← Κύπρος

VESKIP ESTATE AGENTS LTD κ.α. ν. RAWLTON HOLDINGS LTD, Αίτηση αρ. K27/2019, 30/10/2019

VESKIP ESTATE AGENTS LTD κ.α. ν. RAWLTON HOLDINGS LTD, Αίτηση αρ. K27/2019, 30/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2019:42 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Χρ. Ραγουζαίου, Προέδρου Αίτηση αρ. K27/2019 Μεταξύ:

  1. VESKIP ESTATE AGENTS LTD, εκ Λεμεσού
  2. D. S. VESKIP ESTATE LTD, εκ Λεμεσού Αιτητές και RAWLTON HOLDINGS LTD, εκ Λεμεσού Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 29.5.2019 Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Ε. Δημητρίου για κκ. Μιχαλάκη, Πιτσιλλίδου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η αίτηση: κα Μ. Χ''Λευτέρη για Γεώργιος Λ. Σαββίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. (κος Α. Κυριάκου στην απαγγελία της απόφασης) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι διάδικοι συνδέονταν με ενοικιαστική σχέση, δυνάμει της οποίας οι Αιτητές κατείχαν τα καταστήματα ιδιοκτησίας των Καθ' ων η αίτηση, στην οδό xxxx xxx, xxx xxxx, xxxx Λεμεσός (στο εξής "τα επίδικα καταστήματα"). Εναντίον των Αιτητών 1 και 2 είχε προηγηθεί η καταχώρηση άλλης αίτησης από τους Καθ' ων η αίτηση (Αίτηση έξωσης Ε42/2019) στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε, ερήμην των Αιτητών, απόφαση και διάταγμα έξωσης προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση (στο εξής αναφερόμενα ως η "απόφαση"). Ακολούθως, οι Αιτητές 1 και 2 (στο εξής αναφερόμενοι ως "οι Αιτητές") καταχώρησαν, στις 29.5.2019, την κυρίως Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό με την οποία επιδιώκουν τον παραμερισμό, την ακύρωση ή την τροποποίηση της απόφασης. Ταυτόχρονα με την κυρίως Αίτηση, οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα αίτηση (στο εξής αναφερόμενη ως "η αίτηση"), με την οποία, αξιώνουν από το Δικαστήριο: "Απόφαση και/ή Διάταγμα και/ή Διαταγή του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάζει την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης στην Αίτηση με Αρ. Ε42/2019 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού, ημερομηνίας 16/04/2019, μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι τελικής εκδίκασης και/ή εκδόσεως τελικής αποφάσεως στην Αίτηση των ως άνω Αιτητών με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και παραμερισμού και/ή ακυρώσεως (set aside judgment) της εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 16/04/2019." Αίτηση: Η αίτηση βασίζεται "στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 22, 29, 30, 31 και 32, όπως αυτός τροποποιήθηκε, τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4, 9, 16 και 21, στον Περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/19831 και στις εκάστοτε τροποποιήσεις αυτού, άρθρα 6, 11 και 13, τον Περί Ενοικοστασίου Δικαστικό Κανονισμό του 1983, Κανονισμοί 2, 11 και 12, τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμούς Δ.26 κ. 14, Δ.48 Θ.1-4, 8

(1)(εε) και 9, Δ.39, Δ.40 κ.1, 11 και 15 και Δ.64, στο κοινοδίκαιο και στην διακριτική ευχέρεια και/ή εγγενή εξουσία και/ή πρακτική του Δικαστηρίου" και υποστηρίζεται από τις ένορκες δηλώσεις της Π. Ι. (ημερ. 29.5.2019), στην οποία αναφέρει τα εξής: Είναι δικηγορική υπάλληλος στο Δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Οι Αιτητές κατείχαν τα υποστατικά ιδιοκτησίας των Καθ' ων η αίτηση δυνάμει συμφωνίας ενοικίασης. Όταν επιδόθηκε στους Αιτητές, η Αίτηση έξωσης που καταχώρησαν οι Καθ' ων η αίτηση σε βάρος τους, αυτοί παρέδωσαν την αίτηση σε δικηγόρο του δικηγορικού τους γραφείου με οδηγίες να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης και Απάντηση με σκοπό την υπεράσπιση τους. Είχε ήδη προηγηθεί αλληλογραφία μεταξύ των συνηγόρων των δύο πλευρών (προς εξώδικη διευθέτηση της υπόθεσης). Η συνήγορος που ανέλαβε την εκπροσώπηση των Αιτητών παρέλειψε όμως να καταχωρήσει την Απάντηση λόγω αβλεψίας ή λάθους, με αποτέλεσμα να εκδοθεί εναντίον των Αιτητών η απόφαση, ερήμην τους. Έλαβαν γνώση για το γεγονός αυτό οι Αιτητές, στις 9 5 2019 όταν τους επιδόθηκε αντίγραφο του διατάγματος του δικαστηρίου ημερομηνίας 16-4-
  1. Κανείς άλλος είχε γνώση της διαδικασίας αυτής πέραν από τη συνήγορο που είχε αναλάβει την υπεράσπιση των Αιτητών και η οποία έχει ήδη αποχωρήσει από το εν λόγω δικηγορικό γραφείο. Η παράλειψη καταχώρησης Απάντησης δεν οφειλόταν σε περιφρόνηση ή ασέβεια προς το δικαστήριο, αλλά ούτε και αδιαφορία για την τύχη της υπόθεσης. Οι Αιτητές έχουν καλή Απάντηση καθότι ανταπαιτούν σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση ποσό ύψους €150.000 ενώ υποστηρίζουν ότι οι όποιες καθυστερήσεις παρουσιάστηκαν στην πληρωμή των ενοικίων οφείλονταν σε λόγους ανωτέρας βίας. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε άμεσα μόλις οι Αιτητές έλαβαν γνώση της έκδοσης απόφασης σε βάρος τους ενώ η τυχούσα ακύρωση της απόφασης καμία δυσμενή συνέπεια θα επιφέρει στους Καθ' ων η αίτηση. Δεν θα ήταν ορθό να επωμιστούν οι Αιτητές το λάθος και την αβλεψία της δικηγόρου η οποία δεν εκπροσωπεί πλέον το δικηγορικό τους γραφείο και δεν θα ήταν δίκαιο να παραμείνει σε ισχύ η απόφαση που εξασφαλίστηκε με αυτό τον τρόπο. Καλεί το δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του παραμερισμού της απόφασης και να παρέχει έτσι το δικαίωμα στους Αιτητές να καταχωρήσουν Απάντηση Η ένσταση: Οι Καθ' ων η αίτηση με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης ημερ. 10.7.2019, απορρίπτουν τα όσα οι Αιτητές ισχυρίζονται στην παρούσα αίτηση και προβάλλουν τους κάτωθι δέκα λόγους ένστασης:
  2. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
  3. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 στο Περί Δικαστηρίων Νόμο 16/
  5. Οι Αιτητές δεν δικαιούνται την αιτούμενη θεραπεία στην παρούσα αίτηση γιατί η συμπεριφορά τους να μην εμφανιστούν στο Δικαστήριο δηλώνει περιφρόνηση προς το Δικαστήριο και τα δικαιώματα του αντιδίκου.
  6. Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι υπάρχει σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο και άφησαν να εκδοθεί το διάταγμα εναντίον τους με το οποίο διατάζονται να εκκενώσουν και παραδώσουν στην Καθ'ής η Αίτηση κενή και ελεύθερη την κατοχή των καταστημάτων στην πολυκατοικία XXXXX Court που βρίσκεται στην οδό XXXXX 122, XXXXX XXXXX Λεμεσός εντός 15 ημερών από την επίδοση το διατάγματος. Ο λόγος που ανέφεραν ότι δεν εμφανίστηκαν μετά τη νομότυπη επίδοση της Αιτήσεως με αρ. Ε42/2019 ημερ. 5.3.2019 γεγονός που παραδέχονται ότι έλαβαν γνώση για την εν λόγω αίτηση, ούτε σοβαρός ούτε και εύλογος είναι. Εκδόθηκε απόφαση ερήμην κατόπιν παράλειψης ή/και αμέλειας των ιδίων και των δικηγόρων τους.
  7. Οι Αιτητές επέδειξαν τεράστια αδιαφορία για την υπόθεση τους από τη στιγμή που επιδόθηκε νομότυπα και υπάρχει παραδοχή σ' αυτό η υπ'αρ αίτηση Ε42/2019 και δεν είχαν το ενδιαφέρον να παρακολουθούν τη πορεία της αίτησης. Συνεπώς επέδειξαν περιφρόνηση και ασέβεια προς το Δικαστήριο.
  8. Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει στον αιτούμενο βαθμό ότι έχουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεσης. Οι Αιτητές 1 και 2 οφείλουν ενοίκια από την 1.8.2018 μέχρι σήμερα γεγονός που παραδέχονται την οφειλή τους.
  9. Η Ένορκη Δήλωση των Αιτητών 1 και 2 που υποστηρίζει την αίτηση του περιέχει ψεύδη, ασαφείς και παραπλανητικές δηλώσεις ότι υπάρχει ανταπαίτηση ύψους €150.
  10. Στην αλληλογραφία ανέφεραν ότι ξόδεψαν €150.000 για επιδιορθώσεις ή/και προσθήκες και/η μετατροπές που έκαναν εντός των καταστημάτων και τα οποία ζητούν που βάσει των όρων των ενοικιαστηρίων εγγράφων δεν δικαιούνται.
  11. Η Ένορκη Δήλωση των Αιτητών που υποστηρίζει την αίτηση περιέχει ψεύδη, ανακρίβειες και παραπλανητικές δηλώσεις ότι λόγοι ανωτέρας βίας ή/και οικονομικών δυσκολιών δικαιολογούσαν την καθυστέρηση των οφειλομένων ενοικίων. Στην αλληλογραφία που υπάρχει αναφέρουν ότι οι οικονομικές δυσκολίες έχουν ξεπεραστεί.
  12. Οι Αιτητές 1 και 2 δεν έχουν καλή βάση Ανταπαίτησης ύψους €150.
  13. 10.Οι Αιτητές 1 και 2 δεν έρχονται με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο γιατί στην αλληλογραφία που αναφέρουν παραδέχονται ότι χρωστούν τα οφειλόμενα ενοίκια και οι λόγοι που ανέφεραν ήταν τα οικονομικά προβλήματα ή/και ανωτέρα βία οι οποίοι έχουν ξεπεραστεί. Ανέφεραν ότι θα πληρώσουν τα καθυστερημένα ενοίκια μέχρι τέλος Φεβρουαρίου 2019 ενώ εξακολουθούν να οφείλουν αυτά. Υποστηρίζεται η ένσταση από την ένορκη δήλωση του Η. Σ., οικονομικού διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση, ο οποίος αναφέρει ότι οι Αιτητές είναι οι ενοικιαστές των επίδικών καταστημάτων και στα πλαίσια της Αίτησης έξωσης με αριθμό Ε42/2019 εκδόθηκε εναντίον τους διάταγμα έξωσης, στις 16.4.
  14. Ακολούθως, στις 21/6/2019, οι Καθ' ων η αίτηση εξασφάλισαν άδεια για την έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής των επίδικων καταστημάτων. Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της Π. Ι., πλην του γεγονότος ότι η Αίτηση έξωσης επιδόθηκε νομότυπα στους Αιτητές και ότι υπήρξε προηγούμενη αλληλογραφία μεταξύ των συνηγόρων των δύο πλευρών με την οποία στις 15/1/2019 τερμάτισαν οι Καθ' ων η αίτηση τη συμφωνία ενοικίασης. Στην απάντησή που είχαν στείλει οι Αιτητές, παραδέχονται ότι όφειλαν ενοίκια και υπόσχονταν ότι αυτά θα εξοφλούνταν περί τον Φεβρουάριο του έτους 2019 και ότι η καθυστέρηση αυτή οφειλόταν σε λόγους ανωτέρας βίας και οικονομικές δυσκολίες. Όφειλαν οι Αιτητές, υποστηρίζει, να παρακολουθούν την πορεία της υπόθεσης που ανέθεσαν στη δικηγόρο του δικηγορικού γραφείου Μιχαλάκη, Πιτσιλίδου και Σία Δ.Ε.Π.Ε. και όχι να αρκεστούν στην απλή παράδοση των εγγράφων στο Δικηγορικό γραφείο. Δεν επέδειξαν οι Αιτητές το απαιτούμενο ενδιαφέρον, ενώ από ότι πληροφορείται ο ίδιος (σύμφωνα με τη σχετική νομολογία) η απουσία του δικηγόρου δεν μπορεί να δικαιολογήσει την επαναφορά της αγωγής. Δεν αιτιολόγησαν στην παρούσα περίπτωση οι Αιτητές στην απραξία τους. Όσον αφορά το ζήτημα της υπεράσπισης των Αιτητών, οι τελευταίοι οφείλουν να πείσουν το δικαστήριο ότι έχουν πρώτης όψεως υπεράσπιση. Παρά το ότι παραδέχονται οι Αιτητές ότι οφείλουν καθυστερημένα ενοίκια και επικαλούνται λόγους ανωτέρας βίας για τη μη εξόφληση τους, δεν δίδουν εξήγηση της έννοιας της ανωτέρας βίας. Η ανταπαίτηση που προβάλλουν οι Αιτητές, αφορά επιδιορθώσεις, προσθήκες και μετατροπές εντός των καταστημάτων για τις οποίες όμως οι ιδιοκτήτες δεν βαρύνονται με οποιαδήποτε υποχρέωση, σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο. Δεν αποκαλύπτουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση οι Αιτητές, ούτε προβάλλουν σοβαρό λόγο για την παράλειψή τους να παρουσιαστούν στο δικαστήριο. Η αδιαφορία τους προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης στις δικαστικής διαδικασίας, ενώ η καθυστέρηση που παρατηρείται επιβαρύνει δυσμενώς τους Καθ' ων η αίτηση. Καλεί το δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση με έξοδα Διαδικασία Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οποιουδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και αφού παρουσίασαν οι δύο συνήγοροι τις αγορεύσεις τους, το Δικαστήριο επεφύλαξε την παρούσα απόφαση. Στις αγορεύσεις των δύο πλευρών θα αναφερθώ, όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Ευρήματα του Δικαστηρίου: Για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και μόνο, το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να αποφύγει να προβεί σε τελική αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 663). Tο δικαστικό έργο της αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και εξαγωγής τελικών ευρημάτων για τα γεγονότα της υπόθεσης θα διεξαχθεί όταν εξετάζεται η ουσία της υπόθεσης. Με μοναδικό σκοπό την διαπίστωση του κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ, 248) το Δικαστήριο προβαίνει σε κρίση επί των γεγονότων, αφήνοντας όμως τα αμφισβητούμενα γεγονότα να αποφασιστούν στο κατάλληλο στάδιο (βλ. Σιδεράς ν. Tryfonos Constructions
(2008)1 Α.Α.Δ. 463). Από το περιεχόμενο των πιο πάνω αναφερομένων ενόρκων δηλώσεων προκύπτει ότι δεν αμφισβητούνται τα πιο κάτω γεγονότα: Οι Καθ' ων η αίτηση είναι ιδιοκτήτες των επίδικων καταστημάτων. Οι Αιτητές κατείχαν το μίσθιο ως ενοικιαστές, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης. Τερματίστηκε η συμφωνία και καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση, η Αίτηση έξωσης Ε42/2019 σε βάρος των Αιτητών. · Δεν καταχωρήθηκε Απάντηση και στις 16.4.2019, εκδόθηκε, ερήμην και σε βάρος των Αιτητών, η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία τους επιδόθηκε στις 9.5.
  1. Ακολούθως, οι Αιτητές καταχώρησαν την κυρίως Αίτηση Κ*27/2019 (για ακύρωση / παραμερισμό της εκδοθείσας σε βάρος τους απόφασης (και παράλληλα αιτούνται την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης αυτής). Αμφισβητούμενα γεγονότα παραμένουν: Το κατά πόσον οι Αιτητές έχουν καλή υπεράσπιση και αν είναι δικαιολογημένη η παράλειψη τους να καταχωρήσουν Απάντηση στη Αίτηση έξωσης Ε42/2019, εντός της προβλεπόμενης από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς προθεσμίας.
  2. Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση: Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα και το δικαστήριο θα πρέπει να ανατρέξει στην Αίτηση για παραμερισμό. Σε αυτήν, οι Αιτητές δικογραφούν, μεταξύ άλλων, ισχυρισμούς περί της μη ύπαρξης αμέλειας εκ μέρους τους, αναφορικά με την παράλειψη τους να εμφανιστούν στην Αίτηση Ε42/
  3. Υποστηρίζουν ότι η παράλειψη αυτή οφείλεται στην "αβλεψία και/ή στο καλόπιστο λάθος" της συνηγόρου που ανέλαβε να χειριστεί την υπόθεση τους και να καταχωρήσει την Απάντηση και η οποία συνήγορος έχει πλέον αποχωρήσει από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές. Έχει εξηγηθεί ότι αυτό που εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη αυτή προϋπόθεση, είναι μόνο το κατά πόσον καταδεικνύεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Βρίσκω ότι, με βάση τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση και ως εκ τούτου ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  5. Ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται οι Αιτητές σε θεραπεία Η προϋπόθεση αυτή συνδέεται άμεσα με την πρώτη προϋπόθεση, όπως αναλύεται πιο πάνω και η ικανοποίηση της ή όχι προκύπτει από το αποδεικτικό υλικό των Αιτητών. Αν οι Αιτητές είναι σε θέση να δείξουν κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, θεωρείται ότι έχουν επιτύχει να ικανοποιήσουν την δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  6. Σχετικό είναι και το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Λόρδος κ.α. ν. Σιακόλα κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, 23 Μαρτίου 2017: "Όπως εξηγήθηκε στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 CLR 557, η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, δηλαδή η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγοντας σε θεραπεία, συσχετίζεται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσής του. Συνεπώς, τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία. Το απαιτούμενο βέβαια επίπεδο δεν είναι πολύ ψηλό. Ό' τι απαιτείται να καταδειχθεί, είναι η πιθανότητα επιτυχίας, ήτοι κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά πολύ λιγότερο από το επίπεδο που καθορίζει το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις, γνωστό ως «ισοζύγιο των πιθανοτήτων». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.»" Tο Δικαστήριο, επομένως, στην παρούσα περίπτωση, καλείται να εξετάσει κατά πόσο από το αποδεικτικό υλικό των Αιτητών προκύπτει η πιθανότητα (σε βαθμό μεγαλύτερο από απλή πιθανολόγηση), αυτοί να έχουν δικαίωμα στην αξίωση τους για παραμερισμό του διατάγματος έξωσης, δυνάμει του άρθρου 6(δ) του Ν.23/1983[1]. Η απουσία των Αιτητών δεν οφείλεται σε παράλειψη ή αμέλεια τους Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεικτικό υλικό σχετικά με τις συνθήκες ανάθεσης της υπόθεσης των Αιτητών στη δικηγόρο του γραφείου τους. Πέραν από την αναφορά στην παράλειψη της συνηγόρου να καταχωρήσει την Απάντηση, καμία λεπτομέρεια έχει δοθεί από τους Αιτητές αναφορικά με το ενδιαφέρον που οι ίδιοι επέδειξαν μετά από την ανάθεση της υπόθεσης τους. Έχει κριθεί από την νομολογία ότι η ανάθεση της υπόθεσης στο δικηγόρο και η άφεση του δικηγόρου να χειριστεί αυτήν εν λευκώ, ταυτίζει τον διάδικο με οποιαδήποτε συνήθη σφάλματα ή παραλείψεις του δικηγόρου (βλ. Μιαρής κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2009)1 Α.Α.Δ. 435). Λέχθηκαν χαρακτηριστικά τα εξής στην απόφαση Βαρδιάνος v. Richards
(1998)1 Α.Α.Δ. 698: «Ο διάδικος δεν μπορεί, κατά κανόνα, να προβάλλει το λάθος, αμέλεια ή παράλειψη του δικηγόρου του για να πετυχαίνει την παράταση προθεσμιών ή την αναγέννηση δικαστικών διαδικασιών. Θα αποτελούσε ένα εύσχημο τρόπο υπερφαλάγγισης των δικονομικών διατάξεων. Από τη συμμόρφωση προς τα χρονοδιαγράμματα αυτά εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης και συνακόλουθα το κύρος της. Μας ενισχύουν, σε αυτή τη θέση, τα λεχθέντα στην υπόθεση Grand Metropolitan Nominee (No 2) Co Ltd v. Evans, The Times Law Reports, May 15, 1992: "The court should not be astute to find excuses for such failure since obedience to orders of the court is the foundation on which its authority is founded." Βλέπε επίσης Μιχαηλίδης ν. Χρίστου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1190, Κληρίδης ν. Σταυρίδη
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1348. Διαφορετική αντιμετώπιση θα δημιουργούσε επικίνδυνα ρήγματα στην απονομή της δικαιοσύνης. Ως προς την πρόθεση του διαδίκου την απάντηση έδωσε η απόφαση στην Άλκης Χ. Χατζηκυριάκος (Μπισκότα Φρου-Φρου) Λτδ. ν. Τerzian Trading House Ltd.
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 102: "Η απουσία πρόθεσης εκ μέρους του διαδίκου να εγκαταλείψει τη διαδικασία δεν είναι αφεαυτής αποφασιστική για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου."» Σημειώνω ότι στις προαναφερόμενες αποφάσεις το ζήτημα της παράλειψης συνηγόρου αφορούσε την διαδικασία ενώπιον του Εφετείου. Παρόλα αυτά όμως οι αρχές είναι πάντοτε οι ίδιες και δεν υπάρχει διάκριση στην αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων. Κατά την κρίση μου, η νομολογία αυτή τυγχάνει αναλογικά εφαρμογής σε όλες τις περιπτώσεις όπου τίθεται ζήτημα παράλειψης από μέρους του δικηγόρου και πως αυτό επηρεάζει τα συμφέροντα του διάδικου- πελάτη του Θα πρέπει τέλος, στο σημείο αυτό, να γίνει αναφορά και στο ζήτημα που οι δύο πλευρές σχολιάζουν ειδικά. Αυτό είναι το ζήτημα του κατά πόσον οι Αιτητές καταδεικνύουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην Αίτηση Ε42/
  1. Στην Δ.17, Θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, απαιτείται να συντρέχουν δύο προϋποθέσεις για να παραμεριστεί απόφαση που λήφθηκε ερήμην κάποιου διαδίκου:
  2. Να ικανοποιήσει ο Αιτητής το Δικαστήριο ότι έχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και
  3. Να εξηγήσει γιατί παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση. Στην προκειμένη όμως περίπτωση η εφαρμοζόμενη πρόνοια δεν είναι η Δ.17, αλλά μόνο το άρθρο 6(δ) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου καθότι αυτό υπαγορεύει ο περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικός Κανονισμός στον Κανονισμό 12(α): «Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» Επομένως, το κατά πόσο οι Αιτητές έχουν «καλή» ή «εκ πρώτης όψεως» υπεράσπιση στην Αίτηση Ε42/2019 δεν είναι επίδικο θέμα και τυχόν εξέταση του θα ήταν εκ περισσού. Στην απόφαση Συμεού ν.
  4. Είκοσι και άλλοι
(2006)1 Α.Α.Δ. 61, λέχθηκαν τα εξής, εν παρόδω, από τον Νικολάου Δ.: «. ως προς το θέμα ενδεχόμενης υπεράσπισης δεν διακρίναμε οποιαδήποτε αδυναμία στην πρωτόδικη κρίση. Αφήνουμε όμως ανοιχτό το κατά πόσο, βάσει του προαναφερθέντος Άρθρου 6(δ) του Νόμου, εξετάζεται τέτοιο θέμα.» (δική μου υπογράμμιση) Το μόνο που το Δικαστήριο οφείλει στην παρούσα υπόθεση να εξετάσει, είναι το κατά πόσο η απουσία των Αιτητών και συνακόλουθα η έκδοση απόφασης σε βάρος τους, οφειλόταν σε παράλειψη ή αμέλεια εκ μέρους των Αιτητών. Βρίσκω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει ενώπιον μας αποδεικτικό υλικό προς υποστήριξη του αιτήματος για παραμερισμό της απόφασης στην βάση του άρθρου 6(δ) του Ν.23/
  1. Προκύπτει από τα γεγονότα η αδιαφορία των Αιτητών για την τύχη της υπόθεσης που ανέθεσαν εν λευκώ στην συνήγορο τους, αφού δεν επέδειξαν οποιοδήποτε ενδιαφέρον γι' αυτήν παρά μόνο μετα την επίδοση της απόφασης. Η προβολή της αμέλειας ή παράλειψης της συνηγόρου των Αιτητών, στην βάση των προαναφερόμενων αρχών της νομολογίας, δεν καταδεικνύει, σε βαθμό μεγαλύτερο της απλής πιθανολόγησης, την πιθανότητα να δικαιούνται οι Αιτητές σε παραμερισμό της εκδοθείσας σε βάρος τους απόφασης. Δεν συντρέχει επομένως αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  3. Δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο: Παρά την πιο πάνω διαπίστωση μου για την μη ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται οι Αιτητές σε θεραπεία, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας απόφασης θα προβώ και στην εξέταση του κατά πόσον, "θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα". Στην Πολιτική Έφεση Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ. 317, επαναλήφθηκε η βασική αρχή που διέπει αυτή την προϋπόθεση: "Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών." Σχετική επίσης με το ζήτημα αυτό είναι και η απόφαση Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 Α.Α.Δ. 1121]. Για να διαπιστωθεί κατά πόσο ικανοποιείται στην παρούσα υπόθεση η προϋπόθεση αυτή, το δικαστήριο θα πρέπει να αναζητήσει τις λεπτομέρειες που θα στοιχειοθετήσουν την "ανεπανόρθωτη ζημιά" των Αιτητών. Ανατρέχοντας όμως στην ένορκη δήλωση της Π.Ι., αδυνατώ να εντοπίσω οποιαδήποτε αναφορά στο ζήτημα αυτό. Κανένας ισχυρισμός προβάλλεται αναφορικά με την τυχούσα δυσκολία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο (δηλαδή σε περίπτωση που αυτοί πετύχουν στην αξίωση τους για παραμερισμό της απόφασης που έχει εκδοθεί σε βάρος τους). Ως εκ τούτου, ούτε αυτή η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/1960 συντρέχει. Ισοζύγιο της ευχέρειας Το ισοζύγιο της ευχέρειας εξετάζεται από το Δικαστήριο όταν διαπιστωθεί ότι συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
  1. Εφόσον στην παρούσα περίπτωση δεν έχει διαπιστωθεί κάτι τέτοιο, δεν θα εξεταστεί το κατά πόσον είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το Δικαστήριο τα αιτούμενα διατάγματα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η αίτηση αυτή απορρίπτεται, με έξοδα σε βάρος των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Χρ. Ραγουζαίου Πρόεδρος Δικαστηρίου Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας Subject: Rent Control/Interim Αναφορά: Αναστολή εκτέλεσης διατάγματος έξωσης- παράλειψη δικηγόρου. [1] «
  2. Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τας ακολούθους περιπτώσεις: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή αποφάσεως (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους (γ) εις περίπτωσιν καθ' ην υπάρχει διαθέσιμος νέα μαρτυρία ουσιαστικής φύσεως ήτις δεν ηδύνατο να προσαχθή διά της ασκήσεως ευλόγου επιμελείας όταν το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του (ε) σε περίπτωση κατά την οποία εκδόθηκε διάταγμα έξωσης βάσει του άρθρου 11
(1), (στ), (ζ), (η) και ο ιδιοκτήτης μέσα σε εύλογο χρόνο από την παράδοση της κατοχής δεν υλοποίησε τους λόγους της έξωσης.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.