Τ. S. Μ. STAVROU COFFEE COMPANY LTD ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED, Αίτηση Αρ.: Κ4/20, 4/12/2020

(3), και Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, άρθρο 9, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρο 32, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο, Ν.23/1983 και στις εκάστοτε τροποποιήσεις του, στον περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικό Κανονισμό του 1983, Κανονισμοί 2, 11 και 12 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η υπό εξέταση αίτηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της κας. Στέφανης Ζαβρού. Η ενόρκως δηλούσα λέγει ότι είναι η διευθύντρια της Αιτήτριας εταιρείας και δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στη δήλωση της. Στις 19.6.2019, επιδόθηκε η Αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, στον κ. Τάκη Ζαβρό. Αντιλαμβάνομαι ότι η ενόρκως δηλούσα αναφέρεται σε άλλη Αίτηση και όχι στην παρούσα, εφόσον σ' αυτήν Αιτητές είναι η εταιρεία της οποίας είναι διευθύντρια. Η κα. Ζαβρού κατέθεσε ότι ο κ. Τάκης Ζαβρός είναι διευθυντής άλλης εταιρείας που συστεγάζεται στην ίδια διεύθυνση με το εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών, αλλά ουδεμία νομική σχέση έχει με την εταιρεία των Αιτητών και ούτε είναι υπάλληλος ή αντιπρόσωπος αυτών. Ένεκα αυτής της παρατυπίας, υπήρχε καθυστέρηση στο να λάβουν έγκαιρα γνώση οι Αιτητές, ώστε να διορίσουν δικηγόρο και να κατατεθεί εμπρόθεσμα Απάντηση, η οποία κατατέθηκε στις 9.9.2019, αφού μεσολάβησαν οι Δικαστικές διακοπές, περίοδος στην οποία δεν επιτρέπεται η κατάθεση δικογράφων. Την 3.9.2019, ο δικηγόρος των Αιτητών απέστειλε επιστολή με την οποία γνωστοποιούσε στους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση, ότι θα εμφανιστεί εκ μέρους των Αιτητών και ότι θα καταχωρούσε Απάντηση. Επίσης, στην ίδια επιστολή, τους πληροφόρησε ότι ουδέν ενοίκιο οφείλεται στους Καθ' ων η Αίτηση και/ή οποιοδήποτε εκκρεμές υπόλοιπο υπήρχε, αυτό τακτοποιήθηκε και/ή εξοφλήθηκε πριν την καταχώρηση της Αίτησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση ουδέποτε ανταποκρίθηκαν στην εν λόγω επιστολή. Η Απάντηση των Αιτητών που κατατέθηκε στις 9.9.2019, έγινε αποδεκτή από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, αφού σφραγίστηκε και κατατέθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου. Επίσης, αντίγραφο κατατέθηκε στη Δικαστική θυρίδα του γραφείου επίδοσης των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση. Με την καταχώρηση και παραλαβή της Απάντησης των Αιτητών από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου, οι Αιτητές θεώρησαν ότι όλα ήταν σωστά και νομότυπα ως προς τη διαδικασία και γι' αυτό δεν έλαβαν οποιαδήποτε άλλα και/ή περαιτέρω μέτρα. Παρά ταύτα όμως, το Δικαστήριο, ενώ υπήρχε καταχωρημένο και σφραγισμένο δικόγραφο των Αιτητών στο φάκελο της Αίτησης, προχώρησε στην έκδοση απόφασης λόγω μη εμφάνισης, στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 8.7.

1. Το πιο πάνω Διάταγμα επιδόθηκε στις 30.1.2020 και πάλι στον κ. Τάκη Ζαβρό, ο οποίος επικοινώνησε με το δικηγόρο των Αιτητών και τον ενημέρωσε. Τη συγκεκριμένη ημερομηνία, η ενόρκως δηλούσα απουσίαζε στο εξωτερικό και επέστρεψε την Κυριακή 2.9.
2. Ενημερώθηκε από το δικηγόρο των Αιτητών για την ύπαρξη αυτού του Διατάγματος, όταν επέστρεψε και του έδωσε οδηγίες εκ μέρους των Αιτητών να καταχωρήσει την υπό εξέταση αίτηση και Αίτηση Αναθεώρησης. Όπως διαφαίνεται και διαπιστώνεται, η εκδοθείσα Απόφαση επετεύχθη ένεκα λάθους, αφού είχε καταχωρηθεί Απάντηση. Πριν την καταχώρηση της Απάντησης, η κα. Ζαβρού είχε υπογράψει με την ιδιότητα της Διευθύντριας, Τύπο Διορισμού Δικηγόρου (retainer), που έφερε τη σφραγίδα των Αιτητών και ο οποίος συνόδευε την Απάντηση. Δεν γνωρίζει όμως γιατί δεν βρισκόταν στο φάκελο του Δικαστηρίου, παρά το ότι η Απάντηση καταχωρήθηκε και σφραγίστηκε από τη Γραμματεία. Ως εκ τούτου, η απουσία των Αιτητών δεν οφείλεται σε παράλειψη ή αμέλεια τους. Επίσης, τυγχάνει συμβουλής ότι, σύμφωνα με τους Θεσμούς και την Νομολογία, όταν υπάρχει καταχωρημένη Υπεράσπιση στο φάκελο του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο οφείλει να τη λάβει υπόψη και να μη την παραμερίσει, χωρίς τουλάχιστον να ακούσει την άλλη πλευρά. Άνευ βλάβης των ως άνω, οι Αιτητές ουδέποτε έλαβαν οποιαδήποτε επιστολή τερματισμού της επίδικης συμφωνίας ενοικίασης, όπως ισχυρίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση στην Αίτηση τους Ε85/
3. Μετά από την έρευνα του φακέλου της Αίτησης, διαφάνηκε ότι οι επιστολές τερματισμού στις οποίες αναφέρονται οι Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 9.5.2019 και 16.5.2019, είχαν επιδοθεί και πάλι στον κ. Τάκη Ζαβρό. Η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι η επίδοση τους είναι παράτυπη και/ή ελαττωματική και τοιουτοτρόπως, δεν έχουν οποιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα στον τερματισμό της σύμβασης ενοικίασης μεταξύ των διαδίκων. Οι Αιτητές έλαβαν γνώση μόνο της αίτησης των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 19.6.2019 και αυτή με καθυστέρηση, στην οποία γίνεται η αναφορά των εν λόγων επιστολών τερματισμού. Ενόψει των πιο πάνω, η αίτηση ημερομηνίας 19.6.2019 στα πλαίσια της Ε85/19, είναι παράτυπη, ελλαττωματική και λανθασμένη. Άνευ βλάβης των ως άνω, η κα. Ζαβρού αναφέρει ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση, με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου, παρέλειψαν να αναφέρουν τα πιο πάνω γεγονότα, ως επίσης ότι δεν υπάρχουν καθυστερημένα ενοίκια, για το ύψος που επιζητεί ή αλλιώς για τη χρονική περίοδο που αξιώνει στην Αίτηση τους, αφού από 1.12.2018 μέχρι σήμερα, δεν δικαιούται οποιοδήποτε ποσό ενοικίου. Όσον αφορά την επίδικη περίοδο της Αίτησης Ε85/19, ήτοι από 1.12.2018 μέχρι 30.11.2019, έχει καταβληθεί κάθε εξαμηνιαίο ενοίκιο και οι Καθ' ων η Αίτηση αναληθώς αναφέρουν ότι δεν έχουν καταβληθεί. Οι Αιτητές συνέχιζαν και συνεχίζουν να πληρώνουν κανονικά το ενοίκιο τους, αφού στις 29.1.2020, καταθέσαν το ενοίκιο για το πρώτο εξάμηνο του 2020, συμπεριλαμβανομένων της αύξησης και των κοινοχρήστων. Ως εκ τούτου, οι Αιτητές ουδέν ποσό όφειλαν, τόσο κατά το χρόνο καταχώρησης της Αίτησης Ε85/19, όσο και κατά το χρόνο έκδοσης της Απόφασης, ούτε κατά το χρόνο καταχώρησης της παρούσας Αίτησης. Πέραν των πιο πάνω, οι Καθ' ων η Αίτηση ουδεμία ζημιά θα υποστούν από την αναστολή εκτέλεσης της εκδοθείσας Απόφασης, αφού το Δικαστήριο έχει την εξουσία να διατάξει όπως οι Αιτητές υπογράψουν εγγύηση για τυχόν ζημιά που θα υποστούν οι Καθ' ων η Αίτηση από την έκδοση του Διατάγματος και έχουν πληρώσει όλα τα ενοίκια, συμπεριλαμβανομένων και την παρούσας περιόδου. Η ενόρκως δηλούσα υποστηρίζει ότι οι Αιτητές έχουν καλή υπόθεση για ακύρωση της εκδοθείσας Απόφασης ημερομηνίας 8.11.2019 στην Αίτηση Ε85 /19 και ζητούν την αναστολή της Απόφασης έως να εκδικαστεί η κυρίως Αίτηση Αναθεώρησης. Με την καταχώρηση της κυρίως Αίτησης, οι Αιτητές αιτούνται την ακύρωση της εκδοθείσας Απόφασης, αφού οι Καθ' ων η Αίτηση πέτυχαν την έκδοση της ένεκα λάθους, εφόσον είχε καταχωρηθεί Απάντηση. Είναι η θέση της κας. Ζαβρού ότι θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών. Οι Αιτητές είναι ιδιοκτήτες και διαχειριστές καφετέριας που φέρει την επωνυμία «MIKEL», βάσει συμφωνίας δικαιόχρησης (franchise) της MIKEL COFFEE COMPANY LIMITED δια του αντιπροσώπου τους (Master franchisee) στην Κύπρο, TASTRIA LTD. Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα, οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά, ήτοι το κλείσιμο και την απώλεια της επιχείρησης καφετέριας, η οποία έχει δημιουργήσει μεγάλο πελατολόγιο και εμπορική φήμη. Είναι αδύνατη η ανεύρεση άλλου χώρου στην περιοχή, αφού δεν υπάρχουν διαθέσιμα υποστατικά στη Λεωφόρο Σταυρού του ίδιου μεγέθους, αλλά οι Αιτητές έχουν καταβάλει και επενδύσει εκατοντάδες χιλιάδες Ευρώ για τη διαμόρφωση του υποστατικού σε καφετέρια των προδιαγραφών που επιβάλουν οι όροι δικαιόχρησης (franchise) της MIKEL COFFEE COMPANY LIMITED. Οι Αιτητές θα υποστούν μεγάλη οικονομική ζημία και σοβαρές συνέπειες από το κλείσιμο της καφετέριας αυτής, αφού θα απωλέσουν το δικαίωμα της χρήσης της εμπορικής φήμης και επωνυμίας MIKEL COFFEE COMPANY και θα καταβάλουν και αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης δικαιόχρησης (franchise). Σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων για αναστολή εκτέλεσης της Απόφασης και την παράδοση ελευθέρας κατοχής, οι Αιτητές θα υποστούν τεράστια ζημιά και εάν ακόμα πετύχουν την ακύρωση της εκδοθείσας σε βάρος τους Απόφασης, μετά την εκδίκαση της Αίτησης Αναθέωρησης, δεν θα δύναται να απονεμηθεί δικαιοσύνη, αφού η επιτυχία της Αίτησης ακύρωσης, θα είναι χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Η κα. Ζαβρού τυγχάνει συμβουλής ότι, σε περίπτωση απόρριψη της υπό εξέτασης αίτησης, η ταλαιπωρία και η οικονομική ζημιά που θα υποστούν οι Αιτητές, θα είναι μεγαλύτερη απ' αυτή που τυχόν θα υποστούν οι Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι είναι πλήρως εξοφλημένοι και έχουν πληρωθεί και το ενοίκιο του πρώτου εξαμήνου του
4. Το Διάταγμα διατάττει την εκκένωση του υποστατικού εντός 15 ημερών, χρόνος αδύνατος για τη μεταφορά τέτοιας μορφής επιχείρησης. Λόγω του κατεπείγοντος χαρακτήρα και των ειδικών περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει τα αιτούμενα Διατάγματα, άνευ ειδοποιήσεως προς τους Καθ' ων η Αίτηση. Οι Αιτητές είναι πρόθυμοι και έτοιμοι να αναλάβουν την υποχρέωση, μετά ή άνευ εγγυητών ή εγγυητού, ως το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει σκόπιμο, προς εξασφάλιση της υποχρέωσης για τυχόν αποζημίωση των Καθ' ων η Αίτηση εναντίον των οποίων εξαιτούνται οι Αιτητές τα ρηθέντα διατάγματα. Ένσταση: Ένσταση εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρήθηκε την 13.5.2020 και αυτή βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θθ.1, 2, 3 4

(2), 5, 6, 7, 8, 9, Δ.5 θθ.1, 2-6, 7, 8, 9, Δ.5Α, Δ.5Β θθ.1-7, 10-13, Δ.17 θθ.1-9, 10, 11-14, Δ.26 θθ.1-13, 14, 15, Δ.33 θθ.1-4, 5, 6, Δ.39 θθ.1-21, Δ.40 θθ.1-6, 7, 8-19, Δ.41 θθ.1-3, Δ.42 θθ.1-5, Δ.42Α θθ.1-13, Δ.43 θθ.1-3, Δ.43Α θ.1

(1)-

(3), Δ.43Β θθ.1-3, Δ.64 θθ.1-2, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ.6, ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, άρθρα 1-3, 4

(1)-

(3), 5

(5), 7-8, 9

(1)-

(4), 10-13, 14

(1)(α) (β) (γ) (δ) (ε)

(2)-

(4), 15-81, 82-87, 90, 9ΙΑ, 91 Β, 91 Γ, 91Γ

(2)(α) (β) (γ), 91 Δ, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 1, 2, 21(α) (β), 29

(1)(α)-(ε), 30, 31, 32

(3), 41, 42, 43-71, στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 1983 και ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, άρθρα 1-5, 6(α)(β) (γ) (δ) (ε), 7-9, 10, 11

(1)(α)

(1), (β)-(ιγ),

(2)-

(5), 12-26, 27

(1)-

(6), 28, 29, 30-36, στους περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1983, Κανονισμοί 1-10, 11(α) (β) (γ), 12, 13, στον περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149, άρθρα 1-9, 10, 11, 12, 13, 14, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 25, 26-72, 73-75, 76-198, στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρα 1-371, 372, 373-393, στην Ανακοίνωση και στις Οδηγίες του Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου ημερομηνίας 16.3.2020 ή/και οποιασδήποτε άλλης ημερομηνίας σχετικά με την ανάγκη λήψης μέτρων προς παρεμπόδιση της εξάπλωσης του Κορωνοϊού (COVID-19), στον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 2) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2020, στο Βασικό Διαδικαστικό Κανονισμό, στις Αρχές της Επιείκειας, στο Κοινοδίκαιο, στη γενική πρακτική και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στην νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, στην νομολογία των Δικαστηρίων Ελέγχου Ενοικιάσεων, στην νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου Κύπρου, στη νομολογία των Αγγλικών Δικαστηρίων, καθώς επίσης στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «.1 Η νομική βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η μονομερής αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 13/2/2020 είναι ελλιπής και δεν είναι επαρκής, σχετική και ικανή για να στηρίξει την υπό εξέταση αίτηση και ως εκ τούτου η εν λόγω αίτηση των Αιτητών θα πρέπει να απορριφθεί ως αόριστη και νόμω αβάσιμη.

1. Οι Αιτητές προβάλλουν ψευδείς, ανυπόστατους, γενικούς και μη τεκμηριωμένους ισχυρισμούς, δεν έρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Τυχοδιωκτικά και με προσπάθεια παραπλάνησης του Δικαστηρίου οι Αιτητές προσπάθησαν και εξασφάλισαν και προσπαθούν να εξασφαλίσουν οριστικά το αιτούμενο διάταγμα άνευ λόγου και αιτίας.
2. Δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος ως αυτές διατυπώνονται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/1960, και ως αυτές έχουν ερμηνευθεί από τη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων.
3. Υπάρχουν αντιφάσεις μεταξύ της Κυρίως Αίτησης ημερομηνίας 10/2/2020 και της παρούσας μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 13/2/2020 που καταδεικνύουν την μη εκπλήρωση των απαραίτητων νομικών προϋποθέσεων για την έκδοση ή παραμονή σε ισχύ του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 14/2/
5. Οι αιτούμενες θεραπείες στην Κυρίως Αίτηση των Αιτητών, ημερομηνίας 10/2/2020, είναι αστήρικτες από τα γεγονότα της υπόθεσης, είναι ανυπόστατες, ανεδαφικές, αδικαιολόγητες, χωρίς καμία νομική βάση που να τις στηρίζει, και είναι μεταξύ τους και αντιφατικές. Σε κάθε περίπτωση οι εν λόγω αιτούμενες θεραπείες δεν δικαιολογούνται να αποδοθούν από το Σεβαστό Δικαστήριο.
6. Η επίδοση προς τους Αιτητές των επιστολών των Καθ' ων η αίτηση και της Κυρίως Αίτησης Ε85/2019 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας είναι νομότυπη, ορθή, νόμιμη, κανονική αφού αυτή έγινε όπως προβλέπεται στους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας.
7. Το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) επιτάσσει ότι είναι δίκαιο, ορθό και πρόσφορο («just, right and convenient»), να ακυρωθεί το εν λόγω εκδοθέν προσωρινό διάταγμα.
8. Οι Αιτητές δεν στοιχειοθετούν το κατεπείγον της μονομερούς αίτησης τους ημερομηνίας 13/2/2020 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση. Επομένως, δεν συντρέχει βασικός δικαιοδοτικός όρος για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 14/2/2020 επί μονομερούς αίτησης. Η έλλειψη υπόβαθρου που να καταδεικνύει το κατεπείγον της παρούσας αίτησης συνιστά λόγο ακύρωσης του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 14/2/
10. Η κυρίως αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 10/2/2020 και η μονομερής αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 13/2/2020 είναι εντελώς κακόπιστες, παράτυπες, αβάσιμες, ενοχλητικές, εκδικητικές, σκανδαλώδεις και καταχρηστικές. Η εν λόγω κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 10/2/2020 αλλά και η παρούσα μονομερής αίτηση ημερομηνίας 13/2/2020 αποτελούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
11. Τόσο η κυρίως αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 10/2/2020 όσο και η παρούσα μονομερής αίτηση ημερομηνίας 13/2/2020 καταχωρήθηκαν με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και πρέπει να απορριφθούν από το Σεβαστό Δικαστήριο.
12. Οι Αιτητές κατά τον ουσιώδη χρόνο της παρούσας Κυρίως Αίτησης Κ4/2020 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας, αλλά και κατά τον ουσιώδη χρόνο της Κυρίως Αίτησης Ε85/2019 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας όφειλαν και οφείλουν ενοίκια. Οι περί αντιθέτου θέσεις των Αιτητών διαψεύδονται από τα έγγραφα και τα γεγονότα και οι Αιτητές κωλύονται να προβάλλουν ισχυρισμούς περί δήθεν μη οφειλής ενοικίων. Η παρούσα κυρίως αίτηση και μονομερής αίτηση των Αιτητών στόχο έχουν αβάσιμα, αδικαιολόγητα και καταχρηστικά να καθυστερήσουν την απόδοση των οφειλόμενων αυτών ποσών στους Καθ' ων η αίτηση από τους Αιτητές.
13. Η κυρίως αίτηση των Αιτητών ημερομηνίας 10/2/2020 δεν εγείρει οποιοδήποτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ούτε έχει οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας, αφού, μεταξύ άλλων, τα ίδια τα γεγονότα και τα έγγραφα της υπόθεσης καταδεικνύουν το αβάσιμο της υπόθεσης των Αιτητών.
14. Οι Καθ' ων η αίτηση αδικαιολόγητα και αναίτια στερούνται της νόμιμης κατοχής του ακινήτου τους, την οποία νόμιμα και ορθά εξασφάλισαν με διάταγμα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας από τις 8/11/
15. Οι Καθ' ων η αίτηση υπόκεινται σε τεράστια ζημιά από την έκδοση του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 14/2/
17. Οι Αιτητές σκόπιμα και καταχρηστικά παραπλάνησαν το Σεβαστό Δικαστήριο ότι έχουν καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια και δη το ενοίκιο για το πρώτο εξάμηνο του
18. Ουδέν αναληθέστερο. Ούτε τους ίδιους τους όρους του τερματισθέντος Ενοικιαστηρίου Εγγράφου, ημερομηνίας 12/10/2017, τους οποίους προφανώς επικαλούνται οι Αιτητές για να ισχυριστούν ψευδώς ότι έχουν καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια, δεν τηρούν οι Αιτητές.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του κ. Χριστάκη Φλωρή, από τη Λάρνακα. Ο ενόρκως δηλών λέγει ότι είναι υπάλληλος των Καθ' ων η Αίτηση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από ιδίαν και προσωπική γνώση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στη δήλωση του. Απορρίπτει πλήρως και κατηγορηματικά, τόσο την κυρίως Αίτηση, όσο και τη μονομερή, υπό εξέταση αίτηση και την ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει. Η νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης, είναι ελλιπής και δεν είναι επαρκής, σχετική και ικανή για να στηρίξει την αίτηση, η οποία, ως εκ τούτου, θα πρέπει να απορριφθεί ως αόριστη και νόμω αβάσιμη. Στην νομική βάση δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά στο άρθρο 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 1983, άρθρο στο οποίο προφανώς εδράζεται η κυρίως Αίτηση για την αναθεώρηση της εκδοθείσας Απόφασης και Διατάγματος ημερομηνίας 8.11.2019, στα πλαίσια της Αίτησης Έξωσης Ε85/
19. Οι Αιτητές παραθέτουν στην νομική βάση κάποιες άλλες διατάξεις από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, οι οποίες σχετίζονται με τον παραμερισμό εκδοθείσας Απόφασης, οι οποίες όμως, σύμφωνα και με την νομολογία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, καμία θέση έχουν σε διαδικασίες αναθεώρησης εκδοθέντος Διατάγματος ή Απόφασης από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων, ούτε και προσφέρουν την οποιαδήποτε νομική βάση. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι ελλείπει βασική διάταξη του Νόμου για να υπάρχει νόμιμη και σε ισχύ νομική βάση για την υπό εξέταση αίτηση. Ο κ. Φλωρίδης κατέθεσε ότι οι Αιτητές προβάλλουν ψευδείς, ανυπόστατους, γενικούς και μη τεκμηριωμένους ισχυρισμούς, δεν έρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση. Παραθέτει δε, το ιστορικό της υπόθεσης, νομικό και πραγματικό. Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ή/και οι δικαιούχοι του καταστήματος 2, στο Κτίριο Κορνάρο, στη Λεωφόρο Σταυρού, Στρόβολος, Λευκωσία, Κύπρος, επί του ακινήτου με αρ. εγγραφής 9/4249, Φ/Σχ. 21/62W2, Τμήμα 9, Τεμάχιο 3099, ενορία Χρυσελεούσας, Δήμος Στροβόλου. Με Πωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 12.2.2018, μεταξύ της εταιρείας CHRYSOMA TOURIST ENTERPRISES LIMITED, της εταιρείας CUENSA HOLDINGS LIMITED και των Καθ' ων η Αίτηση πωλήθηκαν τα 3/10 μερίδια του εν λόγω ακινήτου από την CHRYSOMA TOURIST ENTERPRISES LIMITED προς την CUENSA HOLDINGS LIMITED, για σκοπούς αναδιάρθρωσης των δανείων της εταιρείας Y.A.K. ENTERPRISES LIMITED με τους Καθ' ων η Αίτηση. Είναι επισυνημμένες οι Συμφωνίες Πώλησης/Αντιπαροχής και Διανομής ημερομηνίας 19.9.1996 και 20.9.1996, που είχαν υπογραφεί μεταξύ της CHRYSOMA TOURIST ENTERPRISES LIMITED και της S. KOULENDROS CONSTRUCTIONS CO LIMITED, όπου φαίνεται και η συμπερίληψη του προαναφερθέντος ακινήτου, στα ακίνητα που δικαιούται να εγγράψει επ' ονόματι της η CHRYSOMA TOURIST ENTERPRISES LIMITED και τώρα οι Καθ' ων η Αίτηση. Τα 3/10 μερίδια του ακινήτου με αρ. εγγραφής 9/4249 και κατ' επέκτασην το επίδικο υποστατικό, ενεγράφησαν στο Κτηματολόγιο στο όνομα των Καθ' ων η Αίτηση, μετά από σχετικό Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 12.11.2018, στην Αίτηση Εταιρειών αρ. 797/2018, με βάση το οποίο το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας διέταξε τη μεταβίβαση του συνόλου των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού και την επιχείρηση της CUENSA HOLDINGS LIMITED στους Καθ' ων η αίτηση και τη διάλυση της CUENSA HOLDINGS LIMITED χωρίς εκκαθάριση. Οι Αιτητές είχαν ενοικιάσει το επίδικο υποστατικό δυνάμει Ενοικιαστηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 12.10.2017, το οποίο υπεγράφη με τους τότε ιδιοκτήτες και δικαιούχους του επίδικου, ήτοι την CHRYSOMA TOURIST ENTERPRISES LIMITED, για περίοδο δύο ετών, από 1.12.2017 μέχρι 30.11.2019, με ενοίκιο €20.000 ετησίως, το οποίο για το δεύτερο χρόνο της ενοικίασης, ήτοι από 1.12.2018 μέχρι 30.11.2019, θα πληρωνόταν σε δύο εξαμηνιαίες δόσεις, ήτοι €10.000 την 1.12.2018 και €10.000 την 1.5.
20. Ο ενόρκως δηλών κατέθεσε ότι, επειδή οι Αιτητές καθυστερούσαν επανειλημμένα την πληρωμή των οφειλόμενων ενοικίων για το επίδικο υποστατικό, προς τους Καθ' ων οι Αίτηση, ήτοι οι Αιτητές παρέλειψαν την 1.12.2018 να πληρώσουν τις €10.000, περίπου 3 μήνες μετά την 1.12.2018, οι Καθ' ων η Αίτηση επέδωσαν μέσω ιδιώτη επιδότη, στις 8.3.2019, στο εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών επιστολή μέσω των αντιπροσώπων τους ημερομηνίας 25.2.2019, με την οποία ζητούσαν την καταβολή των οφειλόμενων και καθυστερημένων ενοικίων και κοινόχρηστων εξόδων. Η επίδοση της επιστολής έγινε στον κ. Κυριάκο Ιεζεκιήλ, υπεύθυνο παραλαβής εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών, στην οδό Κηφισιάς 4, 2369 Άγιος Δομέτιος, Λευκωσία. Οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση προέβησαν σε έρευνα στον Έφορο Εταιρειών, τόσο το Μάιο 2019, όσο και πρόσφατα, με την οποία είναι ξεκάθαρο ότι το εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών ήταν, από την ίδρυση της εταιρείας και παραμένει μέχρι και σήμερα, στην οδό Κηφισιάς 4, 2369 Άγιος Δομέτιος, Λευκωσία. Στις 15.5.2019, οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση, μέσω ιδιώτη επιδότη, επέδωσαν στους Αιτητές στο εγγεγραμμένο γραφείο τους, επιστολή με την οποία γινόταν αναφορά στην προηγούμενη επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση, στο γεγονός ότι το οφειλόμενο ποσό ενοικίων τώρα ανερχόταν στις €20.000, αφού την 1.5.2019 έπρεπε να είχε πληρωθεί το ποσό των €10.000, ως μέρος για το ενοίκιο της περιόδου 1.12.2018 μέχρι 30.11.2019 σύμφωνα και με το ενοικιαστήριο έγγραφο και γινόταν τερματισμός της συμφωνίας ενοικίασης από τους Καθ' ων η Αίτηση. Η επιστολή επιδόθηκε στις 15.5.2019 στην κα. Σμύρνη Σοφοκλέους, υπεύθυνη παραλαβής εγγράφων στο εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών. Στις 17.5.2019 οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση, μέσω ιδιώτη επιδότη, επέδωσαν στους Αιτητές στο ίδιο εγγεγραμμένο γραφείο τους, την προβλεπόμενη από τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο επιστολή των 21 ημερών, με την οποία καλούσαν τους Αιτητές να τους πληρώσουν τα νομίμως οφειλόμενα ενοίκια συν τις οφειλές για τα κοινόχρηστα έξοδα, σύνολο €20.440,
21. Την εν λόγω επιστολή παρέλαβε εκ μέρους των Αιτητών η κα. Σμύρνη Σοφοκλέους. Ενόψει όλων των πιο πάνω γεγονότων και των ενεργειών που έλαβαν χώραν και για τα οποία προφανώς και έλαβαν γνώση οι Αιτητές, οι Αιτητές προχώρησαν στις 31.5.2019 και πλήρωσαν έναντι των οφειλών τους και όχι προς εξόφληση των οφειλών τους, το ποσό των €13.350, αντί το ποσό των €20.440,87 που νόμιμα ζητούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση. Το γεγονός αυτό της πληρωμής των €13.350 αναφέρθηκε με πάσα ειλικρίνεια και διαφάνεια και πλειστάκις από τους Καθ' ων η Αίτηση στην Αίτηση Έξωσης Ε85/
22. Ο κ. Φλωρίδης κατέθεσε ότι, στην ίδια διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου των Αιτητών, επιδόθηκε και η Αίτηση Ε85/2019, αυτή τη φορά στον κ. Τάκη Ζαβρό, ο οποίος, ως πληροφορήθηκαν οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση από τον ιδιώτη επιδότη, κ. Γιαννάκη Κτωρίδη, υπέγραψε την παραλαβή της Αίτησης Ε85/2019 αδιαμαρτύρητα και χωρίς κανένα ισχυρισμό περί μη νομικής ή άλλης σχέσης με τους Αιτητές. Δεν υπάρχει αναγκαιότητα επίδοσης νομικών εγγράφων σε μια εταιρεία μέσω απαραιτήτως των διευθυντών της. Αρκεί η επίδοση να έχει γίνει στο εγγεγραμμένο γραφείο της εν λόγω εταιρείας. Αυτό ακριβώς έγινε με όλα τα έγγραφα των Καθ' ων η Αίτηση που επιδόθηκαν στους Αιτητές στο εγγεγραμμένο γραφείο τους, συμπεριλαμβανομένης και της Αίτησης Ε85/
23. Χωρίς καμία εξήγηση, η κα. Στέφανη Ζαβρού ουδόλως αναφέρει τη συγγενική σχέση που έχει με τον κ. Τάκη Ζαβρό, παρά μόνο αναληθώς ισχυρίζεται ότι ο τελευταίος δεν έχει την οποιαδήποτε σχέση με τους Αιτητές, τη στιγμή που τουλάχιστον δύο φορές αυτός βρέθηκε να είναι στο εγγεγραμμένο γραφείο των Αιτητών: τον Ιούνιο 2019 στην επίδοση της Αίτησης Ε85/2019 και τον Ιανουάριο 2020 στην επίδοση της απόφασης στην Αίτηση Ε85/
24. Ο κ. Γιαννάκης Κτωρίδης ενημέρωσε τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση ότι και τις δύο φορές ο κ. Ζαβρός παρέλαβε τα έγγραφα αδιαμαρτύρητα για τους Αιτητές. Βρέθηκε λοιπόν να υπογράφει και να παραλαμβάνει δικαστικά έγγραφα γι' αυτούς και μάλιστα να υπογράφει και να παραλαμβάνει δικαστικά έγγραφα για τους Αιτητές, χωρίς καμία διαμαρτυρία ή αντίδραση. Κατά την άποψη του είναι άξιον απορίας πώς οι Αιτητές δήθεν δεν ενημερώθηκαν έγκαιρα για την Αίτηση Ε85/2019, ως αναληθώς ισχυρίζεται η κα. Στέφανη Ζαβρού. Εάν όντως ο κ. Τάκης Ζαβρός δεν είχε καμία απολύτως σχέση με τους Αιτητές, γιατί τότε τον Ιανουάριο 2020 επικοινώνησε με το δικηγόρο των Αιτητών και τον ενημέρωσε για το Διάταγμα ημερομηνίας 8.11.2019 που του επιδόθηκε, ως ακριβώς η ίδια η κα. Στέφανη Ζαβρού αναφέρει; Γιατί τον Ιανουάριο 2020, ο κ. Τάκης Ζαβρός επιδεικνύει τέτοιο ενδιαφέρον που φθάνει μάλιστα να ενημερώνει ο ίδιος το δικηγόρο των Αιτητών για το διάταγμα ημερομηνίας 8.11.2019, αλλά τον Ιούνιο 2019 να παρουσιάζεται από τους Αιτητές ως ο παντελώς άσχετος με τους Αιτητές και ο παντελώς αναρμόδιος για να λάβει τα έγγραφα των Αιτητών; Γιατί αυτή η διαφορετική συμπεριφορά από τον κ. Τάκη Ζαβρό; Καμία απάντηση δίνεται από τους Αιτητές, διότι ψεύδονται στο Δικαστήριο όταν ισχυρίζονται ότι ο κ. Τάκης Ζαβρός δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τους Αιτητές. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι, σε κάθε περίπτωση, η επίδοση όλων των εγγράφων που αναφέρονται στην Αίτηση Ε85/2019 και η Αίτηση Ε85/2019, νόμιμα και νομότυπα επιδόθηκαν στους Αιτητές και οι ισχυρισμοί των Αιτητών δεν είναι τίποτα άλλο από εκ των υστέρων σκέψεις για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, παραπλανώντας το Δικαστήριο. Η επίδοση των εν λόγω εγγράφων είναι νομότυπη, ορθή, νόμιμη, κανονική, αφού αυτή έγινε όπως προβλέπεται στους Νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και όπως προβλέπεται και στο Άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
25. Η κα. Στέφανη Ζαρβού ουδόλως αναφέρει στο Δικαστήριο πότε και πώς ακριβώς, κατά τους δικούς της ισχυρισμούς, έλαβαν οι Αιτητές γνώση της Ε85/
26. Αλήθεια, πώς έμαθαν για την Αίτηση Ε85/2019 οι Αιτητές; Ποιος τους το είπε; Ποιος τους έδωσε την Αίτηση Ε85/2019; Τι έκανε με την Αίτηση Ε85/2019 ο κ. Τάκης Ζαβρός; Σε ποιο την έδωσε; Πότε; Όλα αυτά τα ερωτήματα αφήνονται σκόπιμα, καταχρηστικά, παραπλανητικά, πονηρά και αδικαιολόγητα αναπάντητα από τους Αιτητές. Διερωτάται ο κ. Φλωρίδης: πότε έλαβαν αλήθεια γνώση; Πότε μεταξύ 19.6.2019 και 10.7.2019, ημερομηνία κατά την οποία δεν γίνονται δεκτά δικόγραφα λόγω θερινών διακοπών (ως επικαλείται και η κα. Ζαβρού), έλαβαν γνώση οι Αιτητές της Αίτησης Ε85/2019; Καμία απάντηση διότι οι Αιτητές ψεύδονται και κακόπιστα παραπλανούν το Δικαστήριο όταν προσπαθούν ανεπιτυχώς να ισχυριστούν ότι η μη καταχώρηση Απάντησης εντός των 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης Ε85/2019, δεν οφείλεται σε δική τους παράλειψη ή αμέλεια. Περίτρανα αποδεικνύεται από τα πιο πάνω ότι ουδόλως ενδιέφερε τους Αιτητές η Αίτηση Ε85/2019 και ότι αμέλησαν οι ίδιοι να λάβουν μέτρα για προστασία των οποιωνδήποτε δικαιωμάτων τους, παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς τους. Οι 14 μέρες είχαν λήξει στις 3.7.2019, ήτοι 7 μέρες πριν τις Δικαστικές διακοπές και επομένως, οι Αιτητές ήταν και είναι διπλά αμελείς, διότι καμία αίτηση για παράταση χρόνου καταχώρησης της Απάντησης τους καταχώρησαν πριν τις Δικαστικές διακοπές. Ο ενόρκως δηλών υπογραμμίζει ότι οι Αιτητές συνεχίζουν να προβάλλουν ψευδείς, ανυπόστατους και παραπλανητικούς ισχυρισμούς στην παράγραφο 4 της ενόρκου δηλώσεως της κας. Ζαβρού. Τόσο το Τεκμήριο 2 όσο και το Τεκμήριο 3 (παράγραφος 2 αυτού) των Αιτητών, τονίζουν με έμφαση ότι οι Αιτητές εξόφλησαν όλα τα οφειλόμενα στους Καθ' ων η Αίτηση πριν την καταχώρηση της Αίτησης Ε85/2019 μάλιστα και τίποτα δεν οφείλεται πλέον στους Καθ' ων η Αίτηση. Η πιο πάνω παράθεση των γεγονότων εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση, από μόνη της και με αντικειμενικό τρόπο, αποδεικνύει πέρα για πέρα ότι οι ισχυρισμοί των Αιτητών είναι ψευδείς και τέθηκαν για σκοπούς εντυπωσιασμού και παραπλάνησης του Δικαστηρίου. Ο κ. Φλωρίδης ερωτά πού είναι οι αποδείξεις πληρωμής των €20.000 που, αντικειμενικά και με βάση το ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 12.10.2017, οφείλουν οι Αιτητές προς τους Καθ' ων η Αίτηση για το δεύτερο χρόνο ενοικίασης; Εκτός από τις €13.350 που πληρώθηκαν στις 31.5.2019, πότε πληρώθηκε το υπόλοιπο ποσό μέχρι τις €20.000; Ποτέ. Καμία άλλη πληρωμή έγινε και δη κατά το χρόνο που έπρεπε να γίνει μια τέτοια πληρωμή. Επομένως, οι Αιτητές παραπλανούν το Δικαστήριο και αντικειμενικά αποδεικνύουν από μόνοι τους ότι και η δήθεν κατ' ισχυρισμόν Απάντηση τους στην Αίτηση Ε85/2019, εάν καταχωρήθηκε ποτέ στη Γραμματεία του Δικαστηρίου, δεν θα είχε καμία βάση αφού, με βάση το άρθρο 11

(1)(α)(

1. i)του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, τα νομίμως οφειλόμενα ενοίκια των €7.090,87 παρέμεναν οφειλόμενα από τους Αιτητές, όχι μόνο για 21 μέρες μετά την επίδοση της Αίτησης Ε85/2019 στις 19.6.2019 αλλά για μήνες, γεγονός που θα συνηγορούσε στην έκδοση του Διατάγματος ανάκτησης κατοχής του επίδικου υποστατικού, ως ακριβώς έγινε. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έλαβαν ποτέ την ισχυριζόμενη Απάντηση των Αιτητών στην Αίτηση Ε85/2019, ήτοι ούτε στις 9.9.2019, ούτε και μεταγενέστερα, ούτε και μέχρι σήμερα, παρά μόνο έλαβαν γνώσην αυτής με την επίδοση της υπό εξέταση αίτησης. Η εν λόγω επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 2.9.2019, που στάλθηκε στις 3.9.2019, δεν προσθέτει και δεν αφαιρεί τίποτα στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ούτε και επηρεάζει την παρούσα υπόθεση ή την Αίτηση Ε85/2019. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν γνωρίζουν εάν οι Αιτητές όντως καταχώρησαν την Απάντηση τους στην Αίτηση Ε85/2019. Σε κάθε περίπτωση, δεν έχει σημασία εάν η Γραμματεία του Δικαστηρίου έκανε ή όχι αποδεκτή την Απάντηση των Αιτητών. Μέχρι σήμερα οι Καθ' ων η Αίτηση και το γραφείο επίδοσης τους στη Λευκωσία, δεν έχουν λάβει αντίγραφο της εν λόγω Απάντησης. Με μια απλή έρευνα στο φάκελο της Αίτησης Ε85/2019, οι Αιτητές θα μπορούσαν να διαπιστώσουν ότι είχε καταχωρηθεί μονομερής αίτηση για απόφαση από τις 8.7.2019, η οποία είχε οριστεί στις 17.9.2019, ημερομηνία κατά την οποία θα μπορούσαν να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Στη συνέχεια, μέχρι την 8.11.2019 που εκδόθηκαν από το Δικαστήριο η Απόφαση και τα Διατάγματα στην Αίτηση Ε85/2019, οι Αιτητές δεν έπραξαν απολύτως τίποτα και δεν ενδιαφέρθηκαν ποσώς για την Αίτηση Ε85/2019, επιδεικνύοντας αμέλεια και τρανταχτή έλλειψη ενδιαφέροντος για την εν λόγω υπόθεση. Ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι, τo να θέλουν οι Αιτητές να παρουσιάσουν τα πιο πάνω ως «ουσιώδες λάθος» ή ως «λάθος» είτε του Δικαστηρίου, είτε της Γραμματείας του Δικαστηρίου, με σκοπό την αναθεώρηση της Απόφασης που εκδόθηκε στις 8.11.2019 στην Αίτηση Ε85/2019, είναι ανώφελο και δεν θα οδηγήσει τους Αιτητές πουθενά, γιατί τα πιο πάνω γεγονότα ουδόλως αποτελούν λάθος ή ουσιώδες λάθος είτε του Δικαστηρίου είτε της Γραμματείας του Δικαστηρίου. Από την παράγραφο 9 της ενόρκου δηλώσεως της κας. Ζαβρού, φαίνεται ότι η Απάντηση των Αιτητών, όντως να μην καταχωρήθηκε ποτέ στη Γραμματεία, αφού ίσως να μην υπήρχε ο Τύπος Διορισμού Δικηγόρου που όφειλε να τη συνοδεύει. Όλες οι πιο πάνω παραλείψεις και απουσία ενδιαφέροντος εκ μέρους των Αιτητών για την υπόθεση τους, αποκαλύπτουν μια τρανταχτή περίπτωση αμέλειας εκ μέρους τους και μια κλασσική περίπτωση μη νομιμοποίησης της οποιασδήποτε αναθεώρησης της εκδοθείσας Απόφασης και Διαταγμάτων. Περαιτέρω, οι Αιτητές παρουσιάζουν το Τεκμήριο 4 ως δήθεν απόδειξη για την καταβολή των ενοικίων του επίδικου υποστατικού στους Καθ' ων η Αίτηση. Μια απλή ανάγνωση του εν λόγω Τεκμηρίου, θα καταδείξει ότι οι Αιτητές προσπαθούν να ξεγελάσουν το Δικαστήριο απροκάλυπτα. Τα ποσά που αναφέρονται στο Τεκμήριο 4 της κας. Ζαβρού, ουδόλως συμποσούνται στις €40.000 που έπρεπε να καταβληθούν στους Καθ' ων η Αίτηση σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο. Για τον πρώτο χρόνο ενοικίασης καταβλήθηκαν €1.666,66 την 1.12.2017 και €18.333,34 την 1.1.2018, ήτοι σύνολο €20.000 και για το δεύτερο χρόνο ενοικίασης καταβλήθηκαν €1.666,66 την 31.12.2018 και €13.350 την 30.5.2019, ήτοι σύνολο €15.016,66 και όχι €20.000. Η πονηριά των Αιτητών να συμπεριλάβουν στην ένορκο δήλωση τους την πληρωμή του ποσού των €15.432,88 που έγινε την 29.1.2020 (Τεκμήριο 5), κατόπιν εορτής και κατόπιν της έκδοσης απόφασης την 8.11.2019 στην Αίτηση Ε85/2019 και αφού κατέστησαν παράνομοι επεμβασίες του επίδικου υποστατικού, δεν μπορεί παρά να προκαλεί την πιο άσχημη εντύπωση στον οποιοδήποτε αντικειμενικό παρατηρητή. Ο μάρτυρας των Καθ' ων η Αίτηση κατέθεσε ότι οι Αιτητές ψευδώς και παραπλανητικά αναφέρονται σε δήθεν απώλειες και υποχρεώσεις καταβολής αποζημιώσεων, αφού ο αντισυμβαλλόμενος τους, η εταιρεία TASTRIA LIMITED, είναι η μητρική εταιρεία τους. Το Δικαστήριο και μόνο απ' αυτό το στοιχείο, μπορεί το ίδιο να διαπιστώσει την παραπλανητική απέναντι του συμπεριφορά των Αιτητών, την τρανταχτή απόδειξη απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων με σκοπό την εξασφάλιση του εκδοθέντος προσωρινού Διατάγματος και το αβάσιμο, τόσο της κυρίως Αίτησης, όσο και της υπό εξέταση αίτησης. Ο ενόρκως δηλών τυγχάνει νομικής συμβουλής ότι δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού Διατάγματος ως αυτές διατυπώνονται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και ως αυτές έχουν ερμηνευθεί από την νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων. Πολύ δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι η κυρίως Αίτηση περιέχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Μάλλον επιπόλαιο, ανύπαρκτο και ήδη επιλυθέν θέμα. Έχουν γίνει νομότυπα οι επιδόσεις στους Αιτητές, τόσο των επιστολών που προηγήθηκαν της Αίτησης Ε85/2019, όσο και της ίδιας της Αίτησης Ε85/2019 και της εκδοθείσας Απόφασης ημερομηνίας 8.11.2019. Οι Αιτητές ουδόλως καταχώρησαν Απάντηση στην Ε85/2019, εντός των 14 ημερών από την επίδοση της Αίτησης, ουδόλως πλήρωσαν τα οφειλόμενα ενοίκια προς τους Καθ' ων η Αίτηση εντός των εν λόγω 14 ημερών ή/και οποτεδήποτε, ουδόλως ζήτησαν παράταση χρόνου για καταχώρηση της Απάντησης τους, ουδόλως έκαναν έρευνα στο φάκελο της Αίτησης Ε85/2019 για να δουν πότε ήταν ορισμένη η Αίτηση Ε85/2019 και ουδόλως ενδιαφέρθηκαν για την προώθηση της, ούτως ή άλλως, ανύπαρκτης και ανυπόστατης υπεράσπισης τους, παρά μόνο όταν τους επιδόθηκε η Απόφαση ημερομηνίας 8.11.2019. Η πιο πάνω συμπεριφορά καταδεικνύει, όχι ουσιώδες λάθος εκ μέρους του Δικαστηρίου ή του οποιουδήποτε άλλου προσώπου, αλλά πεντακάθαρη αμέλεια και αδιαφορία των Αιτητών να υπερασπιστούν την υπόθεση τους. Περαιτέρω, η μη καταβολή των οφειλόμενων ενοικίων κατά το χρόνο που έπρεπε, αλλά και μετά και την ισχυριζόμενη καταχώρηση της υπεράσπισης των Αιτητών στην Αίτηση Ε85/2019, το Σεπτέμβριο 2019, δημιουργεί ένα καθ' όλα τετελεσμένο γεγονός για την τύχη, τόσο της Αίτησης Ε85/2019, όσο και της κυρίως Αίτησης. Όσον αφορά στην υπό εξέταση αίτηση, ως συνέπεια της ανυπαρξίας υπόβαθρου για δήθεν ουσιώδες λάθος εκ μέρους του Δικαστηρίου ή/και οποιουδήποτε άλλου, δεν υπάρχει και σοβαρό θέμα προς εκδίκαση. Κατ' επέκτασην των πιο πάνω, καθίσταται σαφές ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας. Ουδόλως θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, διότι το αντικείμενο της κυρίως Αίτησης έχει ήδη επιλυθεί εις βάρος των Αιτητών και δεν τίθεται θέμα να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Τα οφειλόμενα ενοίκια για το επίδικο υποστατικό δεν καταβλήθηκαν, ούτε κατά το χρόνο που ορίζει ο Νόμος, ούτε και μέχρι σήμερα, χωρίς να δίνεται η παραμικρή βάσιμη δικαιολογία εκ μέρους των Αιτητών. Περαιτέρω, οι Αιτητές παραπλανούν το Δικαστήριο όταν αναφέρονται στις δήθεν επιπτώσεις σ' αυτούς από τη μη έκδοση και διατήρηση σε ισχύ του εκδοθέντος προσωρινού Διατάγματος και ως εκ των ανωτέρω, εκ των πραγμάτων και αντικειμενικά, οι Αιτητές έχουν απωλέσει τη νόμιμη κατοχή του επίδικου υποστατικού και αποτελούν εδώ και καιρό, παράνομους επεμβασίες. Οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού Διατάγματος δεν έχουν ικανοποιηθεί. Επιπρόσθετα, υπάρχουν αντιφάσεις μεταξύ της κυρίως Αίτησης και της υπό εξέταση αίτησης, που καταδεικνύουν τη μη εκπλήρωση των απαραίτητων νομικών προϋποθέσεων για την έκδοση ή παραμονή σε ισχύ του εκδοθέντος προσωρινού Διατάγματος. Συγκεκριμένα, ενώ στην κυρίως Αίτηση δεν γίνεται λόγος για τον Τύπο Διορισμού που έπρεπε να συνοδεύει την κατ' ισχυρισμόν Υπεράσπιση των Αιτητών στην Αίτηση Ε85/2019, στην παράγραφο 9 της ενόρκου δηλώσεως της κας. Ζαβρού, αποκαλύπτεται ότι ο εν λόγω Τύπος Διορισμού, δεν βρισκόταν στο φάκελο του Δικαστηρίου, γεγονός που συνηγορεί στο ότι η Απάντηση των Αιτητών στην Αίτηση Ε85/2019, είτε δεν καταχωρήθηκε, είτε καταχωρήθηκε και δεν έγινε αποδεκτή από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου ή από το ίδιο το Δικαστήριο. Επιπλέον, οι αιτούμενες θεραπείες στην κυρίως Αίτηση είναι αστήρικτες από τα γεγονότα της υπόθεσης, είναι ανυπόστατες, ανεδαφικές, αδικαιολόγητες, χωρίς καμία νομική βάση που να τις στηρίζει και είναι μεταξύ τους και αντιφατικές. Οι Αιτητές ζητούν αναθεώρηση της εκδοθείσας Απόφασης ημερομηνίας 8.11.2019, στην Αίτηση Ε85/2019, τόσο στη βάση του ουσιώδους λάθους, όσο και στη βάση μη ύπαρξης αμέλειας εκ μέρους τους, όσο και στη βάση γεγονότων που επηρεάζουν το ζήτημα του ενοικίου του επίδικου υποστατικού ή που καταδεικνύουν ουσιώδη μεταβολή των περιστάσεων σε σχέση με τον τερματισμό της ενοικίασης. Κατ' αρχήν, ως έχει αναλυθεί ανωτέρω, κανένα λάθος ή ουσιώδες λάθος δεν έγινε από το Δικαστήριο. Δεύτερο, αμέλεια υπήρξε εκ μέρους των Αιτητών. Τρίτο, τα γεγονότα της υπόθεσης δεν επηρεάζουν καθόλου το ζήτημα του ενοικίου του επίδικου υποστατικού. Τέταρτο, ο τερματισμός της ενοικίασης του επίδικου ήταν καθ' όλα νόμιμος. Πέμπτο, δεν γίνεται να θέλουν οι Αιτητές από τη μια να ισχυριστούν ουσιώδες λάθος του Δικαστηρίου και από την άλλη να θέλουν να ισχυρίζονται ότι υπάρχει πρόβλημα στο ενοίκιο και στον τερματισμό της ενοικίασης. Πρέπει να διαλέξουν. Το ίδιο ισχύει και για το θέμα της δικής τους αμέλειας. Είτε ήταν αμελείς, είτε το Δικαστήριο έκανε ουσιώδες λάθος. Η κυρίως Αίτηση δεν εγείρει οποιοδήποτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ούτε έχει οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας, αφού, μεταξύ άλλων, τα ίδια τα γεγονότα και τα έγγραφα της υπόθεσης καταδεικνύουν το αβάσιμο της υπόθεσης των Αιτητών. Οι Αιτητές σκόπιμα και καταχρηστικά παραπλάνησαν το Δικαστήριο ότι έχουν καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια και δη το ενοίκιο για το πρώτο εξάμηνο του 2020, δήλωση η οποία φαίνεται και πάνω στο εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 14.2.2020. Ο κ. Φλωρίδης υποστηρίζει ότι, ούτε τους ίδιους τους όρους του τερματισθέντος Ενοικιαστηρίου Εγγράφου, τους οποίους προφανώς επικαλούνται οι Αιτητές για να ισχυριστούν ψευδώς ότι έχουν καταβάλει τα οφειλόμενα ενοίκια, δεν τηρούν οι Αιτητές. Σύμφωνα με τον όρο 4, οι Αιτητές όφειλαν να καταβάλουν το ποσό του μηνιαίου ενοικίου σε δύο εξαμηνιαίες δόσεις και με 4% αύξηση, η πρώτη δόση πληρωτέα την 1.12.2019. Πότε πλήρωσαν οι Αιτητές ποσό στους Καθ' ων η Αίτηση; Στις 30/1/2020, ήτοι δύο μήνες μετά από την ημερομηνία που έπρεπε να είχαν πληρώσει και μετά που επιδόθηκε στους Αιτητές η Απόφαση έξωσης στην Αίτηση Ε85/2019. Περαιτέρω, η επίδοση προς τους Αιτητές των επιστολών των Καθ' ων η Αίτηση και της Αίτησης Ε85/2019, ήταν και είναι νομότυπη. Οι Αιτητές δεν στοιχειοθετούν το κατεπείγον της υπό εξέταση αίτησης, επομένως, δεν συντρέχει βασικός δικαιοδοτικός όρος για την έκδοση του προσωρινού Διατάγματος επί της μονομερούς αίτησης. Η έλλειψη υπόβαθρου που να καταδεικνύει το κατεπείγον, συνιστά λόγο ακύρωσης του εκδοθέντος προσωρινού Διατάγματος. Τόσο η κυρίως Αίτηση, όσο και η μονομερής αίτηση, καταχωρήθηκαν με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και πρέπει να απορριφθούν από το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα, η κυρίως Αίτηση και η υπό εξέταση αίτηση, είναι εντελώς κακόπιστες, παράτυπες, αβάσιμες, ενοχλητικές, εκδικητικές, σκανδαλώδεις και καταχρηστικές. Οι Αιτητές, κατά τον ουσιώδη χρόνο της κυρίως Αίτησης, αλλά και κατά τον ουσιώδη χρόνο της Αίτησης Ε85/2019, όφειλαν και οφείλουν ενοίκια στους Καθ' ων η Αίτηση. Οι περί αντιθέτου θέσεις των Αιτητών διαψεύδονται από τα έγγραφα και τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκο δήλωση του κ. Φλωρίδη και οι Αιτητές κωλύονται να προβάλλουν ισχυρισμούς περί δήθεν μη οφειλής ενοικίων. Οι Καθ' ων η Αίτηση αδικαιολόγητα και αναίτια στερούνται της νόμιμης κατοχής του υποστατικού τους, την οποία νόμιμα και ορθά εξασφάλισαν με Διάταγμα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων Λευκωσίας από τις 8.11.22019. Οι Καθ' ων η Αίτηση υπόκεινται σε τεράστια ζημιά από την έκδοση του προσωρινού Διατάγματος. Το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) επιτάσσει ότι είναι δίκαιο, ορθό και πρόσφορο («just, right and convenient»), να ακυρωθεί το εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα. Καμία απόδειξη έχει επισυναφθεί στην ένορκο δήλωση της κας. Ζαβρού που να αποδεικνύει το δήθεν μεγάλο πελατολόγιο και εμπορική φήμη που δήθεν απέκτησαν οι Αιτητές στο επίδικο, μόλις δύο χρόνια από την ενοικίαση του. Καμία απόδειξη έχει επισυναφθεί που να αποδεικνύει τη δήθεν αδυναμία των Αιτητών να βρουν άλλο χώρο στη Λεωφόρο Σταυρού για να στεγάσουν την καφετέρια τους. Καμία απόδειξη και κανένα απολύτως στοιχείο έχει επισυναφθεί που να αποδεικνύει τη δήθεν επένδυση εκατοντάδων χιλιάδων Ευρώ για τη διαμόρφωση του επίδικου σε καφετέρια. Η Συμφωνία Δικαιόχρησης είναι μεταξύ των Αιτητών και της εταιρείας TASTRIA LIMITED, οι οποίες έχουν τους ίδιους διευθυντές, το ίδιο εγγεγραμμένο γραφείο και η TASTRIA LIMITED είναι η μέτοχος/μητρική εταιρεία των Αιτητών και οι διευθυντές και των δύο εταιρειών, είναι οι μέτοχοι της TASTRIA LIMITED (Τηλέμαχος Τηλεμάχου και Στέφανη Ζαβρού). Πώς είναι δυνατό να απωλεσθεί η χρήση της εμπορικής φήμης και επωνυμίας «MIKEL COFFEE COMPANY», όταν τα δύο συμβαλλόμενα μέρη είναι συγγενικά; Πώς είναι δυνατό να καταβάλει αποζημιώσεις μια εταιρεία σε μια άλλη, όταν η μια εταιρεία είναι 100% θυγατρική της άλλης; Οι Αιτητές παραπλανούν το Δικαστήριο. Το Τεκμήριο 6 των Αιτητών, ουδόλως περιέχει όρο για καταβολή αποζημιώσεων σε περίπτωση κλεισίματος της καφετέριας στο επίδικο υποστατικό. Οι Αιτητές μπορούν κάλλιστα να βρουν άλλο υποστατικό για να διεξάγουν την επιχείρηση τους και χωρίς κανένα πρόβλημα να δημιουργείται στη συμφωνία τους με τη μητρική τους εταιρεία TASTRIA LIMITED. Ιστορικό: Προσωρινό Διάταγμα: Την 14.2.2020, το Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς προσωρινό Διάταγμα ως η παράγραφος Α της υπό εξέταση αίτησης, υπό την αίρεση της καταβολής του ενοικίου και/ή ενδιάμεσου οφέλους για το επίδικο υποστατικό, σύμφωνα με το έγγραφο μεταξύ των μερών. Περαιτέρω, το Διάταγμα εκδόθηκε με τον όρο της υπογραφής εγγύησης από πλευράς των Αιτητών, ύψους €10.000. Δικόγραφα: Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, καταχωρίστηκε την 10.2.2020 και μ' αυτήν οι Αιτητές εξαιτείται αναθεώρησης και/ή ακύρωσης και/ή παραμερισμού (set aside) της Απόφασης και/ή Διατάγματος το οποίο εκδόθηκε την 8.11.2019 στα πλαίσια της Αίτησης Ε85/19, επειδή αυτό επετεύχθη συνεπεία ουσιώδους λάθους και/ή παράλειψης, εν τη απουσία των Αιτητών η οποία δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε αμέλεια εκ μέρους τους, ένεκα των γεγονότων της υπόθεσης που επηρεάζουν το ζήτημα του ενοικίου και/ή επειδή υπάρχει ουσιώδης μεταβολή των περιστάσεων σε σχέση με το θέμα του τερματισμού της ενοικίασης. Περαιτέρω, με την κυρίως Αίτηση ζητείται αναστολή και/ή ακύρωση οποιουδήποτε μέτρου εκτέλεσης της Απόφασης και/ή Διατάγματος ημερομηνίας 8.11.2019 στα πλαίσια της Ε85/2019. Οι Αιτητές δικογραφούν ότι στις 19.6.2019 επιδόθηκε στον κ. Τάκη Ζαβρό η Αίτηση Ε86/2019 και ότι η επίδοση της Αίτησης αρ. Ε89/2013 είναι παράτυπη και αντικανονική. Είναι φανερόν ότι υπάρχουν λάθη στους αριθμούς των Αιτήσεων ή της Αίτησης στην οποία αναφέρονται οι Αιτητές. Δικογραφούν επίσης ότι καταχώρησαν Απάντηση και θεώρησαν ότι όλα ήταν νομότυπα, ενώ εκδόθηκε Απόφαση εναντίον τους λόγω μη εμφάνισης. Οι επιστολές τερματισμού επιδόθηκαν παράτυπα και δεν έγινε νόμιμος τερματισμός της ενοικίασης. Οι Αιτητές δεν οφείλουν οποιοδήποτε ενοίκιο ή κοινόχρηστα. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν Απάντηση την 13.5.2020, με την οποία, μεταξύ άλλων, εγείρουν προδικαστική ένσταση στην καταχώρηση της κυρίως Αίτηση, διότι αποτελεί κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας και δεν αποτελεί το ενδεδειγμένο ένδικο μέσο. Οι Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζουν ότι οι αιτούμενες θεραπείες είναι αστήρικτες από τα γεγονότα της υπόθεσης, ανυπόστατες, ανεδαφικές, αδικαιολόγητες, χωρίς καμία νομική βάση και μεταξύ τους αντιφατικές. Διαδικασία: Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες και το Δικαστήριο άκουσε τους ευπαιδεύτους συνήγορους σε αγορεύσεις την 16.10.2020. Ερμηνεύοντας τις σχετικές πρόνοιες του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, Ν.23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και επειδή η υπό εξέταση αποτελεί αίτηση προ της εκδίκασης της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων, έκρινα ότι η παρουσία Παρέδρων δεν είναι αναγκαία και το Δικαστήριο συνεδρίασε με μονομελή σύνθεση. Νομική και δικονομική πτυχή: Περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί: Οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας τυγχάνουν εφαρμογής σε υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων, δυνάμει του Κανονισμού 12(α)[1] των περί Ενοικιοστασίου Διαδικαστικών Κανονισμών 1983, όπως αυτοί έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας και περί Δικαστηρίων Νόμος: Διαταγή 40: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο θεσμό 7 της Διαταγής 40 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος προνοεί ως ακολούθως: «Every person to whom any sum or money or any costs shall be payable under a judgment or order shall, so soon as the money or costs shall be payable, be entitled to apply for the issue of writs to enforce payment thereof, subject nevertheless as follows:- (
2. a)If the judgment or order is for payment within a period therein mentioned, no writ shall be issued until after the expiration of such period; (
3. b)The Court or Judge may, at or after the time of giving judgment or making an order, stay execution until such time as they or he shall think fit.» Είναι η κρίση μου ότι η πιο πάνω διάταξη δεν δύναται να αποτελέσει βάση για τις θέσεις των Αιτητών όπως αυτές φαίνονται στην υπό εξέταση αίτηση, αφού η αναστολή εκτέλεσης που προνοείται αφορά αφενός το χρόνο έκδοσης της απόφασης ή του διατάγματος και αφετέρου, το χρόνο πριν την έκδοση του οποιουδήποτε είδους εντάλματος προς εκτέλεσην (writ). Σημειώνω σ' αυτό το στάδιο, ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρισμός ότι έχει εκδοθεί οποιοδήποτε ένταλμα προς το σκοπό εκτέλεσης της Απόφασης στην Ε85/19. Συμφυείς εξουσίες: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451 αναφέρονται τα ακόλουθα: «The court's power to stay proceedings should not be confused with its power to stay the execution of a final judgement or order. The court has an inherent jurisdiction to control its own proceedings so as to prevent an abuse of process, and accordingly to stay proceedings which are frivolous, vexatious or harassing, or which are manifestly groundless or in which there is clearly no cause of action in law or equity, or where the justice of the case so requires. The court does not, however, have an inherent jurisdiction over all judgements or orders which it has made under which it can stay execution in all cases. On the contrary, the court's inherent jurisdiction to stay the execution of a judgement or order is limited in its extent, and can only be exercised on grounds that are relevant to a stay of the enforcement proceedings themselves, and not to matters which may operate as defence in law or relief in equity, for such matters must be specifically raised by way of defence in the action itself.» Τα πιο πάνω συνάδουν με τη διαπίστωση στην οποία προβαίνω και στη συνέχεια, ότι δηλαδή η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται να καταλήγει στη μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του. Προϋποθέσεις και νομολογία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων: Εξέταση κυρίως Αίτησης: Η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Για να οριστικοποιηθεί το προσωρινό Διάταγμα πρέπει να ικανοποιηθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, ότι υπάρχει πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία και ότι, εκτός αν οριστικοποιηθεί το Διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση ικανοποιείται από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Η πιθανότητα επιτυχίας ικανοποιείται από το αποδεικτικό υλικό του Αιτητή. Τα δύο κριτήρια είναι αλληλένδετα όμως το πρώτο εξετάζεται σε σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης και το δεύτερο συσχετίζει τη νομική θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση και λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται κατά το τέλος της υπόθεσης, θεωρείται ότι έχει επιτύχει να ικανοποιήσει και το δεύτερο κριτήριο. Άρθρα 6 και 15 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου: Η κυρίως Αίτηση με τον ως άνω αριθμό και τίτλο, υπέχει θέση Αγωγής έναντι της υπό εξέταση αίτησης. O περί Ενοικιοστασίου Νόμος, Ν. 23/83 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, προνοεί ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες δυνατόν να ακυρωθεί, αναθεωρηθεί ή τροποποιηθεί προηγούμενη απόφαση του Δικαστηρίου, τι πρέπει να αποδειχθεί και ποιες συνέπειες ή δικαιώματα απορρέουν από την ακύρωση, ή αναθεώρηση (βλέπετε άρθρα 6 και 15 του Νόμου). Σύμφωνα με την αυθεντία Μιχαηλίδου v. Μακρίδη

(1995)1 Α.Α.Δ. 679, το άρθρο 6 καλύπτει την περίπτωση αναθεώρησης ή τροποποίησης Διατάγματος ανάκτησης κατοχής, ενώ ακόμα ο ενοικιαστής κατέχει το μίσθιο. Όταν υλοποιηθεί η έξωση και επιδιώκεται αποζημίωση για ζημιά του ενοικιαστή λόγω της έξωσης, τότε πρέπει να γίνει επίκληση του άρθρου

1. Ο Αιτητής πρέπει να καταδείξει ότι έχει καλή υπόθεση επί τη βάσει ενός ή περισσοτέρων από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 6 του Ν. 23/
2. Με την κυρίως Αίτηση τους, φαίνεται εκ πρώτης όψεως, ότι οι Αιτητές επικεντρώνονται ουσιαστικά στους λόγους που αφορούν στα εδάφια (α), (β) και (δ), τα οποία προνοούν ως ακολούθως: «Διάταγμα ή απόφαση του Δικαστηρίου δυνάμει του παρόντος Νόμου δύναται κατόπιν αιτήσεως να αναθεωρηθή, να τροποποιηθή ή να ακυρωθή υπό του Δικαστηρίου εις τα ακολούθους περιπτώσεις: (α) Εις περίπτωσιν καθ' ην τα γεγονότα της υποθέσεως τα επηρεάζοντα το ζήτημα του ενοικίου μετεβλήθησαν ουσιαστικώς ή εσημειώθη ουσιαστική μεταβολή περιστάσεων από της εκδόσεως του διατάγματος ή απόφασης (β) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή η απόφαση επετεύχθη συνεπεία οιασδήποτε απάτης, ψευδών παραστάσεων ή ουσιώδους λάθους. (δ) εις περίπτωσιν καθ' ην το διάταγμα ή απόφαση εξεδόθη εν τη απουσία του διαδίκου, η απουσία του οποίου δεν ωφείλετο εις οιανδήποτε παράλειψιν ή αμέλειαν εκ μέρους του.» Τονίζω πρωτίστως ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να λειτουργήσει ως Εφετείο του εαυτού του. Η αναστολή μέτρων εκτέλεσης δεν δύναται να καταλήγει στην μετατροπή του Δικαστηρίου σε Εφετείο του εαυτού του για τον έλεγχο της ορθότητας της απόφασης του και/ή την εξέταση ισχυρισμών που έπρεπε να είχαν εγερθεί ως υπεράσπιση (βλέπετε σχετικά σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 17, παράγραφος 451, πιο πάνω). Ο σκοπός του άρθρου 6 είναι η αναθεώρηση, τροποποίηση ή ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου από το ίδιο το Δικαστήριο, σε περίπτωση που αποδεικνύονται τα όσα αναφέρονται σε ένα τουλάχιστον από τα εδάφια του άρθρου. Τίποτε απ' αυτά δεν συνεπάγεται τον έλεγχο του κατά πόσον το Δικαστήριο ορθά εφάρμοσε το Νόμο, ορθά έκρινε τη μαρτυρία, οι προϋποθέσεις του Νόμου πληρούνταν και ελήφθησαν υπόψη όλα όσα έπρεπε να ληφθούν υπόψη. Όλα αυτά εμπίπτουν στη δικαιοδοσία Εφετείου και όχι του ιδίου του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Έρεισμα για τη ρηθείσα θέση βρίσκω στην ίδια την νομοθεσία και στις αυθεντίες Kennedy Hotels Ltd. v. Georghiou

(1982)2 J.S.C. 173 και Savvides v. Boscovits

(1965)1 C.L.R. 116. Για σκοπούς ευκολότερης κατανόησης, σημειώνω ότι τα άρθρα 6 και 15 του Νόμου 23/83 απαντώνται, με παρόμοιο ή πανομοιότυπο λεκτικό, στο Rent (Control) Law, Cap. 86, ως άρθρα 14 και 21, στο Rent Control (Business Premises) Law 1961, Νόμος 17/61, ως άρθρα 5 και 13 και στον περί Ενοικιοστασίου Νόμο του 1975, Ν. 36/75, άρθρα 5 και 19, αντίστοιχα. Με τη δεύτερη αυθεντία πιο πάνω, κατέστη ξεκάθαρο ότι, κάτω από το άρθρο 5 του Νόμου 17/61, η εξουσία του πρωτόδικου Δικαστηρίου ουδόλως επηρεάζει τη δευτεροβάθμια δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι περιπτώσεις στις οποίες το πρωτόδικο Δικαστήριο δύναται να αναθεωρήσει ή παραμερίσει δική του απόφαση, δεν αποτελούν λόγους έφεσης. Δεν περιλαμβάνεται το άρθρο 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου στην νομική βάση της υπό εξέταση αίτησης. Το άρθρο 6 αποτελεί μεν ουσιαστικά, την νομική βάση τη κυρίως Αίτηση, αλλά, όπως είναι άλλωστε φανερόν από το σκεπτικό της παρούσας Απόφασης, η εξέταση του είναι απαραίτητη και σ' αυτό το στάδιο, ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσον οι Αιτητές εγείρουν με την κυρίως Αίτηση σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και έχουν πιθανότητες επιτυχίας. Σχετική είναι η αυθεντία Wunderlich κ.ά. v. Παναγιώτου

(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366, όπου αποφασίστηκε ότι είναι όρος απαράβατος της εγκυρότητας του δικονομικού μέτρου η αναφορά στο άρθρο και το θεσμό που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης, καθώς και η αυθεντία Μαχλουζαρίδης v. Ιωαννίδης κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 965. Η παράλειψη είναι μοιραία για την τύχη της υπό εξέταση αίτησης. Παρ' όλα αυτά, προχωρούμε με την εξέταση της ουσίας της αίτησης, ώστε το σκεπτικό του Δικαστηρίου να είναι ολοκληρωμένο και η κρίση του καθαρή επί όλων των σημείων που εγείρονται. Εδάφιο (α): Ποια είναι τα γεγονότα που επηρεάζουν το ζήτημα του ενοικίου; Ποίου είδους και βαθμού είναι η μεταβολή σ' αυτά που μπορεί να δικαιολογήσει την αναθεώρηση απόφασης του Δικαστηρίου; Ποιες είναι οι «περιστάσεις» στις οποίες αναφέρεται ο Νομοθέτης στο εδάφιο (α) του άρθρου 6; Εν τέλει, ποια είναι η εμβέλεια του εδαφίου (α) και πότε αυτό εφαρμόζεται; Αρχίζοντας από το τρίτο ερώτημα, υπάρχει η ανάγκη λεκτικής ερμηνείας του εδαφίου. Σημειώνω ότι η ερμηνεία ενός Νόμου είναι δικαστική πράξη (βλέπετε σχετικά Diagoras Development v. National Bank

(1985)1 C.L.R. 581) και εκ των κανόνων ερμηνείας, ο κανόνας για την απόδοση στις λέξεις της γραμματικής τους έννοιας (grammatical meaning), εφαρμόζεται εκτός όπου οδηγεί σε παράλογα αποτελέσματα (Vamasia Estates Limited v. Singer Sewing Machine Company

(1985)1 C.L.R. 707). Στη παρούσα περίπτωση, η εφαρμογή αυτού του κανόνα ερμηνείας δεν της φέρνει στη τελική κατάληξη, αφού παραμένει η ανάγκη ερμηνείας της λέξης «περιστάσεις»: ο Νομοθέτης αναφέρεται σ' αυτές που περιβάλλουν το ζήτημα του ενοικίου ή σε οιεσδήποτε περιστάσεις που σχετίζονται με την υπόθεση στην οποία εκδόθηκε η υπό αναφορά απόφαση; Είναι η κρίση μου ότι εδώ εφαρμόζεται ο ερμηνευτικός κανόνας ejusdem generis rule. Δηλαδή, όπου αριθμός λέξεων που ακολουθούνται από μία γενική λέξη, τείνουν να προσδώσουν μία περιορισμένη ερμηνεία, η γενική λέξη δεν θα ερμηνεύεται ως περιλαμβάνουσα αντικείμενα πέραν αντικειμένων της αυτής κατηγορίας με την περιορισμένη ερμηνεία. Εφόσον «τα γεγονότα» περιορίζονται σ' αυτά που επηρεάζουν το ζήτημα του ενοικίου, τότε και οι «περιστάσεις» περιορίζονται σ' αυτές που περιβάλλουν το ζήτημα του ενοικίου. Στρέφομαι στα υπόλοιπα ερωτήματα. Δεν έχω εξεύρει αυθεντία η οποία να πραγματεύεται αυτό το θέμα, ή τουλάχιστον να έχει ερμηνεύσει τα αντίστοιχα άρθρα στις παλαιότερες περί Ενοικιοστασίου Νομοθεσίες. Η πρώτη νομοθετική πρόνοια στην Κύπρο επ' αυτού του θέματος ήταν το εδάφιο (a) του άρθρου 14 του Rent (Control) Law, Κεφ. 86, ο οποίος θεσπίστηκε το 1954. Μετά από μελέτη της νομοθεσίας που ίσχυε στην Αγγλία την ίδια περίοδο, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το άρθρο 14(a) του Κεφ. 86 εισήξε στην Κύπρο τις πρόνοιες του άρθρου 2

(3)του Αγγλικού Furnished Houses (Rent Control) Act 1946 που προνοεί για επαναθεώρηση του ενοικίου από την Επιτροπή Καθορισμού Ενοικίων (Rent Assessment Board) μετά από τον καθορισμό του, σε περίπτωση που υπήρξε μεταβολή περιστάσεων (change of circumstances). Η πρόνοια αυτή εμφανίζεται σε όλους τους μεταγενέστερους Νόμους. Κρίνω ότι η εμβέλεια του εδαφίου (α) του άρθρου 6 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου, περιορίζεται στην αναθεώρηση Διαταγμάτων του Δικαστηρίου σε υποθέσεις καθορισμού ενοικίου και όπου υπήρξε ουσιαστική μεταβολή μετά την έκδοση του Διατάγματος, στις περιστάσεις και/ή τα γεγονότα που επηρεάζουν και/ή σχετίζονται με το ενοίκιο. Όσον αφορά τη φύση και το είδος αυτών των περιστάσεων και γεγονότων, βλέπετε το σύγγραμμα Megarry's The Rents Acts, 10η έκδοση, σελίδες 519-

1. Σ' αυτή δεν περιλαμβάνεται η καταβολή οφειλομένων ενοικίων. Από τα ενώπιον μου τεθέντα, φαίνεται ότι η Αίτηση Ε85/19 δεν αφορούσε καθορισμό ενοικίου, αλλά έξωση. Εκ πρώτης όψεως, η κυρίως Αίτηση δεν αποκαλύπτει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκασην με βάση το άρθρο 6(α). Εδάφιο (β): Από τα ενώπιον μου τεθέντα, εκ πρώτης όψεως δεν διαφαίνεται να υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση αναφορικά με τη διάπραξη ουσιώδους λάθος εκ μέρους οποιουδήποτε εκ των παραγόντων της υπόθεσης, στα πλαίσια της Αίτησης Ε85/
2. Η αποδοχή δικογράφου από τη Γραμματεία του Δικαστηρίου, δεν προσδίδει νομιμότητα και δεν αποδίδει περαιτέρω ή άλλα δικαιώματα στο πρόσωπο εκ μέρους του οποίου καταχωρείται, έξω από αυτά που προνοούν ο Νόμος και οι Κανονισμοί. Εδάφιο (δ): Οι Αιτητές πρέπει να καταδείξουν ότι η απουσία τους στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου στην Αίτηση Ε85/19 πριν την έκδοση της απόφασης, δεν οφειλόταν σε οποιαδήποτε παράλειψη ή αμέλεια εκ μέρους τους. Περαιτέρω, σε Αιτήσεις για αναθεώρηση αποφάσεων ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ουδόλως λαμβάνεται υπόψη εάν ο Καθ' ου η Αίτηση στην πρώτη υπόθεση, έχει ή όχι καλή υπεράσπιση. Η Δ.17 θ.10 δεν τυγχάνει εφαρμογής σε διαδικασία ως η παρούσα, ούτε και η σχετική νομολογία (δηλαδή, μεταξύ άλλων, οι αυθεντίες Evans v. Bartlam

(1937)1 All ER 646, Βίκα Πίκα Ντίσκο κ.α. v. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ.28). Στην περί Ενοικιοστασίου Νομοθεσία και Κανονισμούς επί του θέματος της καταχώρισης Απάντησης, δηλαδή υπεράσπισης, ο Κανονισμός 8(α) είναι ξεκάθαρος και δεν επιδέχεται ερμηνείας. Η προθεσμία που τάσσεται είναι υποχρεωτική. Η επιλογή ενός Καθ' ου η Αίτηση συνίσταται στην καταχώριση, ή μη, Απάντησης και στη καταβολή ή μη παντός οφειλομένου ποσού. Οι προθεσμίες τάσσονται για να τηρούνται. Αυτό συνάδει και με το γεγονός ότι η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου είναι συνοπτική (Καν. 3(στ)). Ο Καθ' ου η Αίτηση μπορεί να καταχωρήσει Απάντηση εντός 14 ημερών και/ή να καταβάλει τα υπ' αυτού οφειλόμενα ενοίκια, αν αυτό ισχύει, εντός 14 ημερών. Δεν προβλέπεται η καταχώρηση Εμφάνισης ή Ειδοποίησης ή άλλως πως. Αν δεν το πράξει, ο Αιτητής δύναται να καταχωρήσει Αίτηση για απόφαση δυνάμει του Καν. 12(α) και της Δ.26 θ.7, η οποία μπορεί να είναι μονομερής δυνάμει της Δ.48 θ.8

(1)(y) και να μη συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δυνάμει της Δ.48 θ. 8

(2). Υπάρχει επίσης η δυνατότητα υποβολής αιτήματος υπό του Καθ' ου η Αίτηση, για την παράταση του χρόνου των 14 ημερών με την άδεια του Δικαστηρίου και αφού υποδειχθεί λόγος για την παράταση. Από τα ενώπιον μου τεθέντα, εκ πρώτη όψεως, φαίνεται ότι υπήρξε παράλειψη εκ μέρους των Αιτητών στην παρούσα, εξ' ου και η έκδοση ερήμην απόφασης εναντίον τους, επί τη βάσει μονομερούς αίτησης για απόφαση. Είναι πάντοτε υποχρέωση του ιδίου του διαδίκου να βεβαιώνεται ότι οι προθεσμίες που τάσσονται, είτε από τον Νόμο και τους Κανονισμούς, είτε από το Δικαστήριο, τηρούνται, αφού ο διάδικος είναι υπόλογος για τις προθεσμίες αυτές και είναι υποχρέωση του να δείχνει ενδιαφέρον για το στάδιο στο οποίο ευρίσκεται η υπόθεση του ανά πάσα στιγμή. Είναι η κρίση μου ότι ο σκοπός του νομοθέτη όταν θεσπιζόταν το εδάφιο (δ) ήταν η παροχή ευκαιρίας σε διάδικο να ακυρώσει απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε εναντίον του, όταν αυτός έπραξε ότι ήταν δυνατόν υπό το φως των προσωπικών του περιστάσεων να εμφανιστεί ή εκπροσωπηθεί σε υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου ή να εξοφλήσει την οφειλή του και αυτό δεν κατέστη δυνατόν, ή όπου ήταν παντελώς αδύνατον ή εξαιρετικά δύσκολο για το διάδικο, έστω να λάβει μέτρα ή να προνοήσει για την εμφάνιση ή εκπροσώπηση του ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με τους Κανονισμούς ή την εξόφληση οφειλόμενου ποσού. Οι ισχυρισμοί των Καθ' ων η Αίτηση στην ένορκο δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση, οι οποίοι αμφισβητούν ικανοποιητικά τις θέσεις των Αιτητών σχετικά με τη μη εμφάνιση τους και τη μη καταχώρηση Απάντησης εμπρόθεσμα ή και καθόλου, στην Αίτηση Ε85/19, δεν έχουν αντικρουστεί με άλλη μαρτυρία και έχουν παραμείνει αναντίλεκτοι. Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι οι Αιτητές ουσιαστικά, προβάλλουν υπεράσπιση στην Αίτηση Έξωσης Ε85/19 και η προσπάθεια τους είναι να πείσουν ότι η υπεράσπιση αυτή είναι καλή και βάσιμη. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο με βάση το άρθρο 6. Η υπόθεση εκείνη έχει διεκπεραιωθεί. Οτιδήποτε εγείρεται σε σχέση με υπεράσπιση των Αιτητών σ' εκείνη την υπόθεση, δυνατόν να εξεταστεί στα πλαίσια Έφεσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σε Αιτήσεις της φύσεως της κυρίως Αίτησης, το Δικαστήριο εξετάζει εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις των εδαφίων του άρθρου 6. Καμία απ' αυτές δεν αφορά την ύπαρξη καλής υπεράσπισης στην προηγούμενη υπόθεση. Είναι η κρίση μου ότι, εκ πρώτης όψεως, η κυρίως Αίτηση δεν εγείρει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία αναφορικά μ' αυτή τη πτυχή και ότι δεν υπάρχει πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία. Προϋποθέσεις επιφύλαξης άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου: Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλέπετε Karydas Taxi Co. Ltd. v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321). Έχω λάβει υπόψη τόσο την καθαρή γλώσσα της επιφύλαξης του άρθρου 32

(1)[2], όσο και την νομολογία που την ερμηνεύει, καθώς και σχετικές Αγγλικές αυθεντίες (βλέπετε Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, Attorney General & Another v. Savvides

(1979)1 C.L.R. 349, Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557, Acropol Shipping Co. Ltd. and Others v. Rossis

(1976)1 C.L.R. 38, Papastratis v. Petrides

(1979)1 C.L.R. 231, Hadjikyriacos & Co. v. United Biscuits

(1979)1 C.L.R. 689, American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd.

(1975)1 All E.R. 504, Fellowes and Another v. Fisher

(1975)2 All E.R. 829, Jonitexo v. Addidas

(1984)1 C.L.R. 263, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ''Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Cyprus Sulphur κ.ά. ν. Παραρλάμα κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ. 1040 και 1051, Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 201), Κοσμά v. Χατζηκυπρή κ.ά.

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 169, Χρ. Κούνουνα v. C. & A. Simonos Ltd.,

(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1361, Papapetrou Bros Ltd. v. Παπαπέτρου

(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 741, Polyford Holdings Ltd. κ.ά. v. Rosestage Enterprises Ltd.

(2007)1(Β) Α.Α.Δ. 1042). Έχω ήδη αποφανθεί επί των δύο πρώτων προϋποθέσεων (βλέπετε πιο πάνω), οι οποίες κρίνεται εκ πρώτης όψεως, ότι δεν ικανοποιούνται αναφορικά με τους λόγους ακύρωσης οι οποίος εδράζονται επί του άρθρου 6(α), (β) ή (δ). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, παραπέμπω στην αυθεντία Κ. Κυρισάββα κ.α. v. Κύζη,

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245), όπου το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι (στη σελίδα 1253): «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρης απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλέπε Παπαστράτης v. Πετρίδης

(1979)1 ΑΑΔ 231)». Οι αναντίλεκτες θέσεις των Καθ' ων η Αίτηση ήταν ουσιαστικές αναφορικά με τη μη οριστικοποίηση του προσωρινού Διατάγματος. Στέκομαι ιδιαίτερα στη διαπίστωση ότι, οι Αιτητές δεν δικογραφούν, είτε στην κυρίως Αίτηση, είτε στην υπό εξέταση αίτηση, πότε έλαβαν γνώσην της Αίτησης Ε85/19, εφόσον επιδόθηκε στις 19.6.2019, αλλά όχι νομότυπα. Δεν έλαβαν γνώση την ίδια ημέρα; Επειδή η επίδοση δεν ήταν νομότυπη; «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του» (βλέπετε T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd. v. Microsoft Corporation,

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1802, στη σελίδα 1809). Κρίνω ότι αν δεν οριστικοποιηθεί το προσωρινό Διάταγμα, δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Σε περίπτωση που οι Αιτητές απωλέσουν την κατοχή του επίδικου υποστατικού, έχουν το δικαίωμα διεκδίκησης αποζημιώσεων δυνάμει του άρθρου 15 (βλέπετε πιο πάνω) και, εάν πετύχουν την έκδοση απόφασης υπέρ τους, τη δυνατότητα εκτέλεσης της εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω, κρίνω ότι δεν είναι εύλογο και δίκαιο να οριστικοποιηθεί το μονομερώς εκδοθέν προσωρινό Διάταγμα και ότι το ισοζύγιο του βολικού (balance of convenience) γέρνει υπέρ της διατήρησης της κατάστασης (status quo) ως είχε μετά την έκδοση της Απόφασης στην Ε85/19 και πριν την έκδοση του προσωρινού Διατάγματος. Το ισοζύγιο του βολικού κρίνεται με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο, στοιχεία (βλέπετε σχετικά Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.,

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Απόκρυψη γεγονότων: Οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι οι Αιτητές είχαν αποκρύψει από το Δικαστήριο, στο στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης, ουσιώδη γεγονότα. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση, θεωρείται είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο αρνείται να ακούσει πλέον αυτόν που το εξαπάτησε και ακυρώνει τη διαταγή, εάν έχει εκδώσει τέτοια μονομερώς (βλέπετε σχετικά Global Cruises v. Metro Shipping

(1989)1 (E) Α.Α.Δ. 607 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248.) Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ' αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας (βλέπετε σχετικά M. & Ch. Mitsingas Tr. Ltd. κ.α. v. Timberland Co.

(1997)1(Γ) A.A.Δ. 1791, Resola v. Χρίστου

(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 598, Κυρισάββα v. Kύζη

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1245). Η σοβαρότητα της θέματος της απόκρυψης, δεικνύει ακριβώς ότι πρέπει να είναι πολύ σαφές ότι διάδικος είναι ένοχος απόκρυψης για να καταλήξει το Δικαστήριο σ' αυτό το συμπέρασμα. Οι Αιτητές δεν αναφέρουν πώς και πότε εν τέλει έλαβαν γνώσην της επίδοσης της κυρίως Αίτησης στην Ε85/19, ώστε να διαπιστωθεί εάν ενήργησαν εντός των προθεσμιών του Νόμου. Οι Αιτητές ισχυρίστηκαν με την αίτηση τους, ότι δεν οφείλουν ενοίκια, θέση που αντικρούστηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση και δεν ζητήθηκε η προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, με αποτέλεσμα να έχει ανατραπεί, ενώ στο στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης, το Δικαστήριο είχε ενώπιον του τον ισχυρισμό ότι δεν υφίσταται οφειλή. Οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν τη σχέση μεταξύ των και της εταιρείας TASTRIA LTD. Είναι η κρίση μου ότι έχει καταδειχθεί πως οι Αιτητές, στο στάδιο αυτό της υπόθεσης, δηλαδή της εξέτασης της αιτήσεως τους για την έκδοση προσωρινού Διατάγματος, απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιαστικά γεγονότα, με αποτέλεσμα να έχουν παραπλανήσει το Δικαστήριο. Απόφαση: Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η ένσταση επιτυγχάνει και η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 14.2.2020, ακυρώνεται. Τα έξοδα της υπό εξέταση αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών, ως αυτά θα υπολογισθούν από τη Γραμματέα και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην κλίμακα της απόφασης στην Αίτηση Ε85/19. (Υπ.) .............. Λ. Σ. Καμμίτση Πρόεδρος Πιστό Αντίγραφο Γραμματέας ΛΣΚ/ΕΠ [1] «12 (α) Εκτός αν άλλως προβλέπεται στο Νόμο ή στους Κανονισμού αναφορικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας τη λήψη μαρτυρίας και τη διασφάλιση του κύρους του δικαστηρίου εφαρμόζονται οι πρόνοιες του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 και των Θεσμών με τις αναγκαίες προσαρμογές για να συνάδουν με τους σκοπούς του Νόμου.» [2] 32

(1)«Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστατικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο αιτών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο