EL TORITO LIMITED ν. ΙΑΚΩΒΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ κ.α., Αίτηση Αρ.: Κ29/13, 30/11/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:DEELEF:2020:39 ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΩΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Σ. Καμμίτση, Προέδρου και Σπ. Σπυριδάκι και Κ. Φραγκούδη, Παρέδρων Αίτηση Αρ.: Κ29/13 Μεταξύ: EL TORITO LIMITED Αιτητών και
- ΙΑΚΩΒΟΥ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, εκ [ ] Λευκωσία
- ΚΛΑΙΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, εκ [ ] Λευκωσία Καθ' ων η Αίτηση ------------------------------------------------------------------------------------- 30.11.2020 Για τους Αιτητές: κα. Γ. Μιλτιάδου και κ. Σπαστρής για κ.κ. Γιώτα Μιλτιάδου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2: κ. Γ. Παπαθεοδώρου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρήθηκε την 17.5.2013 και τροποποιημένη την 12.1.2018 και μ' αυτήν η Αιτήτρια εταιρεία εξαιτείται τον καθορισμό του δικαίου ενοικίου του επίδικου υποστατικού και/ή τη μείωση του ενοικίου κατά 40%, από 1.1.2013, πλέον έξοδα. Η Αιτήτρια εταιρεία ισχυρίζεται ότι είναι ενοικιάστρια ενός υποστατικού, επί της Λεωφόρου Καλλιπόλεως 39α, 1071 Λευκωσία (εν τοις εφεξής «το επίδικο υποστατικό»). Η ιδιότητα της Αιτήτριας και η περιγραφή του επίδικου, είναι παραδεκτά. Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι οι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού. Οι ιδιοκτήτες ενοικιάζουν το επίδικο στους ενοικιαστές από την 1.10.1995, με ενοίκιο €2.079.- μηνιαίως, ισχυρισμός που είναι παραδεκτός. Είναι επίσης παραδεκτό ότι η Αιτήτρια εταιρεία λειτουργεί εστιατόριο στο επίδικο υποστατικό εδώ και αρκετά χρόνια. Ένεκα της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Κύπρο, η Αιτήτρια ήρθε αντιμέτωπη με σωρεία προβλημάτων όσον αφορά στην ομαλή και κερδοφόρα λειτουργία της επιχείρησης της. Το ενοίκιο το οποίο καταβάλλεται σήμερα, είναι υπερβολικά ψηλό σε σύγκριση με την εμπορικότητα του δρόμου στον οποίο βρίσκεται το επίδικο, αλλά και την εμπορική αξία την οποία έχει σήμερα η συγκεκριμένη περιοχή, όπου πολλά ακίνητα, κυρίως καταστήματα, είναι άδεια. Κατά την περίοδο που είχε συμφωνηθεί το ποσό του ενοικίου, τα δεδομένα ήταν εντελώς διαφορετικά. Στο επίδικο υπάρχουν προβλήματα διαρροών νερού από τη στέγη, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα στον εσωτερικό χώρο του υποστατικού και να προκαλούνται εκτεταμένες ζημιές. Ως αποτέλεσμα, ξοδεύονται δεκάδες χιλιάδες Ευρώ κάθε χρόνο για τη γενική συντήρηση του ακινήτου. Ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος προφορικής συμφωνίας, ότι η Αιτήτρια θα χρησιμοποιούσε τους χώρους στάθμευσης του επίδικου υποστατικού, καθότι η ύπαρξη χώρου στάθμευσης ήταν απολύτως αναγκαία για τη χορήγηση Άδειας Λειτουργίας εστιατορίου. Οι Καθ' ων η Αίτηση επέδειξαν αντισυμβατική συμπεριφορά, αφού περίφραξαν το χώρο του εστιατορίου με μεταλλικά κιγκλιδώματα και τοποθέτησαν σκύλο ράτσας Bulldog. Συνεπεία αυτών των πράξεων, είναι αδύνατη η πρόσβαση στους χώρους στάθμευσης και στα φρεάτια του εστιατορίου, επιφέροντας μεγάλη ζημιά στην Αιτήτρια, αφού παρεμποδίζεται η ομαλή λειτουργία του εστιατορίου. Περαιτέρω, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στην αποχέτευση του επίδικου και επηρεάζεται ο κύκλος εργασιών της Αιτήτριας. Οι Καθ' ων η Αίτηση άφησαν εκτεθειμένα δέντρα στον απροσπέλαστο, πίσω χώρο του εστιατορίου, με αποτέλεσμα να προκληθούν εκτεταμένες ζημιές στην οροφή, όπου ανασηκώθηκαν τα κεραμίδια από τα κλαδιά των δέντρων. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρεμποδίζουν την Αιτήτρια να προβεί σ' οποιαδήποτε επιδιόρθωση στον εσωτερικό και εξωτερικό χώρο του εστιατορίου. Συνεπώς, ενόψει των πράξεων των Καθ' ων η Αίτηση, ο Δήμος Λευκωσίας δεν ανανέωσε την Άδεια Λειτουργίας του εστιατορίου και η Αιτήτρια αναγκάστηκε να τερματίσει τη λειτουργία της επιχείρησης της. Απάντηση: Απάντηση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 καταχωρήθηκε την 2.9.2013 και τροποποιημένη την 31.1.2018 και μ' αυτήν αρνούνται ότι η Αιτήτρια νομιμοποιείται στην αιτούμενη ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία. Ειδικότερα, αρνούνται ότι η Αιτήτρια νομιμοποιείται στην αξιούμενη μείωση ή οποιαδήποτε άλλη μείωση του μηνιαίου πληρωτέου ενοικίου, το οποίο έχει καθορισθεί σε €2.079.- από 1.7.2008, με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.6.2008, στην Αίτηση Αρ. Κ24/
- Οι Καθ' ων η Αίτηση προβαίνουν σε κάποιες παραδοχές τις οποίες σημειώνουμε πιο πάνω. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση λέγουν ότι τα κατ' ισχυρισμόν οικονομικά προβλήματα ή δυσχέρειες της Αιτήτριας, τα οποία εν πάση περιπτώσει αγνοούν και αρνούνται, δεν είναι δυνατόν νομικά να ληφθούν υπ' όψην για τον καθορισμό του καταβλητέου ενοικίου αναφορικά με το επίδικο υποστατικό. Το καταβαλλόμενο ενοίκιο είναι χαμηλό, ή/και δίκαιο και λογικό αναφορικά με το επίδικο υποστατικό και αυτό δεν είχε αυξηθεί από την 1.10.
- Η Αιτήτρια, με το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 27.11.2000, αναγνώρισε ότι παρέλαβε το επίδικο ακίνητο σε άριστη κατάσταση και οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι προέβησαν στις ισχυριζόμενες ή οποιεσδήποτε άλλες πράξεις ή παραλείψεις, οι οποίες προκάλεσαν τα ισχυριζόμενα προβλήματα λειτουργίας του εστιατορίου, είτε ότι υπήρχαν τα ισχυριζόμενα προβλήματα στην αποχέτευση του κτιρίου, είτε ότι έχουν προκληθεί οι ισχυριζόμενες ή οποιεσδήποτε άλλες ζημιές στην οροφή του κτιρίου ή αλλού και ισχυρίζονται ότι η Αιτήτρια ανέλαβε τη συμβατική υποχρέωση και ευθύνη για πάσα ζημιά ή βλάβη στο επίδικο και όπως το διατηρεί όπως το παρέλαβε, με δική της ευθύνη και έξοδα. Αναφορικά δε με τον ισχυριζόμενο χώρο στάθμευσης, ή το πίσω ή και αριστερό μέρος της αυλής, αυτοί οι χώροι εξαιρούνται ρητά από την ενοικίαση και η Αιτήτρια εμποδίζεται δια συμβάσεως και ειδικότερα, από τους όρους του ενοικιαστηρίου εγγράφου, όπως προβάλει και αξιώσει τους ισχυρισμούς και τις αξιώσεις αυτές. Οι Καθ' ων η Αίτηση αρνούνται ότι συμφώνησαν προφορικά ή άλλως πως, να παραχωρήσουν στην Αιτήτρια οποιοδήποτε χώρο ο οποίος δεν περιγράφεται και περιλαμβάνεται ρητά στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Πέραν των πιο πάνω, οι Αιτητές, την 18.6.2008, στα πλαίσια της Αίτησης Κ24/2007, του παρόντος Δικαστηρίου, μεταξύ των ιδίων διαδίκων, ανέλαβαν την υποχρέωση όπως, μέχρι την 31.12.2008, επιδιορθώσουν με δικά τους έξοδα το υδατοστεγές της οροφής του επίδικου υποστατικού, υπό την επίβλεψη, καθοδήγηση και έγκριση των ιδιοκτητών. Οι Αιτητές, κατά παράβαση της υποχρέωσης τους, μέχρι σήμερα απέτυχαν να συμμορφωθούν. Την 4.7.2013 οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν εναντίον των ενοικιαστών, την Αίτηση Ε165/2013, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία αξιώνουν την πληρωμή των ενοικίων αναφορικά με το επίδικο υποστατικό, από τον Ιανουάριο 2013 μέχρι τον Ιούλιο 2013 προς €2.072.- μηνιαίως, ενδιάμεσα οφέλη από 1.7.2013, Διάταγμα έξωσης και άλλα ποσά. Έκθεση Λειτουργού: Το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες στη Λειτουργό Εκτιμήσεων του Δικαστηρίου να ετοιμάσει γραπτή Έκθεση Εκτίμησης για το δίκαιο ενοίκιο του επίδικου υποστατικού. Η Έκθεση φέρει ημερομηνία 25.1.2013 και με οδηγίες του Δικαστηρίου, αναθεωρήθηκε και υπεβλήθη εκ νέου με ημερομηνία 25.11.
- Λαμβάνεται υπόψην η Αναθεωρημένη Έκθεση Εκτίμησης. Η Λειτουργός του Δικαστηρίου, κα. Φάνη Κουκουλαρίδου, κατέγραψε τα εξής: · Το επίδικο είναι οικία η οποία χρησιμοποιείται ως εστιατόριο, επί της Λεωφόρου Καλλιπόλεως 39Α, Φ/Σχ. 21.55.13, Σύμπλεγμα 4, Τεμάχιο
- · Έχει συνολικό εμβαδόν 232 τ.μ. (220 τ.μ. σε Α' ζώνη και 40 τ.μ. σε καλυμμένες βεράντες). · Το επίδικο ενοικιάστηκε από τους Αιτητές το
- · Το πληρωτέο ενοίκιο είναι €2.079.- μηνιαίως από το
- · Το πληρωτέο ενοίκιο ανέρχεται σε €8,96/τ.μ. · Η Λειτουργός χρησιμοποίησε τη συγκριτική μέθοδο εκτίμησης και βρήκε ότι ο μέσος όρος των ενοικίων της μικρής περιοχής, για το έτος 2013, από 4 ενοικιάσεις (στις οποίες περιέλαβε και το υπό εκτίμηση υποστατικό) είναι €9,43/τ.μ. · Το αγοραίο ενοίκιο υπολογίστηκε σε €13,00/τ.μ., λαμβάνοντας υπόψην το συγκριτικό με αρ.
- · Όλα τα συγκριτικά είναι οικίες που χρησιμοποιούνται ως εστιατόρια ή μπυραρίες. · Καθορισμός του ενοικίου του επίδικου στο 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής ανέρχεται σε €1.980.- μηνιαίως. Μαρτυρία: Αιτητών: Πρώτος μάρτυρας για τους Αιτητές κατέθεσε ο κ. Σπύρος Σπύρου. Ο κ. Σπύρου κατέθεσε ότι ήταν διευθυντής της Αιτήτριας εταιρείας. Το επίδικο λειτουργούσε ως Μεξικάνικο εστιατόριο. Η εταιρεία υφίσταται, αλλά έχει αναστείλει τις εργασίες της. Η επιχείρηση δεν λειτουργεί. Το επίδικο υποστατικό χρονολογείται από το 1936 ή
- Μετά το 2011 και την έκρηξη στο Μαρί, δεν ηλεκτροδοτείτο ο χώρος για 1, 2 εβδομάδες και υπήρξε τρομερή αύξηση στο ηλεκτρικό ρεύμα και μείωση του κύκλου εργασιών. Βασικοί πελάτες του εστιατορίου υπολειτουργούσαν οι ίδιοι και η μείωση του κύκλου εργασιών ήταν πέραν του 40%. Ο μάρτυρας ζήτησε μείωση από τον ιδιοκτήτη, ο οποίος του είπε αν δεν του αρέσει, να φύγει. Όταν ζήτησε μείωση, το ενοίκιο ήταν €2.076,
- Στο δρόμο του επίδικου, ο φωτισμός ήταν μηδαμινός, υπήρχαν 15 κυπαρίσσια και ο δρόμος ήταν ανώμαλος. Νοτιοανατολικά υπήρχαν δύο χώροι στάθμευσης. Το επίδικο είναι ισόγειο, είναι παλιό σπίτι, αρχοντικό. Προηγούμενα, ονομαζόταν «Παριζιάνικο Καφέ» και ανήκε στην οικογένεια Αναστασίου. Προσφερόταν προς ενοικίαση. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι η κατάσταση του θεωρείτο καλή. Το πάτωμα ήθελε επιδιόρθωση, υπήρχε μηδαμινή υποδομή κουζίνας, ένα αποχωρητήριο και ένα ταλαιπωρημένο μπαρ. Το επίδικο ενοικιάστηκε με το Τεκμήριο
- Ο κ. Σπύρου κατέθεσε ότι τότε, τα πράγματα με το Δημαρχείο ήταν πιο χαλαρά. Άδειες δεν είχε ο χώρος, αλλά μπορούσαν να εκδοθούν. Ζήτησε από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 την κάτοψη του επίδικου, η οποία είναι κατατεθειμένη στο Δημαρχείο. Υπήρχαν δύο χώροι στάθμευσης μπροστά, δύο δυτικά και δύο βόρεια. Εξασφάλισαν όλες τις Άδειες από το Δημαρχείο, εκτός από την τελική, όπως είπε ο Μ.Α.1, επειδή αργεί να εκδοθεί. Την εξασφάλισε όμως πριν αρχίσει να δουλεύει. Για 19 χρόνια, ήταν το μόνο εστιατόριο που δεν είχε καταδίκη σε ποινική υπόθεση. Η κατοχή του επίδικου παραδόθηκε την 30.6.
- Στις 16 ή 19 Φεβρουαρίου 2015, είχε γίνει επιθεώρηση από το Δημαρχείο Λευκωσίας, τον κ. Δημήτρη Δημητρίου. Υπήρχαν αυθαίρετες κατασκευές. Στη δυτική πλευρά, στην αυλή, υπήρχαν 3 καγκελόπορτες και ένα πάτωμα με σκαλί. Έπρεπε να καθαρίσει τους χώρους στάθμευσης και μία αποθήκη ποτών στην ανατολική πλευρά. Ο μάρτυρας κατέθεσε τις παρατηρήσεις του Δήμου Λευκωσίας ως Τεκμήριο 2, οι οποίες επιβαλλόταν να γίνουν και μετά να γίνει ξανά επιθεώρηση για να εκδοθούν οι Άδειες. Για να λειτουργήσει ένα εστιατόριο, χρειάζονται καταχωρημένοι χώροι στάθμευσης, οι οποίοι υπήρχαν το 1995, όπως υπήρχαν ο ξύλινος φράκτης και τα κάγκελα, τα οποία άνοιγαν μετά τις 6 μμ., για να δημιουργούνται οι χώροι στάθμευσης. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 έκλεισε αυτούς τους χώρους και έκτισε σκαλιά στο πάτωμα. Η Αιτήτρια δεν μπορούσε να ανανεώσει τις Άδειες και ανεστάλη η Άδεια Λειτουργίας του εστιατορίου. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως Τεκμήριο 3, φωτογραφίες του επίδικου τις οποίες έλαβε ο ίδιος. Σ' αυτές φαίνεται η πρόσοψη του επίδικου, η πίσω πλευρά του υποστατικού, η κοινή αυλή που έχει με την οικία του Καθ' ου η Αίτηση 1, τα φρεάτια, τα αναρριχητικά τα οποία φύτεψε ο Καθ' ου η Αίτηση 1 και τα οποία προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στο υδατοστεγές το επίδικου επειδή μπήκαν στη στέγη, κατάργησαν κάθε υδρορροή και σήκωσαν τα κεραμίδια. Ο κ. Σπύρου κατέθεσε ότι δεν είχε πρόσβαση στο πίσω μέρος του υποστατικού για πολλά χρόνια, ενώ στην πρόσοψη του επίδικου υπήρχε συντήρηση και καλλωπισμός. Ακόμα, φαίνεται η προέκταση της κουζίνας του επίδικου την οποία κατασκεύασε ο ίδιος, η δεύτερη καγκελόπορτα στην αριστερή πλευρά του κοινού κτιρίου. Η δεύτερη και η τρίτη καγκελόπορτα ήταν πάντα κλειδωμένες. Φαίνεται η πρώτη καγκελόπορτα, στην οποία είχε πρόσβαση μέχρι το
- Κατόπιν, δεν μπορούσε να εισέλθει στην αυλή. Οι χώροι στάθμευσης ήταν μεταξύ των καγκελόπορτων στις φωτογραφίες 7 και 8, δηλαδή οι δύο εντός της πίσω αυλής και οι 3 στο πλευρό. Μετά τις 6.00 μμ., άνοιγε ο μάρτυρας τα κάγκελα για να έχει πρόσβαση στους χώρους στάθμευσης. Αυτή ήταν η συμφωνία που έγινε εξ' αρχής, επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 1 έλεγε ότι είχε εργοστάσιο πίσω και ήθελε να υπάρχει πρόσβαση το πρωί. Εφόσον το εστιατόριο θα λειτουργούσε το βράδυ, ο ιδιοκτήτης έδωσε στον κ. Σπύρου αυτό το χώρο ως χώρο στάθμευσης, τον οποίο ο πρώτος είχε δηλώσει και στο Δημαρχείο ως χώρο στάθμευσης. Στις φωτογραφίες 13 και 14, είναι ο χώρος στάθμευσης, αλλά οι κατασκευές που φαίνονται έγιναν μετά, από τον Καθ' ου η Αίτηση
- Είναι οι «αυθαίρετες κατασκευές», όπως τις ονόμασε ο Δήμος Λευκωσίας. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, τα σχέδια τα οποία είχαν υποβληθεί στο Δήμο, υποβλήθηκαν από τους ιδιοκτήτες και υποδείχθηκαν χώροι στάθμευσης, χωρίς τους οποίους δεν εκδίδεται Άδεια Λειτουργίας. Γι' αυτό άλλωστε είχε πληρώσει «αέρα» για το επίδικο υποστατικό. Μετά τη λήξη του ενοικιαστηρίου εγγράφου το 2000, υπέγραψαν άλλο έγγραφο (Τεκμήριο 5). Δεν υπήρχε τότε οποιοδήποτε πρόβλημα με τους χώρους στάθμευσης και τις Άδειες. Το 2008, λόγω των οικονομικών δεδομένων της Κύπρου, έκτιζαν όλοι πολυκατοικίες και ο κ. Αναστασίου θεώρησε ότι το οικόπεδο του άξιζε €1.000.000 αν έκτιζε και συνεχώς ήθελε αύξηση. Τότε άρχισαν οι προστριβές. Τα μέρη πήγαν σε δικηγόρο, έγινε συμφωνία ότι δεν θα έπαιρνε αύξηση ο ιδιοκτήτης και πήρε αέρα Λ.Κ.45.000, ενώ είπαν στον κ. Σπύρου να συντηρήσει τη στέγη. Την επιδιόρθωσε, αλλά δεν την άλλαξε. Ο αέρας καταβλήθηκε επειδή το υποστατικό μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εστιατόριο/ταβέρνα, να γίνει αδειούχο. Για να γίνει αδειούχο, χρειαζόταν να υποδειχθούν επτά χώροι στάθμευσης, τους οποίους υπέδειξε ο ιδιοκτήτης. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, όταν ενοικίασε το επίδικο υποστατικό συνεργάστηκε με αρχιτέκτονα. Είχε πάρει ένα κτίριο στο οποίο επιβαλλόταν να γίνουν σοβαρές επιδιορθώσεις, εσωτερικά, εξωτερικά και στην αυλή. Το επίδικο είχε κοινή αποχέτευση με το σπίτι του Καθ' ου η Αίτηση 1, κάτι που δημιουργούσε πολλά προβλήματα στην επιχείρηση του πρώτου, ειδικά το χειμώνα. Ο ιδιοκτήτης είπε στον κ. Σπύρου ότι αυτός δημιουργεί τα προβλήματα στην αποχέτευση. Το Δημαρχείο του είπε να εγκαταστήσει λιποπαγίδα, την οποία εγκατέστησε και το πρόβλημα συνεχιζόταν. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι η επιθεώρηση από τις Υγειονομικές Υπηρεσίες για σκοπούς ανανέωσης της Άδειας Λειτουργίας, γινόταν κάθε χρόνο. Παίρνεις Υγειονομικό Πιστοποιητικό από το Δήμο, το παίρνεις στον Κ.Ο.Τ. για την έκδοση Άδειας ποτού και μεγαφώνων. Το Υγειονομείο ασχολείται με την κουζίνα. Οι Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου δικαιούνται να προβούν σε έλεγχο όποτε επιθυμούν. Η πρώτη επίσκεψη των Τεχνικών Υπηρεσιών ήταν αυτή που περιγράφεται στο Τεκμήριο
- Το εστιατόριο είχε Άδεια Λειτουργίας και μετά απ' αυτή την επίσκεψη, την έχασε, λόγω των ατασθαλιών που υπήρχαν και είχαν γίνει από τον ιδιοκτήτη. Ο κ. Σπύρου κατέθεσε ότι, μετά την επιθεώρηση του Δήμου, Τεκμήριο 2, του ζητήθηκε να προβεί σε ενέργειες για να διατηρήσει την Άδεια Λειτουργίας. Ενημέρωσε τον Καθ' ου η Αίτηση 1 γραπτώς, ο οποίος απάντησε ότι δεν προτίθεται να κάμει τίποτε. Εν τέλει, ο μάρτυρας παρέδωσε την κατοχή του επίδικου και άφησε πολλά πράγματα μέσα, όπως φωτιστικά και εγκαταστάσεις. Είχε ειδοποιήσει τον Καθ' ου η Αίτηση 1, ο οποίος δεν προσήλθε να παραλάβει την κατοχή. Ο μάρτυρας χαρακτήρισε την Έκθεση της Λειτουργού ως πρόχειρη και επιπόλαιη. Όταν προέβη σε επιτόπια εξέταση, ήταν και ο ίδιος παρών όπως και ο Καθ' ου η Αίτηση
- Το υποστατικό Maple Leaf είχε καεί το 2004, ανακαινίστηκε και το ενοίκιο του ήταν €1.
- Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι τις Λ.Κ.45.000 τις πλήρωσε στον υιό του Καθ' ου η Αίτηση 1, ο οποίος έχει αποβιώσει. Τα έξοδα τα οποία έκαμε στο επίδικο, ήταν για να έχει ένα αξιοπρεπές εστιατόριο. Δεν αρνήθηκε ότι υπήρχε και σχετική υποχρέωση στο ενοικιαστήριο έγγραφο. Το εμπρόσθιο αριστερό μέρος της οικοδομής το οποίο περιγράφεται στην παράγραφο 1 του Τεκμηρίου 5, είναι ο χώρος που φαίνεται στις φωτογραφίες αρ. 7, 8, 13 και 14 του Τεκμηρίου
- Αυτός είναι ο χώρος που μπορούσε να χρησιμοποιεί μετά τις 6.00 μμ. Ο κ. Αναστασίου είχε εντάξει τους χώρους στάθμευσης στα σχέδια. Ο κ. Σπύρου κατέθεσε ότι αφαίρεσε αυθημερόν την αποθήκη την οποία υπέδειξαν οι Τεχνικές Υπηρεσίες και ειδοποίησε τον κ. Αναστασίου για τις δικές του αυθαίρετες κατασκευές. Η αριστερή πλευρά του κτιρίου είχε χρησιμοποιηθεί ως χώρος στάθμευσης για τελευταία φορά το 2008,
- Μετά έγιναν τα κάγκελα και τα σκαλιά. Μαρτυρία αχρείαστα μακρά, ειδικά στο στάδιο της κυρίως εξέτασης, όπου ο μάρτυρας απάντησε και αρκετές καθοδηγητικές ερωτήσεις. Στο τέλος της ημέρας, το Δικαστήριο έχει ενώπιον του αίτημα για τον καθορισμό ενοικίου και συγκεκριμένα, για τη μείωση ενοικίου. Ακούσαμε αρκετή μαρτυρία η οποία εκφεύγει από το αυστηρά καθορισμένο επίδικο θέμα. Εφόσον η πλευρά της Αιτήτριας δεν παρουσίασε μαρτυρία εμπειρογνώμονα και εφόσον στην ενώπιον μας μαρτυρία εμπειρογνωμόνων, δηλαδή του κ. Ιακωβίδη και της Λειτουργού, δεν ακούσαμε οτιδήποτε το αξιοσημείωτο ή διαφωτιστικό, σε συσχετισμό πάντοτε με το ζήτημα του ύψους του ενοικίου, αναφορικά με τους χώρους στάθμευσης και τη χρήση τους, την ύπαρξη Αδειών Λειτουργίας, την κατάσταση της οροφής και της αποχέτευσης, τα όσα κατέθεσε ο κ. Σπύρου περί αυτών των ζητημάτων, παραμένουν μετέωρα και δεν προσμετρούν στην κατάληξη του Δικαστηρίου επί του επίδικου θέματος του ύψους του ενοικίου. Δεύτερος μάρτυρας για τους Αιτητές κατέθεσε ο κ. Δημήτρης Δημητρίου. Ο κ. Δημητρίου εργάζεται ως Τεχνικός στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Λευκωσίας, στον Κλάδο Ελέγχου Αναπτύξεων και είναι υπεύθυνος για τις επιθεωρήσεις με βάση τον περί Δήμων Νόμο, για σκοπούς έκδοσης Πιστοποιητικού Καταλληλότητας Υποστατικών. Γνωρίζει το επίδικο υποστατικό, το οποίο είχε εξασφαλίσει Άδεια για χρήση ως ταβέρνα. Το επισκέφθηκε στις 16.2.2015, για σκοπούς του άρθρου 112 του περί Δήμων Νόμου. Το υποστατικό δεν εξασφάλισε Τελική Έγκριση μέχρι και την κατάθεση του μάρτυρα. Αρχικά, είχαν διαπιστωθεί κάποιες αυθαίρετες κατασκευές και κατάργηση 6 απαραίτητων χώρων στάθμευσης. Υπήρξε μερική συμμόρφωση. Οι κατασκευές κατεδαφίστηκαν ή απομακρύνθηκαν. Κατά την επίσκεψη του στο επίδικο, είχαν πάει μαζί του και αντιπρόσωποι άλλων Υπηρεσιών. Ο ενοικιαστής, του είχε υποδείξει ότι ο φράκτης στο νότιο τμήμα, ήταν αποθήκη και τον κατεδάφισε. Εξ' όσων γνωρίζει ο μάρτυρας, μέχρι και την κατάθεση του, δεν λειτουργούν όλοι οι χώροι στάθμευσης που απαιτούνται, λόγω διαφοροποίησης των υψομέτρων του βορείου τμήματος της αυλής. Στο χωροταξικό σχέδιο του Τεκμηρίου 17, φαίνεται η οικοδομή, με την προσθήκη πίσω και οι αριθμοί είναι οι εγκεκριμένοι χώροι στάθμευσης, οι οποίοι δεν είναι σε λειτουργήσιμη κατάσταση λόγω των αυθαίρετων κατασκευών και τροποποίησης των υψομέτρων της αυλής. Ο κ. Δημητρίου κατέθεσε ότι έχει φωτογραφικό υλικό από το στάδιο της εξέτασης και έγκρισης της Άδειας, όπου απεικονίζεται το σημείο στο οποίο αναφέρθηκε για τροποποίηση των υψομέτρων και η ράμπα για πρόσβαση στους χώρους στάθμευσης 2, 3 και 4, όπως αυτοί φαίνονται στο Τεκμήριο
- Η φωτογραφία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Στη συνέχεια, όταν επισκέφθηκε ξανά το επίδικο υποστατικό, στις 11.8.2015, πήρε φωτογραφίες εκ νέου, στην παρουσία των ιδιοκτητών, τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Εξήγησε ότι, στην πρώτη σελίδα του Τεκμηρίου 19, στη δεύτερη φωτογραφία, φαίνεται η υψομετρική διαφορά με το πλακόστρωτο, για την οποία δεν υπάρχει άδεια και η τοποθέτηση φράκτη στο πίσω μέρος. Ο φράκτης φαίνεται και στην τρίτη φωτογραφία. Στην πέμπτη φωτογραφία φαίνονται τα εμπόδια, οι ανθώνες και η υψομετρική διαφορά της αυλής, που δεν επιτρέπει τη λειτουργία των χώρων στάθμευσης. Στην έκτη φωτογραφία φαίνεται δεύτερος ξύλινος φράκτης, ο οποίος είναι αυθαίρετος και επίσης καταργεί χώρους στάθμευσης. Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι, αυτά που υπέδειξε στο Τεκμήριο 19, είναι αυτά που είδε και κατά την επίσκεψη του στο επίδικο υποστατικό το Φεβρουάριο 2015, φαίνονται δε και στις παρατηρήσεις του τις οποίες απέστειλε. Στις 13.8.2015, έστειλε επιστολή προς τους ιδιοκτήτες, για συμμόρφωση. Μετά από λήψη επιστολής των ιδιοκτητών ότι αυτοί είχαν συμμορφωθεί με τις υποδείξεις, έγινε ξανά έλεγχος στις 30.10.2015 και λήφθηκαν φωτογραφίες (Τεκμήριο 21). Είχε διαπιστωθεί μερική συμμόρφωση. Συγκεκριμένα, κατεδαφίστηκαν οι φράκτες, τοποθετήθηκαν κεκλιμένες ράμπες, αλλά αυτά δεν έλυσαν το πρόβλημα με τα υψόμετρα της αυλής στο βόρειο τμήμα. Οι χώροι στάθμευσης 2, 3 και 4, εξακολουθούσαν να μη λειτουργούν. Εστάλησαν εκ νέου επιστολές για συμμόρφωση, στις 12.11.
- Εν τω μεταξύ, το υποστατικό είχε κλείσει ήδη και δεν υπήρχε κάτοχος, γι' αυτό η αλληλογραφία περιορίστηκε προς τους ιδιοκτήτες. Εξ' όσων θυμάται ο μάρτυρας, ο κάτοχος είχε παραδώσει λίγους μήνες μετά την επιθεώρηση. Του ανέφερε τότε ότι θα κλείσει επειδή δεν πήρε Πιστοποιητικό Καταλληλότητας και χάνει την Άδεια Λειτουργίας. Το Τεκμήριο 2, το οποίο είχε καταθέσει ο Μ.Α.1, αφορά απόψεις της Τεχνικής Υπηρεσίας προς το Δημοτικό Γραμματέα. Οι υποδείξεις σχετικά με τη λειτουργία των χώρων στάθμευσης, εφόσον τότε υπήρχε ενοικιαστής στο υποστατικό, αφορούσαν όλες τις πλευρές. Όταν πρωτοπήγαν, το υποστατικό λειτουργούσε. Υποδείχθηκε στο μάρτυρα επιστολή του συνηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση, Τεκμήριο 9, στην τέταρτη παράγραφο της οποίας γίνεται αναφορά στο Δήμο Λευκωσίας και ο μάρτυρας, αφού τη διάβασε, είπε ότι αυτά είναι ακαταλαβίστικα. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας ρωτήθηκε αναφορικά με την επιστολή που είχε στείλει στους ιδιοκτήτες του επίδικου για συμμόρφωση (Τεκμήριο 20Α) και επανέλαβε ότι κάποιοι χώροι στάθμευσης εξακολουθούν να μην είναι λειτουργήσιμοι. Είχε σταλεί και μεταγενέστερα επιστολή. Ο μάρτυρας ρωτήθηκε γιατί εξακολουθούσε να ασχολείται με το επίδικο και απάντησε ότι αφορούσε την εξασφάλιση Πιστοποιητικού Καταλληλότητας, δυνάμει του άρθρου 112 του περί Δήμων Νόμου. Ο ενοικιαστής ήταν παρών κατά την επιθεώρηση και στη συνέχεια, ο ιδιοκτήτης ζητούσε την έκδοση του Πιστοποιητικού και ο κ. Δημητρίου μιλούσε με τον ιδιοκτήτη, όπως είπε. Από το φάκελο του, φαίνεται ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1, ιδιοκτήτης και πληρεξούσιος διαχειριστής, υπογράφει επιστολή προς το Δήμο, με ημερομηνία 11.11.2015 και αναφέρεται στην επιστολή του Δήμου, ημερομηνίας 13.8.
- Ο Δήμος απάντησε με επιστολή 12.11.2015, ότι παραμένει το θέμα των χώρων στάθμευσης. Ο Δήμος δεν προχώρησε με τη λήψη άλλων μέτρων. Σε μεγάλο βαθμό, ο μάρτυρας ήταν τυπικός. Κατάθεσε τη θέση της αρμόδιας Αρχής, αναφορικά με την καταλληλότητα του επίδικου υποστατικού, ως αυτό ήταν το 2015, για χρήση ως εστιατόριο. Δεν αμφισβητήθηκε ιδιαίτερα και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Καθ' ων η Αίτηση: Πρώτος μάρτυρας για την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση, κατέθεσε ο κ. Κλέων Ιακωβίδης. Ο κ. Ιακωβίδης είναι Διευθυντής εταιρείας η οποία διαχειρίζεται ακίνητα και προβαίνει σε εκτιμήσεις. Ο ίδιος είναι εκτιμητής ακινήτων, εγγεγραμμένος στο Ε.Τ.Ε.Κ. Είναι κάτοχος πτυχίου του Πανεπιστημίου της Αριζόνα σε Real Estate Finance, μεταπτυχιακού τίτλου Master του Πανεπιστημίου City University σε Property Valuation & Law και κατέχει επίσης τον τίτλο του Chartered Surveyor. Δεχόμαστε τον κ. Ιακωβίδη ως εμπειρογνώμονα - εκτιμητή ακινήτων. Κατέθεσε ότι έλαβε οδηγίες αναφορικά με το επίδικο υποστατικό και προέβη σε εξωτερική επιθεώρηση και μετρήσεις επί σχεδίου για σκοπούς υπολογισμού του ενοικίου με βάση τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, για τον Ιανουάριο
- Ο μάρτυρας κατέθεσε ότι ετοίμασε σχετική Έκθεση (Τεκμήριο 23). Κατέληξε ότι το δίκαιο ενοίκιο είναι €2.
- Είχε εντοπίσει 3 συγκριτικά και περιέλαβε το ενοίκιο του επίδικου και το αγοραίο ενοίκιο του επίδικου. Έτσι, κατέληξε ότι ο μέσος όρος της μικρής περιοχής είναι €12,02/τ.μ., υιοθέτησε τους υπολογισμούς και κατέληξε στο ποσό του δικαίου ενοικίου. Οι φωτογραφίες στη σελίδα 17 της Έκθεσης του, λήφθηκαν από τον ίδιο και απεικονίζουν το επίδικο όπως ήταν όταν προέβη στην επιτόπια εξέταση του. Υποδείχθηκαν στο μάρτυρα φωτογραφίες από το Τεκμήριο 3, τις οποίες σχολίασε. Ερωτήθηκε για τις Εκθέσεις Εκτίμησης της Λειτουργού του Δικαστηρίου. Είπε ότι την Έκθεση του 2014, δηλαδή την Αναθεωρημένη, δεν την είχε υπόψην του για σκοπούς της δικής του εκτίμησης. Στη δική του εμβαδομέτρηση επί του σχεδίου, υιοθέτησε 250 τ.μ. για το επίδικο, το οποίο αφορά τους καλυμμένους χώρους και τη βεράντα, η οποία ήταν λειτουργήσιμος χώρος. Η πρώτη εκτίμηση της Λειτουργού, του 2013, αναφέρει 150 τ.μ. και η δεύτερη του 2014, 232 τ.μ., συνεπώς προκύπτουν διαφορές στους υπολογισμούς, όπως είπε. Επί του ύψους του αγοραίου ενοικίου, συμφωνούν, δηλαδή €2.700, το οποίο είναι το ποσό που υιοθέτησε ο μάρτυρας. Αναφορικά με την Αναθεωρημένη Έκθεση της Λειτουργού, εκτός από το ζήτημα του εμβαδού, παρουσιάζεται και το συγκριτικό 2, το ενοίκιο του οποίου είναι πολύ χαμηλό. Πρόκειται για μπυραρία που καταβάλλει €3,60/τ.μ. Αυτό ρίχνει κατά πολύ το μέσο όρο των ενοικίων της μικρής περιοχής. Ο κ. Ιακωβίδης σχολίασε ότι βρίσκει λίγο παράξενο το γεγονός πως σ' ένα χρόνο, υπήρξε μείωση του ενοικίου στην περιοχή κατά €5/τ.μ. Το εν λόγω συγκριτικό, δεν χρησιμοποιήθηκε στην εκτίμηση του
- Η δική του πληροφόρηση από συνάδελφο του, είναι ότι το ακίνητο επί της Λεωφόρου Καλλιπόλεως 43, έχει εμβαδόν 160 τ.μ. και το ενοίκιο του είναι €2.
- Ο μάρτυρας σχολίασε έγγραφο του Τμήματος Κτηματολογίου το οποίο πήρε από συνάδελφο του και σχετίζεται με άλλη υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου, συγκρινόμενο με την Έκθεση της Λειτουργού αναφορικά με το εν λόγω συγκριτικό. Ο ίδιος θεωρεί ότι μία μπυραρία επί της Λεωφόρου Καλλιπόλεως, με ενοίκιο €3,60/τ.μ., πρέπει να είναι ενοίκιο του 1950,
- Το Κινέζικο εστιατόριο καταβάλλει ενοίκιο σε ύψος €12,50/τ.μ. και το εστιατόριο Romantica €13,33/τ.μ. και είναι και σε οικιστική περιοχή. Κατά τη γνώμη του, αυτό είναι είτε εξωπραγματικό είτε λανθασμένο και δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψην για σκοπούς υπολογισμού του δικαίου ενοικίου. Εάν το ενοίκιο της μπυραρίας καταγραφόταν στην Έκθεση της Λειτουργού του 2014, ως €12,58/τ.μ., θα ήταν πολύ πιο σωστό και ο υπολογισμός του δικαίου ενοικίου θα ανερχόταν περίπου στα €2.
- Ο Μ.Κ.1 ερωτήθηκε και για μία Έκθεση Εκτίμησης της Λειτουργού, η οποία κατατέθηκε στην υπόθεση Κ24/07, μεταξύ των ιδίων διαδίκων αναφορικά με το επίδικο υποστατικό. Συμφωνεί με τα συγκριτικά που χρησιμοποιήθηκαν και το αγοραίο ενοίκιο. Συνεπώς, το δίκαιο ενοίκιο προκύπτει από το εμβαδόν. Διαπιστώνει μία ανομοιομορφία στις εκτιμήσεις της Λειτουργού σχετικά με το εμβαδόν. Στην εκτίμηση του 2007, το εμβαδόν φαίνεται ως 270 τ.μ. Ίσως προέκυψε κάποια λανθασμένη μέτρηση κατά την εμβαδομέτρηση. Από πλευράς του, μέτρησε το εμβαδόν του κλειστού χώρου, των καλυμμένων βεραντών με ζωνοποίηση, συν τον υπόλοιπο χώρο που ήταν λειτουργικός χώρος του εστιατορίου με ζωνοποίηση και κατέληξε στα 250 τ.μ. Τα σχέδια του επίδικου τα οποία είχε δει, αντιστοιχούσαν με την επιτόπου κατάσταση, κατά 99%. Κατά την αντεξέταση του, ο κ. Ιακωβίδης ρωτήθηκε επί της Έκθεσης του και κατέθεσε ότι δεν επισύναψε την κάτοψη του επίδικου επί της οποίας βασίστηκε και με την οποία τον είχε εφοδιάσει ο ιδιοκτήτης, επειδή ήταν μεγάλο σχέδιο. Εξήγησε ότι η δεύτερη υποπαράγραφος της παραγράφου 2 της Έκθεσης του, είναι τυποποιημένη παράγραφος, η οποία υπάρχει σ' όλες τις εκτιμήσεις και αφορά στο ότι η εκτίμηση βασίζεται πάνω σε πληροφόρηση. Σχετικά με την προσαρμογή στην οποία προέβη, συνήθως ο κλειστός χώρος, δηλαδή ο ωφελημένος χώρος, που είναι στεγασμένος, είναι στο 100%, οι καλυμμένες βεράντες στο 50% και ο υπόλοιπος λειτουργικός χώρος στο 30%.Υποδείχθηκε στο μάρτυρα το Τεκμήριο 17, το οποίο περιλαμβάνει κάτοψη του επίδικου. Είναι σε διαφορετική κλίμακα από την κάτοψη που είχε υπόψην του, αλλά μοιάζει μ' αυτήν, τουλάχιστον ο χώρος του εστιατορίου. Στους υπόλοιπους χώρους, δεν υπήρχαν οι χώροι στάθμευσης, ούτε και επιτόπου φαίνονται χώροι στάθμευσης. Το σχέδιο το οποίο είχε εις χείρας του, ήταν αρχιτεκτονικό, ενώ αυτό που του υποδείχθηκε είναι χωροταξικό. Τα στοιχεία τα οποία υιοθέτησε για το εστιατόριο Romantica, τα πήρε από την Έκθεση της Λειτουργού. Θεωρεί ότι η πληροφόρηση, σε επίπεδο συγκριτικού στοιχείου, την οποία καταγράφει η Λειτουργός του Κτηματολογίου και Λειτουργός του Δικαστηρίου, είναι πάρα πολύ αξιόπιστη, διότι έχει την εξουσία να ζητήσει πληροφόρηση από τον ιδιοκτήτη. Το λάθος το οποίο υπέδειξε στις Εκθέσεις του Κτηματολογίου, αφορά το διαφορετικό εμβαδόν το οποίο υιοθετήθηκε για το ίδιο συγκριτικό. Ο μάρτυρας υπέδειξε όμως και άλλα, κατά την άποψη του λάθη, δηλαδή το ύψος του ενοικίου της μπυραρίας. Δεν είχε οτιδήποτε να αντιτάξει σ' αυτό, πέραν του ότι του φάνηκε λανθασμένο και πληροφόρηση που είχε από συνάδελφο του ότι το ενοίκιο ήταν €2.
- Ταυτόχρονα όμως, δεν σχολίασε το γεγονός ότι η Λειτουργός στην Έκθεση της σημειώνει ότι το ενοίκιο των €850.- καταβάλλεται από το 2012, έτσι, πιθανόν παλαιότερα να ήταν όντως υψηλότερο. Περαιτέρω, η άποψη του περί λάθους της Λειτουργού για το ενοίκιο της μπυραρίας, αντιβαίνει τη δήλωση του ότι η πληροφόρηση της Λειτουργού σε επίπεδο συγκριτικών στοιχείων, είναι πολύ αξιόπιστη. Ο μάρτυρας κατέθεσε ακόμα ότι το Κινέζικο εστιατόριο είναι εμπορικά υποδεέστερο του επιδίκου. Το επίδικο είναι πάνω σε τρεις δρόμους, είναι σταυροδρόμι, έχει καλύτερη προβολή, ενώ το Κινέζικο είναι σε κατηφορικό οικόπεδο. Όμως, ούτως ή άλλως, δεν έκανε αναπροσαρμογή στα ενοίκια του κάθε ακινήτου, αλλά χρησιμοποίησε αυτούσια τα εμβαδά και τα ενοίκια τους χωρίς οποιαδήποτε αναπροσαρμογή. Εάν όμως ο εκτιμητής ήταν της άποψης ότι ένα συγκριτικό, είτε είναι υποδεέστερο, είτε υπερτερεί, έπρεπε να προβεί σε αναπροσαρμογή. Οι προσαρμογές στα συγκριτικά, ποιοτικές ή χρονικές, πρέπει να υπολογίζονται ώστε να λαμβάνονται υπόψην δεόντως τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα του καθενός από τα συγκρινόμενα, σε σχέση με τα καταβαλλόμενα ενοίκια (βλέπετε σχετικά την αυθεντία Αθανασίου κ.ά. v. Χριστοδούλου κ.ά.,
(2006)1(A) Α.Α.Δ. 41). Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι για να εξασφαλίσει κάποιος νόμιμη χρήση ενός υποστατικού ως εστιατόριο, πολεοδομικά απαιτείται να έχει χώρο στάθμευσης. Έτσι, είναι βοηθητικό να υπάρχουν λειτουργικοί χώροι στάθμευσης. Αυτό που έκαμε ο Δήμος Λευκωσίας στην οδό Ονασαγόρου, προσπαθούν να το κάμουν και άλλοι Δήμοι, δηλαδή να μην είναι περιορισμός το θέμα του χώρου στάθμευσης, επειδή γνωρίζουν ότι λειτουργικά και πραγματικά, ο χώρος στάθμευσης εξαγοράζεται, ούτως ώστε να καλύπτεται η πρόνοια του Νόμου, που λέει ότι για να έχει ένα εστιατόριο άδεια χρήσης, πρέπει να έχει και χώρους στάθμευσης. Ορισμένοι επιχειρηματίες ενοικιάζουν παρακείμενους χώρους στάθμευσης. Ο κ. Ιακωβίδης αναφέρεται στην Έκθεση του, στη μπυραρία «Murphy's.» Κατέθεσε ότι η απόσταση της από το επίδικο είναι αδιάφορη. Εξηγεί στην Έκθεση του γιατί αναφέρθηκε σ' αυτό το ακίνητο. Η ερμηνεία της μικρής περιοχής αφορά το Δικαστήριο. Μπορεί να είναι και ένα τετράγωνο μίας πόλης. Δεν χρησιμοποίησε τη μπυραρία «Maple Leaf», επί της Καλλιπόλεως αρ. 43, επειδή δεν την είχε χρησιμοποιήσει ούτε το Κτηματολόγιο και έτσι, δεν είχε στοιχεία. Η εν λόγω μπυραρία φαίνεται στην Αναθεωρημένη Έκθεση Εκτίμησης. Ως ιδιώτης εκτιμητής, δεν μπορεί να πάρει στοιχεία για υποστατικά. Η Αναθεωρημένη Εκτίμηση της Λειτουργού, δεν ήταν υπόψην του, επειδή έγινε μετά τη δική του Έκθεση Εκτίμησης. Ούτως ή άλλως, το ενοίκιο ανά τετραγωνικό μέτρο είναι το ίδιο. Αν χρησιμοποιούσε αυτό το συγκριτικό, η διαφορά θα ήταν €0,10/τ.μ. Ο Μ.Κ.1 είχε μόλις εξηγήσει ότι παραξενεύτηκε με το ύψος του ενοικίου το οποίο καταγράφεται για τη μπυραρία, ότι αυτό είναι λανθασμένο, ρίχνει κατά πολύ το μέσο όρο των ενοικίων της μικρής περιοχής και δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψην. Συνεπώς, πώς είναι δυνατόν να προκύπτει διαφορά μόνο €0,10/τ.μ. εάν αυτό περιλαμβανόταν στη δική του εκτίμηση; Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ότι ο εξωτερικός χώρος του επίδικου ο οποίος λήφθηκε υπόψην για σκοπούς εκτίμησης, ήταν καλυμμένες βεράντες 40 τ.μ. και υπαίθριος χώρος μπροστά και δεξιά του επίδικου, 30 τ.μ. Όλοι οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες αξιολογούνται λαμβάνοντας υπόψη τη σχετική επί των εμπειρογνωμόνων - μαρτύρων νομολογία, με κύριες τις αυθεντίες Πιττάλης κ.ά. v. Ianira Enter. Ltd. κ.ά.
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 814, Cybarco Ltd. v. Kovascik
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2013 και R.K.B. Leathergoods Ltd. v. Αγγελίδη
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1071. Όπως τέθηκε και από τον έντιμο Δικαστή κ. Μ. Φωτίου στην αυθεντία Muskita Aluminium Industries Ltd. κ.ά. v. Alsako Aluminium Ltd. κ.ά.,
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 1481, στη σελίδα 1495: «Είναι σαφώς νομολογημένο ότι η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων δεν δεσμεύει το δικαστήριο αλλά απλώς το βοηθά, αφού λάβει υπόψη και την υπόλοιπη μαρτυρία, να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα (βλ. μεταξύ άλλων Cross on Evidence 5η έκδοση, σελ. 446, Phipson on Evidence 11η έκδοση σελ. 510, παραγρ.1286, Kouppis v. Republic
(1977)2 C.L.R. 361, Anastassiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Khadar v. Republic
(1977)2 C.L.R. 132 και Vasilico Cement Works Ltd. v. Stavrou
(1976)1 C.L.R. 389). Το Δικαστήριο δικαιούται να διαφοροποιήσει τη θέση του και να μη δεχθεί τη μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα, νοουμένου ότι υπάρχουν οι συνθήκες εκείνες που να δικαιολογούν τέτοια κατάληξη (βλ. R. v. Matheson
(1958)2 All E.R. 87)». Ο κ. Ιακωβίδης κατέθεσε την επιστημονική του άποψη, την οποία εξήγησε στο Δικαστήριο. Βοήθησε το Δικαστήριο να μορφώσει άποψη αναφορικά με το δίκαιο ενοίκιο του επίδικου υποστατικού. Αξιολογώντας τα όσα ανέφερε σε αντιπαραβολή με τα όσα ανέφερε η Λειτουργός του Δικαστηρίου, υποδεικνύονται οι ουσιαστικές διαφορές τους, οι οποίες επικεντρώνονται κυρίως στην επιλογή και αξιολόγηση του συγκριτικού 2 της Λειτουργού, δηλαδή της μπυραρίας. Υιοθετούμε τη θέση της Λειτουργού για τους λόγους που εξηγούμε. Δεύτερη μάρτυρας για την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση, κατέθεσε η κα. Ιφιγένεια Αναστασίου. Η κα. Αναστασίου είναι η θυγατέρα των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και της ζητήθηκε, όπως είπε, να καταθέσει τα αρχιτεκτονικά σχέδια του επίδικου υποστατικού, καθότι δεν μπορούσε να εμφανιστεί στο Δικαστήριο ο πατέρας της. Τα σχέδια τα οποία προσκόμισε είναι της αρχιτέκτονος του Αιτητή και, κατά την αντίληψη της μάρτυρος, αντιστοιχούν με το επίδικο. Τα είχαν δώσει στον πατέρα της όταν γινόταν ανακαίνιση στο επίδικο υποστατικό και πρόσφατα τα βρήκε τυχαία. Στα σχέδια φαίνεται το εμβαδόν κάθε δωματίου και το συνολικό εμβαδόν. Πολύ σύντομη μαρτυρία, η οποία δεν προσέθεσε οτιδήποτε το ουσιαστικό στην υπόθεση, εφόσον η μάρτυρας δεν είχε προσωπική γνώση σχετικά με το επίδικο θέμα και τα όσα κατέθεσαν οι υπόλοιποι μάρτυρες. Προφορική μαρτυρία Λειτουργού: Η Λειτουργός του Δικαστηρίου, κα. Φάνη Κουκουλαρίδου, κατέθεσε προφορικά επί της Έκθεσης Εκτίμησης την οποία καταχώρησε στο φάκελο του Δικαστηρίου και αντεξετάστηκε από τους ευπαιδεύτους συνηγόρους των διαδίκων. Η κα. Κουκουλαρίδου κατέθεσε ότι η Έκθεση Εκτίμησης η οποία ισχύει και είναι η ορθή, είναι η Αναθεωρημένη, ημερομηνίας 25.11.
- Η πρώτη Έκθεση είχε γίνει από συνάδελφο της, κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης της τελευταίας για να διεκπεραιώνει υποθέσεις του Δικαστηρίου. Υπήρχε διαφορά στο εμβαδόν και η Λειτουργός επισκέφθηκε το επίδικο στην παρουσία των μερών και προέβη σε καταμέτρηση. Το εμβαδόν είναι 220 τ.μ. συν 40 τ.μ. καλυμμένες βεράντες, οι οποίες υπολογίζονται στο 30%. Το καθαρό εμβαδόν είναι 232 τ.μ. Η Λειτουργός δεν μετρά από αρχιτεκτονικά σχέδια, αλλά επιτόπου και από τοίχο σε τοίχο. Το ίδιο ισχύει και για τα συγκριτικά τα οποία υιοθετεί. Η μέθοδος εκτίμησης την οποία χρησιμοποίησε, είναι η συγκριτική μέθοδος. Τα υποστατικά είναι περίπου της ίδια ηλικίας και κατάστασης. Το ενοίκιο διαιρείται δια του εμβαδού και βγαίνει ο μέσος όρος, όπου υιοθετείται το 90% του μέσου όρου. Το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό είναι €2.079, δηλαδή €8,86/τ.μ. Η μπυραρία η οποία ενοικιάστηκε περίπου το 2000, καταβάλλει ενοίκιο €3,68/τ.μ. Το ενοίκιο κατοικίας σε παράλληλο δρόμο, η οποία υπολογίζεται ως πρόσφατη ενοικίαση, δηλαδή του 2013 και έτσι, το ενοίκιο της θεωρείται ως αγοραίο ενοίκιο, ανέρχεται σε €13,33/τ.μ. Το Κινέζικο εστιατόριο καταβάλλει ενοίκιο €11,83/τ.μ. Τα τέσσερα υποστατικά είναι κατοικίες που χρησιμοποιούνται ως επαγγελματική στέγη. Όλα έχουν επιδιορθωθεί από τους ενοικιαστές. Το Κινέζικο εστιατόριο είναι πολύ παλιά ενοικίαση. Η κα. Κουκουλαρίδου κατέθεσε ότι ο Μ.Κ.1 περιέλαβε στα συγκριτικά το αγοραίο ενοίκιο, το οποίο δεν υπολογίζεται συνήθως στο μέσο όρο της μικρής περιοχής. Σύμφωνα με τον Νόμο, βλέπετε πιο κάτω, το αγοραίο ενοίκιο λαμβάνεται υπόψην αλλά όχι στον υπολογισμό του μέσου όρου των ενοικίων της μικρής περιοχής. Περαιτέρω, η Λειτουργός χρησιμοποίησε καταστήματα και είναι διαφορετικό το κατάστημα από την κατοικία η οποία χρησιμοποιείται ως επαγγελματική στέγη, όπως εξήγησε. Τέλος, παρατήρησε ότι ο κ. Ιακωβίδης σημείωσε Τεμάχιο το οποίο δεν υπάρχει στο σχέδιο, λεπτομέρεια ωστόσο που δεν είναι σοβαρή. Η Λειτουργός αναγνώρισε έγγραφα τα οποία είχε παρουσιάσει ο Μ.Κ.1 ως έγγραφα του Κτηματολογίου (Τεκμήρια 25 και 26). Όταν υποδείχθηκε στη μάρτυρα ότι υπάρχει σημαντική διαφορά με την Έκθεση της, η κα. Κουκουλαρίδου εξήγησε ότι είχε γίνει και παλιά λάθος στη μέτρηση του εμβαδού και γι' αυτό συμφώνησε με τους διαδίκους να βρεθούν για να το μετρήσει. Το 270 τ.μ. (Τεκμήριο 26), είναι λανθασμένο εμβαδόν. Τότε, δηλαδή το 2007, μετρούσαν με ταινία, ενώ τώρα χρησιμοποιούν ηλεκτρονικά μέσα. Η Λειτουργός κατέθεσε ότι, μπορεί το 2007, να είχε και άλλο δωμάτιο ενοικιασμένο το οποίο μετά μπορεί να μην χρησιμοποιούσε ο ενοικιαστής. Πάντως, δεν μετρά ποτέ από τα σχέδια, ενώ το 2007 δεν υπήρξε διαφωνία από πλευράς των μερών. Όταν πρόκυψε διαφωνία στην παρούσα υπόθεση, πήγε μαζί με τα μέρη, μέτρησε και συμφώνησαν στο εμβαδόν, δηλαδή 232 τ.μ. Εξάλλου, οι ιδιοκτήτες πληρώνουν φορολογία για 240 τ.μ. όπως είναι στο Κτηματολόγιο. Στην εκτιμητική επιστήμη, σημασία έχει η ανάλυση, στη συγκριτική μέθοδο, να είναι τα ίδια, γι' αυτό χρησιμοποιεί το καθαρό εμβαδόν, το οποίο μετρήθηκε και συμφωνήθηκε με τα μέρη. Η ίδια μέθοδος χρησιμοποιήθηκε και για τα συγκριτικά. Για την εμβαδομέτρηση, χρησιμοποιείται ηλεκτρονικό μηχάνημα Leica, τελευταίου τύπου. Η κα. Κουκουλαρίδου δεν συμφωνεί ούτε με το Τεκμήριο 25, διότι η μέτρηση έγινε διαφορετικά και ίσως έγινε κάποιο λάθος. Εξάλλου, ο Πίνακας Τεκμήριο 25, ίσως να μην αντιστοιχεί σε εκτίμηση του επίδικου υποστατικού. Ο αριθμό φακέλου είναι διαφορετικός. Από έρευνα στο Αρχείο του Τμήματος Κτηματολογίου, η Λειτουργός διαπίστωσε ότι το επίδικο, παρόλο που είναι νεοκλασικού ρυθμού, καταγράφεται ως κτίσμα του 1970 περίπου, εκτός και εάν τότε, είχε γίνει κάποια ανακαίνιση. Επιτόπου, είδε ένα εστιατόριο, με τακτοποιημένο χώρο πελατών και βοηθητικό χώρο σε όχι και τόσο καλή κατάσταση. Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται σχεδόν σε όλα τα εστιατόρια. Δεν γνωρίζει εάν προέβη σε ανακαίνιση του επίδικου ο ενοικιαστής. Η μπυραρία είναι σχεδόν δίπλα από το επίδικο υποστατικό. Όταν την είδε η Λειτουργός ήταν σε καλή κατάσταση, παρόμοια με το επίδικο. Πραγματικά γεγονότα: Από το σύνολο του ενώπιον μας μαρτυρικού υλικού, τις παραδοχές και τους ισχυρισμούς που παρέμειναν αναντίλεκτοι, βρίσκουμε ότι τα πραγματικά γεγονότα είναι τα ακόλουθα: Κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα Αίτηση χρόνο, η Αιτήτρια εταιρεία ήταν ενοικιάστρια μίας οικίας επί της Λεωφόρου Καλλιπόλεως 39α, 1071 Λευκωσία δηλαδή εντός ελεγχόμενης περιοχής εν τη εννοία του άρθρου 2 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 1983, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και της Κ.Δ.Π. 519/
- Το επίδικο συμπληρώθηκε πριν την 31.12.
- Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 είναι οι ιδιοκτήτες του επίδικου υποστατικού. Το επίδικο χρησιμοποιείτο από την Αιτήτρια εταιρεία ως επαγγελματική στέγη, δηλαδή ως Μεξικάνικο εστιατόριο. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ενοικίασαν το επίδικο στους κ.κ. Σπύρο Σπύρου και Μιχάλη Χαραλάμπους, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 15.9.1995 (Τεκμήριο 1), για να χρησιμοποιηθεί ως ταβέρνα ή εστιατόριο. Συγκεκριμένα, ενοικίασαν την επίδικη οικία επί της Λεωφόρου Καλλιπόλεως 39Α, εκτός των τριών δωματίων τα οποία ευρίσκονται στην αριστερά οπίσθια πλευρά του κτιρίου και αποτελούν μέρος της επιχείρησης του ιδιοκτήτη, έχοντας ξεχωριστή είσοδο. Ακόμα, η ρήτρα 14 προνοούσε ότι η είσοδος της βεράντας, στο αριστερό μέρος του κτιρίου, δεν θα χρησιμοποιείται από τους ενοικιαστές αλλά θα κλείσει εξ' ιδίων εξόδων τους. Η περίοδος της ενοικίασης ήταν από 1.10.1995 έως 31.12.2000 και το ενοίκιο καθορίστηκε για κάθε χρόνο της ενοικίασης, με το τελευταίο, δηλαδή το πληρωτέο από1.1.2000 έως 31.12.2000, να ανερχόταν σε Λ.Κ.900.- μηνιαίως. Οι ιδιοκτήτες έδωσαν το δικαίωμα στους ενοικιαστές να χρησιμοποιούν το εμπρόσθιο και δεξί μέρος της αυλής, όχι όμως το οπίσθιο και το αριστερό μέρος. Περαιτέρω, η ρήτρα 1 προνοούσε ότι: «Νοείται πως οι ενέργειες που τυχόν να γίνουν στην αυλή υπό των Ενοικιαστών για την καλύτερη εμφάνιση του κτιρίου και για άλλα, ως λόγου χάριν διαρκής καθαριότητα, φύτευση καλλοπιστικών δενδρυλίων, νέα κάγκελα, και άλλα, αυτά θα γίνονται μόνο με την έγκριση του Ιδιοκτήτη και τα έξοδα για αυτές τις ενέργειες θα επιβαρύνουν αποκλειστικά τους Ενοικιαστές, οι οποίοι δεν θα έχουν καμία απολύτως απαίτηση από τον Ιδιοκτήτη, ούτε οι ενέργειες αυτές θα αποτελούν αφορμή και δικαίωμα στους Ενοικιαστές να επεμβαίνουν στον τρόπο διαχείρησης του χώρου ατού υπό του Ιδιοκτήτη.» Σχετικές είναι και οι ρήτρες 3 και 15: «
- Οι Ενοικιαστές δεν θα έχουν καμία απαίτηση από τον Ιδιοκτήτη για έξοδα που τυχόν να γίνουν υπό των ιδίων, ως λόγου χάριν διακοσμήσεις, κατασκευές, επιδιωρθώσεις, επεκτάσεις, εγκαταστάσεις κλπ. Όλα αυτά μετά την αποχώρηση των Ενοικιαστών ή προ ή μετά την λήξη του παρόντος εγγράφου, θα ανήκουν στον Ιδιοκτήτη άνευ οποιασδήποτε απαίτησης από μέρους των Ενοικιαστών.» «
- Οποιεσδήποτε αλλαγές θελήσουν οι Ενοικιαστές να κάνουν επί του κτιρίου θα γίνουν με τη γραπτή συγκατάθεση του Ιδιοκτήτη και όλες οι αλλαγές επιβαρύνουν αποκλειστικά τους Ενοικιαστές που δεν θα έχουν καμία απολύτως απαίτηση από τον Ιδιοκτήτη για τις αλλαγές αυτές και οι οποίοι Ενοικιαστές θα φέρουν ακεραίαν την ευθύνη για οτιδήποτε προκύψει από τις αλλαγές αυτές και για οποιαδήποτε ζημιά. Οι Ενοικιαστές είναι υπόχρεοι να αποδεχτούν, εάν ο Ιδιοκτήτης ζητήσει τούτο, άμα τη λήξη της ενοικιάσεως υπό αυτών να επαναφέρουν εξ ιδίων εξόδων τους, εις την αρχικήν μορφή στην οποία ευρίσκετο το υπό ενοικίαση κτίριο, όταν αυτοί το παρέλαβαν. Όλα τα έξοδα που θα προκύψουν από αυτές τις αλλαγές ή τώρα ή στο μέλλον συμπεριλαμβανομένων και αρχιτεκτονικών σχεδίων και άλλων, επιβαρύνουν αποκλειστικά τους Ενοικιαστές. Οι αλλαγές επί του κτιρίου πρέπει να γνωστοποιηθούν και να εγκριθούν υπό του Ιδιοκτήτου.» Οι ενοικιαστές ήταν υπόχρεοι να συντηρούν το επίδικο, συμπεριλαμβανομένων επιδιορθώσεων εκ φυσικής φθοράς και να το διατηρούν σε καλή κατάσταση, εις ην το είχαν παραλάβει, μέχρι της λήξεως της συμφωνίας (ρήτρα 5). Εντός 6 μηνών από την υπογραφή του εγγράφου, εδύνατο να συσταθεί νέο, με τους ίδιους όρους και ενοικιαστή εταιρεία περιορισμένης ευθύνης στην οποία οι ενοικιαστές θα εκχωρούσαν τα δικαιώματα τους. Οι ενοικιαστές προέβησαν σε προσαρμογές, ή κατασκευές ή ανακαίνιση στο επίδικο υποστατικό, εξασφάλισαν τις αναγκαίες Άδειες και το λειτούργησαν ως εστιατόριο. Πριν την προαναφερόμενη ενοικίαση, οι Καθ' ων η Αίτηση, οι ίδιοι ή άλλα πρόσωπα, χρησιμοποιούσαν το επίδικο ως ταβέρνα, σύμφωνα με Άδεια Οικοδομής για αλλαγή χρήσης, η οποία εκδόθηκε την 3.1.1987, από το Δήμο Λευκωσίας (Τεκμήριο 17). Στο τοπογραφικό σχέδιο το οποίο συνοδεύει την Άδεια, είναι χωροθετημένοι έξι χώροι στάθμευσης. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε και δεν αμφισβητήθηκε, ότι οι έξι χώροι στάθμευσης λειτουργούσαν. Υπήρχε ξύλινος φράκτης και κάγκελα, τα οποία διαχώριζαν τον εξωτερικό χώρο μπροστά και στο πλάι του επίδικου από τον εξωτερικό χώρο πίσω από το επίδικο. Αυτά άνοιγαν μετά τις 6.00 μμ., ώστε να λειτουργούν οι χώροι στάθμευσης. Ο Μ.Α.1 κατέθεσε και δεν αμφισβητήθηκε ότι έγινε εξ' αρχής συμφωνία περί τούτου μεταξύ των μερών, επειδή ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είχε εργοστάσιο πίσω και ήθελε να υπάρχει πρόσβαση σ' αυτό τις πρωινές ώρες. Εφόσον το εστιατόριο θα λειτουργούσε το βράδυ, ο χώρος παραχωρήθηκε στον ενοικιαστή για να χρησιμοποιηθεί ως χώρο στάθμευσης, ως ήταν ήδη δηλωμένος, κατά τις βραδινές ώρες. Την 27.11.2000, οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 υπέγραψαν ενοικιαστήριο έγγραφο με την Αιτήτρια εταιρεία, για την ενοικίαση του επίδικου, εκτός των τριών δωματίων τα οποία ευρίσκονται στην αριστερή οπίσθια πλευρά του κτιρίου και έχουν ξεχωριστή είσοδο, για την περίοδο από 1.12.2000 (δηλαδή πριν λήξει το προηγούμενο έγγραφο) έως 31.12.2004 (Τεκμήριο 5). Το ενοίκιο καθορίστηκε σε Λ.Κ.900.- από 1.12.2000 έως 31.12.2001, σε Λ.Κ.1.025 από 1.1.2002 έως 31.12.2002 και από 1.1.2003 έως 31.12.2003 και σε Λ.Κ.1.170 από 1.1.2004 έως 31.12.2004 (ήτοι €1.999). Το επίδικο ενοικιάστηκε για χρήση ως ταβέρνα ή εστιατόριο και οι όροι των δύο συμβολαίων είναι πολύ παρόμοιοι, περιλαμβανομένων και των ως άνω. Η Αιτήτρια εταιρεία ανέλαβε κατοχή του επίδικου υποστατικού και το λειτούργησε ως εστιατόριο. Η συμβατική ενοικίαση έληξε, η Αιτήτρια εταιρεία παρέμεινε σε κατοχή του επίδικου υποστατικού και κατέστη θέσμια ενοικιάστρια μετά την 1.1.
- Κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα Αίτηση χρόνο, το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό, ήταν €2.079 μηνιαίως. Το καθεστώς αναφορικά με τους χώρους στάθμευσης, συνεχίστηκε και η Αιτήτρια εξασφάλισε και ανανέωνε τις απαιτούμενες Άδειες ώστε να λειτουργεί το επίδικο ως εστιατόριο. Περί το 2008, 2009, οι ιδιοκτήτες έκλεισαν την πρόσβαση προς τους χώρους στάθμευσης, κατασκεύασαν σκαλιά με αποτέλεσμα να αλλάξουν τα υψόμετρα της αυλής και γενικώς, οι χώροι στάθμευσης δεν μπορούσαν πλέον να χρησιμοποιηθούν. Την 7.2.2013, με επιστολή των δικηγόρων του Μ.Α.1, προς τον Καθ' ου η Αίτηση 1, ζητήθηκε προσωρινή μείωση του πληρωτέου ενοικίου σε €1.500 μηνιαίως, λόγω της οικονομικής κρίσης και της μείωσης του κύκλου εργασιών (Τεκμήριο 6). Περαιτέρω, αναφέρθηκαν προβλήματα διαρροών νερού από τη στέγη, υπερχείλιση των αποχετευτικών φρεατίων και τη δημιουργία οσμής. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 απάντησε στους δικηγόρους της Αιτήτριας, με την επιστολή του ημερομηνίας 19.3.2013 (Τεκμήριο 8). Απέρριψε τις απαιτήσεις του Μ.Α.1 και της εταιρείας και τους κάλεσε να πληρώσει καθυστερημένα ενοίκια Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου και Μαρτίου 2013, οφειλόμενα κοινόχρηστα, φόρο αποχέτευσης, φόρο κατόχου και ασφάλεια κτιρίου έναντι φωτιάς και επισκευάσει την οροφή του ενοικιαζόμενου ακινήτου. Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης. Οι Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Λευκωσίας και άλλες Υπηρεσίες, επισκέφθηκαν το επίδικο υποστατικό στις 16.2.2015, για σκοπούς επιθεώρησης για την έκδοση Άδειας Λειτουργίας. Διαπιστώθηκε ότι τα εντός αυτού προσαρτήματα, εξαρτήματα, επίπλωση, φωτισμός και εξαερισμός, ήταν κατάλληλα και ασφαλή από πάσης απόψεως, για το σκοποί για τον οποίο προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν (Τεκμήριο 2). Διαπιστώθηκε επίσης ότι η οικοδομή είχε εξασφαλίσει Άδεια Οικοδομής, αλλά επιτόπου υπήρχαν αυθαίρετες κατασκευές, δηλαδή μία αποθήκη και ξύλινος διαχωριστικός φράκτης στην νότια αυλή και δύο διαχωριστικά κάγκελα στη βόρεια αυλή, τα οποία κατάργησαν και τους έξι εγκεκριμένους και απαιτούμενους χώρους στάθμευσης. Έτσι, δεν συστήθηκε η χορήγηση Άδειας Λειτουργίας. Η αποθήκη είχε κατασκευαστεί από τον Μ.Α.1 και απομακρύνθηκε. Ο φράκτης και τα κάγκελα, δεν απομακρύνθηκαν. Η Αιτήτρια εταιρεία, μέσω των δικηγόρων της, απηύθυνε επιστολή προς τον Καθ' ου η Αίτηση 1, ημερομηνίας 11.3.2015 (Τεκμήριο 7), με την οποία έγινε αναφορά στα προβλήματα τα οποία υπήρχαν στο επίδικο υποστατικό, στην ακύρωση των χώρων στάθμευσης, στην επιθεώρηση των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Λευκωσίας και ζήτησε από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 να προβεί στις δέουσες ενέργειες για την αποκατάσταση των ζημιών που προκάλεσαν οι ιδιοκτήτες, όπως αναφέρθηκε, στο επίδικο υποστατικό, ώστε να εκδοθεί η Άδεια Λειτουργίας εστιατορίου. Τα όσα περιγράφονται στην επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας, απεικονίζονται σε φωτογραφίες τις οποίες έλαβε ο διευθυντής της Αιτήτριας εταιρείας (Τεκμήριο 3). Την επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας, απάντησε ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση, με δική του επιστολή, ημερομηνίας 8.4.2015 (Τεκμήριο 9). Ο δικηγόρος των Καθ' ων η Αίτηση απέρριψε ισχυρισμούς περί παράβασης οποιουδήποτε όρου συμφωνίας, από πλευράς του κ. Αναστασίου και δήλωσε ότι η Αιτήτρια παραβαίνει συστηματικά ουσιώδεις όρους της συμφωνίας. Περαιτέρω, σε επαφή του κ. Αναστασίου με το Δήμο Λευκωσίας, πληροφορήθηκε ότι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας που αφορούν το επίδικο και το Δήμο Λευκωσίας, δεν ευσταθούν, ισχυρισμός που απορρίφθηκε από τον εκπρόσωπο του Δήμου Λευκωσίας, Μ.Α.
- Με επιστολή των δικηγόρων της Αιτήτριας, προς το δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 29.6.2015 (Τεκμήριο 10), αναφέρθηκαν τα προβλήματα τα οποία αντιμετώπισε η Αιτήτρια στη λειτουργία του επίδικου και η στέρηση της Άδειας Λειτουργίας, επιφυλάχθηκαν τα δικαιώματα της Αιτήτριας και κλήθηκε ο Καθ' ου η Αίτηση 1 να παραλάβει την κατοχή του επίδικου την επόμενη ημέρα. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δεν προσήλθε για να παραλάβει την κατοχή από τον Μ.Α.1 και απεστάλη σχετική επιστολή από τους δικηγόρους της Αιτήτριας προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 30.6.2015 (Τεκμήριο 13), με την οποία, μεταξύ άλλων, ενημερώθηκαν ότι τα κλειδιά είχαν παραδοθεί στους δικηγόρους της Αιτήτριας και η τελευταία δεν είχε πλέον πρόσβαση στο επίδικο υποστατικό. Τα κλειδιά παραδόθηκαν την 1.7.2015, μέσω αντιπροσώπου (Τεκμήρια 11 και 12). Οι επιστολές των δικηγόρων της Αιτήτριας ημερομηνίας 29.6.2015 και 30.6.2015, απαντήθηκαν με επιστολή των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 2.7.2015 (Τεκμήριο 14). Ακολούθησαν άλλες δύο επιστολές από τους δικηγόρους της Αιτήτριας προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 6.7.2015 και 15.7.2015 (Τεκμήρια 15 και 16). Ο εκπρόσωπος των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Λευκωσίας επισκέφθηκε ξανά το χώρο στις 11.8.
- Έλαβε σχετικό φωτογραφικό υλικό (Τεκμήριο 19), στο οποίο απεικονίζεται η ίδια κατάσταση ως το Φεβρουάριο
- Υπήρξε μερική συμμόρφωση με τις αρχικές παρατηρήσεις του. Συγκεκριμένα, κατεδαφίστηκαν οι φράκτες και τοποθετήθηκαν κεκλιμένες ράμπες, αλλά δεν λύθηκε το πρόβλημα με τα υψόμετρα της αυλής στο βόρειο τμήμα και οι χώροι στάθμευσης 2, 3 και 4, εξακολουθούσαν να μη λειτουργούν Στις 13.8.2015, ο Μ.Α.2 εκ μέρους του Δημοτικού Μηχανικού του Δήμου Λευκωσίας, απέστειλε επιστολές προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 (Τεκμήρια 20Α και 20Β), με τις οποίες τους κάλεσε όπως, εντός δύο μηνών, κατεδαφίσουν τους ξύλινους διαχωριστικούς φράκτες και επαναφέρει τα υψόμετρα της αυλής στο βόρειο τμήμα του τεμαχίου, ώστε να επαναλειτουργήσουν οι χώροι στάθμευσης, σύμφωνα με τα εγκεκριμένα σχέδια της Άδειας Οικοδομής ημερομηνίας 3.1.1987 (βλέπετε πιο πάνω). για συμμόρφωση. Μετά από λήψη επιστολής των ιδιοκτητών ότι αυτοί είχαν συμμορφωθεί με τις υποδείξεις, έγινε ξανά έλεγχος στις 30.10.2015 και λήφθηκαν φωτογραφίες (Τεκμήριο 21). Ο Μ.Α.2, εκ μέρους του Δημοτικού Μηχανικού του Δήμου Λευκωσίας, απέστειλε επιστολές προς τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, ημερομηνίας 12.11.2015 (Τεκμήρια 22Α και 22Β), με τις οποίες τους πληροφόρησε περί διαπίστωσης του ότι υπήρξε μερική συμμόρφωση με τις παρατηρήσεις του Δήμου, δηλαδή είχαν κατεδαφιστεί και απομακρυνθεί τα δύο ξύλινα διαχωριστικά, αλλά τα υψόμετρα στο βόρειο τμήμα της αυλής, δεν κρίθηκαν ικανοποιητικά ώστε να λειτουργήσουν σωστά οι χώροι στάθμευσης. Επέσυρε την προσοχή των Καθ' ων η Αίτηση ότι, σε περίπτωση που θα επαναλειτουργούσε το επίδικο ως κέντρο αναψυχής, θα έπρεπε να επαναφερθούν τα υψόμετρα στην αδειούχα κατάσταση, ώστε να καταστούν λειτουργικοί οι 3 χώροι στάθμευσης. Δεχόμαστε τον υπολογισμό του εμβαδού του επίδικου, όπως το καθόρισε η Λειτουργός του Δικαστηρίου. Κατέθεσε ότι μετρά το καθαρό εμβαδόν, από τοίχο σε τοίχο και ότι το ίδιο πράττει και για τα συγκριτικά, ώστε να υπάρχει ομοιομορφία. Ο Μ.Κ.1 δεν εισήλθε εντός του επίδικου, μέτρησε εξωτερικά και επί αρχιτεκτονικού σχεδίου, περιλαμβάνοντας έτσι και την τοιχοποιία και όχι μόνο το καθαρό εμβαδόν. Από την ενώπιον μας μαρτυρία, προκύπτει ότι σ' αυτό το σημείο έγκειται η διαφορά μεταξύ του εμβαδού του εσωτερικού χώρου που υιοθέτησε η Λειτουργός και του εμβαδού του εσωτερικού χώρου που υιοθέτησε ο κ. Ιακωβίδης. Αναφορικά με το εμβαδόν των βεραντών, υπήρχε συμφωνία μεταξύ της Λειτουργού και του Μ.Κ.1, ότι αυτό ανέρχεται σε 40 τ.μ.. Η Λειτουργός τις υπολόγισε στο 30%. Ο κ. Ιακωβίδης υιοθέτησε το εμβαδόν το οποίο κατέγραψε η Λειτουργός για τα συγκριτικά 2 και 3 στην Έκθεση του. Κρίνουμε ορθή την επιλογή των συγκριτικών στην οποία προέβη η Λειτουργός, αφενός επειδή σ' αυτά περιέλαβε το επίδικο υποστατικό για σκοπούς υπολογισμού του μέσου όρου των ενοικίων της μικρής περιοχής και αφετέρου, επειδή έλαβε υπόψην υποστατικά στην ίδια μικρή περιοχή με το επίδικο, ώστε να δίδεται καλύτερη και δικαιότερη εικόνα των συγκριτικών ενοικιάσεων. Η Αιτήτρια εταιρεία δεν προσκόμισε μαρτυρία εμπειρογνώμονα - εκτιμητή. Οι Καθ' ων η Αίτηση παρουσίασαν μαρτυρία και Έκθεση Εκτίμησης εμπειρογνώμονα - εκτιμητή, του Μ.Κ.1 (Τεκμήριο 23). H Λειτουργός είναι μάρτυρας του Δικαστηρίου, με βάση τον Νόμο. Για τον υπολογισμό του δικαίου ενοικίου, ενόψει των προνοιών του άρθρου 8 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου (βλέπετε πιο κάτω), ως συγκριτικά, λαμβάνονται υπόψην τα ενοίκια, συμβατικά, αγοραία και θέσμια, που ίσχυαν κατά το χρόνο καταχώρισης της Αίτησης, δηλαδή το Σεπτέμβριο 2013 και όχι τον Ιανουάριο 2013, όπως καθορίζεται στο Τεκμήριο
- Αντιλαμβανόμαστε ότι ο κ. Ιακωβίδης αναφέρεται σε Ιανουάριο 2013, επειδή αυτή είναι η απαίτηση της Αιτήτριας εταιρείας. Ο Νόμος όμως ομιλεί για την ημερομηνία καταχώρησης της κυρίως Αίτησης. Ο κ. Ιακωβίδης χρησιμοποίησε τέσσερα συγκριτικά ενοίκια, εκ των οποίων τα δύο έχουν χρησιμοποιηθεί και από τη Λειτουργό. Αντί του δεύτερου συγκριτικού της Λειτουργού, έλαβε υπόψην κατάστημα στον ίδιο δρόμο, ενοικίαση του
- Η Λειτουργός έλαβε υπόψην μόνο οικίες οι οποίες χρησιμοποιούνται ως επαγγελματική στέγη και δει ως εστιατόρια. Εν πάση περιπτώσει, το εν λόγω κατάστημα δυνατόν να χρησιμοποιηθεί ως νέα ενοικίαση για σκοπούς καθορισμού του αγοραίου ενοικίου, όπως και το συγκριτικό 3 της Λειτουργού και του κ. Ιακωβίδη, το οποίο είναι το ίδιο. Το ενοίκιο και των δύο υποστατικών ανέρχεται σε €13,00/τ.μ. Ενόψει των ανωτέρω, κρίνουμε ότι δεν δικαιολογείται η με οποιοδήποτε τρόπο διαφοροποίηση ή κατηγοριοποίηση των ενώπιον μας συγκριτικών υποστατικών όπως έχουν υιοθετηθεί από τη Λειτουργό του Δικαστηρίου. Αντίθετα, φαίνεται καθαρά ότι ανάμεσα τους υπάρχει ομοιομορφία νομικών χαρακτηριστικών. Έχουμε ικανοποιηθεί ότι η Λειτουργός έχει λάβει υπόψη σχετικά περιστατικά για να καταλήξει στη γνώμη της και ότι κινήθηκε εντός των πλαισίων που η νομοθεσία οριοθετεί. Η Αιτήτρια εταιρεία ήταν κάτοχος του επίδικου υποστατικού από το Δεκέμβριο 2000, δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου. Είναι η κρίση μου ότι, η ημερομηνία έναρξης της ενοικίασης δέον όπως λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό του δικαίου ενοικίου, αφού έμμεσα συνδέεται τόσο με την ηλικία του ακινήτου, όσο και με τη κατάσταση του. Κρίνω ότι η έναρξη της ενοικίασης δεν είναι αντινομική περίσταση (βλέπετε σχετικά Λεύκος Π. Γεωργιάδης v. P. SHAFTAKOLAS ESTATES LTD,
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1750). Βλέπετε ακόμα σελίδα 28 στο σύγγραμμα Modern Methods of Valuation, κάτω από την επικεφαλίδα «Determination of rental value - Comparison of Rents»: «He must have regard not only to the rents of other properties that are let, but also to the dates when the rents were fixed, to the age and condition of the buildings as compared with that with which he is concerned, and to the amount of similar accommodation in the vicinity to be let or sold.» [δική μου υπογράμμιση]. Νομική πτυχή: Ο καθορισμός του δικαίου ενοικίου υποστατικού διέπεται από το άρθρο 8 [1] του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, 23/83, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με την ενώπιον μας μαρτυρία, το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό κατά το χρόνο καταχώρισης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, ήταν €2.079.- μηνιαίως, ποσό που ισχύει από περίπου το 2008. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση καταχωρίστηκε την 2.9.2013. Το ποσό το οποίο θα καθορίσουμε ως το δίκαιο ενοίκιο υπολογίζεται ως οφειλόμενο από την ημερομηνία καταχώρισης της Αίτησης (βλέπετε εδάφιο
(3)[2]). Το εδάφιο
(4)(α) του άρθρου 8, προνοεί: «
(4)(α)Το ανώτατον όριον το υπό του Δικαστηρίου καθοριζομένου δικαίου ενοικίου δεν θα υπερβαίνη ποσοστόν 14 τοις εκατόν δια τα πρώτα δύο έτη από της ενάρξεως ισχύος του παρόντος Νόμου, μετά το πέρας της οποίας περιόδου το ποσοστόν θα καθορίζεται ανά διετίαν υπό του Υπουργικού Συμβουλίου τη συστάσει του Υπουργού δια διατάγματος δημοσιευομένου εις την επίσημον εφημερίδα της Δημοκρατίας.» Δυνάμει Διατάγματος του Υπουργικού Συμβουλίου το οποίο δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα την 12.4.2013 και ίσχυε κατά το χρόνο καταχώρισης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, Κ.Δ.Π. 116/2013, το ανώτατο όριο αυξήσεως από 22.4.2013 μέχρι 21.4.2015 ήταν 0%. Η επιφύλαξη του άρθρου 4(α) προνοεί τα ακόλουθα: «Νοείται ότι, αν η πρώτη αίτηση που υποβάλλεται μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Ενοικιοστασίου (Τροποποιητικού) Νόμου του 1995 για αύξηση του ενοικίου βάσει του επιτρεπόμενου ποσοστού, που δεν υπερβαίνει τώρα το 14%, οδηγεί στον καθορισμό ενοικίου χαμηλότερου από το 40% του εκάστοτε μέσου όρου των ενοικίων της μικρής περιοχής, τότε καθορίζεται ενοίκιο ίσο προς το 40% του μέσου αυτού όρου. Το ποσοστό 40% ως ανωτέρω, για την πρώτη ή τις επόμενες αιτήσεις αυξάνεται από 1.1.1997 κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες ανά διετία, μέχρις ότου ανέλθει στο 90% του εκάστοτε μέσου όρου των ενοικίων της μικρής περιοχής.» Το ποσοστό αυτό έγινε 50% την 1.1.1997, 60% την 1.1.1999, 70% την 1.1.2001, 80% την 1.1.2003 και 90% την 1.1.
- Κατά τον ουσιώδη χρόνο της καταχώρισης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης, ίσχυε το ποσοστό του 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής. Οι Καθ' ων η Αίτηση δικογράφησαν και δεν αμφισβητήθηκαν επ' αυτού, ότι το ενοίκιο του επίδικου υποστατικού καθορίστηκε σε €2.079.- από 1.7.2008, με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.6.2008, στα πλαίσια της Αίτησης αρ. Κ24/
- Η Απόφαση δεν κατατέθηκε ενώπιον μας. Σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 5, το πληρωτέο ενοίκιο μέχρι την 31.12.2004, ήταν Λ.Κ.1.170 μηνιαίως, ήτοι €1.
- Στην επιστολή του Καθ' ου η Αίτηση 1, Τεκμήριο 8, γίνεται αναφορά σε αύξηση του ενοικίου κατά 4% το έτος
- Αύξηση κατά 4% επί του ποσού των €1.999, ισούται με €2.078,96 έστω €2.079, δηλαδή ίσο με το ποσό του πληρωτέου, κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα Αίτηση χρόνο, ενοικίου. Είναι η κρίση μου ότι η αυθεντία Χριστόπουλος Φεραίος v. Χρ. Γεωργιάδης Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 212/2010, απόφαση ημερομηνίας 2.12.2015, δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση, εφόσον δεν διαφαίνεται ότι το ενοίκιο του επίδικου υποστατικού καθορίστηκε προηγούμενα από το Δικαστήριο μέχρι το 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής. Στην εν λόγω αυθεντία, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι, αφ' ης στιγμής δόθηκε αύξηση μέχρι το 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής, δεν δικαιολογείται η εκ δευτέρου αύξηση και ο καθορισμός του ενοικίου με οποιοδήποτε ποσοστό άλλο από το 14%. Εφόσον σήμερα το 14%, ποσοστό το οποίο καθορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο, δεν ισχύει πλέον, αλλά ισχύει το 0%, το αποτέλεσμα της Απόφασης είναι ότι, αφ' ης στιγμής καθορίστηκε από το Δικαστήριο μία φορά το δίκαιο ενοίκιο ενός υποστατικού στο 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής (το οποίο εξακολουθεί να ισχύει), με τις επόμενες Αιτήσεις καθορισμού, το Δικαστήριο μπορεί να καθορίσει το ενοίκιο μόνο με το ποσοστό 0%. Συνεπώς, ουδεμία αύξηση αλλά και ουδεμία μείωση. Ο σκοπός του Νομοθέτη δεν ήταν να καταστήσει τους ιδιοκτήτες υποστατικών εντός της μικρής περιοχής, προνομιούχους, όπως αποφάνθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο, ούτε να συνεχίσουν να υπάρχουν μετά το 90%, δύο ειδών αυξήσεις. Η επιφύλαξη του άρθρου 8
(4)(α) του Νόμου, ήταν η προσωρινή εξαίρεση από τον κανόνα, μέχρι που να φθάσει το ενοίκιο στο 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής. Το αγοραίο ενοίκιο λαμβάνεται υπόψη, μεταξύ άλλων (βλέπετε εδάφιο
(5)[3]). Στην υπόθεση Λεύκος Π. Γεωργιάδης v. P. SHAFTAKOLAS ESTATES LTD (πιο πάνω), ο έντιμος Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου είπε στη σελίδα 1754 και σε σχέση με το άρθρο 8
(5)(πριν την τροποποίηση του από τον Νόμο 102
(1)/95): «Οι περιστάσεις που εξειδικεύονται δεν εξαντλούν βέβαια αυτές που μπορεί να ληφθούν υπόψη. Όμως καλύπτουν ευρύ φάσμα των 'περιστάσεων' το οποίο χαρακτηρίζει τα σχετικά περιστατικά και περιορίζει άλλα πιθανά περιστατικά σ' εκείνα που δεν είναι αντινομικά προς τα καθοριζόμενα. Ανεξάρτητα από οποιοδήποτε ερμηνευτικό κανόνα (όπως το ejusdem generis), αποκλείονται από την έρευνα περιστάσεις αντινομικές προς εκείνες που καθορίζονται.» Οι περιστάσεις που περιγράφονται στο εδάφιο
(5)του άρθρου 8 ως αυτό έχει τροποποιηθεί, είναι οι ίδιες. Συνεπώς, η πιο πάνω αυθεντία εφαρμόζεται και σήμερα σε περιπτώσεις όπως η υπό εξέταση. Υπολογισμός: Κατά το Σεπτέμβριο 2013, το αγοραίο ενοίκιο ήταν €13,00/τ.μ., ο μέσος όρος των ενοικίων της μικρής περιοχής του επίδικου ήταν €9,43/τ.μ., το 90% του μέσου όρου ήταν €8,49/τ.μ., το πληρωτέο ενοίκιο για το επίδικο υποστατικό ανερχόταν σε €8,96/τ.μ. και ο υπολογισμός του ενοικίου του επίδικου καταστήματος στο 90% του μέσου όρου της μικρής περιοχής, ανέρχεται σε €1.980,00 μηνιαίως. Το ποσό αυτό κρίνεται ως το δίκαιο ενοίκιο, λαμβανομένων υπόψην της τοποθεσίας, της ηλικίας, της κατάστασης και του μεγέθους του επίδικου υποστατικού. Απόφαση: Ως εκ των ανωτέρω και με τη σύμφωνο γνώμη των Παρέδρων, εκδίδεται Διάταγμα του Δικαστηρίου καθορίζον το μηνιαίο ενοίκιο του επίδικου υποστατικού στο ποσό των €1.980 από 2.9.2013. Εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας εταιρείας και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για δικηγορικά έξοδα της Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα €500 έως €2.000, πλέον Φ.Π.Α. Η απόφαση να συνταχθεί αφού χαρτοσημανθεί το ενοικιαστήριο έγγραφο, Τεκμήριο 5. (Υπ.) Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «
(1)Ουδεμία αύξησις ενοικίου κατοικιών ή καταστημάτων δύναται να επιβληθή επί θεσμίου ενοικιαστού πλην ως εν τω παρόντι Νόμω διαλαμβάνεται.
(2)Είναι νόμιμον δια τον θέσμιον ενοικιαστήν ή τον ιδιοκτήτην οιασδήποτε κατοικίας ή καταστήματος, εάν θεωρή εαυτόν ηδικημένον, να αποτείνεται δι' αιτήσεως εις το Δικαστήριον δια τον καθορισμόν του δικαίου ενοικίου του πληρωτέου εν σχέσει προς την τοιαύτην κατοικίαν ή κατάστημα: Νοείται ότι ουδεμία αίτησις καταχωρίζεται προ της παρελεύσεως δύο ετών από της ημερομηνίας καθ' ην ο ενοικιαστής έλαβε κατοχήν του ακινήτου ή από της ημερομηνίας της τελευταίας αύξησης ή μείωσης του ενοικίου.» [2] «8
(3)Εις ην περίπτωσιν υποβάλλεται τοιαύτη αίτησις εις το Δικαστήριον, το Δικαστήριον εξετάζει ταύτην και, κατόπιν διεξαγωγής τοιαύτης ερεύνης οίαν τούτο ήθελε θεωρήσει κατάλληλον και παροχής εις ένα έκαστον των διαδίκων της ευκαιρίας να τύχη ακροάσεως, και λαμβανομένων υπ' όψιν των εν τοις εδαφίοις
(4)και
(5)αναφερομένων περιορισμών και περιστάσεων, καθορίζει το δίκαιον ενοίκιον από της ημερομηνίας καταχωρήσεως της τοιαύτης αιτήσεως και το ούτω καθορισθέν ποσόν θεωρείται ως το ενοίκιον το οποίον ο ενοικιαστής υποχρεούται να καταβάλλη εις τον ιδιοκτήτην.» [3] «8
(5)Τηρουμένων των πιο πάνω εδαφίων, για τον καθορισμό του δικαίου ενοικίου πρέπει να υπολογίζεται το αγοραίο ενοίκιο και ο μέσος όρος των ενοικίων στην ίδια μικρή περιοχή, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η σπανιότητα παρόμοιων ακινήτων στην ίδια μικρή περιοχή, ενώ πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλες οι περιστάσεις (εκτός οι προσωπικές), μεταξύ των οποίων η ηλικία, ο χαρακτήρας, το μέγεθος, η τοποθεσία, η κατάσταση του ακινήτου (και, προκειμένου περί διατηρητέας οικοδομής, κατά πόσο έχουν εκτελεσθεί σε αυτή έργα από τον ιδιοκτήτη και με ποιο ύψος δαπανών), καθώς και οι παρεχόμενες σ' αυτό διευκολύνσεις.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο