Κυριάκου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Χατζηττοφή κ.α. ν. RUIDOMITAKO SUPERMARKETS LIMITED κ.α., Αίτηση Αρ. E16

(5)της Αίτησης παρατίθενται λεπτομέρειες σε σχέση με το επίδικο ενοικιαστήριο έγγραφο. Στην τροποποιημένη Απάντησή τους ημερομηνίας 6/9/2018, οι Καθ' ων 1 παραδέχονται ότι είναι ενοικιαστές, θέσμιοι πλέον, συνεπεία της λήξασας ενοικιαστικής σύμβασης ημερομηνίας 1/10/2011 με τριετή διάρκεια όπως αυτή περιγράφεται στην παράγραφο Γ

(5)της Κυρίως Αίτησης. Κατά τα λοιπά, αρνούνται τους ισχυρισμούς των Αιτητών και διατείνονται ότι ο Καθ' ου 2 ως εγγυητής δεν δεσμεύεται πλέον από τους όρους της συμβατικής σχέσης. Όσον αφορά τα αξιούμενα ενοίκια, στην τελευταία πρόταση της παραγράφου Β2 της Απάντησής τους αναφέρουν επί λέξει: « Είναι ρητή θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι δεν οφείλουν οποιοδήποτε χρηματικό ποσό ως καθυστερημένα ενοίκια. « ΙΙ. ΤΟ ΕΠΙΔΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ - ΟΙ ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΘΕΣΕΙΣ (α) Η επίδικη Αίτηση Στις 12/11/2018, οι Αιτητές, αφού προηγουμένως, μερίμνησαν να εξασφαλίσουν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο παρατάθηκε ο χρόνος καταχώρισης της Απάντησής τους στην Απάντηση των Καθ' ων για 10 μέρες από την έκδοση τελικής απόφασης επί της παρούσας Αίτησης, καταχώρισαν την επίδικη Αίτηση για Παροχή Καλύτερων Λεπτομερειών, με την οποία αξιώνουν τα εξής: « Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους οι Καθ΄ων η Αίτηση 1 και 2 όπως δώσουν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες επί της Απάντησης τους, ως έχει καταστεί τροποποιημένη στις 06/09/2018 (η «Απάντηση»), ως αναλυτικά αναφέρεται κατωτέρω:

1. Ως προς την παράγραφο 2 υπό του στοιχείου Β της Απάντησης ζητούνται περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αναφορικά με τον ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ότι δεν οφείλουν οποιοδήποτε χρηματικό ποσό ως καθυστερημένα ενοίκια. Ειδικότερα, οι λεπτομέρειες να αναφέρουν τα ακόλουθα: 1.
2. Σε ποιον κατέβαλαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 τα οφειλόμενα ποσά ως ισχυρίζονται; 1.
3. Πότε έγινε η ισχυριζόμενη καταβολή; 1.
4. Με ποιο τρόπο έγινε η ισχυριζόμενη καταβολή; 1.
5. Ποιο ποσό ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ότι καταβλήθηκε. Β) Διάταγμα ή/και οδηγίες του Δικαστηρίου με το οποίο να καθορίζεται ως ο χρόνος εντός του οποίου θα παραχωρήσουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 τις αιτούμενες λεπτομέρειες, η περίοδος των επτά

(7)ημερών από την σύνταξη του εν λόγω διατάγματος ή/και άλλος χρόνος ως το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογο υπό τις περιστάσεις. Γ) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή και διάταγμα ήθελε κρίνει δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο. Δ) Έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον ΦΠΑ. » Βασίζουν την αίτησή τους στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19 Θ.1-Θ27, Δ.21Θ. 1- Θ15, Δ.48 Θ1- Θ.13, Δ.57, Δ.64 επί των Κανονισμών 3 και 12(α) του Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού 1983, ως ετροποποιήθει ως επίσης στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη διακριτική ευχέρεια, τη γενική πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι Αιτητές είχαν φροντίσει να ζητήσουν με επιστολή τους προς τον δικηγόρο των Καθ' ων τις λεπτομέρειες που αξιώνουν με την παρούσα αίτηση (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 στην Αίτηση). Η Απάντηση του δικηγόρου των Καθ' ων ήταν προφανώς αρνητική (ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α στην Ένσταση). Συγκεκριμένα η τοποθέτηση ήταν ότι οι αιτηθείσες λεπτομέρειες «εμπίπτουν στο κομμάτι της μαρτυρίας που προτίθεται η πλευρά μας [εννοεί οι Καθ' ων] να προσκομίσει στο Δικαστήριο κατά το στάδιο της Ακρόασης» και ότι «δεν χρειάζεται στο παρόν στάδιο να αποκαλυφθεί από μέρους των καθ' ων οτιδήποτε περαιτέρω». (β) Η Ένσταση Η Ένσταση καταχωρήθηκε στις 14/02/

1. Οι Λόγοι Ένστασης των Καθ' ων έχουν ως εξής: «
2. Η νομική βάση της αίτησης είναι παντελώς λανθασμένη και δεν στηρίζει το αιτητικό της. Συγκεκριμένα, η παρούσα αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
3. Η παρούσα αίτηση των Αιτητών 1, 2 και 3 είναι άνευ αντικειμένου, εκπρόθεσμη και παράτυπη.
4. Η παρούσα αίτηση των Αιτητών 1, 2 και 3 είναι άκυρη, καταχρηστική, ενοχλητική και επισφαλής.
5. Η παρούσα αίτηση δεν υποβάλλεται γνήσια και οι Αιτητές 1, 2 και 3 δεν πείθουν ότι προωθούν την επίδικη αίτηση καλή τη πίστη. Απώτερος σκοπός και στόχος είναι η απόσπαση μαρτυρικού υλικού που διαθέτουν οι Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 3, ενώ ορισμένα στοιχεία για τα οποία ζητείται διευκρίνιση εμπίπτουν στη σφαίρα γνώσης των ίδιων των Αιτητών 1, 2 και
7. Η αίτηση των Αιτητών 1, 2 και 3 υποβάλλεται καταχρηστικά και εκ του περισσού καθότι το ίδιο ακριβώς αίτημα υποβλήθηκε στον Δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 με γραπτή επιστολή τους ημερομηνίας 02-11-2018 και είχαν ήδη λάβει δέουσα και/ή ικανοποιητική απάντηση σχετικά με επιστολή ημερομηνίας 05-11-
9. Η παρούσα αίτηση υποβάλλεται στη βάση επιστολής για παροχή περαιτέρω και καλύτερων διευκρινήσεων ημερομηνίας 02-11-2018 η οποία ωστόσο είχε αποσταλεί και υποβληθεί στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχρηστικά.
10. Η παρούσα αίτηση των Αιτητών 1, 2 και 3 υποβάλλεται ενώπιον του Δικαστηρίου παντελώς καταχρηστικά και προς σκοπό εκμαίευσης της μαρτυρίας των Καθ' ων η Αίτηση 1 και
11. » Σημειώνω ότι λόγος ένστασης υπ' αριθμό 6 δεν υπάρχει στην Ένσταση και προφανώς πρόκειται για λάθος κατά τη δακτυλογράφηση. Η Ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19, Θ.1-Θ.27, Δ.21, Θ.1 - Θ.15, Δ.48, Θ.1 - Θ.13, Δ.57, Δ.64, Θ.1, Θ.2, στους Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, Κ3 και Κ.12(α), στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου, στους κανόνες πρακτικής και επιείκειας και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την Αίτηση και την Ένσταση, αυτές επί της ουσίας ανακυκλώνουν τους νομικούς ισχυρισμούς των συνηγόρων και παρέλκει οποιαδήποτε ειδική αναφορά στο περιεχόμενό τους. Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα ενδιάμεση διαδικασία, όπως αυτά έχουν αναφερθεί προηγουμένως, είναι αναντίλεκτα. (γ) Η ακροαματική διαδικασία Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων έλαβαν χώρα την 19/02/
12. Δόθηκαν γραπτά κείμενα εκατέρωθεν. Σημειώνεται ότι, επειδή η υπό εξέταση αίτηση αφορά αμιγώς νομικό ζήτημα που δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης κατ' εφαρμογή των διαλαμβανομένων στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο και τους σχετικούς περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς, αποφάσισα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. ΙΙΙ. ΤΟ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Οι σχετικές επί του θέματος νομικές αρχές παρατίθενται με πληρότητα στη Δημοκρατία ν. Φωτόπουλου κ.α. Πολιτική Έφεση αρ. Ε229/14, ημερομηνίας 10/07/2018, όπου μεταξύ άλλων εκτίθενται τα εξής: « Νομικό υπόβαθρο της αίτησης για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες είναι η Δ.19 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: «A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just.» Σε μετάφραση: «Περαιτέρω και καλύτερη έκθεση της φύσης της απαίτησης ή υπεράσπισης ή περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες οιουδήποτε ζητήματος που αναφέρεται σε οιονδήποτε δικόγραφο, ειδοποίηση ή γραπτή διαδικασία που απαιτεί λεπτομέρειες, δύναται σε όλες τις περιπτώσεις να διαταχθεί, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως πως, ως ήθελε φανεί δίκαιο.» Σχετική με το υπό εξέταση θέμα είναι και η Δ.19 θ.4 που προνοεί για το περιεχόμενο των εγγράφων προτάσεων. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως και τετελεσμένων γεγονότων. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται, η άλλη πλευρά δικαιούται σε αξίωση έκδοσης διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να την εφοδιάσει με τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι ν. Credit Libanais S.A.L.

(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). Περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες ισχυρισμών που αναφέρονται στα δικόγραφα και όχι μαρτυρία δίδονται για σκοπούς διασαφήνισης των γενόμενων ισχυρισμών. Μια τέτοια διασαφήνιση γεγονότων υπαγορεύεται από διάφορους λόγους, όπως για παράδειγμα, η πληρέστερη πληροφόρηση της άλλης πλευράς για τη φύση της υπόθεσης που θα έχει να αντιμετωπίσει, η αποφυγή της έκπληξης κατά την ακρόαση, ο περιορισμός των επιδίκων θεμάτων και ισχυρισμών και η ένδειξη ως προς τη μαρτυρία που θα χρειαστεί η άλλη πλευρά (Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Δίας Λτδ ν. Μηνά Χατζηκώστα

(1990)1 ΑΑΔ 244, Χριστοδούλου ν. Μαρνέρος & Σία Λτδ

(1997)1 ΑΑΔ 718). Όταν προβάλλεται από διάδικο στο δικόγραφο ισχυρισμός κάποιου νομικού αποτελέσματος, που εξαρτάται από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναγράφονται στο δικόγραφο. Η αρχή της νομολογίας, ότι νομικά σημεία δεν αναφέρονται στο δικόγραφο, εφαρμόζεται όταν γίνονται νομικές εισηγήσεις. Όπου όμως το ισχυριζόμενο νομικό αποτέλεσμα δημιουργήθηκε εκ της επενέργειας ορισμένων γεγονότων, αυτά πρέπει να αναφέρονται στο δικόγραφο (βλ. Μέμνια Τζιακούρα ν. Ευστράτιου Οικονομίδη

(1997)1 ΑΑΔ 669). Λεπτομέρειες μπορεί να ζητηθούν από διάδικο μόνο σε σχέση με ισχυρισμούς, το βάρος απόδειξης των οποίων φέρει ο ίδιος (Κουρσουμά ν. Κοσμά

(1991)1 ΑΑΔ 973). [..] Ακόμα και εκεί όπου ο αιτητής γνωρίζει τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης καλύτερα από τον αντίδικό του, δικαιούται λεπτομέρειες, ώστε να γνωρίζει το περίγραμμα της υπόθεσης που θα αντιμετωπίσει κατά τη δίκη και να δεσμεύσει τον καθ' ου η αίτηση οριστικά (Athina Leathergoods Ltd κ.α. ν. Χαραλάμπους κ.α.

(2000)1 ΑΑΔ 787). » IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η προπαρατεθείσα Ένσταση των Καθ' ων ουσιαστικά συμπτύσσεται στις ακόλουθες τρεις ενότητες: · ότι η Αίτηση είναι δικονομικά εσφαλμένη (λόγοι υπ' αριθμό 1, 2 και 3), · ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική επειδή το ίδιο αίτημα υποβλήθηκε με επιστολή (λόγοι υπ' αριθμό 5 και 7), και · ότι αποσκοπεί στην εκμαίευση της μαρτυρίας των Καθ' ων και απόσπαση δικού τους μαρτυρικού υλικού (λόγοι υπ' αριθμό 4 και 8). Προχωρώ στην ομαδοποίηση των λόγων ένστασης, ως ανωτέρω, και εν συνεχεία στην εξέταση κάθε ενότητας.

(1)Κατά πόσο η Αίτηση είναι δικονομικά εσφαλμένη (λόγοι υπ' αριθμό 1, 2 και 3). Τόσο ουσιαστικό όσο και δικονομικό υπόβαθρο εντοπίζεται στην επίδικη Αίτηση καθότι, αυτή στηρίζεται, μεταξύ άλλων, τόσο στη Δ.19 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών όσο και στους Κανονισμούς 3 και 12(α) του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983. Συνεπώς, αυτοί οι λόγοι ένστασης δεν έχουν έρεισμα.

(2)Κατά πόσο η Αίτηση είναι καταχρηστική επειδή το ίδιο αίτημα υποβλήθηκε με επιστολή (λόγοι υπ' αριθμό 5 και 7). Ομοίως απορρίπτονται οι λόγοι που σχετίζονται με τον ισχυρισμό ότι η αίτηση είναι καταχρηστική επειδή το ίδιο αίτημα υποβλήθηκε με επιστολή. Η ενέργεια των Καθ' ων προβλέπεται ρητώς στη Δ.19 θ. 7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπου αναφέρονται τα εξής: « 7. Before applying for an order for particulars a party may apply for them by letter. The costs of the letter and of any particulars delivered pursuant thereto shall be allowed on taxation. In dealing with the costs of any application for an order for particulars, the provisions of this Rule shall be taken into consideration by the Court or Judge. » Συνεπώς, καλώς έπραξαν οι δικηγόροι των Αιτητών, αφού εάν λάμβαναν ικανοποιητική απάντηση θα καθίστατο περιττή η παρούσα Αίτηση και συνακόλουθα θα εξοικονομείτο πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα.

(3)Κατά πόσο η Αίτηση αποσκοπεί στην εκμαίευση της μαρτυρίας των Καθ' ων και απόσπαση δικού τους μαρτυρικού υλικού (λόγοι υπ' αριθμό 4 και 8). Αποδέχομαι μερικώς την εν λόγω εισήγηση των Καθ' ων. Η αξίωση των Αιτητών να πληροφορηθούν «σε ποιον κατέβαλαν οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 τα οφειλόμενα ποσά» δεν μπορεί να πετύχει καθότι δεν εντάσσεται στο δικογραφικό πλαίσιο αλλά εμπίπτει στο αποδεικτικό υλικό της υπόθεσης. Εν προκειμένω τυγχάνει πλήρους εφαρμογής η Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ

(2000)1Α Α.Α.Δ 157 στην οποία παραπέμπει και ο κ. Νικολάου: « Ο προσδιορισμός του φυσικού προσώπου που ενήργησε για την εταιρεία δεν συνιστά μέρος του ουσιώδους γεγονότος που αναφέρεται στο δικόγραφο, που είναι τα όσα αποδίδονται στην εφεσίβλητη και των οποίων δεν ζητά περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες ακόλουθα των οποίων ενδεχόμενα να αποκαλύπτετο και το φυσικό πρόσωπο που ενήργησε εκ μέρους της. [..] Η εφεσίβλητη γνωρίζει ποια υπεράσπιση προβάλλει ο εφεσείων και έγκειται σε αυτή να παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία θεωρεί ότι μπορεί να την αντιστρατεύεται, όπως και ο εφεσείων, ισχυριζόμενος την υπεράσπιση αυτή, έχει ο ίδιος το βάρος απόδειξης της. Οι μάρτυρες που θα παρουσιασθούν στα πλαίσια αυτά δεν εμπίπτουν στα δικογραφικά αλλά στα αποδεικτικά πλαίσια της υπόθεσης. » Ομοίως, η απαίτηση των Αιτητών να πληροφορηθούν «ποιο ποσό ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ότι καταβλήθηκε» δεν είναι ζήτημα που προκύπτει από τη δικογράφηση των Καθ' ων οι οποίοι σαφώς ισχυρίζονται ότι «δεν οφείλουν οποιοδήποτε χρηματικό ποσό» άρα επικαλούνται πλήρη εξόφληση και εναπόκειται σε αυτούς να την αποδείξουν. Οι Καθ' ων δεν προβάλλουν οποιουσδήποτε ισχυρισμούς περί συμφωνίας τους με τους Αιτητές για μερική εκπλήρωση της δικής τους υποχρέωσης προς πλήρη ικανοποίηση των Αιτητών ούτως ώστε να αποκτούσε αξία ο προσδιορισμός του καταβλητέου ποσού. * Όσον αφορά όμως το «πότε έγινε η ισχυριζόμενη καταβολή» και «με ποιο τρόπο έγινε η ισχυριζόμενη καταβολή» η αξίωση των Αιτητών έχει έρεισμα. Στους Κανονισμούς 8(α) και 8(β)[1] του περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1983 όπου ορίζεται ότι η Απάντηση εκθέτει «τα ουσιώδη γεγονότα» τα οποία υποστηρίζουν την υπόθεση του Καθ' ου η αίτηση. Αντίστοιχη είναι και η Δ.19 θ. 4[2] των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στους θεσμούς 15 και 16 της ίδιας Διαταγής 19 υποδεικνύεται: «

1. It shall not be sufficient for a defendant in his defence to deny generally the grounds alleged by the statement of claim, or for a plaintiff in his defence to a counter-claim to deny generally the grounds alleged in a defence by way of counter-claim, but each party must deal specifically with each allegation of fact of which he does not admit the truth, except damages.
2. When a party in any pleading denies an allegation of fact in the previous pleading of the opposite party, he must not do so evasively, but answer the point of substance. Thus if it be alleged that he received a certain sum of money, it shall not be sufficient to deny that he received that particular amount, but he must deny that he received that sum or any part thereof, or else set out how much he received. And if an allegation is made with divers circumstances, it shall not be sufficient to deny it along with those circumstances. » Όπως σαφώς προκύπτει από τα προαναφερόμενα, η δικογράφηση επιβάλλεται να είναι σαφής, συγκεκριμένη και περιεκτική. Παρεμβάλλω ότι, στοχευμένες ασάφειες και τακτικές που αποσκοπούν στο να αιφνιδιάσουν την άλλη πλευρά κατά τη δικάσιμο (trial by ambush) ή να παραπλανήσουν την άλλη πλευρά ως προς τη διαθέσιμη μαρτυρία (cat and mouse approach) ανήκουν σε άλλες, παρωχημένες εποχές. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, το Κοινοδίκαιο ευέλικτο και προσαρμοζομένο στο σύγχρονο περιβάλλον προχωρεί σε εντελώς διαφορετική πορεία. Ο προσδιορισμός των πραγματικών επίδικων θεμάτων είναι ο κεντρικός πυρήνας της σύγχρονης αστικής δικονομικής πρακτικής που επιβάλλει κατά κανόνα όπως οι υποθέσεις, πρωτίστως για το συμφέρον των ίδιων των διαδίκων, συμβιβάζονται στα αρχικά στάδια της διαδικασίας.[3] Η πλήρης αποκάλυψη εγγράφων και η καθαρότητα των δικογράφων αποτελούν τα μέσα προς επίτευξη του σκοπού αυτού. Όπως σημειώθηκε στη Baulderstone Hornibrook Engineering Pty Ltd v Gordian Runoff Ltd [2008] NSWCA 243: «
3. An enhanced requirement of clarity and disclosure in modern civil litigation can be seen in Australia and England from at least the early 1990s: see the discussion of the "cards on the table" [..] Indeed, from the late 1970s and early 1980s, the Commercial List of this Court (in which List this hearing took place) has been sought to be run on the strict basis of the clear and full enunciation of issues for trial, in a way that has always demanded the fullest co-operation among parties and legal practitioners to delineate and illuminate the real issues in dispute.
4. The clear statutory duty to assist the Court, and, in a practical way, to co-operate to bring forward the real issues in dispute, encompasses the requirement to be clear and precise in the illumination of the issues for trial. The occasion for this is not merely pleading (using the word broadly to encompass the modern commercial list summons and defence), it extends to all aspects of the engagement in the Court's processes. » Συνακόλουθα, οι πραγματικότητες που έχουν επισυμβεί συνεπεία της νέας Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, και ιδίως η θεσμοθέτηση της υποχρέωσης για ετοιμασία καταλόγων μαρτύρων και για σύνοψη της μαρτυρίας ενός εκάστου, αντανακλούν την προαναφερθείσα γενικότερη φιλοσοφία ότι η δίκη πρέπει να διεξάγεται με όλα τα χαρτιά των διαδίκων πάνω στο τραπέζι της διαδικασίας (cards on the table approach). Στο δια ταύτα. Η εν λόγω διατύπωση της Απάντησης των Καθ' ων είναι πράγματι γενική και αόριστη. Το βασικό επίδικο ζήτημα επί του οποίου εδράζεται το αγώγιμο δικαίωμα των Αιτητών είναι το κατά πόσο οφείλονται ή όχι τα αξιούμενα ενοίκια. Η πλευρά των Καθ' ων στο δικόγραφό της αν και αναγνωρίζει την ύπαρξη ενοικιαστικής σχέσης απαντά ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε χρηματικό ποσό ως καθυστερημένα ενοίκια, δίχως όμως να εγείρει οποιανδήποτε Ανταπαίτηση. Συνεπώς, γενικά και αόριστα επικαλείται ένα νομικό αποτέλεσμα, ότι δηλαδή δεν έχει υποχρέωση να τηρήσει τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το ενοικιαστήριο έγγραφο, το οποίο όμως αποτέλεσμα, εξαρτάται από την επενέργεια ορισμένων γεγονότων τα οποία δεν αναγράφει στο δικόγραφο της, στάση η οποία, με βάση τη νομολογία (Τζιακούρα v Οικονομίδη

(1997)1 Α.Α.Δ 669) δεν είναι επιτρεπτή. Μη παροχή τούτων των αιτηθεισών λεπτομερειών όσον αφορά το πότε και πως πληρώθηκαν τα οφειλόμενα ενοίκια αντιβαίνει τους προπαρατεθέντες δικονομικούς κανόνες και τη νομολογία. Επιπλέον ισοδυναμεί με αδυναμία της πλευράς των Αιτητών να γνωρίζει τι ακριβώς έχει να αντιμετωπίσει κατά την ακρόαση και κυρίως αποστερείται οποιασδήποτε ένδειξης ως προς τη μαρτυρία που θα χρειαστεί να παρουσιάσει για να αντικρούσει τις θέσεις των Καθ' ων. Υπενθυμίζω τέλος ότι η δικαιοδοσία αυτή είναι εξεταστικής και συνοπτικής φύσης. Η ταχύτητα αποτελεί προσδιοριστικό στοιχείο της λειτουργίας του Δικαστηρίου. Η ολοκλήρωση της αναγκαίας έρευνας το συντομότερο είναι το πρωταρχικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του παρόντος Δικαστηρίου.[4] Καταληκτικά, το αίτημα των Αιτητών κρίνεται εν μέρει αιτιολογημένο. Η Αίτηση θα πετύχει μερικώς. V. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η Αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Εκδίδεται διάταγμα με το οποίο οι Καθ΄ ων 1 και 2 δώσουν στους Αιτητές λεπτομέρειες αναφορικά με: · Πότε έγινε η ισχυριζόμενη καταβολή; · Με ποιο τρόπο έγινε η ισχυριζόμενη καταβολή; Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, εντός επτά

(7)ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος καταχωρήσουν στο Δικαστήριο τις πιο πάνω λεπτομέρειες και κοινοποιήσουν αυτές στους Αιτητές. Όσον αφορά το Διάταγμα ημερομηνίας 29/11/2018, ο χρόνος καταχώρησης της Απάντησης των Αιτητών στην Απάντηση των Καθ' ων, παρατείνεται για δέκα

(10)μέρες από την ημερομηνία καταχώρησης των πιο πάνω λεπτομερειών. Όσον αφορά τα έξοδα, δεδομένης της μερικής επιτυχίας της Αίτησης, επιδικάζεται το ήμισυ αυτών υπέρ των Αιτητών 1, 2 και 3 και εναντίον των Καθ' ων 1 και 2, όπως αυτά υπολογιστούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Κυρίως Αίτησης. Η Κυρίως Αίτηση ορίζεται για οδηγίες στις 14/05/2019 η ώρα 09:

1. (Υπ.)................. Γ. Χρ. Παγιάσης Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας [1] Οι κανονισμός 8(β) έχει ως εξής: «Η απάντηση εκθέτει τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν την υπόθεση του καθ' ου η αίτηση». [2] Η Δ.19 θ. 4 ορίζει: «Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, enumbered consecutively. Dates, sums, and enumbers shall be expressed in figures and not in words. The pleadings shall be signed by the advocate, or by the party, if he sues or defends in person». [3] Δείτε: Khan v Armaguard Ltd [1994] 3 All ER
2. [4] Δείτε: Μιχαλάκης Δ. Δράκος & Σία ν. Αργυρίδη

(1989)1 ΑΑΔ 162. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο