ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΠΑΛΑΖΗ ν. ΛΙΑΣ ΧΑΤΖΗΪΩΑΝΝΟΥ, Αίτηση Αρ.: Κ 6/17, 21/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2020:35 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου Αίτηση Αρ.: Κ 6/17 Μεταξύ: ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΠΑΛΑΖΗ, από τη Λευκωσία Αιτητή -και- ΛΙΑΣ ΧΑΤΖΗΪΩΑΝΝΟΥ, από τη Λευκωσία Καθ' ης η Αίτηση -------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για οικονομική εξέταση 21.10.2020 Για την Αιτήτρια - Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση: κ. Στ. Παπαθεοδώρου για κ. Γ. Παπαθεοδώρου Καθ' ου η Αίτηση - Αιτητής στην κυρίως Αίτηση, εμφανίζεται προσωπικά Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 24.4.2019, η Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση (εν τοις εφεξής «η Καθ' ης η Αίτηση»), εξαιτείται ως ακολούθως: «Α. Τη διεξαγωγή έρευνας αναφορικά με την οικονομική κατάσταση του Αιτητή και αναφορικά με οποιανδήποτε δωρεά, παράδοση, μεταβίβαση, επιβάρυνση, διακίνηση ή απόκρυψη οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου που έχει ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση είσπραξης του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρος αυτών. Β. Διάταγμα όπως ο Αιτητής εξ' αποφάσεως οφειλέτης αποκαλύψει στο Δικαστήριο το όνομα και τη διεύθυνση του εργοδότη του και/ή άλλου προσώπου το οποίο του καταβάλλει μισθούς ή άλλα ποσά, λεπτομερή στοιχεία σχετικά με απολαβές ή οποιαδήποτε εισοδήματα, πραγματικά και αναμενόμενα, τις ανάγκες του ιδίου και της οικογένεια του και οποιανδήποτε άλλη σχετική πληροφορία, αναφορικά με οποιαδήποτε εισοδήματα από εργασία ή άλλες πηγές. Γ. Διάταγμα ακύρωσης οποιοσδήποτε καταδολιευτικής μεταβίβασης δωρεάς, παράδοσης, επιβάρυνσης, διακίνησης ή άλλης αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων ή διάθεσης των, από τον Αιτητή στα οποία αυτός προέβη μετά τη δημιουργία ή τη γέννεση της αστικής ευθύνης τα οποία, περιουσιακά στοιχεία, δύνανται να διατεθούν για την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους ή μέρους αυτών. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάττει όπως το οφειλόμενο χρέος πληρωθεί με δόσεις εκ €500.-, εκάστη ή με ποσά που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει εύλογα. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τον εργοδότη του Αιτητή (εξ αποφάσεως οφειλέτη) να αποκόπτει από τον μισθό του τέτοιο ποσό που το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει εύλογο και να το καταβάλλει στον εξ αποφάσεως Αιτητή προς μερική ή ολοκληρωτική αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του στην Αίτηση. Στ. Οποιανδήποτε άλλη διαταγή ήθελε το Δικαστήριο διατάξει. Ζ. Τα έξοδα της αίτησης νόμιμο τόκο επί των εξόδων, πλέον Φ.Π.Α και έξοδα επίδοσης.» Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1-3, 8 και 9, στον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ.2) Νόμο του 1999, Ν.134(Ι)/99, ΚΕΦ.6, ΜΕΡΟΣ VIII, άρθρα 82-90 και ΚΕΦ.6, ΜΕΡΟΣ IX, άρθρα 91Γ, 91Ε - 91Ζ, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/1960, άρθρα 31, 41 και 42 και στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του κ. Γεωργίου Παπαθεοδώρου, από τη Λευκωσία. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι δικηγόρος της Καθ' ης η Αίτηση στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, γνωρίζει προσωπικά όλα τα γεγονότα που αφορούν την υπό εξέταση αίτηση και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Την 30.3.2018, εκδόθηκε Απόφαση εναντίον του Αιτητή, όπως καταβάλει το ποσό των €2.535.- ως έξοδα, εντόκως προς 3,5% ετησίως από 10.4.2017, μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €26.- πραγματικά έξοδα, όπως αυτά έχουν υπολογισθεί από τη Γραμματέα και εγκριθεί από το Δικαστήριο, πλέον €29.- έξοδα εκδόσεως της Αποφάσεως, πλέον Φ.Π.Α. Ο Αιτητής ουδέν ποσό πλήρωσε έναντι της πιο πάνω Απόφασης. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζει και πληροφορείται, ο Αιτητής εργάζεται, έχει αρκετά εισοδήματα εκ της εργασίας τους, έχει τη δυνατότητα να εργασθεί περαιτέρω και είναι σε θέση να καταβάλλει το ποσό των €500.- μηνιαίως έναντι του άνω περιγραφομένου εξ' αποφάσεως χρέους αυτού. Ιστορικό: Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, ο Αιτητής εκπροσωπείτο από δικηγόρο και την 30.3.2018, εκ συμφώνου δόθηκε άδεια για την απόσυρση της κυρίως Αίτησης, η οποία απορρίφθηκε, με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση. Η υπό εξέταση αίτηση αφορά τα εν λόγω έξοδα, τα οποία υπολογίσθηκαν από τη Γραμματέα και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, σε €2.535,00, εντόκως προς 3,5%ω ετησίως από 10.4.2017 μέχρις εξοφλήσεως, πλέον €29,00 πραγματικά έξοδα ως υπολογίσθηκαν, πλέον €29,00 έξοδα έκδοσης της Απόφασης, πλέον Φ.Π.Α. Επειδή η υπό εξέταση αίτηση όχι μόνο δεν άπτεται της ουσίας της υπόθεσης, αλλά πρόκειται για αίτηση μετά την Απόφαση και η ουσία έχει εξεταστεί, ερμηνεύοντας τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και τους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν ήταν αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Προφορική μαρτυρία: Ο Αιτητής δεν καταχώρισε ένσταση και κατέθεσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Εξετάστηκε από το Δικαστήριο και αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Καθ' ης η Αίτηση. Διαμένει στην οδό Διογένους 22, στην Αγλαντζιά, από το έτος 2017. Είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά. Το σπίτι στο οποίο διαμένει η οικογένεια είναι ιδιοκτησία της συζύγου του, η οποία είναι υπάλληλος σε τράπεζα, εδώ και 15, 20 χρόνια. Ο Αιτητής κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει το εισόδημα της. Ο ίδιος δεν εργάζεται από περίπου το 2016 και δεν λαμβάνει οποιοδήποτε επίδομα από το Κράτος, στο παρόν στάδιο. Προηγούμενα, εργαζόταν ως αυτοεργοδοτούμενος, προσφέροντας υπηρεσίες ηλεκτρονικών υπολογιστών ως σύμβουλος σε εταιρείες. Το εισόδημα του δεν ήταν σταθερός, κυμαινόταν γύρω στα €100.-, €150.- μηνιαίως και κάποτε ήταν μηδενικό. Ο Αιτητής είναι μορφωμένος. Έχει σπουδάσει Οικονομικά στη Γερμανία και εργάστηκε ως Διευθυντής Διαφημίσεων στην εφημερίδα «Αλήθεια», ως Διευθυντής στο ξενοδοχείο "Annabelle", ως Διευθυντής στην εταιρεία «Νικόδημος», στην Πάφο, ως Διευθυντής Πωλήσεων στην εταιρεία Ξιναρής και περίπου το 2005, δημιούργησε τη δική του εταιρεία επιδιόρθωσης ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η Divano Trading ήταν δική του εταιρεία και εισήγαγε έπιπλα. Βγήκε εκτός αγοράς επειδή έκλεισε το εργοστάσιο στην Ιταλία. Η σύζυγος του πληρώνει τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος και τα έξοδα διατροφής της οικογένειας. Δεν πληρώνει για τη δική του ένδυση αλλά πληρώνει για όλα τα άλλα. Οι γονείς του Αιτητή του δίνουν χρήματα και τους βοηθούν σε έκτακτη ανάγκη. Δεν διαθέτει αυτοκίνητο σήμερα. Είχε ένα Land Rover Defender, το οποίο πούλησε για να πληρωθεί χρέος στην Τράπεζα. Δεν έχει άλλο χρέος σε Τράπεζα. Καταλαμβάνει προσπάθεια να εξεύρει εργασία και πελάτες για τις υπηρεσίες που προσφέρει. Προσπάθησε επίσης να δουλέψει ως υπάλληλος, αλλά χωρίς θετική ανταπόκριση. Επικοινώνησε τηλεφωνικά με παλιούς πελάτες, φίλους και συγγενείς. Ο Αιτητής δεν παρουσίασε οποιαδήποτε έγγραφα ενώπιον του Δικαστηρίου. Νομική πτυχή: Όπως έχω ήδη αναφέρει, η υπό εξέταση αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 82-90, 91Γ, 91Ε-91Ζ του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6. Ο Νόμος αυτός τροποποιήθηκε από τον Νόμο 134(Ι)/99 και τον Νόμο 138(Ι)/2006. Ο πρώτος κατάργησε και αντικατέστησε τα Μέρη VIII και IX του βασικού Νόμου. Όμως η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ερμηνεύοντας τις καταργηθείσες διατάξεις, καθόρισε τις αρχές με βάση τις οποίες το Δικαστήριο δύναται να διατάξει εξ' αποφάσεως οφειλέτη να εξοφλήσει το χρέος του με περιοδικές πληρωμές. Στο βαθμό που η εξουσία για έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων δεν έχει επηρεαστεί από την τροποποίηση του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, θεωρώ την νομολογία αυτή δεσμευτική για σκοπούς της παρούσας αίτησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε σε αριθμό αποφάσεων το θέμα αιτήσεων αποπληρωμής εξ' αποφάσεως χρέους με μηνιαίες δόσεις (σύμφωνα με το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6, τόσο πριν όσο και μετά που αυτό τροποποιήθηκε από τον Ν. 134(Ι)/99). Αναφέρω ενδεικτικά τις αποφάσεις Anestos Adamou Kokoni v. Ioannides
(1963)2 C.L.R. 548, Rolandis, Louca & Soteriades Ltd. v. Koutsiou
(1970)1 C.L.R. 25, National Bank of Greece v. Trihinas
(1976)2 J.S.C. 411, Chrysostomou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 669, Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, Λαϊκή Τράπεζα ν. Χαραλαμπίδη
(1989)1 Α.Α.Δ. 556, Μιχαήλ v. Λαϊκής Τράπεζας (Χρημ.) Λτδ
(1993)1 Α.Α.Δ. 812, Μιχαήλ κ.α. v. Α/φοί Πούλλου Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1759, Χριστάκη ή άλλως Παναγιώτου v. Μιχαήλ (πιο πάνω), Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v. Ιακώβου
(1999)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2032, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Κωνσταντίνου
(2000)1(Β) Α.Α.Δ 1034, Νικολάου Σοφία Βασιλείου v. Μάριος Μακρίδης,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 801, Γεώργιος Αρέστη v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ,
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1258, Προκοπίου κ.α. v. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ.
(2004)1 (Α) Α.Α.Δ. 310, Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 207, Στυλιανού v. Ανδρεάδη
(2005)1(Α) Α.Α.Δ. 509, J. & M. PAPERCHASE LTD. v. Δωροϊδέα Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 1234 και Βασιλειάδης v. Τσουρή
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 43. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Κωνσταντίνου (βλέπετε πιο πάνω), όπου στην σελίδα 1038 ο έντιμος Δικαστής κ. Σ. Νικήτας είπε: «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου.» Έχω αντλήσει καθοδήγηση από την υπόθεση National Bank of Greece v. Trihinas (βλέπετε πιο πάνω) όπου στη σελίδα 413, το Δικαστήριο είπε τα ακόλουθα: «In determining whether the debtor should be ordered to pay a judgement debt by monthly instalments and, if so, by what amount, a balance must be kept between the need to keep the instalments realistically within the means of the debtor, without at the same time frustrating the reasonable expectation of a creditor to receive his money back. Whereas a debtor must not be harassed by having to pay a debt, one must not gain the impression that a debtor will, without sufficient cause, be allowed to write off his obligations.» Έχω λάβει υπόψην το σύνολο του εξ' αποφάσεως χρέους και το χρόνο που χρειάζεται για την αποπληρωμή του με μηνιαίες δόσεις. Σύμφωνα με την αυθεντία Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ. (πιο πάνω), στη σελίδα 689: «Πρέπει να επισημάνουμε ότι η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά την διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά όσο είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.» Δεν υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία για την ύπαρξη Δικαστικών αποφάσεων εναντίον του Αιτητή, για τις οποίες να έχουν εκδοθεί Διατάγματα αποπληρωμής χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία αναφορικά με οποιαδήποτε δάνεια ή άλλες οικονομικές υποχρεώσεις του Αιτητή. Λαμβάνω υπόψην και υπολογίζω ότι ο Αιτητής, η σύζυγος και τα δύο ανήλικα τέκνα του, χρειάζονται τουλάχιστον ποσό €350.- (περίπου £200.-) μηνιαίως έκαστος, για την κάλυψη των βασικών αναγκών τους, όπως αυτές καθορίζονται από τη νομολογία. Σημειώνω ότι, ποσό £100.- μηνιαίως, κρινόμενο στα πλαίσια Έφεσης, επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην αυθεντία Προκοπίου κ.ά. v. Ανδρέας Λάμπρου Λτδ. (πιο πάνω), ενώ στην αυθεντία Κλεοβούλου v. Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ (πιο πάνω), εγκρίθηκε ποσό £130.- για διατροφή και μετακίνηση του χρεώστη. Επειδή έχει περάσει κάποιο χρονικό διάστημα από τότε, υιοθετώ το αντίστοιχο του ποσού των £200.- Ο Αιτητής διαμένει σε οικία η οποία ανήκει στη σύζυγο του και δεν καταβάλλει ενοίκιο. Δεν παρουσίασε οποιεσδήποτε χρεώσεις ή λογαριασμούς κοινής ωφελείας και κατέθεσε ότι τους πληρώνει η σύζυγος του, όπως και όλα τα έξοδα της οικογένειας, εκτός από τα δικά του έξοδα ένδυσης και υπόδησης. Δεν έχει κατατεθεί ενώπιον μου οποιαδήποτε μαρτυρία σχετικά με τα εισοδήματα της συζύγου του Αιτητή, ή τα έξοδα των παιδιών του ζεύγους. Ο Αιτητής είναι νέος και αρτιμελής και διαθέτει προσόντα και πείρα σε ψηλές θέσεις σε διάφορες εταιρείες. Κατέθεσε ότι δεν εργάζεται εδώ και χρόνια και ότι προσπαθεί να εξεύρει εργασία. Δεν τον έχω πιστέψει. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του μια απόφαση η οποία δεν έχει ικανοποιηθεί. Πρώτον, το βάρος απόδειξης ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, το φέρει ο ίδιος (βλέπετε Βασιλειάδης v. Τσουρής (πιο πάνω, στη σελίδα 48 [1], σε σχέση με το άρθρο 84 εδάφια
(2)και
(3)(γ) του Κεφ. 6). Βασικό μέλημα του κάθε ενός πρέπει να είναι η ικανοποίηση των υποχρεώσεων του προς τρίτα πρόσωπα, και η απόρριψη της απαξίωσης προς τον γείτονα, που οδηγεί στην διάσπαση του κοινωνικού συνόλου. Ο Αιτητής έχει καθήκον να ικανοποιήσει την υποχρέωση του έναντι της Καθ' ης η Αίτηση, που απορρέει από και βασίζεται σε απόφαση Δικαστηρίου. Απόφαση η οποία εκδόθηκε εκ συμφώνου, αφού ο Αιτητής απέσυρε την υπόθεση την οποία είχε καταχωρίσει. Τα όσα ανέφερε ο Αιτητής, καίτοι μη ικανοποιητικά ούτως ή άλλως, δεν τον απαλλάσσουν αυτόματα από τις υποχρεώσεις του και δεν σημαίνει ότι δεν θα τον διατάξει το Δικαστήριο να πληρώνει οποιοδήποτε ποσό προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους του (βλέπετε σχετικά τις αυθεντίες Δημητρίου v. Περδίου
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1418 και McEwan v. McEwan
(1972)2 All ER 708). Προς το σκοπό της ικανοποίησης των υποχρεώσεων του έναντι του Καθ' ης η Αίτηση, ο Αιτητής καλείται να καταβάλει κάθε προσπάθεια στο καλύτερο μέτρο των δυνατοτήτων του. Δεύτερον, έχοντας υπόψην την αυθεντία Petsas v. Demetriadou
(1971)1 C.L.R. 187 για τα συμπεράσματα τα οποία δύναται να εξαγάγει το Δικαστήριο από την ενώπιον του μαρτυρία, θεωρώ ότι είναι φανερό πως ο Αιτητής έχει οικονομικούς πόρους τους οποίους δεν αποκάλυψε. Τρίτον, ο Αιτητής δεν με έπεισε ότι δεν εργάζεται καθόλου, ούτε ότι καταβάλλει επαρκείς προσπάθειες εξεύρεσης εργασίας. Δυνατότητα προς εργασίαν φαίνεται ότι έχει ο οφειλέτης, εκείνο που δεν έχει είναι η αναγκαία βούληση (βλέπετε σχετικά Χριστάκη ή άλλως Παναγιώτου v. Μιχαήλ
(1998)1 (Α) Α.Α.Δ. 422). Ενόψει του γεγονότος ότι ο Αιτητής είναι σχετικά νέος και αρτιμελής, το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψην την εισοδηματική ικανότητα του, με την έννοια του τι θα μπορούσε να κερδίζει (βλέπετε σχετικά την αυθεντία Λουγκρίδης v. Eurolife Ltd.
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 886). Κρίνω ότι το ποσό των €150.- μηνιαίως πρέπει να διατεθεί για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους και αυτή είναι η απόφαση μου. Η επιτυχία της αίτησης, ελλείψει ειδικών περιστάσεων, δικαιολογεί την επιδίκαση εξόδων υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή. Απόφαση: Ενόψει των πιο πάνω, εκδίδεται Διάταγμα εναντίον του Αιτητή στην κυρίως Αίτηση - εξ' αποφάσεως οφειλέτη, όπως καταβάλλει το ποσό των €150.- μηνιαίως προς εξόφλησην του εξ' αποφάσεως χρέους του. Η πρώτη δόση να καταβληθεί την 1η Δεκεμβρίου 2020 με επτά
(7)μέρες χάρη και στη συνέχεια, την πρώτη ημέρα κάθε επόμενου μήνα με επτά
(7)μέρες χάρη, μέχρι την τελεία εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους ή μέχρι νεωτέρας διαταγής. Ο Αιτητής να καταβάλει με τον ίδιο τρόπο τα έξοδα της παρούσης αιτήσεως τα οποία επιδικάζονται εναντίον του, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα στην κλίμακα της αρχικής απόφασης, ήτοι €2.000 - €10.000 και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστόν Αντίγραφον Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «Ο σκοπός της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας, η οποία απορρίπτει την εισήγηση του εφεσείοντος είναι πασιφανής. Ο εξ' αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ' αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Έτσι το βάρος απόδειξης ότι ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως. Ο εξ' αποφάσεως πιστωτής μπορεί επίσης να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία έχει που αφορούν την περιουσία του εξ' αποφάσεως χρεώστη. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου θα πρέπει να εφαρμόζονται. Στις αστικές υποθέσεις η περιουσία του εξ' αποφάσεως χρεώστη βαρύνεται με το ποσό που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης προς όφελος του εξ' αποφάσεως πιστωτή. Θεωρείται δηλαδή στην πράξη πως μέρος της περιουσίας και των εισοδημάτων του εξ' αποφάσεως χρεώστη ανήκουν στον εξ' αποφάσεως πιστωτή, μέχρι την εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέους.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο