ΙΟΡΔΑΝΟΥΣ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αίτηση Αρ. K5/2013, 24/7/2019

(1)τούτου του Νόμου ορίζεται ότι το Δικαστήριο δύναται, εάν κρίνει σκόπιμο, να διατάξει όπως το οφειλόμενο δυνάμει της δικαστικής απόφασης χρέος πληρωθεί με δόσεις,[2] κατά τις ημερομηνίες και τα ποσά τα οποία θα κριθούν εύλογα και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του οφειλέτη. Σε περίπτωση που σε μεταγενέστερο χρόνο η οικονομική κατάσταση του οφειλέτη αλλάξει ουσιαστικά σε βαθμό που δεν είναι σε θέση να καταβάλλει το προσδιορισθέν από το Δικαστήριο ποσό, μπορεί, με βάση το άρθρο 90

(2)του ίδιου Νόμου να επιδιώξει την ακύρωση, αναστολή ή τροποποίηση του διατάγματος.[3] Κατά ανάλογο και αντίστροφο τρόπο ίδια δυνατότητα παρέχεται και στον εξ' αποφάσεως πιστωτή, με βάση το άρθρο 90

(3). Σύμφωνα δε με το άρθρο 84

(2)του υπό αναφορά Νόμου, ο Καθ' ου η αίτηση φέρει το βάρος να παρουσιάσει όλα τα αναγκαία στοιχεία που αφορούν την περιουσία του για σκοπούς πληρωμής του χρέους, καθότι, όπως επεξηγείται από τη σχετική νομολογία,[4] ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Έτσι, το βάρος απόδειξης ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι με βάση την πρόσφατη τροποποίηση του άρθρου 82 του εν λόγω Νόμου (με τον Ν. 109(Ι)/2018), κατά την εξέταση της οικονομικής κατάστασης το οφειλέτη, εκτός εάν η οφειλή αφορά διάταγμα διατροφής, δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο οποιοδήποτε ποσό το οποίο ο εν λόγω οφειλέτης λαμβάνει ως δημόσιο βοήθημα, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, τα επιδόματα που παραχωρούνται δυνάμει των διατάξεων του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου ή οποιουδήποτε άλλου νόμου, τα φοιτητικά επιδόματα και χορηγίες καθώς και υπό προϋποθέσεις, οι συντάξεις. Με βάση τη νομολογία, δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή του χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίζει βασικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του.[5] Δεν θεωρούνται όμως δαπάνες που συναρτώνται με την ικανοποίηση βασικών αναγκών, έξοδα για κάπνισμα,[6] ή προς ικανοποίηση άλλων τέτοιου είδους συνηθειών. Στη περίπτωση των φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τα εισοδήματα (μισθό καθώς και άλλες πηγές εσόδων) του χρεώστη καθώς και τις προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες και διατάσσει πληρωμή ποσού, το οποίο είναι το περίσσευμα από τον μισθό του, μετά την αφαίρεση εύλογου ποσού αναγκαίου για τη συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του. Στη περίπτωση των νομικών προσώπων, λαμβάνεται υπόψη το εισόδημα τους, εξαιρουμένων των αναγκαίων εξόδων λειτουργίας τους.[7] Είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων έστω και εάν τη δεδομένη στιγμή ο οφειλέτης δεν εργάζεται, δεδομένου ότι έχει τέτοια δυνατότητα, αλλά το μόνο που λείπει είναι η αναγκαία βούληση.[8] Ένας χρεώστης δεν πρέπει να αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του και να τις χρησιμοποιεί για να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του.[9] Στη Δ. Γεωργιάδου ν. Alpha Bank Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 127/2011, ημερομηνίας 23/03/2017 υπογραμμίστηκε ότι η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων εγείρει ύψιστο ζήτημα δημοσίου συμφέροντος που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης εφόσον άπτεται του κύρους και της αποτελεσματικότητας των δικαστικών διαδικασιών. Αναφέρθηκε ακόμα ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης έχει πρωταρχικώς την υποχρέωση έναντι του αντιδίκου του αλλά και έναντι του νόμου να εξοφλήσει την απόφαση. Συναφώς στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μαρίας Κωνσταντίνου

(2000)1Β Α.Α.Δ 1034 σημειώθηκε ότι χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερα του δικαστικού χρέους αποφάσεις δεν έχουν προτεραιότητα απέναντι στο εξ αποφάσεως χρέος και περαιτέρω τονίσθηκαν τα ακόλουθα: « Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου. » Όπως σημειώθηκε πρόσφατα στην S. X. ν X.X., ECLI:CY:DOD:2018:11, Πολιτική Έφεση αρ. 31/2015, ημερομηνίας 19/10/2018, η εν λόγω νομοθεσία υποχρεώνει, με επιτακτικό τρόπο, τον εξ' αποφάσεως οφειλέτη να προσδιορίσει και να παρουσιάσει όλα τα αναγκαία στοιχεία για την επίτευξη του σκοπού της που δεν είναι άλλος παρά η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Επαναλήφθηκε συναφώς ότι η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Τονίσθηκε επ' αυτού ότι τα δικαστήρια θα πρέπει να επιμείνουν όπως ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης παρουσιάσει όλα τα αναγκαία στοιχεία. Περαιτέρω, λέχθηκαν τα εξής: « Στο σημείο αυτό θα θέλαμε να τονίσουμε ότι με βάση τη νομοθεσία και τον επιτακτικό προσδιορισμό της υποχρέωσης ενός εξ' αποφάσεως οφειλέτη να παρουσιάσει στοιχεία, το δικαστήριο θα έπρεπε να επιμείνει σ' αυτό έτσι ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός της νομοθεσίας που δεν είναι άλλος παρά η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων, στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Σ' αντίθετη περίπτωση, δημιουργείται δυσπιστία με ανάλογες επιπτώσεις. Τα προβλεπόμενα μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός σε απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να υπάρχει μια εξισορρόπηση μεταξύ της αναγκαιότητας εκτέλεσης, με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβιώσεως του εξ' αποφάσεως οφειλέτη. » ΙV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ. Έχοντας υπόψιν τις σχετικές επί του θέματος νομικές αρχές,[10] προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του Καθ' ου, όπως είχα την ευκαιρία να τη βιώσω κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της ακροαματικής διαδικασίας. Γενικώς, η συνολική εντύπωση που έχω αποκομίσει από τη μαρτυρία του Καθ' ου δεν είναι θετική. Θεωρώ ότι δεν είπε όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο, κυρίως, ως προς την πραγματική εισοδηματική του ικανότητα. Επεξηγώ. Κατ' αρχάς, για κάποιον που διατείνεται ότι τα μοναδικά του εισοδήματα είναι μια σύνταξη ανικανότητας ύψους €461,51, δεν θα μπορούσε παρά να χαρακτηριστεί ως πολυτέλεια και υπερβολή η κατανάλωση των €40 ευρώ μηνιαίως για χρήση υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας. Ομοίως, όταν προβάλλεται ισχυρισμός περί ανικανότητας για εργασία και ότι το ποσό των €461,51 συνιστά το μοναδικό εισόδημα το οποίο δεν αρκεί ούτε για την κάλυψη βασικών αναγκών, και ότι ο Καθ' ου αναγκάζεται να δανείζεται χρήματα από συγγενείς, αποτελεί τουλάχιστον παραδοξότητα ότι κατά τον ίδιο χρόνο, το ίδιο πρόσωπο μέσω του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 1 που κατατέθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία, να εξουσιοδοτεί οικειοθελώς τον Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων να αποκόπτει από 01/08/2018 το πόσο των €120 από τη σύνταξή του, ήτοι το ¼ των χρημάτων που λαμβάνει, για αποπληρωμή οφειλών που σχετίζονται με κάποιες ποινικές υποθέσεις, για τις οποίες ουδεμία σαφή εξήγηση έδωσε πως ακριβώς τον αφορούν. Τα πιο πάνω ποσά, τουλάχιστον ως προς το ύψος τους, εύλογα θα μπορούσαν να ενταχθούν εντός εκείνων των άλλων μη ουσιαστικών υποχρεώσεων του χρεώστη και της οικογένειάς του τα οποία χρησιμοποιούνται ως μέσο για να την αποφυγή της πληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους.[11] Όσον αφορά δε την ισχυριζόμενη ανικανότητα του για εργασία, από όσα ανέφερε, δεν με έχει πείσει, ότι είναι πλήρως ανίκανος για εργασία και θεωρώ ότι προσπάθησε να υπερθεματίσει τα όποια προβλήματά του. Ειδικά, οι ισχυρισμοί του περί προβλημάτων στις αρθρώσεις των χεριών του ουδόλως επιβεβαιώνονται από τα ιατρικά πιστοποιητικά που παρουσίασε. Η προσπάθειά του να συναρτήσει το εν λόγω κατ' ισχυρισμό πρόβλημα των αρθρώσεών του με την αδυναμία του να εξεύρει έστω κάποια ελαφρά εργασία ήταν υποτυπώδης, ατεκμηρίωτη και μη πειστική. Επίσης, ο ισχυρισμός του ότι δήθεν δεν μπορεί να εργαστεί από το 2013 βρίσκεται σε αντίθεση με τα έγγραφα που παρουσίασε, με βάση τα οποία μόλις περί τα μέσα του 2016 εγκρίθηκε, κατόπιν επανεξέτασης, για να λάβει σύνταξη ανικανότητας κατά ποσοστό 75% με βάση το άρθρο 40

(5)του σχετικού Νόμου, το οποίο άρθρο, ειρήσθω εν παρόδω, προσδιορίζει και συναρτά την ανικανότητα για εργασία αποκλειστικά με τη συνήθη επαγγελματική απασχόληση του αιτούντα, που προκειμένω είναι μηχανικός αυτοκινήτων. Επιπλέον, παραδέχθηκε ότι μεταξύ της περιόδου 2015 - 2017 είχε προβεί σε διάφορες ενέργειες που ακυρώνουν τον βασικό του ισχυρισμό ότι είναι ανίκανος για εργασία από το 2013, όπως οι ενέργειες αυτές περιγράφονται στην απόφαση επί της Κυρίως Αίτηση για τον καθορισμό του δίκαιου ενοικίου. Η απάντησή του[12] ότι «εργαζόμουν και δεν εργαζόμουν» φανερώνει την αναδίπλωση των θέσεων του. Υποδεικνύω συναφώς ότι, το γεγονός πως λαμβάνει σύνταξη ανικανότητας δεν συνεπάγεται ότι είναι πλήρως ανίκανος για την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας και ότι στερείται πλήρους εισοδηματικής ικανότητας, όπως σαφώς προκύπτει και από το ίδιο το ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α, όπου, στη σελ. 3 της επισυναπτόμενης ιατρικής έκθεσης ημερομηνίας 19/04/2018 ο ιατρός ΧΧΧΧ Ελευθερίου στο σημείο «Μπορεί το άτομο να εκτελεί άλλη εργασία με πλήρες ωράριο;» απαντά επί λέξει: «Εργασία που δεν απαιτεί αυξημένη συγκέντρωση και εμπλοκή με μηχανήματα». Όπως επίσης διαφάνηκε κατά την αντεξέτασή του, το εν λόγω πρόσωπο έχει και άλλες πηγές εσόδων, τις οποίες αρχικώς επιχείρησε να αποκρύψει από το Δικαστήριο. Δέχθηκε ότι ασχολείται με καλλιέργεια και εμπορία μπανανών από τις οποίες αποκομίζει κέρδος δίχως να παρουσιάσει αποδείξεις, ενώ επίσης, έχει σχέση και συμφέρον σε μια μάντρα ζώων (25 κατσίκες) την οποία πλέον είπε πως διαχειρίζεται ο υιός του. Με το εν λόγω ζήτημα πειστικά διασυνδέεται και η σχετική εισήγηση του κ. Βασιλειάδη πως το ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ, ήτοι οι αποδείξεις κατανάλωσης Υδατοπρομήθειας του Δήμου Πέγειας, και ειδικά οι χρεώσεις για τα ποσά των €122,80 στις 18/04/208 και €101,25, €138,10 και €97,30 στις 14/03/2018, παραπέμπουν περισσότερο σε αγροτικές παρά οικιακές χρεώσεις και σε κάθε περίπτωση δεν είναι ποσά τα οποία αφορούν τις άμεσες αναγκαίες δαπάνες που σχετίζονται με τη διαβίωση του Καθ' ου. Πέραν τούτου, όσον αφορά τη σύζυγό του, σε αντίθεση με τα όσα είχε αναφέρει στην ένορκη δήλωση επί της ενστάσεως του, παραδέχθηκε ότι ο μισθός της δεν είναι €240 μηνιαίως, αλλά €800 μηνιαίως. Συνεπώς θα πρέπει να συνυπολογισθεί ότι η δική της συνεισφορά στα οικογενειακά βάρη, είναι σημαντικά αυξημένη. Σημειώνω τέλος ότι δεν παρουσίασε, ως όφειλε, λεπτομερή κατάσταση για τα έξοδα διαβίωσής του. Για τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι ότι όσα ανάφερε αντικατοπτρίζουν την πραγματική του οικονομική κατάσταση. V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ (α) Προσδιορισμός αναγκαίων εξόδων του Καθ' ου. Ο Καθ' ου δεν έχει εξαρτώμενα τέκνα, ενώ μένει σε ιδιόκτητη κατοικία, την οποία μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στα παιδιά του. Όπως έχω προαναφέρει ο Καθ' ου δεν απέδειξε με τη δέουσα επιμέλεια και υπευθυνότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα της περίπτωσης την πραγματική οικονομική του κατάσταση. Από την άλλη, είναι κατανοητό ότι μερικά έξοδα είναι αναγκαία, λογικά και αναπόφευκτα. Τα έξοδα σίτισης και είδη υγιεινής και τα έξοδα χρησιμοποίησης αυτοκινήτου είναι καθ' υπολογισμό, αφού δεν παρουσιάστηκαν αποδείξεις. Επίσης, με τον ίδιο τρόπο υπολογίστηκαν τα ποσά για ένδυση, υπόδηση και έκτακτες δαπάνες. Τέλος, αναφορικά με τα έξοδα για φάρμακα, αν και δεν υπάρχει μαρτυρία ότι απαιτούνται μηνιαίως, έχω προσμετρήσει κάποιο ποσό. Συνεπώς, οι δικοί μου υπολογισμοί και με βάση τα στοιχεία που παρουσίασε ο Καθ' ου, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο ίδιος και η σύζυγός του, ως νοικοκυριό, χρειάζονται πέριξ των €800 μηνιαίως για την αξιοπρεπή διαβίωση τους. Ενδεικτικός, είναι ο πιο κάτω πίνακας. Ενοίκιο Δεν εφαρμόζεται. Έξοδα σίτισης & είδη υγιεινής €400 Φάρμακα €40 ΑΗΚ €127 Υδατοπρομήθεια και τέλη σκυβάλων €30 Τηλέφωνο €40 Καύσιμα, ασφάλεια και άδεια αυτοκινήτου €70 Ένδυση & υπόδηση €50 Έκτακτες δαπάνες €50 ΣΥΝΟΛΟ ΑΝΑΓΚΩΝ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟΥ = €807 (β) Προσδιορισμός εισοδημάτων του Καθ' ου. Υπενθυμίζοντας ότι το βάρος απόδειξης ότι δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους, με βάση το άρθρο 84

(2)του Κεφ. 6 και τη νομολογία (Βασιλειάδης ν. Τσουρή ανωτέρω) βαρύνει τον ίδιο τον Καθ' ου, επισημαίνω ότι είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων έστω και εάν τη δεδομένη στιγμή δεν υφίσταται εργασία δεδομένου ότι υπάρχει η δυνατότητα για αυτό αλλά το μόνο που λείπει είναι η αναγκαία βούληση (δείτε ανωτέρω Παναγιώτου ν Μιχαήλ και Δ. Προκοπίου κ.α. ν. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ ). Ο Καθ' ου επέμεινε ότι δεν έχει οποιανδήποτε εισοδηματική ικανότητα, θέση την οποία δεν έχω αποδεχθεί για τους λόγους που εξηγώ προηγουμένως. Όπως επίσης έχω απορρίψει ότι είναι πλήρως ανίκανος για την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας. Είναι συναφώς διαπίστωσή μου, ότι με βάση τα στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί, έστω και μειωμένη, υφίσταται τέτοια δυνατότητα και ο Καθ' ου θα μπορούσε να εξασφαλίσει κάποια ελαφρά εργασία, όπως ο ίδιος ο ιατρός του έχει επισημάνει. Αποτελεί επιπρόσθετο συμπέρασμά μου, ότι ο Καθ' ου μπορεί να αποπληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος δια μηνιαίων δόσεων, δίχως να συνυπολογίζεται το ποσό που λαμβάνει ως σύνταξη ανικανότητας, αρκεί να του δοθεί κάποιο χρονικό περιθώριο για να πράξει τα δέοντα. Η ηλικία των 58 ετών που βρίσκεται σήμερα ο Καθ' ου, δεν μπορεί να θεωρείται στη σημερινή κυπριακή κοινωνική πραγματικότητα, ως μη παραγωγική ή ηλικία συνταξιοδότησης. Θα δώσω λοιπόν χρόνο στον Καθ' ου μέχρι τον Νοέμβριο του 2019, έτσι ώστε, εάν δεν έχει, να αναζητήσει και να εξεύρει ανάλογη εργασία. (γ) Προσδιορισμός του ύψους της δόσης που θα καταβάλλει ο Καθ' ου. Με βάση λοιπόν τα προαναφερόμενα, και έχοντας πάντα υπόψιν ότι η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά της, αποτελεί βασικό εύρημά μου ότι ο Καθ' ου έχει την οικονομική δυνατότητα και προοπτική να αποπληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις καθώς και την οικονομική ευχέρεια και δυνατότητα να ζει, τόσο αυτός όσο και η οικογένειά του τουλάχιστον, αξιοπρεπώς καταβάλλοντας παράλληλα μηνιαίως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους το ποσό των €70,00 (εβδομήντα ευρώ) μηνιαίως. Έχω συναφώς συνυπολογίσει, το ύψος του εξ' αποφάσεως χρέους και τον χρονικό ορίζοντα αποπληρωμής του, το γεγονός ότι ο Καθ' ου δεν έχει εξαρτώμενα τέκνα, ούτε άλλες υποχρεώσεις που προηγούνται της επίδικης απόφασης. IV. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπώς, εκδίδεται διάταγμα εναντίον Καθ' ου η αίτηση για αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους από 01/11/2019 με μηνιαίες δόσεις εξ €70,00 (εβδομήντα ευρώ) εκάστη πληρωτέα την πρώτη ημέρα κάθε μήνα, με 3 εργάσιμες μέρες χάριν, μέχρι την πλήρη εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, ή μέχρι άλλης νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και σε βάρος του Καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στη κλίμακα €500 - €2.000, πληρωτέα με τον ίδιο τρόπο που προαναφέρεται. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Μεταξύ άλλων: Πατσαλοσαββής ν. Διευθ. Τμ. Εσ. Προσ.

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 45, Φλαγκοφάς ν. Αταλέξα Λτδ

(1989). [2] Πέραν του διατάγματος πληρωμής με μηνιαίες δόσεις, το Δικαστήριο μπορεί, με βάση το άρθρο 87

(1), να διατάξει την ακύρωση καταδολιευτικών μεταβιβάσεων ή επιβαρύνσεων, την αποκοπή απολαβών, την παρεμπόδιση του ο εξ αποφάσεως οφειλέτη να διαθέσει την περιουσία του ή μέρος της, ως επίσης, και την κατάσχεση εις χείρας τρίτου, νοούμενου ότι, ως διαλαμβάνεται στο δεύτερο εδάφιο του ίδιου άρθρου, τέτοια διατάγματα επιδιώκονται με την αίτηση του εξ αποφάσεως πιστωτή. [3]Δείτε: Χρ. Μιχαήλ κ.α. ν. Μ. Σκορδή

(2005)1Α Α.Α.Δ 64. [4] Σχετικά: Βασιλειάδης ν. Τσουρή

(2007)1 Α.Α.Δ. 43. [5] Συναφώς: Χριστάκης Μιχαήλ και άλλος ν. Αδελφοί Πούλλου Λτδ

(1997)1Γ Α.Α.Δ 1759. [6] Chrysostomou v Athanasiou

(1981)1 CLR 669, Rolandis, Louca & Soteriades Ltd. v. Koutsiou,

(1970)1 C.L.R. 25. [7] Δείτε: Gesico v J.K. Video

(1991)1 Α.Α.Δ. 134. [8] Παναγιώτου ν Μιχαήλ

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.422) και Προκοπίου κ.α. ν. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ

(2004)1Α Α.Α.Δ 310. [9] Σχετικά: ΣΠΕ Αραδίππου ν. Έλλη Ιακώβου,

(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032. [10] Μεταξύ άλλων: Χρίστου v. Ηροδότου κ.ά.

(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ. 288, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.

(2008)1Α Α.Α.Δ 676, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Χατζηπαύλου v. Κυριάκου κ.ά.

(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 236,Τσιαττές v. Kokis Solomonides (Cartridges Industries) Ltd.

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 974), Wynne v. Mavronicola κλπ

(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1138, Κάτσου ν. Global Capital Ltd, ECLI:CY:AD:2016:A546, Πολ. Έφ. αρ. 119/2011, ημερ. 12.12.2016, Αργυρίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. αρ. 56/2012, ημερ. 06/02/

1. [11] Σχετικά: ΣΠΕ Αραδίππου ν. Έλλη Ιακώβου (ανωτέρω). [12] Πρακτικά ημερομηνίας 06/03/2019, σελ.
2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο