← Κύπρος

ΑΡΜΕΥΤΗ ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αίτηση Αρ. Ε14/2015, 2/12/2019

ΑΡΜΕΥΤΗ ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αίτηση Αρ. Ε14/2015, 2/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEM:2019:45 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ - ΠΑΦΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Χρ. Παγιάση, Προέδρου και Α. Ιεροκηπιώτη και Α. Ισαΐα, Παρέδρων Αίτηση Αρ. Ε14/2015 Μεταξύ׃ ΧΧΧΧ ΑΡΜΕΥΤΗ, εκ Λεμεσού Αιτητής και ΧΧΧΧ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, εκ Πάφου Καθ' ου η Αίτηση Ημερομηνία: 02/12/2019 Για τους Αιτητές: κ. Τσίκκος Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Βασιλειάδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΔΙΚΟΓΡΑΦΑ Η παρούσα υπόθεση αφορά την ενοικίαση του ακινήτου που βρίσκεται στη Λεωφόρο Αριστοτέλη Σάββα αρ. ΧΧΧΧ, στην Πάφο (στο εξής: «το Ακίνητο»). Το ακίνητο έχει έκταση πέριξ των 1.400 τ.μ. και περιλαμβάνει Υποστατικό ως επίσης και μεγάλη αυλή / υπαίθριο χώρο. Στο σχετικό ενοικιαστήριο ο ενοικιαζόμενος χώρος περιγράφεται ως «οικία και οικόπεδο» και για σκοπούς ευχερέστερης παρακολούθησης, στο εξής η προσδιοριζόμενη ως «οικία» θα αναφέρεται ως «το Υποστατικό» και το προσδιοριζόμενο ως «οικόπεδο», θα αναφέρεται ως «το Οικόπεδο». Α. Η Κυρίως Αίτηση. Με την Κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 20/05/2015, ο Αιτητής αξιώνει από τον Καθ' ου η Αίτηση (στο εξής: Καθ' ου) αυτολεξεί τα εξής: « (α) Απόφαση και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον καθ' ου η αίτηση και/ή τους αντιπροσώπους του, και/ή τους υπαλλήλους του και/ή οιονδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο κατέχει και/ή χρησιμοποιεί το ρηθέν υποστατικό, όπως εκκενώσει και παραδώσει στον αιτητή κενό και ελεύθερο κατοχής το πιο πάνω υποστατικό το ευρισκόμενο στην Λεωφόρο Αριστοτέλη Σάββα αρ.ΧΧΧΧ, Αναβαργός, Πάφος. β) Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται ο καθ' ου η αίτηση όπως καταβάλει στον αιτητή το ποσόν των €10908.- ως υπόλοιπο οφειλόμενων και καθυστερούμενων θέσμιων ενοικίων εν σχέση προς το πιο πάνω υποστατικό, για τους μήνες από 22/01/2012 μέχρι 22/01/

  1. γ) Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται ο καθ' ου η Αίτηση όπως καταβάλει στον αιτητή το ποσό των €3004.- ως οφειλόμενα και καθυστερημένα θέσμια ενοίκια εν σχέση με το πιο πάνω υποστατικό για τους μήνες από 22/01/2015 μέχρι 22/05/
  2. δ) Απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να διατάσσεται ο καθ' ου η αίτηση όπως καταβάλει σαν θέσμια ενοίκια και/ή ενδιάμεσα κέρδη και/ή αποζημιώσεις και και/ή άλλως πως, εν σχέση προς το πιο πάνω υποστατικό, ποσόν υπολογιζόμενο σε €751.- μηνιαίως για την περίοδο από 22/05/2015 μέχρι παραδόσεως κενού και ελεύθερου κατοχής του πιο πάνω υποστατικού στον αιτητή. ε) Τόκους και έξοδα. στ) Φ.Π.Α. » Ο Αιτητής αναφέρει ότι είναι ο ιδιοκτήτης του Υποστατικού, το οποίο έχει ανεγερθεί πριν το
  3. Το Ακίνητο βρίσκεται σε περιοχή ελεγχόμενη από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Πρόκειται για ισόγειο κατοικία αποτελούμενη από δωμάτιο, μαγειρείο, αποχωρητήρια και μεγάλη αυλή. Ενοικιάστηκε στον Καθ' ου κατά/ή περί την 15/04/1996 για 6 χρόνια, μέχρι την 14/04/2002 με μηνιαίο ενοίκιο ΛΚ100 (€170). Ο Καθ' ου κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Το εν λόγω υποστατικό χρησιμοποιείται ως σουβλατζίδικο. Το υφιστάμενο ενοίκιο ανέρχεται στο πόσο των €751 μηνιαίως, από 22/07/2011, δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/01/
  4. Αξιώνονται καθυστερημένα ενοίκια που συνολικού ποσού €13.912,00, τα οποία, παρά τις γραπτές απαιτήσεις για την εξόφλησή τους εξακολουθούν να οφείλονται δίχως να έχει επιστραφεί η κατοχή του Υποστατικού. Β. Η Απάντηση του Καθ' ου. Στην Απάντησή του ο Καθ' ου παραδέχεται την ενοικιαστική σχέση και δεν αμφισβητεί τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου. Ισχυρίζεται ότι το ενοικιαζόμενο υποστατικό είχε έκταση πέριξ των 30 τ.μ. και ότι ο ίδιος, με την έγκριση του Αιτητή, προέβη σε αρκετές προσθήκες και βελτιώσεις με αποτέλεσμα αυτό να αποκτήσει μεγαλύτερο εμβαδό από αυτό που είχε όταν ενοικιάστηκε. Διατείνεται πως ο ίδιος το έχει καταστήσει κατοικήσιμο με την κατασκευή ηλεκτρολογικών, αποχετευτικών και υδραυλικών εγκαταστάσεων. Ο Καθ' ου δέχεται την ύπαρξη της δικαστικής απόφασης ημερ. 23/01/2015 για την αναπροσαρμογή του ενοικίου, με βάση την οποία «το μηνιαίο ενοίκιο του επίδικου υποστατικού και οικοπέδου καθορίστηκε στα €751 από 22/07/2011» πλην όμως ισχυρίζεται ότι: «
  5. Ο Καθ' ου η Αίτηση, με επιστολή του Δικηγόρου του ημερ.24/02/2015 προς τον Δικηγόρο του Αιτητή πρότεινε όπως παραδώσει στον Αιτητή την κατοχή του ελεύθερου χώρου-οικοπέδου και ότι θα συνεχίσει να ενοικιάζει το υποστατικό το οποίο χρησιμοποιεί ως σουβλατζίδικο-take away με την αναγκαία πρόσβαση προς τον δρόμο και τον περιβάλλοντα χώρο πλάτους 3μ. και όπως καταβάλλει από 01/03/2015 το ποσό των €265.- μηνιαίως ως ενοίκιο του επίδικου υποστατικού αναλογικά και σύμφωνα με την Απόφαση του Δικαστηρίου.
  6. Ο Καθ' ου η Αίτηση καταβάλλει κανονικά κάθε μήνα το ενοίκιο του επίδικου υποστατικού που χρησιμοποιεί ως σουβλατζίδικο ήτοι το ποσό των €265.-.
  7. Ο Καθ' ου η Αίτηση θεωρεί ότι η κατοχή του Οικοπέδου περιήλθε στον Αιτητή από 01/03/2015 και καμία υποχρέωση έχει να του καταβάλλει ενοίκιο. » Β. Η Απάντηση στην Απάντηση. Ο Αιτητής στην Ανταπάντησή του αναφέρει ότι «καμία συμφωνία έχει γίνει με τον καθ' ου η αίτηση» και ότι «ουδέποτε συμφώνησε με τον καθ' ου η αίτηση για μερική και/ή τμηματική ενοικίαση του ρηθέντος υποστατικού». Προσθέτει ότι η ενοικίαση είναι ενιαία και ο Καθ' ου είναι υποχρεωμένος να πληρώνει το ενοίκιο του ως η απόφαση του Δικαστηρίου. ΙΙ. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά την ακρόαση για την πλευρά των Αιτητών έδωσε μαρτυρία ο Αιτητής και για λογαριασμό του τα δύο παιδιά του καθώς επίσης και η πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και Γραμματέας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, η κα Χρ. Κάιζερ. Για την πλευρά του Καθ' ου μαρτύρησε μόνο ο ίδιος. Κατατέθηκαν συνολικά 27 τεκμήρια. Θα προσπαθήσω να συνοψίσω την παρουσιασθείσα μαρτυρία, σε ό,τι κρίνω πως είναι σημαντικό ως προς τα ουσιαστικά επίδικα ζήτηματα, παραλείποντας αναφορές σε μαρτυρία η οποία είτε αποτελεί κοινό τόπο,[1] είτε δεν έχει ιδιαίτερη αξία ως προς την αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης. Τονίζω ακόμη ότι, παρόλο που έχω μελετήσει με προσοχή το σύνολο της προφορικής και έγγραφης μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου και έχω προβεί στις σχετικές αντιπαραβολές όπου έκρινα αναγκαίο, για σκοπούς οικονομίας δεν θα αναφερθώ σε κάθε ένα ζήτημα και ή τεκμήριο ξεχωριστά παρά μόνο σε ό,τι κρίνω ότι έχει ειδική βαρύτητα προς αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης. (α) Η μαρτυρία της πλευράς των Αιτητών.
  8. Η μαρτυρία του Αιτητή. Στη γραπτή του δήλωση, η οποία σημειώθηκε ως «ΕΓΓΡΑΦΟ Α» ο Αιτητής, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι είναι ο ιδιοκτήτης του Ακινήτου και παρουσίασε σχετικό τίτλο ιδιοκτησίας ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  9. Το Υποστατικό κτίστηκε πριν το
  10. Ο Καθ' ου είναι ο θέσμιος ενοικιαστής δυνάμει ενοικιαστηρίου ημερομηνίας 15/04/1996 και διαρκείας 6 ετών. Το ενοικιαστήριο κατατέθηκε ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  11. Το αρχικό ενοίκιο ήταν Λ.Κ. 100 και το υφιστάμενο ανέρχεται σε €751 μηνιαίως, το οποίο καθορίστηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.23/01/2015, αναδρομικά από 22/07/2011 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3). Αναφέρθηκε στις επιστολές που απέστειλε αξιώνοντας τα καθυστερημένα ενοίκια (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 και 6) δίχως ανταπόκριση. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις του προς τον Καθ' ου, ο τελευταίος αρνείται να πληρώσει τα οφειλόμενα ενοίκια. Προς απόδειξη των οφειλόμενων, παρουσίασε καταστάσεις τραπεζικού λογαριασμού που παρουσιάζονται τα εμβάσματα ενοικίων (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9), ως επίσης και αναλυτική κατάσταση λογαριασμού (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10) που ετοίμασε ο υιός του κ. Γιαννάκης Αρμεύτης. Σε σχέση με τον ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση ότι η ενοικίαση περιορίζεται μόνο στο Υποστατικό και όχι στον υπόλοιπο ελεύθερο χώρο, δηλαδή στο Οικόπεδο, ανέφερε ότι ουδέποτε αποδέχθηκε τέτοια πρόταση. Επέμεινε ότι η ενοικίαση ήταν ενιαία. Πρόσθεσε ότι, ενώ ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι έχει επιστρέψει το Οικόπεδο, στην πραγματικότητα συνεχίζει να το χρησιμοποιεί ως χώρο στάθμευσης των πελατών του και για να διοργανώνει εκδηλώσεις (γενέθλια, δεξιώσεις). Επίσης, ο Καθ' ου είχε τοποθετήσει ένα μεγάλο εμπορευματοκιβώτιο. Κατά την αντεξέτασή του ήταν κατηγορηματικός ότι ενοικίασε στον Καθ' ου ολόκληρο το Οικόπεδο και όχι μόνο μέρος αυτού. Όσον αφορά την κατάσταση λογαριασμού για τα οφειλόμενα ενοίκια - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 που παρουσίασε και τους υπολογισμούς που παρουσιάζονται σε αυτήν, παραδέχθηκε ότι ο ίδιος δεν είναι σε θέση να τους επεξηγήσει και παρέπεμψε στον υιό του για τούτη τη διεργασία. Η τελευταία φορά που πέρασε από το Υποστατικό ήταν 2 με 3 μήνες πριν από τις 12/11/2018 και είδε μέσα στο οικόπεδο τουλάχιστον 60 με 70 αυτοκίνητα. Αν και γνωρίζει ότι είναι μεγάλο το οικόπεδό του, δεν γνωρίζει ακριβώς την έκτασή του ούτε εάν αυτό αναλογεί σε δύο οικόπεδα, επειδή δεν είναι ειδικός επί κτηματολογικών ζητημάτων και εξέφρασε αδυναμία να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικές με το τοπογραφικό σχέδιο που επισυνάπτεται στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  12. Ως προς τις ισχυριζόμενες οφειλές διερωτήθηκε πως ο Καθ' ου του καταβάλλει μόνο €285 μηνιαίως ενώ το Δικαστήριο αποφάσισε για €751 μηνιαίως. Διαφώνησε ότι ο Καθ' ου από 01/03/2015 του παρέδωσε το Οικόπεδο. Διαφώνησε επίσης ότι το καταβαλλόμενο ενοίκιο αναλογεί στο ενοίκιο του Υποστατικού όπως έχει περιοριστεί μετά την ισχυριζόμενη επιστροφή του Οικοπέδου.
  13. Η μαρτυρία της κας Χρ. Κάιζερ (Μ. Α. 2). Η κα Κάιζερ είναι Πρωτοκολλητής και η Γραμματέας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λεμεσού-Πάφου, Τμήματος Πάφου. Η μαρτυρία της ήταν τυπική και περιορίστηκε στην παρουσίαση και κατάθεση της τελικής απόφασης στην ΚXX/2011 μεταξύ των ιδίων διαδίκων, ημερ.23/01/2015, με την οποία το ενοίκιο καθορίστηκε σε €751 μηνιαίως από 22/07/2011 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12).
  14. Η μαρτυρία της κας ΧΧΧΧΧΧ Αρμεύτη (Μ.Α.3). Η κα ΧΧΧΧΧ Αρμεύτη είναι κόρη του Αιτητή. Η παρουσία της κατά την ακροαματική διαδικασία αφορούσε την περιγραφή του ενοικιαζόμενου χώρου και για να υποστηρίξει ότι ο εν λόγω χώρος χρησιμοποιείται στο σύνολό του από τον Καθ' ου για τη διοργάνωση εκδηλώσεων. Επισκέφθηκε το υποστατικό στις 02/12/2017 και στις 12/11/2018 και περιέγραψε τί ακριβώς αντίκρυσε. Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, σε ένα εμπορευματοκιβώτιο που είδε στις 02/12/2017 ως επίσης είδε και ένα φουρνάκι. Τη δεύτερη φορά που επισκέφθηκε τον χώρο είδε αυτοκίνητα παρκαρισμένα στον χώρο του οικοπέδου. Έβγαλε φωτογραφίες τις οποίες παρουσίασε και εξήγησε στο Δικαστήριο (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13 και 14) μία προς μία. Υπέδειξε, μεταξύ άλλων, ότι στο οικόπεδο υπάρχουν δύο είσοδοι, μια στον κύριο δρόμο και μια πλαϊνή. Κατά την αντεξέτασή της, είπε ότι το Ακίνητο δεν έχει ακόμα διαχωριστεί ή διανεμηθεί σ' αυτήν και τα αδέλφια της, αλλά θα κληροδοτηθεί. Δέχθηκε ότι πλέον το εμπορευματοκιβώτιο δεν βρίσκεται στον χώρο του ακινήτου. Της ζητήθηκε και έθεσε επί του χωρομετρικού σχεδίου στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 τους αριθμούς «1» και «2» που αντιστοιχούν στις εισόδους του Ακινήτου. Είπε ότι έτυχε 2-3 φορές να δει να διεξάγεται πάρτι εντός του Ακινήτου, περνώντας στον δρόμο της για το χωριό που διαμένει. Έκαμε ειδική αναφορά σε έναν προβολέα που υπάρχει στον υπαίθριο χώρο που τοποθέτησε ο Καθ' ου και υποστήριξε πως η χρησιμότητά του είναι προς διευκόλυνση της στάθμευσης των πελατών του Καθ' ου. Τέλος, και σε σχέση με ερωτήσεις που σχετίζονταν με τις σχετικές με το Ακίνητο πολεοδομικές άδειες, είπε ότι ο πατέρας της, για το μόνο που είχε συμφωνήσει προς την ανάπτυξη του όλου χώρου ήταν για να διαμορφωθεί σε λούνα-παρκ και τίποτε περισσότερο.
  15. Η μαρτυρία του κ. ΧΧΧΧΧ Αρμεύτη (Μ. Α. 4). Ο κ. ΧΧΧΧΧ Αρμεύτης είναι υιός του Αιτητή. Η γραπτή δήλωσή του, μέσω της οποίας αναπαράγεται σε μεγάλη έκταση το περιεχόμενο της γραπτής δήλωσης του Αιτητή, κατατέθηκε ως «ΕΓΓΡΑΦΟ Β». Λόγω του μορφωτικού επιπέδου του πατέρα του, ο ίδιος, από νεαρή ηλικία είχε άμεση εμπλοκή με το επίδικο ζήτημα. Αναγνώρισε την κατάσταση λογαριασμού που ο ίδιος ετοίμασε. Τόνισε ότι ενοικιάστηκε ολόκληρος ο χώρος από τον Καθ' ου, ο οποίος και συνεχίζει μέχρι σήμερα να αξιοποιεί την μεγάλη εξωτερική αυλή ως χώρο στάθμευσης των πελατών του. Πρόσθεσε προφορικά ότι περνά συχνά από το επίδικο υποστατικό. Αναφέρθηκε στις φωτογραφίες ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13 και 14, τις οποίες και αυτός με τη σειρά του επεξήγησε λεπτομερώς. Υπέδειξε ότι, στο πλαίσιο της Κ12/2011, ο ίδιος ο Καθ' ου παραδέχθηκε ότι ενοικίαζε όλο τον χώρο και όχι μόνο το υποστατικό. Επεξήγησε το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 για το οποίο επέμεινε ότι έχει σαφέστατο περιεχόμενο και επιπλέον καταχώρησε το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15 που αφορά κατάσταση λογαριασμού από 01/10/2018 έως 23/01/
  16. Συμφώνησε ότι ο χώρος ο οποίος τους προτάθηκε να τους επιστραφεί είναι τμήμα του χώρου που φαίνεται στη δεύτερη φωτογραφία του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 14 αλλά αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι από την 01/03/2015 έχει επιστραφεί μέρος του ενοικιαζόμενου υποστατικού, λέγοντας πως αυτή ήταν πρόταση την οποία ο πατέρας του απέρριψε. Ειδικά, ως προς την πληρωμή του ποσού των €265, το οποίο ο Καθ' ου καθόρισε μονομερώς, πρόσθεσε πως οι υπολογισμοί που έκαμε ο Καθ' ου είναι σε κάθε περίπτωση εσφαλμένοι, αφού δεν συνυπολόγισε τον περιμετρικό του Υποστατικού χώρο, ούτε τον χώρο πρόσβασης. Επίσης, διαφώνησε ότι ο Αιτητής έχει ανακτήσει την κατοχή από το 2015 και παρέπεμψε στις σχετικές φωτογραφίες που κατέθεσε ως τεκμήρια. Πρόσθεσε πως ο Καθ' ου συνεχίζει να χρησιμοποιεί όλο τον χώρο. Επέμεινε ότι το εμπορευματοκιβώτιο που είχε τοποθετήσει ο Καθ' ου ήταν ψυκτικός θάλαμος και όχι αποθηκευτικός χώρος. Παρουσίασε επιστολές του Δήμου Πάφου, εκδοθείσες κατ' επίκληση του άρθρου 46 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 16 και 17) και υποστήριξε ότι οι προεκτάσεις που ανήγειρε ο Καθ' ου είναι παράνομες. Του υποβλήθηκε ότι δεν είναι σαφής η μαρτυρία του ως προς τις οφειλές του Καθ' ου και ότι σε αυτήν περιλαμβάνονται αδικαιολόγητες χρεώσεις. Απάντησε ότι τα ποσά που διεκδικεί είναι σαφώς διαχωρισμένα σε διαφορετικές στήλες, και πως το Δικαστήριο έχει τη δυνατότητα να αφαιρέσει κάποια ποσά που το ίδιο κρίνει. Αρνήθηκε ότι έχει επιλεκτική μνήμη σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα. (β) Η μαρτυρία της πλευράς του Καθ' ου. Η μαρτυρία του Καθ' ου. Ο Καθ' ου παρουσίασε γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως «ΕΓΓΡΑΦΟ Γ» μέσω της οποίας επανέλαβε τους δικογραφημένους του ισχυρισμούς, τονίζοντας ότι δεν χρησιμοποιεί πλέον το Οικόπεδο και πως τα αυτοκίνητα που παρκάρουν εντός αυτού, ανήκουν σε εργαζόμενους παρακείμενων επιχειρήσεων. Επιπλέον, παρουσίασε επιστολή ημερομηνίας 21/03/2011 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18) με την οποία του ζητήθηκε να επιστρέψει το οικόπεδο το οποίο «βρίσκεται παραπλεύρως και συνέχεια του ρηθέντος υποστατικού». Επίσης, μεταξύ άλλων, παρουσίασε και επεξήγησε φωτογραφίες (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 19Α, Β, και Γ). Ιδίως, σε σχέση με την εικόνα που παρουσιάζεται στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 19Γ, είπε ότι αν και αρχικά ήταν χωμάτινο έδαφος προχώρησε στην επίστρωσή του για λόγους καλαισθησίας. Περαιτέρω κατέθεσε αντίγραφο αίτησης για πολεοδομική άδεια ημερομ. 02/08/1996 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 20) και αντίγραφο άδειας οικοδομής αρ. Κ3249, αρ. φακ. 72/98 ημερομηνίας 26/02/1999 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 25). Επίσης παρουσίασε και προσπάθησε να επεξηγήσει τα αρχιτεκτονικά σχέδια (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 24 και 26) και τη σχετική με αυτά πολεοδομική άδεια 2227 ημερομηνίας 20/02/1998 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 27). Του υποβλήθηκε ότι ο λόγος που έλαβε τις αναφερόμενες άδειες ήταν επειδή υπήρχε αρκετός χώρος και στάθμευση και αρκετός χώρος για αλλαγές. Όσον αφορά το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16, δηλαδή την ειδοποίηση επιβολής δυνάμει του άρθρου 46 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, ημερομηνίας 13/2/2018, συμφώνησε ότι όσα αναγράφονται στη δεύτερη σελίδα του εν λόγω εγγράφου, ήτοι τη διαπίστωση της πολεοδομικής αρχής ότι «εντός του επίδικου τεμαχίου έχει εκτελεσθεί και/ή εκτελείται ανάπτυξη για την οποία δεν έχει χορηγηθεί πολεοδομική άδεια και συγκεκριμένα προσθήκη-επέκταση κτιρίου με ευτελή υλικά-τοποθέτηση εμπορευματοκιβωτίου-ψυκτικού θαλάμου», ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Επέμεινε ότι η διαδικασία καθορισμού ενοικίων, ήτοι η απόφαση ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12, αφορούσε καθυστερημένα ενοίκια και διαφώνησε ότι η Ανταπαίτησή του έχει απορριφθεί στα πλαίσια της εν λόγω απόφασης. Διερωτήθηκε εάν γίνεται να πληρώνει 487 τ.μ. για χώρο στάθμευσης και πρόσθεσε ότι με δικά του έξοδα επωφελείται ο Αιτητής. Αυτό που θέλει ο ίδιος είναι μόνο τρία μέτρα περιμετρικά του υποστατικού που χρησιμοποιεί και πρόσβαση στο δρόμο. Επέμεινε ότι τον «ελεύθερο χώρο» τον έχει επιστρέψει στον Αιτητή. Ως προς το καταβαλλόμενο ποσό που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως ενοίκιο, εξήγησε ότι αυτό είναι με βάση δικούς του υπολογισμούς και συγκεκριμένα υπολογίζοντας προς €7,00 το τετραγωνικό μέτρο. Το υποστατικό ανέφερε ότι είναι έκτασης 30-33τ.μ. και το ποσό που καταβάλλει αντιστοιχεί, κατά προσέγγιση, στο 1/3 του όλου Οικοπέδου. (γ) Οι Αγορεύσεις. Κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων οι δικηγόροι των διαδίκων παρουσίασαν και υιοθέτησαν γραπτά κείμενα και η απόφαση του Δικαστηρίου επιφυλάχθηκε. (δ) Περιορισμός / προσδιορισμός Επίδικων Θεμάτων. Έχοντας διεξέλθει το περιεχόμενο των δικογράφων και έχοντας υπόψιν την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, τα παραδεκτά γεγονότα αλλά και τις αγορεύσεις, προχωρώ ακολούθως σε σύνοψη, περιορισμό και προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Η δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου είναι παραδεκτή. Συγκεκριμένα, είναι αδιαμφισβήτητο πως υφίσταται σχέση ιδιοκτήτη και ενοικιαστή εκ της οποίας έχει εγκαθιδρυθεί θέσμια ενοικίαση σε σχέση με το επίδικο Υποστατικό και με τελευταίο ενοίκιο το ποσό των €751 μηνιαίως από 22/07/2011 δυνάμει δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 23/01/2015 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  17. Παραδεκτό είναι επίσης ότι το υποστατικό βρίσκεται σε ελεγχόμενη από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων περιοχή και ότι αυτό έχει συμπληρωθεί πριν το
  18. Το ουσιαστικό επίδικο θέμα είναι το κατά πόσο υπήρξε τροποποίηση (variation) της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης, είτε κατόπιν συμφωνίας των μερών, είτε στη βάση συμβατικού δικαιώματος του Καθ' ου. Εφόσον η απάντηση είναι καταφατική, τότε θα πρέπει να εξετασθεί υπό το φως του τροποποιημένου συμβατικού πλαισίου, εάν δικαιολογούνται οι αξιούμενες θεραπείες, και ιδιαίτερα, εάν ο ενοικιαστής συμμορφώνεται προς την υποχρέωσή του για καταβολή του οφειλόμενου ενοικίου. Από την άλλη, εφόσον διαπιστωθεί ότι δεν υπήρξε έγκυρη τροποποίηση της συμφωνίας ενοικίασης, με δεδομένο ότι καταβάλλεται μόνο μέρος του οφειλόμενου ενοικίου, θα εξεταστεί κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 11

(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, με τις οποίες μπορεί να ανακτηθεί η κατοχή λόγω μη πληρωμής των οφειλόμενων ενοικίων και το πραγματικό ύψος αυτών. IΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Το παρόν Δικαστήριο, στα πλαίσια της ενυπάρχουσας δικαιοδοσίας του προς επίλυση των διαφορών που αναφύονται σχετικά με τις θέσμιες (προστατευόμενες) ενοικιάσεις καθώς και επί οποιουδήποτε κύριου ή παρεμπίπτοντος συναφούς με αυτές θέματος, εκτός από τα βασικά ζητήματα που σχετίζονται με την ανάκτηση της κατοχής και την αναπροσαρμογή ενοικίου, πραγματεύεται, μεταξύ άλλων, τα θέματα που άπτονται της επιδίκασης των καθυστερημένων και οφειλόμενων ενοικίων καθώς επίσης και αξιώσεις που αφορούν επιδίκαση αποζημιώσεων λόγω ζημιών που προκαλούνται σε ελεγχόμενα υποστατικά.[2] Α. Οι προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου. Η ανάκτηση κατοχής λόγω καθυστερημένων ενοικίων προβλέπεται στο άρθρο 11
(1)(α) του περί Ενοικιοστασίου Νόμου το οποίο έχει ως εξής: « Ουδεμία απόφασις και ουδέν διάταγμα εκδίδεται διά την ανάκτησιν της κατοχής οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, διά το οποίον ισχύει ο παρών Νόμος, ή διά την εκ τούτου έξωσιν θεσμίου ενοικιαστού, πλην των ακολούθων περιπτώσεων: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην οιονδήποτε νομίμως οφειλόμενον ενοίκιον καθυστερείται επί είκοσι μίαν ή περισσοτέρας ημέρας μετά την επίδοσιν εγγράφου ειδοποιήσεως απαιτήσεως εις τον ενοικιαστήν και δεν υπάρξει οιαδήποτε προσφορά τούτου προ της καταχωρίσεως αιτήσεως δι' ανάκτησιν κατοχής: Νοείται ότι ενοίκιον θα θεωρήται προσφερθέν δυνάμει της παραγράφου αυτής, εάν τούτο εστάλη διά συστημένης επιστολής εις το πρόσωπον το δικαιούμενον να εισπράξη τούτο: Νοείται περαιτέρω ότι το Δικαστήριο δε διατάζει την ανάκτηση από τον ιδιοκτήτη της κατοχής, όταν ο ενοικιαστής πληρώσει μέσα σε περίοδο δεκατεσσάρων ημερών από την επίδοση σ' αυτόν της αίτησης παν ποσό το οποίο οφείλεται ή δυνατό να καταστεί οφειλόμενο από αυτόν εκτός αν ο ενοικιαστής διαρκούσης της μισθώσεως δεν καταβάλλει συστηματικά το νομίμως οφειλόμενον. » Συνεπώς, με βάση το άρθρο 11
(1)(α) του Νόμου για να εκδοθεί διάταγμα ανάκτησης κατοχής λόγω καθυστερημένων ενοικίων, σωρευτικά πρέπει να:
(1)υπάρχει καθυστέρηση στην πληρωμή του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου,
(2)αποσταλεί προς τούτο σχετική γραπτή ειδοποίηση απαίτησης,
(3)υφίσταται καθυστέρηση 21 τουλάχιστον ημερών του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου από την επίδοση της εν λόγω απαίτησης,
(4)παρέλθουν, περαιτέρω 14 μέρες[3] από την επίδοση της Αίτησης για Ανάκτηση Κατοχής. ΙV. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι ένα πολυσχιδές έργο. Το Δικαστήριο οφείλει να προβεί στην αξιολόγηση αντιπαραβάλλοντας και διερευνώντας τα επίδικα γεγονότα με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων των διαδίκων. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται έτσι ώστε το Δικαστήριο να μην περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του μάρτυρα, αλλά να λάβει υπόψιν όλες τις σχετικές και νομικές αποδεκτές παραμέτρους αξιολόγησης. Η δε αποτίμηση της μαρτυρίας θα πρέπει να γίνει με βάση την κρίση του Δικαστηρίου για το αξιόπιστο αυτής και όχι στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Έχοντας υπόψιν τις σχετικές επί του θέματος νομικές αρχές[4] και τα ουσιαστικά επίδικα θέματα όπως έχουν ήδη προσδιορισθεί ανωτέρω, προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας. Α. Αξιολόγηση της μαρτυρίας του Αιτητή (Μ. Α. 1). Η εντύπωση που αποκόμισα από τον Αιτητή είναι πολύ καλή. Θεωρώ ότι ο κ. Αρμεύτης παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια δίχως να προσπαθήσει να παραπλανήσει ή να προσπαθήσει να επεξηγήσει γεγονότα που βρίσκονται εκτός της σφαίρας της δικής του γνώσης. Κατά την αντεξέτασή του δεν διαπίστωσα οτιδήποτε που να κλονίζει την αξιοπιστία του. Αντιθέτως, οι απαντήσεις του ήταν δίχως στοιχεία επιτήδευσης και ταυτισμένες με όσα ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή του και επιβεβαιωτικές της έγγραφης μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του εν λόγω προσώπου διαπιστώνω ότι τα πλείστα απ' όσα ανέφερε δεν αμφισβητούνται. Η ιδιότητά του ως ιδιοκτήτης είναι αδιαμφισβήτητη, το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό ότι το υποστατικό έχει συμπληρωθεί πριν το
  1. Ομοίως η ενοικιαστική σχέση είναι δεδομένη (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2) και ότι πλέον η ενοικίαση έχει καταστεί θέσμια. Κατά τον ίδιο τρόπο παραδεκτό είναι το ύψος του ενοικίου το οποίο έχει καθοριστεί δυνάμει της απόφασης ημερομηνίας 23/01/2015 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12) προς €751 μηνιαίως από 22/07/
  2. Επίσης, αποτελεί μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι έναντι του καθορισθέντος ενοικίου πληρώνεται μικρότερο ποσό. Ιδιαίτερα, ο ισχυρισμός του ότι ενοικίασε ολόκληρο το Ακίνητο συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης αυλής (δηλαδή τόσο το Υποστατικό όσο και το Οικόπεδο) επιβεβαιώνεται από το ίδιο το ενοικιαστήριο έγγραφο - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 όπου ως «ενοικιαζόμενο κτήμα» περιγράφεται οικία και οικόπεδο και όχι μόνο «οικία». Εξάλλου, πρόκειται για ζήτημα που εξετάστηκε και επιλύθηκε στο πλαίσιο της Αίτησης Κ12/2011 για καθορισμό ενοικίου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12).[5] Είναι για τούτο τον λόγο που και στην παράγραφο 6 της Απάντησης του Καθ' ου γίνεται αναφορά ότι στις 24/02/2015 ο Καθ' ου πρότεινε να παραδώσει στον Αιτητή τον «ελεύθερο χώρο» ενέργεια που προϋποθέτει ότι αρχικώς η ενοικίαση αφορούσε όλο το Ακίνητο. Όσον αφορά το κατά πόσο ο Αιτητής αποδέχθηκε την πρόταση του Καθ' ου για επιστροφή του Οικοπέδου και περιορισμό της ενοικίασης εντός του Υποστατικού έναντι μειωμένου ενοικίου (δείτε συναφώς επιστολή του δικηγόρου του Καθ' ου ημερομηνίας 24/02/2015 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11), η μαρτυρία του Αιτητή ήταν ξεκάθαρη. Ουδέποτε αποδέχθηκε τέτοια πρόταση. Η θέση του, υποστηρίζεται τόσο από τη μαρτυρία των παιδιών του αλλά και την έγγραφη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Επ' αυτού του ζητήματος, θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό και διαφωτιστικό το περιεχόμενο της απαντητικής επιστολής του δικηγόρου του (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8), μέρος της οποίας παραθέτω αυτούσιο: « ΘΕΜΑ: Αίτηση Κ12/2011 Απόφαση ημερομηνίας 23/01/2015 Αγ. Συνάδελφε, Έχω οδηγίες από τον πελάτη μου ΧΧΧΧΧ ΑΡΜΕΥΤΗ, να σας απαντήσω στην επιστολή σας ημερομηνίας 24/02/2015 και να σας αναφέρω τα πιο κάτω: α) Ο πελάτης μου απορρίπτει και δεν αποδέχεται το περιεχόμενο της ρηθείσης επιστολής σας και καλεί τον πελάτη σας να συμμορφωθεί με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/01/
  3. β) Το ενοίκιο έχει καθοριστεί από το Δικαστήριο και η ενοικίαση είναι ενιαία και περιλαμβάνει όλο το χώρο του πιο πάνω υποστατικού. [..] ε) Ο πελάτης μου δεν έχει πρόθεση να αφαιρέσει κανένα κιγκλίδωμα και ούτε να διαμορφώσει κατάλληλη πρόσβαση. Ουδέποτε έχουν συμφωνηθεί με τον πελάτη μου τα όσα αναφέρονται στην επιστολή σας τα οποία αποτελούν μονομερ[εί]ς αποφάσεις του πελάτη σας, με τις οποίες ΔΕΝ συμφωνεί ο πελάτης μου. » Επίσης, πειστική κρίνεται η μαρτυρία του Αιτητή ότι ο Καθ' ου συνεχίζει να χρησιμοποιεί ολόκληρο το Ακίνητο, κάποτε ως χώρο στάθμευσης και άλλοτε για τη διενέργεια διάφορων εκδηλώσεων. Όσα επί τούτου του ζητήματος ανέφερε ο Αιτητής έχουν επιβεβαιωθεί και από τα παιδιά του, Μ. Α. 3 και Μ. Α.
  4. Όσον αφορά το ζήτημα της επεξήγησης των οφειλόμενων, δεν παραγνωρίζω ότι ο Αιτητής παραδέχθηκε πως δεν έχει τις γνώσεις και δεν είναι σε θέση να επεξηγήσει τις καταστάσεις λογαριασμού τις οποίες ετοίμασε ο υιός του. Το ζήτημα όμως αυτό δεν επηρεάζει τη φιλαλήθεια του μάρτυρα, αλλά σχετίζεται με την αποδεικτική αξία της μαρτυρίας του.[6] Β. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας της κας Χρ. Κάιζερ (Μ. Α. 2). Η μαρτυρία της κας Κάιζερ ήταν τυπική και αφορούσε την παρουσίαση της τελικής απόφασης ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  5. Δεν αμφισβητήθηκε και την αποδέχομαι δίχως να χρειάζεται να αναφερθεί οτιδήποτε περισσότερο. Γ. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας της κας ΧΧΧΧΧ Αρμεύτη (Μ. Α. 3). Η μαρτυρία της Μ.Α.3 σκοπό είχε να καταδείξει ότι ο Καθ' ου η αίτηση συνεχίζει να εκμεταλλεύεται όλο το χώρο εντός του οποίου βρίσκεται και το επίδικο υποστατικό και για να παρουσιάσει φωτογραφίες σε σχέση με την πραγματική επί τόπου κατάσταση. Η αυθεντικότητα των εν λόγω φωτογραφιών δεν αμφισβητήθηκε ενώ, ούτε επί της ουσίας έχω παρατηρήσει οτιδήποτε που να κλονίζει την αξιοπιστία της μαρτυρίας της. Ο ισχυρισμός της ότι σε δύο-τρεις περιπτώσεις έτυχε η ίδια να δει να διεξάγονται εκδηλώσεις εντός όλου του υποστατικού και η αναφορά της σε προβολέα που χρησιμοποιείται από τον Καθ' ου για σκοπούς διευκόλυνσης της στάθμευσης των πελάτων του ήταν αρκούντως πειστικές και δεν ανατράπηκαν κατά την αντεξέτασή της. Ο ισχυρισμός της ότι ο Καθ' ου μέσα στον αναφερόμενο υπαίθριο χώρο είχε τοποθετήσει ένα μεγάλο εμπορευματοκιβώτιο, επιβεβαιώθηκε τόσο από τον αδελφό της, Μ.Α.4, όσο και από τον ίδιο τον Καθ' ου ο οποίος αποδέχθηκε ως αληθές το περιεχόμενο του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 16, σελ. 2, όπου, μεταξύ άλλων, γίνεται αναφορά σε τοποθέτηση εμπορευματοκιβωτίου-ψυκτικού θαλάμου. Συνεπώς αποδέχομαι πλήρως τη μαρτυρία της. Δ. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΧΧΧΧ Αρμεύτη (Μ. Α. 4). Ομοίως, αρκετά καλή εντύπωση μου έχει προκαλέσει η μαρτυρία του κ. Γιάννη Αρμεύτη. Πρόκειται για άτομο με σαφώς ψηλότερο μορφωτικό επίπεδο απ' ότι ο πατέρας του και ήταν σαφές κατά την ακροαματική διαδικασία πως ο ίδιος όντως χειριζόταν εκ μέρους του πατέρα του την υπόθεση αυτή, όσον αφορά τουλάχιστον τις οικονομικές προεκτάσεις. Επίκεντρο της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα ήταν η παρουσίαση και επεξήγηση των αξιώσεων του πατέρα του μέσω της σχετικής κατάστασης λογαριασμού (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10) που ο ίδιος ετοίμασε και επεξήγησε. Η κατάσταση αυτή είναι όντως αναλυτική, επεξηγήθηκε με την απαραίτητη σαφήνεια και λεπτομέρεια και παρόλο που σε αυτήν έχουν εμφιλοχωρήσει μη αποδεκτές χρεώσεις, η δομή της παρέχει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα, διεργασία που θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο. Αποδέχομαι επίσης τους ισχυρισμούς του Μ.Α. 4 αναφορικά με το κατά πόσο ο Καθ' ου συνεχίζει να χρησιμοποιεί όλο το Ακίνητο, παρατηρώντας ότι οι ισχυρισμοί αυτοί αντιπαραβαλλόμενοι με τις θέσεις που ανέπτυξαν τόσο ο πατέρας του, όσο και η αδελφή του δεικνύουν ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Για σκοπούς οικονομίας δεν επαναλαμβάνω τις εν λόγω θέσεις. Αρκούμαι να σημειώσω ότι κατά την αντεξέταση του εν λόγω μάρτυρα δεν έχω διαπιστώσει οτιδήποτε που να διαβάλλει την αξιοπιστία της μαρτυρίας του. Ε. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Καθ' ου. Η εν λόγω μαρτυρία μου προκάλεσε αρνητική εντύπωση. Ο μάρτυρας δεν ήταν πειστικός, βρισκόταν σε σύγχυση σε πολλά σημεία της μαρτυρίας του και οι αναφορές του συγκρούονταν τόσο με το περιεχόμενο της έγγραφης μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, όσο και με τις δικογραφημένες του θέσεις αλλά και την ίδια τη λογική. Κατ' αρχάς, αναφορικά με τον βασικότερο του ισχυρισμό ότι πλέον ενοικιάζει μόλις το 1/3 του χώρου απ' ότι αρχικά ενοικίαζε έναντι ενοικίου προς €265 μηνιαίως, παρατηρώ ότι δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να καταδεικνύει τη συναίνεση, ή έστω την ανοχή του Αιτητή, και κατ' επέκταση, τη συνομολόγηση τέτοιας συμφωνίας. Συνεπώς, η συγκεκριμένη ενέργεια του Καθ' ου, δεν μπορεί παρά να κατηγοριοποιηθεί ως αυθαίρετη. Προσθέτω πως, ούτε η ουσία της θέσης του επιβεβαιώνεται στην πράξη από τις ενέργειες του. Δηλαδή, ανεξαρτήτως της νομικής δεσμευτικότητας που θα είχε ο μονομερής περιορισμός της ενοικίασης, ο Καθ' ου δεν προέβη σε θετικές ενέργειες προς τον σκοπό αυτό, όπως λόγου χάρη μέσω της τοποθέτησης κάποιου φράκτη ή άλλου εμποδίου εντός του οποίου θα προσδιόριζε και θα περιόριζε τον κατ' ισχυρισμό υφιστάμενο ενοικιαζόμενο χώρο, όπως εξάλλου εισηγήθηκε μέσω του δικηγόρου του στην επιστολή ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  6. Τουναντίον, αφότου ο Καθ' ου απέτυχε να εξασφαλίσει κάτι τέτοιο μέσω του Αιτητή (δείτε παρ. (ε) στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8) εν τέλει επέλεξε να κρυφθεί πίσω από την αδράνεια, με αποτέλεσμα η εν λόγω στάση να επιβεβαιώνει την εντελώς διαφορετική μαρτυρία της πλευράς του Αιτητή, δοθέντος μάλιστα και του γεγονότος ότι τέτοιος περιορισμός προαπαιτεί, όπως και ο Καθ' ου παραδέχθηκε, τη διενέργεια εργασιών διαχωρισμού του όλου χώρου οι οποίες δεν έγιναν. Επιπλέον, το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Καθ' ου είχε τοποθετήσει μέσα στο Ακίνητο μεγάλο εμπορευματοκιβώτιο-ψυκτικό θάλαμο (δείτε μαρτυρία της πλευράς του Αιτητή, όσο και τη 2η σελίδα στην επιστολή του Δήμου Πάφου ημερομηνίας 30/01/2018 στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16) αντικρούει τη βασική του θέση ότι από την 1η Μαρτίου 2015 έχει επιστρέψει τον εν λόγω χώρο στον Αιτητή. Επιπρόσθετα, η χρησιμοποίηση από τον Καθ' ου προβολέα για τη διευκόλυνση της στάθμευσης των πελατών του, είναι ένα ακόμα στοιχείο ότι το όλο ακίνητο συνεχίζει να χρησιμοποιείται από τον Καθ' ου. Όσον αφορά τη δικαιολόγηση της μεθοδολογίας προσδιορισμού του ποσού των €265 μηνιαίως που καταβάλλει εδώ και χρόνια έναντι του καθορισθέντος από το Δικαστήριο ενοικίου, όσα ανέφερε περί πολλαπλασιασμού, μάλιστα στο περίπου, του εμβαδού του Υποστατικού επί €7,00 το τετραγωνικό μέτρο, στερούνταν οποιασδήποτε τεκμηρίωσης και δεν χρίζουν περαιτέρω σχολιασμού. Πέραν των πιο πάνω, υπήρχαν σημεία στη μαρτυρία του που διαφάνηκε ότι ο μάρτυρας επιχειρούσε να στρεβλώσει την πραγματικότητα, όπως για παράδειγμα ο ισχυρισμός του ότι τα ζητήματα τα οποία εγείρει με την παρούσα αίτηση δεν εξετάστηκαν στο πλαίσιο της αίτησης για καθορισμό ενοικίου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12) ενώ, το περιεχόμενο της εν λόγω απόφασης είναι αυτόδηλο. Παρόλα αυτά, ο Καθ' ου επέμεινε ότι η εν λόγω απόφαση αφορούσε την επιδίκαση καθυστερημένων ενοικίων και όχι την αναπροσαρμογή του ενοικίου. Ως προσπάθεια αποπροσανατολισμού αξιολογείται και η παρουσίαση της άνευ βλάβης επιστολής ημερομηνίας 21/03/2011 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18, αφού η επιστολή αυτή αποστάλθηκε στον Καθ' ου από τον δικηγόρο του Αιτητή πριν καν την καταχώρηση, στις 22/07/2011, της Κ12/2011 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  7. Παραπέμπω συναφώς στη σελ. 16 της εν λόγω απόφασης ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12 και ημερομηνίας 23/01/2015, όπου το Δικαστήριο σαφώς αποφαίνεται ότι «.στην ενοικίαση περιλαμβάνεται και οικόπεδο.» και συνεπώς, ουδεμία βαρύτητα μπορεί να αποδοθεί σε ό,τι προηγήθηκε του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ
  8. Επίσης, και όσον αφορά την ανάπτυξη του Ακινήτου, αν και επέμεινε ότι δεν είχε ανάγκη να υπάρχουν 15 χώροι στάθμευσης επί του Ακίνητου όταν το ενοικίασε με αρχικό σκοπό τη δημιουργία λούνα - παρκ, διαφάνηκε ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία τόσο στον όρο 8 της σχετικής πολεοδομικής άδειας (στη δεύτερη σελίδα του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 27) γίνεται ρητή παραπομπή στην αναγκαιότητα ύπαρξης των εν λόγω χώρων στάθμευσης, εξ ου και το σχετικό αρχιτεκτονικό σχέδιο (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 26Β). Ομοίως, στη σχετική Άδεια Οικοδομής (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 20), σελ. 3, παρ. 10, δηλώνονται 15 χώροι στάθμευσης, στοιχεία που επιβεβαιώνουν ότι η αρχική ενοικίαση αφορούσε όλη την έκταση του Οικοπέδου, λόγω ακριβώς της προτιθέμενης ανάπτυξής του σε λούνα - παρκ. Για τους πιο πάνω λόγους απορρίπτω πλήρως τη μαρτυρία του. VI. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Α. Τα πραγματικά Γεγονότα. Με βάση τα ενώπιον μου γεγονότα, προκύπτουν τα ακόλουθα ευρήματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα. Ο Αιτητής είναι ιδιοκτήτης του Υποστατικού (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1), το οποίο έχει ανεγερθεί πριν το 1980 και βρίσκεται σε ελεγχόμενη από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο περιοχή. Το υποστατικό είναι ισόγειο κτίσμα έκτασης πέριξ των 30 τ.μ. και βρίσκεται εντός ακινήτου έκτασης 1300 τ.μ. και μαζί με το οικόπεδο, ενοικιάστηκε (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2) στον Καθ' ου η αίτηση περί την 15/4/1996 για 6 χρόνια, μέχρι την 14/4/2002, και με μηνιαίο ενοίκιο ΛΚ100.- (€170). Ο Καθ' ου είναι θέσμιος ενοικιαστής. Αν και τα αρχικά επιχειρηματικά πλάνα του Καθ' ου περιλάμβαναν τη δημιουργία λούνα πάρκ επί του Ακινήτου (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 25 και 27), πλέον το Υποστατικό χρησιμοποιείται από τον Καθ' ου η Αίτηση ως σουβλατζίδικο. Το ενοίκιο από 01/06/2009 μέχρι τις 22/07/2011 ήταν προς €448,00 οπόταν και καθορίστηκε το υφιστάμενο ενοίκιο για το πόσο των €751 μηνιαίως, δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/01/2015 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3). Ο Καθ' ου δεν συμμορφώθηκε με το εν λόγω διάταγμα, ούτε κατέβαλε το ποσό που αναλογεί στην αναδρομική αύξηση του ενοικίου. Επί της ουσίας, ο Καθ' ου παραγνώρισε πλήρως τόσο τη διαταγή του Δικαστηρίου για αναπροσαρμογή του ενοικίου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12), όσο και γενικότερα τις συμβατικές του υποχρεώσεις απέναντι στον Αιτητή και από τον Μάρτιο του 2015 αποφάσισε να καταβάλλει ένα μειωμένο ποσό έναντι του ενοικίου, διότι, όπως παραδέχθηκε κατά την ακρόαση δεν είχε διάθεση να πληρώνει ενοίκιο «για χώρο στάθμευσης έκτασης 487 τ.μ.». Ακολούθησε η επιστολή του δικηγόρου του ημερ. 24/02/2015 προς το δικηγόρο του Αιτητή με την οποία πρότεινε να παραδώσει μέρος του ενοικιαζόμενου χώρου και από την 01/03/2015 να περιοριστεί εντός μόνο του κτίσματος εμβαδού 30 τ.μ. έναντι του ενοικίου των €265.- μηνιαίως (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11). Η πρόταση απορρίφθηκε ρητώς από τον Αιτητή (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8). Παρά την ξεκάθαρη άρνηση του Αιτητή, ο Καθ΄ ου, αυτοβούλως, τον Απρίλιο του 2015 κατέβαλε το ποσό των €250 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10) έναντι του ενοικίου και από τον Μάιο του 2015 μέχρι και σήμερα καταβάλλει το ποσό των €265 για πληρωμή του ενοικίου (σχετικά δείτε: ΤΕΚΜΗΡΙΑ 9 σελ. 10, ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 και ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15), ποσό το οποίο καθόρισε ο ίδιος ο Καθ' ου εντελώς αυθαίρετα. Ο Καθ' ου, πάρα τον ισχυρισμό του ότι περιορίστηκε στο 1/3 περίπου του ενοικιαζόμενου ακινήτου, εξακολουθεί να χρησιμοποιεί όλο τον υπαίθριο χώρο, ως χώρο στάθμευσης των πελατών του, για σκοπούς αποθήκευσης και για να διοργανώνει εκδηλώσεις (γενέθλια, δεξιώσεις). Ο Αιτητής αξίωσε γραπτώς την πληρωμή των οφειλόμενων και καθυστερημένων ενοικίων, δίχως ανταπόκριση και δίχως να επιστραφεί η κατοχή του Ακινήτου και του Υποστατικού. Ο Καθ' ου έχει ανεγείρει παράνομα κτίσματα με ευτελή υλικά, των οποίων επίκειται η κατεδάφιση από τον Δήμο Πάφου ως η αρμόδια αρχή. Β. Κατά πόσο υπήρξε τροποποίηση της συμφωνίας ενοικίασης. Γενικώς, η θέσμια ενοικίαση είναι μια εξειδικευμένη σύμβαση επί της οποίας οι βασικές αρχές του δικαίου των συμβάσεων τυγχάνουν εφαρμογής. Η επενέργεια του Νόμου θέτει κάποιες ασφαλιστικές δικλίδες δίχως όμως να ακυρώνει τις ουσιαστικές εκατέρων συμβατικές υποχρεώσεις, νοουμένου ότι αυτές δεν αντίκεινται στον Νόμο. Επί του προκειμένου, συναφές είναι το άρθρο 62 του περί Συμβάσεων Νόμου όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: «
  9. Αν οι συµβαλλόµενοι συµφωνούν να αντικαταστήσουν τη σύµβαση µε νέα, ή να υπαναχωρήσουν από τη σύµβαση ή να τροποποιήσουν αυτήν, η αρχική σύµβαση δεν χρειάζεται εκπλήρωση. » Η τροποποίηση (variation) μιας συμφωνίας είτε ενοικίασης, είτε άλλου είδους, πρέπει να πληροί τις προϋποθέσεις σύναψης έγκυρης συμφωνίας. Η αποδοχή, η αντιπαροχή καθώς και το νόμιμο αντάλλαγμα, αποτελούν αναγκαία προαπαιτούμενα. Συναφώς, στο σύγγραμμα The Law of Contract (Common Law Series), Κεφ. 2 - Formation of Contracts - B Tests of Enforceability - The doctrine of consideration - Consideration and the variation of contracts, παρ. 2.85 υποδεικνύεται: « Variation of subsisting contract by new agreement An agreement to rescind or vary the contract not sanctioned by its terms will only be contractually binding if it itself fulfils the requirements for a valid contract. Thus in order for a contracting party to be held to be bound by the agreement to vary (a) he must freely and unequivocally assent to the variation and (b) must receive some consideration for his assent to it. Just as in the context of the initial formation of the contract, that consideration may be in the form of some benefit to him or some detriment suffered by the other party. In the light of the preceding discussion the following conclusions may be drawn. » Στην παρούσα περίπτωση η πλευρά του Καθ' ου υποστηρίζει ότι η επίδικη συμφωνία ενοικίασης έχει τροποποιηθεί και ότι ο Καθ' ου καταβάλλει το ανάλογο ενοίκιο. Τέτοια όμως τροποποιημένη συμφωνία, δεν υφίσταται, αφού, με βάση τα ενώπιον μου γεγονότα, απουσιάζει το βασικότερο συστατικό της ήτοι, η αποδοχή εκ μέρους του Αιτητή. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο σύγγραμμα των Polloc & Mulla, The Indian Contract and Specific Relief Acts, 14η Έκδοση, Τόμος 1, Κεφ. IV, «Unilateral Variation», σελ. 962: « A unilateral declaration by one party to another in the absence of agreement cannot constitute a variation, and the promisor is not bound by such unilateral change. But a contract may give one of the parties the power to unilaterally vary the obligations under the contract, for example, clauses of variation in quantity of supply, of price variation, of variation in the building works, etc. There is nothing repugnant to the law of contract to have as one of the express terms of the contract itself that it will be alterable at the instance of one party alone. The extent of the power to vary is a matter of construction. It will not be construed to entitle the party to vary matters other than those specifically provided in the contract. » Συνεπώς, στην απουσία συναίνεσης ή έστω αποδοχής εκ μέρους του Αιτητή, η εν λόγω μονομερής συμπεριφορά του Καθ' ου, για να έχει νόμιμο έρεισμα θα πρέπει απαρεγκλίτως να εδράζεται σε δικαίωμα που παρέχεται από την αρχική συμφωνία ενοικίασης (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2). Ούτε όμως αυτό ισχύει, καθότι το επίδικο ενοικιαστήριο έγγραφο δεν δίδει δικαίωμα στον Καθ' ου να τροποποιήσει μονομερώς τους όρους της επίδικης ενοικίασης. Συνεπακόλουθα, δεδομένου ότι δεν υπάρχει συμβατικό δικαίωμα για μονομερή τροποποίηση του ενοικιαστηρίου εγγράφου και απουσιάζει η αποδοχή του Αιτητή, δεν έχει επέλθει τροποποίηση των όρων της αρχικής ενοικίασης με αποτέλεσμα το ποσό των €265 που πληρώνεται από τον Καθ' ου να αποτελεί μόνο μερική πληρωμή έναντι νομίμως οφειλόμενου ενοικίου[7] και συνιστά συμπεριφορά που ενεργοποιεί τα προβλεπόμενα στο άρθρο 11 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, νομιμοποιώντας τον Αιτητή στην καταγγελία της επίδικης ενοικιαστικής σχέσης, λόγω της μονομερούς τροποποίησης των συμφωνηθέντων όρων της σύμβασης (δείτε κατ' αναλογία: Κυπριακές Αερογραμμές Δημόσια Λτδ ν. Αντωνίου Πολιτική Έφεση αρ. 101/2013, ημερομηνίας 16/07/2019), όπως και έπραξε, μέσω των προειδοποιητικών επιστολών και της καταχώρησης της παρούσας Αίτησης. Των πιο πάνω λεχθέντων, καθίσταται άνευ αξίας το κατά πόσο ο Καθ' ου συνεχίζει ή όχι να χρησιμοποιεί όλο το Ακίνητο, αφού η ενοικίαση ήταν και εξακολουθεί να είναι ενιαία και αδιαίρετη και οποιοσδήποτε τυχόν αυτοπεριορισμός του Καθ' ου δεν επηρεάζει το ύψος του καταβαλλόμενου ενοικίου. Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί του Καθ' ου. Ο Καθ' ου, στο σημείο «Δ.» της Απάντησής του, προβάλλει κάποιες αξιώσεις, τις οποίες ούτε έχει δικογραφήσει ορθώς μέσω Ανταπαίτησης,[8] ούτε τις έχει προωθήσει κατά την ακρόαση και εν πάση περιπτώσει εμποδίζεται[9] συμβατικά να τις διεκδικεί και συνεπώς δεν δικαιούται οποιοδήποτε ποσό. Περαιτέρω, η πλευρά του Καθ' ου ισχυρίζεται στην αγόρευσή της ότι η αξίωση του Αιτητή για καθυστερημένα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη από 22/01/2012 και εντεύθεν υποβάλλεται καταχρηστικά καθότι το θέμα αυτό «καλύφθηκε» στο πλαίσιο της απόφασης ημερομηνίας 23/01/2015 στην Κ12/2011 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12) καθώς και λόγω της απόφασης ημερομηνίας 08/12/2016 για την αποπληρωμή δια μηνιαίων δόσεων εκ €80 από 01/01/2017 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 23) των δικαστικών εξόδων που προέκυψαν στο πλαίσιο της Κ12/
  10. Ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται. Αφενός, επειδή η Κ12/2011 αφορούσε καθορισμό του δίκαιου ενοικίου με βάση το άρθρο 8 του Νόμου και όχι καθυστερημένα ενοίκια, και αφετέρου, επειδή δεν έχει δεόντως δικογραφηθεί η θέση αυτή. Υπενθυμίζω ότι η δίκη δρομολογείται και παρουσιάζεται μέσα στο πλαίσιο που καθορίζεται από τη δικογραφία και μόνο.[10] Ούτε ο εξεταστικός χαρακτήρας της παρούσας δικαιοδοσίας ούτε η μη δέσμευση από τους ισχύοντες κανόνες απόδειξης στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων,[11] διαφοροποιεί τον κανόνα αυτό.[12] Γ. Κατά πόσο δικαιολογούνται οι Αιτούμενες θεραπείες της Κυρίως Αίτησης.
(1)Η αξίωση για τα οφειλόμενα ενοίκια. Σε απαιτήσεις καθυστερημένων ενοικίων, κατά κανόνα, δεν εμφιλοχωρούν πολύπλοκες μαθηματικές πράξεις που σχετίζονται με συνυπολογισμούς κεφαλαιοποιήσεων επί κεφαλαίου, τόκων και άλλων εξόδων, όπως λόγου χάρη συμβαίνει με τις τραπεζικές υποθέσεις, αφού για να επιδικασθεί κάποιο ποσό, συνήθως, είναι επαρκής η απόδειξη των τριών
(3)ακόλουθων παραμέτρων: (α) το ύψος του πραγματικού μηναίου ενοικίου, (β) το διάστημα των καθυστερήσεων, (γ) αφαίρεση τυχόν πληρωμών. Πρέπει όμως να τονισθεί ότι το βάρος απόδειξης ότι τα ενοίκια παραμένουν οφειλόμενα είναι στους ώμους του Αιτητή. Στη C&F Orologas & Sons Ltd ν Μίτας, ECLI:CY:AD:2015:A46, Πολιτική Έφεση αρ. 366/09, ημερομηνίας 30/01/2015 που εφεσείοντες ήταν οι ιδιοκτήτες, αναφέρθηκε ότι: « Το βάρος απόδειξης ότι τα εν λόγω ενοίκια παραμένουν οφειλόμενα βαρύνει τους εφεσείοντες. Η μοναδική μαρτυρία που δόθηκε σε συνάρτηση με τα οφειλόμενα ενοίκια είναι του ΜΑ1, η οποία κρίθηκε ως ανωτέρω. Συνακόλουθα, ορθά το Δικαστήριο δεν εξέδωσε απόφαση για το ποσό αυτό. Δεν κρίνουμε ότι υπάρχει οποιοδήποτε σφάλμα στην προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, συνακόλουθα και αυτός ο λόγος έφεσης απορρίπτεται. » Ο Καθ' ου ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής δεν απέδειξε τα οφειλόμενα ενοίκια. Ο δικηγόρος του Αιτητή αντιπαραβάλλει ότι η πλευρά του Καθ' ου παράλειψε να αντεξετάσει τον Αιτητή επί του θέματος και πρέπει να επωμιστεί τις ανάλογες, νομολογιακά καθορισμένες, συνέπειες (Frederickou Schools Co Ltd κ.α. ν. Acuac Inc
(2002)1Γ ΑΑΔ 1527). Δεν συμφωνώ με την εν λόγω θέση. Πέραν του ότι η παράλειψη αντεξέτασης δεν διαφοροποιεί οτιδήποτε ως προς την υποχρέωση απόσεισης του βάρους απόδειξης, υπενθυμίζω ότι ο Αιτητής δεν έδωσε ουσιαστική επί τούτου του θέματος μαρτυρία ώστε να τίθεται ζήτημα αξιολόγησης των θέσεων του (R.C.K. SPORTS ΩΣ ΕΧΕΙ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΘΕΙ ΑΠΟ PALINEX SPORTS LTD ν. PERSONA ADVERTISING LTD
(1996)1Β Α.Α.Δ 1074). Παρέπεμψε στον υιό του, τον Μ. Α. 4 για επεξηγήσεις επί των διεκδικούμενων ενοικίων και το μόνο που ο ίδιος έπραξε ήταν να παρουσιάσει έγγραφα που ήταν στην κατοχή του, τα οποία από μόνα τους δεν έχουν αυταπόδεικτη αξία. Η ουσιαστική μαρτυρία που δόθηκε προς απόδειξη των καθυστερημένων ενοικίων ήταν από τον Μ. Α. 4, ο οποίος και αντεξετάστηκε σχετικά και η πλευρά του Καθ' ου δεν εμποδίζεται να προβάλλει τον ισχυρισμό ότι οι αξιώσεις της πλευράς του Αιτητή δεν αποδείχθηκαν επαρκώς. Όσον αφορά λοιπόν την αποδεικτική αξία της μαρτυρίας του Μ. Α. 4 προς απόδειξη του ύψους των καθυστερημένων ενοικίων, σημειώνω κατ' αρχάς ότι μια κατάσταση λογαριασμού δεν αποτελεί το αποκλειστικό μέσο για απόδειξη μιας υπόθεσης (δείτε: Ρώσσος ν. Ελληνική Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A543, Πολ. Έφεση αρ. 448/2012, ημερομηνίας 17/12/2018). Επίσης, υπενθυμίζω πως δεν αμφισβητείται ότι το ενοίκιο από 01/06/2009 ήταν προς €448,00 μηνιαίως και από 22/07/2011 ανήλθε στα €751,00 μηνιαίως. Άνευ αμφισβήτησης είναι και το γεγονός ότι από τον Αύγουστο του 2011 και μέχρι σήμερα ο Καθ' ου καταβάλλει έναντι του οφειλόμενου ενοικίου των €751 μηνιαίως, μειωμένο ποσό, όπως αυτό προσδιορίζεται στη στήλη «ποσό εμβάσματος» στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  1. Όσον αφορά την παρουσιασθείσα κατάσταση λογαριασμού - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10, είναι γεγονός ότι σε αυτήν έχουν παρεισφρήσει ποσά τα οποία ουδόλως αφορούν τα επίδικα θέματα και δεν μπορούν να επιδικαστούν, όπως λ.χ. ποσά τα οποία ήδη έχουν επιδικαστεί υπέρ του Αιτητή στο πλαίσιο της απόφασης στην Κ12/11 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 12), ενώ επίσης προστίθενται τόκοι και ανατοκισμοί. Εντούτοις, τα εν λόγω ποσά δεν επηρεάζουν την αποδεικτική αξία του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 10 αφού, έκαστο διεκδικούμενο πόσο, διαχωρίζεται με σαφήνεια με αποτέλεσμα να είναι δυνατή η εξεύρεση και ο υπολογισμός μόνο των πραγματικά οφειλόμενων ποσών. Προχωρώντας στην εξέταση της ορθότητας των ποσών που παρουσιάζονται επί του υπό συζήτηση εγγράφου, κατ' αρχάς αναφέρω ότι στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 εύλογα καθορίζεται ως καθυστερημένο ποσό από τον Αύγουστο του 2011 το ποσό των €303,00 μηνιαίως, το οποίο προκύπτει από τη διαφορά του αναδρομικώς καθορισθέντος ενοικίου των €751,00 από το ποσό των €448,00 που καταβαλλόταν μέχρι τότε. Ομοίως, η αξίωση προς €486 μηνιαίως, αναλογεί στη διαφορά μεταξύ του πραγματικού ενοικίου και του ποσού των €265 μηνιαίως που καταβάλλεται από τον Μάιο του 2015 και έκτοτε. Έκαστη επιμέρους πίστωση προς όφελος του Καθ' ου πιστοποιείται δια της αντιπαραβολής του με το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 9, δηλαδή τις αναλυτικές καταστάσεις τραπεζικού λογαριασμού μέσω των οποίων ταυτοποιούνται οι πληρωμές που διενήργησε ο Καθ' ου. Λόγου χάρη, ο Καθ' ου, αν και κατά κανόνα καταβάλλει το ποσό των €265 μηνιαίως, κατ' εξαίρεση, τον Φεβρουάριο του 2016 παρουσιάζεται να καταβάλλει ποσό ύψους €550, όπως η εν λόγω πίστωση επιβεβαιώνεται ότι έλαβε χώρα στις 18/02/2016 στη σελίδα 6 του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ
  2. Επίσης, ορθή είναι η δήλωση του Μ. Α. 4 κατά την ακρόαση ότι αφαιρουμένων τόκων και των ποσών που αφορούν την Κ12/2011 η απαίτηση του Αιτητή εναντίον του Καθ' ου μέχρι και τον Οκτώβριο του 2018 είναι €34.263,
  3. Η αναφορά αυτή επιβεβαιώνεται με απλή αφαίρεση από το ποσό των €37.232,48 που παρουσιάζεται στη σελ. 2 του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 10 ως «Σύνολο οφειλούμενου ποσού» των ποσών €1.074,85, €1.827,84 και €65,82 (σύνολο = €2.968,51) που προσδιορίζονται στην αρχή του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 10 ως «ποσά δυνάμει της απόφασης της Κ12/11». Συνεπώς, δέχομαι ότι τα οφειλόμενα ενοίκια του Καθ' ου προς τον Αιτητή, από ή περί τον Ιούλιο 2011 μέχρι και τον Οκτώβριο του 2018 συμποσούνται σε €34.263,97, αφού προσθέτοντας τα ακόλουθα ποσά του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 10 €87,97 + €301 + €12.726 (42 μήνες Χ €303) + €236 + €501 + €221 + €19.440 (40 μήνες Χ €486) + €751, το αποτέλεσμα είναι όντως €34.263,
  4. Παρόλα αυτά, οι δικογραφημένες διεκδικήσεις του Αιτητή (δείτε: «Β. Αιτούμενη Θεραπεία, στοιχείο β)») αρχίζουν μόλις από τον Ιανουάριο του 2012 και εντεύθεν. Συνεπώς, τα ποσά που παρουσιάζονται επί του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 10 που αφορούν αξιώσεις για το 2011 και συμποσούνται στο ποσό €1.600,97, δεν μπορούν να επιδικασθούν με αποτέλεσμα η αξίωση του Αιτητή να περιορίζεται στο συνολικό ποσό των €32.663,
  5. Επιπλέον, ο Αιτητής δικαιούται σε ενδιάμεσα οφέλη προς €751 μηνιαίως από τον Νοέμβριο του 2018 και κάθε πρώτη έκαστου μηνός μέχρι επιστροφή της κατοχής, αφαιρουμένων βεβαίως οποιωνδήποτε πληρωμών έχει διενεργήσει στο μεσοδιάστημα έναντι έκαστου μηνιαίου ενοικίου.
(2)Η αξίωση για τόκο προς 4,50% και άλλα ποσά. Ο Αιτητής με το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 διεκδικεί τόκους προς 4.50% ενώ φαίνεται να γίνονται και ανατοκισμοί. Οι απαιτήσεις αυτές αφορούν αποζημιώσεις για ειδική ζημία. Οι ειδικές ζημιές πρέπει να δικογραφούνται με μεγάλη λεπτομέρεια, να αποδεικνύονται με ιδιαίτερη αυστηρότητα[13] και να έχουν μεταξύ τους αιτιώδη συνάφεια (causation). Να αποτελούν δηλαδή το άμεσο και λογικό συνεπακόλουθο της πράξης που προκάλεσε τη ζημία ή απώλεια. Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα The Law of Damages, 2η Έκδοση, Τhe right to interest, The position at common law, par. 10.13, σελ. 252: « In particular, interest losses, whether simple of compound, must be proved with some specificity [.] loss must be proved. Absent such proof, there will be no claim at common law. » Στο ενοικιαστήριο δεν εμπεριέχεται οποιοσδήποτε όρος που να παρέχει δικαίωμα στον Αιτητή για επιβολή τόκων και ανατοκισμών. Ούτε παρουσιάστηκε οποιαδήποτε σαφής μαρτυρία αναφορικά με την ύπαρξη της ισχυριζόμενης ζημιάς του Αιτητή και με την αιτιώδη συνάφεια προς τα επίδικα θέματα. Ως εκ τούτου, δεν έχει αποδειχθεί η αξίωση αυτή και ο Αιτητής δικαιούται μόνο νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της παρούσας Αίτησης. Ούτε βεβαίως ο Αιτητής δικαιούται σε απόφαση για ήδη επιδικασθέντα ποσά άλλων δικαστικών διαδικασιών.
(3)Η Αξίωση για διάταγμα ανάκτησης κατοχής. Η κατοχή υποστατικού δυνάμει ενοικιαστικής σχέσης δημιουργεί αντίστοιχη και αλληλένδετη υποχρέωση για καταβολή ενοικίου.[14] Μη πληρωμή συνιστά παραβίαση των όρων της ενοικίασης και ο ιδιοκτήτης συνεπεία τούτης της παραβίασης, δικαιούται αποζημίωση[15] ως επίσης και διάταγμα ανάκτησης κατοχής. Στην παρούσα περίπτωση είναι δεδομένο ότι υφίσταται καθυστέρηση στην πληρωμή, αφού ως εξηγείται προηγουμένως, ο Καθ' ου, δίχως νόμιμο έρεισμα, καταβάλλει μόνο μέρος του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου. Έχουν αποσταλεί οι σχετικές γραπτές ειδοποιήσεις απαίτησης (ΤΕΚΜΗΡΙΑ 4 και 6) και έχουν παρέλθει άπρακτες οι προθεσμίες για πληρωμή. Οι προειδοποιητικές επιστολές που απεστάλησαν είναι επαρκώς προσδιοριστικές (δείτε: Μιχαήλ ν. ΒΑΒΕΛ ΜΠΟΥΤΙΚ ΛΤΔ κ.α.
(2007)1Α Α.Α.Δ 241 και ΝΑΤ JANGO FASHION LTD ν. Α.Κ.ΠΟΧΤΖΕΛΙΑΝ ανωτέρω) και υπερκαλύπτουν τις απαιτήσεις του Νόμου για παροχή προειδοποίησης 21 ημερών, προθεσμία που παρήλθε πριν να καταχωρηθεί η παρούσα Αίτηση. Συγκεκριμένα, η Αίτηση καταχωρήθηκε στις 20/05/2015, ενώ η δεύτερη επιστολή ημερ. 31/03/2015 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6) παραλήφθηκε στις 20/04/2015 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7Β). Δεδομένου λοιπόν ότι: · υπάρχει καθυστέρηση στην πληρωμή του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου, · έχει αποσταλεί προς τούτο σχετική γραπτή ειδοποίηση απαίτησης, · υφίσταται καθυστέρηση 21 τουλάχιστον ημερών του νομίμως οφειλόμενου ενοικίου από την επίδοση της εν λόγω απαίτησης, · έχουν παρέλθει περαιτέρω 14 μέρες από την επίδοση της Αίτησης για Ανάκτηση Κατοχής δίχως να πληρωθούν τα οφειλόμενα ενοίκια, τα οποία μέχρι και τον Οκτώβριο του 2018 συμποσούνται σε €32.663,00, οι προϋποθέσεις του άρθρου 11
(1)(α) του Νόμου ικανοποιούνται και ο Αιτητής δικαιούται σε διάταγμα ανάκτησης κατοχής του Υποστατικού. VIΙ. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ των προαναφερομένων, και με τη σύμφωνη γνώμη των παρέδρων η Αίτηση επιτυγχάνει στην έκταση που καθορίζεται λεπτομερώς ανωτέρω και εκδίδονται τα ακόλουθα διατάγματα: (α) Εκδίδεται Διάταγμα ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού, ήτοι του Υποστατικού, συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε προεκτάσεων, που ανεγέρθηκε επί του ακινήτου που βρίσκεται στη Λεωφόρο Αριστοτέλη Σάββα αρ. ΧΧΧΧ, στην Πάφο (συμπεριλαμβανομένου όλου του υπαίθριου χώρου). (β) Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται ο Καθ' ου η Αίτηση και/ή οποιοσδήποτε τυχόν αντιπρόσωπος και/ή υπάλληλος και/ή υπηρέτης του και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο έλκει συμφέρον ή δικαίωμα από αυτόν, εκκενώσει και παραδώσει κενή και ελεύθερη την κατοχή του προαναφερόμενου υπό «Α» υποστατικού. (γ) Ως χρόνος συμμόρφωσης καθορίζεται η περίοδος των 15 ημερών από την επίδοση του παρόντος διατάγματος. (δ) Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου για το ποσό των €32.663,00 ως υπόλοιπο οφειλόμενων ενοικίων από τον Ιανουάριο του 2012 μέχρι και τον Οκτώβριο του
  1. (ε) Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση προς €751 μηνιαίως, για ενδιάμεσα κέρδη από τον Νοέμβριο του 2018 κάθε 1η μέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι παραδόσεως κενής και ελεύθερης της κατοχής του επίδικου υποστατικού. Νοείται ότι, θα πρέπει να αφαιρεθούν τυχόν πληρωμές που έχουν λάβει χώρα στο μεσοδιάστημα. (στ) Επιδικάζονται τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας υπέρ του Αιτητή εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τη Γραμματέα του Δικαστηρίου και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στη κλίμακα €10.000 - €50.
  2. (η) Όλα τα πιο πάνω ποσά θα φέρουν νόμιμο τόκο. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος (Υπ.)................. (Υπ.)................. Α. Ιεροκηπιώτης Α. Ισαΐας Πάρεδρος Πάρεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Δείτε: Ιωάννου ν. Αληφάντη Ποινικές Εφέσεις Αρ. 163 /2017 κ.α. ημερομηνίας 07/10/2019 και ΝΑΘΑΝΑΗΛ ν. ΣΠΥΡΟΥ ΣΤΑΥΡΙΝΙΔΗ ΚΕΜΙΚΑΛΣ ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2019:A390, Πολιτική Έφεση αρ. 406/2012, ημερομηνίας 25/9/
  3. [2] Συναφώς, Efthymiadou v. Zoudros and Others
(1986)1 C.L.R. 341, Petsas v. Pavlides
(1980)3 C.L.R. 158, Ιωάννης Κότσαπα & Υιοί ν. Φ. Κυπριανού κ.α.
(2001)1Α Α.Α.Δ 261 και Π. Παρλάτα ν. Σ. Δημητρίου ECLI:CY:AD:2014:A339, Πολιτική Έφεση Αρ. 387/2009, ημερομηνίας 21/05/2014. [3] Στη Μ. Σ. Σχίζα ν. Μ. Θεοφίλου Θεοφίλου κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. 7/2011, ημερομηνίας 03/11/2016 υποδείχθηκε σχετικά ότι η εν λόγω προθεσμία θέτει το μέγιστο όριο της προθεσμίας και δεν αποκλείει την πληρωμή πριν από την επίδοση. [4] Μεταξύ άλλων: Χρίστου v. Ηροδότου κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 288, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1Α Α.Α.Δ 676, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Χατζηπαύλου v. Κυριάκου κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 236,Τσιαττές v. Kokis Solomonides (Cartridges Industries) Ltd.
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 974), Wynne v. Mavronicola κλπ
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1138, Κάτσου ν. Global Capital Ltd, ECLI:CY:AD:2016:A546, Πολ. Έφ. αρ. 119/2011, ημερ. 12.12.2016, Αργυρίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. αρ. 56/2012, ημερ. 06/02/2018, και ΝΑΤ JANGO FASHION LTD ν. Α.Κ.ΠΟΧΤΖΕΛΙΑΝ & ΥΙΟΙ (ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ) ΛΤΔ, ECLI:CY:AD:2018:A443, Πολ. ΄Εφεση Αρ. 105/2014, ημερ. 15/10/2018. [5] Δείτε ευρήματα που έκανε το Δικαστήριο κατά την αιτιολόγηση της απόφασής του και ιδιαίτερα στη σελ.15 παρ. 2, στη σελ. 16 και έπειτα του ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 12 όπου το Δικαστήριο αναφερόμενο στην επίδικη ενοικιαστική σχέση αναφέρει ότι το υπό εξέταση επίδικο υποστατικό βρίσκεται εντός μεγάλου οικοπέδου συνολικού εμβαδού πέριξ των 1.300 τ.μ. χώρος τον ο οποίο ο Καθ' ου χρησιμοποιούσε ως χώρο στάθμευσης και χώρο εστίασης και ότι στην ενοικίαση περιλαμβάνεται το οικόπεδο. [6] Συναφώς δείτε: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ V. Σαλούμη
(2006)1Β Α.Α.Δ 1347 και Γεωργίου Γρηγορίου ν Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ
(2010)1Β Α.Α.Δ 846. [7] Το ύψος των οφειλόμενων ενοικίων θα προσδιορισθεί σε μεταγενέστερο στάδιο. [8] Δείτε: L.S.A. PACKERS & FORWARDERS LTD ν ΘΕΟΔΟΣΙΑΣ ΦΡΑΓΚΟΥ κ.α.
(1999)1Α Α.Α. 392. [9] Δυνάμει του όρου 4 του επίδικου ενοικιαστηρίου, όπου αναφέρεται: « Ο ενοικιαστής δικαιούται άνευ γραπτής συγκαταθέσεως ή αδείας του ιδιοκτήτη να κάμει επί του ενοικιασθέντος κτήματος οιανδήποτε μεταβολήν. Πάσα μεταβολή καίτοι χρήσιμος εάν είναι θέλει λογισθή ως μη έχουσα μηδεμίαν αξίαν και θέλει μείνη εις τον ιδιοκτήτην άνευ ουδεμίας αποζημιώσεως ή απαιτήσεως του προς τον ιδιοκτήτην.» [10] Δείτε μεταξύ άλλων: Κούρτης v. Ιασωνίδης
(1970)1 Α.Α.Δ 180, Πουρίκκου v. Μυροφόρα Σάββα
(1991)1 Α.Α.Δ. 507, ΒΙΚΤΩΡΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ κ.α. v. CYP-CANA ALARMS LTD,
(2009)1Α Α.Α.Δ 704. [11] Δείτε: Παπά ν. Οικονομίδου κ.ά.
(2012)1Β Α.Α.Δ 928. [12]Δείτε: PANTAZIS AND SONS CO LTD ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
(2002)1Α Α.Α.Δ 217 και ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ, ECLI:CY:AD:2017:A250, Πολιτική Έφεση Αρ. 148/2012, απόφαση ημερομηνίας 7/07/2017. [13] Μεταξύ άλλων: Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου
(1996)1(Β) Α.Α.Δ.
  1. [14]Σχετικά: P.P. Body Art Gym Ltd v. Shiptrans Estate Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A461, Πολιτική Έφεση αρ. 300/2012, ημερομηνίας 14/12/
  2. [15] Δείτε μεταξύ άλλων: Ιωάννης Κότσαπα & Υιοί ν. Φ. Κυπριανού (ανωτέρω) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.