ενοίκια και κοινόχρηστα από το Οκτώβριο του 2016, μέχρι και σήμερα. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας ανέφερε ότι οι προδιαγραφές για τη λειτουργία του γυμναστηρίου δημιουργήθηκαν από την ίδια, όπως π.χ. τα αποδυτήρια και οι ντουζιέρες. Αλλαγή χρήσης δεν έγινε στο μίσθιο, το οποίο προοριζόταν για χώρο στάθμευσης του κτηρίου, αλλά λόγω αρχιτεκτονικού λάθος δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν τέτοιο. Δεν γνωρίζει ότι χωρίς την εξασφάλιση αλλαγής χρήσης, ο Δημητριάδης λειτουργούσε το γυμναστήριο παράνομα. Ήταν δικό του θέμα, ανάφερε και ούτε ρωτήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση 1, για την άδεια οικοδομής του κτιρίου. Αυτός ζήτησε να νοικιάσει το μίσθιο, αφότου σύναψε τη συμφωνία με το Δημητριάδη για αγορά της επιχείρησης. Δεν γνωρίζει λεπτομέρειες της συμφωνίας και καμία συζήτηση έκανε μαζί της, πριν την ενοικίαση. Δεν ζητήθηκε και δεν του υποδείχθηκε άλλος χώρος στάθμευσης για το μίσθιο, πέρα από τη ράμπα δυτικά του κτιρίου (όπου θα στάθμευε το όχημά του ο Καθ' ου η αίτηση 1). Αρνήθηκε ότι της είχε ζητηθεί επανειλημμένα από τον Καθ' ου η αίτηση 1 να διορθώσει η ίδια τις φυσικές φθορές που είχαν παρουσιαστεί στο μίσθιο, στη διάρκεια της ενοικίασης. Δεν υπέβαλε απαίτηση στην ασφαλιστική εταιρεία για κάλυψη της ζημιάς, από την φωτιά στο μίσθιο, γιατί τη θεώρησε ασήμαντη. Αναγνώρισε την πολεοδομική άδεια και την άδεια οικοδομής που αφορούν το επίδικο κτίριο και συμφώνησε ότι από μόνη της αποφάσισε με τον Δημητριάδη να διαμορφώσουν το χώρο στάθμευσης του υπογείου σε γυμναστήριο, κατά παράβαση των όρων της πολεοδομικής άδειας. Δεν γνωρίζει εάν ο Δημητριάδης είχε καταγγελθεί για τη χρήση του γυμναστηρίου, αλλά η ίδια ουδέποτε ενοχλήθηκε. Η Αιτήτρια μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Υπήρξε φυσιολογική μάρτυρας, σταθερή και σαφής στις απαντήσεις της, οι οποίες ήταν άμεσες και ευθείς. Δεν διαπιστώνω οποιαδήποτε αντίφαση στην μαρτυρία της. Αποδέχομαι την μαρτυρία της Μ.Α.1, ως ορθή και ειλικρινή. Ο δεύτερος μάρτυρας (Μ.Α.2), xxxx Πατσαλίδης, είναι ο σύζυγός της Αιτήτριας. Αναγνώρισε τη συμφωνία ενοικίασης, τεκμήριο 1, ως έγγραφο που ο ίδιος συνέταξε βασιζόμενος στο προηγούμενο έγγραφο (τη συμφωνία με τον Δημητριάδη). Ο ίδιος είχε τις περισσότερες επαφές με τον ενοικιαστή για τα ζητήματα της ενοικίασης. Δεν ζητήθηκαν οι αυξήσεις στο ενοίκιο που προβλέπει η συμφωνία, αλλά αντιθέτως το ενοίκιο μειώθηκε στο ποσό των €650,00 μηνιαίως και έτσι παρέμεινε. Η σχέση με τον Καθ' ου η αίτηση 1 χάλασε όταν άρχισε η καθυστέρηση στην καταβολή των ενοικίων και δεν πληρώνονταν τα κοινόχρηστα. Δεν υπέβαλε απαίτηση στην ασφάλεια για τη ζημιά από φωτιά στο παράθυρο του μισθίου γιατί δεν του είχε ζητηθεί. Αρνήθηκε ότι υπέδειξε στον Καθ' ου η αίτηση 1 άλλο χώρο στάθμευσης, από αυτόν που καταγράφεται στην συμφωνία ενοικίασης. Δεν θα μπορούσε εξάλλου να υποσχεθεί την παραχώρηση χώρου στάθμευσης πού δεν κατείχε. Εισηγήθηκε στον Καθ' ου η αίτηση 1 να χρησιμοποιεί το διπλανό οικόπεδο, ως χώρο για στάθμευση των πελατών του, όσο αυτό ήταν ελεύθερο. Στην περιοχή όμως υπάρχει σε κοντινή απόσταση αρκετός χώρος για στάθμευση. Για τη διαμόρφωση του γυμναστηρίου, ο ίδιος είχε καταβάλει περίπου €20.000,00, για ντουζιέρες, αποχωρητήρια, αποδυτήρια γυναικών και ανδρών και τριφασικό ρεύμα, για να νοικιαστεί από τον Δημητριάδη, διότι αυτό ζήτησε τότε ο Δημητριάδης και εφόσον δεν μπορούσε, το μίσθιο, να αξιοποιηθεί ως χώρος στάθμευσης, ο ίδιος συμφώνησε. Η μείωση στο ποσό του ενοικίου δεν έγινε λόγω των ζημιών στο μίσθιο από φυσικές φθορές, αλλά από δική του καλή θέληση. Ο ίδιος έχει προβεί σε επιδιορθώσεις στο μίσθιο και θα μπορούσε να προβεί και σε άλλες μικροδιορθώσεις αν του το ζητούσε ο ενοικιαστής. Σε σχέση με τις φωτογραφίες (Τεκμήριο 7) που του υποδείχθηκαν στο εσωτερικό του μισθίου, δήλωσε ότι το μόνο που χρειάζονταν ήταν να καλυφθούν με σπάτουλα οι ρωγμές στα αποδυτήρια των αντρών που δεν κόστιζαν πέραν των €200,
- Θεωρεί ότι αυτό όφειλε να το φροντίσει ο Καθ' ου η αίτηση 1, αφού το ενοίκιο του είχε μειωθεί. Δεν του ζητήθηκαν από τον Καθ' ου η αίτηση 1 οποιαδήποτε έγγραφα και ούτε ο ίδιος του έδωσε διαβεβαιώσεις για την επιχείρηση που επέλεξε να αγοράσει. Δεν γνωρίζει τους κανόνες που διέπουν τη λειτουργία των γυμναστηρίων. Οφείλονται από τον Καθ' ου η αίτηση 1, πέραν από τα ενοίκια, τα κοινόχρηστα τα οποία περιλαμβάνουν την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος, το κόστος συντήρησης του ανελκυστήρα και της καθαριότητας. Τα οφειλόμενα ποσά έχουν ως εξής: €794,00 υπόλοιπο για τα έτη 2013, 2014 €570,00 για το έτος 2015 €785,00 για το έτος 2016 €641,00 για το έτος 2017 (μέχρι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης έξωσης), πλέον το έτος 2018 (περίπου €450). Τα κοινόχρηστα έξοδα υπολογίζονται από τον ίδιο, στη βάση συμβουλής που έλαβε από λογιστή και με βάση το εμβαδόν του κάθε υποστατικού στο επίδικο κτίριο (όπως φαίνεται στα αρχιτεκτονικά σχέδια). Ο υπολογισμός των κοινοχρήστων γίνεται στο τέλος κάθε έτους. Δεν περιλαμβάνεται στα έξοδα η ασφαλιστική κάλυψη του κτιρίου, την οποίαν πληρώνει ο ίδιος προσωπικά. Όσον αφορά τη λειτουργία του γυμναστηρίου, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ήταν με την εντύπωση ότι αυτό λειτουργεί με βάση τους κανονισμούς και ότι οι ενοικιαστές εξασφάλιζαν άδειες από την Αρμόδια Αρχή. Για τις άδειες γνώριζε μόνο ο Δημητριάδης. Αυτός βρήκε τον αγοραστή για την επιχείρησή του και τον παρουσίασε για να συνάψουν συμφωνία ενοικίασης και δεν ζητήθηκε καν ντεπόζιτο από την ιδιοκτήτρια. Επανεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι άκουσε για πρώτη φορά τις απαιτήσεις του Καθ' ου η αίτηση 1, μετά την καταχώρηση της παρούσα Αίτησης έξωσης. Ο μάρτυρας αυτός μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Δεν μου διαφεύγει ότι ήταν συναισθηματικά φορτισμένος και αισθανόταν έντονα για τα γεγονότα, αλλά βρίσκω όμως ότι η ένταση του δικαιολογείται λόγω της άμεσης εμπλοκής του σε αυτά και της ευθύνης που είχε αναλάβει ως ο διαχειριστής όλων των ζητημάτων της επίδικης ενοικίασης. Παρόλα αυτά και παρά την μακρά του αντεξέταση, δεν έχω διαπιστώσει αντιφάσεις στη μαρτυρία του, την οποία αποδέχομαι, με μοναδική εξαίρεση την αναφορά στα οφειλόμενα κοινόχρηστα έξοδα, για τον πιο κάτω λόγο. Για την απαίτηση για οφειλόμενα κοινόχρηστα, περιορίστηκε ο Μ.Α.2 να αναφέρει τον τρόπο υπολογισμού και την συχνότητα που αυτά παραδίδονταν στον Καθ' ου η αίτηση
- Οι υπολογισμοί όμως καθαυτοί δεν παρουσιάστηκαν, αφήνοντας έτσι μετέωρη την απαίτηση σχετικά με τα οφειλόμενα κοινόχρηστα. Ο τρίτος μάρτυρας, xxxx Ευλαβής (Μ.Α.3), είναι ιδιώτης επιδότης για περίπου 20 χρόνια. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 3 και ανέφερε ότι η επίδοση αυτή έγινε από τον ίδιο αφότου επισκέφθηκε τον χώρο εργασίας του Καθ' ου η αίτηση 1, δυο - τρεις φορές και δεν τον βρήκε. Επέδωσε έτσι σε έναν υπεύθυνο στον χώρο εργασίας. Η επιστολή του δόθηκε από τον συνήγορο της Αιτήτριας χωρίς συγκεκριμένες οδηγίες. Αν εντόπιζε τον Καθ' ου η αίτηση θα του έδιδε προσωπικά το έγγραφο. Δεν θυμάται σε τι γλώσσα συνεννοήθηκε με τον xxx Στυλιανού, αλλά σίγουρα μίλησαν (είτε στα ελληνικά ή στα αγγλικά). Υπήρξε τυπικός μάρτυρας ο Μ.Α.3 και αναφέρθηκε μόνο σε γεγονότα για τα οποία είχε γνώση. Το κατά πόσον η επίδοση στον xxx Στυλιανού αποτελεί καλή επίδοση της ειδοποίησης, εξετάζεται πιο κάτω. Ο Μ.Α.3 μου έχει κάνει καλή εντύπωση και αποδέχομαι την μαρτύρια του. Μαρτυρία Καθ' ων η αίτηση: Ο Καθ' ου η αίτηση 1 παρουσιάστηκε ως πρώτος μάρτυρας για τη δική του υπόθεση. Ανέφερε ότι η συμφωνία αγοράς του γυμναστηρίου συνάφθηκε στο γυμναστήριο στο γραφείο του Δ. ενώ την ίδια μέρα υπογράφηκε στο σπίτι της Αιτήτριας, στην παρουσία του Μ.Α.2 η συμφωνία ενοικίασης. Αρχικά διάβασε την αγγελία πώλησης του γυμναστηρίου στην εφημερίδα και τότε ήρθε σε επαφή με τον Δ., ο οποίος του ανέφερε ότι η επιχείρηση γυμναστηρίου λειτουργούσε για περισσότερο από δέκα χρόνια και ότι τη δημιούργησε ο ίδιος. Όταν αποφάσισε ότι θα αγοράσει την επιχείρηση, ο Δ. κάλεσε τον Μ.Α.2 για την πρώτη γνωριμία και έτσι ενημερώθηκαν οι ιδιοκτήτες για το ενδιαφέρον του. Δεν τους ρώτησε οτιδήποτε, παρά μόνον για το χώρο στάθμευσης, όπου ο Μ.Α.2 τον διαβεβαίωσε σε σχετική ερώτηση ότι το χωράφι που του υπέδειξε ο Δ. (και στο οποίο υπήρχε σχετική πινακίδα) θα αποτελούσε τον χώρο στάθμευσης του γυμναστηρίου. Ο Μ.Α.2 του ανέφερε μάλιστα ότι ανήκε σε συγγενικό του πρόσωπο που απουσίαζε στο εξωτερικό εδώ και χρόνια. Όμως σε κατοπινό στάδιο, αυτό αγοράστηκε από τρίτους που το μετέτρεψαν σε ιδιωτικό χώρο στάθμευσης. Η επιχείρηση του επηρεάστηκε τότε διότι οι πελάτες αναζητούσαν χωρίς αποτέλεσμα χώρο στάθμευσης στην περιοχή και έτσι έχασε πολλούς πελάτες. Πολλοί πελάτες έφυγαν επίσης λόγω της κατάστασης του μισθίου. Σε αυτό υπήρχαν πάντοτε φυσικές φθορές, υγρασία στην τοιχοποιία αποδυτηρίων και αποχωρητηρίων. Όταν έβρεχε έμπαζε νερά ο τοίχος στα αποδυτήρια των αντρών και χρειάστηκε πολλές φορές να μεταβεί νύχτα στο γυμναστήριο για να αδειάσουν τα νερά. Υποσχόταν ο Μ.Α.2 ότι θα επιδιορθώσει το πρόβλημα, χωρίς όμως να ληφθούν κάποια διορθωτικά μέτρα. Ο ίδιος προέβηκε σε επιδιορθώσεις στο ακίνητο, όχι όμως στην τοιχοποιία που έμπαζε νερά, την οποία διόρθωσε μόνο επιφανειακά με αποτέλεσμα την επανεμφάνιση του προβλήματος. Σε κατοπινό στάδιο, περί το έτος 2016, επισκέφθηκε το γυμναστήριο κάποια Λειτουργός του ΚΟΑ (κα xxx), και του ανέφερε ότι το μίσθιο είναι ακατάλληλο για χρήση γυμναστηρίου και ότι είναι αδύνατη η έκδοση άδειας λειτουργίας. Αυτό του επιβεβαιώθηκε και από Αρχιτέκτονα. Εφόσον δεν υπάρχει δυνατότητα εξασφάλισης αδειών λειτουργίας, τότε δεν είναι δυνατή και η περαιτέρω πώληση της επιχείρησης. Πέραν τούτου, μπορεί ανά πάσα στιγμή να διακοπούν οι εργασίες, πράγμα που σημαίνει ότι το δάνειο που έκανε για €100.000,00 αφορούσε ένα παράνομο υποστατικό. Ο xxx Στυλιανού, που παρέλαβε το Τεκμήριο 3, είναι πελάτης του. Είναι Άγγλος, αλλά μιλά και ελληνικά. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι την συμφωνία με τον Δ. την είχε συντάξει ο Δ., ενώ ο ίδιος ήταν τότε μόνο 26 χρονών. Θεώρησε την συγκεκριμένη αγορά ως επωφελή, διότι ήταν έτοιμη η επιχείρηση και είχε εξασφαλισμένο χώρο στάθμευσης και πελατεία στην οποία θα προσθέτονταν και οι δικοί του γνωστοί. Του τα παρουσίασαν όμορφα ο xxx με τον Μ.Α.
- Συμφώνησε όμως ότι ο Μ.Α.2 ουδέποτε του ανέφερε ότι υπήρχαν άδειες λειτουργίας για το γυμναστήριο. Ήταν λάθος που δεν ζήτησε να περιληφθεί το χωράφι - χώρος στάθμευσης στη συμφωνία ενοικίασης. Δεν του υποδείχθηκαν από τον Δ. άδειες, αλλά αφού έβλεπε κόσμο στο γυμναστήριο κάθε φορά που το επισκεπτόταν, θεώρησε ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Την απουσία των αδειών λειτουργίας την έμαθε αργότερα, από τη Λειτουργό του ΚΟΑ. Γνωρίζει ότι από την αγορά του γυμναστηρίου δεν έλαβε οποιοδήποτε ποσό η Αιτήτρια ή ο Μ.Α.
- Η αξίωση του προκύπτει από το γεγονός ότι αυτοί γνώριζαν ότι το υπόγειο ήταν παράνομο και παρόλα αυτά τον άφησαν να συνάψει το δάνειο ώστε αυτοί να παίρνουν τα ενοίκια τους. Συμφώνησε ότι η μόνη εμπλοκή της Αιτήτριας, ήταν να τον αποδεχτεί ως ενοικιαστή, αλλά υποστήριξε ότι είχε υποχρέωση να τον αποτρέψει. Δεν προέβαλε τις αξιώσεις νωρίτερα διότι ήθελε να αποφύγει τα Δικαστήρια. Όταν του υποδείχθηκαν τα Τεκμήρια 10 και 11 συμφώνησε ότι παρουσιάζονταν καθυστερήσεις στην καταβολή των ενοικίων, υποστηρίζοντας ότι αυτές προέκυψαν όταν ο ίδιος κατέβαλε κάποιο ποσό στον Μ.Α.2, το οποίο χρησιμοποιήθηκε έναντι των κοινοχρήστων εξόδων αντί του ενοικίου, και έτσι έκτοτε παρουσιάζονταν καθυστερήσεις. Παραδέχθηκε ότι το τελευταίο ενοίκιο που κατέβαλε (στις 25.1.2017), αφορούσε τον μήνα Σεπτέμβριο του έτους
- Ο λόγος που δεν καταβάλλονται τα ενοίκια είναι το πρόβλημα που προέκυψε με την εξασφάλιση άδειας λειτουργίας και η έλλειψη ενδιαφέροντος της ιδιοκτήτριας στο πρόβλημα που δημιούργησε ο εμπρησμός, τόσο για την επιχείρηση όσο και για το κτίριο στο σύνολο. Δεν παρουσίασε απόδειξη για το ποσό των €3.000 που αξιώνει για επιδιορθώσεις, ανέφερε όμως ότι ενημερώθηκε ο Μ.Α.2 ο οποίος δήλωσε ότι δεν προτίθεται να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Προσπάθησε να εντοπίσει τον Δ., χωρίς όμως αποτέλεσμα, όταν διαπίστωσε ότι είχε ξεγελαστεί και ότι η επένδυση του δεν ήταν αυτό που περίμενε. Η εταιρεία του Δ. έχει χρεωκοπήσει και έμαθε ότι ο ίδιος αντιμετωπίζει προβλήματα. Με την ανταπαίτησή του προσπαθεί να βρει το δίκιο του. Ο Μ.Κ.1 μου έχει κάνει σχετικά μόνο καλή εντύπωση. Διαπιστώνω ότι σε πολλά σημεία η μαρτυρία του έχει μείνει μετέωρη, όπως: α. Ότι το χωράφι διπλά στο μίσθιο περιλαμβανόταν στην ενοικίαση ως χώρος στάθμευσης. Αυτός ο ισχυρισμός του Μ.Κ.1 ανατρέπεται τόσο από την αναφορά του ίδιου του μάρτυρα στο γεγονός ότι του είχε ρητά λεχθεί ότι αυτός ο χώρος δεν ανήκει στην Αιτήτρια ή στον Μ.Α.2, καθώς και από την ίδια τη σύμβαση ενοικίασης, όπου καθορίζεται επακριβώς το μίσθιο και όλοι οι χώροι που αυτό καταλαμβάνει, χωρίς αναφορά στο συγκεκριμένο χωράφι. β. Το ζήτημα των φθορών στο μίσθιο, από εισροή νερών. Δεν έχει τεκμηριωθεί ο ισχυρισμός αυτός, αφού ο μάρτυρας δεν είναι ειδικός επί τέτοιων ζητημάτων και παρά το γεγονός ότι δεν διακρίνω ανειλικρίνεια στην μαρτυρία του, αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή διότι αφορά ζητήματα που εκπίπτουν των γνώσεων του και που χρειάζεται να εξηγηθούν και να παρουσιαστούν από ειδικό επί των ζητημάτων αυτών, με ειδική αναφορά στο είδος της φθοράς, την έκταση, την συχνότητα παρουσίασης και τα αίτια. γ. Η αναφορά του στη μείωση του πελατολογίου. Δεν υποστηρίχθηκε από περαιτέρω μαρτυρία αυτός ο ισχυρισμός. Κανένα απτό στοιχείο παρουσιάστηκε, όπως π.χ. λογιστικά βιβλία ή τα αρχεία της επιχείρησης και η αναφορά του μάρτυρα παρέμεινε γενική και αόριστη. δ. Οι νομικές απόψεις του μάρτυρα αναφορικά με την "γνώση" της Αιτήτριας ως προς το ζήτημα των αδειών του μισθίου και την ύπαρξη "ευθύνης" από μέρους της Αιτήτριας να τον αποζημιώσει για τη ζημία που υποστηρίζει ότι έχει υποστεί λόγω της αδυναμίας εξασφάλισης αδειών λειτουργίας του γυμναστηρίου στο μίσθιο. Δεν έχει αποδειχθεί ότι ο μάρτυρας είναι ειδικός επί νομικών ζητημάτων ώστε να δικαιούται να εκφέρει γνώμη επί αυτών. Παρά το γεγονός ότι οι πιο πάνω ελλείψεις και αντιφάσεις αφορούν ουσιώδη ζητήματα, δεν θα απορρίψω την υπόλοιπη μαρτυρία του Μ.Κ.1 διότι μεγάλο μέρος αυτής δεν έχει αμφισβητηθεί και/ή επιβεβαιώνεται με άλλη αποδεκτή μαρτυρία. Έτσι, με εξαίρεση τα όσα σχολιάζω πιο πάνω, αποδέχομαι την υπόλοιπη μαρτυρία του Μ.Κ.1, ως ειλικρινή. Αυτή αφορά τις σπουδές και την ενασχόληση του με τις αθλητικές επιστήμες, την σύναψη των δύο συμφωνιών την 1.7.2011, την αδυναμία χρήσης του διπλανού ακινήτου για στάθμευση των πελατών του γυμναστηρίου, την ανυπαρξία αδειών λειτουργίας γυμναστηρίου, την παύση στην καταβολή των ενοικίων και την διατήρηση της κατοχής του μισθίου. Ο δεύτερος μάρτυρας του Καθ' ου η αίτηση (Μ.Κ.2) είναι ο Καθ' ου η αίτηση 2, xxx Μουζούρης, ο πατέρας του Καθ' ου η αίτηση
- Ανέφερε ότι είναι ο εγγυητής στη συμφωνία ενοικίασης του μισθίου και επίσης εγγυήθηκε τον υιό του στο τραπεζικό δάνειο που έχει συνάψει για την αγορά του γυμναστηρίου. Ο ίδιος συνάντησε την Αιτήτρια πριν την υπογραφή της συμφωνίας ενοικίασης και το ραντεβού διευθετήθηκε από τον Δ.. Η συνάντηση ήταν ολιγόλεπτη και σε αυτήν συζητήθηκε, μεταξύ άλλων, το ποσό του ενοικίου. Φεύγοντας από τη συνάντηση, του υποδείχθηκε ο κενός χώρος που θα χρησιμοποιείτο ως χώρος στάθμευσης των πελατών του γυμναστηρίου (και στον οποίον υπήρχε πινακίδα «xxx Gym»). Αυτό έλαβε χώρα περί τον Ιούλιο του
- Ήταν παρών στη σύναψη της συμφωνίας πώλησης του γυμναστηρίου και το ποσό που καταβλήθηκε ήταν €100.000,
- Είχε παραστεί επίσης και στην υπογραφή της συμφωνίας ενοικίασης. Δεν διάβασε τη συμφωνία ενοικίασης καθότι το έγγραφο ήταν στερεότυπο και γνωρίζει μόνο το ποσό του ενοικίου όπως του είχε αναφερθεί. Δεν λέχθηκε στην υπογραφή της συμφωνίας ενοικίασης οτιδήποτε αναφορικά με την άδεια λειτουργίας του γυμναστηρίου, αν αυτό μπορεί να λειτουργεί ως τέτοιο ή ότι το μίσθιο είναι δηλωμένο ως καταφύγιο της Πολιτικής Άμυνας. Στη διάρκεια της ενοικίασης στο μίσθιο παρουσιάζονταν το φαινόμενο της εισροής νερών κατά τις βροχερές μέρες και αυτό προκαλούσε πρόβλημα στην τοιχοποιία και στην οροφή των αποδυτηρίων. Δημιουργείτο εκεί μούχλα και ξεκολλούσαν οι σοβάδες. Επιδιόρθωνε ο γιος του συχνά τον τοίχο και το ταβάνι και ενημέρωνε σχετικά τον Μ.Α.
- Έτυχε να υποδείξει και ο ίδιος στον Μ.Α.2 το πρόβλημα αλλά παρά τις υποσχέσεις του δεν λήφθηκαν κάποια μέτρα. Η κατάσταση αυτή επηρέασε την επιχείρηση του γυμναστηρίου και πολλοί πελάτες έφυγαν γι' αυτό το λόγο αλλά και διότι ο χώρος στάθμευσης αποκλείστηκε και δεν υπήρχε χώρος για να παρκάρουν. Το γεγονός ότι ενημερώθηκε ο γιος του από λειτουργό του ΚΟΑ ότι το μίσθιο δεν μπορεί να λειτουργεί ως γυμναστήριο, προκαλεί επίσης πρόβλημα στην επιχείρηση αφού μπορεί ανά πάσα στιγμή να διαταχθεί να σταματήσει τη λειτουργία της. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι μετά την επιστροφή του Καθ' ου η αίτηση 1 από την Αγγλία, όπου είχε σπουδάσει Αθλητικές Επιστήμες, αυτός εντόπισε ότι το συγκεκριμένο γυμναστήριο ήταν προς πώληση. Ο ίδιος ο Μ.Κ.2 επισκέφθηκε τότε τον Δ. (που ήταν και καθηγητής) και του υπέδειξε το πελατολόγιο του γυμναστηρίου, το οποίο λειτουργούσε για χρόνια. Δεν ρώτησε αν υπήρχαν άδειες λειτουργίας. Για την ανυπαρξία αδειών ενημέρωσε τον Καθ' ου η αίτηση 1 η λειτουργός του ΚΟΑ. Έτσι έμαθε ότι ο Δ. δεν είχε άδειες για το γυμναστήριο και θύμωσε τότε με την Αιτήτρια διότι όφειλε να είχε αναφέρει ότι αυτό που ενοικιάζει είναι χώρος στάθμευσης. Δεν στράφηκαν εναντίον του Δ., διότι η ιδιοκτήτρια όφειλε να τους πληροφορήσει ότι το μίσθιο είναι υπόγειος χώρος στάθμευσης και να τους προτρέψει να εξετάσουν πρώτα αν μπορεί να εκδοθεί άδεια λειτουργίας για το γυμναστήριο. Αν γνώριζε αυτά εκ των προτέρων δεν θα επέτρεπε στον γιο του να συνάψει τις συμφωνίες και ούτε να πάρει το δάνειο από την τράπεζα το οποίο εγγυήθηκε ο ίδιος και άλλα 10 άτομα ακόμα. Για τις επιδιορθώσεις στο μίσθιο δεν λήφθηκαν μέτρα εναντίον της Αιτήτριας καθότι δόθηκαν σε αυτήν οι αποδείξεις πληρωμής αλλά κανένα ποσό καταβλήθηκε στον Καθ' ου η αίτηση
- Δεν επισκεπτόταν το μίσθιο στα μεσάνυχτα, παρά μόνο την περίοδο των μεγάλων πλημμυρών. Είναι φανερό ότι ο μάρτυρας αυτός αισθανόταν ευθύνη ως προς τον τρόπο που ο Καθ' ου η αίτηση 1, υιός του, διαχειρίστηκε τις συμφωνίες αγοράς του γυμναστηρίου και ενοικίασης του μισθίου, προφανώς διότι οι ενέργειες αυτές έχουν γίνει με τη δική του συμβουλή και συνδρομή. Βρίσκω ότι ο μάρτυρας αυτός κατέβαλε ιδιαίτερη προσπάθεια να μας πείσει περί της ορθότητας των θέσεων που προβάλλονται στην Ανταπαίτηση. Διαπιστώνω επίσης, ότι στο μεγαλύτερο μέρος της η μαρτυρία του Μ.Κ.2 είναι εξ ακοής και δεν μπορεί να της δοθεί βαρύτητα αφού για το ίδιο ζήτημα έχει παρουσιαστεί από τον Μ.Κ.1 η πρωτογενής μαρτυρία και σε αρκετά σημεία της έχει απορριφθεί (όπως το ζήτημα του χώρου στάθμευσης, η μείωση του πελατολογίου, η γνώση και ευθύνη της Αιτήτριας ως προς το ζήτημα της αδειοδότησης). Οι αναφορές του στο ζήτημα των επιδιορθώσεων των ζημιών ή φθορών στο μίσθιο, απορρίπτονται επίσης, για τον ίδιο λόγο που έχει απορριφθεί και η αντίστοιχη μαρτυρία του Μ.Κ.
- Αποδέχομαι έτσι από τα όσα ο Μ.Κ.2 ανέφερε, τα πιο κάτω γεγονότα: Α. Ότι αυτός συναντήθηκε με την Αιτήτρια (όπου πληροφορήθηκε το μηνιαίο ενοίκιο του μισθίου) και με τον Δ. (όπου ενδιαφέρθηκε μόνο για το πελατολόγιο του γυμναστηρίου). Β. Την παραδοχή αναφορικά με την υπογραφή της εγγύησης. Γ. Τη διαπίστωση του ότι στο μίσθιο υπήρχαν κάποιες φθορές. Ο τρίτος μάρτυρας των Καθ' ων η αίτηση (Μ.Κ.3) xxxx Παναγίδης, Πολιτικός Μηχανικός, παρουσίασε και υιοθέτησε γραπτή δήλωση, ως την κυρίως εξέταση του. Σε αυτήν αναφέρει ότι είναι εγκεκριμένος Αρχιτέκτονας - Πολιτικός Μηχανικός και ασκεί αυτό το επάγγελμα από το έτος
- Με εντολή του Καθ' ου η αίτηση 1 μελέτησε τη συμφωνία ενοικίασης, συνέλεξε από τον Δήμο Λεμεσού πληροφορίες και προέβη σε επιτόπιες επισκέψεις στο μίσθιο. Έχει διαπιστώσει ότι η υφιστάμενη οικοδομή αποτελείται από υπόγειο χώρο, τέσσερα ισόγεια καταστήματα με μεσοπάτωμα και δύο ορόφους. Η οικοδομική άδεια για τους ορόφους δεν έχει ακόμα εκδοθεί, ενώ η πολεοδομική άδεια αναφέρεται σε γραφεία τα οποία όμως χρησιμοποιούνται ως κατοικίες. Ο υπόγειος χώρος, έχει εγκριθεί για αποκλειστική χρήση ως χώρος στάθμευσης (για 11 οχήματα), ενώ αποτελεί και εγκεκριμένο καταφύγιο Πολιτικής Άμυνας. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 τον ενημέρωσε ότι το γυμναστήριο λειτουργούσε στο υπόγειο πολύ πριν ο ίδιος ενοικιάσει το μίσθιο και ότι σύναψε τη συμφωνία ενοικίασης, καταβάλλοντας στον προηγούμενο ενοικιαστή €100.000,
- Το συμπέρασμά του ιδίου είναι ότι ο χώρος του υπογείου δεν πληροί τις προδιαγραφές του ΚΟΑ και του τμήματος πυρασφάλειας ώστε να είναι δυνατή η αδειοδότηση του για χρήση γυμναστηρίου. Κάτι τέτοιο θα προϋπόθεται εκτεταμένες τροποποιήσεις με ψηλό κόστος αλλά και άρση του όρου για αποκλειστική χρήση του υπογείου ως χώρου στάθμευσης (από την πολεοδομική άδεια). Αυτό θα μπορούσε να γίνει υπό την προϋπόθεση ότι ο ιδιοκτήτης Θα εξασφάλιζε τους απαιτούμενους χώρους στάθμευσης αλλού. Θεωρεί αδύνατον να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις του Δήμου Λεμεσού για αλλαγή χρήσης και ότι είναι ανέφικτη η εξασφάλιση άδειας χρήσης του υπογείου ως γυμναστηρίου. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι έχει επισκεφθεί τον χώρο του μισθίου και διευκρίνισε ότι τα μεταλλικά καλύμματα, που καλύπτουν εξ' ολοκλήρου τα παράθυρα, επιβάλλονται από την Πολιτική Άμυνα για την προστασία των πολιτών που θα καταφύγουν σε αυτό. Ο ίδιος κλήθηκε, στις 23.10.2018, να επισκεφθεί το μίσθιο όταν ο εντολέας του διαπίστωσε ότι το υπόγειο που ο ίδιος χρησιμοποιεί ως γυμναστήριο λειτουργεί παράτυπα. Ο υπόγειος χώρος στάθμευσης δεν προορίζεται για "κύρια" χρήση. Αν υποβληθεί αίτηση για να χρησιμοποιηθεί για κύρια χρήση, δηλαδή για γυμναστήριο, δεν θα μπορούσε να εξασφαλιστεί η έγκριση της διότι η μετατροπή του σε κύρια χρήση πιθανόν να υπερβεί τον συντελεστή δόμησης της συγκεκριμένης οικοδομής. Δεν θα υπήρχαν πλέον οι έντεκα υπόγειοι χώροι στάθμευσης και θα απαιτούνταν να υποδειχθούν άλλοι τόσοι χώροι και επιπλέον οι χώροι στάθμευσης που θα αναλογούν στους ορόφους που έχουν μετατραπεί σε γραφεία αντί για κατοικίες που ήταν αρχικά η άδεια οικοδομής που εκδόθηκε για το επίδικο κτίριο. Αυτό θα συνεπάγεται την αγορά ή την εξαγορά παρακείμενων χώρων στάθμευσης, ενώ στον υπόγειο χώρο θα πρέπει να υπάρχουν πρόνοιες πυρασφάλειας και πάλι αυτό θα υπόκειτο στην έγκριση της Αρμόδιας Αρχής. Περαιτέρω με τα όργανα γυμναστικής εντός του υπογείου δεν θα μπορούν να διακινηθούν οι πολίτες για να λειτουργεί αυτό ως καταφύγιο Πολιτικής Άμυνας. Στη βάση των προσόντων και της πείρας του, που δεν αμφισβητήθηκαν, αποδέχομαι τον Μ.Κ.3 ως εμπειρογνώμονα. Μου έχει κάνει όμως σχετικά μόνο καλή εντύπωση ο μάρτυρας αυτός, για τους πιο κάτω λόγους: Α. Παρά την αναφορά του μάρτυρα στην «μη ικανοποίηση των προδιαγραφών του ΚΟΑ και των Κανόνων Πυρασφάλειας», δεν εξηγεί ο μάρτυρας ποιες είναι αυτές οι προδιαγραφές και γιατί δεν πληρούνταν. Είναι φανερό ότι δεν ήρθε σε επαφή με τις υπηρεσίες του ΚΟΑ και ούτε έχει μελετήσει τις απαιτήσεις για την αδειοδότηση του γυμναστηρίου. Β. Αναφερόμενος στο ζήτημα της αλλαγής χρήσης του μισθίου, οι απαντήσεις του δεν διακατέχονταν από σιγουριά, ενώ παράλληλα τελούσε υπό σύγχυση αναφορικά με το ζήτημα των απαιτούμενων χώρων στάθμευσης σε σχέση με τη χρήση των υπόλοιπων μονάδων του επίδικου κτιρίου (αν δηλαδή η εγκεκριμένη χρήση ήταν για κατοικίες ή γραφεία και αν υπήρξε παράβαση αυτής). Γ. Δεν είναι αποδεχτή η μαρτυρία του σε σχέση με τους λόγους που ο Μ.Κ.1 συμβλήθηκε με την Αιτήτρια και τον Δ., χωρίς να εξετάσει το ζήτημα της αδειοδότησης του γυμναστηρίου, αφού αυτή αποτελεί πέραν από εξ ακοής μαρτυρία, διατύπωση γνώμης η οποία δεν είναι επιτρεπτή αφού εκφεύγει της εμπειρογνωμοσύνης του. Δεν αποδέχομαι έτσι το μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.3 που σχολιάζω πιο πάνω, ενώ αποδέχομαι ως ειλικρινή την υπόλοιπη μαρτυρία του (δηλαδή, την εντολή που του δόθηκε από τον Μ.Κ.1, την επίσκεψη του στο μίσθιο και στον Δήμο Λεμεσού και τις επαφές του με τις Υπηρεσίες Πολιτικής Άμυνας), ως ειλικρινή καθότι δεν διαπιστώνω ουσιαστικές αντιφάσεις σε αυτήν. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: Λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα, καθώς και την αποδεκτή μαρτυρία, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας Αίτησης, έχουν ως εξής: Η Αιτήτρια είναι η ιδιοκτήτρια του μισθίου στο οποίο μέχρι την 1.7.2011 διεξαγόταν επιχείρηση γυμναστηρίου από τον προηγούμενο ενοικιαστή (Δ.). Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αγόρασε δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 1.7.2011, την επιχείρηση γυμναστηρίου από την εταιρεία BODYSHAPE LTD (η οποία ενεργούσε μέσω του Δ.) και την ίδια μέρα σύναψε με την Αιτήτρια γραπτή συμφωνία ενοικίασης του μισθίου. Στην συμφωνία ενοικίασης συμβλήθηκε ως εγγυητής και ο Καθ' ου η αίτηση
- Καμία εμπλοκή είχε η Αιτήτρια με την συμφωνία πώλησης του γυμναστηρίου, εκτός από την αποδοχή του Καθ' ου η αίτηση 1, ως νέου ενοικιαστή του μισθίου. Δεν είχε η Αιτήτρια γνώση του κατά πόσον το γυμναστήριο ήταν σε οποιοδήποτε χρόνο αδειούχο ή μη. Γνώριζε όμως ότι το μίσθιο είχε δυνάμει της άδειας οικοδομής, ως εγκεκριμένη χρήση, αυτήν του υπόγειου χώρου στάθμευσής μόνο. Η συμφωνία ενοικίασης είχε διάρκεια 2 έτη (από την 1.7.2011 μέχρι την 30.6.2013) και πρόνοια αυτόματης ανανέωσης ανά διετία χωρίς ημερομηνία εκπνοής. Το αρχικό ενοίκιο δυνάμει της γραπτής συμφωνίας, καθορίστηκε σε €750,00 μηνιαίως, προπληρωτέο την 1η μέρα κάθε μήνα, και θα αυξανόταν σε €800,00 μηνιαίως από την 1.1.
- Στην πορεία της ενοικίασης το ενοίκιο μειώθηκε σε €650,00 μηνιαίως (από τον Μάρτιο του 2013 και ακόλουθα) και αυτό υπήρξε το τελευταίο ενοίκιο του μισθίου. Ο Καθ' ου η αίτηση 1 κανένα ενοίκιο έχει καταβάλει στην Αιτήτρια για την χρονική περίοδο που ακολούθησε τον Σεπτέμβριο του
- Η Αιτήτρια επέδωσε μέσω του συνηγόρου της, την ειδοποίηση ημερ. 18.1.2017, αυθημερόν στον Καθ' ου η αίτηση
- Με αυτήν (Τεκμήριο 3), τερματίζονταν η συμφωνία ενοικίασης και αξιώνονταν η καταβολή των καθυστερημένων και οφειλομένων ενοικίων για την χρονική περίοδο Σεπτεμβρίου 2016 - Ιανουαρίου 2017 (5 μήνες @ €650,00 = €3.250,00). Κανένα ποσό καταβλήθηκε μετά την επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης. Αφού παρήλθε χρονικό διάστημα πέραν των 21 ημερών, η Αιτήτρια καταχώρησε την παρούσα αίτηση έξωσης, στις 7.4.
- Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 συνέχισε μετά την επίδοση σ' αυτόν της παρούσας Αίτησης να οφείλει στην Αιτήτρια ενοίκια (τόσο τα προηγούμενα όσο και τα τρέχοντα). Τα οφειλόμενα ενοίκια παρέμειναν ως τέτοια μέχρι και την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας της παρούσας υπόθεσης. Αυτά ανέρχονται σε €23.400,00, δηλαδή ενοίκια 36 μηνών (Οκτώβριος 2016 - Σεπτέμβριος 2019) προς €650,00 μηνιαίως. Στην διάρκεια της ενοικίασης, υπήρχαν κάποιες φθορές στο μίσθιο και ο Καθ' ου η αίτηση 1 προέβαινε σε κάποιες επιδιορθώσεις. Δεν έχει παραδώσει την κατοχή του μισθίου ο Καθ' ου η αίτηση στην Αιτήτρια και εξακολουθεί να το κατέχει μέχρι σήμερα. Καμία ειδοποίηση έχει αποστείλει η Αιτήτρια στον Καθ' ου η αίτηση 2 εγγυητή. Νομική πτυχή απαίτησης - (οφειλόμενα ενοίκια, έξωση, κοινόχρηστα έξοδα): Το βάρος απόδειξης της απαίτησης της, φέρει η Αιτήτρια, η οποία θα πρέπει να αποδείξει την υπόθεση της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (Βλ. Σοφοκλέους ν. Κυριάκου, Έφεση αρ. 7/2008 ημερομηνίας 18/5/2012). Σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο Ν.23/1983, όπως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (και που στο εξής θα αναφέρεται ως ο "Νόμος"), το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν εκδίδει απόφαση ή διάταγμα για ανάκτηση κατοχής ακινήτου που καλύπτεται από το Νόμο ή για την έξωση θέσμιου ενοικιαστή, εκτός από τις περιπτώσεις που ο ίδιος ο Νόμος προνοεί ειδικά και παραθέτει αναλυτικά στο Μέρος ΙV, άρθρο
- Η παρούσα περίπτωση εμπίπτει στο άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου, το οποίο προνοεί τα εξής: "11
(1)Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α) Εις περίπτωσιν Καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δεν διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον." Οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν, σύμφωνα πάντα με το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου, προκειμένου να εκδοθεί διάταγμα έξωσης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, είναι οι εξής: 1.Η Αιτήτρια να είναι ιδιοκτήτρια του μισθίου. 2.Το μίσθιο να καλύπτεται από τον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο. 3.Ο Καθ' ου η αίτηση να είναι θέσμιος ενοικιαστής. 4.Να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για το οποίο επιδόθηκε έγγραφη ειδοποίηση στον θέσμιο ενοικιαστή. 5.Κατά την καταχώριση της Αίτησης, να συνεχίζει να καθυστερείται νομίμως οφειλόμενο ενοίκιο για τουλάχιστον 21 ημέρες, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί. 6.Να έχει παρέλθει περίοδος 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης στον Καθ' ου η αίτηση, χωρίς ο τελευταίος να έχει εξοφλήσει τα οφειλόμενα ενοίκια. Ιδιοκτησία Η ιδιοκτησία του μισθίου είναι παραδεκτή. Ενοικιοστασιακό ακίνητο: Σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα, το μίσθιο βρίσκεται εντός ελεγχόμενης περιοχής, δυνάμει της Κ.Δ.Π. 519/07 (εφόσον εμπίπτει στον Δήμο Λεμεσού) και έχει συμπληρωθεί κατά το έτος
- Επομένως, πληρούται και αυτή η προϋπόθεση. Θέσμιος ενοικιαστής Παρά το γεγονός ότι η ιδιότητα του Καθ' ου η αίτηση 1 ως θέσμιου ενοικιαστή, είναι παραδεχτή, το ζήτημα αυτό θα πρέπει να εξεταστεί από το Δικαστήριο καθότι άπτεται του ζητήματος της δικαιοδοσίας του. Ο ορισμός του "θέσμιου ενοικιαστή" συναντάται στο άρθρο 2 του Νόμου, το οποίο προνοεί τα εξής: "θέσμιος ενοικιαστής" σημαίνει ενοικιαστήν ακινήτου ο οποίος κατά την λήξιν ή τον τερματισμόν της πρώτης ενοικιάσεως, εξακολουθεί να κατέχη το ακίνητον [.] 3.
- Τερματισμός της συμφωνίας Προωθείται στην τελική αγόρευση των Καθ' ων η αίτηση το επιχείρημα ότι η ειδοποίηση τερματισμού της συμβατικής ενοικίασης δεν ικανοποιεί τη Νομολογία που αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο τερματίζεται η περιοδική συμβατική ενοικίαση. Επομένως, στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει αναφορά στο ζήτημα του τερματισμού της συμφωνίας ενοικίασης. Ως ειδοποίηση τερματισμού, οι Αιτητές παρουσίασαν την ειδοποίηση ημερομηνίας 18.1.2017 (Τεκμήριο 3). Σε αυτήν υπάρχει η αναφορά σε "τερματισμό" της γραπτής συμφωνίας, λόγω παράβασης ουσιώδους όρου της συμφωνίας ενοικίασης. Η παράβαση εξειδικεύεται στην ειδοποίηση ως η παράλειψη του Καθ' ου η αίτηση να καταβάλει οφειλόμενα ενοίκια, ύψους €3.250,00, για την χρονική περίοδο από τον μήνα Σεπτέμβριο του έτους 2016 μέχρι και τον μήνα Ιανουάριο του έτους 2017, προς €650,00 ανά μήνα. Εφόσον στο τεκμήριο 3, η Αιτήτρια εξέφρασε ρητά την πρόθεση της να τερματίσει την σύμβαση ενοικίασης, στην βάση της ύπαρξης οφειλομένων ενοικίων (στα οποία γίνεται ειδική αναφορά) και εφόσον η επίδοση της ειδοποίησης έχει γίνει σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 29
(1)[1] του Νόμου, βρίσκω ότι το τεκμήριο 3 αποτελεί την ειδοποίηση των άρθρων 11
(1)(α) και 11
(4)του Νόμου και έχει τερματίσει τη συμφωνία ενοικίασης. Όσον αφορά το επιχείρημα των Καθ' ων η αίτηση, ότι η ενοικιαστική σχέση μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ου η αίτηση 1 αποτελούσε συμβατική περιοδική ενοικίαση στην οποία ο τερματισμός διέπεται από διαφορετικούς και πιο αυστηρούς κανόνες, σημειώνω καταρχήν ότι με βάση τα συμπεράσματα μου στις σελίδες 27 - 29, πιο κάτω, δεν διαπιστώνεται ακυρότητα στη σύμβαση ενοικίασης. Πέραν τούτου, ακόμα και εάν είχε όντως μεταβληθεί η ενοικίαση σε περιοδική (από μήνα σε μήνα) αυτό δεν συνεπάγεται ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 11
(4)του Ν.23/
- Σχετική είναι η απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ.255/2009, ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΟΝΑΣΑΓΟΡΑΣ ΛΤΔ ν. ΣΠΑΝΟΥΔΗΣ, ημερομηνίας 9.7.
- όπου λέχθηκαν τα εξής από τον Νικολάτο, Δ. (όπως ήταν τότε): «Δεν συμφωνούμε με το πρωτόδικο δικαστήριο ότι δικαιολογείται η στενή ερμηνεία του άρθρου 11
(4)την οποίαν έδωσε το πρωτόδικο δικαστήριο, σύμφωνα με την οποίαν το εδάφιο 11
(4)δεν εφαρμόζεται στις περιοδικές συμβατικές ενοικιάσεις. Η γενικότητα του εδαφίου 11
(4)δεν δικαιολογεί, κατά την κρίση μας, τον προαναφερόμενο περιορισμό. Στην προκείμενη περίπτωση δόθηκε ειδοποίηση 21 ημερών και μας φαίνεται ότι αυτή πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α) και κατά συνέπεια και τις προϋποθέσεις του άρθρου 11
(4). Η απόφαση στην οποίαν κυρίως βασίστηκε το πρωτόδικο δικαστήριο, που είναι η Τοφινής (ανωτέρω), αποφασίστηκε πολύ πριν την τροποποίηση του περί Ενοικιοστασίου Νόμου με το Ν 128(Ι)/2007 και επομένως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως καθοδηγητική για την ερμηνεία του άρθρου 11
(4)το οποίο εισήχθη με την προαναφερόμενη τροποποιητική νομοθεσία». (Δική μου υπογράμμιση) Ως εκ τούτου, η συμφωνία ενοικίασης τερματίστηκε νομότυπά και ο Καθ' ου η αίτηση έχει έκτοτε καταστεί θέσμιος ενοικιαστής, εφόσον συνέχισε να διατηρεί την κατοχή του μισθίου. Καθυστέρηση καταβολής νομίμως οφειλόμενου ενοικίου και επίδοση έγγραφης ειδοποίησης: Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, τα αναφερόμενα στο Τεκμήριο 3 ενοίκια, δεν είχαν καταβληθεί από τον Καθ' ου η αίτηση 1 και είχαν πράγματι καταστεί οφειλόμενα. Αυτά αφορούσαν την χρονική περίοδο πέντε μηνών (από την 1.9.2016 μέχρι την 31.1.2017, προς €650,00 ανά μήνα) και ανέρχονταν σε €3.250,
- Καθυστέρηση στην καταβολή του οφειλόμενου ενοικίου για περίοδο τουλάχιστον 21 ημερών, χωρίς αυτό να έχει προσφερθεί: Παρά την επίδοση στον Καθ' ου η αίτηση του Τεκμήριου 3, ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει ξοφλήσει τα αναφερόμενα στην ειδοποίηση αυτή ενοίκια. Πάροδος άπρακτης προθεσμίας 14 ημερών από την επίδοση της αίτησης: Η παρούσα Αίτηση έχει επιδοθεί στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, σε άγνωστη ημερομηνία. Η επίδοση όμως της Αίτησης έχει οπωσδήποτε συντελεστεί πριν την 3.5.2017, αφού κατ' αυτήν την ημερομηνία οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 έχουν καταχωρήσει Απάντηση και Ανταπαίτηση. Εφόσον κανένα ποσό καταβλήθηκε στην Αιτήτρια μετά την 25.1.2017 (που είναι η ημερομηνία εξόφλησης του ενοικίου μηνός Σεπτεμβρίου 2016), συνεπάγεται ότι τα οφειλόμενα και αναφερόμενα στο Τεκμήριο 3 ενοίκια ουδέποτε εξοφλήθηκαν και σε αυτά προστέθηκαν και τα μεταγενέστερα ενοίκια. Συνάγεται έτσι αβίαστα το συμπέρασμα ότι τα εν λόγω ενοίκια δεν ξοφλήθηκαν ούτε εντός της προθεσμίας των 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης στον Καθ' ου η αίτηση
- Προκύπτει από την πιο πάνω εξέταση των προϋποθέσεων του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου, ότι όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος έξωσης σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση 1, συντρέχουν στην παρούσα περίπτωση. Κοινόχρηστα έξοδα Όπως προκύπτει από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Α.2, δεν έχει παρουσιαστεί αποδεκτή μαρτυρία αναφορικά με το ύψος αυτής της απαίτησης της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα, δεν παρουσιάστηκαν τα τιμολόγια ή οι καταστάσεις για τα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα κοινόχρηστα. Η αναφορά του Μ.Α.2 στο ότι τα ποσά των κοινοχρήστων εξόδων διαιρούνταν με το εμβαδόν που κατείχε ο κάθε ενοικιαστής, δεν είναι αρκετή για να αποσείσει το βάρος απόδειξης της Αιτήτριας (βλ. Στέλιος Κουρουκλίδης και Διαχειριστική Επιτροπή Απόλλων Κωρτ, Πολ. Εφ. 26/2006, ημερομηνίας 11.9.2008). Ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί η απαίτηση αυτή της Αιτήτριας. ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Προτού προβώ όμως σε έκδοση απόφασης αναφορικά με την απαίτηση, θεωρώ ορθό να εξετάσω κατά πόσο η ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την απαίτηση της Αιτήτριας, αναφερόμενη ειδικά στο ζήτημα που οι Καθ' ων η αίτηση προβάλλουν για την μη ύπαρξη υποχρέωσης καταβολής των ενοικίων από μέρους τους. Σημειώνω καταρχήν ότι δεν εκφεύγει η παρούσα υπόθεση του βασικού κανόνα που ισχύει σε μια πολιτική δίκη. Το βάρος της απόδειξης του αγώγιμου δικαιώματος του Ανταπαιτητή βρίσκεται αποκλειστικά στους ώμους του ιδίου. Ο Καθ' ου η αίτηση 1θα πρέπει να αποδείξει την ανταπαίτηση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (Βλ. Σοφοκλέους ν. Κυριάκου, πιο πάνω). Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι. Άκυρη ή ακυρώσιμη σύμβαση ενοικίασης - υποχρέωση καταβολής ενοικίων Υποστηρίζει ο Καθ' ου η αίτηση 1 ότι δεν υφίσταται υποχρέωση του για καταβολή των ενοικίων του μισθίου καθότι η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων είναι άκυρη για το λόγο ότι (α) διέπεται από παρανομία και (β) έχει συναφθεί στην βάση ψευδών παραστάσεων. Ακυρότητα συμφωνίας - Παρανομία Αποτελεί θέση των Καθ' ων η αίτηση, η οποία προωθείται στην γραπτή τους αγόρευση, ότι η επίδικη συμφωνία ενοικίασης είναι άκυρη, καθότι διέπεται από παρανομία. Συγκεκριμένα, αναφέρουν ότι η σύμβαση ενοικίασης είχε παράνομο σκοπό, αφού στο μίσθιο δεν μπορεί να διεξαχθεί νόμιμα η επιχείρηση γυμναστηρίου (για τους λόγους που έχει προβάλει ο Καθ' ου η αίτηση 1 και ο Μ.Κ.3). Σχετικό είναι τo άρθρο 23 του Κεφ.149, το οποίο προνοεί τα κάτωθι: "
- Η αντιπαροχή ή ο σκοπός της συμφωνίας είναι νόμιμος εκτός αν- (α) είναι απαγορευμένος από νόμο~ ή (β) είναι τέτοιας φύσης ώστε, αν επιτρεπόταν, θα καταστρατηγούσε τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου~ ή (γ) συνιστά απάτη~ ή (δ) επιφέρει ή ενέχει βλάβη στο πρόσωπο ή την περιουσία άλλου~ ή (ε) το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτός αντίκειται στα χρηστά ήθη ή τη δημόσια πολιτική. Σε καθεμιά από τις περιπτώσεις αυτές η αντιπαροχή ή ο σκοπός της συμφωνίας θεωρείται παράνομος. Κάθε συμφωνία της οποίας ο σκοπός ή αντιπαροχή είναι παράνομος, είναι άκυρη." Διαφεύγει όμως των Καθ' ων η αίτηση ότι η Αιτήτρια δεν ήταν η ιδιοκτήτρια της επιχείρησης γυμναστηρίου και ότι το αντικείμενο της ενοικίασης δεν ήταν η επιχείρηση γυμναστηρίου με τις κτιριακές της εγκαταστάσεις. Αντιθέτως, το αντικείμενο της ενοικίασης αυτής είναι μόνο η κατοχή του μισθίου η οποία παραδόθηκε έναντι ανταλλάγματος στον Καθ' ου η αίτηση
- Η επιχείρηση που θα ασκούσε σε αυτήν ο ενοικιαστής αποτελούσε προσωπικό ζήτημα του ιδίου. Το γεγονός ότι οι διάδικοι συμφώνησαν ότι στο μίσθιο θα διεξαγόταν επιχείρηση γυμναστηρίου, δεν μεταβάλλει τα γεγονότα. Αυτή η πρόνοια στην συμφωνία, δηλαδή η λειτουργία του γυμναστηρίου, δεν προσδίδει στην συμφωνία ενοικίασης "παράνομο σκοπό". Η χωρίς άδεια λειτουργία του γυμναστηρίου μπορεί να αποτελεί παράβαση της σχετικής νομοθεσίας, αλλά δεν καθιστά την συμφωνία ενοικίασης άκυρη λόγω παρανομίας. Το γεγονός ότι είναι αβέβαιη η δυνατότητα εξασφάλισης άδειας λειτουργίας της επιχείρησης γυμναστηρίου, στο μίσθιο, δεν καταδεικνύει από μόνο του την ύπαρξη μη νόμιμης χρήσης ή παράνομου σκοπού. Ούτε υπάρχει στη νομοθεσία ρητή απαγόρευση μιας τέτοιας ενοικίασης. Σημειώνω ότι δεν παρουσιάστηκε νομολογία ή άλλες αυθεντίες που να συνηγορούν υπέρ του επιχειρήματος των Καθ' ων η αίτηση. Αντιθέτως, από τα γεγονότα της υπόθεσης καμία παρανομία φαίνεται να εμφιλοχώρησε στην συμφωνία ενοικίασης. Ακυρώσιμη συμφωνία - ψευδείς παραστάσεις Στον περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149 γίνεται διάκριση μετάξι άκυρων και ακυρώσιμων συμβάσεων. Οι άκυρες συμβάσεις καθορίζονται στον περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149 (άρθρα 24, 25, 26, 26α, 27, 28, 29 και 30). Η παρούσα περίπτωση δεν εμπίπτει σε οποιαδήποτε από τις περιπτώσεις των άκυρων συμφωνιών του Κεφαλαίου
- Απομένει να εξεταστεί το ζήτημα της ακυρώσιμης σύμβασης και αν υφίσταται κάτι τέτοιο στην παρούσα περίπτωση. Εφόσον οι συμβαλλόμενοι είχαν την ικανότητά του συμβάλλεσθαι και η συμφωνία τους είχε νόμιμο αντάλλαγμα και νόμιμο σκοπό, απομένει να εξεταστεί το κατά πόσον η επίδικη συμφωνία ενοικίασης καταρτίστηκε με την ελεύθερη συναίνεση των μερών, ώστε να διαφανεί εάν εμπίπτει στις ακυρώσιμες συμβάσεις. Ο δικογραφημένος ισχυρισμός, των Καθ' ων η αίτηση, περί της σύναψης της σύμβασης ενοικίασης δυνάμει ψευδών παραστάσεων από μέρους της Αιτήτριας έχει προωθηθεί από τους Καθ' ων η αίτηση, και έτσι θα εξεταστεί υπό το πρίσμα των άρθρων 10 μέχρι 23 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.
- Η θέση που οι Καθ' ων η αίτηση υποστήριξαν μέχρι τέλους ήταν ότι ο ενοικιαστής τελούσε σε πλάνη αναφορικά με το πραγματικό γεγονός της αδυναμίας εξασφάλισης άδειας λειτουργίας επιχείρησης γυμναστηρίου στο μίσθιο και περαιτέρω ότι η Αιτήτρια είχε γνώση αυτού του γεγονότος, το οποίο παρέλειψε να αποκαλύψει στον αντισυμβαλλόμενο της. Ανατρέχοντας στα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης όμως, προκύπτει ότι η Αιτήτρια δεν είχε γνώση του κατά πόσον η επιχείρηση γυμναστηρίου που ασκείτο στο μίσθιο από τον προηγούμενο ενοικιαστή (και την οποία αγόρασε ο Καθ' ου η αίτηση 1), ήταν αδειούχα και έτσι καταρρέει αυτό το επιχείρημα των Καθ' ων η αίτηση. Αξίζει όμως να εξεταστεί, για σκοπούς πληρότητας της απόφασης, ποιες θα ήταν οι νομικές συνέπειες εάν αυτή η θέση είχε αποδειχθεί. Τότε, σύμφωνα με το άρθρο 14 του Κεφ.149, αίρεται η ελεύθερη συναίνεση του ενοικιαστή προς τη σύναψη της συμφωνίας ενοικίασης του μισθίου και η συμφωνία ενοικίασης καθίσταται ακυρώσιμη σύμβαση, (σύμφωνα με το άρθρο 19 του Κεφ.149) και ο Καθ' ου η αίτηση 1 θα αποτελούσε το συμβαλλόμενο μέρος του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε συνέπεια ψευδούς παραστάσεως. Με δεδομένη όμως την παράλειψη του Καθ' ου η αίτηση 1, να προχωρήσει σε ακύρωση της συμφωνίας ενοικίασης ή να προβάλει αξιώσεις για αποζημιώσεις όταν αντιλήφθηκε την "ψευδή παράσταση" ή ακόμα να προβάλει σε οποιοδήποτε στάδιο το αίτημα για εκπλήρωση της σύμβασης και αποκατάστασης του στη θέση που αυτός θα βρισκόταν αν οι παραστάσεις που του έγιναν ήταν αληθείς, ποιες άλλες επιλογές απέμειναν στον Καθ' ου η αίτηση 1; Αξίζει να σημειωθεί ότι πέραν των πιο πάνω παραλείψεων του, αυτός επέλεξε να εμμείνει στην διατήρηση σε ισχύ της συμφωνίας ενοικίασης διατηρώντας μεν την κατοχή του μισθίου αλλά χωρίς να συμμορφωθεί με την δική του υποχρέωση προς την Αιτήτρια για καταβολή του συμφωνηθέντος ενοικίου. Τα επιχειρήματα του Καθ' ου η αίτηση 1 προβλήθηκαν μόνο όταν καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση έξωσης. Ειδικά σε σχέση με αυτήν τη συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση 1, παραπέμπω στην απόφαση στην Πολιτική Έφεση Ζαβρού ν. Μιχαηλίδου
(1996)1 Α.Α.Δ. 477), όπου κρίθηκε μεν ότι παράβαση ουσιώδους όρου της ενοικίασης αποτελεί λόγο για ακύρωση της σύμβασης από το αθώο μέρος, αλλά λέχθηκαν και τα κάτωθι, από τον Νικολάου Δ., στην απόφαση αυτή: "Είναι κατ' αρχήν αξιοσημείωτο το ότι η εφεσίβλητη, παρά τις αιτιάσεις που διατύπωσε, ποτέ δεν έθεσε τέρμα στη σύμβαση προτού εγκαταλείψει το κατάστημα στο τέλος Νοεμβρίου. Τουναντίον, ακόμη και μετά που παρουσιάστηκε το πρόβλημα πρόσβασης κατά τον Αύγουστο, όχι μόνο παρέμεινε στο κατάστημα αλλά και, όπως προκύπτει από ανταλλαγείσα αλληλογραφία, ρητά αποδέχθηκε συνέχιση της ενοικίασης. [.] Το αθώο μέρος έχει δικαίωμα επιλογής. Όπου όμως επιλέγει τη συνέχιση της ισχύος της σύμβασης, τότε δεν μπορεί παρά να αποδώσει στο άλλο μέρος ό,τι εκείνο δικαιούται δυνάμει της σύμβασης. Οι αρχές που διέπουν το θέμα εκτίθενται αναλυτικά στην απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Johnson and another v. Agnew [1979] 1 All E.R. 883. Οι ίδιες αρχές εφαρμόστηκαν και στην Κύπρο σε αριθμό υποθέσεων. Είναι αρκετό εδώ να αναφέρουμε την τελευταία επί του θέματος στην οποία γίνεται και αναφορά στην ανωτέρω Αγγλική απόφαση. Πρόκειται για την A. N. Stasis Estates Co. Ltd v. Edwards και Άλλης
(1995)1 A.A.Δ. 385. Προχωρώντας από αυτές τις αρχές προς ό,τι συγκεκριμένα διαμορφώθηκε στην παρούσα υπόθεση, χρήσιμη είναι και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Αριστοδήμου ν. Χαραλάμπους
(1990)1 Α.Α.Δ. 319, στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος της εφεσείουσας. Στην προκείμενη περίπτωση δεν μπορούσε λοιπόν η εφεσίβλητη, η οποία καταφανώς επέλεξε τη διατήρηση της σύμβασης, από τη μια να αποκομίζει ωφελήματα τα οποία προέκυπταν από τη σύμβαση και από την άλλη να μην αποδίδει τα δέοντα στην άλλη πλευρά. Η συνάρτηση πρωτόδικα της υποχρέωσης της εφεσίβλητης για την καταβολή ενοικίων με ό,τι προέκυπτε από την ανταπαίτηση ήταν άτοπη." (Δική μου υπογράμμιση). Τα ίδια ισχύουν και στην παρούσα περίπτωση. Δεν θα πρέπει να συναρτηθεί η υποχρέωση του Καθ' ου η αίτηση 1, για καταβολή του ενοικίου με το ό,τι θα προκύψει από την εξέταση των ισχυρισμών που ο τελευταίος προβάλλει στην Ανταπαίτηση του. Εφόσον ο Καθ' ου η αίτηση επέλεξε την διατήρηση της σύμβασης ενοικίασης σε ισχύ, όφειλε να τηρεί την, απορρέουσα από αυτήν, υποχρέωση του για καταβολή του μηνιαίου ενοικίου. Βρίσκω επομένως ότι το επιχείρημα των Καθ' ων η αίτηση είναι φανερά ανυπόστατο. Θα αναφερθώ τέλος και στην πρόνοια του άρθρου 19
(3)του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149, η οποία αναφέρει τα εξής: "19.-
(1)Αν η συναίνεση σε συμφωνία παρασχέθηκε συνεπεία εξαναγκασμού, απάτης ή ψευδούς παράστασης, η συμφωνία είναι σύμβαση ακυρώσιμη κατ' εκλογή του μέρους, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό.
(2)Ο συμβαλλόμενος, του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε συνεπεία απάτης ή ψευδούς παράστασης, δύναται αν θεωρεί αυτό σκόπιμο, να εμμείνει στην εκπλήρωση της σύμβασης και να αποκατασταθεί στη θέση που θα βρισκόταν αν οι παραστάσεις που έγιναν ήταν αληθείς.
(3)Αν η συναίνεση αυτή παρασχέθηκε συνεπεία ψευδούς παράστασης ή τήρησης σιωπής, που συνιστά απάτη εντός της έννοιας του άρθρου 17, η σύμβαση, παρόλα αυτά, δεν είναι ακυρώσιμη, αν το μέρος του οποίου η συναίνεση παρασχέθηκε με τον τρόπο αυτό, ήταν σε θέση να ανακαλύψει την αλήθεια καταβάλλοντας τη συνήθη επιμέλεια." Ήταν λοιπόν σε θέση να ανακαλύψει την αλήθεια για την επιχείρηση γυμναστηρίου ο Καθ' ου η αίτηση 1, εφόσον κατέβαλλε τη συνήθη επιμέλεια; Η "επιμέλεια" ερμηνεύεται ως η "επίδειξη ιδιαίτερης προσοχής και μέριμνας" καθώς και "ξεχωριστού ζήλου"[2]. Από την αποδεκτή μαρτυρία προκύπτει ότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 δεν επέδειξε συνήθη επιμέλεια, αφού (α) δεν ζήτησε καταρχήν από τον Δ. να του παρουσιάσει τις άδειες λειτουργίας της επιχείρησης που πωλούσε η εταιρεία του και (β) ούτε αποτάθηκε στον Κ.Ο.Α. για να πληροφορηθεί κατά πόσον υπήρχαν άδειες ή αν ήταν εφικτή η έκδοση αυτών των αδειών. Ο Καθ' ου η αίτηση 1, περιορίστηκε μόνο να ενημερωθεί για το πελατολόγιο του γυμναστηρίου και δεν αναζήτησε καν νομική συμβουλή προτού συνάψει τις συμφωνίες αγοράς και ενοικίασης. Αναφέρομαι επίσης στην απόφαση Μ. MONIATHΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ v. ΝΕΟΦΥΤΟΥ,
(2008)1 Α.Α.Δ. 1096, της οποίας τα γεγονότα μοιάζουν με αυτά της παρούσας υπόθεσης. Στην υπόθεση Μονιάτης κρίθηκε ότι ο ενοικιαστής δεν ενδιαφέρθηκε να πληροφορηθεί τους όρους που ο Κ.Ο.Τ. επέβαλε στην άδεια λειτουργίας της επιχείρησης που αυτός νοίκιασε από τους ιδιοκτήτες. Λέχθηκαν, χαρακτηριστικά, τα εξής στην απόφαση αυτή: "Προκύπτει ότι ο εφεσίβλητος γνώριζε ότι η επιχείρηση λειτουργούσε με άδεια του ΚΟΤ και αν δεν ενδιαφέρθηκε να πληροφορηθεί τους όρους της άδειας λειτουργίας της επιχείρησης πριν υπογράψει τη συμφωνία μόνο τον εαυτό του πρέπει να μέμφεται. Έχουμε επομένως τη γνώμη ότι οι εφεσείοντες δεν απέκρυψαν από τον εφεσίβλητο οτιδήποτε που είχε σχέση με την άδεια λειτουργίας της επιχείρησης. Ο εφεσίβλητος είχε στη διάθεσή του όλα τα στοιχεία και διατηρούσε τη δυνατότητα να πληροφορηθεί λεπτομερώς για τους όρους άδειας λειτουργίας της επιχείρησης του ΚΟΤ." (Δική μου υπογράμμιση) Επανερχόμενη στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η σύμβαση ενοικίασης δεν ήταν ούτε ακυρώσιμη, διότι ο Καθ' ου η αίτηση 1 ήταν σε θέση να ανακαλύψει την αλήθεια, εφόσον φυσικά κατέβαλλε τη συνήθη επιμέλεια και ότι "το εαυτό του μόνο πρέπει να μέμφεται" για την περαιτέρω εξέλιξη της υπόθεσης. Παρόλα αυτά, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης, θα εξετάσω μία προς μία τις ανταξιώσεις, όπως αυτές περιγράφονται στο δικόγραφο των Καθ' ων η αίτηση. Α. Έκδοση διατάγματος εναντίον της Αιτήτριας προς άρση των εμποδίων στην ανενόχλητη κατοχή και χρήση του μισθίου. Δεν προκύπτει από την αποδεκτή μαρτυρία ότι η Αιτήτρια έχε προβάλει οποιαδήποτε εμπόδια ή ότι έχει με οποιοδήποτε τρόπο επέμβει στο δικαίωμα του Καθ' ου η αίτηση ως θέσμιου ενοικιαστή, για ανεμπόδιστη και ειρηνική απόλαυση του μισθίου. Β. Έκδοση διατάγματος εναντίον της Αιτήτριας που να διατάζει την τελευταία να υπογράψει έγγραφα και να υποβάλει αιτήσεις με σκοπό την εξασφάλιση από τον Καθ' ου η αίτηση 1 άδειας λειτουργίας του γυμναστηρίου στο μίσθιο. Με την προώθηση από τον Καθ' ου η αίτηση 1, της θέσης ότι δεν υπάρχει δυνατότητα εξασφάλισης τέτοιας άδειας, η απαίτηση αυτή έχει παραμείνει χωρίς αντικείμενο. Γ. Αποζημιώσεις: Το ζήτημα των αποζημιώσεων από ζημιά που προκαλείται σε περίπτωση παράβασης σύμβασης διέπεται από το άρθρο 73 (και 74 αν η σύμβαση περιέχει ποινική ρήτρα): " 73.-
(1)Σε περίπτωση παράβασης της σύμβασης, ο συμβαλλόμενος που ζημιώνεται από την εν λόγω παράβαση έχει δικαίωμα αποζημίωσης από τον υπαίτιο αντισυμβαλλόμενο, για τη ζημιά ή απώλεια που υπέστη συνεπεία αυτής, η οποία προέκυψε φυσικά κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την εν λόγω παράβαση ή την οποία οι συμβαλλόμενοι γνώριζαν όταν συνήπτετο η σύμβαση, ως ενδεχόμενη συνέπεια της παράβασης της σύμβασης. Καμιά αποζημίωση δεν καταβάλλεται για απομακρυσμένη και έμμεση απώλεια ή ζημιά που προξενήθηκε συνεπεία παράβασης της σύμβασης.
(2)Το πρόσωπο το οποίο ζημιώνεται από τη μη εκπλήρωση υποχρέωσης που προσομοιάζει με τις συμβατικές, δικαιούται να λάβει από τον υπαίτιο την ίδια αποζημίωση, ωσάν να επρόκειτο για παράβαση σύμβασης.
(3)Κατά τον υπολογισμό της απώλειας ή της ζημιάς που προέκυψε από την παράβαση της σύμβασης, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα μέσα τα οποία υπήρχαν για θεραπεία της δυσχέρειας η οποία προκλήθηκε συνεπεία της μη εκτέλεσης της σύμβασης." Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στο βαθμό που οι απαιτήσεις των Καθ' ων η αίτηση αφορούν ειδικές αποζημιώσεις, είναι γνωστή η αρχή ότι αυτές θα πρέπει να δικογραφούνται ειδικά και να αποδεικνύονται αυστηρά [βλ. Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους (αρ.2)
(2012)1 Α.Α.Δ. 753]: "[Η] ειδική αποζημίωση, όπως είναι στην προκείμενη περίπτωση η απαίτηση της εφεσείουσας, επιβάλλεται να αποδεικνύεται με τη δέουσα αυστηρότητα και το βάρος αυτό το φέρει ο ενάγων. Βλ. Παναγή ν. Κακόψιτου
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 839. Ταυτοχρόνως, στην υπόθεση Πίριλλος ν. Κονναρή
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1153, τονίστηκε ότι η ειδική αποζημίωση πρέπει να δικογραφείται, να εξειδικεύεται στην απαίτηση, με την αναγκαία λεπτομέρεια και να αποδεικνύεται με αυστηρότητα για κάθε συγκεκριμένο στοιχείο. Βλ. επίσης Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1157."
- Ποσό €3.000,00 ως αποζημιώσεις για επιδιορθώσεις στο μίσθιο. Ως προς αυτή την απαίτηση διαπιστώνω ότι δεν έχει παρουσιαστεί ικανοποιητική αποδεκτή μαρτυρία. Ως προς την ύπαρξη φθορών, δεν παρουσιάστηκε αποδεκτή μαρτυρία σε σχέση με το είδος της φθοράς, την αιτία πρόκλησης της, την έκτασης της ή την συχνότητα παρουσίασης, αλλά ούτε και οι αποδείξεις πληρωμής του κόστους αποκατάστασης. Καμία σχετικά αναφορά έχει γίνει από εμπειρογνώμονα, παρά το ότι παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο Μ.Κ.3 (ο οποίος επισκέφτηκε το μίσθιο και θα μπορούσε να επιθεωρήσει τις ισχυριζόμενες φθορές). Δεν έχει ικανοποιήσει επομένως ο Καθ' ου η αίτηση 1, το βάρος απόδειξης αναφορικά με την αξίωση του αυτή.
- Ποσό €100.000,00 ως αποζημιώσεις ένεκα αδυναμίας πώλησης της επιχείρησης. Μετέωρη παρέμεινε αυτή η γενική και αόριστη αξίωση του Καθ' ου η αίτηση. Συγκεκριμένα, δεν έχει παρουσιαστεί αποδεκτή μαρτυρία αναφορικά με την αξία της επιχείρησης ή τις τυχούσες ανεπιτυχείς προσπάθειες πώλησης της. Ούτε η συμφωνία δανείου παρουσιάστηκε και καμία μαρτυρία δόθηκε αναφορικά με την τυχούσα απόσβεση του κόστους αγοράς της επιχείρησης.
- Ειδικές και γενικές αποζημιώσεις για απώλεια εμπορικής εύνοιας, πελατών, κερδών και τζίρου Ισχύουν και σε αυτήν την περίπτωση τα ίδια με πιο πάνω. Δεν έχουν δικογραφηθεί επαρκώς οι απαιτήσεις αυτές και ούτε ίχνος αποδεκτής μαρτυρίας έχει παρουσιαστεί. Σημειώνω ότι όσον γενικά αφορά το ζήτημα των απωλειών, ο μάρτυρας αρκέστηκε στην αναφορά στο ποσό της αγορά της επιχείρησης, μόνο. Στη βάση όλων των πιο πάνω, οι Καθ' ων η Αίτηση απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης αναφορικά με την ανταπαίτηση τους, η οποία και θα απορρίπτονταν. ΕΓΓΥΗΣΗ Εφόσον έχω αποδεχτεί την ύπαρξη της οφειλής από μέρους του Καθ' ου η αίτηση 1, ως πρωτοφειλέτη και εφόσον είναι παραδεκτό από τον Καθ' ου η αίτηση 2 ότι υπέγραψε την επίδικη σύμβαση εγγύησης, απομένει να εξεταστεί η έκταση της ευθύνης του Καθ' ου η αίτηση
- Ξεκινώντας από το λεκτικό της εγγύησης, αυτό έχει ως εξής: "Εγώ ο κάτωθι υπογεγραμμένος xxxx Μουζούρης, κάτοχος του υπ' αριθμό 472188 δελτίου ταυτότητος εκ xxxxx, xxx xxxx αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως με τον Ενοικιαστή εγγυούμαι την πιστή και πλήρη εφαρμογή των υπ' αυτού αναληφθεισών υποχρεώσεων, δυνάμει της παρούσης Συμφωνίας και η εγγύηση αυτή θα είναι δεσμευτική δι' εμένα και θα εξακολουθήσει να καλύπτει κάθε νοητή και/ή υπονοούμενη παράταση του πιο πάνω εγγράφου και θα εξακολουθώ να ευθύνομαι ως εγγυητής του Ενοικιαστή δι' οποιαδήποτε υποχρέωση του σχετικά με την παρούσα Συμφωνία." Για το ζήτημα της έκτασης της ευθύνης του εγγυητή στη σύμβαση ενοικίασης σχετικές είναι οι αποφάσεις στις Πολιτικές Εφέσεις Metochis v. Schiza
(1952)1 C.L.R. 149, Michael v. Nishanian
(1966)1 C.L.R. 150, Kyriakidou v. Mangaldjian
(1969)1 C.L.R.1 και Αργύρη v. Χρυσοστόμου
(2006)1(Β) Α.Α.Δ.
- Στην απόφαση Αργύρη ν. Χρυσοστόμου (πιο πάνω) επαναλήφθηκε η γνωστή αρχή αναφορικά με την ερμηνεία μιας συμφωνίας. "Όπως είναι θεμελιωμένο το δικαστήριο έχει καθήκον, ερμηνεύοντας μια συμφωνία, να ανεύρει την πρόθεση των συμβληθέντων και να ερμηνεύσει τα αναγραφόμενα στη συμφωνία κατά τρόπο που να συνάδει, να εφαρμόζει και να υλοποιεί, την πρόθεση των συμβληθέντων." Σχετική είναι και η αναφορά που γίνεται στις σελίδες 126 - 128 του συγγράμματος Το Δίκαιο της Απόδειξης, Τ. Ηλιάδη, Κύπρος
- Στην παρούσα περίπτωση, μετά τον τερματισμό της σύμβασης ενοικίασης, ο Καθ' ου η αίτηση 1, διατηρώντας την κατοχή του μισθίου, έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής. Η διατύπωση της εγγύησης στην παρούσα περίπτωση επεκτείνει την ευθύνη του εγγυητή και στην διάρκεια "κάθε νοητής ή υπονοούμενης παράτασης" της συμφωνίας ενοικίασης. Ερμηνεύοντας το λεκτικό της συμφωνίας εγγύησης, βρίσκω ότι από αυτήν προκύπτει η φανερή πρόθεση των μερών, όπως η εγγύηση του Καθ' ου η αίτηση 2 καλύπτει και την περίοδο της θέσμιας ενοικίασης. Το κατά όσον στάλθηκε ή όχι σχετική ειδοποίηση στον εγγυητή αναφορικά με την οφειλή του πρωτοφειλέτη, ουδόλως επηρεάζει στην παρούσα περίπτωση την ευθύνη του εγγυητή, αφού δεν προνοείται κάτι τέτοιο στη σύμβαση εγγυήσεως. (βλ. Lombard Natwest Ltd v. Λαζαρίδη
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1465). Εφόσον μια σύμβαση εγγύησης έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας έγκυρης σύμβασης (άρθρο 10, Κεφ.149), είναι δεσμευτική και φέρει όλα τα έννομα αποτελέσματα της. Σημειώνω ότι στο δικόγραφο των Καθ' ων η αίτηση δεν δικογραφήθηκαν άλλες υπερασπίσεις, πέραν από την ύπαρξη ψευδών παραστάσεων ή απόκρυψης γεγονότων, οι οποίες έχουν ήδη εξεταστεί και απορριφθεί Κατάληξη: Εφόσον έχω διαπιστώσει πιο πάνω, ότι έχει αποδειχθεί η συνδρομή όλων των προϋποθέσεων του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου, η Αίτηση ως προς την αξίωση της Αιτήτριας για έκδοση διατάγματος έξωσης και για απόδοση των οφειλόμενων ενοικίων, θα πρέπει να πετύχει. Με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται, εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1, διάταγμα με το οποίο διατάζεται να εκκενώσει και παραδώσει στην Αιτήτρια την κενή και ελεύθερη κατοχή του xxxxxxxx στη Λεμεσό, μέχρι την 30.10.
- Περαιτέρω, εκδίδεται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά, απόφαση για: (α) €4.550,00 που αφορά τα καθυστερημένα και οφειλόμενα ενοίκια της περιόδου από 1.10.2016 μέχρι την 30.4.
- (β) €650,00 μηνιαίως από 1.5.2017, μέχρι την απόδοση στην Αιτήτρια, της κενής και ελεύθερης κατοχής του επίδικου υποστατικού, ως ενδιάμεσα οφέλη. Η απαίτηση υπό Β
(4)για απόδοση κοινοχρήστων εξόδων απορρίπτεται για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω. H Ανταπαίτηση απορρίπτεται με την σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων. Έξοδα: Δεν μου έχει λεχθεί οτιδήποτε και δεν διαπιστώνω να συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ώστε τα έξοδα να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της Αίτησης. Με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά, τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €10.000,00 - 50.000,
- Εφόσον η Ανταπαίτηση έχει συνεκδικαστεί με την Απαίτηση της Αιτήτριας, επιδικάζεται ένα μόνο σετ εξόδων υπέρ της Αιτήτριας, πλέον τα έξοδα της καταχώρησης της Ανταπάντησης στην Απάντηση και Απάντησης στην Ανταπαίτηση. Αναστολή εκτέλεσης: Στη βάση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε προκύπτει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 εξακολουθεί να διεξάγει κανονικά την επιχείρηση του στο επίδικο υποστατικό. Ως εκ τούτου, βρίσκω, με τη σύμφωνη γνώμη των Παρέδρων, ότι συντρέχει λόγος για εξάσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας για αναστολή της εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης. Εφόσον οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 (και/ή οιοσδήποτε εξ' αυτών), εξοφλήσουν μέχρι ή κατά την 30.10.2019 το εξ' αποφάσεως χρέος τους στην Αιτήτρια, η εκτέλεση του διατάγματος έξωσης θα ανασταλεί από μήνα σε μήνα, μέχρι την 31.5.2020, υπό τον όρο της καταβολής στην Αιτήτρια, την πρώτη μέρα κάθε μήνα (ξεκινώντας από την 1.11.2019) του ενδιάμεσου οφέλους εξ €650,
- (Υπ.) ............ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Final Αναφορά: Έξωση - οφειλόμενα ενοίκια- ανταπαίτηση- παρανομία - ειδικές και γενικές αποζημιώσεις [1] "29.-
(1)Τηρουμένων των σχετικών διατάξεων του περί Πολιτικής Δικονομίας διαδικαστικού κανονισμού και οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού εκδιδομένου δυνάμει του παρόντος Νόμου, οιαδήποτε ειδοποίησις, αίτησις, απαίτησις ή άλλο έγγραφον δυνάμει του παρόντος Νόμου υποβάλλεται εγγράφως και δύναται να επιδίδηται εις το πρόσωπον εις το οποίον πρόκειται να επιδοθή είτε προσωπικώς, είτε διά της παραδόσεως τούτου δι' αυτό εις το τελευταίον γνωστόν μέρος διαμονής ή εργασίας του εν Κύπρω ή διά της αποστολής τούτου διά του ταχυδρομείου δι' ησφαλισμένης επιστολής απευθυνομένης εις αυτό εις την τελευταίαν γνωστήν ταχυδρομικήν του διεύθυνσιν εν Κύπρω, το δε πρόσωπον εις το οποίον πρόκειται να επιδοθή περιλαμβάνει οιονδήποτε αντιπρόσωπον τοιούτου προσώπου δεόντως εξουσιοδοτημένον προς τούτο. " [2] Βλ. Γ. Μπαμπινιώτη, Λεξικό της Νέας Ελληνικής γλώσσας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο