← Κύπρος

ΑΓΓΕΛΙΔΗ ν. ΥΠΕΡΜΑΧΟΥ, Αίτηση Αρ. E17/2017, 28/2/2019

ΑΓΓΕΛΙΔΗ ν. ΥΠΕΡΜΑΧΟΥ, Αίτηση Αρ. E17/2017, 28/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELAR:2019:5 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΑΡΝΑΚΑΣ - ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου και Νίκου Χατζημπέη και Γιώργου Παναγιώτου, Παρέδρων Αίτηση Αρ. E17/2017 Μεταξύ׃ XXXXX ΑΓΓΕΛΙΔΗ, από τη Λάρνακα Αιτητή και XXXXX ΥΠΕΡΜΑΧΟΥ, από τη Λάρνακα Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 28/02/2019 Για τον Αιτητή: κα. Jennifer Σαββοπούλου Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κα Δ. Χριστοδούλου για Αναστάσιος Ζ. Μυλωνάς & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα διαδικασία αφορά το κατάστημα αρ. 2 που βρίσκεται επί της οδού Γεωργίου Γρίβα Διγενή 53, Μέγαρο Καραγιώργη, στη Λάρνακα. I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ (α) Η Κυρίως Αίτηση Η παρούσα Κυρίως Αίτηση καταχωρήθηκε στις 26/04/

  1. Αξιώνεται: «
  2. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον Καθ' ου η Αίτηση και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους αυτού όπως εκκενώσει και παραδώσει ελεύθερη κατοχή του καταστήματος υπ' αρ. 2, επί της οδού XXXXX 53, Μέγαρο XXXXX στη Λάρνακα και το οποίο χρησιμοποιείται από τον Καθ' ου η Αίτηση και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους αυτού ως κατάστημα.
  3. Απόφαση εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση δια €810 - καθυστερημένα ενοίκια για την περίοδο 1.1.17-31.3.
  5. Ενδιάμεσα κέρδη και/ή οφέλη (mesne profits) ανερχόμενα σε €270 μηνιαίως από 1.4.17 μέχρι παραδόσεως ελευθέρας κατοχής.
  6. Έξοδα της παρούσης αίτησης, πλέον Φ.Π.Α. » Αναφέρεται ότι ο Αιτητής είναι ο ιδιοκτήτης και ο Καθ' ου ο ενοικιαστής του επίδικου υποστατικού. Το υπό αναφορά υποστατικό χρησιμοποιείται από τον Καθ' ού η Αίτηση ως κατάστημα και/ή γραφείο. Ενοικιάστηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση «δυνάμει Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 1.10.14 και ήτο δια περίοδο 2 ετών ήτοι από 1.10.14 μέχρι 31.9.16.». Το ενοίκιο για τα 2 αυτά χρόνια καθορίστηκε σε 4 δόσεις εκ €1.800 έκαστη, πληρωτέα την 1η μέρα κάθε εξαμηνίας. Ο Καθ' ου καθυστερεί την πληρωμή ενοικίων από 01/01/2017 (μέρος) μέχρι 31/03/2017, σύνολο €810, τα οποία ζητήθηκαν με επιστολή ημερομηνίας 08/02/
  7. Ο Καθ' δεν συμμορφώθηκε και δεν παρέδωσε την κατοχή. (β) Η Απάντηση Στην Απάντησή του ημερομηνίας 24/05/2017, ο Καθ' ου η Αίτηση παραδέχεται ότι κατέστη θέσμιος ενοικιαστής με μηνιαίο ενοίκιο €270 μηνιαίως. Ισχυρίζεται ότι ξόδεψε €35.000 για να εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια για χώρους στάθμευσης στο επίδικο υποστατικό. Ο ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας, κάποιος Τ. Καραγιώργης, από τον Ιανουάριο του 2017 «παρεμποδίζει τις ρηθείσες θέσεις στάθμευσης» με αποτέλεσμα οι πελάτες που να μην βρίσκουν χώρο στάθμευσης και να φεύγουν. Αναφέρει ότι συμφώνησε με τον Αιτητή, μέχρι ο ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας να άρει την παρεμπόδιση, να μην του καταβάλλει ενοίκιο. Διατείνεται ότι το ενοίκιο του Μαρτίου του 2017 αξιώθηκε δίχως να έχει καταστεί πληρωτέο. Υποστηρίζει επιπλέον ότι η ειδοποίηση για πληρωμή έγινε κατά παράβαση του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και δεν έχει οποιανδήποτε ισχύ. ΙΙ. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Η υπόθεση προχώρησε με τη διαδικασία της ταχείας εκδίκασης με βάση τη νέα Διαταγή
  8. (α) Η μαρτυρία του Αιτητή. Ο Αιτητής στη γραπτή του μαρτυρία ανέφερε ότι μέχρι τις 28.4.2017 ήταν ο ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού. Επισύναψε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 τη σχετική συμφωνία ενοικίασης μεταξύ αυτού και του Καθ' ού, ημερομηνίας 1.10.
  9. Αναφέρθηκε στους όρους του ενοικιαστηρίου, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: - Η διάρκεια ήταν 24 μήνες, από 01.10.2014 έως 31.09.
  10. - Ύψος ενοικίου ήταν €7.200 συνολικά, πληρωτέο σε 4 ισόποσες δόσεις €1.800, πληρωτέο την 1η ημέρα κάθε εξαμηνίας. - Κάθε φθορά και βλάβη, οποιασδήποτε φύσης, βαραίνει τον ενοικιαστή. Με τη λήξη της Συμφωνίας Ενοικίασης στις 31.04.16, ο ενοικιαστής συνέχισε να κατέχει το εν λόγω υποστατικό. Συμφωνήθηκε ενοίκιο €810 ανά τριμηνία. Ο ενοικιαστής παρέλειψε να συμμορφωθεί με τους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας με αποτέλεσμα να καθυστερεί και να αμελεί την πληρωμή των ενοικίων από 01.01.2017 μέχρι 28.04.2017, τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €2,412,00, ήτοι €1.620 για την περίοδο από 01.01.2017 έως 30.06.2017 και €792 για την περίοδο από 01.07.2017 έως και 28.01.
  11. Η σχετική προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 08.02.2017 επιδόθηκε προσωπικά στον Καθ' ου στις 30.03.2017 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2) δίχως ανταπόκριση. Παραπέμποντας στους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου σημειώνει ότι ουδέποτε ενημερώθηκε και ουδέποτε συγκατατέθηκε για οποιεσδήποτε μετατροπές ή προσθήκες στο υποστατικό. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του Καθ' ου σε σχέση με κάποιον Τ. Καραγιώργη, υποδεικνύει ότι είναι άσχετοι με τα επίδικα θέματα και πως ο ίδιος ουδεμία σχέση έχει και δεν τον αφορούν. Ο Καθ' ου θα πρέπει να απευθυνθεί σε εκείνο το πρόσωπο. Σημειώνει ότι ουδέποτε του παραπονέθηκε ο ενοικιαστής για χώρους στάθμευσης και ο ίδιος ουδεμία γνώση έχει για το θέμα αυτό. Αρνείται κατηγορηματικά ότι συμφώνησε με τον Καθ' ου να μην του καταβάλλεται ενοίκιο. Ούτε συμφώνησε οποιανδήποτε «αποζημίωση», ούτε γνωρίζει οποιεσδήποτε ισχυριζόμενες ζημιές του ενοικιαστή. Αξιώνει €2.412,00 πλέον έξοδα και ΦΠΑ ως υπόλοιπο οφειλόμενων ενοικίων. (β) Η Μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση. Στη δική του μαρτυρία, ο Καθ' ου αρχικά προβαίνει σε νομικούς ισχυρισμούς, κατ' επίκληση συμβουλής των δικηγόρων του. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι η συμφωνία ενοικίασης είναι άκυρη και ότι η επιστολή τερματισμού δεν επέφερε τον νόμιμο τερματισμό της ενοικίασης. Επί της ουσίας ισχυρίζεται ότι έχει προβεί με δικά του έξοδα σε αναγκαίες τροποποιήσεις του χώρου για να εξασφαλίσει άδεια για να λειτουργεί ως καφετέρια και εξασφάλισε πολεοδομική άδεια για χρήση 4 χώρων στάθμευσης. Τον Ιανουάριο του 2017 κάποιος Τ. Καραγιώργης, ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας επί της οποίας βρίσκεται το υποστατικό έχει ανακόψει με μεταλλική μπάρα τις 4 θέσεις στάθμευσης με αποτέλεσμα να μειωθεί αισθητά η εργασία του, καθότι οι πελάτες του δεν βρίσκουν χώρο να σταθμεύσουν. Αναφέροντας το γεγονός αυτό στον Αιτητή, έλαβε τη διαβεβαίωση πως δεν θα καταβάλλει ενοίκιο ως αποζημίωση μέχρι να αρθεί η παρανομία σε σχέση με τις 4 θέσεις στάθμευσης. Του ανέφερε ότι ήταν σε συζητήσεις για την πώληση του υποστατικού στον αναφερόμενο Καραγιώργη. Την επιστολή ημερομηνίας 09.05.2017 την έλαβε με μεγάλη του έκπληξη. Επισυνάπτει αλληλογραφία των δικηγόρων του με τους δικηγόρους των M. Karageorgis & Sons Ltd (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α και ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β αντίστοιχα). Εισηγείται ότι η απαίτηση του Αιτητή πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν υφίσταται δικαιοδοσία, επειδή δεν έχει αποδειχθεί το οφειλόμενο ποσό και επιπροσθέτως λόγω του ότι δεν έχει αποδειχθεί πότε ο Αιτητής έπαυσε να είναι ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού. (γ) Οι Αγορεύσεις Κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων που έλαβε χώρα στις 28/09/2018, οι δικηγόροι των διαδίκων παρουσίασαν και υιοθέτησαν γραπτά κείμενα και η απόφαση του Δικαστηρίου επιφυλάχθηκε. ΙΙΙ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Έχοντας υπόψιν τις σχετικές επί του θέματος νομικές αρχές[1] και τα ουσιαστικά επίδικα θέματα όπως έχουν ήδη προσδιορισθεί ανωτέρω, προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η παρούσα υπόθεση, ως εμπίπτουσα εντός της διαδικασίας της «ταχείας εκδίκασης» με βάση τη νέα Διαταγή 30, η ακροαματική της εκδίκαση έλαβε χώρα μόνο με την εκατέρωθεν καταχώρηση έγγραφης μαρτυρίας. Ούτε υπήρξε οποιοδήποτε αίτημα για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Συνεπώς οι διάδικοι δεν αξιολογήθηκαν δια ζώσης, ούτε έχουν υποστεί το βάσανο της αντεξέτασης. Συνακόλουθα, στην παρούσα περίπτωση όπως και σε κάθε υπόθεση που εκδικάζεται με βάση τη διαδικασία «ταχείας εκδίκασης», δεν μπορούν να προκύψουν συμπεράσματα αξιοπιστίας με βάση την κατά την ακροαματική διαδικασία γενική συμπεριφορά των μαρτύρων,[2] και πρωταγωνιστικό ρόλο κατά την αξιολόγηση δεν μπορεί παρά να διαδραματίζει το περιεχόμενο των σχετικών τεκμηρίων σε συνδυασμό βεβαίως με την αντιπαραβολή των εκατέρων θέσεων. (α) Η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Αιτητή. Η μαρτυρία του Αιτητή έχει συνοχή και λογική συνέπεια. Ειδικά, η μαρτυρία του αναφορικά με την ενοικιαστική σχέση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1) γίνεται αποδεκτή αφού είναι παραδεκτή, όπως επίσης και οι αναφορές του για το ύψος του ενοικίου, αφού και επ' αυτό το θέμα υπάρχει κοινό έδαφος. Εάν το ενοίκιο καταβάλλεται τριμηνιαίως ή μηνιαίως είναι ήσσονος σημασίας και δεν έχει επίδραση στα δικαιώματα των μερών. Παραδεχτή και αποδεκτή είναι η επίδοση της σχετικής προειδοποιητικής επιστολής (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2). Πειστικά κρίνονται και όσα ανέφερε εις απάντηση των ισχυρισμών του Καθ' ου η Αίτηση. Αντιπαραβάλλοντας τη θέση του Αιτητή, ότι δηλαδή ουδέποτε συμφώνησε να μην εισπράττει ενοίκιο, με την αντίθετη, πλην όμως απίθανη θέση του Καθ' ου και λαμβάνοντας υπόψιν ότι ο Καθ' ου ουδέν στοιχείο παρουσίασε προς απόδειξη της δικής του θέσης, σαφώς πιθανότερη κρίνεται η μαρτυρία του Αιτητή. (β) Η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Καθ' ου η Αίτηση. Αντιθέτως, η μαρτυρία του Καθ' ου ούτε επιβεβαιώνεται από τα τεκμήρια ούτε είναι πειστική. Ο Καθ' ου, έχοντας παραδεχθεί την ύπαρξη της ενοικιαστικής σχέσης, την ύπαρξη θέσμιας ενοικίασης καθώς και ότι οφείλει το αξιούμενο ποσό, οι δικαιολογίες που αναφέρει για τη μη καταβολή των οφειλόμενων ούτε αποτελούν υπεράσπιση, ούτε αποδεικνύονται. Ουσιαστικά ο Καθ' ου εισηγείται ότι ο Αιτητής απεμπόλισε το δικαίωμα του να εισπράξει τα οφειλόμενα ενοίκια. Αντί όμως να δώσει σαφή και τεκμηριωμένη επί τούτου μαρτυρία, όσα παρουσίασε ουδόλως μπορούν να χαρακτηρισθούν ως τέτοια. Σημειώνοντας ότι η επίδικη σύμβαση ενοικίασης δεν παρέχει στον Καθ' ου οποιοδήποτε δικαίωμα για κατοχή ή χρήση οποιωνδήποτε χώρων στάθμευσης, κρίνω ως συγκρουόμενη με την ίδια τη λογική τη θέση ότι ο Αιτητής αποδέχθηκε να μην εισπράττει ενοίκιο λόγω ενεργειών τρίτου προσώπου, επειδή το τρίτο αυτό πρόσωπο παρεμπόδισε τον Καθ' ου να χρησιμοποιήσει κάποιους χώρους στάθμευσης. Ουδείς λόγος υφίσταται για οποιονδήποτε να συμφωνήσει σε κάτι απόλυτα ετεροβαρές εις βάρος του. Πόσο δε μάλλον, όταν το τρίτο αυτό πρόσωπο, σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία που παρουσίασε ο ίδιος ο Καθ' ου (δείτε ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β) αναφέρει πως ο Καθ' ου κανένα δικαίωμα έχει επί του αναφερόμενου χώρου στάθμευσης. Ο εν λόγω ισχυρισμός στερείται πειστικότητας, δεν είναι αποδεκτός και απορρίπτεται. ΙV. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων εμπίπτει βεβαίως και η ανάκτηση καθυστερημένων ενοικίων από θέσμιο ενοικιαστή. Το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιλύει οποιαδήποτε διαφορά που αναφύεται επί οποιουδήποτε θέματος εγειρόμενου κατά την εφαρμογή του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, συμπεριλαμβανομένων και θεμάτων παρεμπιπτόντων προς το κύριο θέμα του Νόμου, όπως η ανάκτηση ενοικίων και απώλεια λόγω ζημιάς που προκαλείται σε ελεγχόμενα υποστατικά.[3] Το άρθρο 11

(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου έχει ως εξής: « Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον. » V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (Α) Τα πραγματικά Γεγονότα. Έχοντας λοιπόν υπόψιν τα προαναφερόμενα, με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία, οι διαπιστώσεις μου ως προς τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως εξής. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο Αιτητής ήταν ο δικαιούχος κατοχής και/ή ιδιοκτήτης του επίδικου υποστατικού. Ο Καθ' ου ήταν ο ενοικιαστής, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 01/10/2014, διετούς διάρκειας. Μετά τη λήξη της συμβατικής σχέσης, ο Καθ' ου παρέμεινε μέσα στο υποστατικό και κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Έκτοτε, το ενοίκιο συμφωνήθηκε στο ποσό των €270 μηνιαίως ή €810 τριμηνιαίως. Από 01/01/2017 ο Καθ' ου σταμάτησε να καταβάλλει το οφειλόμενο ενοίκιο. Απεστάλη σχετική επιστολή απαίτησης ημερομηνίας 08/02/2017 η οποία επιδόθηκε στον Καθ' ου στις 30/03/2017, δίχως συμμόρφωση. Το συνολικό οφειλόμενο ποσό ανέρχεται στο ποσό των €2.412,00 και αφορά ενοίκια για την περίοδο 01/01/2017 έως και 28/04/2017. Ο Αιτητής ουδέποτε συμφώνησε με τον Καθ' ου να μην του καταβάλλει ο τελευταίος ενοίκιο, είτε ως «αποζημίωση» είτε άλλως πως. (Β) Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Είναι δεδομένο ότι το υποστατικό βρίσκεται σε ελεγχόμενη υπό το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων περιοχή. Το κατά πόσο όμως το επίδικο υποστατικό συμπληρώθηκε πριν ή μετά την 31/12/1999, δεν διαφαίνεται ούτε από την Αίτηση, ούτε από την Απάντηση.[4] Δηλαδή, δεν προβάλλεται θετικός ισχυρισμός ότι το υποστατικό συμπληρώθηκε πριν την 31/12/1999, αλλά ούτε και αμφισβητείται το γεγονός αυτό. Σημειώνω ότι η παραδοχή στην Απάντηση ότι ο Καθ' ου είναι θέσμιος ενοικιαστής οδηγεί συμπερασματικά στη διαπίστωση ότι το υποστατικό συμπληρώθηκε πριν την 31/12/1999, καθότι δεν νοείται να υπάρχει θέσμια ενοικίαση δίχως να ικανοποιείται η προϋπόθεση αυτή. Συνεπώς, αν και μάλλον μπορούσα να υποθέσω[5] ότι το παρόν Δικαστήριο κέκτειται δικαιοδοσίας, εντούτοις, και αξιοποιώντας και τον εξεταστικό χαρακτήρα αυτού του Δικαστηρίου, προτίμησα αυτεπαγγέλτως[6] να εξακριβώσω τούτο το ζήτημα. Έχω συναφώς υπόψιν ότι η δικαιοδοσία οποιοδήποτε Δικαστηρίου ως ζήτημα δημόσιας τάξης δεν εναπόκειται στη συμφωνία των διαδίκων, αλλά, όπως υποδείχθηκε στη Τουμάζου ν. S. P. S. Restaurants Ltd
(2011)1 Α. Α. Δ 700, αποτελεί καθήκον έκαστου Δικαστηρίου να ελέγχει αυτόβουλα και αυτοδύναμα[7] τα ζητήματα σχετικά με τη δικαιοδοσία του. Ως εκ των προαναφερόμενων, στις 29/01/2019, κάλεσα και ζήτησα από τους συνήγορους των διαδίκων να τοποθετηθούν επί τούτου του θέματος. Επειδή δεν κατέστη δυνατό να υπάρξει κοινή δήλωση των μερών, έδωσα οδηγίες για καταχώρηση από κάθε πλευρά συμπληρωματικής ένορκης μαρτυρίας και αγορεύσεων για το συγκεκριμένο ζήτημα. Η πλευρά του Αιτητή συμμορφώθηκε, η πλευρά του Καθ' ου δεν καταχώρησε οποιαδήποτε συμπληρωματικά ή απαντητικά έγγραφα. Με βάση λοιπόν τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 04/02/2019 και τα επισυναπτόμενα σε αυτήν Τεκμήρια (άδεια οικοδομής ημερομηνίας 30/11/1990 και πιστοποίηση πρώτης σύνδεσης ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό στις 21/10/1993) εξαλείφθηκε οποιαδήποτε αμφιβολία αναφορικά με το κατά πόσο το Υποστατικό συμπληρώθηκε πριν τις 31/12/1999 και ξεκαθάρισε ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση. (Γ) O ισχυρισμός της πλευράς του Καθ' ου ότι δεν έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι ο Καθ' ου δεν έχει καταστεί θέσμιος ενοικιαστής επειδή δήθεν η ενοικίαση δεν κατέστη θέσμια αλλά παρέμεινε συμβατική, παραπέμπω ξανά στην παρ. 6 της Απάντησης του Καθ' ου όπου υπάρχει ρητή παραδοχή ότι ο Καθ' ου «μετά τη λήξη του συμβολαίου ενοικίασης κατέστη θέσμιος ενοικιαστής με μηνιαίο ενοίκιο €270,00». Η κα Χριστοδούλου στην αγόρευσή της για τον Καθ' ου αντιτείνει ότι η πιο πάνω αναφορά «δεν καθιστά κώλυμα για ένα διάδικο να αλλάξει τη θέση του στη μαρτυρία του και/ή αυτό δεν πλήττει την αξιοπιστία του καθώς τα νομικά ζητήματα αποφασίζονται από το Δικαστήριο». Διαφωνώ. Ο βασικός κανόνας πως η δίκη δρομολογείται και παρουσιάζεται μέσα στο πλαίσιο που καθορίζεται από τη δικογραφία και μόνο[8] ισχύει και στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Ούτε η μη δέσμευση από τους ισχύοντες κανόνες απόδειξης,[9] ούτε ο εξεταστικός χαρακτήρας της παρούσας δικαιοδοσίας διαφοροποιεί τον κανόνα αυτό.[10] Η αγόρευση δεν υποκαθιστά δικόγραφα. Η πλευρά του Αιτητή στερήθηκε της δυνατότητας να τοποθετηθεί επ' αυτού του ετεροχρονισμένου ισχυρισμού. Συνεπώς, η εισήγηση δεν θα εξεταστεί ως μη δικογραφημένο ζήτημα. Για σκοπούς πληρότητας και αποκλειστικά για το ενδεχόμενο αναθεωρητικού ελέγχου, αναφέρω επιγραμματικά ότι οι αμφισβητήσεις της πλευράς του Καθ' ου ως προς τον τερματισμό της συμβατικής σχέσης είναι αβάσιμες. Η επιστολή τερματισμού - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 είναι πλήρης, σαφής και τερμάτισε την ενοικίαση. Επισημαίνω ότι μετά την τροποποίηση το 2007 του βασικού Νόμου και την εισαγωγή (δυνάμει του Ν. 138(Ι) του 2007) στον Νόμο του άρθρου 11
(4), όταν αποστέλλεται τέτοια επιστολή δυνάμει του εν λόγω άρθρου, επέρχεται αυτομάτως και ανεξαιρέτως ο τερματισμός κάθε είδους συμβατικής ενοικιαστικής σχέσης.[11] Συνεπακόλουθα, η όποια αρχική περίοδος ενοικίασης είτε ήταν έγκυρη, είτε ήταν άκυρη (π.χ. λόγω μη πλήρωσης των προϋποθέσεων του άρθρου 77 του περί Συμβάσεων Νόμου) είτε με την ολοκλήρωση της αρχικής της διάρκειας, είτε, σε κάθε περίπτωση, με τον τερματισμό της, καθίσταται θέσμια. Άμεσα σχετική είναι η ΝΑΤ JANGO FASHION LTD ν. Α.Κ.ΠΟΧΤΖΕΛΙΑΝ ΥΙΟΙ (ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ) ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2018:A443, Πολιτική ΄Εφεση Αρ. 105/2014, ημερομηνίας 15/10/2018, όπου, μεταξύ άλλων, λέχθηκαν τα εξής: « Το πρωτόδικο Δικαστήριο με τη διαπίστωση ότι το έγγραφο ενοικίασης δεν υπογράφετο στην παρουσία δύο μαρτύρων, κατά παράβαση του άρθρου 77 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, έκρινε ότι επρόκειτο για θέσμια ενοικίαση. Η πλευρά της εφεσείουσας στηρίζει τη θέση περί λανθασμένου συμπεράσματος στο γεγονός ότι, με βάση νομολογία που παρουσίασε, η άκυρη γραπτή συμφωνία (λόγω παραβίασης του άρθρου 77, ως άνω) κατά τα λοιπά θα διέπετο από τους όρους που αυτή περιλάμβανε. [..] Δεν δυνάμεθα να συμφωνήσουμε με τη θέση αυτή η οποία προσεγγίζει τα λεχθέντα υπό της νομολογίας με κάπως γενικευμένο τρόπο [.] Στα περιστατικά της κρινόμενης υπόθεσης, εφόσον ο όρος για δυνατότητα ανανέωσης ήταν άκυρος (αφού η ενοικίαση έγινε χωρίς την υπογραφή δύο μαρτύρων), η αρχική ενοικίαση έληξε την 31.8.2006 και η εφεσείουσα κατέστη θέσμια. Δεν χρειαζόταν δε τερματισμός αφού η σύμβαση είχε λήξει. Εξάλλου το λεκτικό του σχετικού όρου, εν πάση περιπτώσει, ήταν ότι η συμφωνία μπορούσε να ανανεωθεί και όχι ότι αυτόματα ανανεώνετο. Συνεπώς δια της λήξεως της στις 31.8.2006, η ιδιότητα του θέσμιου ενοικιαστή άνευ ετέρου υφίστατο. » Συνεπώς, η περί του αντιθέτου επιχειρηματολογία της πλευράς του Καθ' ου δεν έχει έρεισμα καθότι εδράζεται σε νομολογία πριν την εισαγωγή του άρθρου 11
(4)του Νόμου η οποία δεν είναι εφαρμόσιμη μετά την προαναφερθείσα νομοθετική τροποποίηση. (Δ) Κατά πόσο έχει αποδειχθεί η αξίωση του Αιτητή. Υπενθυμίζω ότι δεν ζητείται πλέον η ανάκτηση της κατοχής του επίδικου υποστατικού. Άρα δεν είναι επίδικο και δεν ενδιαφέρει για το εναπομένον ζήτημα των οφειλόμενων ενοικίων το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου, αφού, το εν λόγω άρθρο δεν παρέχει το δικαιοδοτικό υπόβαθρο για επιδίκαση του όποιου ποσού παρά μόνο καθορίζει τα προαπαιτούμενα για την ανάκτηση της κατοχής σε περίπτωση ύπαρξης τέτοιων καθυστερημένων ενοικίων. Με άλλα λόγια, η επιδίκαση των οφειλόμενων ενοικίων και μόνο δεν συναρτάται με την έκδοση διατάγματος ανάκτησης κατοχής. Επαναλαμβάνοντας ότι οι αξιώσεις για δεδουλευμένα ενοίκια μετά που η ενοικίαση καθίσταται θέσμια, υπάγονται στην αποκλειστική δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου δυνάμει των διαλαμβανομένων στο άρθρο 4 του Νόμου και ούτε ο χρόνος γένεσης της αξίωσης, ούτε η αλλαγή της ιδιοκτησίας (ζήτημα που ακροθιγώς εγείρει η πλευρά του Καθ' ου) διαφοροποιεί το δεδομένο αυτό,[12] με βάση την αξιολόγηση που έχω διενεργήσει προηγουμένως, και αποδεχόμενος τη μαρτυρία του Αιτητή, δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά περισσότερα για την παρούσα υπόθεση. Έχει αποδειχθεί η παραβίαση από τον Καθ' ου του επίδικου ενοικιαστηρίου εγγράφου, δια της μη πληρωμής των οφειλόμενων ενοικίων, και ο Αιτητής, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, έχει αποδείξει την υπόθεση του εναντίον του Καθ' ου. Αντιθέτως, ο Καθ' ου δεν απέδειξε τη δική του θέση ότι συμφώνησε με τον Αιτητή να μην του καταβάλλει ενοίκιο. Ως εκ τούτου, ο Αιτητής δικαιούται σε αντίστοιχη αποζημίωση, συνεπεία τούτης της παραβίασης. VΙ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ των προαναφερόμενων, και με τη σύμφωνη γνώμη των παρέδρων, αποτελεί τελικό συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι o Αιτητής έχει αποδείξει την υπόθεσή του αναφορικά με τα οφειλόμενα σε αυτόν ενοίκια, και ως εκ τούτου εκδίδεται υπέρ του απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση για το ποσό των €2.412,00 ως υπόλοιπο οφειλόμενων ενοικίων για την περίοδο από τον 01/01/2017 έως και 28/09/2017. Όσον αφορά τα έξοδα, ακολουθούν το αποτέλεσμα της Αίτησης και επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου, όπως θα υπολογιστούν από τη Γραμματέα του Δικαστηρίου και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €2.000 - €10.000. Τα πιο πάνω ποσά θα φέρουν νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας Αίτησης. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος (Υπ.).............. (Υπ.).............. Νίκος Χατζημπέης Γιώργος Παναγιώτου Πάρεδρος Πάρεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Μεταξύ άλλων: Χρίστου v. Ηροδότου κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 288, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1Α Α.Α.Δ 676, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Χατζηπαύλου v. Κυριάκου κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 236, Τσιαττές v. Kokis Solomonides (Cartridges Industries) Ltd.
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 974), Wynne v. Mavronicola, ως διαχειριστή της περιουσίας του Κωστάκη Δαυίδ Μαυρονικόλα (ανίκανου προσώπου) κ.ά.
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1138, Κάτσου ν. Global Capital Ltd, ECLI:CY:AD:2016:A546, Πολ. Έφ. αρ. 119/2011, ημερ. 12.12.2016, Αργυρίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. αρ. 56/2012, ημερ. 06/02/2018. [2] Νίνος Β. Μιχαηλίδης ΛΤΔ ν. Κυριάκου Γ. Δρουσιώτη κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ 877 και Θεοδόση X"Γεωργίου ν. της Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 174. [3] Συναφώς, Efthymiadou v. Zoudros and Others
(1986)1 C.L.R. 341, Petsas v. Pavlides
(1980)3 C.L.R. 158, 173, 174 και Ιωάννης Κότσαπα & Υιοί ν. Φ. Κυπριανού κ.α.
(2001)1Α Α.Α.Δ 2 [4] Μήτε η έγγραφη μαρτυρία είναι κατατοπιστική. Στη τελική αγόρευσή της, η συνήγορος του Αιτητή υποστηρίζει ότι το υποστατικό συμπληρώθηκε πριν το 1999, αλλά μια αγόρευση δεν υποκαθιστά, ούτε συμπληρώνει τα δικόγραφα και τη μαρτυρία. [5] Στη Ανδρέου v. Κλοκάρη, ECLI:CY:AD:2018:A555, Πολ. Έφεση αρ. 138/2013, ημερομηνίας 21/12/2018 το πρωτόδικο Δικαστήριο, παρά την ανυπαρξία άμεσης μαρτυρίας, αποφάσισε ότι είχε δικαιοδοσία θεωρώντας ότι πρόκυπτε εκ της συμπεριφοράς των διαδίκων ότι το υποστατικό είχε συμπληρωθεί πριν την 31/12/1999. Η έφεση απορρίφθηκε καθότι το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι δεν είχε εφεσιβληθεί ευθέως το συμπέρασμα του πρωτοδίκου δικαστηρίου ότι το υποστατικό ήταν όντως ενοικιοστασιακό, χωρίς να επέμβει επί του τρόπου με τον οποίο το ζήτημα προσεγγίστηκε πρωτόδικα. [6] Παναγιώτου Χ"Κυριακού
(1991)1 Α.Α.Δ. 362. [7] Το σχετικό απόσπασμα έχει ως εξής: «εκείνο το οποίο δύναται να λεχθεί εδώ, είναι ότι λανθασμένα και τα δύο Δικαστήρια δεν αναζήτησαν αυτόβουλα την πληροφορία αυτήν, καθοριστική για την αντίστοιχη δικαιοδοσία τους [...] το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, όφειλε αυτοδύναμα να ελέγξει τις παραμέτρους της δικής του κατ' εξοχήν δικαιοδοσίας και αρμοδιότητας να επιληφθεί της διαφοράς». [8] Δείτε μεταξύ άλλων: Κούρτης v. Ιασωνίδης
(1970)1 Α.Α.Δ 180, Πουρίκκου v. Μυροφόρα Σάββα
(1991)1 Α.Α.Δ. 507, ΒΙΚΤΩΡΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ κ.α. v. CYP-CANA ALARMS LTD,
(2009)1Α Α.Α.Δ 704. [9] Δείτε: Παπά ν. Οικονομίδου κ.ά.
(2012)1Β Α.Α.Δ
  1. [10]Δείτε: PANTAZIS AND SONS CO LTD ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ (ανωτέρω) και ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ, ECLI:CY:AD:2017:A250, Πολιτική Έφεση Αρ. 148/2012, απόφαση ημερομηνίας 7/07/2017 [11] Σχετικά: Εταιρεία Ακινήτων Ονασαγόρας Λτδ ν. Κ. Σπανούδης ECLI:CY:AD:2014:A500, Πολιτική Έφεση αρ. 255/2009, ημερομηνίας 04/07/
  2. [12] Δείτε: Ιωάννης Κότσαπα (ανωτέρω). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.