CYSTAR REINSURANCE BROKERS LIMITED ν. ΚΑΡΑΪΣΚΟΥ, Αίτηση Αρ.: Ε135/17, 28/11/2019

(1), 11(η), 12, 13, 27 και 31, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό 1983, Κανόνες 8 και 11, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.30, Δ.

1. θ.1(γ), Δ.27, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 8 και 9(n), Δ.64, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο Δίκαιο της Επιείκειας, στις αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης, την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της κας. ΧΧΧ Ζωμενή, από τη Λεμεσό. Η κα. Ζωμενή λέγει ότι είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Αιτητές, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τόσον από μελέτη του σχετικού φακέλου, όσον και από πληροφορίες και ενημέρωση που έλαβε από τους Αιτητές και τους δικηγόρους τους και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στη δήλωση της, καθ' ότι η αίτηση άπτεται νομικού ζητήματος. Η υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον Αίτηση, καταχωρήθηκε στις 15.11.2017 και ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε την Απάντηση και Ανταπαίτηση του στις 8.12.
2. Οι Αιτητές καταχώρησαν την Απάντηση στην Ανταπαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση και έκτοτε, ουδέν άλλο δικόγραφο καταχωρήθηκε, με αποτέλεσμα τα δικόγραφα να έχουν συμπληρωθεί. Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων, οι Αιτητές καταχώρησαν στις 26.2.2018 την Κλήση για Οδηγίες και ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε τον Τύπο 25 (Παράρτημα). Στη συνέχεια, εκδόθηκαν δυνάμει της ανωτέρω Κλήσης για Οδηγίες των Αιτητών, σχετικά Διατάγματα. Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων, ο Καθ' ου η Αίτηση παρέλειψε να καταχωρήσει την Κλήση για Οδηγίες αναφορικά με την ανταπαίτηση του, εντός του προκαθορισμένου χρονικού πλαισίου των 90 ημερών και ουδέν διάβημα λήφθηκε προς αποκατάσταση της ανωτέρω παράλειψης μέχρι και σήμερα, καθώς επίσης έχει παρέλθει κατά πολύ ο προνοούμενος χρόνος για την αποκατάσταση των ανωτέρω, με αποτέλεσμα η Ανταπαίτηση του να θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση καταχωρήθηκε την 2.10.2019 και αυτή στηρίζεται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983-1995, άρθρα 11

(1), 11(η), 12, 13, 27 και 31, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Κανόνες 8, 11 και 12, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.27, Δ.30, Δ.30 θθ.1(γ), 2(β), 6, Δ.39, Δ.48 θθ. 1, 2, 3, 8 και 9, Δ.64 θθ.1 και 2, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, στη διακριτική ευχέρεια και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στο Δίκαιο της Επιείκειας. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:

1. «Η Αίτηση των Αιτητών είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
2. Η Αίτηση των Αιτητών είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και στερείται νομικής βάσης.
3. Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να σε αυτό το στάδιο να αιτούνται ως η αίτηση τους και/ή το δικαίωμα τους έχει εκπνεύσει και/ή έχει παραγραφεί.
4. Η Αίτηση είναι αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή αδικαιολόγητη υπό τις περιστάσεις.
5. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή άκυρη και/ή αντιβαίνει τις πρόνοιες της Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υποστηρίξει την αίτηση και δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να οδηγήσει το Δικαστήριο στην έγκριση της αιτούμενης θεραπείας.
6. Η Αίτηση εγείρεται αντικανονικά και/ή παράτυπα και/ή καταχρηστικά.
7. Η Αίτηση των Αιτητών είναι κακόπιστη και στηρίζεται σε αλλότρια κίνητρα.
8. Η Αίτηση των Αιτητών αν και καταχωρήθηκε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου την 19/09/2019 και ορίστηκε την 20/09/2019 είναι αντικανονική αφού κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν επιδόθηκε ως αίτηση δια κλήσεως 4 ημέρες προηγουμένως, αφού τέτοια άδεια για σύντομο ορισμό αιτήσεως παραχωρείται μόνο σε μονομερής αιτήσεις.
9. Ο Καθ' ου η Αίτηση έχει το δικαίωμα να αιτηθεί για παράταση του χρόνου δυνάμει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. ΧΧΧ Καραίσκου, από τη Λεμεσό. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση στην Αίτηση με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από προσωπική του γνώση. Απορρίπτει το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση και εκτός όπου ρητά προβαίνει σε παραδοχή, αρνείται τους ισχυρισμούς των Αιτητών οι οποίοι είναι αντίθετοι με τους ισχυρισμούς του. Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται σ' αυτό το στάδιο να αιτούνται ως η υπό εξέταση αίτηση, αφού σύμφωνα με τη Διαταγή 30 παράγραφος 1(γ), οι Αιτητές είχαν δικαίωμα να αποταθούν στο Δικαστήριο με τέτοιο αίτημα αποκλειστικά εντός 15 ημερών μετά την παρέλευση της προθεσμίας των 90 ημερών. Μετά την παρέλευση των 15 ημερών, το δικαίωμα αυτό έχει μόνον ο Πρωτοκολλητής και το δικαίωμα των Αιτητών έχει εκπνεύσει ή/και παραγραφεί με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, είναι αντικανονική, παράτυπη, άκυρη και αντιβαίνει τις πρόνοιες των σχετικών κανονισμών και σε καμία περίπτωση μπορεί να υποστηρίξει την αίτηση και να οδηγήσει το Δικαστήριο στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ένορκος δήλωση έγινε από δικηγόρο, χωρίς να δίδεται λόγος γιατί δεν γίνεται από αξιωματούχο των Αιτητών και είναι ανεπίτρεπτο και ανεπιθύμητο να γίνεται κατ' αυτόν τον τρόπο, ενώ η ακυρότητα, η παρατυπία και η αντικανονικότητα της, δεν μπορεί να θεραπευτεί και είναι μοιραία για την τύχη της αίτησης. Μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων στην παρούσα Αίτηση και ενώ εκκρεμούσε το αίτημα των Αιτητών για ανάκτηση κατοχής, οι Αιτητές, χωρίς Διάταγμα του Δικαστηρίου, παράνομα και αυθαίρετα, ανέλαβαν αυτοδίκαια την κατοχή του γραφείου του Καθ' ου η Αίτηση. Όπως μπορεί να διακριβωθεί από το φάκελο της υπόθεσης, ο ίδιος απευθύνθηκε στο Δικαστήριο για την έκδοση προσωρινού Διατάγματος, ενώ παράλληλα, έκαμε σχετικές καταγγελίες στην Αστυνομία. Μετά την έκδοση του προσωρινού Διατάγματος από το Δικαστήριο, τα γεγονότα έτρεχαν, με τις συνθήκες διαρκώς να μεταβάλλονται, αφού μετά την αυθαίρετη, αυτοδίκαιη ανάληψη της κατοχής, οι Αιτητές κατεδάφισαν τους τοίχους του γραφείου, επικαλούμενοι την ανακαίνιση του κτιρίου. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι οι Αιτητές ενοικίασαν ολόκληρο το κτήριο, περιλαμβανομένου του γραφείου του, στην εταιρεία HOUSE OF SPARTANS LTD. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών ανακαίνισης του κτιρίου, ο Καθ' ου η Αίτηση ανέλαβε εκ νέου την κατοχή του γραφείου περί το Μάιο 2019, με βάση το προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου, το οποίο είχε οριστικοποιηθεί, με την επέμβαση της Αστυνομίας. Δεν κατέστη όμως δυνατή η πλήρης επιστροφή στο γραφείο, αφού οι Αιτητές αρνούνται να προβούν στις απαραίτητες ενέργειες για τη σύνδεση του γραφείου με ρεύμα και νερό. Μετά την καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης και συγκεκριμένα, την 24.9.2019, ο κ. Καραίσκος είχε μεταβεί στο γραφείο και διαπίστωσε εκ νέου ότι οι Αιτητές είχαν αλλάξει την κλειδαριά της πόρτας, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εισέλθει. Αφού κάλεσε την Αστυνομία, ο κ. ΧΧΧ Ωρολογάς, διευθυντής των Αιτητών, δήλωσε στην Αστυνομικό 3ΧΧ0 ΧΧΧ Βασιλείου, ότι αυτός άλλαξε την κλειδαριά, άνοιξε με κλειδί την πόρτα για την Αστυνομικό και δεν έδωσε το κλειδί στον Καθ' ου η Αίτηση. Είναι η θέση του πως είναι φανερό ότι οι Αιτητές με την υπό εξέταση αίτηση, στοχεύουν να πλήξουν την ισχύ του οριστικοποιηθέντος προσωρινού Διατάγματος, με την απόρριψη της Ανταπαίτησης του Καθ' ου η Αίτηση, στη βάση της οποίας αυτό εκδόθηκε. Παρόλο που η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου την 19.9.2019 και ορίστηκε την 20.9.2019, αυτή είναι αντικανονική, αφού κατά παράβασην των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δεν επιδόθηκε ως αίτηση δια κλήσεως που είναι 4 ημέρες προηγουμένως, αφού τέτοια άδεια για σύντομο ορισμό αιτήσεως παραχωρείται μόνο σε μονομερείς αιτήσεις και περαιτέρω, η αίτηση δεν επιδόθηκε με οποιοδήποτε Διάταγμα του Δικαστηρίου για σύντομη επίδοση της. Με βάση τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, ο Καθ' ου η Αίτηση έχει το δικαίωμα να αιτηθεί παράταση του χρόνου καταχώρησης Κλήσης για Οδηγίες και επιφυλάσσει το δικαίωμα του αυτό. Η υπό εξέταση αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Ιστορικό: Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 15.11.2017 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτούνται ως ακολούθως: «
10. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου ανάκτησης κατοχής και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον Καθ' ου η Αίτηση όπως εκκενώσει και παραδώσει ελεύθερη την κατοχή του υποστατικού και/ή παραδώσει το υποστατικό ως το παρέλαβε.
11. Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου για τα οφειλόμενα ενοίκια και/ή ενδιάμεσα κέρδη για

(8)εννέα μήνες, από τον Απρίλιο του έτους 2017 μέχρι και τον Νοέμβριο του 2017, €320.- ως το υπόλοιπο για το μήνα Απρίλιο και €480 για έκαστο των επόμενων μηνών, ήτοι €3,680.00 και/ή πλέον νόμιμο τόκο επί των καθυστερημένων ενοικίων, και €495,00 οφειλόμενα κοινόχρηστα και/ή άλλα έξοδα. Συνολικά το ποσό των €4,175.50 και οποιονδήποτε άλλο ποσό για οφειλόμενα ενοίκια και/ή ενδιάμεσα κέρδη και/ή ανεξόφλητα κοινόχρηστα και/ή άλλα τέλη και/ή άλλως πως μέχρι εκκένωσης και παράδοσης ελεύθερης της κατοχής του υποστατικού.

1. Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές λογικώς απαιτούν παράδοση ελευθέρας και κενής της κατοχής υποστατικού για τη διενέργεια ουσιωδών αλλαγών που συνεπάγονται την ουσιαστική και σημαντική μετατροπή του κτηρίου για σκοπούς αξιοποίησης του και/ή άλλως πως.
2. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε κρίνει ορθή και δίκαιη το Δικαστήριο.
3. Νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα της παρούσης, πλέον Φ.Π.Α.» Οι Αιτητές δικογραφούν ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ενοικίασε το επίδικο υποστατικό, ήτοι ένα γραφείο με διακριτικό αριθμό 31, στον τρίτο όροφο κτιρίου επί της γωνίας των οδών ΧΧΧ & ΧΧΧ, στα πρώην ακίνητα του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Δασκάλων Κύπρου Λτδ, στη Λεμεσό, από τους προηγούμενες ιδιοκτήτες, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 30.9.
4. Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρισε Απάντηση και Ανταπαίτηση την 8.12.2017 και μ' αυτήν ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι δεν είναι ο ίδιος θέσμιος ενοικιαστής του επίδικου αλλά η δικηγορική εταιρεία MARIOS KARAISKOS LLC, ενώ δεν οφείλει οποιοδήποτε ενοίκιο, είτε ο ίδιος είτε η δικηγορική εταιρεία. Κατά ή περί το Μάιο 2017, ο Καθ' ου η Αίτηση διαπίστωσε ότι το επίδικο δεν διέθετε ξεχωριστό μετρητή ρεύματος και νερού και ξεχωριστή παροχή ρεύματος και νερού. Περί το Φεβρουάριο 2017, είχε πληροφορηθεί από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη ότι το κτίριο είχε πωληθεί και περί το Μάρτιο 2017, είχε δεχθεί τηλεφώνημα από πρόσωπο που ισχυρίστηκε ότι είναι ο νέος ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού. Ο νέος ή οι νέοι ιδιοκτήτες, δεν πήγαιναν να εισπράξουν το ενοίκιο και δεν έδιδαν αριθμό λογαριασμού στον Καθ' ου η Αίτηση για να το καταθέτει. Ταυτόχρονα, είχε διακοπεί η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στους κοινόχρηστους χώρους του κτιρίου. Ο Καθ' ου η Αίτηση και κατ' επέκτασην η δικηγορική εταιρεία, κατέβαλαν τα ενοίκια του επίδικου υποστατικού. Από τον Νοέμβριο 2017, το επίδικο δεν είναι σε λειτουργήσιμη κατάσταση, λόγω της διακοπής λόγω της διακοπής της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος στους κοινόχρηστους χώρους του κτιρίου και στο επίδικο. Ο Καθ' ου η Αίτηση ανταπαιτεί ως ακολούθως: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει τους Αιτητές και/ή τους αντιπροσώπους τους και/ή του υπηρέτες τους και/ή υπαλλήλους τους και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο ενεργεί εκ μέρους τους και/ή για λογαριασμό τους και/ή άλλως όπως εγκαταστήσουν στο γραφείο με διακριτικό αρ. 31 που βρίσκεται στον τρίτο όροφο του ακινήτου που βρίσκει στην γωνία ΧΧΧ & ΧΧΧ ξεχωριστό μετρητή της Α.Η.Κ. και όπως παρέχουν απρόσκοπτα ηλεκτρικό ρεύμα στο εν λόγω υποστατικό. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει τους Αιτητές και/ή τους αντιπροσώπους τους και/ή τους υπηρέτες του και/ή υπαλλήλους τους και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο ενεργεί εκ μέρους τους και/ή για λογαριασμό τους και/ή άλλως όπως εγκαταστήσουν στο γραφείο με διακριτικό αρ. 31 που βρίσκεται στον τρίτο όροφο του ακινήτου που βρίσκεται στην γωνία ΧΧΧ & ΧΧΧ ξεχωριστό μετρητή της Υδατοπρομήθειας και όπως εγκαταστήσουν ντεπόζιτο νερού το οποίο να συνδέεται αποκλειστικά με το εν λόγω γραφείο και όπως παρέχουν απρόσκοπτα νερό στο εν λόγω υποστατικό. Γ) Το ποσό των € 55,00 έξοδα επιδόσεως επιταγών για καταβολή των ενοικίων. Δ) Αποζημιώσεις σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος ανάκτησης κατοχής. Ε) Αποζημιώσεις απώλεια χρήσης του υποστατικού και για ταλαιπωρία προσωρινής μετεγκατάστασης. ΣΤ) Έξοδα προσωρινής μετεγκατάστασης. Ζ) Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ή θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε θεωρίσει δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις. Η) Έξοδα.» Οι Αιτητές καταχώρισαν Απάντηση στην Ανταπαίτηση την 22.12.
5. Διαδικασία: Οι Αιτητές καταχώρισαν αίτηση δια κλήσεως για την έκδοση απόφασης, την 29.12.2017, η οποία αποσύρθηκε και μονομερή αίτηση για την έκδοση προσωρινών προστατικών και απαγορευτικών Διαταγμάτων, την 2.2.2018, η οποία απερρίφθη. Στη συνέχεια, ακολουθήθηκε η διαδικασία που προβλέπεται από τη Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, με την καταχώρηση Κλήσης για Οδηγίες και Παραρτήματος από πλευράς των Αιτητών την 26.2.2018, η οποία ορίστηκε στις 29.5.
6. Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρισε Παράρτημα στις 25.5.
7. Η Κλήση για Οδηγίες μεταφέρθηκε από το Δικαστήριο για την 1.6.2018 και εκείνη την ημέρα, δόθηκαν οδηγίες για την αποκάλυψης εγγράφων εντός 30 ημερών και από τις δύο πλευρές και την ταυτόχρονη ανταλλαγή / επιθεώρηση τους. Οι διάδικοι καταχώρησαν ένορκες δηλώσεις αποκάλυψης εγγράφων και το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση Καταλόγων Μαρτύρων και Σύνοψη Μαρτυρίας και από τις δύο πλευρές μέχρι 20.9.
8. Αμφότερα τα μέρη συμμορφώθηκαν. Στο ενδιάμεσο διάστημα και συγκεκριμένα στις 30.3.2018, καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση από τον Καθ' ου η Αίτηση, για την έκδοση προσωρινών προστατικών και απαγορευτικών Διαταγμάτων, καθώς και Διατάγματος αποκάλυψης τύπο Norwich Pharmacal. Εκδόθηκαν μονομερώς κάποια από τα αιτούμενα Διατάγματα. Ακολούθησε αίτηση δια κλήσεως από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση για την καταχώρηση συμπληρωματική ενόρκου δηλώσεως σε σχέση με τα αιτητικά για τα οποία δεν είχαν εκδοθεί Διατάγματα μονομερώς, στην οποία καταχωρήθηκε ένσταση και εκδόθηκε Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με άλλη σύνθεση, ημερομηνίας 19.4.2018, με την οποία εγκρίθηκε μερικώς το αίτημα του Καθ' ου η Αίτηση. Οι Αιτητές καταχώρισαν αίτηση δια κλήσεως για την παράταση του χρόνου καταχώρισης ένστασης στην αίτηση για τα προσωρινά Διατάγματα και η προθεσμία παρατάθηκε από το Δικαστήριο. Ένσταση καταχωρήθηκε την 4.5.
9. Εν τω μεταξύ, οι Αιτητές υπέβαλαν προφορικά αίτημα για τη διακοπή μέρους της απαίτησης τους και συγκεκριμένα, των παραγράφων Β1 και Β3 των θεραπειών, χωρίς επηρεασμό των δικαιωμάτων τους. Με Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με άλλη σύνθεση, ημερομηνίας 3.5.2018, οι εν λόγω παράγραφοι απερρίφθησαν. Στις 15.5.2018 καταχωρήθηκε αίτηση δια κλήσεως από τον Καθ' ου η Αίτηση, για την παραχώρηση άδειας του Δικαστηρίου για την καταχώρηση απαντητικής και/ή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς απάντηση ισχυρισμών στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για τα προσωρινά Διατάγματα. Οι Αιτητές καταχώρισαν ένσταση και με Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου τούτου (με άλλη σύνθεση), ημερομηνίας 1.6.2018, το αίτημα εγκρίθηκε μερικώς. Το Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) εξέδωσε Ενδιάμεση Απόφαση την 31.8.2018, με την οποία οριστικοποίησε τα προσωρινά Διατάγματα που είχαν εκδοθεί μονομερώς και απέρριψε τα αιτητικά Δ και Ε της αίτησης ημερομηνίας 30.3.
10. Μετά από εξαίρεση για συγκεκριμένους λόγους, της Προέδρου του Δικαστηρίου το Φεβρουάριο 2019, το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την ανάληψη της υπόθεσης από έτερη Πρόεδρο και η διαδικασία συνέχισε με τον ορισμό της υπόθεσης για ακρόαση. Καταχωρήθηκε την 19.9.2019, η υπό εξέταση δια κλήσεως αίτηση από τους Αιτητές και την 2.10.2019, αίτηση υπό του Καθ' ου η Αίτηση για την παράταση χρόνου καταχώρησης Κλήσης για Οδηγίες αναφορικά με την Ανταπαίτηση. Η ακροαματική διαδικασία επί της ουσίας, άρχισε την 20.9.2019, με την καταχώρηση Γραπτής Δήλωσης από τον πρώτο μάρτυρα των Αιτητών. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και λαμβάνοντας υπόψην ότι δεν πρόκειται για την ουσία της υπόθεσης αλλά για ενδιάμεσο αίτημα, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία. Το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική πτυχή: Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας εφαρμόζονται σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, ως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Επίσης, σύμφωνα με τη Διαταγή 25 θεσμός 6, ως έχει τροποποιηθεί και/ή αντικατασταθεί από τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014, του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2) και του 2017: «Οι διατάξεις των Δ.25 και Δ.30 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25 και Δ.30 θα διαβάζονται αναλόγως.» Ο θεσμός 7 της Διαταγής 25, όπως τροποποιήθηκε ή αντικαταστάθηκε από τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2018, αναφέρει τα εξής: «Οι διατάξεις της Δ.25 εφαρμόζονται κατ' αναλογία και στις διαδικασίες που λαμβάνονται στα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας ανεξαρτήτως του τρόπου έναρξης της διαδικασίας σ' αυτά και οι έννοιες του κλητηρίου και της αγωγής στις Δ.25, θα διαβάζονται ανάλογα.» Διαγράφηκε δηλαδή η ρητή αναφορά στην εφαρμογή της Διαταγής 30 από τα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας, όπως το παρόν Δικαστήριο. Είναι όμως φανερόν από το λεκτικό του θεσμού 10 της Διαταγής 30, ως αυτός ισχύει από 27.4.2018, ότι η Διαταγή 30 εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια Ειδικής Δικαιοδοσίας. Προνοεί δε η Διαταγή στο θεσμό 10

(5), ότι: «Όπου στα Δικαστήρια ειδικών δικαιοδοσιών δεν υπάρχει υποχρέωση αναγραφής κλίμακος ή ποσού επίδικης διαφοράς, το Δικαστήριο δύναται, ανεξαρτήτως των διατάξεων της Δ.30, να χειριστεί την ενώπιον του υπόθεση κατά τον τρόπο που θα εξυπηρετηθεί η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Προς τούτο δύναται να ακολουθήσει τις ειδικές ρυθμίσεις που γίνονται στους οικείους διαδικαστικούς κανονισμούς είτε αυτούσιες, είτε σε συνδυασμό με τις πρόνοιες της Δ.30». [δική μου υπογράμμιση] Σε υποθέσεις ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, δεν υπάρχει υποχρέωση αναγραφής κλίμακος ή ποσού της επίδικης διαφοράς. Διαταγή 30: Η Διαταγή 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως αντικαταστάθηκε και τροποποιήθηκε από τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2014, του 2015 (Αρ.1) και (Αρ.2), του 2017 και του 2018 (Αρ. 1), προνοεί ως ακολούθως: «1.(α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται ενός ενενήντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστήριο σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) Η κλήση για οδηγίες εκδίδεται σύμφωνα με τον συνημμένο Τύπο 25, ο οποίος συμπληρώνεται με τις αναγκαίες λεπτομέρειες χρησιμοποιώντας προς τούτο και πρόσθετα φύλλα. (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, ο εναγόμενος δύναται, εντός περαιτέρω 15 ημερών, να αιτηθεί την απόρριψη της αγωγής και το Δικαστήριο δύναται, επιλαμβανόμενο τέτοιας αίτησης, είτε να απορρίψει την αγωγή με τέτοιους όρους όπως ήθελε κρίνει δίκαιο, είτε να θεωρήσει την αίτηση ως κλήση για οδηγίες δυνάμει της παρούσας διαταγής: Νοείται ότι, σε περίπτωση που παρέλθουν άπρακτες οι παραπάνω προθεσμίες, η αγωγή θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και το Πρωτοκολλητείο θα θέτει το φάκελο της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου το συντομότερο δυνατό προς απόρριψη της, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα. Νοείται ότι, η έννοια του ενάγοντα και της αγωγής, καλύπτει και τον ανταπαιτούντα διάδικο, και, αναλόγως, την ανταπαίτηση. (δ) Η κατά τα ανωτέρω απόρριψη της αγωγής ή της ανταπαίτησης, ως θα είναι η περίπτωση, δεν θα συνιστά κώλυμα καταχώρησης νέας αγωγής ή ανταπαίτησης με την ίδια αιτία αγωγής, τηρούμενων των προνοιών περί παραγραφής σε οποιοδήποτε νόμο. (ε) Τα έξοδα εναντίον του ενάγοντα ή του ανταπαιτούντος ως θα είναι η περίπτωση, θα υπολογίζονται και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο καταχώρησης νέας αγωγής κατά την παράγραφο (δ) ανωτέρω. Το νέο κλητήριο θα φέρει σημείωμα ότι πρόκειται για «Νέα αγωγή σε σχέση με την αγωγή αρ. που απορρίφθηκε την συνεπεία των προνοιών της Δ.30 Θ 1» και τα τέλη καταχώρησης της (χαρτόσημα, δικηγορόσημα, ή άλλα) θα είναι τα διπλάσια εκείνων που αναλογούν στην κλίμακα της αγωγής ή της ανταπαίτησης ως θα είναι η περίπτωση.» «2.(α) Διάδικος στην αγωγή υποχρεούται να καταθέσει στο Πρωτοκολλητείο μέσα σε 30 μέρες από την έκδοση και επίδοση της κλήσης το συνημμένο στον Τύπο 25, Παράρτημα, συμπληρωμένο ως προς όλα τα στοιχεία αυτού. (β) Οι προθεσμίες που προβλέπονται στον Κανονισμό 1(α) και 2(α) ανωτέρω, δύνανται να παραταθούν, εάν καταδειχθεί στο Δικαστηρίου ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση τους.» [δική μου υπογράμμιση] «9. Το Δικαστήριο δύναται σε κάθε περίπτωση να εκδώσει οποιεσδήποτε πρόσθετες των ανωτέρω οδηγίες, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις με γνώμονα τα ακόλουθα κριτήρια: (α) την εκδίκαση της υπόθεσης το ταχύτερο δυνατό (β) τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των διαδίκων (γ) τη διάσωση ή το μετριασμό των εξόδων (δ) τη διαχείριση της υπόθεσης κατ' αναλογία προς: (i) το χρηματικό αντικείμενο της διαφοράς (ii) τη σπουδαιότητα της (iii) το περίπλοκο των εγειρόμενων θεμάτων, πραγματικών ή νομικών.» Βλέπετε επίσης το θεσμό 10

(5)της Διαταγής 30 (πιο πάνω). Η Διαταγή περιλαμβάνει ρητή πρόνοια διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την επιμήκυνση του χρόνου καταχώρησης Κλήσης για Οδηγίες και Παραρτήματος. Διαταγή 27: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται επίσης στη Διαταγή 27 [2] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι αντίστοιχοι με τους θεσμούς 1, 2 και 3 αυτής είναι οι παλαιοί Αγγλικοί Θεσμοί Order 25 rules 2, 3 και

1. Το rule 4 είναι πανομοιότυπο με το θεσμό 3, που είναι και ο θεσμός που μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης. Παραπέμπω στις διαφωτιστικές υποσημειώσεις για το rule 4, από το Annual Practice 1958, σελίδα 574 έως
2. Το rule 4, και κατ' αναλογίαν, ο θεσμός 3 της Διαταγής 27, εφαρμόζεται μόνο σε περιπτώσεις που καμία τροποποίηση δεν σώζει το δικόγραφο, το περιεχόμενο του είναι πέραν πάσης δικονομικής θεραπείας, είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο [3] και αφορά τη διαγραφή και παραμερισμό ολοκλήρου του δικογράφου. Σχετικές οι αυθεντίες In re Pelmako Development Ltd.,

(1991)Α.Α.Δ. 246, Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.,

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1316, Δημοκρατία v. Γεωργίου

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 704 και Nur Celik Sanayi Ve Ticaret A.S. κ.ά. v. Πλοίου Marwa M κ.ά.

(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 1159. Επί του ερωτήματος τι σημαίνει 'frivolous or vexatious' στο θεσμό 3, βλέπετε σχετικά το Αγγλικό σύγγραμμα Bullen and Leake and Jacob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελίδα 145, όπου εξηγεί ότι: "a pleading or an action is frivolous when it is without substance or groundless or fanciful and it is vexatious when it lacks bona fides and is hopeless or oppressive and tends to cause the opposite party unnecessary anxiety, trouble and expense. Thus, a proceeding may be said to be frivolous when a party is trifling with the court or when to put it forward would be wasting the time of the court or when it is not capable of reasoned argument. Again, a proceeding may be said to be vexatious when it is or is shown to be without foundation or where it cannot possibly succeed or where the action is brought or the defence is raised only for annoyance or to gain some fanciful advantage or when it can really lead to no possible good." Είναι η κρίση μου ότι η Απάντηση και Ανταπαίτηση του Καθ' ου η Αίτηση, ως έχει σήμερα, δεν είναι ενοχλητική ή ανυπόστατη, ώστε να δικαιολογείται η διαγραφή ή ο παραμερισμός της στην ολότητα της, ούτε περιέχει ισχυρισμούς οι οποίοι είναι ενοχλητικοί ή ανυπόστατοι ή κακόβουλοι, ώστε να δικαιολογείται η διαγραφή ή ο παραμερισμός τους. Είναι περαιτέρω η κρίση μου, ότι η Ανταπαίτηση δεν θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα, ώστε να υπόκειται σε απόρριψη. Είναι φανερόν από το φάκελο της υπόθεσης, ότι τα μέρη, τόσον από την άποψη συμπεριφοράς όσον και από την άποψη χειρισμού της υπόθεσης, εμμέσως ή αμέσως, δεν ήγειραν ή υπέδειξαν κατά την πορεία της υπόθεσης, ζήτημα δημιουργίας διαδικαστικού κενού και κατά συνέπειαν, ενδεχόμενου κωλύματος, αναφορικά με την έκδοση ξεχωριστών οδηγιών και Διαταγμάτων σε σχέση με την Ανταπαίτηση, κατά την έκδοση οδηγιών και Διαταγμάτων επί της Κλήσης για Οδηγίες που καταχωρήθηκε από πλευράς των Αιτητών και με βάση τα Παραρτήματα και των δύο πλευρών, για την απαίτηση. Αμφότερα τα μέρη προχώρησαν ευθυγραμμισμένα προς τον ορισμό της υπόθεσης για ακρόαση, χωρίς οτιδήποτε περαιτέρω. Είναι επίσης φανερόν από το φάκελο της υπόθεσης, ότι οι διάδικοι είχαν λάβει σωρείαν άλλων ενδιάμεσων μέτρων και είχαν καταχωρίσει άλλες, ενδιάμεσες αιτήσεις, ώστε ο φάκελος να έχει ήδη διογκωθεί. Ευκόλως θα εδύνατο κάποιος να παρασυρθεί απ' αυτό τούτο τον όγκο των εγγράφων και τον αριθμό των διαδικασιών, αλλά και από την ομαλή πορεία της Κλήσης για Οδηγίες των Αιτητών, ώστε να διαφύγει της προσοχής του η τήρηση προθεσμίας που προβλέπεται από τους Θεσμούς και η ανάγκη καταχώρησης ξεχωριστής Κλήσης για Οδηγίες για την Ανταπαίτηση. Η μη καταχώρηση Κλήσης για Οδηγίες από πλευράς του Καθ' ου η Αίτηση αναφορικά με την Ανταπαίτηση, δεν ισοδυναμεί αυτόματα και υπό το φως των υπολοίπων περιστάσεων της παρούσης υπόθεσης, ιδία δε υπό το φως της έκδοσης οδηγιών από το Δικαστήριο στα πλαίσια της Κλήσης για Οδηγίες των Αιτητών, σε εγκατάλειψη και μη προώθηση της Ανταπαίτησης. Οι προθεσμίες οι οποίες προνοούνται στη Διαταγή 30, τόσο για την καταχώρηση Κλήσης για Οδηγίες από τον ανταπαιτούντα, όσο και για την καταχώρηση αίτησης για την απόρριψη της Ανταπαίτησης από τον Αιτητή, είχαν παρέλθει προ πολλού. Η υπό εξέταση αίτηση καταχωρήθηκε την ημέρα πριν την ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ήταν ορισμένη για ακρόαση ενώπιον του Δικαστηρίου με τη σημερινή του σύνθεση. Η προθεσμία που προνοείται για την καταχώρηση αίτησης για την απόρριψη της Ανταπαίτησης, έχει επίσης παρέλθει και επιπλέον, το Δικαστήριο δύναται να θεωρήσει την υπό εξέταση αίτηση, ως Κλήση για Οδηγίες. Τέλος, υπό το φως του θεσμού 2(β) της Διαταγής 30, υπάρχει η ευχέρεια παράτασης του χρόνου για την καταχώρηση Κλήσης για Οδηγίες και Παραρτήματος αναφορικά με την Ανταπαίτηση και το Δικαστήριο εκδίδει σήμερα ανάλογη Διαταγή στην αίτηση του Καθ' ου η Αίτηση ημερομηνίας 2.10.2019, η οποία ακούστηκε την ίδια μέρα με την υπό εξέταση αίτηση. Η δε κατάληξη του Δικαστηρίου στην αίτηση ημερομηνίας 2.10.2019, αφορά χειρισμό με σκοπό την εξυπηρέτηση της ταχύτερης απονομής της δικαιοσύνης, σύμφωνα με την επιταγή της Δ.30 θ. 10

(5)και του Κανονισμού 12(β) των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών. Απόφαση: Υπό το φως των ανωτέρω, η ένσταση επιτυγχάνει και η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €2.000 - €10.000. (Υπ.) Λ.Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12(α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμούς αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] «

(1)Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.»

(2)If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just. «

(3)The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just.» [3] "Scope of this Rule. It is only in plain and obvious cases that recourse should be had to the summary process under this Rule . If there is a point of law which requires serious discussion, an objection should be taken on the pleadings, and the point set down for argument under r. 2... The powers conferred by r. 4 will only be exercised where the case is beyond doubt. A pleading will not be struck out under this Rule 'unless it is not only demurrable but something worse than demurrable' i.e., such that no legitimate amendment can save it from being demurrable (per Chitty, J., in Rep. Of Peru v. Peruvian Guano Co., 36 Ch. D. 496; and see Dadwell v. Jacobs, 34 Ch. D. 278; Worthington v. Belton, 18 T.L. R. 438)." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο