T.C.N. HOLDING COMPANY LTD ν. NAVARINO WINE LODGE LIMITED, Αίτηση Αρ.: Ε25/16, 5/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2020:3 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Ε25/16 Μεταξύ: T.C.N. HOLDING COMPANY LTD Αιτητών και NAVARINO WINE LODGE LIMITED Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------------------------- Αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης εκκρεμούσης Έφεσης 5.10.2020 Για τους Αιτητές - Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση: κα. Μ. Πανταζή για κ.κ. Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητές στην κυρίως Αίτηση: κ. Δ. Βάκης και κα. Ν. Πελεκάνου για κ.κ. PYRGOU VAKIS LLC Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 20.5.2020, οι Καθ' ων η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Καθ' ων η Αίτηση»), εξαιτούνται την αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, ημερομηνίας 30.3.2020, μέχρις εκδικάσεως, πλήρης αποπερατώσεως και έκδοσης απόφασης στην Έφεση που καταχωρήθηκε την 5.5.2020 εναντίον της ως άνω Απόφασης και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θθ.4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14,1,5,1,6, 18, 19, Δ.48 θθ.1, 2, 3, 4, 8, Δ.64 θθ.1, 2, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983 (2/1983) Κ.12, 14, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, τη διακριτική ευχέρεια, τις αρχές της επιείκειας και την Νομολογία. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκες δηλώσεις του κ. Άκη Λεωνίδου, από τη Λευκωσία. Στην πρώτη εξ αυτών, αναφέρει ότι είναι ο διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση και εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Έχει δε προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Οι Καθ' ων η Αίτηση προέβησαν στην ενοικίαση του επίδικου διώροφου υποστατικού, το οποίο βρίσκεται στη Λεωφόρο Μακαρίου Γ' 99 και Βάγκνερ 4, στη Λευκωσία, δυνάμει γραπτής συμφωνίας ενοικίασης, με ημερομηνία 1.5.1995, από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες. Από το 1995 μέχρι και σήμερα, το υποστατικό βρίσκεται στην κατοχή των Καθ' ων η Αίτηση και αποτελεί την επαγγελματική τους στέγη για 25 συναπτά έτη. Στο υποστατικό στεγάζεται το μουσικοχορευτικό κέντρο, χώρος δεξιώσεων και εστιατόριο με την ονομασία «ΕΥΩΧΙΑ». Το εν λόγω υποστατικό έχει αποκτήσει σημαντική φήμη και πελατεία μέσα από όλα αυτά τα χρόνια από ολόκληρη την Κύπρο, λόγω και του κεντρικού δρόμου που βρίσκεται και της εύκολης πρόσβασης σε αυτό. Ο κ. Λεωνίδου λέγει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν στην κατοχή τους και τα εστιατόρια, μουσικοχορευτικά κέντρα, χώρους δεξιώσεων, με την ονομασία «ΝΑΥΑΡΙΝΟ», «ΠΡΟΣHΛΙΟ» και «EΣΤΙΑΔΕΣ», επίσης στη Λευκωσία και είναι επαγγελματίες στο χώρο αυτό. Τα τέσσερα αυτά κέντρα είναι από τα πλέον γνωστά σ' ολόκληρη την Κύπρο στο είδος τους. Τα πιο πολλά έσοδα προέρχονται από το κέντρο «ΕΥΩΧΙΑ», το οποίο αποτελεί τον κορμό της αλυσίδας εστιατορίων. Από την ημερομηνία ενοικίασης του επίδικου υποστατικού, οι Καθ' ων η Αίτηση καταβάλλουν μέχρι σήμερα ανελλιπώς το μηνιαίο ενοίκιο στους Αιτητές, δυνάμει του συμβολαίου ενοικίασης και ουδέν ποσό οφείλουν σ' αυτούς, αντίθετα έχουν γίνει υπερπληρωμές. Η επιστολή η οποία απεστάλη προς τους Καθ' ων η Αίτηση αναφέρει ότι οι Αιτητές χρειάζονται το επίδικο υποστατικό για να το κατεδαφίσουν και να το αναπτύξουν, ήτοι να ανεγείρουν νέα οικοδομή και χώρους στάθμευσης. Μόνος λόγος έξωσης ήταν η κατεδάφιση και ανοικοδόμηση. Η οφειλή ενοικίων δεν προωθήθηκε ως λόγος έξωσης, αφού δεν ευσταθούσε. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων εξέδωσε Απόφαση στις 30.3.
- Εξέδωσε Διάταγμα έξωσης για κατεδάφιση του επίδικου υποστατικού και όχι κατεδάφιση και ανοικοδόμηση, που ήταν ο λόγος τον οποίο ανέφεραν στην Αίτηση τους οι Αιτητές και τον οποίο προώθησαν στην ακροαματική διαδικασία. Εναντίον της πιο πάνω Απόφασης καταχωρήθηκε Έφεση στις 5.5.
- Με την Έφεση προσβάλλεται η Απόφαση του Δικαστηρίου, όσον αφορά το λόγο έξωσης της κατεδάφισης. Οι Αιτητές, τόσο στην Αίτηση τους, όσο και στη μαρτυρία που δόθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, αυτό το οποίο ισχυρίζονταν ήταν ότι ζητούσαν την έξωση για κατεδάφιση και ανοικοδόμηση εντεκαώροφης οικοδομής και χώρων στάθμευσης και όχι την κατεδάφιση, η οποία αποτελεί ξεχωριστό λόγο έξωσης. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι τα δικόγραφα και η όλη μαρτυρία των Αιτητών, περιστρέφονται στο ότι οι Αιτητές ζητούσαν την έξωση για να ανοικοδομήσουν και να αναπτύξουν το ακίνητο. Για να το πράξουν, έπρεπε να προβούν στην κατεδάφιση της υφιστάμενης οικοδομής. Γι' αυτό το λόγο, εξασφάλισαν την Άδεια Κατεδάφισης και Πολεοδομική Άδεια, οι οποίες εξασφαλίστηκαν με μοναδικό σκοπό την ανέγερση νέας οικοδομής. Η κατεδάφιση δεν αποτελούσε εξ' αρχής ανεξάρτητο λόγο έξωσης και ούτε προωθήθηκε από τους Αιτητές ως τέτοιος ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά ήταν πάντοτε σε συνδυασμό με την ανοικοδόμηση. Η δε γεωτεχνική έρευνα θα γινόταν με σκοπό την ανοικοδόμηση και ανάπτυξη του ακινήτου. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται λεπτομερώς στους λόγους Έφεσης, οι οποίοι έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της υπό εξέταση αίτησης. Εξ' όσων καλά γνωρίζει και πιστεύει και εξ' όσων τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του, με την Έφεση εγείρονται σοβαρά ζητήματα προς εκδίκαση και υπάρχουν πολλοί, καλοί λόγοι Έφεσης. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας για ανατροπή της πρωτόδικης Απόφασης. Τα Δικαστήρια, σε αιτήσεις αναστολής εκτέλεσης της απόφασης εκκρεμούσης Έφεσης, διασφαλίζουν τα δικαιώματα αμφοτέρων των διαδίκων. Ενώ το εχέγγυο είσπραξης των ενοικίων από τους Αιτητές, είναι κατοχυρωμένο και διασφαλισμένο, αφού οι Καθ' ων η Αίτηση καταβάλλουν ανελλιπώς το μηνιαίο ενοίκιο, για να διασφαλιστούν οι Καθ' ων η Αίτηση, πρέπει και επιβάλλεται να εκδοθούν τα αιτούμενα στην παρούσα αίτηση Διατάγματα. Εάν όμως εκτελεστεί η Απόφαση και κατεδαφιστεί η οικοδομή, πλέον θα είναι αργά. Χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, με κανένα τρόπο διασφαλίζονται τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση και η Έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Είναι ορθό και δίκαιο να διασφαλισθούν τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση. Εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο κ. Λεωνίδου υποστήριξε τέλος ότι, εάν δεν ανασταλεί η εκτέλεση της Απόφασης μέχρι την έκδοση Απόφασης στην Έφεση από το Ανώτατο Δικαστήριο, ενδεχόμενη επιτυχία της Έφεσης θα χάσει τη σημασία της, μένοντας χωρίς αντίκρισμα. Με συμπληρωματική ένορκο δήλωση, ο κ. Λεωνίδου προσθέτει ότι, απορρίπτει το περιεχόμενο της ένστασης και τους λόγους ένστασης της Αιτήτριας. Ουδεμία συμφωνία έγινε μεταξύ του κ. Λεωνίδου και του κ. Πίττα, είτε προφορική είτε γραπτή, ότι θα κατείχε η Καθ' ης η Αίτηση το επίδικο υποστατικό μέχρι να ήταν έτοιμη η Αιτήτρια να το αναπτύξει. Αντιθέτως, ο κ. Θεοδόσης Πίττας, αντεξεταζόμενος κατά την ακροαματική διαδικασία, ανέφερε ότι αγόρασε το επίδικο υποστατικό χωρίς να γνωρίζει τους ενοικιαστές και χωρίς να τους έχει δει. Περαιτέρω, ανέφερε ότι αγόρασε τόσο το επίδικο υποστατικό όσο και το διπλανό οικόπεδο, παίρνοντας το ρίσκο, αφού υπήρχαν ενοικιαστές μέσα. Επίσης, εκτός του ότι δεν ανέφεραν οι Αιτητές οτιδήποτε περί ανάπτυξης στους Καθ' ων η Αίτηση, τους ενοικίασαν αργότερα και το διπλανό χώρο στάθμευσης. Ο κ. Λεωνίδου λέγει ακόμα ότι, το ζήτημα της δήθεν ανάπτυξης του ακινήτου από τους Αιτητές, έχει αποφασιστεί στην πρωτόδικη Απόφαση. Οι Αιτητές δεν απέδειξαν ότι θα αναπτύξουν και ανοικοδομήσουν το ακίνητο. Αυτό αναφέρεται ρητά στην απόφαση του Δικαστηρίου ως ακολούθως: «Οι δηλώσεις αυτές όμως, αφενός μεν αφορούσαν την ανοικοδόμηση του προτεινόμενου κτιρίου, αφετέρου δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε άλλη υποστηρικτική μαρτυρία.». Ο λόγος έξωσης ήταν η κατεδάφιση, λόγος ο οποίος δεν υπάρχει στον Νόμο και εφεσιβάλλεται. Οπότε, δεν μπορούν να στηρίζουν την ένσταση τους οι Αιτητές σε λόγους και ισχυρισμούς τους οποίους δεν έχουν αποδείξει, το Δικαστήριο αποφάσισε επ' αυτών και δεν μπορούν να αποτελούν λόγο ένστασης και να τους επικαλούνται εκ των υστέρων. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση (στην παρούσα καλούμενοι «οι Αιτητές»), καταχωρήθηκε την 17.7.2020 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 θθ.4 έως και 16, 18 και 19, Δ.48, Δ.54, Δ.55, Δ.64, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983 (2/1983), Κ.12 και 14, στο Κοινοδίκαιο, στην Νομολογία, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες, στην πρακτική του Δικαστηρίου και στις αρχές τις Επιείκειας. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η Νομολογία και/ή δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου με την παρούσα αίτηση Διατάγματος και η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως ημερ. 30/03/2020 μέχρι την εκδίκαση, πλήρη αποπεράτωση και έκδοση απόφασης στην έφεση που καταχωρήθηκε στις 5/05/2020 από την Καθ' ης η Αίτηση - Αιτήτρια στην παρούσα.
- Η τυχόν έγκριση της αίτησης θα οδηγήσει σε καταστρατήγηση των δικαιωμάτων της Αιτήτριας - Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα ενώ η οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η Αίτηση - Αιτήτριας στην παρούσα δεν φαίνεται να επηρεάζεται σε περίπτωση μη έγκρισης της αίτησης.
- Η τυχόν έγκριση της αίτησης θα έχει πολύ δυσμενείς ή και καταστροφικές συνέπειες για την Αιτήτρια - Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα ενώ καμία δυσμενή συνέπεια θα έχει για την Καθ' ης η Αίτηση - Αιτήτρια στην παρούσα.
- Η Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει την παρούσα αίτηση δεν περιέχει επαρκή μαρτυρία προ υποστήριξη της αίτησης.
- Δεν συντρέχουν εξαιρετικές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
- Δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση εξαιρετικές και/ή ιδιάζουσες και/ή πολύ ειδικές περιστάσεις (special grounds) που να δικαιολογούν τη δυνατότητα παρέκκλισης από την αρχή της εκτελεστότητας δικαστικής απόφασης και/ή την κατ' εξαίρεση χορήγηση αναστολής εκτέλεσης.
- Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και/ή προωθείται καταχρηστικά και/ή στοχεύει στην παρακώλυση της εκτέλεσης δικαστικής απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως ημερ. 30/03/2020 και/ή σκοπεί στο να καθυστερήσει την εκτέλεση της.
- Η καταχωρηθείσα από την Καθ' ης η Αίτηση - Αιτήτρια στην παρούσα Έφεση δεν παρουσιάζει προοπτικές επιτυχίας.
- Η Καθ' ης η Αίτηση - Αιτήτρια στην παρούσα δεν αποκαλύπτει με την αίτηση της όλα τα σχετικά με την υπόθεση γεγονότα και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια».
- Καμία αναφορά γίνεται από την Καθ' ης η Αίτηση - Αιτήτρια στην παρούσα, για παραχώρηση ασφάλειας προς όφελος της Αιτήτριας - Καθ' ης η Αίτηση στην παρούσα, ως προβλέπεται στη σχετική νομοθεσία.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Θεοδόση Πίττα, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο διευθυντής και μέτοχος της Αιτήτριας εταιρείας και γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής, λόγω της ιδιότητας του. Απορρίπτει τους ισχυρισμούς της υπό εξέταση αίτησης, εκτός όσους παραδέχεται ρητά. Η Αιτήτρια εταιρεία είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου και της διώροφης οικοδομής, ευρισκόμενης επί της Λεωφόρου Μακαρίου Γ' αρ.99 και Βάγκνερ αρ.4, στη Λευκωσία, Τεμάχιο 1199, Φ/Σχ.21/550103/1, μερίδιον το όλο και η οποία οικοδομή κτίστηκε πριν το
- Η Αιτήτρια είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου από την 8.8.2007, δυνάμει αγοράς. Δυνάμει Ενοικιαστηρίου Εγγράφου με την εταιρεία Μ.J.C. HOLDINGS LTD, τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του ακινήτου, ημερομηνίας 1.5.1995, η NAVARINO WINE LODGE LTD ενοικίασε το ακίνητο για 15 χρόνια, ήτοι για την περίοδο από 1.5.1995 μέχρι 30.4.
- Το ενοικιαστήριο έγγραφο έληξε την 30.4.2010, όταν ιδιοκτήτρια του ακινήτου ήταν η Αιτήτρια εταιρεία και έκτοτε, δεν υπεγράφη οποιαδήποτε άλλη γραπτή συμφωνία μεταξύ των μερών. Συμφωνήθηκε όπως η Καθ' ης η Αίτηση εξακολουθήσει να κατέχει το ακίνητο με το ίδιο ενοίκιο, ήτοι €2.221,18 μέχρις ότου η Αιτήτρια θα ήταν έτοιμη να αναπτύξει το ακίνητο, οπότε η Καθ' ης η Αίτηση θα το εγκατέλειπε. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι η Αιτήτρια εταιρεία προχώρησε με ενέργειες για να αξιοποιήσει και/ή να αναπτύξει το ακίνητο μαζί με το διπλανό οικόπεδο. Για το σκοπό αυτό, λήφθηκε και δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, το ύψος του οποίου ανέρχεται σήμερα περίπου σε €1.400.
- Ως εκ τούτου, είναι αναγκαία η κατεδάφιση της υφιστάμενης, στο επίδικο ακίνητο, οικοδομής, αφού πρόθεση της Αιτήτριας είναι η ανέγερση νέας οικοδομής και η δημιουργία χώρων στάθμευσης για δημόσια χρήση. Η Αιτήτρια ανέθεσε αρχικά σε αρχιτέκτονα, τον κ. Μιχάλη Κοσμά, να ετοιμάσει σχέδια για την ανάπτυξη των πιο πάνω ακινήτων, αναλαμβάνοντας παράλληλα και την εξασφάλιση όλων των απαραίτητων αδειών από τις αρμόδιες Αρχές. Οι διαδικασίες προχώρησαν και συνεχίζονται από την εταιρεία Michael Cosmas Architecture LLC, λόγω της αλλαγής της περί Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου Νομοθεσίας, από τον Ιούνιο
- Η Αιτήτρια, πέραν της ετοιμασίας σχεδίων, έχει εξασφαλίσει από το 2012 όλες τις απαραίτητες Πολεοδομικές Άδειες, όπως επίσης και σχετική Άδεια Κατεδάφισης, για να προχωρήσει με την αξιοποίηση και ανάπτυξη των ακινήτων. Οι Πολεοδομικές Άδειες, είχαν ισχύ μέχρι τις 28.8.2019, ενώ δόθηκε παράταση ισχύος τους μέχρι την 27.8.
- Επίσης, εκδόθηκαν Άδειες Κατεδάφισης, οι οποίες ανανεώνονταν από την ημερομηνία έκδοσης τους ανελλιπώς και έχουν ισχύ μέχρι και το 2020 και τα σχετικά αποδεικτικά καταχωρήθηκαν ως Τεκμήρια κατά την ακροαματική διαδικασία στο Δικαστήριο. Η Αιτήτρια, από το 2012 που έχει ξεκινήσει τις πιο πάνω διαδικασίες για να προχωρήσει με την αξιοποίηση και ανάπτυξη των ακινήτων, έχει υποστεί και ακόμα υπόκειται, σε πολλά έξοδα για τη διατήρηση και ανανέωση των Πολεοδομικών Αδειών και Αδειών Κατεδάφισης, με αποτέλεσμα η οποιαδήποτε περαιτέρω καθυστέρηση και/ή αναστολή στην εκτέλεση της Απόφασης, να είναι οικονομικά επαχθής για την Αιτήτρια. Η διώροφη οικοδομή και το διπλανό ακίνητο, αποτελούν τα μοναδικά περιουσιακά στοιχεία της Αιτήτριας. Η μόνη τρέχουσα δραστηριότητα της εταιρείας, είναι η κατοχή των προαναφερόμενων ακινήτων και το μόνο έσοδο της είναι τα ενοίκια απ' αυτά. Σκοπός της Αιτήτριας, ήταν και είναι η ανάπτυξη των προαναφερόμενων ακινήτων, ευθύς όταν λάβει την κατοχή του επίδικου ακινήτου. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε πως η περαιτέρω καθυστέρηση στην αξιοποίηση των ακινήτων αυτών, θα έχει καταστροφικές για την Αιτήτρια συνέπειες και ενδεχομένως, θα έχει ως αποτέλεσμα τη μη επιβίωση της, αφού όπως έχει διαμορφωθεί η οικονομική κατάσταση σήμερα, ενόψει και της πανδημίας, η Αιτήτρια, δεν παράγει ικανοποιητικό εισόδημα για αποπληρωμή των οφειλών της και επιβαρύνεται και με περαιτέρω τόκο επί των οφειλών της, ο οποίος υπερβαίνει τα έσοδα της. Η συγχρηματοδότηση και/ή επένδυση από τους επιχειρηματίες ανάπτυξης γης και επενδυτές, είναι απαραίτητο να προχωρήσει άμεσα. Η περαιτέρω καθυστέρηση όμως ενεργεί αρνητικά, αφού υπάρχουν επιχειρηματίες ανάπτυξης γης και επενδυτές που περιμένουν ελεύθερο το ακίνητο για να προχωρήσουν άμεσα με συγχρηματοδότηση και/ή στην επένδυση στο έργο. Είναι τουλάχιστον αμφίβολο, εάν αυτή η δυνατότητα και προθυμία για συγχρηματοδότηση και/ή επένδυση στο έργο, θα συνεχίσει να υπάρχει μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης. Ο κ. Πίττας λέγει ότι, το δάνειο το οποίο λήφθηκε από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, για την αξιοποίηση των ακινήτων και για το οποίο γίνεται αναφορά ανωτέρω, έχει πωληθεί και μεταφερθεί από την αρχή του 2020, στην Gordian Holdings Ltd. Μόλις πρόσφατα, στις 30.6.2020, είχε συνάντηση με Λειτουργούς της Gordian Holdings Ltd., οι οποίοι του μετέφεραν τις ανησυχίες τους ως προς την εξόφληση του δανείου. Οι Λειτουργοί ενημερώθηκαν για την πρόθεση ανάπτυξης των ακινήτων, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας και τις διαδικασίες που έγιναν μέχρι σήμερα, αλλά και την εκδοθείσα Απόφαση στην παρούσα υπόθεση και συμφώνησαν στην παραχώρηση χρόνου για αποπληρωμή ή έναρξη ουσιαστικής αποπληρωμής του δανείου, μέχρι και μετά τον Οκτώβριο 2020, που έχει δοθεί αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης από το Δικαστήριο, ούτως ώστε να μπορέσουν οι Αιτητές να προβούν άμεσα, μετά τη λήψη κατοχής, στις αναγκαίες ενέργειες για να ξεκινήσει η ανάπτυξη των ακινήτων, οπότε και θα τους δοθεί περαιτέρω χρόνος για αποπληρωμή, διευθέτηση ή αναδιάρθρωση του υφιστάμενου δανείου. Η οποιαδήποτε όμως περαιτέρω καθυστέρηση στην εκτέλεση της Απόφασης, θα έχει καταστροφικές συνέπιες για την Αιτήτρια, αφού υπάρχει ορατό το ενδεχόμενο, εάν δεν λάβουν κατοχή κατά τη λήξη της αναστολής εκτέλεσης της Απόφασης τον Οκτώβριο, να μην τους παραχωρήσει περαιτέρω χρόνο η Gordian Holdings Ltd. και να προχωρήσει με μέτρα εναντίον της Αιτήτριας, περιλαμβανομένης και εκποίησης των ακινήτων, τα οποία είναι υποθηκευμένα προς εξασφάλιση του δανείου. Ο μάρτυρας υποστηρίζει ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι κερδοφόρα. Όπως και ο διευθυντής της ανέφερε κατά την αντεξέταση του κατά την ακροαματική διαδικασία, «τα κέρδη της εταιρείας μηδενίστηκαν κατά την κρίση». Ως εκ τούτου η οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η Αίτηση είναι τέτοια, που δεν θα επηρεαστεί από τη μη έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Περαιτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση μπορεί να δραστηριοποιείται και μέσω των τριών άλλων εστιατορίων και/ή μουσικοχορευτικών κέντρων και/ή χώρων δεξιώσεων τα οποία βρίσκονται όλα στη Λευκωσία και όπως ο ίδιος ο διευθυντής της αναφέρει, είναι και τα τρία από τα πλέον γνωστά σε ολόκληρη την Κύπρο στο είδος τους. Περαιτέρω, η καταβολή του ενοικίου για το επίδικο υποστατικό, δεν γινόταν ανελλιπώς. Ο ίδιος ο διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση, κατά την αντεξέταση του στην ακροαματική διαδικασία, δέχθηκε ότι δεν πληρώθηκαν κάποια από τα ενοίκια, κάτι όμως που απέκρυψε στην ένορκο δήλωση του που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση. Ο κ. Πίττας υποστηρίζει ότι, η Έφεση δεν παρουσιάζει προοπτικές επιτυχίας και οι λόγοι Έφεσης δεν ευσταθούν. Ακόμα όμως και εάν υπήρχαν προοπτικές επιτυχίας, αυτές, αν και λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση τέτοιου είδους αιτήσεων, έχουν όμως οριακή σημασία και δεν αποτελούν αποφασιστικό παράγοντα. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και/ή η Νομολογία και/ή δεν δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου με την παρούσα αίτηση Διατάγματος και η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων ημερομηνίας 30.3.2020, μέχρι την εκδίκαση, πλήρη αποπεράτωση και έκδοση απόφασης στην Έφεση που καταχωρήθηκε στις 5.5.
- Με κανένα τρόπο δεν διασφαλίζονται τα δικαιώματα της Αιτήτριας με την παρούσα αίτηση και ως εκ τούτου απορρίπτεται στην ολότητα του το περιεχόμενο της παραγράφου 25 της ενόρκου δηλώσεως του κ. Λεωνίδου. Τυχόν έγκριση της υπό εξέταση αίτησης, θα οδηγήσει σε καταστρατήγηση των δικαιωμάτων της Αιτήτριας, ενώ η οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η Αίτηση δεν φαίνεται να επηρεάζεται σε περίπτωση μη έγκρισης της αίτησης. Περαιτέρω, λόγω της μη κερδοφορίας της Καθ' ης η Αίτηση, η μη έγκριση της παρούσας αίτησης φαίνεται να είναι προς όφελος της. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει περαιτέρω ότι, η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση, δεν περιέχει επαρκή μαρτυρία προς υποστήριξην της, ενώ δεν συντρέχουν εξαιρετικές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και/ή προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Ούτε συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση εξαιρετικές και/ή ιδιάζουσες και/ή πολύ ειδικές περιστάσεις (special grounds) που να δικαιολογούν τη δυνατότητα παρέκκλισης από την αρχή της εκτελεστότητας δικαστικής απόφασης και/ή την κατ' εξαίρεσην χορήγηση αναστολής εκτέλεσης. Η υπό εξέταση αίτηση είναι καταχρηστική και/ή προωθείται καταχρηστικά και/ή στοχεύει στην παρακώλυση της εκτέλεσης Δικαστικής Απόφασης και/ή σκοπεί στο να καθυστερήσει την εκτέλεση της. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν αποκαλύπτει με την αίτηση της όλα τα σχετικά με την υπόθεση γεγονότα και δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια». Καμία αναφορά γίνεται από την Καθ' ης η Αίτηση για παραχώρηση ασφάλειας προς όφελος της Αιτήτριας, ως προβλέπεται στη σχετική νομοθεσία. Νομική και δικονομική πτυχή: Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Αναστολή εκτέλεσης: Σχετικό είναι το άρθρο 11
(5)[2] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο, κατά την έκδοση της Απόφασης ημερομηνίας 30.3.2020, διέταξε την αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος έξωσης για συνολική περίοδο επτά μηνών. Περαιτέρω αναστολή εκτέλεσης - νομολογία: Σχετική είναι η Αγγλική αυθεντία Moore v. Registrar of Lambeth County Court
(1969)1 All E.R., σελ. 782, που αφορούσε την περαιτέρω αναστολή εκτέλεσης διατάγματος έξωσης μετά τη λήξη περιόδου αναστολής την οποία το Δικαστήριο είχε δώσει με την έκδοση της απόφασης. Η εν λόγω αυθεντία έχει υιοθετηθεί στην Κυπριακή νομολογία (βλέπετε σχετικά την αυθεντία Δημητρίου
(1990)1 Α.Α.Δ. 256). Βλέπετε επίσης το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451, απόσπασμα που σκιαγραφεί τα όρια της δικαιοδοσίας όλων των Δικαστηρίων στα πλαίσια της σύμφυτης εξουσίας τους, μετά την έκδοση απόφασης: «The court's power to stay proceedings should not be confused with its power to stay the execution of a final judgement or order. The court has an inherent jurisdiction to control its own proceedings so as to prevent an abuse of process, and accordingly to stay proceedings which are frivolous, vexatious or harassing, or which are manifestly groundless or in which there is clearly no cause of action in law or equity, or where the justice of the case so requires. The court does not, however, have an inherent jurisdiction over all judgements or orders which it has made under which it can stay execution in all cases. On the contrary, the court's inherent jurisdiction to stay the execution of a judgement or order is limited in its extent and can only be exercised on grounds that are relevant to a stay of the enforcement proceedings themselves and not to matters which may operate as defence in law or relief in equity, for such matters must be specifically raised by way of defence in the action itself.» Η αυθεντία Δημητρίου (πιο πάνω) αφορούσε την αναστολή εκτέλεσης απόφασης για περίοδο πέραν της περιόδου που προνοείται στη νομοθεσία και ο έντιμος Δικαστής κ. Στυλιανίδης, είπε τα εξής (σελίδα 262): «Στην Αγγλική υπόθεση Moore v. Registrar of Lambeth County Court [1969] 1 All E.R. 782, το Αγγλικό Εφετείο αποφάσισε ότι μετά την ημερομηνία της παράδοσης της κατοχής το Δικαστήριο της Κομητείας δεν είχε εξουσία να αναστείλει την εκτέλεση του εντάλματος κατοχής. Στη σελ. 785, ο Edmund Davies, L.J. είπε:- "In my judgment this clearly is not so. Indeed, I very much doubt and am prepared here and now to hold, that the county court judge had no power after 3rd January had passed to suspend possession yet further." Ο θέσμιος ενοικιαστής διατηρεί την κατοχή όχι δυνάμει συμβάσεως, αλλά δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Η θέσμια ενοικίαση τερματίζεται με την έκδοση του διατάγματος εξώσεως ή παραδόσεως της κατοχής. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν έχει εξουσία ή αρμοδιότητα να αναστείλει πάνω από ένα χρόνο την εκτέλεση της απόφασης ανάκτησης κατοχής. Η δικαιοδοσία των κατωτέρων Δικαστηρίων περιορίζεται εις εκείνη που ο ιδρυτικός νόμος τους απονέμει - (Christofi and Others v. Iacovidou [1986] 1 C.L.R. 236).» Σχετική είναι η απόφαση του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως ήταν τότε, κ. Στ. Ναθαναήλ (σε μονομελή σύνθεση), στην αυθεντία Αναφορικά με την Αίτηση των Α.Κ. Ποχτζελιάν & Υιοί (Διανομείς) Λτδ, Πολιτική Αίτηση Αρ. 212/2014, ημερομηνίας 30.1.2015. Στη σελίδα 9 της απόφασης και με αναφορά στο άρθρο 11
(5)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, ο έντιμος Δικαστής λέγει: «Η πιο πάνω πρόνοια είναι κατά το Δικαστήριο σαφέστατη στο λεκτικό της. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων εκδίδοντας απόφαση ή διάταγμα ανάκτησης κατοχής υποστατικού, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν οφειλόμενο ποσό, δύναται να αναστείλει την εκτέλεση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα έτος. Αυτή η πρόνοια παραπέμπει στην άπαξ ευχέρεια του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να αναστείλει το διάταγμα κατοχής κατά ανώτατο όριο για ένα έτος, με μόνη άλλη πρόνοια την περίπτωση της διαφορετικής μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. Αυτό το δικαίωμα ή ευχέρεια αναστολής παρέχεται στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων κατά την ώρα της έκδοσης της απόφασης. Δεν είναι επιτρεπτό να δοθεί, όπως έγινε στην υπό κρίση υπόθεση, περίοδο πρόσθετης αναστολής η οποία αρχικά καθορίστηκε να ήταν το αργότερο μέχρι 20.8.2014, δηλαδή, για περίοδο έξι μηνών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Μεταγενέστερα όμως δόθηκε πρόσθετος χρόνος με αφορμή την αίτηση που εισήγαγαν οι καθ' ων ως ενοικιαστές, με αποτέλεσμα ο χρόνος παράδοσης της κατοχής να έχει επιμηκυνθεί έτι περαιτέρω. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν έχει δικαίωμα, ως φαίνεται να προκύπτει από το σκεπτικό του, πρόσθετων και διαδοχικών παρατάσεων μέχρι τη συμπλήρωση ενός έτους. Η παράταση δίδεται κατά διακριτική ευχέρεια στη βάση των γεγονότων που συνθέτουν την όλη υπόθεση και όταν εκδίδεται η απόφαση. Αυτό είναι σαφές από το λεκτικό του άρθρου 11
(5), όπου αναφέρεται «το Δικαστήριο εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα.». [δική μου υπογράμμιση] Και στη σελίδα 11: «Δεν υπάρχει άλλη πρόνοια στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο που να επιτρέπει εκ των υστέρων στον υπό έξωση ενοικιαστή να υποβάλει αίτημα για παράταση του αρχικού χρόνου που δόθηκε με τη δικαστική απόφαση.» Η πιο πάνω αυθεντία αφορούσε την έκδοση Διατάγματος αναστολής εκτέλεσης λόγω καταχώρησης Έφεσης. Στη μεταγενέστερη αυθεντία Ανδρέας Μιχαηλίδης v. Θωμάς Σάββα Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 285/2016, απόφαση ημερομηνίας 22.9.2017, ECLI:CY:AD:2017:A314, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ.Ν. Γιασεμής (σε τριμελή σύνθεση), με αναφορά στην υπόθεση Ποχτζελιάν, είπε τα εξής (σελίδα 2 της απόφασης): «Στην πιο πάνω υπόθεση, με βάση παλαιότερη νομολογία (Δημητρίου
(1990)1 Α.Α.Δ. 256), επιβεβαιώθηκε ότι το εν λόγω Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να παρατείνει το χρόνο αναστολής που προβλέπεται στο άρθρο 11
(5)του Ν. 23/1983. Διαπιστώθηκε, όμως, ότι αυτό δεν εμποδίζεται, όπως, ακριβώς, προκύπτει από την υπόθεση Παπά v. Οικονομίδου κ.ά.
(2010)1 Α.Α.Δ. 58, να αναστείλει την απόφαση του, δυνάμει της Δ.35, Κ. 18, των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας.» Στην αυθεντία Ντέμιαν κ.ά. v. Τσαγγαρίδης κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 36/2018, απόφαση ημερομηνίας 22.6.2018, ECLI:CY:AD:2018:A302, η έντιμη Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κα. Π. Παναγή (σε τριμελή σύνθεση), με αναφορά και στην απόφαση Ανδρέας Μιχαηλίδης v. Θωμάς Σάββα Λτδ (πιο πάνω), είπε τα εξής (σελίδα 4 της απόφασης): «Τα δικαστήρια της Κύπρου, περιλαμβανομένου του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, έχουν γενική εξουσία να αναστέλλουν την εκτέλεση δικαστικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960). Όταν η απόφαση αποτελεί αντικείμενο έφεσης, η άσκηση της εξουσίας αυτής ρυθμίζεται δικονομικά από τη Δ.35, Θ.18. Η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Με δεδομένο ότι η αίτηση για αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης έφεσης υποβάλλεται πρώτα στο πρωτόδικο Δικαστήριο (βλ. Δ.35, θ.19), η ερμηνεία που έδωσε το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στο άρθρο 11
(5)του Νόμου, η οποία δεν μας βρίσκει σύμφωνους, συνεπάγεται, δυνητικά, δραστικό περιορισμό της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος της έφεσης. Το άρθρο 11
(5)του Νόμου είναι γεγονός που περιέχει ειδικές πρόνοιες αναφορικά με την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να αναστέλλει τελική απόφαση του, όταν την εκδίδει, σε στάδιο κατά το οποίο δεν βρίσκεται στο προσκήνιο οποιαδήποτε έφεση, αναστέλλοντας το χρόνο εκτέλεσης της μέχρι και ένα έτος, εκτός αν συμφωνηθεί διαφορετικά μεταξύ των διαδίκων. Θεωρούμε ότι η εν λόγω νομοθετική διάταξη δεν είναι ασυμβίβαστη με το δικαίωμα ενός καθ' ου η αίτηση, να επιδιώξει ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και να εξασφαλίσει στην κατάλληλη περίπτωση αναστολή της εκτέλεσης διατάγματος έξωσης, εκκρεμούσης έφεσης που έχει ασκηθεί κατά της δικαστικής απόφασης, ώστε αν αυτή πετύχει η απόφαση του Εφετείου να μην καταστεί κενό γράμμα. Στο λεκτικό του άρθρου 11
(5)δεν υπάρχει οτιδήποτε που να αναιρεί ή να αφαιρεί ή να θέτει οποιοδήποτε περιορισμό στο δικαίωμα αυτό και στην ανάλογη εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την απόφαση εκκρεμούσης της έφεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, μάλιστα, που το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν διέταξε την αναστολή της διαταγής για έξωση, η δυνατότητα για υποβολή αίτησης ενώπιον του δυνάμει της Δ.35, θ.18 παρείχετο εξ αρχής, με την καταχώρηση της έφεσης.» [δική μου υπογράμμιση] Ακόμα, στη σελίδα 8 της απόφασης, η έντιμη Δικαστής είπε: «Εν προκειμένω, δεν μπορεί να γίνει με βεβαιότητα πρόγνωση, στη βάση του ενώπιον μας υλικού, ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης. Σε περίπτωση δε που εγκριθεί η αίτηση, θα επηρεαστούν δυσμενώς οι εφεσίβλητοι ιδιοκτήτες αφού θα στερηθούν της κατοχής του επίδικου διαμερίσματος, ενόσω υφίσταται αναστολή της εκτέλεσης του διατάγματος κατοχής. Αυτός ο επηρεασμός όμως είναι κατά πολύ μικρότερος έναντι του δυσμενούς επηρεασμού που θα υποστεί η εφεσείουσα σε περίπτωση που παραδοθεί το μίσθιο, δεδομένου ειδικά ότι η διαφορά των διαδίκων αφορά ουσιαστικά στο κατά πόσο η εφεσείουσα όφειλε να καταβάλλει το ποσό των €400 μηνιαίως, όπως θεωρούν οι εφεσίβλητοι, αντί του ποσού των €300 μηνιαίως, που αυτή κατέβαλλε πριν από την καταχώριση της κύριας αίτησης στο πρωτόδικο Δικαστήριο και εξακολουθεί να καταβάλλει, ως το ενοίκιο που η ίδια θεωρεί συμφωνηθέν και νομίμως πληρωτέο. Σε περίπτωση δε εκτέλεσης του διατάγματος κατοχής του διαμερίσματος, θα είναι αδύνατη πλέον η επανεγκατάσταση της εφεσείουσας σε αυτό.» [δική μου υπογράμμιση] Από τις πιο πάνω αυθεντίες, συνάγεται ότι, σε περίπτωση καταχώρησης Έφεσης εναντίον απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να ακούσει αίτηση για την έκδοση Διατάγματος αναστολής εκτέλεσης, δυνάμει της Δ.35 θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και να εκδώσει, εάν ούτως κρίνει, Διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης και του όποιου Διατάγματος έξωσης, είτε είχε αναστείλει αρχικά κατά την έκδοση της εφεσιβληθείσας απόφασης, την εκτέλεση του Διατάγματος έξωσης, δυνάμει του άρθρου 11
(5)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, είτε όχι. Η κατάληξη αυτή ακολουθεί και δεν αντικρούει, τόσο το σκεπτικό στην Ντέμιαν (πιο πάνω), όσο και τα άρθρα 32 και 47 [3] του περί Δικαστηρίων Νόμου. Διαταγή 35: Στρέφομαι στο θεσμό 18 της Διαταγής 35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον οποίο βασίζεται, μεταξύ άλλων, η υπό εξέταση αίτηση [4]. Υπάρχει σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικά με την αναστολή απόφασης εκκρεμούσης εφέσεως. Αναφέρω ενδεικτικά τις ακόλουθες: Gruno v. Ship "Algazera",
(1980)1 C.L.R. 595, Phoenix v. Al Khalaf Exhibition
(1981)1 C.L.R. 673, Essex Overseas v. Legent Shipping
(1981)1 C.L.R. 263, Mavrochanna and another v. Michael,
(1984)1 C.L.R. 760, Charalambous v. Nicolaides and Neophytou
(1985)1 C.L.R. 737, Christophi and Others v. Iacovidou
(1985)1 C.L.R. 713, Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd.
(1991)1 C.L.R. 172, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, ABP Holdings Ltd. κ.ά. ν. Κιταλίδης κ.ά.(Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287, Ανδρέα Πελεκάνου και άλλου ν. Pelmako Development Ltd.
(1995)1 Α.Α.Δ. 724, Βογαζιανού ν. Γεν. Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ. 591, Παπακόκκινου κ.ά. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 692, Παπακόκκινου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd. κ.ά.
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 513, Χαψίδης v. Νικολαϊδου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1493, Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd.
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1978, Σάββα v. Υπουργού Δικαιοσύνης (Αρ. 1),
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 195, Παπά v. Οικονομίδου κ.ά.,
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 58, Δημητρούδης v. Λουγκρίδη,
(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 687, Penderhil Holdings Ltd κ.ά. v. Κλουκινά,
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1921, Βλάχου v. Οικονόμου
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1520, Λουκαίδου - Θεοφάνους v. Γεωργίου κ.ά., Πολιτική Έφεση αρ. 251/2014, απόφαση ημερομηνίας 19.2.2016, Κωνσταντινίδη v. Κωμοδρόμου, Πολιτική Έφεση αρ. 283/2015, απόφαση ημερομηνίας 23.3.2016, Ιωάννου v. Yiangos I Socratous & Sons Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 149/2015, απόφαση ημερομηνίας 26.9.2016. Η έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλέπετε Essex Overseas v. Legent Shipping, πιο πάνω) και η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί τον τελεσίδικο χαρακτήρα της μέχρι την ακύρωση ή τροποποίηση της από το Ανώτατο Δικαστήριο (βλέπετε Βλάχου v. Οικονόμου, πιο πάνω, σελίδα 1515). Στέκομαι ιδιαίτερα στις αυθεντίες Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd., στη σελίδα 1981 [5] και Christophi and Others v. Iacovidou (βλέπετε πιο πάνω), στη σελίδα 716 [6]. Έχω λάβει υπόψη τους λόγους έφεσης όπως αυτοί παρατίθενται στην Ειδοποίηση Έφεσης, Τεκμήριο Β στην πρώτη ένορκο δήλωση του κ. Λεωνίδου, η οποία συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση. Σύμφωνα με την νομολογία (βλέπετε ενδεικτικά Gruno v. Ship "Algazera" και Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd, πιο πάνω), οι λόγοι Έφεσης λαμβάνονται υπόψην κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην έκδοση ή μη διατάγματος αναστολής. Οι Καθ' ων η Αίτηση πρέπει να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι, εκ πρώτης όψεως, έχουν καλή υπόθεση στην Έφεση. Από την άλλη, όμως, ο παράγων αυτός μπορεί να είναι σχετικός αλλά είναι οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις (βλέπετε Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου και ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδης (αρ.1), πιο πάνω). Το Δικαστήριο δεν δύναται ασφαλώς να προεξοφλήσει το αποτέλεσμα της Έφεσης. Λαμβάνω υπόψην ότι οι λόγοι Έφεσης ουσιαστικά αφορούν την έκδοση του Διατάγματος έξωσης λόγω κατεδάφισης της υφιστάμενης οικοδομής, ενώ δεν προσβάλλεται η Απόφαση του Δικαστηρίου σε άλλα σημεία και/ή στο σημείο της απόδοσης αποζημιώσεων στους Καθ' ων η Αίτηση, με βάση την Ανταπαίτηση τους και/ή στην απόρριψη των λοιπών θεραπειών στην Ανταπαίτηση. Κρίνω ότι, εκ πρώτης όψεως, οι πιθανότητες επιτυχίας της Έφεσης των Καθ' ων η Αίτηση, είναι ανάλογα περιορισμένες. Στην αυθεντία Βλάχου v. Οικονόμου (πιο πάνω), στη σελίδα 1525, ο έντιμος Δικαστής κ. Κ. Κληρίδης, είπε: «Το Δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μία και τη διασφάλιση της αξίας του και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη.» Περαιτέρω, στην αυθεντία Λουκαίδου - Θεοφάνους v. Γεωργίου κ.ά. (πιο πάνω), η έντιμη Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κα. Κ. Σταματίου, είπε: «Η ύπαρξη ανεπανόρθωτης βλάβης είναι ουσιαστικό στοιχείο ακόμα και σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, που αφορά την απόδοση λογαριασμών. Θεωρούμε όμως ότι στην παρούσα περίπτωση, η αιτήτρια δεν δίδει επαρκείς λεπτομέρειες, έτσι ώστε να καταδεικνύεται η αναγκαιότητα αναστολής της απόφασης λόγω ύπαρξης εξαιρετικών περιστάσεων.» Βλέπετε επίσης σχετικά την τελευταία σελίδα της Απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην αυθεντία Κωνσταντινίδη v. Κωμοδρόμου (πιο πάνω), όπως εκφράστηκε από την έντιμη Δικαστή κα. Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου. Είναι η κρίση μου ότι οι Καθ' ων η Αίτηση στην ενώπιον μου υπόθεση, δεν έχουν καταδείξει αυτή τούτη την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων. Ο έντιμος Δικαστής, ως ήταν τότε, κ. Στ. Ναθαναήλ, στην τελευταία σελίδα της Απόφασης στην αυθεντία Ιωάννου v. Yiangos I Socratous & Sons Ltd, (πιο πάνω), είπε τα εξής: «Στην ουσία εκείνο που το Επαρχιακό Δικαστήριο ή το Εφετείο καλείται να εξισορροπήσει σε τέτοιου είδους αιτήσεις είναι η φυσιολογική προσδοκία του ενάγοντα να απολαύσει άμεσα τους καρπούς της νίκης του και, από την άλλη, η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μην απωλέσει τη σημασία της και να παραμείνει συνεπώς άνευ αντικρίσματος. Σχετικός είναι, μεταξύ άλλων υποθέσεων, οι Νεοφύτου v. Δημητρίου
(1989)1 ΑΑΔ 592 και Aristidou v. Aristidou
(1985)1 CLR 649.» Κατάληξη: Καθοδηγούμενη από τις σχετικές αυθεντίες, στέκομαι στα πιο κάτω σημεία ως καθοριστικά για την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Κατά κύριο λόγο, υπάρχει το θέμα της αποστέρησης των Αιτητών των καρπών της επιτυχίας τους, εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η Έφεση των Καθ' ων η Αίτηση. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα και οι Καθ' ων η Αίτηση αποτύχουν στην Έφεση τους, ουδείς θα ζημιωθεί, εφόσον οι Αιτητές θα έχουν ήδη παραλάβει την κατοχή του ακινήτου τους και οι Καθ' ων η Αίτηση την αποζημίωση που τους επιδικάστηκε πρωτόδικα, ενώ υπάρχει πάντοτε το ενδεχόμενο το Ανώτατο Δικαστήριο να εκδώσει οποιαδήποτε άλλη διαταγή, για αποζημιώσεις ή άλλως πως, κατά την κρίση του. Εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, οι Καθ' ων η Αίτηση επιτύχουν στην Έφεση τους και το επίδικο υποστατικό εν τω μεταξύ κατεδαφιστεί, η επαναφορά τους σ' αυτό θα είναι αδύνατη, όμως θα έχουν ήδη αποζημιωθεί μ' ένα ποσό που τους επιδικάστηκε από Δικαστήριο και πάλιν με την πιθανότητα ή δυνατότητα έκδοσης περαιτέρω διαταγής από το Ανώτατο Δικαστήριο. Εάν όμως εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, ανεξαρτήτως επιτυχίας της Έφεσης, οι Αιτητές πιθανόν να απωλέσουν εν τω μεταξύ, τη δυνατότητα να αναπτύξουν το ακίνητο τους, δυνατότητα που προβλήθηκε πρωτόδικα ως ο σκοπός για την κατεδάφιση του, για τους λόγους που αναφέρονται στην ένορκο δήλωση του διευθυντή τους που συνοδεύει την ένσταση και οι οποίοι δεν έχουν αντικρουστεί. Ζυγίζοντας τους δύο παράγοντες όπως αυτοί περιγράφονται στις αυθεντίες, κρίνω ότι πρέπει να διασφαλίσω την αξία του αποτελέσματος της Έφεσης, αλλά και να εξασφαλίσω τους καρπούς της επιτυχίας των Αιτητών. Είναι η κρίση μου ότι στην προκείμενη περίπτωση, αυτό δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί με την επιβολή όρων για να τεθεί σε ισχύ διαταγή αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης. Αναφέρομαι στην αυθεντία Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd. (πιο πάνω), όπου στη σελίδα 1983 ο έντιμος Δικαστής κ. Α. Κραμβής είπε τα ακόλουθα: «Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.» Υπό το φως των πιο πάνω, του συνόλου της απόφασης του Δικαστηρίου της 30.3.2020 και των λόγων Έφεσης, η ενδεχόμενη επιτυχία της Έφεσης δεν θα απωλέσει τη σημασία της και δεν θα παραμείνει άνευ αντικρίσματος. Εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, δεν έχουν καταδειχθεί. Κρίνω ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.3.
- Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών στην κυρίως Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της Απόφασης ημερομηνίας 30.3.
- (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμού αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] "Το Δικαστήριο, εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα δυνάμει των παραγράφων (α), (β), (γ), (δ), (ε), (στ), (ζ), (η), (θ), (ι), (ια) και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν ποσόν το οποίο νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστή οφειλόμενον υπ' αυτού, να αναστείλει την εκτέλεσιν της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να αναβάλει την ημερομηνίαν κατοχής δια τοιαύτην περίοδον μη υπερβαίνουσαν το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελον συμφωνήσει, και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει κατάλληλους." [3] «Η απόφασις οιουδήποτε δικαστηρίου, επιφυλασσομένης οιασδήποτε εν αυτή περιεχομένης αντιθέτου διαταγής και ασχέτως του γεγονότος ότι αυτή έχει ληφθή επί παραλείψει υποβολής εγγράφων προτάσεων ή εμφανίσεως οιουδήποτε διαδίκου, θα είναι δεσμευτική δι' όλους τους διαδίκους ευθύς ως αυτή εκδοθή, ασχέτως προς οιανδήποτε έφεσιν κατ' αυτής, αλλά το δικαστήριον υπό του οποίου εκδίδεται η τοιαύτη απόφασις, ή οιονδήποτε δικαστήριον έχον δικαιοδοσίαν να εκδικάση κατ' έφεσιν την τοιαύτην απόφασιν δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, εάν θεωρήση τούτο πρέπον, και ασχέτως προς το εάν εξεδόθη ή μη διάταγμα προς εκτέλεσιν αυτής να διατάξη όπως ανασταλή η εκτέλεσις της τοιαύτης αποφάσεως διά τοσαύτον χρονικόν διάστημα και υπό τοιούτους όρους ή άλλως, ως ήθελε κρίνει ορθόν το τοιούτον δικαστήριον.» [4] «
- Αn appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» [5] «Η νομική βάση της αίτησης για αναστολή είναι η Διαταγή 35 καν.
- Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.» [6] «The discretion of the Court is exercised upon a consideration of two equally important considerations for the sound administration of justice. The need to uphold finality of judgments, on the one hand, and the sustenance of the effectiveness of the right to appeal, on the other.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο