Έλσας Ν. Σμυρνιού κ.α. ν. Imparcial Trading Ltd κ.α., Αίτηση Αρ.: Ε94/14, 30/6/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2020:14 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Ε94/14 Μεταξύ:
- Έλσας Ν. Σμυρνιού, από τη Λευκωσία
- Γιώργου Σ. Μιχαηλίδη, από τη Λευκωσία
- Μιχάλη Σ. Μιχαηλίδη, από τη Λευκωσία Αιτητών και
- Imparcial Trading Ltd, εκ Λάρνακας
- Πέτρου Κόκκινου, από τη Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση ---------------------------------------------------------------------------- 30.6.2020 Για τους Αιτητές - Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση: κ. Α.Θ. Μαθηκολώνης Για τους Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητές 1, 2 και 3 στην κυρίως Αίτηση: κ. Γ. Παπαθεοδώρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 27.4.2020, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «οι Καθ' ων η Αίτηση»), εξαιτούνται ως ακολούθως: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ή και των Διαταγμάτων ημερομηνίας 18/03/2020 που εκδόθηκαν υπέρ των Αιτητών στην αίτηση Ε94/2014 μέχρις εκδίκασης της Έφεσης ημερ. 27/4/2020 που καταχωρήθηκε εναντίον της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον των Καθ ων η αίτηση 1 και 2 - Αιτητών στην παρούσα Αίτηση ή/και μέχρι νεοτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου ή και για όσο χρονικό διάστημα θεωρεί πρέπον το Δικαστήριο. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει την αναστολή εκτέλεσης του διατάγματος έξωσης ή και παράδοσης του ακινήτου όπως αυτό αναγράφεται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18/03/2020 στην αίτηση Ε94/2014 μέχρι εκδίκασης της έφεσης ή και για όσο χρονικό διάστημα θεωρεί πρέπον το Δικαστήριο. Γ. Οιονδήποτε άλλο διάταγμα ή/και θεραπεία την οποίαν το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δικαία και πρέπουσα υπό τας περιστάσεις. Δ. Τα έξοδα της παρούσης αιτήσεως.» Η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983, (Ν.23/83), άρθρα 2, 4, 6, 7, 11, 15, 31, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό, άρθρα 1, 2, 3, 7, 11α, 12(α), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.26 θ.14, Δ.35 θθ.18-19, Δ.40 θθ.7(β), 11, Δ.48 θθ. 1, 2, 8(y), 9, Δ. 64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 32 και 47, στο Κεφ. 6, άρθρα 4 και 9, στη διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η υπό εξέταση αίτηση, εμφαίνονται στις επισυνημμένες ένορκες δηλώσεις των κ.κ. Πέτρου Κόκκινου, εκ Λευκωσίας και Κωστάκη Μάρκου, εκ Λεμεσού. Ο κ. Κόκκινος λέγει ότι είναι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 στην κυρίως Αίτηση και γνωρίζει προσωπικά και εξ' ιδίας γνώσεως όλα τα γεγονότα που έχουν σχέση με την παρούσα αίτηση, ενώ έχει τύχει νομικής συμβουλής. Οι Αιτητές στην κυρίως Αίτηση εξασφάλισαν απόφαση και Διατάγματα ανάκτησης κατοχής της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας, στις 18.3.2020, κατόπιν εκδίκασης της υπόθεσης από το Δικαστήριο. Μετά την έκδοση της εν λόγω απόφασης και του Διατάγματος εξώσεως, ο ενόρκως δηλών ενημερώθηκε για το αποτέλεσμα από το δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση και ζήτησε να έχει συνάντηση στο γραφείο του πρώτου, μαζί με το Διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, κ. Κωστάκη Μάρκου. Λόγω των Διαταγμάτων περιορισμού που εκδόθηκαν από την Κυβέρνηση εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού, αυτό ήταν αδύνατο. Έγινε προσπάθεια επεξήγησης των συνεπειών της Απόφασης δια τηλεφώνου. Μετά πάροδο μερικών ημερών, ο κ. Κόκκινος ενημερώθηκε από τους δικηγόρους τους, ότι οι Αιτητές στις 20.3.2020 κατέθεσαν αίτηση και ζητούσαν την τροποποίηση της εκδοθείσας απόφασης και ήθελαν την αύξηση των ποσών. Ο ίδιος ζήτησε όπως κατατεθεί ένσταση, όμως κατόπιν επεξήγησης από τους δικηγόρους τους, αντιλήφθηκαν ότι επρόκειτο για τυπογραφικό λάθος και τούτο δεν σήμαινε ότι θα ακύρωνε το δικαίωμα τους για καταχώριση Έφεσης εφόσον το επιθυμούσαν και εν τέλει, αποδέχθηκαν την έκδοση της Διαταγής. Από σχετική ενημέρωση που έλαβε από το δικηγόρο τους, του διευκρίνισε ότι η αίτηση για τροποποίηση της απόφασης ορίστηκε αρχικώς στις 26.3.2020, ημερομηνία κατά την οποία ζήτησε λίγες μέρες για να τοποθετηθούν και εν τέλει, στις 30.3.2020, έγινε αποδεκτή η αίτηση από την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση. Στις 10.4.2020, ο κ. Κόκκινος έλαβε από ιδιώτη επιδότη, την τροποποιημένη απόφαση του Δικαστηρίου και αμέσως, επικοινώνησε με το γραφείο του κ. Μαθηκολώνη και ζήτησε συνάντηση. Όμως οι διαταγές του Κράτους για περιορισμό ήταν σε ισχύ και η συνάντηση ήταν αδύνατη. Επίσης, ενημερώθηκε ότι το Δικηγορικό γραφείο του κ. Μαθηκολώνη δεν λειτουργούσε κανονικά, αλλά οι δικηγόροι εργάζονταν από το σπίτι. Ο κ. Κόκκινος επικοινώνησε με το δικηγόρο ο οποίος είχε χειριστεί την υπόθεση και, σε συνεννόηση με τον κ. Μαθηκολώνη, τους επεξήγησαν εκ νέου τις συνέπειες της Απόφασης. Στις 16.4.2020, αποφάσισαν όπως δώσουν οδηγίες στους δικηγόρους τους για καταχώρηση Έφεσης κατά της Απόφασης του Δικαστηρίου. Ένεκα των εορτών του Πάσχα και των περιορισμών λόγω του κορωνοϊού, η ετοιμασία της Έφεσης και της υπό εξέταση αίτησης, κατέστη δυνατό να ολοκληρωθεί περί την 23.4.
- Ο ενόρκως δηλών επισημαίνει ότι το Δικαστήριο διέταξε την εκκένωση των καταστημάτων εντός 20 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της Απόφασης και επαναφορά των καταστημάτων στην πρότερα κατάσταση τους εντός ενός μηνός από την 18.3.
- Ουδεμία άλλη αναστολή δόθηκε. Διατάχθηκε επίσης η πληρωμή ενοικίων ύψους €151.300.-, πλέον ενδιάμεσα οφέλη και δικηγορικά έξοδα. Στις 13.4.2020, το Κράτος ανανέωσε τα Διατάγματα περιορισμού εξαιτίας της πανδημίας, καθιστώντας αδύνατη την οποιαδήποτε συμμόρφωση με τα Διατάγματα του Δικαστηρίου. Στις 9.4.2020 το Διάταγμα του Υπουργού Υγείας ανανεώθηκε μέχρι και τις 30.4.
- Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι, με την αίτηση του εξαιτείται την αναστολή εκτέλεσης της ως άνω Απόφασης, μέχρι της εκδίκασης της Έφεσης την οποία καταχώρησε εναντίον της αποφάσεως του Δικαστηρίου, της πληρωμής των εν λόγω ποσών και των Διαταγμάτων εξώσεως, επειδή: η Έφεση έχει περισσότερο από καλές πιθανότητες επιτυχίας, με τα Διατάγματα του Υπουργού για περιορισμό εξαιτίας της πανδημίας, είναι εξ' αντικειμένου εντελώς αδύνατο να υπάρξει συμμόρφωση, τυχόν εκτέλεση της απόφασης θα του δημιουργήσει τέτοια αδικία και σε τέτοιο βαθμό ζημιά, που θα είναι εντελώς αδύνατο, ακόμα και με τυχόν επιτυχία της Έφεσης, να επανορθωθεί η ζημιά και ο ίδιος προσωπικά δεν είναι ο ενοικιαστής και κάτοχος των καταστημάτων αλλά η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία και είναι δική της απόφαση ή και του ιδιοκτήτη της, για τη μεταφορά της επιχείρησης σε άλλο ακίνητο. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει πως είναι προφανές ότι η Ανταπαίτηση της Αιτήτριας εταιρείας απορρίφθηκε κατόπιν σφάλματος και ως αποτέλεσμα παρεξήγησης των γεγονότων, εφόσον ο ίδιος, στη Γραπτή του Δήλωση ως μάρτυρας, ανέφερε ρητώς ότι τις βελτιώσεις, για τις οποίες έδωσε μαρτυρία μετά ο κ. Κονίδης, τις εκτέλεσε και τις πλήρωσε η Αιτήτρια εταιρεία Imparcial Trading Ltd. και όχι η Dobrini Ltd. Αυτό σημαίνει ότι η επιτυχία της Ανταπαίτησης είναι δεδομένη και μπορεί με βεβαιότητα να κριθεί ότι θα επιτύχει ο αντίστοιχος λόγος Έφεσης. Είναι προφανές ότι η Dobrini Ltd. ανέλαβε μόνο τη λειτουργεία της επιχείρησης μεταγενέστερα και δεν είχε οποιαδήποτε συμμετοχή στις βελτιώσεις και στην αγορά εξοπλισμού, που ήταν η Ανταπαίτηση της Αιτήτριας εταιρείας. Στο σημείο αυτό το Δικαστήριο παρατηρεί ότι, παρόλο που ο ενόρκως δηλών αναφέρεται εκτενώς σε σημεία της μαρτυρίας του σε συνάρτηση με επιχειρηματολογία γιατί η Έφεση του θα πρέπει να επιτύχει, δεν αναφέρεται στο γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία δεν είχε προσφέρει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, μήτε για την απαίτηση μήτε για την Ανταπαίτηση, εφόσον ουδείς αξιωματούχος ή άλλως κατέθεσε εκ μέρους της. Περαιτέρω, η κυρίως Αίτηση, δηλαδή η απαίτηση, είχε απορριφθεί εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, συνεπώς επί ποίας βάσεως ασκεί Έφεση εναντίον Απόφασης που την απάλλαξε και/ή σχετικά με Ανταπαίτηση που δεν υποστήριξε; Ο ενόρκως δηλών συνεχίζει και λέγει ότι, κατά τη θέση των δικηγόρων του, δεν αποστάλθηκε η προβλεπόμενη ειδοποίηση ή/και τερματισμός, εφόσον καμία εκ των επιστολών των Αιτητών πληρούσε τα κριτήρια της νομολογίας και της νομοθεσίας. Ο αντίστοιχος λόγος Έφεσης έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας. Ένας πολύ σοβαρός λόγος Έφεσης είναι ο πρώτος, ο οποίος αφορά την παρανομία. Οι Αιτητές στην κυρίως Αίτηση ενοικίασαν στην Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία, τα δύο καταστήματα ως ένα, δηλαδή τα δύο καταστήματα δεν είχαν διαχωριστικό τοίχο και είχαν παρανόμως ενοποιηθεί. Αυτό ήταν φανερό από τη μαρτυρία της κας. Οδυσσέως και σύμφωνα με τους δικηγόρους του κ. Κόκκινου, όπου υπάρχει παρανομία στην ουσία της συμφωνίας, δεν θα πρέπει το Δικαστήριο να επιδικάσει οποιαδήποτε θεραπεία. Η μη κατοχή Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης των καταστημάτων ως ένα κατάστημα, αλλά και η χρήση του για άλλο σκοπό από τον εγκεκριμένο, αποτελούν ποινικά αδικήματα. Ο κ. Κόκκινος υποστηρίζει επίσης ότι θα πρέπει να ανασταλεί η εκτέλεση της Απόφασης, καθότι ο ίδιος ουδέποτε ενοικίασε το εν λόγω υποστατικό, ουδέποτε το είχε ή έχει στην κατοχή του. Ουδέποτε είχε πρόθεση να το ενοικιάσει, αλλά προφανώς η εταιρεία για την οποία υπέγραψε και η οποία ενεγράφη ως εταιρεία μεταγενέστερα. Πρόκειται για εμφανή γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και από τις δύο πλευρές. Ο αντίστοιχος λόγος Έφεσης έχει μετά βεβαιότητας αυξημένες πιθανότητες επιτυχίας. Οι Αιτητές ουδέποτε προώθησαν τη θέση ότι ο κ. Κόκκινος είναι ή ήταν ο ενοικιαστής, αλλά τη θέση ότι ενοικιάστρια είναι η εταιρεία και τίποτα δεν δικαιολογούσε την έκδοση Απόφασης εναντίον του ως ενοικιαστή ή ως κατόχου. Ο ενόρκως δηλών υποδεικνύει ότι θα προκληθεί αδικία στον ίδιο αν δεν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης. Οι Αιτητές θα αρχίσουν να δεσμεύουν την προσωπική του περιουσία και θα δικαιούνται να προχωρήσουν σε μέτρα εκτέλεσης εναντίον του, συμπεριλαμβανομένης και Αίτησης Πτώχευσης, γεγονός που θα σημαίνει την οικονομική του καταστροφή εντελώς αδίκως. Επιπρόσθετα, οι Αιτητές θα δικαιούνται να καταθέσουν διαδικασίες παρακοής διατάγματος εναντίον του, με κίνδυνο τη φυλάκιση του, ενώ δεν έχει τον έλεγχο της επιχείρησης, δεν είναι δική του απόφαση αλλά ούτε και είναι εντός των δυνατοτήτων του να μεταφέρει αλλού την επιχείρηση της Καθ' ης η Αίτηση
- Υποστηρίζει ότι είναι αδύνατο για τον ίδιο να συμμορφωθεί με μία διαταγή η οποία θα έπρεπε να απευθύνεται στην Καθ' ης η Αίτηση 1 ή εν πάση περιπτώσει, στην κάτοχο του ακινήτου ή στην ενοικιάστρια. Η επιχείρηση που λειτουργεί εντός του υποστατικού εργοδοτεί και άλλους υπαλλήλους πέραν από τον ίδιο και το κλείσιμο της θα σημαίνει και την απόλυση των υπαλλήλων, θέτοντας σε κίνδυνο πολλές οικογένειες. Πρόκειται για πρόσωπα που δεν είναι δικοί του υπάλληλοι αλλά της εταιρείας του κ. Κώστα Μάρκου και δεν μπορεί ο κ. Κόκκινος να τους δώσει οδηγίες για οτιδήποτε, χωρίς να το εγκρίνει ο ιδιοκτήτης της εταιρείας. Το Διάταγμα δεν διατάσσει την εταιρεία αλλά τον ίδιο προσωπικά, ο οποίος εξ' αντικειμένου, δεν αποφασίζει για την περιουσία της εταιρείας, για τους υπαλλήλους της, για το απόθεμα της και για τον εξοπλισμό της. Το Διάταγμα του Υπουργού Υγείας για τους περιορισμούς λόγω της πανδημίας, καθιστά αδύνατη την οποιαδήποτε μετακίνηση της επιχείρησης ή και την εξεύρεση άλλου χώρου για στέγαση της, εφόσον δεν εργάζονται οι εταιρείες μετακομίσεων και μεταφορών, κανένας δεν θα αποδέχεται να έρθει σε επαφή με τυχόν ενοικιαστή για να του δείξει καταστήματα, δεν εργάζονται οι μεσίτες. Η εξεύρεση χώρου για στέγαση τέτοιας επιχείρησης, θα έπαιρνε τουλάχιστον 2 με 3 μήνες, διότι θα πρέπει να εντοπιστεί διαθέσιμο κατάλληλο κτίριο και θα πάρει άλλους 1 με 2 μήνες η διαμόρφωση του και η ομαλή μεταφορά της επιχείρησης. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι, ακόμα και να αποδεχθεί ο κ. Κώστας Μάρκου να μεταφέρει την επιχείρηση του αλλού, θα είναι εξ' αντικειμένου αδύνατο να γίνει αυτό με τις συνθήκες όπως επικρατούν σήμερα λόγω της πανδημίας. Περαιτέρω, η περίοδος των 20 ημερών που έδωσε το Δικαστήριο για εκκένωση τέτοιας επιχείρησης και στέγαση της σε άλλο χώρο, είναι εξ' αντικειμένου ανεπαρκές χρονικό διάστημα. Εξ' όσων έχει ενημερωθεί από το λογιστήριο και από το διευθυντή κ. Κωστάκη Μάρκου, η εν λόγω επιχείρηση έχει αρκετά εισοδήματα και η Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία θα τα απωλέσει σε περίπτωση εκτέλεσης της απόφασης και του Διατάγματος έξωσης, με αποτέλεσμα να είναι καταστροφικές οι συνέπειες για την επιχείρηση του αλλά και για τους υπάλληλους της. Σημειώνω ότι ο ενόρκως δηλών ουδέν αναφέρει περί της πληρωμής του ποσού της αποφάσεως του Δικαστηρίου από την Καθ' ης η Αίτηση 1, η οποία είναι η ενοικιάστρια όπως ο ίδιος δηλώνει και έχει την κατοχή των επίδικων υποστατικών. Ο κ. Κόκκινος υποστηρίζει ότι, με τις κατάλληλες διαταγές και όρους, το Δικαστήριο μπορεί να του δώσει την ευχέρεια να έχει το τελικό αποτέλεσμα της Έφεσης που άσκησε και παράλληλα, να διασφαλιστεί ότι σε περίπτωση που αυτή αποτύχει, οι Αιτητές θα έχουν τη δυνατότητα εκτέλεσης της Απόφασης. Εξ' όσων τον ενημέρωσε ο κ. Κωστάκης Μάρκου, είτε η Imparcial Trading Ltd. είτε η Dobrini Ltd. είναι υπεύθυνες, είναι διατεθειμένος να διευθετήσει να πληρώνεται το ποσό των ενδιάμεσων οφελών μηνιαίως, έτσι ώστε να μην αυξάνονται τα ποσά και να παραμένει μόνο το ποσό της εφεσιβαλλόμενη Απόφασης, για το οποίο μπορεί να εκδοθεί κατάλληλη διαταγή για διασφάλιση του. Ο κ. Κωστάκης Μάρκου, στη δική του ένορκο δήλωση, λέγει ότι είναι ο Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 εταιρεία και γνωρίζει προσωπικά και εξ' ιδίας γνώσης όλα τα γεγονότα που έχουν σχέση με την υπό εξέταση αίτηση. Έχει δε τύχει νομικής συμβουλής. Ο κ. Μάρκου είναι επίσης Διευθυντής και Γραμματέας της εταιρείας Dobrini Ltd. Αναφέρεται στα της έκδοσης της Απόφασης ημερομηνίας 18.3.2020 και τις επαφές με τους δικηγόρους τους, στα οποία αναφέρθηκε και ο κ. Κόκκινος, καθώς και την ανάγκη αναστολής εκτέλεσης της απόφασης μέχρι της εκδίκασης της Έφεσης, για τους λόγους που αναφέρει και ο κ. Κόκκινος. Προβαίνει στις ίδιες αναφορές ως και ο κ. Κόκκινος, σχετικά με την Ανταπαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση 1 και την απόρριψη αυτής και υποστηρίζει ότι επιτυχία της Ανταπαίτησης θα σημαίνει πως οι ιδιοκτήτες, κατά το χρόνο που κατ' ισχυρισμόν τερμάτισαν τη συμφωνία και κατά το χρόνο που κατέθεσαν την αίτηση για έξωση, όφειλαν στην εταιρεία του το αντίστοιχο ποσό της Ανταπαίτησης. Ο κ. Μάρκου προσθέτει ότι, δεν απεστάλη η προβλεπόμενη ειδοποίηση ή και τερματισμός, εφόσον καμία εκ των επιστολών των Αιτητών πληρούσε τα κριτήρια της νομολογίας και της νομοθεσίας. Ο αντίστοιχος λόγος Έφεσης έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας. Πολύ σοβαρός λόγος Έφεσης είναι ο πρώτος λόγος, ο οποίος αφορά την παρανομία. Οι Αιτητές ενοικίασαν στην Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία, τα δύο καταστήματα ως ένα και η μη κατοχή Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης των καταστημάτων ως ένα κατάστημα, αλλά και η χρήση του για άλλο σκοπό από τον εγκεκριμένο, αποτελούν ποινικά αδικήματα. Ο ίδιος ο κ. Μάρκου, τότε που τον ενημέρωσε ο κ. Κόκκινος, όπως λέγει, ότι θα ενοικίαζε η εταιρεία του το υποστατικό, γνώριζε ότι επρόκειτο για ένα και όχι δύο καταστήματα. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει τα όσα τον πληροφόρησε ο Καθ' ου η Αίτηση 2, χωρίς να παρουσιάζεται ότι έχει ή είχε, προσωπική γνώση για τα τεκτενόμενα, ενώ είναι ο Διευθυντής της εταιρείας η οποία ενοικίασε, όπως υποστηρίζουν και οι δύο ενόρκως δηλούντες και κατέχει, τα επίδικα καταστήματα. Δεν εξηγεί επίσης ο ενόρκως δηλών, ποια είναι η ζημία την οποία θα υποστεί ο ίδιος και/ή η εταιρεία του, από την εκτέλεση της Απόφασης του Δικαστηρίου και των Διαταγμάτων, ούτε γιατί η εταιρεία του καταχώρισε Έφεση εναντίον μίας Απόφασης που ουσιαστικά την απάλλαξε. Ο κ. Μάρκου συνεχίζει και λέγει ότι, θα πρέπει να ανασταλεί η εκτέλεση της Απόφασης, καθότι ο κ. Κόκκινος ουδέποτε ενοικίασε το υποστατικό, ουδέποτε είχε ή έχει στην κατοχή του το υποστατικό. Ο κ. Κόκκινος ουδέποτε είχε πρόθεση να ενοικιάσει το υποστατικό, αλλά η εταιρεία του κ. Μάρκου, για την οποία υπέγραψε και η οποία ενεγράφη ως εταιρεία μεταγενέστερα. Ο κ. Κόκκινος είχε εξουσιοδοτηθεί από τον ίδιο να υπογράψει τη συμφωνία ενοικίασης. Συγκεκριμένα, είχε ρητές οδηγίες από τον κ. Μάρκου, να εντοπίσει υποστατικό, να το ενοικιάσει εκ μέρους της εταιρείας του και να λειτουργήσει την επιχείρηση. Η συμφωνία ενοικίασης ήταν προφανές ότι καθιστούσε ενοικιάστρια την εταιρεία του και με την εγγραφή της, κατέστη υπεύθυνη και υπόχρεα. Ο κ. Πέτρος Κόκκινος, ως υπάλληλος στην Καθ' ης η Αίτηση 1, είχε την ευθύνη για τη λειτουργία του καταστήματος, κάτι που δεν τον καθιστά προσωπικά υπεύθυνο. Οι δε Αιτητές ουδέποτε προώθησαν τη θέση ότι ο κ. Κόκκινος ήταν ο ενοικιαστής, αλλά ότι ενοικιάστρια είναι η Καθ' ης η Αίτηση 1 και τίποτε δεν δικαιολογούσε την έκδοση Απόφασης εναντίον του ως ενοικιαστή ή κατόχου. Ο κ. Μάρκου προβάλλει τις ίδιες θέσεις ως και ο κ. Κόκκινος, σχετικά με την ανάγκη αναστολής εκτέλεσης της Απόφασης και τον κίνδυνο λήψης μέτρων εκτέλεσης εναντίον του κ. Κόκκινου. Επιπρόσθετα, ως πληροφορείται από τους δικηγόρους του, οι Αιτητές κατά τη δίκη, ουδέποτε αμφισβήτησαν ότι ο ίδιος είχε εξουσιοδοτήσει τον κ. Κόκκινο να ενεργεί και να υπογράφει εκ μέρους της εταιρείας του και εφόσον ουδέποτε υπήρξε αμφισβήτηση, τότε δεν υπήρχε λόγος παρουσίασης επιπρόσθετης μαρτυρίας. Οι Αιτητές στη μαρτυρία τους κατέθεσαν κατηγορητήριο και παραδέχθηκαν ότι οι ίδιοι έδωσαν τα στοιχεία των ενοικιαστών στο Δήμο Λευκωσίας. Οι κατηγορούμενοι ήταν ο ενόρκως δηλών και η Dobrini Ltd. και όχι ο κ. Κόκκινος. Η επιχείρηση που λειτουργεί εντός του υποστατικού εργοδοτεί και άλλους υπαλλήλους και το κλείσιμο της θα σημαίνει και την απόλυση των υπαλλήλων, θέτοντας σε κίνδυνο πολλές οικογένειες. Ο κ. Μάρκου υποστήριξε ότι δεν μπορεί ο κ. Κόκκινος να αποφασίσει για τη δική του επιχείρηση και είναι δική του απόφαση και της εταιρείας του για το εάν θα μεταφερθεί η επιχείρηση. Επιπλέον, τα Διατάγματα του Υπουργού Υγείας καθιστούν αδύνατη τη μετακίνηση της επιχείρησης και την εξεύρεση άλλου χώρου για τη στέγαση της. Είναι ανέφικτη η μετακόμιση της επιχείρησης εντός των επόμενων 5 με 6 μηνών. Ο κ. Μάρκου ισχυρίζεται ότι η επιχείρηση έχει καλά εισοδήματα και η Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία θα τα απωλέσει σε περίπτωση εκτέλεσης της Απόφασης και του Διατάγματος έξωσης, με αποτέλεσμα να είναι καταστροφικές οι συνέπειες. Δεν εξηγεί όμως γιατί δεν πληρώνει η Καθ' ης η Αίτηση 1 τα οφειλόμενα ενοίκια και να λήξει το θέμα. Δεν υποστηρίζει ότι δεν οφείλονται ενοίκια, ή ότι δεν οφείλονται τα ποσά τα οποία επιδίκασε το Δικαστήριο, κατ' ακρίβειαν ουδέν λέγει δι' αυτά. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι η Έφεση έχει πολύ καλές πιθανότητες να επιτύχει και ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί Διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της Απόφασης και των Διαταγμάτων, τότε αυτή θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Αν απωλέσουν το κατάστημα, θα είναι αδύνατο να βρεθεί αντίστοιχο κατάστημα στην περιοχή και αν εκτελεστεί η Απόφαση εναντίον του κ. Κόκκινου, θα είναι άδικο, ενώ παράλληλα, τυχόν επιτυχία της Ανταπαίτησης κατ' Έφεσην και η ταυτόχρονη είσπραξη ποσών από τον κ. Κόκκινο, θα προκαλέσει τεράστια ζημιά, σύγχυση και θα είναι αδύνατη η αποκατάσταση των δεδομένων. Είτε η Imparcial Trading Ltd. είτε η Dobrini Ltd. είναι υπεύθυνες, είναι διατεθειμένος να διευθετήσει να πληρώνεται το ποσό των ενδιαμέσων οφελών μηνιαίως, ώστε να μην αυξάνονται τα ποσά και να παραμείνει μόνο το ποσό της Απόφασης, για το οποίο μπορεί να εκδοθεί η κατάλληλη διαταγή για διασφάλιση του. Είναι δε διατεθειμένος να διευθετήσει την προπληρωμή των πρώτων 6 μηνών, εντός 15 ημερών από την έκδοση τους Διατάγματος. Εάν προχωρήσουν οι Αιτητές σε μέτρα εκτέλεσης και εν τέλει επιτύχει η Έφεση, θα είναι μεγαλύτερη η ταλαιπωρία ή η ζημιά που θα δημιουργηθεί, σε βαθμό που δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Είναι η θέση του ότι πληρούνται ειδικές περιστάσεις και προϋποθέσεις για να ασκήσει το Δικαστήριο τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητών 1, 2 και 3 στην κυρίως Αίτηση (στην παρούσα καλούμενοι «οι Αιτητές») καταχωρήθηκε την 26.5.2020 και αυτή βασίζεται στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν.23/1983 μέχρι 2020, άρθρα 2, 4, 5 μέχρι 7, 11
(1)(α)
(4)
(5), 31 και 34, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, Καν.1, 2, 3, 4, 7, 9 και 11, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1, 2, 4
(1), 8-9, Δ.19 θθ.4, 13, Δ.40 θθ.7(α)(β), 11, Δ.33 θθ.2, 5 και 18-19, Δ.27 θθ.1-4, Δ.35 θθ.18 και 19, Δ.36 θθ.1-3, Δ.39 θθ.1-2, Δ.40 θ.11, Δ.64, Δ.64Α
(1)
(2)
(3)και 4, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, ΚΕΦ. 6, άρθρα 4 και 9
(1)
(2)
(3)και
(4), στο άρθρο 158 του Συντάγματος της Κύπρου, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρα 29-31, 41-43 και 47 ως και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
- Η Αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αστήρικτη.
- Οι Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητές χρησιμοποιούν στην υπόθεση αυτή τις διαδικασίες του Δικαστηρίου καταχρηστικά.
- Η αξιούμενη θεραπεία δεν είναι γνήσια είναι πρόδηλα και εμφανέστατα κακόπιστη και σκοπεύει στην παρέλκυση της δικαστικής διαδικασίας.
- Ο Καθ' ού η Αίτηση - Αιτητής 2 δεν Εφεσίβαλε το μέρος της απόφασης του Δικαστηρίου με την οποία τον διέταξε να καταβάλει στους Αιτητές - Καθ' ων η Αίτηση τα οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από Νοέμβριο 2012 μέχρι Μάρτιο 2020 πλέον νόμιμο τόκο ως και €1700.- μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από την 1.4.2020 μέχρι παράδοσης της κατοχής του επίδικου ακινήτου ως επίσης και τα δικηγορικά έξοδα των Αιτητών 1,2 και 3 όπως αυτά θα υπολογισθούν από το Δικαστήριο.
- Ο Καθ' ού η Αίτηση - Αιτητής 1 δεν αμφισβήτησε ούτε Εφεσίβαλε την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 18.03.2020 με την οποία αυτός διετάχθη να καταβάλει στους Αιτητές τα δικηγορικά έξοδα της Υπεράσπισης και της Ανταπαίτησης.
- Δεν εκτίθεται στην Αίτηση οποιοσδήποτε νομικός ή/και πραγματικά έγκυρος λόγος που να αιτιολογεί την απόδοση της αιτούμενης θεραπείας.
- Η Αίτηση στερείται ορθής νομικής βάσης και δεν αναφέρεται στο ορθό νομικό πλαίσιο το οποίο να επέτρεπε την έκδοση του Διατάγματος σε περίπτωση συνύπαρξης και των κατάλληλων γεγονότων που να δικαιολογούσαν την έκδοσή του.
- Αντικανονικά ή/και παράνομα δεν λήφθηκε από το Δικαστήριο καμιά πρόνοια/μέριμνα για την καταβολή των επιδικασθέντων και παραδεκτά οφειλομένων ενοικίων ως και των ενδιαμέσων οφειλών τα οποία μέχρι την 1.5.2020 ανέρχονταν στο ποσό των €154.700.00.-
- Καμιά ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Έφεσης δεν υπάρχει. Όλοι οι μάρτυρες των Αιτητών κρίθηκαν αξιόπιστοι σε αντίθεση με όλους τους μάρτυρες των Καθ' ων οι οποίοι κρίθηκαν αναξιόπιστοι. Πέραν αυτών ο Καθ' ού 2 Π. Κόκκινος παραδέχθηκε ο ίδιος ότι ήταν ο κάτοχος του επίδικου ακινήτου. Αυτά τα ευρήματα αξιοπιστία του Δικαστηρίου δεν έχουν προσβληθεί με την Έφεση.
- Η Αίτηση κατεχωρήθη αναιτιολόγητα καθυστερημένα χωρίς την ύπαρξη βάσιμης αιτιολογίας.
- Το εκδοθέν Διάταγμα αναστολής καλύπτει και την καταβολή των επιδικασθέντων στους Αιτητές εξόδων, διαταγή η οποία δεν έχει εφεσιβληθεί, είναι αναιτιολόγητη και στερείται οποιουδήποτε νομικού ή άλλου ερείσματος.
- Η υπό του Δικαστηρίου άσκηση της διακριτικής του εξουσίας με την έκδοση του Διατάγματος αναστολής ημερομηνίας 4.05.2020 δεν ασκήθηκε ορθά ή και Δικαστικά και το Δικαστήριο παραγνώρισε και δεν έδωσε καμία ή την δέουσα σημασία στα δικά του ευρήματα ως επίσης και την τελική του απόφαση.
- Οι Καθ' ων η Αίτηση γενικά, αόριστα και αυθαίρετα και αναιτιολόγητα προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι θα δημιουργηθεί αδικία σε αυτούς με την εκτέλεση της απόφασης που θα είναι αδύνατο να επανορθώσει την ισχυριζόμενη ζημία τους σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης. Η αξιούμενη ισχυριζόμενη ζημία τους δεν απεδείχθη ενώπιον του Δικαστηρίου και απερρίφθη από το Δικαστήριο.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Γιώργου Μιχαηλίδη, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι ο Αιτητής 2 στην υπό τον άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση, προσωπικά γνώστης των γεγονότων στα οποία αναφέρεται και κατάλληλα εξουσιοδοτημένος από τους άλλους Αιτητές όπως προβεί στη δήλωση του, ενώ έχει τύχει νομικής συμβουλής. Την 18.3.2020 εκδόθηκε απόφαση η οποία διορθώθηκε με Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 20.3.2020, υπέρ των Αιτητών 1, 2 και
- Συγκεκριμένα, εκδόθηκε εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, Διάταγμα ανάκτησης κατοχής των δύο καταστημάτων, του μεσοδαπέδου του καταστήματος 14, της αποθήκης των καταστημάτων 1 και 2 και των χώρων στάθμευσης αρ.10 και 11, επί της Λεωφόρου Διγενή Ακρίτα 23, Άγιος Αντώνιος, Λευκωσία. Ο χρόνος συμμόρφωσης με το Διάταγμα καθορίστηκε σε είκοσι μέρες από την επίδοση αυτού. Εκδόθηκε Διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 όπως επαναφέρει τα δύο καταστήματα επί της Λεωφόρου Διγενή Ακρίτα 23, Άγιος Αντώνιος, Λευκωσία, στην πρότερα τους κατάσταση, εντός ενός μηνός από την ημέρα της. Εκδόθηκε απόφαση υπέρ των Αιτητών 1, 2 και 3 και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2, για τα πιο κάτω ποσά: (α) €151.300.- ως οφειλόμενα ενοίκια για την περίοδο από Νοέμβριο 2012 μέχρι Μάρτιο 2020, πλέον νόμιμο τόκο. (β) €1.700.- μηνιαίως ως ενδιάμεσα οφέλη από την 1 4.2020 μέχρι παράδοσης της κατοχής, πλέον νόμιμο τόκο επί εκάστου ποσού εκ €1.700.- από την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο μέχρις εξόφλησης. Εκδόθηκε επίσης απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως για δικηγορικά έξοδα ως αυτά θα υπολογισθούν και η Ανταπαίτηση απερρίφθη με έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1, ως αυτά θα υπολογισθούν. Το Δικαστήριο, κατόπιν αίτησης των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, χωρίς να ειδοποιηθούν οι Αιτητές, την 4.5.2020 εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο διέταξε την αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης ημερομηνίας 18.3.2020 ή και του μέρους της απόφασης ή και του Διατάγματος έξωσης που εκδόθηκε εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, μέχρι εκδικάσεως και τελείας αποπερατώσεως της υπό εξέταση αίτησης δια κλήσεως. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, μέχρι την 22.5.2020, ημερομηνία που ήταν επιστρεπτέο το Διάταγμα, δεν το επέδωσαν, ούτε επέδωσαν τις δύο αιτήσεις, δια κλήσεως και μονομερή. Ο δικηγόρος των Αιτητών εμφανίσθηκε στο Δικαστήριο την 22.5.2020 μετά από ειδοποίηση που είχε από το Δικαστήριο και όχι από τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να επιδώσουν τα άνω έγγραφα στους Αιτητές, διότι, όπως ισχυρίσθηκαν, δεν γνώριζαν τις διευθύνσεις τους για να ενημερώσουν σχετικά τον επιδότη τους. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι αυτή η συμπεριφορά των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 είναι εμφανώς κακόπιστη και όχι αληθινή. Η Οριάνα Σμυρνιού, πέμπτη Μάρτυρας στην υπόθεση, θυγατέρα και Πληρεξούσια αντιπρόσωπος της Αιτήτριας 1, διατηρεί Ινστιτούτο Λογιστικής ακριβώς πάνω από το επίδικο κατάστημα, στο οποίο Ινστιτούτο είχε φοιτήσει και ο Καθ' ου η Αίτηση 2, ο οποίος βλέπει σχεδόν καθημερινά την κα. Οριάνα Σμυρνιού. Οι δε διευθύνσεις των τριών Αιτητών είναι γνωστές στους Καθ' ων η Αίτηση και παρουσιάζονται και στο Τεκμήριο 5 στην ένορκο δήλωση του κ. Πέτρου Κόκκινου η οποία υποστηρίζει την αίτηση του ημερομηνίας 27.4.
- Οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση θα μπορούσαν με ένα τηλεφώνημα προς το δικηγόρο των Αιτητών, να πληροφορηθούν τις διευθύνσεις και των τριών Αιτητών. Είναι η θέση του κ. Μιχαηλίδη ότι η έκδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 4.5.2020, έγινε καθ' υπέρβασην εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι νομικά και πραγματικά αδικαιολόγητη και νομικά λανθασμένη. Το Δικαστήριο, κατά παράβασην του Νόμου και της πάγιας Νομολογίας, εξέδωσε το Διάταγμα ημερομηνίας 4.5.2020, το οποίο, ενώ συντάχθηκε την ίδια μέρα και ενώ θα έπρεπε να επιδοθεί στους Αιτητές, ορίστηκε ως επιστρεπτέο μετά από 18 ημέρες, ενώ τα έγγραφα αυτά μπορούσαν να επιδοθούν ακόμη και την επόμενη μέρα, ήτοι την 5.5.
- Αυτό κατά ρητή παράβαση του άρθρου 9
(3)του Κεφ. 6 και των σχετικών αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Επίσης, το Δικαστήριο, κατά ρητή παραγνώριση των ρητών και επιτακτικών προνοιών του άρθρου 11
(5)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου και των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, Δ.40 θ.11, σε καμιά πρόνοια προέβη για να διατάξει την πληρωμή των επιδικασθέντων και όχι αμφισβητουμένων δεδουλευμένων ενοικίων, τα οποία μέχρι την 1.5.2020 ανέρχονται στο ποσό των €154.700.- πλέον τα ενδιάμεσα οφέλη εκ €1.700.- μηνιαίως από 1.6.2020, πλέον τα έξοδα. Το ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό στους Αιτητές, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου. Ο ενόρκως δηλών υπογραμμίζει ως αξιοσημείωτο ότι το Δικαστήριο διέταξε και την αναστολή της πληρωμής των επιδικασθέντων με την Απόφαση ποσών, τη στιγμή που τα ποσά όχι μόνο δεν αμφισβητούνται από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλλά είναι παραδεκτόν ότι οφείλονται και δεν αποτέλεσαν μέρος της Έφεσης, δεν έχουν δηλαδή εφεσιβληθεί τουλάχιστον από τον Καθ' ου η Αίτηση
- Περαιτέρω, όχι μόνο τα επιδικασθέντα ποσά δεν αμφισβητείται από τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ότι οφείλονται, αλλά αυτοί εκφράζουν την ετοιμότητα τους να τα πληρώσουν, όπως ρητά αναφέρεται στις παραγράφους 9, 10, και 12, της ενόρκου δηλώσεως του κ. Κώστα Μάρκου ημερομηνίας 23.4.2020 και στην ένορκο δήλωση του κ. Πέτρου Κόκκινου ημερομηνίας 27.4.2020, στην παράγραφο
- Παρ' όλα αυτά, το Δικαστήριο εξέδωσε αντίθετη απόφαση με το Διάταγμα ημερομηνίας 4.5.2020, η οποία είχε ως συνέπεια οι Καθ' ων η Αίτηση να μην είναι υπόχρεοι να πληρώσουν απολύτως τίποτε και να εξακολουθούν να κατέχουν το επίδικο ακίνητο από την 1.11.2012 μέχρι σήμερα, χωρίς να πληρώνουν. Ο κ. Μιχαηλίδης λέγει ότι ο κ. Κόκκινος υποστηρίζει ότι τυχόν εκτέλεση της εναντίον του Απόφασης θα του δημιουργήσει τέτοια αδικία, που θα είναι εντελώς αδύνατο, ακόμη και με τυχόν επιτυχία της Έφεσης, να επανορθωθεί η ζημιά, χωρίς να καθορίζει ποια είναι αυτή η ισχυριζόμενη ζημιά. Προφανώς αυτός θεωρεί ότι εάν καταβάλει τα επιδικασθέντα ενοίκια και κερδίσει την Έφεση, δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί εννοώντας ότι επιδιώκει με την Έφεση να κερδίσει να συνεχίσει την κατοχή του επίδικου ακινήτου και το Εφετείο να διατάξει την ακύρωση της Απόφασης και να μην πληρώνει οτιδήποτε στους Αιτητές. Επίσης, ισχυρίζεται ότι λόγω της κατάστασης με την πανδημία, είναι αδύνατη η οποιαδήποτε μετακίνηση της επιχείρησης ή και της εξεύρεσης άλλου χώρου για την επιχείρησή του και προτάσσει διάφορους ανυπόστατους και ψευδείς ισχυρισμούς. Ο κ. Κόκκινος, αμέσως μετά την 10.4.2020, ημερομηνία επίδοσης προς αυτόν της απόφασης του Δικαστηρίου, εξασφάλισε και ενοικίασε κατάστημα ανάλογο με το επίδικο, σε πολύ κεντρικό και εμπορικό δρόμο, στη Λεωφόρο Καντάρας αρ.64, στην Παλλουριώτισσα, το οποίο εξόπλισε και εργάζεται όπως το επίδικο κατάστημα. Στο δε νέο κατάστημα μετέφερε εξοπλισμό από το επίδικο κατάστημα. Ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει φωτογραφίες τις οποίες έλαβε ο ίδιος την 24.5.
- Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έχουν αντικρουστεί από τους Καθ' ων η Αίτηση. Ο ενόρκως δηλών τυγχάνει συμβουλής ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Έφεσης. Ο κ. Π. Κόκκινος, με την παράγραφο 4 της Απάντησης του, παραδέχθηκε ρητά την παράγραφο Γ.1 της Αίτησής, ότι ήταν και είναι ο κάτοχος του επίδικου ακινήτου, με το μηνιαίο μίσθωμα εκ €1.700.- από 1.11.
- Λόγω των πιο πάνω παραδοχών του, είναι νομικά ανεπίτρεπτη η όποια προσπάθεια ανατροπής της πραγματικότητας αυτής, έστω και κατ' Έφεσην. Αυτή η πραγματικότητα αποτέλεσε και εύρημα του Δικαστηρίου στην Απόφαση του. Περαιτέρω, υπάρχει πάγια καθιερωμένη την Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δικαστική πρακτική, ότι στην απίθανη περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο τυχόν διατάξει την αναστολή εκτέλεσης της έξωσης του Καθ' ου η Αίτηση 2 από το επίδικο ακίνητο, θα πρέπει να τον διατάξει όπως πρώτα καταβάλει όλα τα επιδικασθέντα ποσά, ως και τα ενδιάμεσα οφέλη, ως και τα έξοδα, μόλις αυτά καθορισθούν. Σε τέτοια περίπτωση αναστολής εκτέλεσης αποφάσεων, γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων. Να δρέψει άμεσα ο νικητής του Δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, εάν νικήσει, με κενά χέρια. Ο νικητής του επίδικου Δικαστικού αγώνα είναι οι Αιτητές, οι οποίοι δικαιούνται άμεσα να πληρωθούν όλα τα επιδικασθέντα υπέρ των ποσά και είναι αξιόχρεοι για οποιοδήποτε τυχόν ποσό διαταχθούν να καταβάλουν στον κ. Κόκκινο για οποιαδήποτε ισχυριζόμενη ζημία ήθελε αποδείξει ότι υπέστη. Είναι ιδιοκτήτες και κάτοχοι, όχι μόνο του επίδικου ακινήτου, αλλά και πολλών άλλων ακινήτων, αξίας πολλών εκατομμυρίων Ευρώ και αξιόχρεοι. Αντίθετα, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 καμιά απολύτως περιουσία έχουν, ούτε ασκούν οποιαδήποτε επιχείρηση. Είναι τυπικά εγγεγραμμένη εταιρεία, που σύμφωνα με τον κ. Κόκκινο. τις εργασίες της ανέλαβε η Dobrini (παράγραφος 8(α) της ενόρκου δηλώσεως του κ. Κόκκινου ημερομηνίας 27.4.2020). Σημειώνω ότι, οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έχουν αντικρουστεί από τους Καθ' ων η Αίτηση. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι άτομο εντελώς αφερέγγυο. Αντιμετωπίζει σωρεία Δικαστικών υποθέσεων, είναι επιφορτισμένος με πάμπολλες Δικαστικές αποφάσεις από πολλές Τράπεζες, Εμπορικές Εταιρείες και άλλους, για πολλά εκατομμύρια Ευρώ, τον κυνηγά η Αστυνομία για εκτέλεση φυλακιστηρίων, ενταλμάτων, το αυτοκίνητο που κατέχει και οδηγεί δεν έχει άδεια κυκλοφορίας, ούτε ασφαλιστική κάλυψη από το 2004, κρύβεται και κυκλοφορά το βράδυ για να αποφύγει τη σύλληψη, την επίδοση σ' αυτόν δικαστικών εγγράφων και τον εντοπισμό του από την Αστυνομία και δικαστικούς επιδότες, χρησιμοποιεί τα ονόματα διαφόρων Εταιρειών-φάντασμα για να εξασφαλίζει εμπορεύματα και υπηρεσίες και κανένα δεν πληρώνει. Στον φάκελο της υπόθεσης, έχουν κατατεθεί από τον ίδιο τον κ. Κόκκινο διάφορα έγγραφα που αφορούν διάφορες Εταιρείες όπως η KOKIFA LTD, DOBRINI LTD, GREENEUROROASIA INTERNATIONAL ENERGY LTD, που είναι μεταξύ των ονομάτων που αυτός χρησιμοποιεί για να ξεγελά τρίτους. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έχουν αντικρουστεί από τους Καθ' ων η Αίτηση. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι, λόγω των πιο πάνω, είναι απόλυτα βέβαιο ότι η διατήρηση του εκδοθέντος την 4.5.2020 Διατάγματος, προκαλεί στους Αιτητές τεράστιες ζημιές που αφορούν τη μη εκτέλεση της υπέρ των εκδοθείσας τελεσίδικης Δικαστικής Απόφασης και τη συνέχιση της καθημερινής απώλειας των ενοικίων από τη στέρηση της χρήσης του επίδικου ακινήτου. Είναι ορθό και δίκαιο όπως ακυρωθεί άμεσα και χωρίς οποιαδήποτε επιφύλαξη ή εξαίρεση, ολόκληρο το εκδοθέν την 4.5.2020 Διάταγμα και απορριφθεί η υπό εξέταση αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση ως κακόπιστη, ουσιαστικά και νομικά αστήρικτη και ως καταπιεστική. Μονομερής αίτηση και προσωρινό Διάταγμα: Την ημέρα καταχώρησης της υπό εξέταση αίτησης δια κλήσεως, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην κυρίως Αίτηση, καταχώρησαν και μονομερή αίτηση με την οποία εξαιτούνταν ως ακολούθως: «
- Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 18/03/2020 ή και του μέρους της απόφασης ή και του Διατάγματος έξωσης που εκδόθηκε εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητών στην αίτηση - Ε94/2014 μέχρις εκδίκασης της αίτησης ημερομηνίας 27/4/2020 για την αναστολή εκτέλεσης της πιο πάνω απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης.
- Προσωρινό Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 18/3/2020 που εκδόθηκε εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση - Αιτητών στην αίτηση - Ε94/2014 μέχρις εκδίκασης της αίτησης ημερομηνίας 27/4/2020 για την αναστολή εκτέλεσης της πιο πάνω απόφασης μέχρι εκδίκασης της έφεσης.
- Οιονδήποτε άλλο διάταγμα ή/και θεραπεία την οποίαν το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δικαία και πρέπουσα υπό τας περιστάσεις.
- Τα έξοδα της παρούσης αιτήσεως.» Η μονομερής αίτηση ορίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου την 4.5.2020 και το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προσωρινό Διάταγμα ως η παράγραφος 1 της αίτησης, τη εγγυήσει του Καθ' ου η Αίτηση 2 και του κ. Κωστάκη Μάρκου, για ποσό €6.
- Το Διάταγμα και η αίτηση ορίστηκαν για επίδοση την 22.5.2020, ημερομηνία ορισμού της υπό εξέταση αίτησης δια κλήσεως. Ο σκοπός έκδοσης του προσωρινού Διατάγματος μονομερώς, ήταν ασφαλώς η παροχή ευκαιρίας να ακουστούν και οι δύο πλευρές στα πλαίσια της αίτησης δια κλήσεως, ώστε να αποφασίσει τελικά το Δικαστήριο αναφορικά με την αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης και των Διαταγμάτων ημερομηνίας 18.3.2020, μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης την οποία καταχώρισαν οι Καθ' ων η Αίτηση. Οι Αιτητές καταχώρισαν ένσταση και υπέβαλαν αγορεύσεις και για τις δύο αιτήσεις. Εφόσον το Δικαστήριο εκδίδει απόφαση στα πλαίσια της αίτησης δια κλήσεως, αφού άκουσε και εξέτασε τις θέσεις των δύο πλευρών, δεν εκδίδει οποιαδήποτε περαιτέρω και/ή άλλη, απόφαση τα πλαίσια της μονομερούς αιτήσεως. Νομική και δικονομική πτυχή: Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων δυνάμει του Κανονισμού 12(α) [1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Αναστολή εκτέλεσης: Σχετικό είναι το άρθρο 11
(5)[2] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο, κατά την έκδοση της Απόφασης ημερομηνίας 18.3.2020, δεν διέταξε την αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος έξωσης, παρά μόνο καθόρισε το χρόνο συμμόρφωσης με το Διάταγμα, σε 20 μέρες από την επίδοση αυτού, για σκοπούς των Διαταγών 42Α και 43Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως φαίνεται από την Απόφαση, το Δικαστήριο δεν άσκησε διακριτική ευχέρεια δυνάμει του άρθρου 11
(5), επειδή έκρινε ότι η Καθ' ης η Αίτηση 1 δεν έχει κατοχή των επιδίκων, η Dobrini Ltd. δεν είναι διάδικος ενώπιον του Δικαστηρίου και ο Καθ' ου η Αίτηση 2 παραδέχθηκε ότι δεν κατέβαλε ο ίδιος και δεν καταβάλλει ενοίκιο και ισχυρίζεται ότι λειτουργεί την επιχείρηση στα επίδικα για λογαριασμό άλλου προσώπου και όχι για δικό του λογαριασμό (σελίδες 44 και 45 της Απόφασης). Περαιτέρω αναστολή εκτέλεσης - νομολογία: Σχετική είναι η Αγγλική αυθεντία Moore v. Registrar of Lambeth County Court
(1969)1 All E.R., σελ. 782, που αφορούσε την περαιτέρω αναστολή εκτέλεσης διατάγματος έξωσης μετά τη λήξη περιόδου αναστολής την οποία το Δικαστήριο είχε δώσει με την έκδοση της απόφασης. Η εν λόγω αυθεντία έχει υιοθετηθεί στην Κυπριακή νομολογία (βλέπετε σχετικά Δημητρίου
(1990)1 Α.Α.Δ. 256). Βλέπετε επίσης σχετικά το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451 (πιο πάνω), απόσπασμα που σκιαγραφεί τα όρια της δικαιοδοσίας όλων των Δικαστηρίων στα πλαίσια της σύμφυτης εξουσίας τους, μετά την έκδοση απόφασης. Η αυθεντία Δημητρίου (πιο πάνω) αφορούσε την αναστολή εκτέλεσης απόφασης για περίοδο πέραν της περιόδου που προνοείται στη νομοθεσία και ο έντιμος Δικαστής κ. Στυλιανίδης, είπε τα εξής (σελίδα 262): «Στην Αγγλική υπόθεση Moore v. Registrar of Lambeth County Court [1969] 1 All E.R. 782, το Αγγλικό Εφετείο αποφάσισε ότι μετά την ημερομηνία της παράδοσης της κατοχής το Δικαστήριο της Κομητείας δεν είχε εξουσία να αναστείλει την εκτέλεση του εντάλματος κατοχής. Στη σελ. 785, ο Edmund Davies, L.J. είπε:- "In my judgment this clearly is not so. Indeed, I very much doubt and am prepared here and now to hold, that the county court judge had no power after 3rd January had passed to suspend possession yet further." Ο θέσμιος ενοικιαστής διατηρεί την κατοχή όχι δυνάμει συμβάσεως, αλλά δυνάμει του περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Η θέσμια ενοικίαση τερματίζεται με την έκδοση του διατάγματος εξώσεως ή παραδόσεως της κατοχής. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν έχει εξουσία ή αρμοδιότητα να αναστείλει πάνω από ένα χρόνο την εκτέλεση της απόφασης ανάκτησης κατοχής. Η δικαιοδοσία των κατωτέρων Δικαστηρίων περιορίζεται εις εκείνη που ο ιδρυτικός νόμος τους απονέμει - (Christofi and Others v. Iacovidou [1986] 1 C.L.R. 236).» Σχετική είναι η απόφαση του έντιμου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως ήταν τότε, κ. Στ. Ναθαναήλ (σε μονομελή σύνθεση), στην αυθεντία Αναφορικά με την Αίτηση των Α.Κ. Ποχτζελιάν & Υιοί (Διανομείς) Λτδ, Πολιτική Αίτηση Αρ. 212/2014, ημερομηνίας 30.1.2015. Στη σελίδα 9 της απόφασης και με αναφορά στο άρθρο 11
(5)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, ο έντιμος Δικαστής λέγει: «Η πιο πάνω πρόνοια είναι κατά το Δικαστήριο σαφέστατη στο λεκτικό της. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων εκδίδοντας απόφαση ή διάταγμα ανάκτησης κατοχής υποστατικού, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν οφειλόμενο ποσό, δύναται να αναστείλει την εκτέλεση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα έτος. Αυτή η πρόνοια παραπέμπει στην άπαξ ευχέρεια του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να αναστείλει το διάταγμα κατοχής κατά ανώτατο όριο για ένα έτος, με μόνη άλλη πρόνοια την περίπτωση της διαφορετικής μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. Αυτό το δικαίωμα ή ευχέρεια αναστολής παρέχεται στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων κατά την ώρα της έκδοσης της απόφασης. Δεν είναι επιτρεπτό να δοθεί, όπως έγινε στην υπό κρίση υπόθεση, περίοδο πρόσθετης αναστολής η οποία αρχικά καθορίστηκε να ήταν το αργότερο μέχρι 20.8.2014, δηλαδή, για περίοδο έξι μηνών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Μεταγενέστερα όμως δόθηκε πρόσθετος χρόνος με αφορμή την αίτηση που εισήγαγαν οι καθ' ων ως ενοικιαστές, με αποτέλεσμα ο χρόνος παράδοσης της κατοχής να έχει επιμηκυνθεί έτι περαιτέρω. Το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν έχει δικαίωμα, ως φαίνεται να προκύπτει από το σκεπτικό του, πρόσθετων και διαδοχικών παρατάσεων μέχρι τη συμπλήρωση ενός έτους. Η παράταση δίδεται κατά διακριτική ευχέρεια στη βάση των γεγονότων που συνθέτουν την όλη υπόθεση και όταν εκδίδεται η απόφαση. Αυτό είναι σαφές από το λεκτικό του άρθρου 11
(5), όπου αναφέρεται «το Δικαστήριο εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα.». [δική μου υπογράμμιση] Και στη σελίδα 11: «Δεν υπάρχει άλλη πρόνοια στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο που να επιτρέπει εκ των υστέρων στον υπό έξωση ενοικιαστή να υποβάλει αίτημα για παράταση του αρχικού χρόνου που δόθηκε με τη δικαστική απόφαση.» Η πιο πάνω αυθεντία αφορούσε την έκδοση Διατάγματος αναστολής εκτέλεσης λόγω καταχώρησης Έφεσης. Στη μεταγενέστερη αυθεντία Ανδρέας Μιχαηλίδης v. Θωμάς Σάββα Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 285/2016, απόφαση ημερομηνίας 22.9.2017, ECLI:CY:AD:2017:A314, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ.Ν. Γιασεμής (σε τριμελή σύνθεση), με αναφορά στην υπόθεση Ποχτζελιάν, είπε τα εξής (σελίδα 2 της απόφασης): «Στην πιο πάνω υπόθεση, με βάση παλαιότερη νομολογία (Δημητρίου
(1990)1 Α.Α.Δ. 256), επιβεβαιώθηκε ότι το εν λόγω Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να παρατείνει το χρόνο αναστολής που προβλέπεται στο άρθρο 11
(5)του Ν. 23/1983. Διαπιστώθηκε, όμως, ότι αυτό δεν εμποδίζεται, όπως, ακριβώς, προκύπτει από την υπόθεση Παπά v. Οικονομίδου κ.ά.
(2010)1 Α.Α.Δ. 58, να αναστείλει την απόφαση του, δυνάμει της Δ.35, Κ. 18, των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας.» Στην αυθεντία Ντέμιαν κ.ά. v. Τσαγγαρίδης κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 36/2018, απόφαση ημερομηνίας 22.6.2018, ECLI:CY:AD:2018:A302, η έντιμη Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κα. Π. Παναγή (σε τριμελή σύνθεση), με αναφορά και στην απόφαση Ανδρέας Μιχαηλίδης v. Θωμάς Σάββα Λτδ (πιο πάνω), είπε τα εξής (σελίδα 4 της απόφασης): «Τα δικαστήρια της Κύπρου, περιλαμβανομένου του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, έχουν γενική εξουσία να αναστέλλουν την εκτέλεση δικαστικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960). Όταν η απόφαση αποτελεί αντικείμενο έφεσης, η άσκηση της εξουσίας αυτής ρυθμίζεται δικονομικά από τη Δ.35, Θ.18. Η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Με δεδομένο ότι η αίτηση για αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης έφεσης υποβάλλεται πρώτα στο πρωτόδικο Δικαστήριο (βλ. Δ.35, θ.19), η ερμηνεία που έδωσε το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων στο άρθρο 11
(5)του Νόμου, η οποία δεν μας βρίσκει σύμφωνους, συνεπάγεται, δυνητικά, δραστικό περιορισμό της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος της έφεσης. Το άρθρο 11
(5)του Νόμου είναι γεγονός που περιέχει ειδικές πρόνοιες αναφορικά με την άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων να αναστέλλει τελική απόφαση του, όταν την εκδίδει, σε στάδιο κατά το οποίο δεν βρίσκεται στο προσκήνιο οποιαδήποτε έφεση, αναστέλλοντας το χρόνο εκτέλεσης της μέχρι και ένα έτος, εκτός αν συμφωνηθεί διαφορετικά μεταξύ των διαδίκων. Θεωρούμε ότι η εν λόγω νομοθετική διάταξη δεν είναι ασυμβίβαστη με το δικαίωμα ενός καθ' ου η αίτηση, να επιδιώξει ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων και να εξασφαλίσει στην κατάλληλη περίπτωση αναστολή της εκτέλεσης διατάγματος έξωσης, εκκρεμούσης έφεσης που έχει ασκηθεί κατά της δικαστικής απόφασης, ώστε αν αυτή πετύχει η απόφαση του Εφετείου να μην καταστεί κενό γράμμα. Στο λεκτικό του άρθρου 11
(5)δεν υπάρχει οτιδήποτε που να αναιρεί ή να αφαιρεί ή να θέτει οποιοδήποτε περιορισμό στο δικαίωμα αυτό και στην ανάλογη εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την απόφαση εκκρεμούσης της έφεσης. Στην προκειμένη περίπτωση, μάλιστα, που το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν διέταξε την αναστολή της διαταγής για έξωση, η δυνατότητα για υποβολή αίτησης ενώπιον του δυνάμει της Δ.35, θ.18 παρείχετο εξ αρχής, με την καταχώρηση της έφεσης.» [δική μου υπογράμμιση] Ακόμα, στη σελίδα 8 της απόφασης, η έντιμη Δικαστής είπε: «Εν προκειμένω, δεν μπορεί να γίνει με βεβαιότητα πρόγνωση, στη βάση του ενώπιον μας υλικού, ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης. Σε περίπτωση δε που εγκριθεί η αίτηση, θα επηρεαστούν δυσμενώς οι εφεσίβλητοι ιδιοκτήτες αφού θα στερηθούν της κατοχής του επίδικου διαμερίσματος, ενόσω υφίσταται αναστολή της εκτέλεσης του διατάγματος κατοχής. Αυτός ο επηρεασμός όμως είναι κατά πολύ μικρότερος έναντι του δυσμενούς επηρεασμού που θα υποστεί η εφεσείουσα σε περίπτωση που παραδοθεί το μίσθιο, δεδομένου ειδικά ότι η διαφορά των διαδίκων αφορά ουσιαστικά στο κατά πόσο η εφεσείουσα όφειλε να καταβάλλει το ποσό των €400 μηνιαίως, όπως θεωρούν οι εφεσίβλητοι, αντί του ποσού των €300 μηνιαίως, που αυτή κατέβαλλε πριν από την καταχώριση της κύριας αίτησης στο πρωτόδικο Δικαστήριο και εξακολουθεί να καταβάλλει, ως το ενοίκιο που η ίδια θεωρεί συμφωνηθέν και νομίμως πληρωτέο. Σε περίπτωση δε εκτέλεσης του διατάγματος κατοχής του διαμερίσματος, θα είναι αδύνατη πλέον η επανεγκατάσταση της εφεσείουσας σε αυτό.» [δική μου υπογράμμιση] Από τις πιο πάνω αυθεντίες, συνάγεται ότι, σε περίπτωση καταχώρησης Έφεσης εναντίον απόφασης του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να ακούσει αίτηση για την έκδοση Διατάγματος αναστολής εκτέλεσης, δυνάμει της Δ.35 θ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και να εκδώσει, εάν ούτως κρίνει, Διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης και του όποιου Διατάγματος έξωσης, είτε είχε αναστείλει αρχικά κατά την έκδοση της εφεσιβληθείσας απόφασης, την εκτέλεση του Διατάγματος έξωσης, δυνάμει του άρθρου 11
(5)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, είτε όχι. Η κατάληξη αυτή ακολουθεί και δεν αντικρούει, τόσο το σκεπτικό στην Ντέμιαν (πιο πάνω), όσο και τα άρθρα 32 και 47 [3] του περί Δικαστηρίων Νόμου. Διαταγή 35: Στρέφομαι στο θεσμό 18 της Διαταγής 35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον οποίο βασίζεται, μεταξύ άλλων, η υπό εξέταση αίτηση [4]. Υπάρχει σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικά με την αναστολή απόφασης εκκρεμούσης εφέσεως. Αναφέρω ενδεικτικά τις ακόλουθες: Gruno v. Ship "Algazera",
(1980)1 C.L.R. 595, Phoenix v. Al Khalaf Exhibition
(1981)1 C.L.R. 673, Essex Overseas v. Legent Shipping
(1981)1 C.L.R. 263, Mavrochanna and another v. Michael,
(1984)1 C.L.R. 760, Charalambous v. Nicolaides and Neophytou
(1985)1 C.L.R. 737, Christophi and Others v. Iacovidou
(1985)1 C.L.R. 713, Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd.
(1991)1 C.L.R. 172, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, ABP Holdings Ltd. κ.ά. ν. Κιταλίδης κ.ά.(Αρ.1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287, Ανδρέα Πελεκάνου και άλλου ν. Pelmako Development Ltd.
(1995)1 Α.Α.Δ. 724, Βογαζιανού ν. Γεν. Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ. 591, Παπακόκκινου κ.ά. ν. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 692, Παπακόκκινου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd. κ.ά.
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 513, Χαψίδης v. Νικολαϊδου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1493, Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd.
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1978, Σάββα v. Υπουργού Δικαιοσύνης (Αρ. 1),
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 195, Παπά v. Οικονομίδου κ.ά.,
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 58, Δημητρούδης v. Λουγκρίδη,
(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 687, Penderhil Holdings Ltd κ.ά. v. Κλουκινά,
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1921, Βλάχου v. Οικονόμου
(2012)1(Β) Α.Α.Δ.
- Η έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλέπετε Essex Overseas v. Legent Shipping, πιο πάνω) και η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί τον τελεσίδικο χαρακτήρα της μέχρι την ακύρωση ή τροποποίηση της από το Ανώτατο Δικαστήριο (βλέπετε Βλάχου v. Οικονόμου, πιο πάνω, σελίδα 1515). Στέκομαι ιδιαίτερα στις αυθεντίες Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd., στη σελίδα 1981 [5] και Christophi and Others v. Iacovidou (βλέπετε πιο πάνω), στη σελίδα 716 [6]. Έχω λάβει υπόψη τους λόγους έφεσης όπως αυτοί παρατίθενται στην Ειδοποίηση Έφεσης, Τεκμήριο 2 στην ένορκο δήλωση του κ. Π. Κόκκινου που συνοδεύει την υπό εξέταση αίτηση. Σύμφωνα με την νομολογία (βλέπετε ενδεικτικά Gruno v. Ship "Algazera" και Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd, πιο πάνω), οι λόγοι Έφεσης λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στην έκδοση ή μη διατάγματος αναστολής. Οι Καθ' ων η Αίτηση πρέπει να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι, εκ πρώτης όψεως, έχουν καλή υπόθεση στην Έφεση. Από την άλλη, όμως, ο παράγων αυτός μπορεί να είναι σχετικός αλλά είναι οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις (βλέπετε Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου και ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδης (αρ.1), πιο πάνω). Χωρίς να προεξοφλώ το αποτέλεσμα της Έφεσης, απλά λαμβάνω υπόψην ότι ο πρώτος και ο τέταρτος λόγος Έφεσης αφορούν την παρανομία της σύμβασης ενοικίασης λόγω έλλειψης Πιστοποιητικού Τελικής Έγκρισης και ορθής άδειας χρήσης. Ο δεύτερος λόγος αφορά την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 2 είναι ενοικιαστής. Οι λόγοι κατάληξης του Δικαστηρίου, εκ της μαρτυρίας ή απουσίας αυτής, στο συμπέρασμα ότι δεν δεσμεύεται η Καθ' ης η Αίτηση 1 από τη σύμβαση ενοικίασης, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 15Α του περί Εταιρειών Νόμου, δεν προσβάλλονται. Ο τρίτος λόγος Έφεσης αφορά το νόμιμο της ειδοποίησης τερματισμού. Ο πέμπτος λόγος Έφεσης αφορά την απόρριψη της Ανταπαίτησης της Καθ' ης η Αίτηση
- Κρίνω ότι, εκ πρώτης όψεως, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν καλή υπόθεση στην Έφεση την οποία έχουν ασκήσει. Στην αυθεντία Βλάχου v. Οικονόμου (πιο πάνω), στη σελίδα 1525, ο έντιμος Δικαστής κ. Κ. Κληρίδης, είπε: «Το Δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μία και τη διασφάλιση της αξίας του και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη.» Κατάληξη: Καθοδηγούμενη από τις σχετικές αυθεντίες, στέκομαι στα πιο κάτω σημεία ως καθοριστικά για την άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. Πρώτον, σε σχέση με ισχυρισμούς που προβλήθηκαν και από τις δύο πλευρές, στρέφομαι στο εξής απόσπασμα από την απόφαση του έντιμου Δικαστή κ. Σ. Νικήτα στην αυθεντία Βογαζιανού v. Γενικού Εισαγγελέα (πιο πάνω), στη σελίδα 595: «Οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ' αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που πηγάζουν από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για τη χορήγηση της αναστολής». Δεύτερον, το χρηματικό μέρος της Απόφασης, δεν προσβάλλεται, έτσι δεν συντρέχει λόγος αναστολής αυτού. Εξάλλου, σύμφωνα με την ένορκο δήλωση του κ. Μάρκου, ο τελευταίος ως Διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση 1 και της Dobrini Ltd., όποια είναι υπεύθυνη για τα ενοίκια, όπως ο ίδιος είπε, μπορεί να διευθετήσει την καταβολή των ενδιαμέσων οφελών. Με το ίδιο σκεπτικό και τους ίδιους λόγους και εφόσον δεν υπάρχει σχετικός λόγος Έφεσης, δυνατόν να διευθετήσει και την πληρωμή του ποσού των οφειλομένων ενοικίων. Τρίτον, υπάρχει το θέμα της αποστέρησης των Αιτητών των καρπών της επιτυχίας τους, εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η Έφεση των Καθ' ων η Αίτηση, μία Έφεση εναντίον απόφασης για καθυστερημένα ενοίκια η οποία βασίστηκε, μεταξύ άλλων, σε παραδοχές. Τυγχάνει εφαρμογής η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην αυθεντία Χαψίδης v. Νικολαϊδου (πιο πάνω), όπου ο έντιμος Δικαστής ως ήταν τότε, κ. Χρ. Αρτεμίδης, είπε (στη σελίδα 1495): «Το ποσό τούτο [τα ενδιάμεσα οφέλη] αντιπροσωπεύει το τρέχον μηνιαίο ενοίκιο, κάτι που δέχθηκε ενώπιον μας ο δικηγόρος του αιτητή. Ο τελευταίος όμως δεν πλήρωσε τίποτε έναντι της ικανοποίησης αυτού του μέρους της απόφασης. Τούτο δείχνει έλλειψη σεβασμού στη δικαστική ετυμηγορία, που αφορά στα οφειλόμενα ενδιάμεσα κέρδη, και που βεβαίως φανερώνει την κακοπιστία του αιτητή στην προώθηση της παρούσας διαδικασίας». Τα προαναφερθέντα σαφώς προσμετρούν εναντίον της έγκρισης του αιτήματος των Καθ' ων η Αίτηση. Ακόμα και σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης, οι Αιτητές θα δικαιούνται στην είσπραξη των ποσών που αποδόθηκαν ως οφειλόμενα ενοίκια και ενδιάμεσα οφέλη, εφόσον είναι κοινό έδαφος ότι μέχρι σήμερα, ουδείς κατέβαλε ή καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για την κατοχή των επίδικων καταστημάτων. Ταυτόχρονα, εάν ανατραπεί η απόφαση απόρριψης της Ανταπαίτησης, αυτό δεν σημαίνει αυτόματα την έκδοση απόφασης υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση 1, εφόσον το Δικαστήριο είχε καταλήξει ότι, σχετικά με την Ανταπαίτηση, δεν προσφέρθηκε μαρτυρία για το σκοπό απόδειξης της. Ζυγίζοντας τους δύο παράγοντες όπως περιγράφονται στις αυθεντίες, κρίνω ότι πρέπει να διασφαλίσω την αξία του αποτελέσματος της Έφεσης, αλλά και να εξασφαλίσω τους καρπούς της επιτυχίας των Αιτητών. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί και με την επιβολή των κατάλληλων όρων για να τεθεί σε ισχύ διαταγή αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης. Αναφέρομαι στην αυθεντία Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd. (πιο πάνω), όπου στη σελίδα 1983 ο έντιμος Δικαστής κ. Α. Κραμβής είπε τα ακόλουθα: «Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης.» Κρίνει ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι περίπτωση κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή εκτέλεσης. Η απαίτηση εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 1 έχει απορριφθεί και άρα, αυτή έχει απαλλαγεί. Ο δε Καθ' ου η Αίτηση 2 υποστηρίζει ότι δεν έχει την κατοχή των επιδίκων, συνεπώς από πλευράς του δεν υπάρχει η δυνατότητα συμμόρφωσης με Διάταγμα ανάκτησης κατοχής. Κατ' ακολουθίαν, ούτε η πιθανότητα παρακοής τέτοιου Διατάγματος. Το χρηματικό μέρος της Απόφασης δεν έχει εφεσιβληθεί. Η Ανταπαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση 1, ουδεμία σχέση έχει ή μπορεί να έχει, με τον Καθ' ου η Αίτηση
- Τέλος, εάν η πρωτόδικη Απόφαση ανατραπεί και η Καθ' ης η Αίτηση 1 πετύχει στην έκδοση απόφασης στην Ανταπαίτηση της, θα δυνηθεί να προωθήσει μέτρα είσπραξης εναντίον των Αιτητών. Είναι η κρίση μου ότι επιβάλλεται η εξασφάλιση των καρπών της επιτυχίας των Αιτητών και ότι δεν θα καταστεί άνευ αντικρίσματος τυχόν επιτυχία των Καθ' ων η Αίτηση στην Έφεση, σε περίπτωση μη έκδοσης Διαταγμάτων ως η υπό εξέταση αίτηση. Αποτέλεσμα: Ως εκ των ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση δια κλήσεως αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Η διαταγή συμπαρασύρει και τη μονομερή αίτηση της ιδίας ημερομηνίας, η οποία βασίζεται στην αίτηση δια κλήσεως. Το προσωρινό Διάταγμα το οποίο εκδόθηκε την 4.5.2020 στα πλαίσια της μονομερούς αιτήσεως, με την έκδοση απορριπτικής απόφασης στα πλαίσια της αίτησης δια κλήσεως, ακυρώνεται. Τα έξοδα των δύο αιτήσεων επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών 1, 2 και 3 στην κυρίως Αίτηση, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της Απόφασης ημερομηνίας 18.3.
- (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμού αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] "Το Δικαστήριο, εκδίδον απόφασιν ή διάταγμα δυνάμει των παραγράφων (α), (β), (γ), (δ), (ε), (στ), (ζ), (η), (θ), (ι), (ια) και (ιβ) του άρθρου τούτου, δύναται, τηρουμένου του όρου ότι ο ενοικιαστής θα πληρώσει παν ποσόν το οποίο νομίμως οφείλεται ή δυνατόν να καταστή οφειλόμενον υπ' αυτού, να αναστείλει την εκτέλεσιν της αποφάσεως ή του διατάγματος ή να αναβάλει την ημερομηνίαν κατοχής δια τοιαύτην περίοδον μη υπερβαίνουσαν το εν έτος, εκτός εάν οι διάδικοι άλλως ήθελον συμφωνήσει, και υπό την επιφύλαξιν τοιούτων όρων οίους το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει κατάλληλους." [3] «Η απόφασις οιουδήποτε δικαστηρίου, επιφυλασσομένης οιασδήποτε εν αυτή περιεχομένης αντιθέτου διαταγής και ασχέτως του γεγονότος ότι αυτή έχει ληφθή επί παραλείψει υποβολής εγγράφων προτάσεων ή εμφανίσεως οιουδήποτε διαδίκου, θα είναι δεσμευτική δι' όλους τους διαδίκους ευθύς ως αυτή εκδοθή, ασχέτως προς οιανδήποτε έφεσιν κατ' αυτής, αλλά το δικαστήριον υπό του οποίου εκδίδεται η τοιαύτη απόφασις, ή οιονδήποτε δικαστήριον έχον δικαιοδοσίαν να εκδικάση κατ' έφεσιν την τοιαύτην απόφασιν δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνον, εάν θεωρήση τούτο πρέπον, και ασχέτως προς το εάν εξεδόθη ή μη διάταγμα προς εκτέλεσιν αυτής να διατάξη όπως ανασταλή η εκτέλεσις της τοιαύτης αποφάσεως διά τοσαύτον χρονικόν διάστημα και υπό τοιούτους όρους ή άλλως, ως ήθελε κρίνει ορθόν το τοιούτον δικαστήριον.» [4] «
- Αn appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» [5] «Η νομική βάση της αίτησης για αναστολή είναι η Διαταγή 35 καν.
- Οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα, εκπηγάζουν από τη νομολογία και μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως: (α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.» [6] «The discretion of the Court is exercised upon a consideration of two equally important considerations for the sound administration of justice. The need to uphold finality of judgments, on the one hand, and the sustenance of the effectiveness of the right to appeal, on the other.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο